Zinnat - instrukcje użytkowania, opinie, analogi i formy uwalniania (tabletki 125 mg i 250 mg, granulki do przygotowania zawiesiny antybiotyków) leki do leczenia dusznicy bolesnej, odmiedniczkowego zapalenia nerek, zapalenia oskrzeli u dorosłych, dzieci i podczas ciąży

W tym artykule możesz przeczytać instrukcje dotyczące stosowania leku Zinnat. Przedstawiono opinie odwiedzających witrynę - konsumentów tego leku, a także opinie lekarzy, specjalistów na temat stosowania antybiotyku Zinnat w ich praktyce. Wielka prośba o bardziej aktywne dodawanie opinii na temat leku: lek pomógł lub nie pomógł pozbyć się choroby, jakie powikłania i działania niepożądane zostały zaobserwowane, co nie zostało stwierdzone przez producenta w adnotacji. Analogi leku Zinnat w obecności dostępnych analogów strukturalnych. Stosować w leczeniu dusznicy bolesnej, odmiedniczkowego zapalenia nerek, zapalenia oskrzeli i innych zakażeń u dorosłych, dzieci, a także podczas ciąży i karmienia piersią.

Zinnat - antybiotyk cefalosporynowy drugiej generacji do stosowania pozajelitowego. Działanie bakteriobójcze narusza syntezę ściany komórkowej bakterii. Ma szerokie spektrum działania.

Odporny na większość beta-laktamazy.

Cefuroksym (substancja czynna antybiotyku Zinnat) jest wysoce aktywny przeciwko tlenowym bakteriom Gram-dodatnim: phy phy phy phy pne Sta locne pne pne (pne pne phy phy phy phy phy phy onia on Stre on Stre Stre Stre Stre Stre Stre Stre Stre Stre Stre Stref Stre Stre Streoc Stref Streptococcus pyogenes (другие), Streptococcus pyogenes (другие); Streptococcus grupa B (Streptococcus agalactiae), Streptococcus mitis (grupa viridans), Bordetella pertusis; tlenowe bakterie Gram-ujemne: Escherichia coli, Klebsiella spp., Proteus mirabilis, Wspólnota Bros. w tym szczepy produkujące i nie wytwarzające penicylinazy), Neisseria meningitidis, Salmonella spp.; beztlenowe bakterie Gram-dodatnie: Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Clostridium spp, Propionibacterium spp.; beztlenowe bakterie Gram-ujemne: Bacteroides spp, Fusobacterium spp.; działa również przeciwko Borrelia burgdorferi.

Oporne na cefuroksym Clostridium difficile, Pseudomonas spp., Campylobacter spp., Acinetobacter calcoaceticus, Listeria monocytogenes, oporne na metycylinę szczepy Staphylococcus aureus, oporne na metycylinę szczepy Staphylococcus epidermidisidis, ize, ize, iureus aureus.

Badania wykazały, że dzięki połączeniu cefuroksymu z antybiotykami z grupy aminoglikozydów obserwuje się efekt addytywny, aw niektórych przypadkach synergizm.

Skład

Cefuroksym (w postaci aksetylu cefuroksymu) + substancje pomocnicze.

Farmakokinetyka

Po spożyciu Zinnat jest wchłaniany z przewodu pokarmowego i szybko ulega hydrolizie w błonie śluzowej jelit i krwi, uwalniając cefuroksym do krążenia ogólnego. Pokarm przyspiesza wchłanianie zawiesiny aksetylu cefuroksymu. Podczas przyjmowania zawiesiny szybkość wchłaniania aksetylu cefuroksymu jest mniejsza niż w przypadku przyjmowania tabletek. Cefuroksym nie ulega biotransformacji w organizmie, jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej przez filtrację kłębuszkową i wydzielanie kanalikowe.

Wskazania

Leczenie chorób zakaźnych i zapalnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na lek:

  • infekcje dróg oddechowych (w tym ostre i przewlekłe zapalenie oskrzeli, zakażone oskrzela, bakteryjne zapalenie płuc, ropień płuc, zakażenia pooperacyjne narządów klatki piersiowej);
  • infekcje ucha, nosa i gardła (w tym zapalenie zatok, zapalenie migdałków, zapalenie gardła, ostre zapalenie ucha środkowego);
  • infekcje układu moczowo-płciowego (w tym ostre i przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej, bezobjawowe bakteriuria);
  • infekcje skóry i tkanek miękkich (w tym furunculosis, pyoderma, impetigo);
  • rzeżączka (w tym ostre niepowikłane gonokokowe zapalenie cewki moczowej i zapalenie szyjki macicy);
  • leczenie boreliozy we wczesnym stadium i późniejsze zapobieganie późnym objawom u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat.

Formy wydania

Tabletki powlekane 125 mg i 250 mg.

Granulki do przygotowywania zawiesin do podawania doustnego (czasami błędnie nazywane syropem).

Instrukcje użytkowania i dawkowania

Dla dorosłych pojedyncza dawka wynosi średnio 250 mg, częstość podawania - 2 razy dziennie.

W przypadku ciężkich zakażeń dolnych dróg oddechowych, 500 mg przepisuje się 2 razy dziennie; z infekcjami o łagodnym i umiarkowanym nasileniu - 250 mg 2 razy dziennie.

Przy zakażeniach dróg moczowych 125 mg przepisuje się 2 razy dziennie, z odmiedniczkowym zapaleniem nerek - 250 mg 2 razy dziennie.

W leczeniu niepowikłanej rzeżączki podaje się 1 g raz.

Z chorobą z Lyme u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat - 500 mg 2 razy dziennie przez 20 dni.

Dzieciom poniżej 12 lat można przepisać lek w postaci zawiesiny. Średnia dawka dla dzieci z większością zakażeń wynosi 1 tabletkę (125 mg), 2 razy dziennie. W ciężkich zakażeniach lub zapaleniu ucha środkowego u dzieci w wieku 2 lat i starszych średnia dawka wynosi 1 tabletkę (250 mg) lub 2 tabletki (125 mg) 2 razy na dobę.

W przypadku chorób zakaźnych o łagodnym i umiarkowanym nasileniu, pojedyncza dawka jest ustalana z szybkością 10 mg / kg masy ciała.

W przypadku zapalenia ucha środkowego i ciężkich zakażeń pojedynczą dawkę ustala się na poziomie 15 mg / kg. Częstotliwość odbioru - 2 razy dziennie.

Maksymalna dawka dobowa wynosi 500 mg.

Czas trwania leku wynosi średnio 7 dni (5-10 dni).

Lek zaleca się przyjmować po posiłkach.

Efekty uboczne

  • nudności, wymioty;
  • biegunka;
  • żółtaczka;
  • opisano przypadki rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego;
  • niedokrwistość hemolityczna, eozynofilia, neutropenia, małopłytkowość, leukopenia;
  • wysypka skórna;
  • swędzenie;
  • pokrzywka;
  • gorączka;
  • rumień wielopostaciowy;
  • Zespół Stevensa-Johnsona;
  • toksyczna nekroliza naskórka;
  • choroba posurowicza;
  • anafilaksja;
  • ból głowy;
  • Pozytywna reakcja Coombsa.

Przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na antybiotyki z grupy cefalosporyn.

Stosować w czasie ciąży i laktacji

Zinnat stosuje się ostrożnie w pierwszym trymestrze ciąży i podczas laktacji.

W badaniach eksperymentalnych nie ustalono embriotoksycznego i teratogennego działania preparatu Zinnat.

Stosuj u dzieci

Być może wykorzystanie dzieci od 3 miesiąca życia.

Specjalne instrukcje

Zinnat jest przepisywany ze szczególną ostrożnością pacjentom z nadwrażliwością na antybiotyki z grupy penicylin istnieją doniesienia o przypadkach reakcji alergicznych krzyżowych.

W przypadku długotrwałego stosowania produktu Zinnat możliwy jest zwiększony wzrost opornych mikroorganizmów (Candida, Enterococci, Clostridium difficile), co może wymagać zaprzestania leczenia.

Gdy biegunka występuje przy stosowaniu antybiotyków, w tym Zinnat należy pamiętać o możliwości wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego.

Podczas leczenia chorobą Zinnata Lyme czasami odnotowuje się reakcję Jarisha-Gersheimera. Ta reakcja jest bezpośrednią konsekwencją bakteriobójczego działania preparatu Zinnat na czynnik sprawczy choroby - krętka Borrelia burgdorferi. Pacjentów należy wyjaśnić, że jest to częste i częste, spontaniczne ustępowanie wyniku leczenia antybiotykami z boreliozy.

Powołując pacjentów Zinnat na cukrzycę należy rozważyć obecność sacharozy w zawiesinie.

Ponieważ u pacjentów otrzymujących aksetyl cefuroksymu próbka z żelazocyjankiem potasu może dawać wynik fałszywie ujemny, zaleca się stosowanie metod wykorzystujących oksydazę glukozową lub heksokinazę do oznaczania poziomu glukozy we krwi. Cefuroksym nie wpływa na wyniki oznaczania kreatyniny przy użyciu kwasu alkalicznego i kwasu pikrynowego.

Granulatów lub przygotowanej zawiesiny nie należy mieszać z gorącymi płynami.

Interakcje narkotykowe

Jednoczesne podawanie cefuroksymu i probenecydu prowadzi do zwiększenia AUC cefuroksymu o 50%.

Przy jednoczesnym stosowaniu leków zobojętniających może zmniejszyć biodostępność preparatu Zinnat w postaci zawiesiny.

Analogi leku Zinnat

Analogi strukturalne substancji czynnej:

  • Aksetin;
  • Axosef;
  • Przeciwutleniacz;
  • Accenteris;
  • Zinatsef;
  • Zinoksymor;
  • Ketoceph;
  • Xorim;
  • Proxim;
  • Supero;
  • Tsetil Lupin;
  • Cefroxim J;
  • Cefurabol;
  • Cefuroksym;
  • Cefuroksym sodowy;
  • Cefuroksym sodu sterylny;
  • Aksetyl cefuroksymu;
  • Cefurus.

Zinnat tabletki - oficjalne instrukcje użytkowania

INSTRUKCJE
w sprawie medycznego stosowania leku

Informacje dla specjalistów

Numer rejestracyjny:

Nazwa handlowa leku: Zinnat

Międzynarodowa nazwa niezastrzeżona: Cefuroksym

Nazwa chemiczna: (RS) -l-hydroksyetylo- (6R, 7R) -7- [2- (2-furylo) glioksyloamido] -3- (hydroksymetylo) -8-okso-5-tia-1-azabicyklo- [4.2 0,0] okt-2-eno-2-karboksylan, 72 - (Z) - (O-metylooksym), 1-octan 3-karbaminian.

Postać dawkowania: tabletki powlekane.

Opis: Białe lub prawie białe tabletki powlekane, owalne, obustronnie wypukłe, wygrawerowane po jednej stronie: dla dawki 125 mg - GXES5, dla dawki 250 mg - GXES7. Na przerwie tabletki o białym lub prawie białym kolorze.

Skład leku:
Aktywny składnik:
Każda tabletka leku Zinnat zawiera cefuroksym jako substancję czynną w postaci aksetylu cefuroksymu w dawce 125 mg lub 250 mg.
Inne składniki:
Celuloza mikrokrystaliczna, sól sodowa kroskarmelozy, laurylosiarczan sodu, uwodorniony olej roślinny, koloidalny dwutlenek krzemu, metylohydroksypropyloceluloza, glikol propylenowy, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, biel opalizowana.

Grupa farmakoterapeutyczna: antybiotyk cefalosporynowy. Kod ATC J01DA06

Właściwości farmakologiczne
Farmakodynamika
Aksytil cefuroksymu jest prekursorem cefuroksymu, który jest antybiotykiem cefalosporynowym drugiej generacji. Cefuroksym jest aktywny wobec szerokiego zakresu patogenów, w tym szczepów wytwarzających β-laktamazę.
Cefuroksym jest oporny na β-laktamazę bakteryjną, dlatego jest skuteczny wobec szczepów opornych na ampicylinę lub opornych na amoksycylinę.
Działanie bakteriobójcze cefuroksymu jest związane z tłumieniem syntezy ściany komórkowej bakterii w wyniku wiązania z głównymi białkami docelowymi.
Cefuroksym jest zazwyczaj aktywny in vitro przeciwko następującym mikroorganizmom:
Tlenowce Gram-ujemne:
Haemophilus influenzae (w tym szczepy oporne na ampicylinę); Haemophilus parainfluenzae, Moraxella (Branhamella) catarrhalis, Esherichia coli, Klebsiella spp., Proteus mirabilis, Providencia spp. Proteus rettgeri i Neisseria gonorrhoeae (w tym penicylinowate wytwarzające penicylinę i nieprodukujące;
Gram-dodatnie tlenowe:
Staphylococcus aureus; Streptococcus pneumoniae; Streptococcus pyogenes (i inne paciorkowce β-hemolizujące); Streptococcus grupa B (Streptococcus agalactiae).
Beztlenowce:
Gram-dodatnie i gram-ujemne ziarniaki (w tym gatunki Peptococcus i Peptostreptococcus); pałeczki Gram-dodatnie (w tym gatunki Clostridium), pałeczki Gram-ujemne (w tym gatunki Bacteroides i Fusobacterium), Propionibacterium spp.
Inne mikroorganizmy:
Borrelia burgdorferi
Następujące mikroorganizmy są niewrażliwe lub niewrażliwe na cefuroksym:
Clostridium difficile, Pseudomonas spp, Campylobacter spp, Acinetobacter calcoaceticus, Listeria monocytogenes, oporne na metycylinę szczepy Staphylococcus aureus i Staphylococcus epidermidis, Enterococcus (Streptococcus) faecalis, pomocnicy, pomocnicy, pomocnicy, pomocnicy, ludzie, ludzie, ludzie, ludzie, ludzie
Farmakokinetyka
Po spożyciu aksetyl cefuroksymu jest powoli wchłaniany z przewodu pokarmowego i jest szybko hydrolizowany w błonie śluzowej jelita cienkiego i we krwi, aby uwolnić cefuroksym. Cefuroksym przechodzi przez BBB, przechodzi przez łożysko i przechodzi do mleka matki.
Optymalna absorpcja pod warunkiem, że lek jest przyjmowany natychmiast po posiłku.
Maksymalne stężenia w surowicy (2-3 mg / l dla dawki 125 mg i 4-6 mg / l dla dawki 250 mg) obserwuje się około 2-3 godziny po przyjęciu leku po posiłku.
Okres półtrwania wynosi 1-1,5 godziny. 33% -50% leku jest związane z białkiem. Cefuroksym nie jest metabolizowany, wydalany przez filtrację kłębuszkową i wydzielanie kanalikowe.
Stężenie cefuroksymu w surowicy zmniejsza się podczas dializy.

Wskazania do użycia
Lek jest wskazany do leczenia chorób wywołanych przez bakterie wrażliwe na cefuroksym.

  • Zakażenia górnych dróg oddechowych, narządy laryngologiczne, takie jak zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, ból gardła i zapalenie gardła.
  • Infekcje dolnych dróg oddechowych, takie jak zapalenie płuc, ostre zapalenie oskrzeli i zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli.
  • Zakażenia dróg moczowych, takie jak odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego i zapalenie cewki moczowej.
  • Zakażenia skóry i tkanek miękkich, na przykład, furunculosis, ropne zapalenie skóry i liszajec.
  • Rzeżączka, ostre niepowikłane rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej i zapalenie szyjki macicy.
  • Leczenie boreliozy z Lyme we wczesnych stadiach i zapobieganie późnym stadiom tej choroby u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat.
    Cefuroksym jest również dostępny w postaci soli sodowej (Zinaceph) do podawania pozajelitowego, co umożliwia przepisywanie tego samego antybiotyku kolejno, gdy konieczna jest zmiana z terapii pozajelitowej na doustną.
    Zinnat jest skuteczny, gdy jest podawany po podaniu Zinatsef do stosowania pozajelitowego, w leczeniu zapalenia płuc i zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli. Przeciwwskazania
    Nadwrażliwość na antybiotyki cefalosporynowe, penicyliny i karbapenemy. Należy go stosować ostrożnie w przypadku niewydolności nerek, chorób przewodu pokarmowego (w tym historii i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego), ciąży, laktacji, u dzieci do 3 miesięcy. Dawkowanie i podawanie
    Standardowy przebieg terapii wynosi od 5 do 10 dni.
    W celu optymalnego wchłaniania aksetyl cefuroksymu należy przyjmować po posiłkach.
    Dorośli:

    Zinnat® (250 mg / 5 ml) Cefuroksym

    Instrukcja

    • Rosyjski
    • азақша

    Nazwa handlowa

    Zinnat®

    Międzynarodowa nazwa niezastrzeżona

    Forma dawkowania

    Granulki do sporządzania zawiesiny do podawania doustnego, 250 mg / 5 ml

    Skład

    Zawiera 5 ml zawiesiny

    składnik aktywny - aksetyl cefuroksymu 300,0 mg (co odpowiada 250 mg cefuroksymu),

    substancje pomocnicze: kwas stearynowy, sacharoza, aromat Tutti Frutti, acesulfam potasu, aspartam, powidon K30, guma ksantanowa.

    Opis

    Granulki koloru białego lub prawie białego. Po rozcieńczeniu wodą powstaje zawiesina o barwie białej do jasnożółtej z charakterystycznym owocowym zapachem.

    Grupa farmakoterapeutyczna

    Leki antybakteryjne do użytku systemowego. Inne leki przeciwbakteryjne beta-laktamowe. Cefalosporyny drugiej generacji. Cefuroksym.

    Kod ATX J01DC02

    Właściwości farmakologiczne

    Farmakokinetyka

    Po spożyciu aksetyl cefuroksymu jest wchłaniany z przewodu pokarmowego i jest szybko hydrolizowany w błonie śluzowej jelit i krwi, uwalniając cefuroksym do krążenia ogólnego. Optymalną absorpcję uzyskuje się przyjmując zawiesinę z jedzeniem.

    Podczas przyjmowania zawiesiny szybkość wchłaniania (Cmax) aksetylu cefuroksymu jest mniejsza niż w przypadku przyjmowania tabletek (Cmax), która jest określana po 2,4 godzinach, w wyniku czego maksymalne stężenie zmniejsza się, czas potrzebny do osiągnięcia i ogólnoustrojowej biodostępności zmniejsza się (o 4-17%).

    Stopień wiązania cefuroksymu z białkami osocza wynosi od 33% do 50%, w zależności od sposobu podawania.

    Cefuroksym nie jest metabolizowany w organizmie.

    Okres półtrwania cefuroksymu wynosi 1-1,5 godziny.

    Cefuroksym jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej przez filtrację kłębuszkową i wydzielanie kanalikowe. Probenitsida z powołaniem na konkurencję zwiększa wskaźnik AUC o 50%.

    Zaburzenia czynności nerek

    Farmakokinetyka cefuroksymu nie była badana u pacjentów z różnym stopniem zaburzeń czynności nerek. Okres półtrwania cefuroksymu zwiększa się wraz ze zmniejszeniem czynności nerek, co stanowi główną wskazówkę dotyczącą doboru dawki u tych pacjentów. U pacjentów poddawanych hemodializie co najmniej 60% całkowitej dawki cefuroksymu jest obecne w organizmie w chwili rozpoczęcia dializy, która jest eliminowana w ciągu 4 godzin od procedury dializy. Tak więc tacy pacjenci potrzebują dodatkowej dawki cefuroksymu, aby zakończyć procedurę hemodializy.

    Farmakodynamika

    Zinnat® to antybiotyk cefalosporynowy drugiej generacji. Ma szerokie spektrum działania. Jest odporny na większość β-laktamazy, dlatego jest aktywny wobec szczepów opornych na ampicylinę lub opornych na amoksycylinę. Działanie bakteriobójcze narusza syntezę ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z głównymi białkami docelowymi.

    Odporność szczepów zależy od położenia geograficznego i czasu. Użyj lokalnych danych o oporności w leczeniu ciężkich zakażeń.

    Cefuroksym jest skuteczny przeciwko następującym mikroorganizmom.

    Gram-dodatnie bakterie tlenowe:

    Staphylococcus aureus (izolaty wrażliwe na metycylinę) *

    Gram-ujemne bakterie tlenowe:

    Mikroorganizmy o możliwej oporności na cefuroksym

    Gram-dodatnie bakterie tlenowe:

    Gram-ujemne bakterie tlenowe:

    Gram-dodatnie bakterie beztlenowe:

    Gram-ujemne bakterie beztlenowe:

    Odporny na cefuroksym

    Gram-dodatnie bakterie tlenowe:

    Gram-ujemne bakterie tlenowe:

    * Wszystkie bakterie S.aureus oporne na metycylinę są oporne na cefuroksym.

    Wskazania do użycia

    Leczenie chorób zakaźnych i zapalnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na lek:

    - ostre paciorkowcowe zapalenie migdałków i zapalenie gardła

    - ostre bakteryjne zapalenie zatok

    - ostre zapalenie ucha środkowego

    - zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli

    - infekcje skóry i tkanek miękkich (na przykład furunculosis, pyoderma, impetigo), którym nie towarzyszą powikłania

    - wczesne stadia choroby z Lyme

    Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania środków przeciwbakteryjnych.

    Dawkowanie i podawanie

    Przeznaczony do podawania doustnego. Dla optymalnej absorpcji lek należy przyjmować z jedzeniem.

    Czas trwania leku wynosi średnio 7 dni (od 5 do 10 dni).

    Dorośli i dzieci (> 40 kg)

    Wskazania do użycia

    Dawka

    Ostre zapalenie migdałków i zapalenie gardła, ostre bakteryjne zapalenie zatok

    Zinnat 250 - środek do walki z zapaleniem gruczołu krokowego

    Zinnat 250 odnosi się do antybiotyków. Od jego analogów odróżnia się zdolnością jednoczesnego wyeliminowania objawów chorób różnych narządów i układów. Ten środek ma pewne przeciwwskazania i stosunkowo niewiele skutków ubocznych.

    Inne nazwy i klasyfikacja

    Łacińska nazwa to Zinnat.

    Zinnat 250 różni się od swoich analogów możliwością jednoczesnej eliminacji objawów chorób różnych narządów i układów.

    Międzynarodowa nazwa niezastrzeżona

    Nazwy handlowe

    Numer rejestracyjny

    Skład i formy dawkowania

    Lek jest produkowany w różnych odmianach: tabletki, substancja ziarnista (stosowana do przygotowania zawiesiny). Lek tych odmian jest przeznaczony do podawania doustnego. Substancją czynną jest aksetyl cefuroksymu. Nazwa leku wskazuje na dawkę substancji czynnej - 250 mg. Określona ilość jest zawarta w 1 tabletce. W tej dawce środek można kupić tylko w postaci tabletek.

    Lek jest przeznaczony do podawania doustnego.

    5 ml granulowanego leku zawiera 125 mg substancji czynnej. Istnieje inny rodzaj leku. W tym przypadku 1 tabletka zawiera 125 mg. Możesz kupić Zinnat w postaci stałej w opakowaniach po 10 sztuk. Granulat jest dostępny w fiolkach o pojemności 50 ml.

    Grupa farmakologiczna

    Antybiotyk z serii cefalosporyn.

    Działanie farmakologiczne

    Zinnat należy do grupy środków przeciwbakteryjnych. Jest to lek z grupy cefalosporyn. Leczy leki drugiej generacji. Różni się od analogów pierwszej generacji zdolnością do bardziej intensywnego tłumienia aktywności mikroorganizmów grupy gram-ujemnej.

    Zinnat jest skuteczny w zwalczaniu różnych rodzajów bakterii: tlenowych (zależnych od tlenu) i beztlenowych (nie oddziałujących z tlenem). Wśród nich są:

    • Bacteroides spp.;
    • Fusobacterium;
    • Streptococcus pyogenes;
    • Streptococcus pneumoniae i inne

    Lek ma negatywny wpływ na szczepy charakteryzujące się odpornością na penicyliny. Biorąc pod uwagę, że to narzędzie hamuje aktywność i prowadzi do śmierci wielu różnych mikroorganizmów (gram-dodatnich i gram-ujemnych), przypisuje się je szerokiemu spektrum działania.

    To narzędzie hamuje aktywność i prowadzi do śmierci dużej liczby różnych mikroorganizmów (gram-dodatnich i gram-ujemnych).

    Zasada działania preparatu Zinnat opiera się na przejawach oporności na bakteryjne β-laktamazy. Tak zwane enzymy wytwarzane przez cząstki chorobotwórcze. Dla porównania, środki pierwszej generacji nie różniły się zwiększoną odpornością na β-laktamazy bakterii Gram-ujemnych. Z tego powodu terapia nie zapewniła pożądanego rezultatu w całości. Skuteczność leku zmniejszyła się, a po chwili wróciły objawy choroby zakaźnej.

    Zinnat jest pozbawiony tej wady. Wynik ten został osiągnięty dzięki powtarzanej syntezie syntetycznych pochodnych. Teraz, dzięki leczeniu cefalosporynami II generacji, zapewnia się wyższą wydajność, enzymy bakterii nie prowadzą do zniszczenia struktury antybiotyku.

    Mechanizm działania preparatu Zinnat opiera się na zdolności do niszczenia szkodliwych mikroorganizmów. Lek zapewnia działanie bakteriobójcze. W tym przypadku ściana komórkowa cząstek chorobotwórczych jest uszkodzona. Wynika to z zahamowania aktywności syntezy warstwy peptydoglikanu.

    Efekt ten przejawia się w odniesieniu do bakterii, które są na etapie reprodukcji. Jednocześnie uwalniane są enzymy autolityczne. Wynikiem tych procesów jest szybka śmierć szkodliwych mikroorganizmów.

    Lek przenika do krwiobiegu, ale najpierw substancja czynna ulega hydrolizie w strukturze wyściółki jelitowej. Aby uzyskać najlepsze wyniki, zaleca się przyjmowanie leku podczas lub po posiłku. Szczytowy poziom stężenia składnika aktywnego osiąga się w ciągu 2-4 godzin. Substancja nie podlega transformacji. Wskaźnik wiązania z białkami osocza jest średni - nie wyższy niż 50%. Wyświetla substancję czynną w 1,5 godziny.

    Lek przenika do krwiobiegu, ale najpierw substancja czynna ulega hydrolizie w strukturze wyściółki jelitowej.

    Wskazania do stosowania Zinnat 250

    Lek jest przepisywany w stanach patologicznych, którym towarzyszy proces zapalny:

    • infekcje górnych i dolnych dróg oddechowych: zapalenie płuc, zapalenie gardła, przewlekłe zapalenie oskrzeli, itp.;
    • zapalenie ucha środkowego w okresie zaostrzenia;
    • choroby zapalne ze zmianą w nosogardzieli (zapalenie zatok);
    • infekcje dróg moczowych, pęcherz moczowy: zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej;
    • proces zapalny z uszkodzeniami tkanek miękkich;
    • ostre rzeżączkowe zapalenie szyjki macicy;
    • Choroba z Lyme (terapia i zapobieganie).

    Dawkowanie i podawanie Zinnat 250

    Przebieg leczenia trwa od 5 do 10 dni. W większości przypadków wystarcza 7 dni, aby złagodzić objawy choroby i zapobiec rozprzestrzenianiu się mikroorganizmów. W przypadku skomplikowanych chorób zakaźnych czas trwania leczenia wydłuża się do 10 dni. Dzienna dawka dla dorosłych wynosi od 125 do 500 mg. Największą ilość leku przepisuje się w takich stanach patologicznych:

    • zapalenie płuc;
    • poważne uszkodzenie dolnych dróg oddechowych;
    • Borelioza

    Zinnat

    Tabletki powlekane białą lub prawie białą, owalną, obustronnie wypukłą, z jednej strony z wygrawerowanym napisem „GX ES5”; w przekroju rdzeń jest biały lub prawie biały.

    Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna ** - 47,51 mg, kroskarmeloza sodowa - 20 mg, laurylosiarczan sodu - 2,25 mg, olej roślinny, uwodorniony - 4,25 mg, koloidalny dwutlenek krzemu - 0,63 mg.

    Skład powłoki powłoki: hypromeloza - 5,55 mg, glikol propylenowy - 0,33 mg, parahydroksybenzoesan metylu - 0,06 mg, parahydroksybenzoesan propylu - 0,04 mg, barwnik biały spaspray - 1,52 mg (hypromeloza - 3%, dwutlenek tytanu - 36%, benzoesan sodu - 3%, dwutlenek tytanu - 36%, benzoesan sodu - 0,1%).

    10 szt. - pęcherze (1) - pakuje karton.

    Tabletki powlekane białą lub prawie białą, owalną, obustronnie wypukłą, z jednej strony z wygrawerowanym napisem „GX ES7”; w przekroju rdzeń jest biały lub prawie biały.

    Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna ** - 95,03 mg, kroskarmeloza sodowa - 40 mg, laurylosiarczan sodu - 4,5 mg, olej roślinny, uwodorniony - 8,5 mg, koloidalny dwutlenek krzemu - 1,25 mg.

    Skład powłoki powłoki: hypromeloza - 7,4 mg, glikol propylenowy - 0,44 mg, parahydroksybenzoesan metylu - 0,07 mg, parahydroksybenzoesan propylu - 0,06 mg, barwnik biały spaspray - 2,03 mg (hypromeloza - 3%, dwutlenek tytanu - 36%, benzoesan sodu - 0,1%).

    10 szt. - pęcherze (1) - pakuje karton.

    * Ilość aksetylu cefuroksymu jest dostosowywana w zależności od czystości stosowanej serii substancji.
    ** ilość celulozy mikrokrystalicznej jest dostosowana, aby utrzymać stałą masę rdzenia.

    Aksytil cefuroksymu jest prekursorem cefuroksymu, antybiotyku cefalosporyn grupy II o działaniu bakteriobójczym. Cefuroksym jest aktywny wobec szerokiego zakresu patogenów, w tym szczepów wytwarzających β-laktamazę. Cefuroksym jest oporny na β-laktamazę bakteryjną, dlatego jest skuteczny wobec szczepów opornych na ampicylinę lub opornych na amoksycylinę.

    Działanie bakteriobójcze cefuroksymu jest związane z tłumieniem syntezy ściany komórkowej bakterii w wyniku wiązania z głównymi białkami docelowymi.

    Występowanie nabytej oporności na bakterie cefuroksymu różni się w zależności od regionu i z czasem niektóre rodzaje mikroorganizmów mogą być bardzo odporne. Preferowane jest posiadanie lokalnych danych dotyczących wrażliwości, zwłaszcza w leczeniu ciężkich zakażeń.

    Cefuroksym jest aktywny in vitro przeciwko mikroorganizmom wymienionym poniżej.

    Bakterie zwykle wrażliwe na cefuroksym

    Gram-dodatnie tlenowce: Staphylococcus aureus (szczepy wrażliwe na metycylinę) 1, koagulazo-ujemne gronkowce (szczepy wrażliwe na metycylinę), Streptococcus pyogenes 1, paciorkowce β-hemolizujące.

    Gram-ujemne tlenowce: Haemophilus influenzae 1, w tym szczepy oporne na ampicylinę, Haemophilus parainfluenzae 1, Moraxella catarrhalis 1, Neisseria gonorrhoeae 1, w tym szczepy wytwarzające i nie wytwarzające penicylinazy.

    Gram-dodatnie beztlenowce: Peptostreptococcus spp., Propionibacterium spp., Spirochetes, Borrelia burgdorferi 1.

    Bakterie, dla których możliwa jest nabyta oporność na cefuroksym

    Gram-dodatnie tlenowce: Streptococcus pneumoniae 1.

    Gram-ujemne tlenowce: Citrobacter spp., Z wyjątkiem Citrobacter freundii, Enterobacter spp., Z wyjątkiem Enterobacter aerogenes i Enterobacter cloacae, Escherichia coli 1, Klebsiella spp., W tym Proteus mirabills, Proteus spp., Przez protector mirab, sop. vulgaris, Providencia spp.

    Gram-dodatnie beztlenowce: Clostridium spp., Z wyjątkiem Clostridium difficile.

    Gram-ujemne beztlenowce: Bacteroides spp., Z wyjątkiem Bacteroides fragilis, Fusobacterium spp.

    Bakterie o naturalnej odporności na cefuroksym

    Gram-dodatnie tlenowce: Enterococcus spp., W tym Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium, Listeria monocytogenes.

    Gram-ujemne tlenowce: Acinetobacter spp., Burkholderia cepacia, Campylobacter spp.

    Gram-dodatnie beztlenowce: Clostridium difficile.

    Beztlenowce Gram-ujemne: Bacteroides fragilis.

    Inne: Chlamydia spp., Mycoplasma spp., Legionella spp.

    1 W przypadku tych bakterii skuteczność kliniczną cefuroksymu wykazano w badaniach klinicznych.

    Po spożyciu cefuroksymu aksetyl jest wchłaniany z przewodu pokarmowego i jest szybko hydrolizowany w błonie śluzowej jelita cienkiego i we krwi, uwalniając cefuroksym. Optymalne wchłanianie aksetylu cefuroksymu w postaci tabletek powlekanych uzyskuje się, gdy lek jest przyjmowany bezpośrednio po posiłku. Cmax cefuroksym (2,1 mg / l dla dawki 125 mg, 4,1 mg / l dla dawki 250 mg, 7,0 mg / l dla dawki 500 mg) obserwuje się po około 2-3 godzinach podczas przyjmowania leku podczas posiłku.

    Wiązanie z białkami osocza wynosi około 33-50% i zależy od metody oznaczania.

    Cefuroksym nie jest metabolizowany.

    T1/2 wynosi 1-1,5 h. Cefuroksym jest wydalany przez filtrację kłębuszkową i wydzielanie kanalikowe.

    Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

    Farmakokinetykę cefuroksymu badano u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o różnym nasileniu. T1/2 cefuroksym zwiększa się wraz ze zmniejszaniem się czynności nerek, co stanowi podstawę zaleceń dotyczących korekty schematu dawkowania dla tej grupy pacjentów. U pacjentów poddawanych hemodializie co najmniej 60% całkowitej ilości cefuroksymu obecnego w organizmie w momencie rozpoczęcia dializy zostanie usunięte podczas 4-godzinnego okresu dializy. Dlatego po zakończeniu procedury hemodializy należy podać dodatkową pojedynczą dawkę cefuroksymu.

    Leczenie chorób zakaźnych i zapalnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na lek:

    - zakażenia górnych dróg oddechowych, górnych dróg oddechowych (zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zapalenie migdałków, zapalenie gardła);

    - zakażenia dolnych dróg oddechowych (w tym zapalenie płuc, ostre bakteryjne zapalenie oskrzeli i zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli);

    - zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej);

    - infekcje skóry i tkanek miękkich (w tym furunculosis, pyoderma, impetigo);

    - rzeżączka: ostre niepowikłane rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej i zapalenie szyjki macicy;

    - leczenie boreliozy (boreliozy) we wczesnym stadium i zapobieganie późnym stadiom tej choroby u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat.

    Cefuroksym jest również dostępny w postaci soli sodowej (lek Zinacef®) do podawania pozajelitowego. Pozwala to na terapię etapową z zastosowaniem przejścia od postaci pozajelitowej do postaci doustnej cefuroksymu, jeśli istnieją kliniczne wskazania do tego.

    Jeśli to konieczne, terapia krokowa jest wskazana w leczeniu zapalenia płuc i zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli.

    Wrażliwość bakterii na cefuroksym różni się w zależności od regionu i czasu. W miarę możliwości należy wziąć pod uwagę lokalne dane wrażliwości.

    - wiek dzieci do 3 lat (dla dzieci od 3 miesięcy do 3 lat, lek Zinnat, granulki do przygotowania zawiesin do podawania doustnego);

    - nadwrażliwość na antybiotyki beta-laktamowe (w szczególności na antybiotyki cefalosporynowe, penicyliny i karbapenemy w historii).

    Należy zachować ostrożność podczas stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek; choroby przewodu pokarmowego (w tym w historii, jak również wrzodziejące zapalenie jelita grubego); u kobiet w ciąży i podczas karmienia piersią.

    Standardowy kurs leczenia wynosi 7 dni (może się wahać od 5 do 10 dni). Dla optymalnego wchłaniania lek należy przyjmować po posiłkach.

    Instrukcja użytkowania Zinnat ® (ZINNAT ®)

    Posiadacz certyfikatu rejestracyjnego:

    Wyprodukowane przez:

    Informacje kontaktowe:

    Formy dawkowania

    Zwolnij formę, opakowanie i kompozycję Zinnat ®

    Tabletki powlekane białą lub prawie białą, owalną, obustronnie wypukłą, z jednej strony z wygrawerowanym napisem „GX ES5”; w przekroju rdzeń jest biały lub prawie biały.

    Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna ** - 47,51 mg, kroskarmeloza sodowa - 20 mg, laurylosiarczan sodu - 2,25 mg, olej roślinny, uwodorniony - 4,25 mg, koloidalny dwutlenek krzemu - 0,63 mg.

    Skład powłoki powłoki: hypromeloza - 5,55 mg, glikol propylenowy - 0,33 mg, parahydroksybenzoesan metylu - 0,06 mg, parahydroksybenzoesan propylu - 0,04 mg, barwnik biały spaspray - 1,52 mg (hypromeloza - 3%, dwutlenek tytanu - 36%, benzoesan sodu - 3%, dwutlenek tytanu - 36%, benzoesan sodu - 0,1%).

    10 szt. - pęcherze (1) - pakuje karton.

    Tabletki powlekane białą lub prawie białą, owalną, obustronnie wypukłą, z jednej strony z wygrawerowanym napisem „GX ES7”; w przekroju rdzeń jest biały lub prawie biały.

    Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna ** - 95,03 mg, kroskarmeloza sodowa - 40 mg, laurylosiarczan sodu - 4,5 mg, olej roślinny, uwodorniony - 8,5 mg, koloidalny dwutlenek krzemu - 1,25 mg.

    Skład powłoki powłoki: hypromeloza - 7,4 mg, glikol propylenowy - 0,44 mg, parahydroksybenzoesan metylu - 0,07 mg, parahydroksybenzoesan propylu - 0,06 mg, barwnik biały spaspray - 2,03 mg (hypromeloza - 3%, dwutlenek tytanu - 36%, benzoesan sodu - 0,1%).

    10 szt. - pęcherze (1) - pakuje karton.

    * Ilość aksetylu cefuroksymu jest dostosowywana w zależności od czystości stosowanej serii substancji.
    ** ilość celulozy mikrokrystalicznej jest dostosowana, aby utrzymać stałą masę rdzenia.

    Działanie farmakologiczne

    Aksytil cefuroksymu jest prekursorem cefuroksymu, antybiotyku cefalosporyn grupy II o działaniu bakteriobójczym. Cefuroksym jest aktywny wobec szerokiego zakresu patogenów, w tym szczepów wytwarzających β-laktamazę. Cefuroksym jest oporny na β-laktamazę bakteryjną, dlatego jest skuteczny wobec szczepów opornych na ampicylinę lub opornych na amoksycylinę.

    Działanie bakteriobójcze cefuroksymu jest związane z tłumieniem syntezy ściany komórkowej bakterii w wyniku wiązania z głównymi białkami docelowymi.

    Występowanie nabytej oporności na bakterie cefuroksymu różni się w zależności od regionu i z czasem niektóre rodzaje mikroorganizmów mogą być bardzo odporne. Preferowane jest posiadanie lokalnych danych dotyczących wrażliwości, zwłaszcza w leczeniu ciężkich zakażeń.

    Cefuroksym jest aktywny in vitro przeciwko mikroorganizmom wymienionym poniżej.

    Bakterie zwykle wrażliwe na cefuroksym

    Gram-dodatnie tlenowce: Staphylococcus aureus (szczepy wrażliwe na metycylinę) 1, koagulazo-ujemne gronkowce (szczepy wrażliwe na metycylinę), Streptococcus pyogenes 1, paciorkowce β-hemolizujące.

    Gram-ujemne tlenowce: Haemophilus influenzae 1, w tym szczepy oporne na ampicylinę, Haemophilus parainfluenzae 1, Moraxella catarrhalis 1, Neisseria gonorrhoeae 1, w tym szczepy wytwarzające i nie wytwarzające penicylinazy.

    Gram-dodatnie beztlenowce: Peptostreptococcus spp., Propionibacterium spp., Spirochetes, Borrelia burgdorferi 1.

    Bakterie, dla których możliwa jest nabyta oporność na cefuroksym

    Gram-dodatnie tlenowce: Streptococcus pneumoniae 1.

    Gram-ujemne tlenowce: Citrobacter spp., Z wyjątkiem Citrobacter freundii, Enterobacter spp., Z wyjątkiem Enterobacter aerogenes i Enterobacter cloacae, Escherichia coli 1, Klebsiella spp., W tym Proteus mirabills, Proteus spp., Przez protector mirab, sop. vulgaris, Providencia spp.

    Gram-dodatnie beztlenowce: Clostridium spp., Z wyjątkiem Clostridium difficile.

    Gram-ujemne beztlenowce: Bacteroides spp., Z wyjątkiem Bacteroides fragilis, Fusobacterium spp.

    Bakterie o naturalnej odporności na cefuroksym

    Gram-dodatnie tlenowce: Enterococcus spp., W tym Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium, Listeria monocytogenes.

    Gram-ujemne tlenowce: Acinetobacter spp., Burkholderia cepacia, Campylobacter spp.

    Gram-dodatnie beztlenowce: Clostridium difficile.

    Beztlenowce Gram-ujemne: Bacteroides fragilis.

    Inne: Chlamydia spp., Mycoplasma spp., Legionella spp.

    1 W przypadku tych bakterii skuteczność kliniczną cefuroksymu wykazano w badaniach klinicznych.

    Farmakokinetyka

    Po spożyciu cefuroksymu aksetyl jest wchłaniany z przewodu pokarmowego i jest szybko hydrolizowany w błonie śluzowej jelita cienkiego i we krwi, uwalniając cefuroksym. Optymalne wchłanianie aksetylu cefuroksymu w postaci tabletek powlekanych uzyskuje się, gdy lek jest przyjmowany bezpośrednio po posiłku. Cmax cefuroksym (2,1 mg / l dla dawki 125 mg, 4,1 mg / l dla dawki 250 mg, 7,0 mg / l dla dawki 500 mg) obserwuje się po około 2-3 godzinach podczas przyjmowania leku podczas posiłku.

    Wiązanie z białkami osocza wynosi około 33-50% i zależy od metody oznaczania.

    Cefuroksym nie jest metabolizowany.

    T1/2 wynosi 1-1,5 h. Cefuroksym jest wydalany przez filtrację kłębuszkową i wydzielanie kanalikowe.

    Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

    Farmakokinetykę cefuroksymu badano u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o różnym nasileniu. T1/2 cefuroksym zwiększa się wraz ze zmniejszaniem się czynności nerek, co stanowi podstawę zaleceń dotyczących korekty schematu dawkowania dla tej grupy pacjentów. U pacjentów poddawanych hemodializie co najmniej 60% całkowitej ilości cefuroksymu obecnego w organizmie w momencie rozpoczęcia dializy zostanie usunięte podczas 4-godzinnego okresu dializy. Dlatego po zakończeniu procedury hemodializy należy podać dodatkową pojedynczą dawkę cefuroksymu.

    Wskazania Zinnat ®

    Leczenie chorób zakaźnych i zapalnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na lek:

    • zakażenia górnych dróg oddechowych, górnych dróg oddechowych (zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zapalenie migdałków, zapalenie gardła);
    • infekcje dolnych dróg oddechowych (w tym zapalenie płuc, ostre bakteryjne zapalenie oskrzeli i zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli);
    • zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej);
    • infekcje skóry i tkanek miękkich (w tym furunculosis, pyoderma, impetigo);
    • rzeżączka: ostre niepowikłane rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej i zapalenie szyjki macicy;
    • leczenie boreliozy (boreliozy) we wczesnym stadium i zapobieganie późnym stadiom tej choroby u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat.

    Cefuroksym jest również dostępny w postaci soli sodowej (lek Zinacef®) do podawania pozajelitowego. Pozwala to na terapię etapową z zastosowaniem przejścia od postaci pozajelitowej do postaci doustnej cefuroksymu, jeśli istnieją kliniczne wskazania do tego.

    Jeśli to konieczne, terapia krokowa jest wskazana w leczeniu zapalenia płuc i zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli.

    Wrażliwość bakterii na cefuroksym różni się w zależności od regionu i czasu. W miarę możliwości należy wziąć pod uwagę lokalne dane wrażliwości.

    Schemat dawkowania

    Standardowy kurs leczenia wynosi 7 dni (może się wahać od 5 do 10 dni). Dla optymalnego wchłaniania lek należy przyjmować po posiłkach.

    Cefuroksym jest również dostępny w postaci soli sodowej (lek Zinacef®) do podawania pozajelitowego, co pozwala na przepisywanie tego samego antybiotyku kolejno, gdy konieczna jest zmiana z terapii pozajelitowej na doustną.

    Lek Zinnat ® jest skuteczny po pozajelitowym stosowaniu leku Zinacef ® w leczeniu zapalenia płuc i zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli.

    Czas trwania leczenia pozajelitowego i doustnego zależy od ciężkości zakażenia i obrazu klinicznego.

    Lek Zinatsef ® (cefuroksym w postaci soli sodowej) w dawce 1,5 g 2-3 razy / dobę (w / w lub w / m) przez 48-72 h, a następnie - lek Zinnat ® (aksetyl cefuroksymu) doustnie w dawce 500 mg 2 razy dziennie przez 7-10 dni.

    Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli

    Lek Zinatsef® (cefuroksym w postaci soli sodowej) w dawce 750 mg 2-3 razy / dzień (w / w lub w / m) przez 48-72 godziny, a następnie - leczenie Zinnat® (aksetylem cefuroksymu) doustnie w dawce 500 mg 2 razy dziennie przez 5-10 dni.

    Tabletek Zinnat ® nie można kruszyć i kruszyć. Dlatego ta postać dawkowania nie jest stosowana w leczeniu pacjentów z trudnościami w połykaniu, w tym. małe dzieci, które nie mogą połknąć całej pigułki. Dla dzieci Zinnat ® można przepisać w postaci granulek do przygotowania zawiesiny do podawania doustnego.

    Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

    Eliminacja cefuroksymu następuje głównie przez nerki.

    Zaleca się zmniejszenie dawki cefuroksymu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek w celu skompensowania opóźnionej eliminacji (patrz tabela poniżej).

    Należy zachować ostrożność podczas stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek; choroby przewodu pokarmowego (w tym w historii, jak również wrzodziejące zapalenie jelita grubego); u kobiet w ciąży i podczas karmienia piersią.

    Stosować w czasie ciąży i laktacji

    Zinnat ® należy stosować, jeśli potencjalne korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu i dziecka.

    Nie ma dowodów doświadczalnych na embriopatyczne lub teratogenne działanie aksetylu cefuroksymu, ale podobnie jak w przypadku innych leków, należy zachować ostrożność przepisując go we wczesnej ciąży.

    Należy zachować ostrożność przepisując lek matkom karmiącym, ponieważ lek jest wydzielany z mlekiem matki.

    Wniosek o naruszenie funkcji nerek

    Stosuj u dzieci

    Przeciwwskazane u dzieci do 3 lat.

    Specjalne instrukcje

    Przed użyciem należy starannie zebrać historię alergii.

    W trakcie leczenia konieczne jest kontrolowanie funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów otrzymujących lek w wysokiej dawce.

    W okresie przyjmowania leku Zinnat ® możliwa jest fałszywie dodatnia reakcja moczu na glukozę.

    Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków, przedłużone stosowanie Zinnat ® może prowadzić do nadmiernego wzrostu grzybów Candida. Długotrwałe stosowanie może powodować wzrost innych opornych mikroorganizmów (Enterococcus i Clostridium difficile), co może wymagać zaprzestania leczenia.

    Przypadki rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego występują podczas przyjmowania antybiotyków, których nasilenie może wahać się od łagodnego do zagrażającego życiu. Dlatego konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego u pacjentów z biegunką, która wystąpiła podczas lub po kuracji antybiotykowej. Jeśli biegunka jest długotrwała lub ma wyraźny charakter lub pacjent odczuwa skurcze brzucha, leczenie preparatem Zinnat ® należy natychmiast przerwać, pacjent powinien zostać zbadany.

    Reakcja Yarish-Herksheimer była obserwowana w boreliozie (chorobie z Lyme) podczas przyjmowania leku Zinnat ® i wynika z bakteriobójczego działania leku na patogen choroby Borrelia burgdorferi. Pacjentów należy poinformować, że objawy te są typową konsekwencją stosowania antybiotyków w tej chorobie.

    W przypadku terapii przyrostowej czas przejścia na terapię doustną zależy od ciężkości zakażenia, stanu klinicznego pacjentów i wrażliwości patogenu. Jeśli efekt kliniczny nie zostanie osiągnięty w ciągu 72 godzin od rozpoczęcia leczenia, należy kontynuować leczenie pozajelitowe.

    Przed rozpoczęciem terapii krokowej należy dokładnie zapoznać się z instrukcjami stosowania soli sodowej cefuroksymu do podawania pozajelitowego (preparat Zinacef®).

    Wpływ na zdolność prowadzenia transportu i mechanizmów kontrolnych

    Ponieważ aksetyl cefuroksymu może powodować zawroty głowy, konieczne jest ostrzeżenie pacjentów o środkach ostrożności podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z ruchomymi maszynami.

    Przedawkowanie

    Objawy: przedawkowanie cefalosporyn może spowodować zwiększenie pobudliwości mózgu wraz z rozwojem drgawek.

    Leczenie: przeprowadzić leczenie objawowe. Stężenia cefuroksymu w surowicy można obniżyć za pomocą hemodializy i dializy otrzewnowej.

    Interakcje narkotykowe

    Leki, które zmniejszają kwasowość soku żołądkowego, mogą zmniejszać biodostępność aksetylu cefuroksymu, porównując go z obserwowanym po zażyciu leku na pusty żołądek, a także poziom zwiększonego wchłaniania leku po posiłku.

    Podobnie jak inne antybiotyki, Zinnat ® może wpływać na mikroflorę jelitową, co prowadzi do zmniejszenia wchłaniania estrogenów, aw konsekwencji do zmniejszenia skuteczności doustnych hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

    Podczas przeprowadzania testu żelazocyjanku można zaobserwować wynik fałszywie ujemny, dlatego zaleca się stosowanie metod oksydazy glukozy lub heksokinazy w celu określenia poziomu glukozy we krwi i / lub osoczu.

    Lek Zinnat ® nie wpływa na ilościowe oznaczanie kreatyniny metodą alkaliczno-pikrynianową.

    Jednoczesne podawanie z diuretykami „loopback” spowalnia wydzielanie kanalikowe, zmniejsza klirens nerkowy, zwiększa stężenie w osoczu i zwiększa T1/2 cefuroksym.

    Jednoczesne podawanie cefuroksymu i probenecydu prowadzi do zwiększenia AUC cefuroksymu o 50%.

    W przypadku jednoczesnego stosowania z aminoglikozydami i diuretykami zwiększa się ryzyko działania nefrotoksycznego.

    Warunki przechowywania Zinnat ®

    Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci w temperaturze nie wyższej niż 30 ° C

    Zinnat ® (Zinnat ®)

    Aktywny składnik:

    Treść

    Grupa farmakologiczna

    Klasyfikacja nosologiczna (ICD-10)

    Obrazy 3D

    Skład

    1 Ilość aksetylu cefuroksymu jest dostosowywana w zależności od czystości stosowanej serii substancji.

    2 Liczba MCC jest dostosowana, aby utrzymać stałą masę jądra.

    1 Aksytil cefuroksymu i kwas stearynowy występują w postaci kompleksu kwasu stearynowego - 15% aksetylu cefuroksymu (SACA), którego ilość zależy od ilościowej zawartości aksetylu cefuroksymu w pierwotnej substancji.

    Opis postaci dawkowania

    Tabletki: białe lub prawie białe, owalne, dwuwklęsłe, wygrawerowane po jednej stronie: dla dawki 125 mg - „GXES5”, dla dawki 250 mg - „GXES7”. W przekroju: rdzeń jest biały lub prawie biały.

    Granulki: w postaci ziaren o nieregularnym kształcie, o różnych rozmiarach, ale nie więcej niż 3 mm, białe lub prawie białe. Rozcieńczenie tworzy zawiesinę o barwie białej do jasnożółtej, o charakterystycznym owocowym zapachu.

    Działanie farmakologiczne

    Farmakodynamika

    Aksytil cefuroksymu jest prekursorem cefuroksymu, który należy do antybiotyków cefalosporynowych drugiej generacji. Cefuroksym jest aktywny wobec szerokiego zakresu patogenów, w tym szczepów wytwarzających β-laktamazę.

    Cefuroksym jest oporny na β-laktamazę bakteryjną, dlatego jest skuteczny wobec szczepów opornych na ampicylinę lub opornych na amoksycylinę.

    Działanie bakteriobójcze cefuroksymu jest związane z tłumieniem syntezy ściany komórkowej bakterii w wyniku wiązania z głównymi białkami docelowymi.

    Cefuroksym jest zazwyczaj aktywny in vitro przeciwko następującym drobnoustrojom.

    Gram-ujemne tlenowce: Haemophilus influenzae (w tym szczepy oporne na ampicylinę), Haemophilus parainfluenzae, Moraxella (Branhamella) catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae (w tym szczepy wytwarzające i nie wytwarzające penicylinazy); Escherichia coli, Klebsiella spp., Proteus mirabilis, Providencia spp.

    Tlenowych bakterii Gram-dodatnich: Staphylococcus aureus (w tym szczepy wytwarzające penicylinazy, lecz nie włączając szczepy odporne na metycylinę), Staphylococcus epidermidis (obejmujące szczepy wytwarzania penicylinazy, lecz nie włączając szczepy odporne na metycylinę), Streptococcus pyogenes (i inne paciorkowce beta-hemolityczne) Streptococcus pneumoniae, Streptococcus grupa B (Streptococcus agalactiae).

    Beztlenowce: Gram-dodatnie i Gram-ujemne ziarniaki (w tym gatunki z rodzaju Peptococcus spp. I Peptostreptococcus spp.), Gram-dodatnie sztyfty (w tym gatunki z rodzaju Clostridium spp., Z wyjątkiem Clostridium difficile, Propionibacterium spp.), Pałeczki Gram-ujemne (w tym Bacteroides, w połączeniu z Bacteroides snipfee-stif..) Gram-ujemne krętki (w tym Borrelia spp.).

    Następujące mikroorganizmy są niewrażliwe na cefuroksym.

    Clostridium difficile, Pseudomonas spp., Campylobacter spp., Acinetobacter calcoaceticus, Listeria monocytogenes, oporne na metycylinę szczepy Staphylococcus aureus i Staphylococcus epidermidis, Legionella spp.

    Niektóre szczepy następujących rodzajów są niewrażliwe na cefuroksym.

    Enterococcus (Streptococcus) faecalis, Morganella morganii, Proteus vulgaris, Enterobacter spp., Citrobacter spp., Serratia spp., Bacteroides fragilis.

    Farmakokinetyka

    Po doustnym podaniu cefuroksymu aksetyl jest powoli wchłaniany z przewodu pokarmowego i ulega szybkiej hydrolizie w błonie śluzowej jelita cienkiego i krwi, uwalniając cefuroksym. Cefuroksym przenika do BBB, łożyska i przenika do mleka kobiecego. Cefuroksym Axetil jest optymalnie wchłaniany, gdy lek jest przyjmowany bezpośrednio po posiłku.

    Opcjonalnie dla tabletek powlekanych. Cmax cefuroksym (2,9 mg / l dla dawki 125 mg i 4,4 mg / l dla dawki 250 mg) obserwuje się po około 2,4 godzinach podczas przyjmowania leku po posiłku.

    Dodatkowo do granulek do wytwarzania zawiesin do podawania doustnego. Cmax cefuroksym (2–3 mg / l dla dawki 125 mg i 4–6 mg / l dla dawki 250 mg) obserwuje się po około 2–3 godzinach po przyjęciu leku po posiłku.

    Komunikacja z białkami osocza krwi wynosi około 33-50%.

    Cefuroksym nie jest metabolizowany.

    T1/2 Jest to 1-1,5 godziny Cefuroksym jest wydalany przez filtrację kłębuszkową i wydzielanie kanalikowe. Przy jednoczesnym podawaniu probenecydu AUC zwiększa się o 50%. Stężenia cefuroksymu w surowicy są zmniejszone przez dializę.

    Wskazania Zinnat ®

    Aksytil cefuroksymu jest prolekiem doustnej postaci antybiotyku cefuroksymu o działaniu bakteriobójczym przeciwko szerokiej gamie bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Cefuroksym jest oporny na β-laktamazę.

    Lek jest wskazany w leczeniu chorób zakaźnych i zapalnych wywołanych przez bakterie wrażliwe na cefuroksym:

    infekcje górnych dróg oddechowych, infekcje górnych dróg oddechowych, takie jak zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zapalenie migdałków i zapalenie gardła;

    infekcje dolnych dróg oddechowych, takie jak zapalenie płuc, ostre bakteryjne zapalenie oskrzeli i zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli;

    infekcje dróg moczowych, takie jak odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego i zapalenie cewki moczowej;

    infekcje skóry i tkanek miękkich, takie jak furunculosis, ropne zapalenie skóry i liszajec;

    rzeżączka: ostre niepowikłane rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej i zapalenie szyjki macicy;

    leczenie boreliozy (boreliozy) we wczesnym stadium i zapobieganie późnym stadiom tej choroby u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat.

    Cefuroksym jest również dostępny w postaci soli sodowej (lek Zinacef®) do podawania pozajelitowego. W ramach terapii krokowej zaleca się przejście od postaci pozajelitowej do postaci doustnej cefuroksymu. Terapia krokowa jest wskazana w leczeniu zapalenia płuc i zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli.

    Przeciwwskazania

    Dla wszystkich postaci dawkowania

    nadwrażliwość na antybiotyki β-laktamowe (w szczególności na antybiotyki cefalosporynowe, penicyliny i karbapenemy w historii).

    Opcjonalnie dla tabletek powlekanych

    wiek dzieci do 3 lat.

    Dodatkowo do granulek do wytwarzania zawiesin do podawania doustnego

    nadwrażliwość na aspartam;

    dzieci do 3 miesięcy.

    Z troską: zaburzenia czynności nerek; choroby przewodu pokarmowego (w tym historia, jak również wrzodziejące zapalenie jelita grubego); kobiety w ciąży; okres laktacji.

    Stosować w czasie ciąży i laktacji

    Zinnat ® należy stosować, jeśli potencjalne korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.

    Nie ma dowodów doświadczalnych na embriopatyczne lub teratogenne działanie aksetylu cefuroksymu, ale podobnie jak w przypadku innych leków, należy zachować ostrożność przepisując go we wczesnej ciąży.

    Należy zachować ostrożność przepisując go matkom karmiącym, ponieważ lek jest oznaczany w mleku matki.

    Efekty uboczne

    Działania niepożądane związane z aksetylem cefuroksymu są zwykle łagodne, przemijające i odwracalne.

    Przedstawione poniżej zdarzenia niepożądane są wymienione w zależności od klasyfikacji anatomicznej i fizjologicznej oraz częstotliwości występowania. Częstotliwość występowania określa się następująco: bardzo często - ≥1 / 10; często - ≥1 / 100 i ® mogą wpływać na mikroflorę jelitową, co prowadzi do zmniejszenia reabsorpcji estrogenów, aw konsekwencji zmniejszenia skuteczności doustnych hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

    Podczas przeprowadzania testu żelazocyjanku można zaobserwować wynik fałszywie ujemny, dlatego zaleca się stosowanie metod oksydazy glukozy lub heksokinazy w celu określenia poziomu glukozy we krwi i / lub osoczu.

    Lek Zinnat ® nie wpływa na ilościowe oznaczanie kreatyniny metodą alkaliczno-pikrynianową.

    Jednoczesne podawanie z diuretykami pętlowymi spowalnia wydzielanie kanalikowe, zmniejsza klirens nerkowy, zwiększa stężenie w osoczu i zwiększa T1/2 cefuroksym.

    W przypadku jednoczesnego stosowania z aminoglikozydami i diuretykami zwiększa się ryzyko działania nefrotoksycznego.

    Dawkowanie i podawanie

    Dla wszystkich postaci dawkowania

    Wewnątrz, po jedzeniu (tabletki) / podczas posiłków (zawiesina). Standardowy przebieg terapii wynosi około 7 dni (od 5 do 10 dni).

  • Czy lek Tsiprolet jest antybiotykiem czy nie? Właściwości farmakologiczne i instrukcje stosowania

    Viferon na zapalenie pęcherza moczowego (świece)