Zapalenie układu moczowo-płciowego u dziecka

Zapalenie układu moczowo-płciowego jest częstym stanem patologicznym, w którym występują różne objawy towarzyszące, różniące się charakterem i ciężkością w zależności od tego, który organ jest dotknięty. Według statystyk medycznych takie problemy występują u 2% chłopców i 5% dziewcząt poniżej piątego roku życia.

Warto również zauważyć, że częściej rozpoznaje się zapalenie dróg moczowych u niemowlęcia. Wynika to z faktu, że ten system, który nie został jeszcze w pełni ukształtowany, charakteryzuje się zwiększoną podatnością. Rozważmy bardziej szczegółowo przyczyny rozwoju chorób narządów układu moczowo-płciowego, a także ich pojawienie się i co należy zrobić.

Powody

Jeśli chodzi o procesy zapalne wpływające na narządy układu moczowego, najczęściej rozpoznaje się je jako uszkodzenie błony śluzowej pęcherza moczowego, które gromadzi mocz. Głównym czynnikiem sprawczym (około 85-90%) jest E. coli, znacznie rzadziej patologia wywołuje gronkowce, Klebsiella, Proteus i Enterococcus.

Procesy sklasyfikowane jako ostre są często wywoływane przez pojedynczy typ flory patogennej. Jednakże, jeśli zostaną stworzone korzystne warunki, na przykład dziecko doświadczyło gwałtownego spadku zdolności ochronnych organizmu, to znaczy odporność stała się słaba, nie wyklucza się wielowartościowej etiologii.

Anatomia układu moczowego. Źródło: cistitstop.ru

Jeśli dziecko było przedwczesne lub osłabione w wyniku częstych procesów infekcyjnych wirusowych, prawdopodobnie grzybiczych, przyleganie flory bakteryjnej może być przyczyną zapalenia. Głównymi czynnikami predysponującymi do rozwoju takich chorób, lekarze nazywają następujące stany:

  1. Pęcherz neurogenny;
  2. Zapalenie uchyłków;
  3. Kamica moczowa;
  4. Wodonercze;
  5. Odpływ pęcherzowo-moczowodowy;
  6. Policystyczna choroba nerek;
  7. Pyeloectasia;
  8. Cewki moczowe;
  9. Choroba zakaźna matki podczas ciąży;
  10. Stulejka;
  11. Wargi sromowe.

Dość często zdarza się, że przyczyną rozwoju procesu zapalnego są pewne naruszenia przewodu pokarmowego. Przejawia się to w postaci ciężkiej biegunki, zaparcia i zapalenia jelita grubego. Jeśli proces metaboliczny zostanie zakłócony, mogą również rozwinąć się choroby nerek i pęcherza moczowego.

Jeśli chodzi o ścieżki penetracji czynników zakaźnych, jest ich kilka. Patogenne bakterie mogą rozprzestrzeniać się przez krążenie krwi lub przepływ limfy z innych zaatakowanych narządów, wchodzić do układu moczowo-płciowego podczas takich zabiegów medycznych, jak cewnikowanie, lub być wynikiem naruszenia zasad higieny intymnej.

Zapalenie dróg moczowych u dzieci może być kilku typów, w zależności od obszaru, na którym znajduje się patologiczne skupienie. Porażka górnych dywizji (odmiedniczkowe zapalenie nerek i zapalenie miednicy), środek (zapalenie cewki moczowej) i niższe (zapalenie pęcherza moczowego i zapalenie cewki moczowej). Również choroby są klasyfikowane jako pierwotne i nawracające. W tym drugim przypadku przyczyną jest uprzednio niepoprawne traktowanie lub jego niższość.

Jeśli chodzi o charakterystyczne objawy, zależy to również bezpośrednio od rodzaju postępującej choroby, poziomu obrony immunologicznej organizmu, takiej jak zmiana zakaźna. W większości przypadków specjaliści identyfikują odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego i bezobjawowe bakteriurię u pacjentów pediatrycznych.

Wskaźniki laboratoryjne bakteriurii. Źródło: present5.com

Ten ostatni rodzaj obrażeń jest niebezpieczny, ponieważ może się rozwijać przez długi czas bez żadnych oznak. Dlatego rodzice mogą nie wiedzieć, co dzieje się z ciałem dziecka. Bakteriurię diagnozuje się poprzez badania laboratoryjne biomateriału. Alarmujące sygnały to: zmiana koloru moczu, pojawienie się nieprzyjemnego zapachu.

Odmiedniczkowe zapalenie nerek

Jeśli istnieje proces zapalny, który wpływa na nerki, to nazywa się odmiedniczkowe zapalenie nerek. W dzieciństwie choroba postępuje z wyraźnym wzrostem temperatury ciała. Konieczne są również objawy zatrucia (nudności, wymioty, ból głowy, utrata apetytu, odmowa jedzenia).

Ponieważ temperatura może osiągnąć dość wysokie tempo, dziecko ma zaburzenie przewodu pokarmowego. Na tym tle pojawia się biegunka, a jeśli niemowlę ma niemowlęctwo, wówczas wystąpią objawy oponowe, ból pleców i brzucha. Nieleczona choroba doprowadzi do rozwoju przewlekłej niewydolności nerek.

Zapalenie pęcherza moczowego

W przypadku takiej zmiany proces zapalny jest zlokalizowany na błonie śluzowej pęcherza moczowego. Głównym objawem jest częste bolesne oddawanie moczu, które często okazują się fałszywe. Podczas wypróżnienia dziecko może odczuwać ból w kanale cewki moczowej i może również wystąpić nietrzymanie moczu.

Normalny i zapalny pęcherz z zapaleniem pęcherza moczowego. Źródło: zertcalo.ru

U niemowląt w okresie niemowlęcym zapalenie pęcherza może spowodować całkowity brak odchodów, jeśli stan zapalny jest wystarczająco silny. Czasami mocz wydostaje się nierówno i małymi porcjami, co powoduje ból i dyskomfort dla dziecka, więc zaczyna płakać, przewracając nogi. Jeśli chodzi o temperaturę, rzadko jest wysoka.

Biorąc pod uwagę cechy anatomiczne struktury narządów układu moczowo-płciowego, zapalenie pęcherza moczowego w większości przypadków przeszkadza dziewczętom niż chłopcom. Jako takie, niebezpieczeństwo, jeśli zostanie wyleczone w odpowiednim czasie, choroba nie stanowi, ale towarzyszy jej silny dyskomfort. Jeśli nie zapewnisz odpowiedniej opieki, infekcja będzie postępować w górę, co doprowadzi do zapalenia nerek.

Diagnostyka

Aby potwierdzić lub obalić zapalenie dróg moczowych u dziecka, należy udać się na konsultację z pediatrą. Po zbadaniu przez pediatrę specjalista może wydać skierowanie na przyjęcie innych wąskich specjalistów, na przykład może to być urolog lub nefrolog, a ginekolog może być pokazany dziewczętom.

Upewnij się, że badanie podstawowe pediatra wyznacza wykonanie badań laboratoryjnych. Zgodnie z ich wynikami można ustawić wstępną diagnozę. W badaniu moczu zależy od wysokiej zawartości leukocytów, możliwe jest obecność białka, bakterii, czerwonych krwinek. Dodatkowo mianowany test Zimnitsky'ego, badanie na Nechiporenko.

Badanie krwi jest niedoinformowane w obecności procesu zapalnego w narządach układu moczowo-płciowego. Jednak pewne oznaki patologii nadal będą występować, na przykład leukocytoza i zwiększony ESR. W przypadku odmiedniczkowego zapalenia nerek stwierdza się obecność białka C-reaktywnego.

Jeśli podczas wykonywania ogólnej analizy moczu zidentyfikowano w nim bakterie, mocz wysiewa się na pożywce. Dzięki temu będzie można dokładnie określić, co spowodowało chorobę, a także wybrać antybiotyki do leczenia, na które flora patogenna nie ma odporności. Czasami pokazano, aby przeprowadzić analizę PCR.

Cechy dostarczania analizy moczu przez Nechiporenko. Źródło: mycistit.ru

Jeśli chodzi o diagnostykę instrumentalną, najpopularniejszą metodą jest tutaj badanie ultrasonograficzne. Dzięki niemu możesz również potwierdzić podstawową diagnozę, nie szkodząc przy tym dziecku. Przy częstych stanach zapalnych nerek u dziecka, podczas remisji, zaleca się urografię wydalniczą. Jeśli istnieje ryzyko uszkodzenia miąższu narządu, konieczna jest scyntygrafia. Czasami wskazane jest badanie endoskopowe.

Leczenie

Przed opracowaniem najbardziej odpowiedniej taktyki leczenia lekarz koniecznie bierze pod uwagę diagnozę pacjenta, nasilenie procesu patologicznego, a także ocenia ogólny stan zdrowia dziecka. Koniecznie spójrz na wiek dziecka, ponieważ wiele środków przeciwbakteryjnych ma ograniczenia tego parametru, dlatego niekontrolowane przyjmowanie często staje się przyczyną powikłań i działań niepożądanych.

W przypadku rozpoznania ostrego procesu zapalnego wskazane jest przestrzeganie ścisłego spoczynku w łóżku. Dzieci nie powinny angażować się w aktywne gry, a także pozostawać na ulicy, muszą być cały czas w domu. Rodzice z kolei są zobowiązani do zrównoważenia odżywiania pacjenta.

Bardzo ważne jest, aby trzymać się diety. Wszystkie pikantne, pikantne, słone i smażone potrawy są wyłączone z diety, aby stan zapalny nie nasilał się. Preferowane są produkty mleczne, trzeba pić dużo płynów (woda, herbaty ziołowe, napoje owocowe). Dobry efekt na ciało zbóż, gotowany na pieprzu i chudym mięsie.

Gdy stan zapalny dróg moczowych powinien być zgodny z dietą. Źródło: infourok.ru

Aby przeprowadzić pełną terapię antybiotykową, zaleca się stosowanie leków z kilku grup farmakologicznych. Antybiotyki są przepisywane tylko po tym, jak patogen i jego wrażliwość na leki jest dokładnie określona. Jeśli pacjent jest w poważnym stanie i nie ma czasu na oczekiwanie na wyniki analizy, pokazano środki o szerokim spektrum.

Przy takim leczeniu dziecko pozostaje przez trzy dni. Jeśli po tym czasie nie nastąpi początek poprawy, należy ponownie bakteriologiczne posiewy moczu, ponownie ocenić obraz kliniczny i zmienić taktykę leczenia. Często preferowane są chronione penicyliny, aminoglikozydy, cefalosporyny.

W przypadku ostrego procesu zapalnego uroantiseptyki są przepisywane pacjentom z grupy wiekowej dzieci i dorosłych. Czas trwania terapii wynosi 1-2 tygodnie. Dodatnią dynamikę lub jej brak określają badania laboratoryjne.

Zlikwiduj typowe bolesne objawy za pomocą aktywnego procesu zapalnego, który pomaga NLPZ. Ponieważ przyjmowanie antybiotyków może powodować rozwój reakcji alergicznych, leki przeciwhistaminowe są koniecznie wprowadzane do kompleksu. Jako konsolidacja uzyskanego wyniku zaleca się sesje fizjoterapeutyczne. Możesz także zrobić w domu kąpiele bezszypułkowe z ekstraktem z rumianku lub nagietka. Powinieneś pić sok z żurawiny i borówek.

Prognoza

Przy określaniu prognozy powrotu do zdrowia należy wziąć pod uwagę wiele czynników: jak szybko rozpoczęto terapię, czy dziecko ma wrodzony typ nieprawidłowości, jak dobrze wzmacnia się układ odpornościowy i czy istnieją pewne przeciwwskazania do przyjmowania niektórych leków.

Jeśli terapia zostanie odroczona lub jest wadliwa, konsekwencje będą tragiczne. Dziecko może rozwinąć nieodwracalne uszkodzenie tkanek miąższu nerki, co doprowadzi do wystąpienia niepowodzenia. W przypadku przestrzegania wszystkich zaleceń medycznych dotyczących diety i leczenia rokowanie jest korzystne.

Należy również zwrócić uwagę na fakt, że konieczne jest zapobieganie możliwemu zapaleniu narządów moczowych u dzieci. Dzieci powinny przestrzegać zasad higieny intymnej samodzielnie lub z pomocą rodziców, nie powinny być przechłodzone, ważne jest, aby na czas leczyć wszystkie związane z nimi patologie.

Zakażenie dróg moczowych u dzieci

Zakażenie dróg moczowych u dzieci to grupa chorób mikrobiologicznych i zapalnych narządów układu moczowego: nerek, moczowodów, pęcherza moczowego, cewki moczowej. W zależności od miejsca zapalenia, zakażenie dróg moczowych u dzieci może objawiać się zaburzeniami dysurycznymi, bólami pęcherza moczowego lub dolnej części pleców, leukocyturią i bakteriurią, reakcją temperaturową. Badanie dzieci z podejrzeniem zakażenia dróg moczowych obejmuje badania moczu (ogólne, zakażenia bakteryjne), USG układu moczowego, cystouretrografia, urografia wydalnicza, cystoskopia. Podstawą leczenia zakażeń dróg moczowych u dzieci jest przepisywanie środków przeciwbakteryjnych, uroantiseptyków.

Zakażenie dróg moczowych u dzieci

Zakażenie dróg moczowych u dzieci - ogólna koncepcja procesów zapalnych w różnych częściach układu moczowego: zakażenia górnych dróg moczowych (zapalenie miedniczki, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie moczowodu) i dolnych dróg moczowych (zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej). Infekcje dróg moczowych są bardzo powszechne w dzieciństwie - w wieku 5–2% chłopców i 8% dziewcząt ma co najmniej jeden epizod choroby. Częstość występowania zakażeń układu moczowego zależy od wieku i płci: na przykład wśród noworodków i niemowląt chłopcy częściej chorują, a między 2. a 15. rokiem życia - dziewczynki. Najczęściej w praktyce urologii dziecięcej i pediatrii należy radzić sobie z zapaleniem pęcherza moczowego, odmiedniczkowym zapaleniem nerek i bezobjawowym bakteriurią.

Przyczyny zakażenia dróg moczowych u dzieci

Spektrum flory bakteryjnej powodującej zakażenia dróg moczowych u dzieci zależy od płci i wieku dziecka, warunków zakażenia, stanu mikrobiocenozy jelitowej i ogólnej odporności. Ogólnie, enterobakterie są wiodącymi patogenami bakteryjnymi, zwłaszcza E. coli (50-90%). W pozostałych przypadkach wysiewa się Klebsiella, Proteus, Enterococcus, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus, Streptococcus i inne. Ostre zakażenia dróg moczowych u dzieci są zwykle powodowane przez jeden typ mikroorganizmu, jednak przy częstych nawrotach i wadach układu moczowego często wykrywa się związki drobnoustrojów.

Zakażenia dróg moczowych u dzieci mogą być związane z chlamydiozą moczowo-płciową, mykoplazmozą i ureaplazmozą i być połączone z zapaleniem sromu, zapaleniem sromu i pochwy, zapaleniem balanoposthitis. Infekcje grzybicze dróg moczowych często występują u osłabionych dzieci: wcześniaków, cierpiących na hipotrofię, stany niedoboru odporności, niedokrwistość. Istnieje przypuszczenie, że zakażenie wirusowe (zakażenie Coxsackie, wirusami grypy, adenowirusami, wirusem opryszczki zwykłej typu I i II, cytomegalowirusem) jest czynnikiem przyczyniającym się do nawarstwiania się zakażenia bakteryjnego.

Przy rozwoju zakażeń dróg oddechowych u dzieci predysponują stanie, wraz z naruszeniem urodynamicznych: pęcherz neurogenny, kamienie nerkowe, uchyłków pęcherza, odpływ pęcherzowo, pyelectasia, wodonerczu, torbielowatość nerek, antyutopia nerek ureterocoele, phimosis u chłopców synechia warg sromowych w dziewczyny. Często infekcje dróg moczowych u dzieci rozwijają się na tle chorób żołądkowo-jelitowych - dysbakteriozy, zaparcia, zapalenia jelita grubego, infekcji jelitowych itp. Czynnikiem ryzyka mogą być zaburzenia metaboliczne (nefropatia dysmetaboliczna u dzieci, glikozuria itp.).

Zakażenia dróg moczowych mogą wystąpić z powodu niewystarczającej higieny zewnętrznych narządów płciowych, niewłaściwych technik mycia dziecka, dróg limfatycznych i krwiotwórczych podczas zabiegów medycznych (cewnikowanie pęcherza moczowego). Chłopcy, którzy przeszli przez circumcisio, cierpią na infekcje dróg moczowych 4-10 razy rzadziej niż nieobrzezani.

Klasyfikacja

W zależności od lokalizacji procesu zapalnego izoluje się zakażenia górnych dróg moczowych - nerki (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie miedniczki), moczowody (zapalenie moczowodu) i dolne części - pęcherz (zapalenie pęcherza moczowego) i cewkę moczową (zapalenie cewki moczowej).

W zależności od okresu choroby zakażenia dróg moczowych u dzieci dzielą się na pierwszy epizod (debiut) i nawrót. Przebieg nawracających zakażeń dróg moczowych u dzieci może być wspierany przez nierozwiązaną infekcję, utrzymywanie się patogenu lub ponowne zakażenie.

Nasilenie objawów klinicznych odróżnia łagodne i ciężkie zakażenia dróg moczowych u dzieci. Przy łagodnym przebiegu reakcja temperaturowa jest umiarkowana, odwodnienie jest nieznaczne, dziecko przestrzega schematu leczenia. Ciężkiej infekcji dróg moczowych u dzieci towarzyszy wysoka gorączka, uporczywe wymioty, ciężkie odwodnienie, posocznica.

Objawy u dzieci

Objawy kliniczne zakażenia układu moczowego u dziecka zależą od lokalizacji procesu zapalnego drobnoustrojów, okresu i ciężkości choroby. Rozważ objawy najczęstszych zakażeń dróg moczowych u dzieci - odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego i bezobjawowe bakteriuria.

Pyelonephritis u dzieci występuje z gorączką (38–38,5 ° C), dreszczami, objawami zatrucia (letarg, blada skóra, utrata apetytu, ból głowy). Na wysokości zatrucia może rozwinąć się częste zwracanie pokarmu, wymioty, biegunka, objawy neurotoksyczności, objawy oponowe. Dziecko ma ból w okolicy lędźwiowej lub brzucha; dodatnie dotknięcie objawu. W młodym wieku infekcje górnych dróg moczowych u dzieci mogą być ukryte pod maską skurczu szpiku, zaburzeń dyspeptycznych, ostrego brzucha, zespołu jelitowego itp.; u starszych dzieci - zespół grypopodobny.

Zapalenie pęcherza moczowego u dzieci objawia się przede wszystkim zaburzeniami dysurycznymi, które są częstym i bolesnym oddawaniem moczu w małych porcjach. W takim przypadku całkowite równoczesne opróżnienie pęcherza nie zostanie osiągnięte, możliwe są epizody nietrzymania moczu. U niemowląt zapaleniu pęcherza często towarzyszy stranguria (zatrzymanie moczu). Niepokój lub płacz związany z oddawaniem moczu, przerywany i słaby przepływ moczu mogą wskazywać na obecność dyzurii u dzieci w pierwszym roku życia. Zapalenie pęcherza charakteryzuje się bólem i napięciem w okolicy nadłonowej; temperatura z zapaleniem pęcherza moczowego jest normalna lub podgorączkowa.

Bezobjawowa bakteriuria występuje częściej u dziewcząt. Tej postaci zakażenia dróg moczowych u dzieci nie towarzyszą żadne subiektywne objawy kliniczne, ale wykrywa się je jedynie za pomocą badań laboratoryjnych. Czasami rodzice zwracają uwagę na zmętnienie moczu dziecka i zapach z niego wydobywający się.

Diagnostyka

Ocena nasilenia zakażeń dróg moczowych u dzieci wymaga zintegrowanego podejścia i udziału wielu specjalistów - pediatry, urologa dziecięcego, nefrologa dziecięcego, ginekologa dziecięcego.

Zakażenia dróg moczowych u dzieci można podejrzewać w przypadku wykrycia leukocyturii, bakteriurii, białkomoczu i czasami krwiomoczu w ogólnej analizie moczu. Aby uzyskać bardziej szczegółową diagnozę, pokazano test moczu według Nechiporenko, test Zimnitsky'ego. Zmiany krwi charakteryzują się leukocytozą neutrofilową, zwiększonym ESR; z odmiedniczkowym zapaleniem nerek - wysoki poziom białek ostrej fazy (CRP, alfa globuliny).

Podstawą diagnozy zakażeń dróg moczowych u dzieci jest bakteriologiczna kultura moczu z uwolnieniem patogenu, ocena stopnia bakteriurii i wrażliwość na antybiotyki. W niektórych przypadkach badanie moczu w kierunku chlamydii, ureaplazmy, hodowli mykoplazm, cytologii, metod serologicznych (ELISA), PCR.

Badanie ultrasonograficzne narządów układu moczowego (USG nerek, USG naczyń nerkowych, USG pęcherza moczowego) jest obowiązkowe dla dzieci z zakażeniami dróg moczowych. Badania radiokontrastowe układu moczowego (urografia wydalnicza, cystografia naczyniowa, urethrografia) są pokazane tylko w powtarzających się epizodach zakażeń dróg moczowych u dzieci i tylko w fazie remisji. W celu zbadania stanu miąższu nerek wykonuje się scyntygrafię statyczną lub dynamiczną nerek.

Metody endoskopii u dzieci (uretroskopia, cystoskopia) są używane do identyfikacji zapalenia cewki moczowej, zapalenia pęcherza moczowego, anomalii cewki moczowej i pęcherza moczowego. W celu zbadania urodynamiki wykonuje się uroflowmetrię i cystometrię.

Leczenie zakażeń dróg moczowych u dzieci

Główne miejsce w leczeniu zakażeń dróg moczowych u dzieci należy do terapii antybiotykowej. Przed ustaleniem diagnozy bakteriologicznej, rozpoczęcie antybiotykoterapii jest przepisywane empirycznie. Obecnie, w leczeniu infekcji dróg moczowych u dzieci, korzystne penicyliny ingibitorozaschischennym (amoksycylina), aminoglikozydy (amikacynę), cefalosporyny (cefotaksymu ceftriakson), karbapenemy (meropenem, imipenem), uroantiseptikam (nitrofurantoinę, furazidin). Czas trwania terapii przeciwbakteryjnej powinien wynosić 7-14 dni. Po zakończeniu leczenia przeprowadza się powtarzane badanie laboratoryjne dziecka.

Zaleca się przyjmowanie NLPZ (ibuprofenu), środków odczulających (clemastin, loratadyna), przeciwutleniaczy (witamina E itp.), Fitoterapii. Bezobjawowa bakteriuria zwykle nie wymaga leczenia; czasami w tych przypadkach przypisuje się uroseptiki.

Podczas łagodzenia ostrej infekcji dróg moczowych dzieciom przedstawiono fizjoterapię: mikrofalową, UHF, elektroforezę, parafinę i ozokeryt, terapię błotem i kąpiele sosnowe.

Rokowanie i zapobieganie

Rozpoczęte zakażenia dróg moczowych u dzieci mogą powodować nieodwracalne uszkodzenie miąższu nerek, marszczenie nerek, nadciśnienie, posocznicę. Nawroty zakażeń dróg moczowych występują w 15-30% przypadków, więc profilaktyka przeciwinfekcyjna u dzieci z grupy ryzyka jest przeprowadzana przy użyciu antybiotyków lub środków antyseptycznych. Dziecko powinno być nadzorowane przez pediatrę i nefrologa. Szczepienie dzieci przeprowadza się w okresach remisji klinicznej i laboratoryjnej.

Pierwotna profilaktyka zakażenia dróg moczowych u dzieci powinna obejmować odpowiednie umiejętności higieniczne, rehabilitację przewlekłych ognisk zakażenia, eliminację czynników ryzyka.

Oznaki zakażenia układu moczowo-płciowego u dzieci

Zakażenie moczu u dzieci objawia się na różne sposoby, ponieważ objawy zależą od formy uszkodzenia tego układu. Przyczyną patologii stają się czynniki zakaźne i niezakaźne, a także zakażenie układu rozrodczego matki podczas ciąży. Aby ustalić diagnozę i wybrać odpowiednie metody leczenia, wymagana jest seria testów i badań.

Klasyfikacja zakażeń dróg moczowych u dzieci

Choroby natury mikrobiologicznej i zapalnej występują w każdym wieku. Zakażenia układu moczowo-płciowego występują częściej u dziewcząt. Powodem tego jest położenie wejścia do pochwy w pobliżu odbytu, co skraca drogę niektórych patogenów z jelita do kanałów moczowych.

Ze względu na fakt, że cewka moczowa łączy się z jednym z obszarów narządów rozrodczych, z czasem nawet niemowlęta wiążą się z infekcjami narządów płciowych. Jest to zapalenie sromu i pochwy, zapalenie balanoposthitis, zapalenie sromu, takie stany zapalne. Patogeny atakują błony śluzowe dróg rodnych i narządów, a sami lekarze kojarzą zakażenie z mykoplazmozą, chlamydią i ureaplazmozą.

Formy chorób układu moczowego u dzieci:

Kiedy bakteryjne zapalenie nerek wpływa na tkankę nerkową i układ miedniczek nerkowych. Choroba jest pierwotna ostra i przewlekła, a także wtórna, która rozwija się na tle innych patologii.

Zapalenie wewnętrznej błony śluzowej pęcherza nazywane jest zapaleniem pęcherza moczowego. Zakażenie może być ostre i przewlekłe. W zapaleniu cewki moczowej ognisko zapalne jest zlokalizowane w ścianach kanału cewki moczowej. Choroba występuje częściej u chłopców. Kształt jest ostry, przewlekły i całkowity, gdy dotknięte są wszystkie części cewki moczowej, w tym szyja pęcherza.

Przyczyny zakażenia układu moczowo-płciowego u dzieci

Czynnikami wywołującymi choroby są: moczowód, mykoplazmy, rzęsistki, enterobakterie, wirusy (opryszczka i inne gatunki), gonokoki, gronkowce, paciorkowce, grzyby, proteus, E. coli E. coli, Klebsiella. Patogen wchodzi do układu moczowo-płciowego dziecka przez krew, limfę lub zewnętrzne narządy płciowe.

Jeśli kobieta zaraziła się opryszczką typu II lub innym patogenem podczas ciąży, zakażenie może przedostać się do ciała dziecka przez łożysko lub podczas porodu.

Zapalenie u dziecka rozpoczyna się również od stagnacji w obszarze miednicy, alergii, odpływu pęcherzowo-moczowodowego, upośledzonej ruchliwości dróg moczowych u niemowląt i starszych dzieci, choroby nerek lub przewodu pokarmowego. Przyczyny patologiczne obejmują również nieprawidłowy rozwój narządów płodowych, nawet podczas kobiet w ciąży.

Pośrednie przyczyny zakażeń układu moczowego:

  • hipotermia;
  • uraz cewki moczowej (oparzenie, przejście kamieni lub piasku z nerek, pęcherza moczowego, instrumentalne badanie kanału, wprowadzenie cewnika itp.);
  • zmniejszona odporność;
  • inwazja robaków;
  • dziedziczność;
  • wcześniactwo;
  • efekt uboczny leczenia;
  • nieregularne procedury opieki osobistej.

Dzieci są bardziej narażone na infekcję, jeśli są osłabione przez choroby układu oddechowego i pokarmowego lub w czasie ciąży, matka miała ostrą infekcję wirusową układu oddechowego, grypę i HVI.

Częste objawy

Niepokój, płacz bez powodu, nietypowe ruchy podczas oddawania moczu, pogorszenie ogólnego samopoczucia, utrata apetytu, zaburzenia snu opisane są wśród ogólnych objawów zapalenia u dziecka. W przeciwnym razie objawy zakażeń układu moczowego u dzieci są podobne do objawów klinicznych u dorosłych.

Charakterystyczne cechy choroby

Zapaleniu odmiedniczkowego zapalenia nerek towarzyszy zatrucie, dreszcze, temperatura powyżej 38 ° C, blada skóra, ból głowy, brzucha i dolnej części pleców, zaburzenia układu trawiennego, częste cofanie się lub wymioty, biegunka. Mogą również występować objawy neurotoksyczności:

  • pobudzenie;
  • drgawki;
  • dysfunkcja mechanizmu termoregulacji (hipertermia).

W przypadku zapalenia pęcherza dzieci mają objawy takie jak płacz i wiotczenie ciała podczas oddawania moczu, temperatury powyżej 38 ° C, opóźnione zmętnienie moczu oraz krew lub osad w płynie. Starsze dzieci mówią lub pokazują, że boli w podbrzuszu, pasuje, ponieważ nie może się powstrzymać.

Inne zaburzenia dysuryczne obejmują małą ilość moczu, napięcie mięśni w strefie nadłonowej, niepełne opróżnianie pęcherza moczowego.

W zapaleniu cewki moczowej nie ma zatrucia i gorączki. Gdy zapalenie błon moczowo-płciowych puchnie, zaczyna swędzieć, podczas oddawania moczu dochodzi do użądlenia, krew w moczu. Później biały śluz lub ropa są uwalniane z cewki moczowej. Dziewczyny skarżą się na ból w dolnej części brzucha. Ostrej postaci zapalenia cewki moczowej towarzyszy rozszerzenie naczyń, fragmentaryczne uszkodzenie ściany cewki moczowej lub śmierć tkanki. Przewlekłe zapalenie prowadzi do zwężenia światła cewki moczowej, kanału.

Diagnoza infekcji dróg moczowych

Aby potwierdzić patologię, USG narządów płciowych, nerek, pęcherza moczowego, należy oddać krew i mocz w celu przeprowadzenia ogólnej analizy. Przed pobraniem moczu umyć dziecko, wytrzeć do sucha. Rodzice mogą pobrać lekcję „Jak prawidłowo zbierać mocz od dziecka w celu zdiagnozowania zakażeń układu moczowego w formacie ppt, aby wyniki były wiarygodne”.

Badania laboratoryjne moczu:

  • Test Zimnitsky'ego;
  • według Nechiporenko;
  • bakposev na florę;
  • antybiogram;
  • biochemiczny.

Wyniki ogólnej analizy moczu wykazują wzrost leukocytów o ponad 50%, obecność ppt (osadu). We krwi ujawniają leukocytozę, przyspieszoną ESR, możliwa jest niedokrwistość. Ponadto można je skierować na uretroskopię, cewkę moczową, cystoskopię pochwy.

Leczenie zakażenia układu moczowo-płciowego u dzieci

Terapia prowadzona jest za pomocą antybiotyków Cefepim, Cefuroksymu, Cefoperazonu i innych cefalosporyn I-IV pokolenia. Jednak ceftriakson ma działanie uboczne - lek może powodować żółtaczkę. Lekarz może również przepisać kombinację leków lub substancji Ampicillin / Sulbactam, Ampicillin z aminoglikozydami (Amikacin, Gentamycyna), Amoxicillin / Clavulanate, Co-trimoxazol.

W zakażeniach dróg moczowych stosuje się uroantiseptyki Nitrofurantoinę, Furamag i inne nitrofuranty, Canephron. Lekarz przepisuje również niesteroidowe leki przeciwzapalne, na przykład Ibuprofen i leki przeciwhistaminowe Loratadyna, Clemastyna i inne leki odczulające w celu zmniejszenia silnie widocznych objawów.

W przewlekłym zapaleniu cewki moczowej przepisywane są również preparaty immunostymulujące, środki enzymatyczne i absorbujące, fizjoterapia i terapia miejscowa są stosowane przez wstrzykiwanie leków do kanału.

Jeśli dziecko nie ma przeciwwskazań do otrzymania fitopreparatów, otrzymuje kolekcję urologiczną, herbatę z liści brusznicy, herbatę szałwiową. Ponieważ napoje przeciwzapalne przyjmują napary z mięty, kwiatów lipy i bzu czarnego, biodra Napara.

Zaleca się leczenie zachowawcze zakażeń dróg moczowych w połączeniu z fizjoterapią i metodami medycyny tradycyjnej. To suche ciepło do podbrzusza, elektroforeza, UHF, kąpiele siedzące z wywarem z rumianku, sukcesji, nagietka i szałwii. Temperatura wody powinna wynosić 37 ° C, a procedura powinna trwać 15 minut.

Gdy infekcje dróg moczowych powinny być wyłączone z diety irytujące produkty przewodu pokarmowego: ostre, słone, kwaśne potrawy, przyprawy. Wskazane jest podwojenie dziennej objętości przyjmowanego płynu (woda niegazowana, kompoty, napoje owocowe), co poprawi proces ługowania patogenu z aparatu moczowego.

Po wyzdrowieniu zaleca się comiesięczne kontrolne dostarczanie moczu do ogólnej analizy (3-6 razy). Jeśli choroba objawia się więcej niż 2-3 razy, dziecko powinno być dalej badane na obecność innych patologii, przeciwko którym rozwija się zakażenie.

Wniosek

Lekcja dla rodziców: najlepszym sposobem zapobiegania chorobom układu moczowo-płciowego u dziecka jest regularne utrzymywanie czystości jego ciała, stosowanie produktów higieny dla dzieci. Aby wykluczyć stan zapalny błon u noworodków, kobiety muszą zostać zbadane i być może poddane leczeniu, nawet przed poczęciem. W czasie ciąży zaleca się terminowe odwiedzanie gabinetu ginekologiczno-położniczego i unikanie gorliwości w stosowaniu produktów do higieny intymnej, aby nie wywołać stanu zapalnego.

Choroby układu moczowego u dzieci

Rodzice nie zawsze natychmiast zwracają uwagę na choroby tego ważnego układu w ciele dziecka. Czasami wydaje się, że choroby układu moczowego u dzieci nigdy nie wystąpią w określonej rodzinie. I jak często z chorobami nerek, pęcherza moczowego lub cewki moczowej, rodzice przynoszą dziecko do lekarza, nawet jeśli takie choroby od dawna postępują u dziecka.

To ważne! Takie choroby spowodowane późnym leczeniem stają się przewlekłe, mogą występować różne komplikacje, które są trudne do wyleczenia.

Bardzo często rodzice nie leczą dziecka z powodu problemów z układem moczowym, ponieważ nie mają wystarczających informacji o chorobach, które mogą wystąpić w tym układzie, o ich objawach i powodach ich pojawienia się.

Większość rodziców nie ma wykształcenia medycznego i wydaje się, że nie powinni o tym myśleć. W końcu jednak prawie zawsze są blisko swoich dzieci, więc z czasem zauważają oznaki każdej rozpoczynającej się choroby.

Należy pamiętać, że każda choroba wykryta na czas jest znacznie łatwiejsza do wyleczenia i rzadko występują poważne komplikacje. Znajomość podstaw zapobiegania chorobom pomogła wielu rodzinom uniknąć ich występowania wśród członków rodziny.

Choroby narządów moczu u niemowląt

Zazwyczaj dzieci cierpią na następujące choroby, które występują w narządach moczowych:

Warto mówić o najpoważniejszych z tych chorób.

Co to jest zapalenie pęcherza moczowego u dzieci?

Zapalenie, podczas którego infekcja mnoży się w pęcherzu nazywane jest zapaleniem pęcherza. Najczęściej (w 4/5 wszystkich przypadków tej choroby) przyczyną choroby jest E. coli. Inne patogeny to także bakterie - gronkowce saprofityczne i enterokoki. Wśród innych „winowajców” - Klebsiel i Proteus. Jeśli dziecko osłabiło ogólne lub lokalne immunitety, możliwe jest rozwinięcie grzybicowego zapalenia pęcherza.

Ponieważ w większości przypadków choroba ta jest wywoływana przez bakterie, bardzo łatwo jest leczyć antybiotykami i innymi lekami przeciwbakteryjnymi.

Główne objawy zapalenia pęcherza:

  1. Dziecko czuje się źle.
  2. Skargi dziecka na ból w podbrzuszu, który wydawał się ciągnąć.
  3. Temperatura zwykle nie wzrasta powyżej stanu podgorączkowego.
  4. Ogólna słabość.
  5. Zwiększone oddawanie moczu - dziecko może pobiec do toalety do 10-15 razy dziennie.
  6. Jeśli mocz jest mętny, z ropną wydzieliną, z domieszką krwi, oznacza to również zapalenie pęcherza moczowego. Ale czasami kolor moczu może się nie zmienić.

Choroba jest diagnozowana za pomocą następujących testów:

  1. Analiza moczu.
  2. Specjalna analiza tych wydzielin z pęcherza przez Nechyporenko.
  3. Pamiętaj, aby wykonać badanie ultrasonograficzne pęcherza moczowego.

Antybiotyki i odpowiednie preparaty ziołowe z ziół leczniczych skutecznie pomagają w leczeniu zapalenia pęcherza moczowego. Głównym warunkiem całkowitego wyzdrowienia jest całkowite wypicie całego przebiegu leków.

Zapalenie cewki moczowej u dzieci

Gdy proces zapalny występuje w kanale moczowym (lub cewce moczowej), to jest to zapalenie cewki moczowej. Przyczyny choroby są podobne do przyczyn zapalenia pęcherza moczowego. Te dwie choroby występują częściej u dziewcząt i częściej choroby „przychodzą” do nich w okresie dojrzewania.

Najbardziej charakterystycznym objawem choroby jest silny ból, gdy mocz przechodzi przez kanał moczowy. Oddawanie moczu na zapalenie cewki moczowej jest również częste, ale w małych porcjach. Istnieją również inne objawy:

  1. Niska jakość ciała.
  2. Zaburzenia snu spowodowane częstym oddawaniem moczu.
  3. Apetyt jest zakłócony.
  4. Istnieje nieuzasadnione uczucie niepokoju.
  5. Szybkie zmęczenie i słabość.

To ważne! Zapalenie cewki moczowej jest niebezpieczne, ponieważ stan zapalny może dotrzeć do nerek i rozwinąć się w nich.

Aby zdiagnozować chorobę, wykonuje się te same badania moczu, co w przypadku zapalenia pęcherza moczowego. Dodaj sok moczowy i posmaruj patogeny z kanału moczowego.

Zapalenie cewki moczowej jest leczone lekami z grupy uroseptics. Leki te opuszczają organizm z moczem i działają dezynfekująco i antyseptycznie na ściany kanału moczowego.

Odmiedniczkowe zapalenie nerek

Każde zapalenie występujące w układzie miedniczkowo-nerkowym nazywane jest odmiedniczkowym zapaleniem nerek.

Drobnoustroje, które są przyczyną tej choroby, mogą przedostać się do nerek z zewnątrz i mogą być aktywowane w organizmie ludzkim z powodu gwałtownego spadku odporności lub w wyniku innych okoliczności sprzyjających aktywnej reprodukcji drobnoustrojów.

Główne skargi dziecka na tę chorobę są następujące:

  1. Bolesne odczucia różnej siły w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, często sięgające brzucha.
  2. Zauważa się temperaturę ciała podgorączkowego, poza pojawieniem się objawów zatrucia ciała - uczucie ogólnego osłabienia, utrata chęci jedzenia, zaburzenia snu itp.
  3. Mocz może stać się mętny, ale często pozostaje lekki.

Odmiedniczkowe zapalenie nerek może wystąpić w jednej nerce lub w obu. W formie może być ostry lub przejść do stanu przewlekłego. W pierwszym przypadku objawy choroby są wyraźniejsze niż w okresie zaostrzenia choroby przewlekłej.

Zapalenie nerek jest diagnozowane zgodnie z wynikami analiz klinicznych krwi i moczu, oprócz ogólnej analizy moczu według Nechiporenko i Zimnitsky'ego. Konieczne jest również wykonanie USG nerek i innych narządów układu moczowego.

Zapalenie nerek i nerek jest skutecznie leczone lekami takimi jak uroseptics, antybiotyki. Ponadto przepisywane są specjalne preparaty ziołowe.

Zapobieganie chorobom układu moczowego

Zapobieganie chorobom układu moczowego u dzieci obejmuje następujące czynności:

  • pamiętaj o prowadzeniu zdrowego stylu życia, który obejmuje odpowiednie odżywianie, sport, hartowanie;
  • unikaj hipotermii - nie siadaj na betonie i innych zimnych powierzchniach, ubieraj się odpowiednio do pogody itp.;
  • konieczne jest leczenie chorób zakaźnych innych narządów wewnętrznych w czasie;
  • do monitorowania stanu jamy ustnej, 2 razy w roku do wizyty u dentysty w celu profilaktycznego przyjmowania, w celu leczenia złych zębów w czasie.

W przypadku przewlekłych chorób układu moczowego obowiązkowe jest zarejestrowanie się u specjalisty i przeprowadzenie regularnych badań lekarskich.

Instrukcja użytkowania Furadonina na zapalenie pęcherza moczowego

Zapalenie pęcherza moczowego jest dość powszechną chorobą u kobiet, która charakteryzuje się pojawieniem się procesu zapalnego w pęcherzu moczowym. Ta choroba może rozwinąć się na tle obniżonej odporności, jak również w wyniku infekcji. Tak szybko, jak to możliwe.

Leczenie stulejki u chłopców w domu

Stulejka jest silnym zwężeniem napletka. I ze względu na fakt, że głowa penisa nie może w pełni eksponować. Ta choroba jest charakterystyczna dla dużej liczby nowonarodzonych chłopców do czterech lat. Do tego wieku ponad 90% dzieci całkowicie.

Poznajemy objawy zapalenia pęcherza u dzieci, leczenie choroby

Zapalenie pęcherza moczowego jest powszechną chorobą wieku dziecięcego, częściej występuje u dzieci niż u dorosłych. Zapalenie pęcherza moczowego jest procesem zapalnym pęcherza moczowego, któremu towarzyszą bolesne objawy. Dziewczęta są narażone na tę chorobę znacznie częściej niż chłopcy. To jest

Pyelonephritis u dzieci - wszystkie objawy i leczenie choroby

Odmiedniczkowe zapalenie nerek jest chorobą zapalną nerek, która ma zakaźną etiologię. Zakażenie przenika do tkanki nerkowej przez szlaki krwiotwórcze, moczowe i limfogenne. Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek u dzieci, z późnym lub nieodpowiednim leczeniem, może przekształcić się w.

Leczenie zapalenia pęcherza moczowego u dzieci - wszystkie metody

Zapalenie pęcherza moczowego jest zakaźną, zapalną zmianą pęcherza moczowego. Najczęściej powodowane przez szczepy Escherichia coli, bakterie z rodzaju Proteus, rzadko z Pseudomonas bacillus i Staphylococcus aureus. Przy pierwszych objawach zapalenia pęcherza moczowego u dzieci jest konieczne.

Zapalenie dróg moczowych u dzieci

Zapalenie dróg moczowych u dzieci, których objawy mogą być różne, w zależności od narządów dotkniętych procesem patologicznym, jest dość powszechne. Wystarczy powiedzieć, że według statystyk 2% chłopców, którzy osiągną wiek pięciu lat i 8% dziewcząt, ma tę lub inną patologię.

U niemowląt układ odpornościowy jest nadal słabo ukształtowany, z tego powodu mogą rozwinąć się różne procesy zakaźne, w tym zapalenie pęcherza moczowego. A takie choroby występują wielokrotnie trudniej niż u dorosłych. Ich manifestacja jest zwykle wyraźna, występują objawy zatrucia.

Powody

Wśród całej flory patogennej najczęściej przyczyną zapalenia pęcherza staje się E. coli (wykrywana z częstotliwością u połowy dzieci z podobnymi chorobami, a według niektórych źródeł liczba ta sięga 80%). Staphylococcus, Klebsiella, Proteus lub Enterococcus są znacznie mniej powszechne. Ostre procesy, z reguły, mogą być spowodowane tylko przez jeden typ patogenu, ale w obecności gwałtownie zmniejszonej odporności lub wrodzonej anomalii układu moczowego możliwa jest etiologia wielowartościowa.

Często wcześniaki lub ciężko osłabione dzieci rozwijają infekcję wirusową lub grzybiczą. Nie można jednak wykluczyć możliwości wystąpienia zakażenia bakteryjnego u dziecka.

Czynnikami predysponującymi do rozwoju tej choroby są:

  • naruszenie struktury i unerwienia pęcherza (pęcherz neurogenny, zapalenie uchyłków);
  • IBC;
  • wodonercze;
  • odpływ pęcherzowo-moczowodowy;
  • wielotorbielowatość nerek;
  • pyeloectasia;
  • ureterocele;
  • zakaźna patologia u matki podczas ciąży;
  • synech warg genitalnych (dziewcząt);
  • stulejka (chłopcy).

Częste przypadki wystąpienia choroby przyczyniają się do odchyleń w pracy jelit lub żołądka - naruszenie flory, zaparcia, zapalenia jelita grubego. W przypadku patologii metabolicznych mogą również wystąpić problemy z nerkami lub pęcherzem.

Zakażenie ma zdolność przenikania krwiotwórczego lub limfatycznego, z naruszeniem zasad higienicznej opieki nad dzieckiem, po cewnikowaniu pęcherza.

Rodzaje chorób

Choroby układu moczowego u dzieci można podzielić przez proces lokalizacji:

  1. Choroby górnych podziałów. Należą do nich odmiedniczkowe zapalenie nerek lub zapalenie miedniczki.
  2. Średnie - zapalenie moczowodu.
  3. Zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej.

Jest też pierwszy epizod choroby i nawracający lub nawracający. W drugim przypadku dziecko staje się przyczyną nieleczonej ostrej patologii lub ponownego zakażenia.

Objawy

Objawy choroby zależą od wielu warunków. Jest to dotkliwość, lokalizacja procesu, stan odporności dziecka, np. Infekcja. Najczęściej lekarze mają do czynienia z odmiedniczkowym zapaleniem nerek, zapaleniem pęcherza i bezobjawowym bakteriurią.

Odmiedniczkowe zapalenie nerek

Zapalenie nerek lub odmiedniczkowe zapalenie nerek najczęściej występuje z bardzo wysoką temperaturą. W tym przypadku występują wszystkie oznaki zatrucia - letarg, bladość, ból głowy, jadłowstręt lub całkowita odmowa jedzenia. Dziecko rozwija biegunkę i wymioty w temperaturze, występują najmniejsze objawy oponowe. Ta choroba może prowadzić do rozwoju PChN.

Dziecko cierpi na bóle brzucha lub okolicy lędźwiowej, z uderzeniem pleców w obszarze projekcji nerek, ból zwiększa się (pozytywny objaw Pasternackiego).

Zapalenie pęcherza moczowego

Objawami zapalenia pęcherza jest to, że dziecko często „małe” i małe porcje. Jest ból i ból. Istnieje uczucie niepełnego opróżniania w wyniku podrażnienia błony śluzowej pęcherza moczowego. Na tym tle często pojawia się nietrzymanie moczu.

U niemowląt, na tle ciężkiego zapalenia, występuje brak oddawania moczu lub mocz jest przerywany, podczas gdy dziecko płacze, ma małe nogi. Temperatura w tej patologii rzadko osiąga wysoką liczbę.

Ta choroba występuje częściej u dziewcząt i sama w sobie nie jest szczególnie niebezpieczna, chociaż powoduje wiele cierpienia. W przypadku braku pomocy zakażenie może dostać się do nerek w sposób rosnący i prowadzi do rozwoju odmiedniczkowego zapalenia nerek.

Bakteriuria

Pojawienie się bakterii w moczu, bez poważnych objawów, można rozpoznać dopiero po przeprowadzeniu badania laboratoryjnego. Ta opcja rozwija się znacznie częściej u dziewcząt.

Rodzice mogą tęsknić za tym zjawiskiem, ponieważ dziecko nie narzeka. Jeśli zwrócisz uwagę na mocz, staje się mętny i dostaje nieprzyjemny zapach.

Diagnostyka

W celu prawidłowej oceny stanu dróg moczowych małego pacjenta konieczna jest konsultacja z pediatrą z udziałem urologa dziecięcego, nefrologa, a czasem ginekologa.

Po pierwsze, można podejrzewać patologię po otrzymaniu danych z laboratorium. Ogólnie rzecz biorąc, analiza moczu będzie miała dużą liczbę leukocytów, białka, bakterii, a czasami mogą pojawić się czerwone krwinki. Aby wyjaśnić, lekarz zaleca przeprowadzenie dodatkowych badań na temat Zimnitsky'ego i Nechyporenko.

Jeśli weźmiemy pod uwagę nieprawidłowości we krwi, to dla tej patologii nie będą one specyficzne, ale objawy zapalenia potwierdzą przypuszczenie (leukocytoza, zwiększony ESR). Ostre zapalenie w chorobach takich jak odmiedniczkowe zapalenie nerek może objawiać się pojawieniem się alfa gobulin i białka C-reaktywnego.

Wraz z pojawieniem się bakterii w moczu wraz z jej siewem. Pozwala to określić przyczynę reakcji zapalnej i pomaga wybrać właściwą antybiotykoterapię. W przypadku niektórych specyficznych zakażeń przeprowadza się test PCR.

Z metod instrumentalnych stosowano ultradźwięki. Jest to całkowicie bezpieczny i wysoce informacyjny sposób na potwierdzenie diagnozy. Jeśli dziecko ma częste zaostrzenia patologii zapalnej nerek, wówczas zostanie poddane urografii wydzielniczej podczas remisji (za pomocą środka kontrastowego). Jeśli podejrzewasz uszkodzenie miąższu nerki, lekarz może zalecić scyntygrafię, która może być statyczna i dynamiczna.

Problemy z dolnymi częściami układu moczowego są badane metodą endoskopii.

Pomoc

Leczenie zależy od stadium choroby, lokalizacji procesu patologicznego, ogólnego stanu dziecka. Ważną rolę odgrywa wiek, ponieważ wiele leków o działaniu przeciwbakteryjnym może być szkodliwych w ich stosowaniu.

Wraz z rozwojem ostrego procesu zaleca się dziecku odpoczynek w łóżku. W tym okresie musi powstrzymać się od gier na świeżym powietrzu i jest w domu.

Potrzebna jest również dieta z wyjątkiem słonych, pikantnych, pikantnych i smażonych potraw. Mogą nasilać stan zapalny. Najlepiej jest stosować produkty kwasu mlekowego w żywności i pić dużo płynów (słaba herbata, wywary z ziół moczopędnych i przeciwzapalnych, napoje owocowe, woda mineralna bez gazu). Zaleca się jeść zboża, gotowane w mleku, chude mięso.

Główne etapy i zasady leczenia choroby to stosowanie kilku grup leków.

Zabieg antybakteryjny

Stosowanie antybiotyków. Używaj tych narzędzi dopiero po określeniu patogennych mikroorganizmów pod kątem czułości. Jeśli to konieczne, szybka pomoc i niezdolność do czekania na wyniki sadzenia, lekarz wykorzystuje ścieżkę empiryczną i zaleca antybiotyk, który może zapewnić najszersze spektrum działania. Jeśli nie nastąpi poprawa w ciągu trzech dni, co wynika z obrazu klinicznego, leczenie zostaje zmienione.

Najczęściej chronione penicyliny, aminoglikozydy lub cefalosporyny są stosowane w leczeniu. Ponadto, przy silnym zapaleniu u dziecka, można stosować uroantiseptyki.

Przebieg leczenia powinien trwać co najmniej jeden do dwóch tygodni. Aby mówić o pozytywnym wyniku, powinieneś ponownie przeanalizować i uzyskać wynik.

Inne leki i metody

Aby złagodzić proces zapalenia dróg moczowych i złagodzić stan dziecka, należy przyjmować leki przeciwzapalne (NLPZ).

Aby zapobiec uczuleniu organizmu, które może być spowodowane stosowaniem antybiotyków, zaleca się stosowanie leków przeciwhistaminowych.

Po zabiegu dziecko przechodzi zabiegi fizjoterapeutyczne, aby skonsolidować wynik i zapobiec nawrotom.

Ziołolecznictwo daje dobry efekt. Z tą chorobą można korzystać z kąpieli z rumiankiem, nagietkiem, szałwią i innymi ziołami przeciwzapalnymi. Zaleca się picie żurawiny i soku żurawinowego.

Zapobieganie

Zapobieganie występowaniu zakażeń i stanów zapalnych u dziecka powinno obejmować następujące punkty:

  • higiena;
  • unikanie hipotermii;
  • rehabilitacja ognisk zakażenia w organizmie, jeśli takie występują;
  • odpowiednia dieta i spożycie płynów;
  • w przypadku epizodu choroby zaleca się leczenie przeciw nawrotom;
  • w przypadku wykrycia wad wrodzonych skonsultuj się i zarejestruj u nefrologa.

Prognoza

Rokowanie dla tej patologii zależy od wielu czynników. Obejmują one:

  • rozpoczęto terminowe leczenie;
  • obecność wad wrodzonych;
  • odporność dziecka;
  • możliwość zapewnienia pełnej pomocy (tolerancja leków).

W przypadku braku leczenia i zaniedbania zapalenia dróg moczowych dziecko może rozwinąć nieodwracalną reakcję z uszkodzeniem tkanki miąższowej nerek i rozwojem niewydolności. Dlatego też najmniejsze przejawy kłopotów ze strony układu moczowego wymagają natychmiastowego odwołania się do specjalisty w celu zbadania i zapewnienia wykwalifikowanej pomocy.

Przyczyny, czynniki predysponujące, leczenie zakażeń dróg moczowych u dzieci

Zakażenia dróg moczowych u dzieci są bardzo częste. Ta patologia jest charakterystyczna dla młodszych pacjentów. Wynika to przede wszystkim z nieodpowiedniej troski o zdrowie dziecka.

Często choroby są bezobjawowe, co powoduje poważne komplikacje, które są trudne do leczenia. W artykule zostaną omówione główne przyczyny, metody diagnozowania i leczenia ZUM u dzieci.

Ogólne informacje

Najpierw musisz zrozumieć, co to jest zakażenie dróg moczowych. Jest to proces zapalny w narządach odpowiedzialnych za akumulację, filtrację i wydalanie moczu, który jest spowodowany ekspozycją na patogeny. Zakażenie wśród pacjentów pediatrycznych jest bardzo częste, zwłaszcza przed 2 rokiem życia.

Najczęściej patogen wchodzi do układu moczowego z okolic narządów płciowych. Wśród mikroorganizmów wywołujących chorobę można wyróżnić E. coli, enterokoki, Proteus i Klebsiella.

Jeśli czas nie rozpocznie leczenia, choroba postępuje i prowadzi do poważnych powikłań. Przy pierwszych podejrzanych objawach musisz pokazać dziecku nefrologa dziecięcego. Pomoże to ustalić prawdziwą przyczynę patologii i wybrać skuteczny schemat leczenia.

Klasyfikacja

Zakażenia układu moczowo-płciowego u dzieci dzielą się na dwa rodzaje: zstępujące i rosnąco. Wśród najczęstszych chorób należy podkreślić:

  • zapalenie cewki moczowej (obecność zapalenia w cewce moczowej);
  • zapalenie pęcherza moczowego (bakteryjne uszkodzenie błony śluzowej pęcherza moczowego u dzieci);
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek (proces zapalny w kanalikach nerkowych);
  • zapalenie moczowodu (zapalenie jest zlokalizowane w moczowodzie);
  • zapalenie miedniczki (zmiana bakteryjna miedniczki nerkowej w nerkach).

Istnieje również klasyfikacja tych chorób zgodnie z zasadą obecności lub braku objawów. Często występują bez widocznych znaków. W zależności od rodzaju patogenu patologie pęcherza moczowego, nerek i moczowodu są podzielone na bakteryjne, wirusowe i grzybicze.

U dzieci często obserwuje się nawroty związane z infekcją, która nie jest całkowicie wyleczona lub ponownie zainfekowana. Ciężkość nasilenia łagodnych, umiarkowanych i ciężkich ZUM.

Każdemu z nich towarzyszą pewne objawy. W przypadku niewłaściwego leczenia w ostrej fazie choroba może stać się przewlekła.

Ten stan niesie pewne ryzyko dla zdrowia dziecka.

Przyczyny i czynniki predysponujące

Najczęstszą przyczyną chorób układu moczowego jest E. coli. Rzadziej patogenami są paciorkowce, gronkowce, Klebsiella, Proteus lub grzyby. Główne powody obejmują również:

  • wrodzone anomalie układu moczowo-płciowego;
  • odpływ pęcherzowo-moczowodowy i inne dysfunkcje moczu;
  • zmniejszona odporność;
  • zakłócenie procesu metabolicznego;
  • zaburzenia krążenia nerek;
  • infekcje narządów płciowych, które w przypadku niewłaściwego lub późnego leczenia rozprzestrzeniają się dalej;
  • inwazje helmintyczne;
  • wpływ operacji na układ moczowy.

Objawy choroby częściej występują u dziewcząt ze względu na specyfikę budowy anatomicznej: krótszą cewkę moczową, jej położenie w pobliżu odbytu. W ten sposób infekcja cewki moczowej natychmiast przenika do układu moczowego.

Według statystyk, ZUM są bardziej powszechne u dzieci w wieku do 12 miesięcy, ale wskaźniki zapadalności są różne i zależą od płci. U pacjentek patologie ustala się głównie w wieku od 3 do 4 lat.

Chłopcy częściej chorują na zapalenie w okresie niemowlęcym. Wynika to głównie z niewłaściwej higieny zewnętrznych narządów płciowych lub wad wrodzonych.

Wśród czynników przyczyniających się do rozwoju zapalenia u dzieci należy podkreślić:

  • naruszenia normalnego odpływu moczu, z powodu tego, co gromadzi się w nerkach i przyczynia się do rozwoju bakterii;
  • uropatia obturacyjna;
  • odpływ pęcherzowo-moczowodowy;
  • złogi wapnia w nerkach;
  • cukrzyca;
  • neurogenna dysfunkcja pęcherza (gdy proces napełniania i opróżniania jest zaburzony);
  • słaba higiena w okresie pooperacyjnym.

Dla rozwoju zakażenia w układzie moczowym wystarczy mieć tylko jeden czynnik. Jednakże, jak pokazuje praktyka w UTI, dziecko często ma kilka przyczyn naraz.

Często silna hipotermia lub choroby innych narządów i układów (na przykład dysbakterioza, zapalenie jelita grubego lub infekcje jelitowe) często prowadzą do rozwoju patogennej mikroflory.

W przypadku mężczyzn przyczyną może być stulejka (w tym przypadku rozpoznaje się silne zwężenie napletka), dla kobiety, zrosty (fuzja warg sromowych). Tylko doświadczony lekarz może pomóc ustalić przyczynę ZUM.

Objawy

Objawy zakażenia dróg moczowych u dzieci zależą od lokalizacji zakażenia, rodzaju i ciężkości choroby. Dla tej kategorii pacjentów zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek i bezobjawowe bakteriurie są uważane za choroby charakterystyczne.

Objawy u noworodków są następujące:

  • utrata apetytu;
  • ciężka drażliwość i płaczliwość;
  • powtarzająca się niedomykalność;
  • zaburzenia przewodu pokarmowego (biegunka lub zaparcie);
  • przebarwienie skóry, które jest oznaką zatrucia;
  • utrata masy ciała

Cechy manifestacji zakażeń układu moczowo-płciowego u dzieci zależą od ich wieku i płci. Bakteriuria u dziewcząt zmienia kolor i zapach moczu. Objawy zapalenia pęcherza obejmują:

  • oddawanie moczu w małych porcjach, któremu towarzyszy silny ból i pieczenie;
  • ból w okolicy nad łonem;
  • lekko podwyższona temperatura ciała.

U niemowląt objawem zakażenia dróg moczowych jest słabe i przerywane oddawanie moczu. Choroba powoduje u niego dyskomfort, staje się nastrojowy i rozdrażniony.

W przypadku ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek, wzrasta temperatura ciała dziecka, obserwuje się nudności lub wymioty, skóra staje się blada, źle je i śpi. W ciężkich przypadkach możliwe są objawy neurotoksyczności i podrażnienia wyściółki mózgu. Istnieje również silny ból kręgosłupa lędźwiowego, który zwiększa się podczas oddawania moczu.

Często u niemowląt patologie te są mylone z zaburzeniami jelitowymi lub żołądkowymi, w starszym wieku pierwsze objawy mogą być podobne do objawów grypy. To znacznie komplikuje proces leczenia. W rezultacie dzieci są już w szpitalu z poważnymi komplikacjami.

Przy stałym zatrzymywaniu moczu dziecko może odczuwać silny obrzęk kończyn. Odmiedniczkowe zapalenie nerek charakteryzuje się zwiększeniem stężenia bilirubiny we krwi, dlatego choroba ta jest często mylona z żółtaczką we wczesnych stadiach.

Kiedy późne leczenie tkanki nerki zaczyna być zastępowane przez tkankę łączną, ciało jest zmniejszone, jego funkcjonowanie jest zaburzone, co prowadzi do ostrej niewydolności nerek.

Diagnostyka

Aby postawić dokładną diagnozę, dziecko będzie musiało przejść szereg obowiązkowych badań. Przede wszystkim zostanie zbadany przez pediatrę, urologa, nefrologa, dziewczynę - ginekologa. Dalsze badania obejmują zastosowanie laboratoryjnych metod diagnozowania zakażenia dróg moczowych:

  • analiza moczu;
  • ogólne i biochemiczne badanie krwi.
  • bakteriuria wymaga badania moczu w celu określenia rodzaju patogennych mikroorganizmów - bakposev. Jednocześnie możliwe jest również rozpoznanie odporności na niektóre rodzaje leków przeciwbakteryjnych. Należy pamiętać, że patogenna mikroflora ma tendencję do szybkiego namnażania się, dlatego bardzo ważna jest terminowa diagnoza.
  • Podczas badania pacjenta ważną rolę odgrywa serologiczna analiza krwi. Pozwala na obecność przeciwciał w celu określenia rodzaju patogenu.

Z instrumentalnych metod badawczych zalecają:

  • badanie ultrasonograficzne nerek, pęcherza moczowego i cewki moczowej. Pozwala określić rozmiar ciała, zidentyfikować możliwą patologię;
  • wykonywanie cystografii naczyniowej i innych rodzajów diagnostyki nieprzepuszczalnej dla promieniowania rentgenowskiego (tylko podczas ponownej infekcji);
  • scyntygrafia, która pomaga ocenić stan miąższu nerki;
  • metody endoskopowe (uretoskopia itp.);
  • Uroflowmetria lub cystometria w celu zbadania urodynamiki pacjenta.

Ważne jest, aby pamiętać, że badania endoskopowe są zalecane tylko w przypadku przewlekłych chorób zakaźnych. Konieczne jest przeprowadzenie ich w okresie stabilnej remisji.

Leczenie zakażeń dróg moczowych u dzieci

Po otrzymaniu wyników kompleksowej diagnozy lekarze decydują o schemacie leczenia zakażeń układu moczowego u dziecka. Może obejmować leczenie farmakologiczne lub chirurgiczne. Przede wszystkim uwzględnia się wiek dziecka i nasilenie choroby

Do leczenia farmakologicznego zakażeń dróg moczowych najczęściej stosuje się leki przeciwbakteryjne. Z reguły przepisywane są antybiotyki o szerokim spektrum działania. W przypadku pacjentów w wieku do 3 lat stosuje się je w postaci syropu, w starszym wieku - głównie w tabletkach.

Lekarz wybiera dawkę na podstawie masy ciała dziecka. Czas trwania leczenia wynosi średnio 7-10 dni. W razie potrzeby kurs może trwać do 2 tygodni. Leki te są bardzo ważne, aby pić pełny kurs, aby zapobiec nawrotom i całkowicie zabić patogeny.

Jeśli występują inne objawy, można stosować leki przeciwgorączkowe i uroseptyczne. które pomagają usunąć nagromadzony mocz. Podczas terapii antybiotykowej przepisuje się probiotyki w celu zachowania prawidłowej mikroflory jelitowej. Zaleca się również przyjmowanie witamin w celu wzmocnienia układu odpornościowego.

Warunkiem wstępnym zakażenia dróg moczowych jest prawidłowy schemat picia. Aby bakterie mogły być szybciej wydalane z moczem, dziecko powinno otrzymać jak najwięcej do picia. Jednocześnie konieczne jest dokładne monitorowanie ilości pobieranego moczu: jeśli objętość jest mniejsza niż 50 ml, może być wymagany cewnik.

Ponadto dziecko może być leczone przy pomocy środków ludowych. Po zatrzymaniu objawów ogólnych pokazano ciepłe kąpiele z wywarami z roślin leczniczych (dziurawiec, rumianek itp.).

Pamiętaj, aby dostosować dietę dziecka: wyklucz wszystkie pikantne, smażone, tłuste lub słone. Produkty mleczne są zalecane do normalizacji jelit.

Wśród metod fizjoterapii, elektroforezy, UHF, zastosowań parafinowych itp. Należy wyróżnić decyzję o stosowności takich procedur wyłącznie przez lekarza prowadzącego.

Ważne jest, aby pamiętać, że późne leczenie prowadzi do powikłań, takich jak przewlekłe zapalenie pęcherza moczowego lub odmiedniczkowe zapalenie nerek. W tym przypadku dziecko ma okresowe zaostrzenia, które również wymagają stosowania leków przeciwbakteryjnych i uroseptycznych.

W ciężkich przypadkach wskazana jest operacja. Najczęściej odbywa się w obecności wrodzonych patologii, które wywołują rozwój ZUM. U dzieci operacje wykonywane są metodą laparoskopową.

Jest mniej traumatyczny, już w 3-4 dniu dziecko może wrócić do domu. Podczas okresu rehabilitacji bardzo ważne jest zapewnienie, że żadna infekcja nie dostanie się do ran.

Ogólnie, w ostrej fazie choroby zakaźnej, dzięki dzisiejszym farmaceutykom, można ją wyleczyć za pomocą leków. Aby wybrać skuteczny lek, należy wziąć pod uwagę wyniki analizy bakteriologicznej moczu.

Jak zapobiegać chorobom

Jeśli pacjent jest spóźniony lub niewłaściwie leczony, u pacjenta występuje niewydolność nerek, posocznica lub nadciśnienie. Nawroty występują bardzo rzadko, jeśli dziecko, które miało ZUM, stale odwiedza nefrologa lub urologa w klinice dziecięcej.

Zapobieganie jest bardzo ważne, aby zmniejszyć ryzyko zakażenia. Główne środki to:

  • higiena;
  • karmienie piersią (dzięki temu niemowlę może zapewnić organizmowi wszystkie niezbędne substancje i pierwiastki śladowe);
  • właściwe stosowanie pieluch;
  • terminowa rehabilitacja procesu zapalnego;
  • wzmocnienie odporności, regularne hartowanie;
  • unikać poważnej hipotermii;
  • noszenie bielizny wyłącznie z naturalnych tkanin;
  • właściwe i zrównoważone odżywianie;
  • wybór produktów higienicznych o neutralnej kwasowości.

Zaleca się również regularne wykonywanie badań moczu i krwi w celu wykrycia zapalenia w odpowiednim czasie. Przestrzeganie wszystkich tych prostych warunków może znacznie zmniejszyć ryzyko rozwoju zakażeń układu moczowego u dziecka.

Nieprzyjemny zapach moczu - przyczyny i objawy

Jak najlepiej wycierać plecy maściami i lekami?