Jak wapń wpływa na nerki

Wapń wytwarza od 1,5 do 2% masy ciała osoby. Często towarzyszy mu mleko, mówiąc o korzyściach dla rozwoju mocnych kości i zdrowych zębów. Ale korzystne właściwości tej substancji mineralnej są znacznie większe. 99% składników odżywczych znajduje się w kościach i zębach, a 1% bierze udział w pracy innych narządów i układów - tkanki mięśniowej, ośrodkowego układu nerwowego itp.

Dowiedz się więcej o wapniu, jego funkcjach, normalnym, nadmiernym spożyciu można znaleźć w artykule „Wapń w organizmie człowieka”.

Treść

1. Korzyści dla organizmu z wapnia:

Wpływ wapnia na organizm ludzki

Naukowcy badają wapń, aby zrozumieć, jak wpływa na zdrowie. Oto kilka przykładów pokazanych badań.

1. Zdrowie kości i zapobieganie osteoporozie

Kości potrzebują dużych ilości wapnia i witaminy D w dzieciństwie i okresie dojrzewania, osiągając szczytową siłę i maksymalną zawartość wapnia o około 30 lat. Po tym powoli tracą makro. Jednak ludzie mogą zmniejszyć swoją utratę poprzez uzyskanie zalecanej ilości wapnia przez całe dorosłe życie i po zdrowym, aktywnym stylu życia, który wymaga wysiłku fizycznego (na przykład chodzenia i biegania).

Osteoporoza jest chorobą kości, która dotyka osoby starsze (zwłaszcza kobiety), gdy kości stają się porowate, kruche i bardziej podatne na złamania. Jeśli spożycie wapnia jest niskie, jest słabo wchłaniane, następuje zniszczenie kości. Ciało wykorzystuje nagromadzony wapń, usuwając z kości, aby utrzymać normalne funkcje biologiczne.

Utrata kości występuje również w ramach normalnego procesu starzenia, zwłaszcza u kobiet po menopauzie z powodu zmniejszenia ilości estrogenu. Czynniki ryzyka osteoporozy obejmują:

  • brak aktywności fizycznej;
  • palenie papierosów;
  • picie zbyt dużej ilości alkoholu;
  • obecność choroby w historii rodziny.

Osteoporoza jest poważnym problemem zdrowia publicznego, w Rosji ponad 14 milionów dorosłych powyżej 50 roku życia cierpi na choroby. Odpowiednie spożycie wapnia i witaminy D, regularne ćwiczenia są niezbędne do utrzymania zdrowych kości przez całe życie.

2. Korzyści płynące z wapnia dla organizmu ludzkiego: zmniejsza wygląd PMS

W wielu badaniach zaobserwowano następujący wynik: niski poziom wapnia i witaminy D może prowadzić do negatywnego wpływu substancji mineralnej na hormony płciowe kobiety, estrogenu i progesteronu, które powodują PMS. Optymalny poziom składników odżywczych w organizmie zmniejsza objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego.

3. Korzyści dla organizmu z wapnia: zapobiega powstawaniu kamieni nerkowych

Z tą chorobą w nerkach tworzą się kamienie solne (osady), składające się z substancji mineralnych. Większość kamieni nerkowych jest bogata w szczawian wapnia.

Niektóre badania wykazały, że wyższe dawki wapnia z suplementów diety wiążą się ze zwiększonym ryzykiem kamieni nerkowych, zwłaszcza wśród osób starszych. Ale wapń z pożywienia nie prowadzi do tego efektu. Dla większości ludzi inne czynniki (na przykład spożycie niewystarczającej ilości płynu, nadmiar minerału w wodzie pitnej) mają większy wpływ na prawdopodobieństwo tej choroby.

4. Korzyści dla organizmu z wapnia: zmniejsza ryzyko stanu przedrzucawkowego

Jest to poważna choroba, w której kobieta w ciąży rozwija wysokie ciśnienie krwi, problemy z nerkami, które powodują pojawienie się białka w moczu. Jest to główna przyczyna chorobowości i śmierci kobiet w ciąży i noworodków. Dla kobiet, które otrzymują mniej niż 900 mg wapnia dziennie, przyjmowanie minerałów w czasie ciąży (1000 mg dziennie lub więcej) zmniejsza ryzyko stanu przedrzucawkowego.

5. Przyczynia się do regulacji i zmniejszenia wysokiego ciśnienia krwi.

Regularne spożywanie wapnia w żywności lub poprzez suplementy diety pomaga kontrolować lub obniżać ciśnienie krwi. Korzystny wpływ na leczenie nadciśnienia tętniczego.

W wielu badaniach stwierdzono, że przyjmowanie zalecanej dawki wapnia może zmniejszyć ryzyko wystąpienia wysokiego ciśnienia krwi. Zgodnie z wynikami jednego dużego projektu naukowego, zgodnie z dietą, która obejmowała niskotłuszczowe produkty mleczne, warzywa i owoce, obniża ciśnienie krwi.

6. Korzyści dla wapnia dla organizmu: zmniejsza ryzyko onkologii

Optymalny poziom wapnia w organizmie hamuje wzrost polipów w jelitach, co może spowodować rozwój złośliwego guza. Zmniejsza prawdopodobieństwo gruczolaka i łagodnych guzów jelita grubego - stany poprzedzające onkologię.

Przeprowadzono badania sprawdzające, czy przyjmowanie suplementów wapnia lub spożywanie go w żywności może zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka jelita grubego lub odbytnicy lub zwiększyć prawdopodobieństwo złośliwych guzów prostaty. Do tej pory nie udzielili jasnych odpowiedzi. Biorąc pod uwagę fakt, że onkologia ewoluowała przez lata, potrzebne są długoterminowe badania.

7. Zmniejsza prawdopodobieństwo chorób układu krążenia.

Odpowiednie spożycie wapnia z pożywienia może zmniejszyć ryzyko zaburzeń sercowo-naczyniowych i nadciśnienia, a niedobór może je sprowokować. Składnik pokarmowy pomaga mięśnia sercowego skurczyć się, centralny układ nerwowy utrzymuje ciśnienie krwi. Szczegółowe informacje na temat nieodpowiedniego spożycia wapnia można znaleźć w artykule „Brak wapnia w organizmie”

Niektóre badania pokazują, że uzyskanie wystarczającej ilości wapnia może zmniejszyć ryzyko chorób serca i udaru mózgu. Zgodnie z wynikami innych projektów naukowych, wysokie dawki wapnia pochodzące z suplementów diety mogą zwiększyć prawdopodobieństwo tych naruszeń.

Jednak ogólna analiza doprowadziła naukowców do wniosku, że dopóki spożycie nie przekroczy górnej granicy, wapń z pożywienia lub suplementów diety nie zwiększy ani nie zmniejszy ryzyka zawału serca lub udaru.

8. Zalety wapnia dla organizmu: pomaga schudnąć

Gdy niedobór składników odżywczych w organizmie wytwarza hormon przytarczyc, który stymuluje kości do uwalniania wapnia do krwiobiegu. Jednak utrzymując równowagę, hormon ten przyczynia się do syntezy tłuszczów i zapobiega ich zniszczeniu, co ostatecznie może prowadzić do nadwagi. To znaczy ważne jest spożywanie wystarczającej ilości wapnia.

David Zinchenko, były redaktor naczelny Men's Health, napisał w swojej książce The Abs Diet for Women, że produkty mleczne powinny być przełomem jako środek do utraty wagi. Wapń może zapobiegać przyrostowi masy ciała, ponieważ pomaga zwiększyć ilość tłuszczu, który musi zostać spalony, i zmniejszyć ilość tłuszczu do przechowywania w organizmie. Eksperci zasugerowali wprowadzenie w diecie trzech porcji produktów mlecznych dziennie, odpowiednio, zmniejszając ilość innych produktów spożywczych w celu normalizacji całkowitej ilości kalorii. Prawda naukowa dotyczy wapnia, który jest ważny dla zdrowej wagi dzięki:

  • z wpływem na ciśnienie krwi;
  • ze spadkiem hormonów stresu, w szczególności kortyzolu;
  • zachowując silne kości, które przyczyniają się do zdrowia masy mięśniowej, zużywając więcej kalorii w spoczynku.

Wapń jest związany z mniejszą talią, ponieważ kortyzol wywołuje wzrost masy ciała w jamie brzusznej.

W ciągu ostatnich kilku lat wapń przyciągnął uwagę naukowców dzięki jego wpływowi na metabolizm.

Kilka badań wykazało następujące wyniki: zwiększenie ilości wapnia pomaga zmniejszyć masę ciała lub zmniejszyć go z czasem.

Jednak większość badań naukowych wykazała, że ​​wapń z żywności lub suplementów diety ma niewielki wpływ na nadwagę i tkankę tłuszczową.

Odpowiednie spożycie wapnia ze źródeł roślinnych pomoże utrzymać wagę pod kontrolą. Większość z nich jest bogata w błonnik, przyczyniając się do utraty wagi i normalizacji poziomu cholesterolu. Mogą to być nasiona chia, kapusta, suszone figi, surowe migdały, pomarańcze, brokuły itp.

9. Piękny uśmiech

Wapń wzmacnia tkankę kostną szczęk, dzięki czemu lepiej mocuje (trzyma) zęby, zapewnia dokładne dopasowanie. Bakterie w takich warunkach nie są łatwe do opracowania. Chroni zęby przed zniszczeniem, będąc głównym „budującym” materiałem.

10. Normalizacja równowagi kwasowo-zasadowej w organizmie

Wapń jest minerałem alkalicznym, który pomaga przywrócić równowagę pH w organizmie człowieka. Te minerały obejmują również magnez, sód i potas. Rafinowane cukry, napoje gazowane, fast foody zakwaszają organizm, co wywołuje rozwój chorób - nadciśnienie, kamienie nerkowe. Wapń może zapobiec temu problemowi i pomóc w normalizacji równowagi kwasowo-zasadowej.

11. Zmniejsza ryzyko rozwoju chorób przewlekłych.

Wapń odgrywa bardzo ważną rolę w walce z chorobami przewlekłymi. Według statystyk wiele osób spożywa niewystarczające ilości tego składnika odżywczego. Różne powoli rozwijające się zaburzenia przewlekłe - osteoporoza, nadciśnienie, hiperlipidemia i rak jelita grubego - mogą być spowodowane lub nasilone przez obecne niskie spożycie wapnia. Zwiększenie spożycia minerałów może zmniejszyć ryzyko tych patologii.

Niekorzystne działanie wapnia na organizm

Uzyskanie zbyt dużej ilości tego składnika odżywczego może spowodować zaparcia. Zakłócają również zdolność organizmu do wchłaniania żelaza i cynku, ale nie ma jeszcze rozpoznanych dowodów.

U dorosłych nadmiar wapnia pochodzącego z suplementów diety może zwiększać ryzyko kamieni nerkowych.

Niektóre badania sugerują, że osoby spożywające duże ilości tej makrokomórki mogą mieć zwiększone ryzyko raka prostaty i chorób serca, ale potrzebne są dalsze badania, aby zrozumieć te możliwe powiązania.

Szybkość pobierania wapnia i górne limity przedstawiono poniżej.

Większość ludzi nie dostaje ilości przekraczającej najwyższy poziom żywności; Nadmiar jest zwykle związany z przyjmowaniem suplementów diety.

Jakie pokarmy dostarczają wapń?

Zalecaną ilość substancji mineralnych można uzyskać, jedząc różne produkty spożywcze:

  • produkty mleczne: kefir, jogurty, sery, mleko - dla wielu ludzi główne źródła wapnia;
  • kędzierzawa, szparagowa i pekińska kapusta są doskonałymi roślinnymi źródłami makroskładników;
  • produkty rybne w puszkach - łosoś, sardynki - wspaniałe zwierzęce źródła składników odżywczych;
  • większość zbóż - chleb, makaron, produkty pełnoziarniste - choć nie jest bogata w wapń, ale przyczynia się do znacznej ilości makroskładników w diecie, ponieważ ludzie je często i w dużych ilościach;
  • Wapń dodaje się do niektórych płatków śniadaniowych, soków owocowych, tofu, soi i ryżu. Aby dowiedzieć się, czy żywność zawiera ten składnik odżywczy, należy sprawdzić etykietę.

Zalecenia dotyczące wapnia

  • Przestrzegaj ustalonych norm konsumpcji, ponieważ nadmiar może niekorzystnie wpływać na zdrowie. Dodatkowe informacje na temat niepożądanych efektów można znaleźć w artykule „Hiperkalcemia”.
  • Przed podjęciem jakichkolwiek suplementów skontaktuj się z lekarzem.
  • Ważne jest, aby wiedzieć: niedobór wapnia może powodować skurcze, bóle stawów, szybkie bicie serca, wysoki poziom cholesterolu, niski puls, bezsenność, dysplazję, nadmierną drażliwość, łamliwe paznokcie, egzemę, drętwienie lub mrowienie rąk i / lub nóg.
  • Kobiety w ciąży powinny zawierać większą ilość wapnia w diecie zgodnie z ustalonymi normami.
  • Zaleca się pozyskiwanie wapnia ze źródeł naturalnych.

Informacje o zdrowej opiece

Wapń jest najczęściej występującym minerałem w organizmie i jest odpowiedzialny za siłę kości, a także kilka innych funkcji. Chociaż ta witamina jest integralną częścią diety, zbyt wiele może powodować problemy w nerkach. Przed rozpoczęciem przyjmowania wapnia należy skonsultować się z lekarzem. Może nie być konieczne, jeśli jesteś w ogóle zdrowy.

Wideo dnia

Funkcja wapnia

Około 99 procent wapnia w organizmie jest używane do utrzymania kości i zębów w stanie silnym przy zachowaniu struktury, mówi Biuro Suplementów Diety. Pozostały wapń w organizmie wspiera normalną funkcję nerwową, sygnalizację wewnątrzkomórkową, dzięki czemu komórki mogą komunikować się i kurczić mięśnie i serce. Aby wesprzeć te funkcje, potrzebujesz codziennie 1000 mg wapnia z diety lub suplementów.

Regulacja nerek i wapnia

Twoje nerki odgrywają rolę w koncentracji wapnia w organizmie. Gdy poziom wapnia we krwi spada, białka w gruczołach przytarczyc, które wykrywają sygnały wapnia, pomagają wydzielać hormony przytarczyc lub PTH. Ten hormon pomaga przekształcić witaminę D w jej aktywną formę, zwaną kalcytriolem, wyjaśnia Instytut Linusa Paulinga. Kalcytriol w nerkach zwiększa wchłanianie wapnia. Zarówno PTH, jak i kalcytriol pomagają uwolnić wapń w kościach poprzez aktywację osteoklastów. Komórki te pomagają reabsorbować wapń, zmniejszając wydalanie wapnia w moczu, umożliwiając jego ponowne wchłonięcie w nerkach. Gdy poziom wapnia jest na normalnym poziomie, gruczoły przytarczyczne zatrzymują wydzielanie PTH, a nadmiar wapnia jest uwalniany w moczu, co może prowadzić do problemów w nerkach, jeśli poziom wapnia jest wysoki.

Kamienie wapniowe i nerkowe

Dokładna przyczyna kamieni nerkowych jest nieznana; jednak stan zwany hiperkalciurią lub nadmierny poziom wapnia w moczu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem kamieni. Kamienie nerkowe utworzone z wapnia mogą być szczawianem wapnia lub fosforanem wapnia, przy czym szczawian wapnia jest bardziej powszechny, mówi Narodowe Centrum Informacji o zbieraniu nerek i chorób urologicznych. Kamienie szczawianu wapnia powstają, gdy mocz jest kwaśny, podczas gdy kamienie fosforanu wapnia są skutkiem ubocznym alkalicznego moczu. Chociaż zbyt dużo wapnia w diecie może prowadzić do kamieni nerkowych, inne czynniki, takie jak nadmiar białka i sodu lub nawodnienie, mogą również zwiększyć szanse.

Wpływ leków moczopędnych

Diuretyki działają poprzez tworzenie większej ilości moczu w nerkach, zwiększając ilość płynu uwalnianego w moczu. Ponieważ wapń jest ponownie wchłaniany w nerkach, przyjmowanie suplementu moczopędnego o wysokim stężeniu wapnia może zwiększyć ryzyko hiperkalcemii, donosi Linus Pauling Institute. Ten stan prowadzi do wysokiego poziomu wapnia we krwi, co może prowadzić do nieprawidłowego rytmu serca.

Mit o zagrożeniach związanych z wapniem dla nerek jest obalony

Duża ilość wapnia w diecie może zmniejszyć ryzyko kamieni nerkowych o 30%.

Są to dane badawcze z School of Medicine na University of Washington w Seattle, opublikowane przez The Journal of Urology.

Wyniki obalają dotychczasową teorię o potrzebie ograniczenia spożycia wapnia u pacjentów z kamieniami nerkowymi. Zanim dojdzie do tego wniosku, amerykańscy naukowcy przeanalizowali różne czynniki wpływające na ryzyko tej choroby.

Na podstawie danych z historii medycznej 200 tysięcy pacjentów, autorzy prac naukowych i praktycznych odkryli, że prawdopodobieństwo pojawienia się kamieni jest znacznie zmniejszone u osób, których diety są nasycone wapniem (Ca). Podczas badania wszyscy uczestnicy zostali podzieleni na grupy w zależności od ilości użytego pierwiastka śladowego. W grupie o najwyższej zawartości wapnia w diecie ludzie otrzymywali 900-1326 miligramów dziennie, a najmniejszą - około 150-200 mg.

Okazało się, że osoby, które przyjmowały więcej wapnia, były o 30% mniej narażone na kamicę moczową. Wpływ Ca na zmniejszenie ryzyka choroby tłumaczy się tym, że ten pierwiastek śladowy łączy się ze szczawianami tworzącymi kamienie, tworząc z nimi nierozpuszczalne kompleksy i uniemożliwiając ich wchłanianie w przewodzie pokarmowym.

Dlatego ludzie z kamieniami nerkowymi, lekarze zalecają, aby nie bać się używać wapnia, który jest zawarty w żywności. Ponadto przy braku tego elementu gęstość tkanki kostnej maleje. Jednak eksperci radzą nie przekraczać dziennej stawki 1000-1200 miligramów.

Jak zapobiegać tworzeniu się kamieni nerkowych?

Jako zwolennik medycyny opartej na dowodach, czasami trudno mi czytać komentarze osób z kamicą moczową, którzy pędzą w poszukiwaniu skutecznego leczenia, które mogłoby zapobiec rozwojowi już istniejących lub pojawieniu się nowych kamieni. Celem tego artykułu jest zapoznanie czytelnika z tym, w jaki sposób powinno się przeprowadzać „idealne” leczenie profilaktyczne kamieni nerkowych.

Strategia medyczna postępowania z ludźmi, u których ponownie powstają kamienie wapniowe, powinna obejmować ustalenie przyczyny powstawania kamieni i rozwój leczenia profilaktycznego, które zmniejszy prawdopodobieństwo powstawania kamieni.

Podstawą poszukiwania potencjalnych przyczyn powstawania kamieni jest zbieranie wywiadu - wtedy lekarz, rozmawiając z tobą i czytając twoją dokumentację medyczną, próbuje ustalić, czy masz chorobę, której towarzyszy tworzenie kamieni nerkowych, i bierzesz leki, które mogą przyczynić się do pojawienia się kamieni. Ponadto lekarz powinien zapytać o preferencje żywieniowe. Poniżej przedstawiono kluczowe schorzenia, leki, cechy diety i inne czynniki związane z powstawaniem kamieni wapniowych:

Choroby i operacje w historii:

  • choroby jelit (przewlekła biegunka, złe wchłanianie),
  • chirurgia jelit (resekcja jelita cienkiego, ileostomia),
  • chirurgia bariatryczna,
  • sarkoidoza
  • dna
  • choroby kości (pierwotna nadczynność przytarczyc, idiopatyczna hiperkalcemia, szpiczak),
  • przedłużająca się bezruch (uraz, długotrwała choroba),
  • nieprawidłowości układu moczowego (zastój moczu).

Leki:

  • topiramat (drgawki, migrena),
  • suplementy wapnia (suplementy diety, leki zobojętniające sok żołądkowy),
  • inhibitor anhydrazy węglanowej (jaskra),
  • witamina D.

Warunki środowiskowe:

  • odwodnienie organizmu (gorący klimat, niezdolność do picia).
  • funkcje dietetyczne:
  • przeciążenie szczawianem (orzechy, szpinak, kwas askorbinowy),
  • nadmiar soli (specjały kulinarne),
  • specjalna dieta (duże ilości białka, cukru).

Dziedziczność:

• kamienie nerkowe u bliskich krewnych (kamica nerkowa, pierwotna hiperoksaluria).

Następnie lekarz musi uzyskać informacje dotyczące obecności, wielkości i lokalizacji kamieni, a także wykluczyć anomalie anatomiczne. Aby to zrobić, użyj tomografii komputerowej (CT) bez użycia środka kontrastowego, który jest uważany za najlepszą metodę w tej sytuacji. Ultradźwięki nerek lub konwencjonalna radiografia jamy brzusznej mogą być wykorzystane w kolejnych, aby ocenić już odkryte kamienie. Chociaż metody te są mniej wrażliwe niż CT.

W celu oceny zaburzeń metabolicznych w organizmie lekarz musi przepisać biochemiczne badanie krwi, badanie moczu (24-godzinne pobieranie moczu).

Testy te powinny być przepisywane tylko po ustąpieniu ostrego epizodu kolki nerkowej, gdy pacjenci wznowili normalną dietę i aktywność. Analiza moczu (24-godzinna) jest korzystnie przeprowadzana dwa razy, ponieważ skład mineralny moczu może zmieniać się z dnia na dzień. Poniżej przedstawiono testy diagnostyczne, bez których niemożliwe jest opracowanie planu leczenia zapobiegawczego.

Badanie krwi

  • Wapń (celem jest określenie pierwotnej nadczynności przytarczyc, sarkoidozy, nadmiernego wydalania witaminy D);
  • Fosforany (definicja pierwotnej nadczynności przytarczyc);
  • Kreatynina (ocena niewydolności nerek);
  • Wodorowęglan (kwasica kanalikowa nerki);
  • Chlorki (kwasica kanalikowa nerki);
  • Potas (kwasica kanalikowa nerkowa, błąd w diecie, choroby przewodu pokarmowego).

Analiza moczu (mocz zebrany w ciągu 24 godzin)

  • Objętość (określenie małej ilości zebranego moczu jako przyczyny powstawania kamienia);
  • Wapń (definicja Calcuria);
  • Szczawian (definicja oksalurii);
  • PH (obliczanie nadmiaru fosforanu wapnia i kwasu moczowego, diagnoza kwasicy kanalików nerkowych);
  • Cytrynian (oznaczanie niskich poziomów cytrynianu, obliczanie nadmiaru fosforanu wapnia);
  • Kwas moczowy (definicja hiperurykurii, jako przyczyny kamieni, obliczanie nadmiaru kwasu moczowego);
  • Sód (projektowanie diety, obliczanie nadmiaru);
  • Potas (stosowanie soli potasowych, nadmiar obliczeniowy);
  • Magnez (definicja złego wchłaniania, obliczanie nadmiaru);
  • Siarczany (nadmiar obliczeniowy);
  • Amoniak (nadmiar obliczeniowy).

Następnie lekarz opracowuje plan leczenia. Przede wszystkim, dzięki zebranej historii, przetwarzaniu danych uzyskanych analiz, choroby, którym może towarzyszyć powstawanie kamieni wapniowych, są wykluczone. Na przykład:

pierwotna nadczynność przytarczyc (gruczolak lub rozrost przytarczyc, choroba powodująca zwiększone wytwarzanie hormonu przytarczyc). W tym przypadku choroba pokaże: zwiększenie stężenia wapnia we krwi; wysoki poziom hormonu przytarczyc; zwiększone stężenie wapnia w moczu; zmniejszenie PH moczu; cytrynian, szczawian, kwas moczowy i objętość moczu są normalne; zwiększony szczawian wapnia i fosforan wapnia. Chirurgiczne usunięcie gruczolaka przytarczyc prowadzi do wyleczenia.

W przypadku wykluczenia choroby somatycznej tworzenie kamieni wapniowych uważa się za bezprzyczynowe (idiopatyczne). Leczenie koncentruje się na korygowaniu nieprawidłowości metabolicznych zidentyfikowanych podczas badań, takich jak hiperkalciuria, hipocyturia, hiperoksaluria lub hiperurykuria.

Zalecenia dotyczące leczenia obejmują:

Zwiększ spożycie płynów (przesycenie zmniejsza się w wyniku rozcieńczenia roztworu; odpowiednio utrzymuj dzienną ilość moczu większą niż 2 litry; zalecane dla wszystkich pacjentów z ponownym tworzeniem kamieni).

Dieta (cel - zmniejszenie przesycenia przez zmniejszenie wydalania wapnia i szczawianu, aby uniknąć hiperoksalurii; sodu

Złogi wapnia w nerkach

Zostaw komentarz 16,952

Nefrokalcynoza (zwapnienia w nerkach) - złogi soli wapniowych w tkankach nerek. Choroba rozwija się na tle zaburzeń metabolicznych, które zwykle wpływają na pracę innych narządów. Procesy patologiczne są rozproszone i rozwijają się głównie na obszarach, które cierpią z powodu niektórych infekcji. Zabieg ma na celu powstrzymanie podstawowej przyczyny patologii - normalizacji procesów metabolicznych w organizmie.

Sole wapnia, z naruszeniem metabolizmu, mogą gromadzić się w nerkach, upośledzając ich funkcję.

Opis patologii

Nerki należą do najbardziej wrażliwych organów. Cierpią nie tylko na choroby nerek, są stale pod wpływem warunków środowiskowych, złych nawyków, chorób zakaźnych, przeziębień. Zdrowie tego ciała musi być bardzo uważnie monitorowane, a jeśli wykryje patologię, natychmiast rozpocząć leczenie. Nerki są istotnym organem. Zapewniają one filtrowanie i eliminację szkodliwych substancji z organizmu, więc problemy z funkcjonowaniem tego narządu są niezwykle niebezpieczne dla ludzi.

Jeśli procesy metaboliczne w organizmie ulegną awarii, kalcynują (sole wapnia) odkładają się w miąższu wątroby. Wyglądają jak plamy martwej tkanki pokrytej osadami z soli wapnia. Zazwyczaj takie osady powstają w miejscach narażonych na negatywne skutki innej choroby. Zwapnienia są typowe nie tylko dla dorosłych, ale także dla noworodków. Jednocześnie płeć nie ma znaczenia.

Klasyfikacja

Zwapnienie nerek klasyfikuje się najpierw jako:

  • podstawowy;
  • drugorzędny.
Akumulacja soli w nerkach może być również wrodzoną patologią, bezobjawową, z porażką różnych części narządu.

Pierwotna nefrokalcynoza jest następstwem chorób wrodzonych, podwyższonego stężenia witaminy D w organizmie dziecka lub gdy uzupełnia się karmienie, gdy mleko zastępuje się produktami dla dorosłych. Przyczyną wtórnej nefrokalcynozy jest martwica niedokrwienna tkanek nerkowych, która występuje na tle niektórych leków, zatrucia z powodu zatrucia rtęcią i występowania nowotworów.

Istnieją 2 rodzaje zwapnień:

  • bezobjawowy;
  • z wyraźną symptomatologią.

Istnieją 3 rodzaje nefrokalcynozy:

  • korowy (na tle ostrej martwicy);
  • szpikowy (kontynuacja pierwszego);
  • niezależny (problemy z procesami wymiany).
Powrót do spisu treści

Przyczyny choroby

Przyczyny pierwotnej nefrokalcynozy:

  • substancja występuje w dużych ilościach (dieta, profilaktyczne stosowanie witaminy D);
  • problemy z układem mięśniowo-szkieletowym, gdy sole wapnia są wypłukiwane do krwiobiegu (na przykład osteoporoza);
  • choroba nerek, w której kanaliki nerkowe, które są odpowiedzialne za eliminację jonów wapnia w moczu, działają słabo;
  • nowotwory złośliwe (z uwolnieniem para-hormonu);
  • problemy z hormonami, które wpływają na wydalanie substancji z organizmu;
  • sarkoidoza;
  • problemy z tarczycą.
Nagromadzenie soli w nerkach powoduje choroby tarczycy, układu mięśniowo-szkieletowego, układu krążenia i innych.

Choroba wtórna rozwija się z takich powodów:

  • martwica tkanki nerkowej;
  • problemy z przepływem krwi w obszarze nerek (na przykład miażdżyca tętnic);
  • zatrucie rtęcią;
  • ekspozycja;
  • stosowanie farmaceutyków (na przykład tiazydów, fenacetyny).
Powrót do spisu treści

Jak osadzanie soli wapnia?

Trzy składniki biorą udział w metabolizmie wapnia:

  • kalcytonina;
  • hormon przytarczyc;
  • witamina D.
Naruszenie wydzielania hormonu przytarczyc jest główną przyczyną zwapnienia nerek.

Wapń jest w kościach. Jeśli to konieczne, jest uwalniany do krwi. Dostarczanie witaminy D następuje poprzez jedzenie jej w żywności. Ponadto organizm jest w stanie syntetyzować tę substancję w skórze. Wymaga to ekspozycji na światło słoneczne lub promieniowanie ultrafioletowe. Kalcytonina jest hormonem wytwarzanym przez tarczycę, zmniejsza stężenie substancji we krwi, ponieważ zaburza wchłanianie zwrotne, wspomaga wydalanie składnika do moczu.

Parathormon wydziela gruczoły przytarczyczne. Ilość wydzielanego hormonu zależy bezpośrednio od stężenia wapnia we krwi: im więcej, tym mniej syntetyzuje się hormonu przytarczyc. To właśnie ten hormon wpływa na zwapnienie, aw pewnych warunkach powoduje nefrokalcynozę. Sposoby rozwoju zwapnienia:

  • wzmocniona reabsorpcja w nerkach;
  • ługowanie substancji z tkanki kostnej;
  • zwiększona produkcja witaminy D;
  • intensywne wchłanianie jelitowe.
Powrót do spisu treści

Torbiel nerki, utworzona z kalcynatów

Gdy z powodu wpływu pewnego czynnika na nerki zaczyna się zwiększać napływ wapnia, zwiększa się obciążenie narządu. Z czasem przestaje sobie radzić, dlaczego nie zakończyć eliminacji. Substancja gromadzi się w miąższu wątroby. Gdy substancja gromadzi się za dużo w tkance nabłonkowej, zaczyna się obumieranie komórek, a osady penetrują kanaliki, powodując ich zatykanie. Zwapnienia powodują wzrost tkanki łącznej. Zastępuje się miąższ ciała, co wpływa na jego funkcjonalność. Powstaje torbiel. Torbiele przyczyniają się do rozwoju procesów zapalnych i infekcji, co ostatecznie prowadzi do niewydolności nerek. Rozmiary torbieli zwykle nie przekraczają 5 mm. Torbiel ostatecznie powoduje stwardnienie nefroskopii lub niewydolność skoku.

Objawy zwapnienia nerek

Jeśli zwapnienia nie powodują zmniejszenia zdolności filtracyjnej narządu i nie rozwija się niedrożność moczowodu, choroba jest bezobjawowa. Wszystkim innym opcjom rozwoju choroby towarzyszą wyraźne objawy. Objawy zwapnienia, którym towarzyszy zablokowanie kamieni w drogach żółciowych:

  • załamanie;
  • złe samopoczucie;
  • zawroty głowy;
  • pragnienie jedzenia jest stracone;
  • problemy ze snem;
  • swędzenie;
  • bóle stawów;
  • obecność śluzu w moczu;
  • problemy z funkcjonowaniem przewodu pokarmowego.

Jeśli zwapnienia w nerkach dużych rozmiarów lub z dużą liczbą zwapnień rozwiną się następujące objawy:

  • ból w dolnej części pleców;
  • stale spragniony;
  • zażółcenie skóry (zwłaszcza u dzieci);
  • często chcą iść do toalety;
  • zwiększa się ilość moczu;
  • obrzęk rąk i nóg;
  • zły oddech pogarsza się (pachnie jak aceton);
  • wysokie ciśnienie.
Powrót do spisu treści

Co jest niebezpieczne?

Wapń w nerkach jest niebezpieczny, ponieważ może powodować zakłócenia w funkcjonowaniu organizmu. Sama nefrokalcynoza nie jest niebezpieczna dla zdrowia ani życia pacjenta. Problem polega na tym, że zwapnienia powodują problemy w pracy nie tylko nerek, ale także narządów moczowych. Mogą migrować i być wykrywane w pęcherzu. Zmniejsza się również równowaga woda-sól. Wielokrotne zwapnienia są często znakiem, że w organizmie pojawił się nowotwór złośliwy (rzadko łagodny). Pojedyncze zwapnienia rzadko towarzyszą procesom onkologicznym.

Diagnostyka

Zwapnienie nerek jest łatwe do zdiagnozowania za pomocą laboratoryjnych badań moczu. Dlatego też, po zebraniu wywiadu, zapoznanie się z objawami, badanie wzrokowe i omacywanie jamy brzusznej, analiza moczu, a także biochemiczna i pełna morfologia krwi są zawsze przepisywane. Ponadto badanie stężenia hormonu przytarczyc i witaminy D. Aby potwierdzić diagnozę, konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki instrumentalnej.

Instrumentalne metody badawcze

W diagnostyce nefrokalcynozy stosuje się metody instrumentalne:

  • diagnostyka ultrasonograficzna nerek;
  • ogólna radiografia obu płatów narządu;
  • MRI;
  • biopsja;
  • CT

Badanie rentgenowskie pozwala na wizualizację zwapnień ze względu na ich strukturę (podobną do kości), co czyni je wyraźnie widoczne na tle miąższu nerki. Bardziej szczegółowe badanie przy użyciu CT lub MRI. Korzystanie z ultradźwięków nie zawsze jest skuteczne. Torbiele i kamienie można uwidocznić w prawej, lewej lub obu nerkach. Hiperechiczne formacje o niewielkich rozmiarach często pozostają niezauważone. Ta metoda pozwala zobaczyć inne patologie narządu. Jeśli te metody nie pozwalają na ustalenie ostatecznej diagnozy, wykonuje się biopsję tkanki nerki. Diagnostyka różnicowa prowadzona jest z rdzeniową gąbczastą nerką, nadczynnością przytarczyc, ostrą martwicą.

Leczenie i zapobieganie

Trzeba traktować dorosłego i dziecko dokładnie tak samo. Leczenie choroby zależy od objawów, rozległości zmiany i stadium. Terapia ma na celu przede wszystkim zmniejszenie stężenia wapnia we krwi, co jest przyczyną pierwszych oznak patologii. W pierwszym etapie nefrokalcynozy nie można leczyć patologii. Wystarczająco, aby przestrzegać prawidłowej diety i wprowadzać zmiany w stylu życia. Jeśli choroba jest związana z zaburzeniami przewodu pokarmowego lub układu hormonalnego, konieczne jest skonsultowanie się z gastroenterologiem i endokrynologiem. Depozyty zwykle wymagają leczenia, czasem hemodializy (gdy czynność nerek jest poważnie zaburzona).

Dieta

Odżywianie dla zwapnień nerek opiera się na redukcji witaminy D pochodzącej z pożywienia. Dlatego lekarze kategorycznie zakazują spożywania produktów mlecznych, nasion słonecznika, kapusty, sezamu, chałwy, migdałów, czosnku, kopru, orzechów włoskich, fasoli, pieczenia mąki pszennej i czarnego chleba. Równolegle zaleca się spożywanie żywności, w której dużo magnezu. Dieta opiera się na tabeli zabiegów numer 7.

Zmiana stylu życia

Lekarze zalecają fizykoterapię i aktywny tryb życia. Przyczynia się to do przepływu moczu, co zmniejszy stężenie substancji niebezpiecznej. Podczas leczenia należy ograniczyć pracę w niebezpiecznych branżach. Lekarze zdecydowanie nie zalecają pracy w warsztacie, ponieważ często są przydzielane pary toksycznych substancji, które mogą zaostrzyć problem.

Przygotowania

Leczenie nefrokalcynozy często wymaga leczenia lekami. W kalcynacji lub torbiele stosuje się następujące preparaty farmaceutyczne:

  • cytrynian sodu i wodorowęglan sodu (do usuwania substancji niebezpiecznych);
  • chlorek sodu (do normalizacji środowiska alkalicznego);
  • cytrynian potasu (w celu normalizacji środowiska kwaśnego);
  • witamina B.
Powrót do spisu treści

Zapobieganie

Obecnie profilaktyczne środki zwapniające i jego objawy nie pochodzą z choroby, ponieważ istnieje zbyt wiele przyczyn. Zaleca się terminowe leczenie patologii nerek i chorób, które mogą prowadzić do zaburzeń metabolicznych. Powinien monitorować odżywianie. Musi być zrównoważony, wszystkie produkty są przydatne z umiarem. Konieczne jest monitorowanie jakości wody pitnej. Zaleca się prowadzić zdrowy i aktywny tryb życia.

Czy można wygrzać się w zapaleniu pęcherza moczowego w wannie lub w poduszce grzejnej

Badanie pęcherza moczowego lub cystografia u dzieci: jak to się robi, cechy procedury, przygotowanie i przeprowadzenie diagnozy