Zapalenie dróg moczowych w leczeniu objawów u mężczyzn

Jedną z najbardziej niebezpiecznych i niewygodnych patologii w tym samym czasie jest zapalenie dróg moczowych. Ściśle mówiąc, nie ma takiej diagnozy w nauce i praktyce, ponieważ układ moczowy jest układem kilku narządów. Obejmuje nerki, moczowody, pęcherz moczowy i cewkę moczową (cewkę moczową). Klęska każdego indywidualnego ciała ma swoje imię. Niebezpieczeństwo i dowody dla pacjenta na jakąkolwiek z chorób zależą od tego, jak wiele z dróg moczowych jest dotkniętych.

W każdym razie, nawet jeśli problem zdrowotny jest nieznaczny, każda choroba przynosi co najmniej dużo dyskomfortu dla pacjenta. W rzeczywistości niewinne choroby i nie istnieją. Dlatego ważne jest, aby zwracać uwagę na sygnały własnego ciała i być w stanie prawidłowo je interpretować.

Zapalenie dróg moczowych: przyczyny

Przyczyny zapalenia dróg moczowych są liczne. Można je podzielić na kilka grup.

• Przyczyny leżące w wewnętrznym środowisku ciała pacjenta są endogenne.

• Źródła chorób wywierających wpływ z zewnątrz są egzogenne.

Wśród endogennych przyczyn zapalenia dróg moczowych:

• Obecność chorób przewlekłych. Mówimy o ogromnym zbiorniku różnego rodzaju chorób. Ogniska zakaźne są niebezpieczne: wraz z przepływem krwi, który dostaje się do nerek w celu oczyszczenia, same patogeny osiadają w filtrach biologicznych. W przyszłości bez leczenia poruszają się w dół dróg moczowych, angażując w ten proces coraz więcej nowych obszarów. Patologie endokrynologiczne są nie mniej niebezpieczne: u osób z cukrzycą i cukrzycą nerki są w ciągłym stresie, az czasem układ odpornościowy nie jest w stanie chronić tkanek narządów przed czynnikami zakaźnymi. To tylko niewielka część choroby. Może to również obejmować kamicę moczową, procesy autoimmunologiczne itp.

• Naruszenie odpływu moczu. W przypadkach, gdy pacjent cierpi na kamicę moczową, jest to patologiczne naruszenie odpływu moczu. Ale zdarza się też, że człowiek nie spieszy się z odwiedzeniem toalety nawet z pełnym pęcherzem. Jest to szkodliwe, ponieważ pacjent opuszcza czas mikroflory w celu aktywnej reprodukcji.

Powody zewnętrzne

• Jedzenie pikantne, słone, tłuste, słodkie. Niektóre substancje przedostające się do krwiobiegu i poprzez krew do nerek mają tendencję do podrażniania dróg moczowych i prowadzą do ich stanu zapalnego.

• Naruszenie zasad higieny. Nieprzestrzeganie zasad higieny intymnej prowadzi do tego, że bakterie chorobotwórcze ze środowiska zewnętrznego wnikają do cewki moczowej. Ale jeśli mężczyźni mają długą cewkę moczową i nie jest łatwo dostać się do pęcherza, kobiety powinny być czujne. Pęcherz jest bezpośrednią drogą do moczowodów, a przez nie do nerek.

• hipotermia. Inna przyczyna zapalenia dróg moczowych. Po wystawieniu na działanie niskich temperatur funkcja ochronna układu odpornościowego jest zahamowana. W osłabionym ciele nieproszeni goście czują się jak w domu i zaczynają dyktować swoje rozkazy.

Oprócz tych przyczyn, źródło problemu może leżeć w doznanej traumie, operacjach itp. Jednak wszystkie te czynniki zmniejszają jedynie ochronną funkcję odporności, stając się pośrednimi sprawcami choroby.

Zapalenie dróg moczowych: objawy

Mówienie o objawach powinno dotyczyć tylko konkretnej choroby. Jak powiedziano, lekarze szeroko rozumieją pojęcie „dróg moczowych” i obejmują:

• Nerki (w tym miednica nerkowa).

W związku z tym objawy zapalenia każdej indywidualnej struktury anatomicznej dróg moczowych będą ich własne.

Pojedyncze zapalenie nerek (zapalenie nerek) zawsze objawia się tymi samymi objawami:

• Oliguria (zmniejszenie dziennej ilości moczu).

• Pragnienie i suchość w ustach.

• W niektórych przypadkach temperatura ciała może wzrosnąć do 37-39 stopni.

Znacznie częstsze ogólnoustrojowe zapalne uszkodzenie nerek - odmiedniczkowe zapalenie nerek. W tym przypadku miednica nerkowa jest również zaangażowana w proces patologiczny.

Inne objawy odmiedniczkowego zapalenia nerek obejmują:

• Objawy zatrucia ciała: gorączka, dreszcze, ból głowy, osłabienie, bóle kości.

• Ból kości krzyżowej i dolnej części pleców.

• Częste bolesne oddawanie moczu z uwolnieniem dużych ilości moczu (wielomocz).

• Suchość w ustach, pragnienie.

Ten wzór obserwuje się tylko w ostrym odmiedniczkowym zapaleniu nerek. Jeśli choroba istniała przez długi czas i przeszła do stadium przewlekłego, innego niż ból pleców i wielomocz, mogą nie występować inne objawy zapalenia dróg moczowych.

Po pokonaniu moczowodów pacjent odczuwa tępy ból w dolnej części brzucha, promieniujący do tyłu. Jeśli zapalenie moczowodu jest spowodowane przez kamicę moczową, możliwe jest zatrzymanie moczu.

Pęcherz często cierpi z powodu kobiet. Charakterystyka zapalenia pęcherza:

• Objawy ogólnego zatrucia.

• Częste zachęcanie do oddawania moczu

• Zmiana koloru i klarowności moczu.

• Krwiomocz (krew w moczu).

• Ból w okolicy nadłonowej.

• Kaszel podczas oddawania moczu.

Cewka moczowa jest najczęściej zapalona. Zapalenie cewki moczowej, podobnie jak zapalenie pęcherza moczowego, jest wszechobecne u kobiet. Wiodącym objawem choroby jest palenie podczas oddawania moczu. Jednocześnie występuje wielomocz (częste oddawanie moczu w dużych ilościach).

Objawy każdej z tych zmian są wystarczająco specyficzne, aby ocenić naturę choroby. Ale bez odpowiedniego doświadczenia i wiedzy niemożliwe jest postawienie diagnozy.

Zapalenie dróg moczowych: diagnoza

Środki diagnostyczne są prawie w całości oparte na badaniach laboratoryjnych. Zazwyczaj są wystarczające do postawienia prawidłowej diagnozy. Ale w niektórych przypadkach niezbędna jest diagnostyka instrumentalna.

Leczenie zapalenia dróg moczowych obejmowało nefrologa i urologa. Muszą być najpierw traktowani.

Środki diagnostyczne inne niż te przeprowadzane przez lekarza podczas wstępnej konsultacji (badanie ustne, badanie palpacyjne, badania funkcjonalne) obejmują:

• Pełna morfologia krwi. Ogólnie rzecz biorąc, analiza krwi odzwierciedla stan zapalny dowolnego pochodzenia: poziom leukocytów, ESR itp. Wzrasta.

• Analiza moczu. Wykrywa krew, białe krwinki, białko. Te trzy wskaźniki faworyzują proces zapalny.

• Kultura moczu. Nie ma alternatywnej metody wykrywania zakażeń dróg moczowych. To badanie identyfikuje czynnik sprawczy.

• Biochemiczna analiza krwi.

• Rozmazuje na florze z cewki moczowej.

Instrumentalne metody diagnozowania zapalenia dróg moczowych są również liczne:

• Badanie ultrasonograficzne. Zbadaj nerki. Ujawnia najmniejsze zmiany w obrębie miednicy i tkanek narządów.

• Cystoskopia. Służy do kontroli ścian pęcherza moczowego.

Podsumowując, metody te są wystarczające do pełnego zdiagnozowania zapalenia dróg moczowych.

Zapalenie dróg moczowych: leczenie

Tylko lekarz powinien radzić sobie z zapaleniem dróg moczowych. Terapie specyficzne zależą od choroby.

Niezależnie od rodzaju patologii stosuje się następujące grupy leków:

• Środki antybakteryjne. Antybiotyki są przepisywane dla potwierdzonego zakaźnego pochodzenia zapalenia dróg moczowych. Rodzaje antybiotyków są określane przez lekarza zgodnie z wynikami hodowli moczu.

• Leki przeciwzapalne. Jak sama nazwa wskazuje, są one używane do łagodzenia stanów zapalnych.

• Środki przeciwskurczowe. Przyczyną rozdzierającego bólu w zapaleniu dróg moczowych jest skurcz mięśni gładkich narządu. Środki przeciwskurczowe mają na celu rozluźnienie napiętych mięśni.

• Diuretyki. Konieczne jest jak najszybsze „wydalenie” moczu z organizmu, ponieważ w osłabionej chorobie organizm zakaźny mnoży się znacznie szybciej.

Leczenie zapalenia dróg moczowych powinno dotyczyć wyłącznie lekarzy. Zbyt duże ryzyko komplikacji.

Zapalenie dróg moczowych to cała grupa chorób dotykających różne struktury anatomiczne: od nerek po cewkę moczową. Pomimo faktu, że w każdym przypadku intensywność objawów i ich czas trwania mogą być różne. Jednak fakt, że pacjent nie odczuwa wielkiego dyskomfortu, nic nie znaczy. Ryzyko powikłań u tych pacjentów jest jeszcze większe. Bez wykwalifikowanej pomocy medycznej nie można tego zrobić w żadnym przypadku. Gdy tylko pojawią się pierwsze oznaki dyskomfortu, należy natychmiast skontaktować się ze specjalistą. Nie baw się swoim zdrowiem.

Najczęstszym powodem szukania pomocy u urologa jest proces zapalny w jednej lub drugiej części układu moczowego.

Rodzaje stanów zapalnych

Każda sekcja dróg moczowych odpowiada pewnemu rodzajowi procesu zapalnego.

W zależności od miejsca zapalenia rozróżnia się następujące choroby:

  • Substancja nerki (miąższ), miąższ kłębuszków nerkowych - zapalenie nerek, zapalenie kłębuszków nerkowych
  • Układ nerkowy miseczki i miednicy - zapalenie miedniczki
  • Moczowody - zapalenie moczowodu (nie należy mylić z zapaleniem cewki moczowej)
  • Pęcherz - zapalenie pęcherza moczowego
  • Cewka moczowa to zapalenie cewki moczowej.

W większości przypadków choroby te są ze sobą połączone. A niektóre z nich prawie nigdy nie płyną w izolacji. Przykładowo zapalenie miedniczki, które zawsze ma miejsce na tle towarzyszącego uszkodzenia miąższu, nabiera charakteru odmiedniczkowego zapalenia nerek. Zapalenie moczowodu jest konsekwencją zapalenia pęcherza moczowego lub odmiedniczkowego zapalenia nerek.

Powody

W większości przypadków przyczyną zapalenia dróg moczowych jest zakażenie. Infekcja może być specyficzna i niespecyficzna. Specyficzny jest reprezentowany przez choroby przenoszone drogą płciową (gonococcus, trichomonas, ureaplasmas). Tutaj powód mówi sam za siebie - seks bez zabezpieczenia. U mężczyzn cewka moczowa jest zakażona bezpośrednio podczas stosunku płciowego, a następnie zakażone są leżące powyżej części układu moczowego. U kobiet infekcja przenika przez cewkę moczową z pochwy.

Niespecyficzne patogeny chorób zapalnych są liczne: gronkowiec, paciorkowiec, E. coli, enterokok, proteus, grzyb drożdżakowy.

Rozprzestrzenianie się infekcji przez układ moczowy jest możliwe na kilka sposobów:

  • Rosnąco - z cewki moczowej, gdzie infekcja przenika podczas stosunku, z pochwy, odbytnicy
  • Zstępujące - od miednicy nerkowej w dół przez moczowody
  • Hematogenny - z przepływem krwi z ognisk w innych strefach anatomicznych.

Jako przykład można przytoczyć specyficzne zapalenie gruźlicy, ze względu na to, że prątek gruźlicy jest wprowadzany do nerek i do dróg moczowych drogą krwiotwórczą.

Rozwój zakaźnych chorób zapalnych dróg moczowych z powodu następujących czynników:

  • Obrzęk moczu (urostaza) z kamicą moczową, u mężczyzn - z gruczolakiem prostaty
  • Zmniejszona odporność
  • Nasilenie współistniejących chorób innych narządów
  • Hipotermia

W rzadkich przypadkach reakcje alergiczne, niedobory witamin, procesy nowotworowe i napromienianie są podstawą zapalenia dróg moczowych.

Objawy

Główne objawy zakażenia dróg moczowych można pogrupować w następujący sposób:

  1. Ból Ból w okolicy lędźwiowej z powodu infekcji nerek i dróg moczowych. Chociaż zapalne nerki nie zawsze boli, ale tylko w przypadkach, gdy nerka rośnie w rozmiarze i rozciąga kapsułkę. Sam miąższ nerki jest bezbolesny. Gdy zapalenie podstawowych podziałów - zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej, ból może być związany z aktem oddawania moczu, odczuwany w podbrzuszu lub wzdłuż cewki moczowej.
  2. Dysuria. Naruszenie oddawania moczu może przybrać inny charakter, możliwe częstomocz (częste oddawanie moczu w małych porcjach), niedokrwienie (trudności w opróżnianiu pęcherza moczowego), moczenie nocne (zwiększone oddawanie moczu w nocy).
  3. Wyładowanie patologiczne. Najczęściej mają śluzowaty lub ropny charakter. Zanieczyszczenia ropy (ropna) i krwi (krwiomocz) są również możliwe w moczu.

Czasami w ostrym przebiegu procesu infekcyjno-zapalnego występują powszechne objawy w postaci gorączki, ogólnego złego samopoczucia, osłabienia, nudności.

Wśród powikłań zakażeń dróg moczowych:

  • Rozprzestrzenianie się zakaźnego procesu zapalnego w gruczole krokowym i jądrach z przydatkami (zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie oskrzelików), u kobiet - w pochwie, macicy i przydatkach, aw rezultacie - niepłodność
  • Z ropną naturą infekcji - apostematycznym zapaleniem nerek, karbunką nerkową, sepsą urologiczną
  • Ostre zatrzymanie moczu z powodu zablokowania kamienia nerkowego lub guza
  • Przewlekła niewydolność nerek i mocznica (nagromadzenie toksyn w organizmie).

Diagnoza i leczenie

Główne etapy diagnozy infekcji dróg moczowych obejmują:

  • Kontrola i szczegółowość skarg pacjentów.
  • Badania laboratoryjne. Na początkowym etapie - ogólna analiza moczu. Dalsze, jeśli to konieczne, bakposev moczu, specyficzne badania moczu (według Nechiporenko, Addis-Kakovsky, Zimnitsky), badania immunologiczne krwi i moczu, wymaz cewki moczowej z późniejszą mikroskopią.

Leczenie farmakologiczne zakażeń dróg moczowych obejmuje:

  • Antybiotyki i uroseptycy
  • Leki przeciwzapalne i przeciwhistaminowe
  • Środki regenerujące - immunostymulanty, witaminy.

Niektóre z tych środków, na przykład uroseptics, środki przeciwzapalne, mogą być wstrzykiwane podczas instalacji do cewki moczowej, a stamtąd do pęcherza, gdzie wywierają swoje lokalne działanie. Po przejściu ostrego stanu zapalnego można przystąpić do terapii magnetycznej, fonoforezy, elektroforezy i innych procedur fizjoterapeutycznych. Następnie u takich pacjentów dochodzi do poprawy w ośrodkach spa. Jeśli stan zapalny rozwinął się na tle powstawania kamienia, kamienie są usuwane chirurgicznie.

Aspekty anatomiczne

Jak wspomniano powyżej, układ moczowy obejmuje dwie nerki (aparat miednicy kłębuszkowej i miednicy), dwa moczowody, kanał pęcherza moczowego i kanał moczowy (cewka moczowa).

Wszystkie narządy mają bardzo bliski związek, co tłumaczy raczej szybkie rozprzestrzenianie się czynników zakaźnych w sposób rosnący lub zstępujący. Ponadto struktury te mają podobną strukturę histologiczną (odróżniają warstwy śluzowe i podśluzowe, błony mięśniowe i zewnętrzne), co ułatwia przejście procesu zapalnego z jednego regionu anatomicznego na inny.

Nerki to sparowany organ, którego główne zadania obejmują procesy filtracji i oczyszczania krwi, w wyniku czego powstaje produkt końcowy wszystkich procesów metabolicznych, moczu (moczu). Po utworzeniu moczu w aparacie kłębuszkowym, zbiera się go w miseczkach i miednicy obu nerek i przesyła do światła moczowodów. Oni z kolei otwierają usta w pęcherzu, który jest ostatnim i głównym rezerwuarem moczu.

Gdy pęcherz jest wypełniony pewną ilością moczu, jego ściany się rozciągają, receptor otrzymuje sygnał do leżących powyżej części centralnego układu nerwowego, gdzie powstaje pragnienie opróżnienia.

Przyczyny zakaźnego pochodzenia

Główna rola w rozwoju chorób zapalnych w drogach moczowych należy do czynników zakaźnych. Przede wszystkim mówimy o mikroorganizmy pochodzenia bakteryjnego, w tym E. coli (Escherichiacoli), klebsiellu (Klebsiella), enterokoki (Enterococcus faecalis), gronkowce (gronkowiec), Pseudomonas aeruginosa (pałeczka ropy błękitnej), Proteus (Proteus) i inne.

Niektóre patogeny są przedstawicielami warunkowo patogennej mikroflory ludzkiego ciała, to znaczy kolonizują światło pochwy i odbytnicy, nawet u całkowicie zdrowych ludzi.

Czynniki zakaźne są w stanie przeniknąć do narządów układu moczowego na kilka sposobów:

  • wstępujący (penetrują cewkę moczową, a następnie do leżących nad nią oddziałów);
  • malejący (prąd moczu z górnych odcinków do dolnego);
  • krwiotwórczy i limfogenny (z zakaźnego ogniska znajdującego się w odległych obszarach, patogen rozprzestrzenia się przez krew lub limfę);
  • przez kontynuację (jeśli w sąsiednich narządach występuje skupienie patologiczne, wówczas mikroorganizmy mogą dość łatwo przenieść się do tkanek nerek lub innych struktur).

Również czynniki wirusowe, grzyby lub pierwotniaki stają się przyczyną zapalenia dróg moczowych u mężczyzn i kobiet. Tak więc mykoplazmy i chlamydie często wywołują rozwój zapalenia pęcherza lub zapalenia cewki moczowej, szczególnie u pacjentów z niezabezpieczonym życiem seksualnym.

U kobiet w czasie ciąży można zaobserwować zmiany grzybicze cewki moczowej lub ściany pęcherza moczowego, ponieważ zmniejszają one właściwości ochronne organizmu, co powoduje rozwój kandydozy. Również w czasie ciąży możliwy jest rozwój takich chorób, jak odmiedniczkowe zapalenie ciąż.

Przyczyny natury niezakaźnej

Rzadziej proces zapalny w narządach układu moczowego jest wywoływany przez czynniki, które nie mają związku z infekcją. Wśród nich są następujące:

  • urazy cewki moczowej lub innych części dróg moczowych (na przykład na tle niedokładnego cewnikowania lub po cewce moczowej);
  • obecność wrodzonych zgięć cewki moczowej lub moczowodów, co prowadzi do stałej stagnacji moczu i zwiększonego podrażnienia ścian;
  • narażenie na promieniowanie (istnieje tzw. „zapalenie pęcherza promieniotwórczego”, którego rozwój jest spowodowany sesjami radioterapii u pacjentów z rakiem);
  • kamica moczowa (kamienie moczowe);
  • reakcje alergiczne (wariant alergii pokarmowej, reakcja na obce białka, leki, chemikalia itp.);
  • długotrwałe ogólne przechłodzenie ludzkiego ciała lub miejscowy wpływ zimna na kończyny dolne lub okolice lędźwiowe (prowadzi to do pogorszenia procesu krążenia krwi i jego stopniowej centralizacji);
  • przekrwienie narządów miednicy i splotów żylnych i inne.

Grupy ryzyka

Istnieją kategorie osób najbardziej podatnych na procesy zapalne w drogach moczowych, w tym:

  • płeć żeńska (żeńska cewka moczowa jest raczej szeroka i krótka, co pozwala drobnoustrojom z pochwy i odbytnicy przenikać do jej światła bez większych trudności);
  • starość;
  • wiek dzieci (dzieci w wieku przedszkolnym i podstawowym mają niedoskonałości odpowiedzi immunologicznej, przede wszystkim mówimy o dziewczynach);
  • okres ciąży (poród towarzyszą nie tylko zmiany hormonalne, ale także ogromne zmiany fizjologiczne w organizmie kobiety);
  • niekontrolowana płeć, częsta zmiana partnerów seksualnych, nieprzestrzeganie zasad antykoncepcji;
  • niski poziom higieny osobistej (słabe i nieregularne mycie, brak odpowiedniej toalety narządów płciowych przed intymnością seksualną i po niej);
  • zmniejszenie właściwości ochronnych organizmu na tle niedoboru odporności (u pacjentów zakażonych HIV, osób uzależnionych od alkoholu, narkomanów itp.);
  • długotrwałe lub niekontrolowane podawanie hormonów glukokortykoidowych, leków przeciwbakteryjnych lub przeciwgruźliczych;
  • historia chorób, takich jak cukrzyca, nadciśnienie, miażdżyca tętnic (następuje stopniowe uszkodzenie struktur nerek);
  • siedzący tryb życia, niski poziom aktywności fizycznej;
  • codzienne przeciążenie psycho-emocjonalne, stres, chroniczne niedobory snu, brak właściwego snu i odpoczynku itp.

Główne objawy wskazujące na uszkodzenie dróg moczowych

Poniżej przedstawiono objawy zapalenia poszczególnych części układu moczowego.

Zapalenie jednej lub obu nerek (odmiedniczkowe zapalenie nerek)

Główne oznaki, że proces zakażenia zlokalizowany jest w tkankach nerek, to następujące dolegliwości pacjenta:

  • pojawienie się bólu lub ciągnięcia bólu w okolicy lędźwiowej po stronie zaatakowanego narządu, odpowiadającej jego pozycji anatomicznej;
  • wzrost liczby oddawania moczu, który może stać się bolesny lub wywoływać uczucie ciągłego dyskomfortu;
  • wzrost temperatury ciała i pojawienie się wszystkich objawów zatrucia (ciężkie osłabienie, złe samopoczucie, apatia, senność, zmniejszona zdolność do pracy i inne);
  • osad moczowy pacjenta zmienia swój naturalny kolor, pojawiają się w nim ropa, łuszczące się wtrącenia, a analiza moczu wskazuje na wyraźną leukocyturię i bakteriurię.

Najczęściej odmiedniczkowe zapalenie nerek jest jednostronne, ale w ciężkich przypadkach występuje jednoczesne uszkodzenie obu nerek.

Zapalenie jednego lub obu moczowodów (zapalenie moczowodu)

Ponieważ narząd jest pośredni między górną i dolną częścią układu moczowego, często występuje jego udział w procesie zapalnym, którego objawami są:

  • ból w okolicy lędźwiowej, odpowiadający strefie uszkodzenia i lokalizacji moczowodu, podczas gdy występuje napromieniowanie bólu w okolicy pachwinowej, powierzchni uda itp.;
  • wzrasta chęć opróżnienia pęcherza, każda podróż do toalety tylko zwiększa nasilenie bólu;
  • obserwuje się gorączkę i zespół odurzenia;
  • kolor i charakter zmian moczu, nie tylko ślady ropy są często widoczne, ale także krew.

Zapalenie pęcherza moczowego (zapalenie pęcherza moczowego)

Zapalenie ścian pęcherza moczowego często nabiera przewlekłego przebiegu, który pod wieloma względami pogarsza jakość życia pacjenta, podczas gdy choroba na tym etapie nie jest łatwa do leczenia, nawet przy zastosowaniu najnowocześniejszych leków.

Główne objawy zapalenia pęcherza:

  • częste i bolesne pragnienie ciągłego chodzenia do toalety „w niewielkim stopniu”, co jest konieczne;
  • opróżnieniu pęcherza towarzyszą rezami, pieczenie i ból w podbrzuszu;
  • odstępy czasu między pójściem do toalety są często zmniejszane do 5-10 minut, przy czym uwalnia się tylko kropla moczu, ponieważ pęcherz jest podrażniony przez minimalną ilość moczu w jego świetle;
  • ogólny stan zdrowia i nastrój pacjentów zmienia się dramatycznie, stają się drażliwi, apatyczni, nasila się sen, zmniejsza się apetyt;
  • mocz staje się ropny (leukocyturia), zawiera bakterie w dużych ilościach.

Zapalenie cewki moczowej (zapalenie cewki moczowej)

Jeśli leczenie zapalenia cewki moczowej jest opóźnione, choroba raczej szybko staje się przewlekła, a objawy kliniczne stają się raczej rzadkie. Objawy choroby są bezpośrednio zależne od głównego mikroorganizmu, który spowodował zapalenie (rzeżączka, chlamydia itp.).

Do najbardziej typowych objawów zapalenia cewki moczowej należą:

  • pojawienie się ostrego bólu, bezpośrednio związanego z aktem oddawania moczu;
  • zwiększone pragnienie opróżnienia pęcherza moczowego, gdy zapalenie przechodzi do zwieracza zewnętrznego cewki moczowej, pragnienie staje się prawie niekontrolowane;
  • z prześwitu cewki moczowej obserwowano wypływ innej natury (błony śluzowe, ropne itp.);
  • mężczyźni mają problemy z erekcją, kobiety tracą zainteresowanie życiem intymnym, libido gwałtownie spada;
  • mocz pacjentów zawiera dużo ropy, śluzu i innych patologicznych składników.

Algorytm diagnostyczny

Przed leczeniem procesu zapalnego w drogach moczowych należy przeprowadzić dokładną diagnozę, która pozwoli ustalić jego dokładną lokalizację. Diagnostyka laboratoryjna i instrumentalna obejmuje następujące badania:

  • ogólna analiza krwi i moczu;
  • analiza biochemiczna krwi i moczu;
  • próbka moczu według nechyporenko;
  • trzykolorowa próbka osadu z moczu;
  • wysiew moczu na pożywki i określenie wrażliwości przeciwbakteryjnej u zidentyfikowanego patogenu;
  • radiografia układu moczowego (widok ogólny i urografia wydalnicza);
  • USG nerek i dróg moczowych;
  • uretroskopia lub cystoskopia;
  • CT i MRI (jeśli wskazano).

Leczenie

Niestety, niemożliwe jest osiągnięcie pożądanego efektu w terapii, przepisując pacjentom leki z tej samej grupy farmakologicznej. Leczenie powinno być nie tylko etiologiczne, ale także pomóc w walce z nieprzyjemnymi objawami choroby.

Po pierwsze, środki przeciwbakteryjne o szerokim spektrum działania są zalecane w walce z czynnikami zakaźnymi. Jeśli chodzi o zapalenie pochodzenia wirusowego lub grzybowego, należy użyć leków z odpowiednich grup (przeciwwirusowych i przeciwgrzybiczych).

Aby wyeliminować nieprzyjemne i bolesne objawy choroby, pacjentom przepisuje się następujące leki:

  • środki przeciwbólowe i przeciwskurczowe (pomagają w całkowitym złagodzeniu lub zminimalizowaniu zespołu bólowego);
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne i przeciwhistaminowe (pomoc w walce ze składnikami zapalnymi i obrzękowymi);
  • leki moczopędne, ziołolecznictwo i inne.

Wniosek

Każde zapalenie dróg moczowych wymaga wyznaczenia odpowiedniego i terminowego leczenia. Dlatego nie należy odkładać wizyty u lekarza i samoleczenia, przyjmowania niewłaściwego antybiotyku lub stosowania jego nieskutecznego dawkowania.

Ważne jest, aby zrozumieć, że leczenie każdej choroby ma na celu nie tylko maksymalizację gojenia pacjenta, ale także zapobieganie wszelkim komplikacjom i niepożądanym skutkom (na przykład przewlekłości procesu patologicznego). Wskazane jest zwrócenie należytej uwagi na metody zapobiegania, wzmocnienie odporności, porzucenie złych nawyków i zachowanie zdrowia.

Możliwe przyczyny

Przyczyną procesu zapalnego staje się E. coli, która powoduje chorobę na tle czynników predysponujących. Jeśli dana osoba ma obniżoną odporność, odpływ moczu jest osłabiony, wtedy możliwość przeniknięcia drobnoustrojów do pęcherza jest dość duża. U kobiet objawy zapalenia pęcherza występują do 5 razy częściej niż u mężczyzn ze względu na cechy anatomiczne. Poprzez krótką cewkę moczową patogeny łatwo dostają się do pęcherza i powodują pierwsze objawy choroby.

Grupa ryzyka obejmuje dzieci poniżej 3 lat. Podczas gdy układ odpornościowy dziecka nie został jeszcze utworzony, jego ciało podlega atakom różnych bakterii.

Ze względu na proces zapalny u chłopców obserwuje się wysoką temperaturę. Osoby starsze, pacjenci po operacjach, a także osoby z przewlekłymi procesami zapalnymi są często narażone na choroby dróg moczowych. Kobiety, które używają pierścienia przeponowego i środków plemnikobójczych jako środków antykoncepcyjnych, również mają wysokie ryzyko choroby.

Proces zapalny może rozwijać się w trzech kierunkach:

  • zapalenie cewki moczowej, które występuje po zapaleniu cewki moczowej;
  • zapalenie pęcherza moczowego, podczas którego pęcherz staje się zapalny;
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek lub zapalenie nerek.

Istnieją dwa rodzaje rozprzestrzeniania się procesu infekcji, gdy infekcja jest skierowana w dół i rośnie. Mikroorganizmy natychmiast atakują narządy układu moczowo-płciowego, znajdujące się poniżej, a następnie wznoszą się powyżej. Leczenie osoby dorosłej lub dziecka zależy od rodzaju zakażenia i oczywistych objawów choroby. Leki są przepisywane w zależności od wieku, rodzaju zakażenia.

Główne objawy

Głównymi objawami zapalenia dróg moczowych są następujące objawy:

  • pojawienie się bólu w brzuchu i plecach;
  • nietypowy kolor moczu;
  • częste bolesne oddawanie moczu;
  • pojawienie się krwi w moczu;
  • nieprzyjemny zapach moczu;
  • możliwy wzrost temperatury.

Jeśli mężczyźni i kobiety mają infekcje w organizmie, które są przenoszone podczas stosunku płciowego, doświadczają objawów w postaci ostrego bólu podczas oddawania moczu, spowodowanego przez chlamydię, jak również inne mikroorganizmy. Kobiety często cierpią z powodu zapalenia przydatków jednocześnie z zapaleniem układu moczowo-płciowego, co dodatkowo prowadzi do powikłań podczas ciąży i porodu. Objawy choroby znikną tylko po odpowiednim leczeniu.

Dokonując diagnozy u kobiet i mężczyzn, rozważ następujące punkty:

  • czynnik dziedziczny;
  • powtarzające się infekcje;
  • pojawienie się pragnienia;
  • całkowity przepływ moczu;
  • nietrzymanie moczu.

Chociaż proces zapalny u kobiet, jak również u dzieci, jest szybszy, u mężczyzn często pojawiają się objawy zapalenia pęcherza moczowego lub odmiedniczkowego zapalenia nerek z powodu hipotermii, chorób układu oddechowego i innych czynników. Wczesne leczenie, w którym obecne są antybiotyki, nitrofurany, wywary ziołowe, pomoże wyeliminować zakażenie układu moczowo-płciowego u dorosłych i dzieci.

Taktyka leczenia

Aby wyeliminować proces zapalny dróg moczowych, potrzebujesz terminowego i kompetentnego leczenia, leków przeciwbakteryjnych, a także reżimu picia i korekty żywienia. Leczenie, w którym antybiotyki odgrywają ważną rolę, jest przeprowadzane w warunkach szpitalnych w ciężkich przypadkach patologii układu moczowo-płciowego. Jeśli infekcja nie spowodowała poważnego uszczerbku na zdrowiu, pacjent zostaje odesłany do domu, przepisując niezbędne leki.

Proces zapalny dróg moczowych obejmuje wykluczenie pikantnych, wędzonych i słonych potraw. Leczenie jest niemożliwe bez picia dużej ilości wody, która oczyszcza pęcherz. Prosta woda wraz z innymi metodami jest prawdziwym pomocnikiem w walce z chorobami układu moczowo-płciowego u mężczyzn i kobiet. Przydatny jest również sok żurawinowy.
Biorąc antybiotyki i inne leki, zaleca się dodatkowo parzyć różne zioła. Działanie przeciwzapalne ma nieśmiertelnik trawy, rdest i jedwab kukurydziany. Należy zachować ostrożność w wywary z ziół u dzieci. Dorośli powinni porzucić złe nawyki, w tym alkohol i papierosy.

Specjalne leczenie podczas choroby obejmuje codzienny odpoczynek w pozycji leżącej przez co najmniej 40 minut w ciągu dnia roboczego, brak przeciągów i hipotermii, a także częste opróżnianie pęcherza moczowego. Jeśli choroba stała się przewlekła, leki przeciwbakteryjne oszczędzają tylko na chwilę. W takich przypadkach konieczne będzie regularne monitorowanie przez lekarza i szczegółowe badanie układu moczowo-płciowego.

Stosowanie antybiotyków

W większości przypadków, ze względu na późne rozpoznanie choroby, dziecko i osoba dorosła muszą przepisać środki przeciwbakteryjne. Najczęściej przepisywana antybiotyki penicylina. Penicylina jest stosowana w leczeniu odmiedniczkowego zapalenia nerek podczas ciąży. W okresie dojrzewania stosuje się makrolidy, a u dorosłych, oprócz penicylin, przepisywane są antybiotyki cefalosporynowe. Cefalosporyny umożliwiają leczenie osoby przez dwa tygodnie, co przyczynia się do skuteczności i szybkiego powrotu do zdrowia.

Gentamycyna jest stosowana w różnych powikłaniach, ale tylko u mężczyzn i kobiet w wieku poniżej 60 lat, ponieważ u osób starszych leczenie farmakologiczne powoduje głuchotę. Dla dzieci leki aminoglikozydowe są zabronione. Antybiotyki są przepisywane w zastrzykach w ciężkich postaciach procesów zapalnych układu moczowo-płciowego. Preparaty nitrofuranu są uważane za bardziej łagodne dla organizmu i są stosowane u dzieci w różnym wieku.

Cechy procesu w dzieciństwie

Rozpoznanie zapalenia pęcherza moczowego u dziecka następuje dopiero po 10 latach ze względu na anatomiczną strukturę układu moczowo-płciowego, w innych przypadkach lekarz, opierając się na objawach, diagnozuje zakażenie dróg moczowych. Ponieważ choroba nie jest wykrywana natychmiast, infekcja przenika z dróg moczowych do nerek, dzieci rozwijają chroniczną patologię, a następnie porażkę. Problem polega na tym, że objawy choroby u dziecka są podobne do innych dolegliwości.

W większości przypadków dzieci mają niską temperaturę, nudności, ból brzucha, naruszenie krzesła. Dzieciom przepisuje się również antybiotyk, preparaty nitrofuranu, nadmierne picie, dietę i inne metody eliminacji zakażenia. Leki mają pozytywny wpływ tylko wtedy, gdy przeprowadzane jest kompleksowe leczenie choroby.

Częstotliwość chorób zależy całkowicie od wieku i płci dzieci. W przypadku dziewcząt ryzyko zakażenia układu moczowo-płciowego jest nieco wyższe niż u chłopców. U noworodków w wieku do jednego roku obserwuje się wysoką zapadalność, gdy nie obserwuje się higieny intymnej dzieci. Do leczenia lekami przeciwbakteryjnymi. Najlepszym sposobem zapobiegania chorobom u dzieci jest codzienna odpowiednia higiena genitaliów, stosowanie pieluch i karmienia piersią dziecka w celu ochrony układu odpornościowego niemowląt.

Skuteczne leczenie zapalenia dróg moczowych zależy od wieku, płci i podejścia do problemu. Tylko kompleksowa metoda, odpowiednie leki i dieta mogą prowadzić do regularnych ataków mikroorganizmów. Antybiotyki i inne leki mogą nie być potrzebne, jeśli przestrzegasz podstawowych zasad zapobiegania zakażeniom.

Objawy zakażenia dróg moczowych u mężczyzn

Zakażenie dróg moczowych, powszechnie znane jako UTI, występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn. Jednak nasilenie tej infekcji u mężczyzn jest wyższe, ponieważ drogi moczowe i układ rozrodczy nakładają się na siebie.

Zakażenie dróg moczowych jest bardzo rzadko obserwowane u mężczyzn w wieku poniżej 50 lat. Escherichia coli, znana również jako E. coli, to nazwa bakterii, które zazwyczaj powodują tę chorobę. Podczas oddawania moczu większość bakterii wchodzących do układu moczowego jest wydalana z moczem. Jednak bakterie mogą pozostać uwięzione w drogach moczowych z powodu pewnych komplikacji. Aby zrozumieć te komplikacje, najpierw zrozumiemy drogi moczowe.

Układ moczowy obejmuje nerki, które znajdują się po obu stronach jamy brzusznej, moczowodów, pęcherza moczowego i cewki moczowej. Mocz, który przechodzi z moczowodów do pęcherza moczowego, jest wytwarzany w nerkach. Mocz opuszcza pęcherz moczowy przez cewkę moczową. Pęcherz moczowy i cewka moczowa to najczęstsze obszary, w których dochodzi do ZUM.

Przy okazji, oto kolejne spojrzenie:

Definicja

Według MediLexicon zakażenie dróg moczowych jest „zakażeniem drobnoustrojowym, zwykle zakażeniem bakteryjnym, dowolnej części dróg moczowych; może obejmować miąższ nerki, miedniczkę nerkową, moczowód, pęcherz moczowy, cewkę moczową lub kombinację tych narządów. Cały układ moczowy jest często dotknięty; Escherichia coli jest najczęstszym organizmem powodującym taką infekcję. ”

Powody

Zakażenie dróg moczowych jest zwykle spowodowane nadmiarem bakterii w drogach moczowych. Innymi słowy, niekontrolowany wzrost bakterii E. coli jest główną przyczyną zakażeń dróg moczowych. Istnieją inne czynniki, które również przyczyniają się do rozprzestrzeniania się zakażeń układu moczowego, takich jak seks z kilkoma partnerami i słaba higiena.

Czynniki zwiększające ryzyko ZUM

  • Kamienie nerkowe lub kamienie pęcherza moczowego powodujące przekrwienie
  • Seks analny lub stosunek z osobą cierpiącą na ZUM
  • Nieobrzezany penis, ponieważ napletek trzyma więcej zarazków, co pozwala im wejść do dróg moczowych
  • Operacje dróg moczowych w przeszłości
  • Słaby układ odpornościowy
  • Zainfekowana prostata lub powiększony gruczoł krokowy

Objawy i objawy

Najczęstszym objawem ZUM jest częste oddawanie moczu. Inne objawy mogą obejmować:

  • Ból podczas oddawania moczu
  • Mętny mocz
  • Płonące uczucie podczas oddawania moczu
  • Krew w moczu (różowy lub czerwony mocz, zwany również krwiomoczem)
  • Nieprzyjemny zapach moczu
  • Przejście częstych małych ilości moczu
  • Ból i ucisk na podbrzusze
  • Ciągła chęć oddania moczu
  • Ból odbytnicy
  • Ciągła potrzeba oddawania moczu w nocy
  • Ból podczas stosunku
  • Ból w penisie (rzadko)
  • Gorączka, dreszcze, wymioty i nudności
  • Zmiany psychiczne lub dezorientacja

Rodzaje IMP

Istnieją dwa rodzaje zakażeń układu moczowego; dolny imp i górny imp. Niższy ZUM jest znany jako zapalenie pęcherza moczowego, podczas gdy zakażenie cewki moczowej jest znane jako zapalenie cewki moczowej. Jest to częste zjawisko wśród homoseksualnych mężczyzn. Jest to uważane za poważną chorobę, ponieważ może istnieć niedrożność dróg moczowych, taka jak guz lub powiększony gruczoł krokowy. Górny ZUM jest znany jako ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek. Jest to ZUM, który przenosi się do nerek z cewki moczowej i pęcherza moczowego. Ten stan jest uważany za poważny i może spowodować zagrażającą życiu infekcję, która poważnie uszkadza nerki.

Objawy zapalenia pęcherza moczowego

  • Krew w moczu
  • Ból podczas oddawania moczu
  • Dyskomfort
  • Ból podbrzusza

Objawy zapalenia cewki moczowej

  • Oddawanie moczu z pieczeniem
  • Krew w moczu lub nasieniu
  • Gorączka i dyzuria
  • Niezwykłe wydalanie penisa
  • Wrażliwość, obrzęk lub swędzenie prącia lub pachwiny
  • Ból podczas wytrysku i stosunku

Objawy odmiedniczkowego zapalenia nerek

  • Wymioty
  • Nudności
  • Ból pleców
  • Gorączka lub nocne poty i dreszcze z drżeniem
  • Ropa lub krew w moczu (krwiomocz)
  • Częste oddawanie moczu
  • Ciężki ból brzucha
  • Zmęczenie i słabość

Diagnoza ZUM u mężczyzn

Często wykonuje się analizę moczu w celu sprawdzenia oznak zakażenia w moczu. Odbywa się to poprzez poszukiwanie czerwonych krwinek, białych krwinek i pewnych substancji chemicznych, takich jak azotyny w moczu. Ślady bakterii można również wykryć podczas testu. Można przeprowadzić kolejną analizę posiewu moczu w celu zidentyfikowania rodzaju bakterii odpowiedzialnych za zakażenie. Ułatwia to przepisanie odpowiedniego antybiotyku do leczenia.

Domowe środki zaradcze w leczeniu ZUM

Pij dużo wody, aby bakterie powodujące zakażenie zostały wypłukane z twojego systemu. Niesłodzony sok z żurawiny lub borówki to naturalny środek na infekcje dróg moczowych. Działają jako naturalna forma antybiotyku. Zapobiegają również przywieraniu bakterii do ścian pęcherza moczowego. Spożywanie czosnku pomaga również przy imp.

Z drugiej strony napoje zawierające kofeinę, alkohol i kwas cytrynowy przyczyniają się do podrażnienia pęcherza. Pomagają tylko pogorszyć UTI. Unikaj także kąpieli bąbelkowej i obcisłej bielizny. Utrzymuj higienę, utrzymuj genitalia w czystości i noś luźną odzież.

Ostrzeżenie

Jeśli powyższe środki zaradcze wydają się nie działać, skonsultuj się z lekarzem i zdiagnozuj ZUM. Następnie lekarz przepisze antybiotyki w zależności od ciężkości ZUM. Uzdrowienie prostej infekcji pęcherza zajmie około tygodnia lub dwóch. Zalecane antybiotyki są przyjmowane na podstawie kursu, na przykład; 3 dni, 5 dni, 7 dni itd. Upewnij się, że ukończyłeś kurs, nawet jeśli uwolniłeś się od objawów przed zakończeniem kursu. Jeśli tego nie zrobisz, zezwolisz tylko na nawrót infekcji lub spowodujesz zakażenie gruczołu krokowego. Zakażenie gruczołu krokowego lub nawracające zakażenie jest trudne do wyleczenia.

Zakażenia dróg moczowych u mężczyzn. Co musisz wiedzieć

Zakażenia dróg moczowych to zakażenia spowodowane przez aktywność bakterii w dowolnej części układu moczowego, składającej się z nerek, moczowodów, pęcherza moczowego i cewki moczowej.

Większość zakażeń dróg moczowych (ZUM) wpływa na pęcherz moczowy i cewkę moczową, to znaczy na strukturę rurkową, przez którą mocz jest wydalany z pęcherza na zewnątrz ciała.

Podczas gdy ZUM jest częstym stanem u kobiet, występuje znacznie rzadziej w silniejszej płci. Zakażenia układu moczowego dotykają około 3% mężczyzn na całym świecie. Sugeruje to, że większość mężczyzn nigdy nie doświadczyła ZUM, a dotyczy to zwłaszcza młodych mężczyzn.

Kiedy infekcje rozwijają się u mężczyzn, prawie zawsze są związane ze zwiększonym ryzykiem powikłań i są bardziej prawdopodobne, że rozprzestrzenią się na nerki i górną część dróg moczowych. W niektórych przypadkach może być konieczna operacja w celu leczenia pacjenta.

W bieżącym artykule przyjrzymy się szczegółowo zakażeniom dróg moczowych u mężczyzn. W szczególności rozważamy objawy tego stanu i dostępne opcje leczenia.

Objawy ZUM u mężczyzn

Częsta potrzeba oddawania moczu - jeden objaw ZUM

W przypadku zakażenia dróg moczowych mężczyźni mogą nie mieć objawów choroby. Jednak, gdy występują objawy, mogą one obejmować:

  • ból podczas oddawania moczu;
  • nalegać na częste oddawanie moczu;
  • niemożność rozpoczęcia oddawania moczu;
  • słaby przepływ moczu lub wyciek moczu;
  • nagła potrzeba oddania moczu;
  • wydalanie niewielkich ilości moczu podczas oddawania moczu;
  • krew w moczu;
  • ból w środku talii lub brzucha;
  • mętny mocz o nieprzyjemnym zapachu.

Mężczyźni ze skomplikowanym ZUM mogą również zaobserwować jeden lub więcej objawów z następującej listy:

Objawy te wskazują, że choroba rozprzestrzeniła się na nerki lub górne drogi moczowe. Takie infekcje są znacznie poważniejszym problemem i wymagają szybkiej interwencji medycznej.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Infekcje dróg moczowych są wywoływane przez bakterie. Mężczyźni mają zwiększone ryzyko rozwoju ZUM, jeśli mają już 50 lat. W większości przypadków przyczyną takich infekcji u starszych mężczyzn jest bakteria zwana E. coli, obecna w każdym zdrowym organizmie.

U młodych mężczyzn omawiany stan zwykle pojawia się z powodu zakażeń przenoszonych drogą płciową (STI).

ZUM rozwijają się, gdy bakteria dostaje się do dróg moczowych i zaczyna się aktywnie proliferować.

Ponieważ mężczyźni mają dłuższą cewkę moczową niż kobiety, są mniej podatni na ZUM, ponieważ bakterie muszą podróżować na większe odległości wzdłuż drogi do pęcherza moczowego.

Spośród pięciu pacjentów z zakażeniem dróg moczowych cztery są kobietami, a tylko jeden jest mężczyzną.

Prawdopodobieństwo ZUM u mężczyzn wzrasta, jeśli są związane z następującymi czynnikami ryzyka:

  • cukrzyca;
  • kamienie nerkowe;
  • powiększony gruczoł krokowy;
  • nienormalnie wąska cewka moczowa;
  • niezdolność do kontrolowania oddawania moczu;
  • niemożność całkowitego opróżnienia pęcherza;
  • zużycie niewystarczającej ilości płynu;
  • nieobrzezany napletek;
  • historia ZUM;
  • odchylenia w rozwoju dróg moczowych, które nie pozwalają moczowi swobodnie opuścić ciała lub spowodować, że mocz powróci do cewki moczowej;
  • niedawny seks z penetracją odbytu, powodujący wystawienie cewki moczowej na działanie bakterii;
  • osłabiony układ odpornościowy z powodu obecności odpowiednich chorób lub przyjmowania pewnych leków;
  • historia procedur polegających na wprowadzaniu instrumentów i urządzeń medycznych do dróg moczowych.

Przykładem takich procedur jest wprowadzenie rur drenażowych pęcherza lub małej komory zwanej cystoskopem do badania pęcherza moczowego lub cewki moczowej.

Czy kobieta może dać człowiekowi infekcję dróg moczowych?

Teoretycznie, podczas stosunku płciowego, kobiety mogą przekazywać bakterie człowiekowi, powodując UTI. Jednak lekarze uważają, że taki wariant zakażenia jest mało prawdopodobny.

Z reguły infekcja zaczyna się rozwijać dzięki aktywności tych bakterii, które już istnieją w ciele człowieka.

Diagnoza ZUM u mężczyzn

Lekarz rozpocznie diagnozę ZUM za pomocą badania fizykalnego. Zbada także historię medyczną pacjenta i przeprowadzi badania laboratoryjne.

Badanie fizykalne

Lekarz może przeprowadzić badanie fizykalne, które zwykle obejmuje:

  • sprawdzanie ciśnienia krwi, tętna, częstości oddechów, a także pomiar temperatury ciała;
  • sprawdzenie obszarów brzucha, pęcherza i pleców pod kątem wrażliwości i obrzęku;
  • badanie narządów płciowych.

Historia medyczna

Lekarz dowie się, czy pacjent miał w przeszłości infekcję dróg moczowych, a także zapyta o historię tej choroby u najbliższych krewnych.

Ponadto zapyta pacjenta o objawy.

Badania laboratoryjne

Za pomocą paska testowego moczu lekarz może zidentyfikować ZUM.

W celu zdiagnozowania zakażenia wymagane są badania laboratoryjne, ponieważ objawy charakterystyczne dla ZUM mogą również pojawić się w innych stanach medycznych.

Próbka moczu jest zwykle wymagana do zbadania ropy lub bakterii powodujących zakażenie.

Lekarz powie pacjentowi, jak przekazać mocz do analizy. Mężczyzna musi zacząć oddawać mocz, aby oczyścić cewkę moczową, i dopiero w środku tego procesu skierować przepływ moczu do specjalnego pojemnika. Bakterie szybko namnażają się w temperaturze pokojowej, więc próbka moczu jest natychmiast wysyłana do analizy do laboratorium lub zamrażana w celu zbadania pod mikroskopem po pewnym czasie.

Lekarz może również zaoferować pacjentowi pasek testowy do badania moczu. Jest to szybka analiza polegająca na zanurzeniu plastikowego lub papierowego paska w moczu, a następnie usunięciu go. Jeśli dana osoba ma UTI, pasek jest pomalowany na określony kolor.

Aby uzyskać najlepsze wyniki, lekarz może poprosić pacjenta o przeprowadzenie takiej analizy natychmiast po porannym przebudzeniu.

Inne badania lekarskie

Dla osób z kamicą nerkową w wywiadzie, cukrzycą, wielotorbielowatością nerek lub gruźlicą lekarz może zalecić wizualizację procedury diagnostycznej.

Leczenie zakażeń dróg moczowych u mężczyzn

Mężczyźni zwykle doświadczają skomplikowanych ZUM, które wymagają leczenia.

Terapia w takich sytuacjach ma na celu przede wszystkim zapobieganie rozprzestrzenianiu się infekcji w nerkach lub górnych drogach moczowych.

Stosowane metody leczenia zależą od przyczyny zakażenia. Z reguły plan terapeutyczny obejmuje przyjmowanie antybiotyków w celu zabicia bakterii. Ponadto lekarz może przepisać inne leki w celu złagodzenia objawów, takich jak ból i pieczenie podczas oddawania moczu.

Zabieg trwa od trzech dni do sześciu tygodni lub dłużej. Okres ten zależy od ciężkości choroby i innych czynników, ale w większości przypadków wynosi co najmniej siedem dni.

Leki

Wśród leków, które lekarz może przepisać podczas leczenia zakażeń dróg moczowych u mężczyzn, są następujące:

  • antybiotyki, takie jak nitrofurantoina (Macrobid), jak również fluorochinolony, aminoglikozydy, ko-trimoksazol (Bactrim) i fosfomycyna;
  • leki zmniejszające temperaturę ciała;
  • leki łagodzące lub eliminujące ból, takie jak fenazopirydyna.

W przypadku poważniejszych powikłań pacjent może wymagać operacji. W ramach zabiegu chirurgicznego lekarz może opróżnić obszary powodujące zakażenie lub usunąć stan zapalny.

Domowe metody leczenia

Oprócz terapii oferowanej przez lekarzy, mężczyźni mogą stosować następujące metody domowego leczenia ZUM.

  • Stosowanie dużych ilości wody. Ważne jest, aby stymulować oddawanie moczu i wypłukiwać bakterie z organizmu.
  • Picie soku żurawinowego. Pomimo faktu, że stosowanie tego napoju nie zostało udowodnione naukowo, wielu lekarzy uważa, że ​​substancje zawarte w soku żurawinowym pomagają wypłukać bakterie z dróg moczowych.

Zapobieganie

Nieodpowiednie spożycie płynów może zwiększać ryzyko zakażeń dróg moczowych

Mężczyźni mogą podjąć środki w celu zmniejszenia ryzyka ZUM. Środki te obejmują:

  • częste opróżnianie pęcherza moczowego;
  • użycie znacznych ilości płynów, zwłaszcza wody;
  • bezpieczne czyszczenie obszaru pod napletkiem po wzięciu prysznica (dla nieobrzezanych mężczyzn);
  • bezpieczne czyszczenie genitaliów przed i po seksie w celu usunięcia bakterii;
  • wycieranie od przodu do tyłu po wypróżnieniu;
  • używanie prezerwatyw podczas seksu.
  • oddawanie moczu po seksie w celu usunięcia bakterii, które mogą dostać się do cewki moczowej.

Wniosek

Zakażenia układu moczowego rzadko występują u mężczyzn ze względu na dłuższą cewkę moczową i obecność płynu prostaty, co zapobiega rozwojowi bakterii. Ryzyko rozwoju ZUM u mężczyzn i kobiet wzrasta z wiekiem.

Objawy kliniczne ZUM u mężczyzn są takie same jak u kobiet. Obejmują one bolesne, pilne i częste oddawanie moczu.

Zakażenia dróg moczowych u mężczyzn często wiążą się z powikłaniami, a ich leczenie trwa co najmniej siedem dni. Jednak antybiotyki zwykle pomagają uniknąć poważnych konsekwencji.

Traktujemy nerki

Zapalenie pęcherza moczowego: szybkie i skuteczne leczenie tradycyjnymi metodami