Ultradźwięki z kontrastem

Metodologia i rozwój: obecnie dostępna technologia ultradźwiękowa umożliwia wykrywanie ognisk, które nie przekraczają średnicy 4 mm. Jednak ze względu na indywidualne cechy pacjentów (otyłość, gazy jelitowe, niemożność wzięcia głębokiego oddechu) i właściwości akustyczne niektórych guzów izo-echogenicznych w stosunku do otaczających tkanek, niektóre formacje są trudne do wykrycia. W takich przypadkach można zastosować preparaty kontrastu echo (dożylne wstrzyknięcia cząstek echogenicznych), które pozwalają zlokalizować, a nawet scharakteryzować formacje w oparciu o efekt Dopplera.

Zakres:
• Gastroenterologia, echo-sonografia wątroby: W ostatnich latach w wielu badaniach badano leki kontrastowe, a ich zastosowanie można uznać za standardowe w wysoce profesjonalnej sonografii echokardiograficznej, zwłaszcza w przypadku wykrycia zmian patologicznych w wątrobie.
• Echosonografia w neurologii: echo-środki kontrastowe są szeroko stosowane w specjalistycznych laboratoriach ultradźwiękowych, gdzie ich zastosowanie może znacznie poprawić skuteczność diagnozy, utrudnione przez konieczność skanowania kości czaszki.
• W innych obszarach diagnostyki, takich jak badanie perfuzji mięśnia sercowego, ultrasonografia z zastosowaniem leków kontrastowych nie weszła jeszcze do szerokiej praktyki klinicznej.

Uwaga: dokładność diagnostyki ultradźwiękowej zależy od doświadczenia i wysiłków operatora, ale dodatkowo wymaga optymalnego ustawienia sprzętu. Ustawienia urządzenia ultradźwiękowego należy dostosować dla każdego pacjenta i dla każdego narządu.

Ustawienia monitora:
• Jasność: musisz najpierw ustawić jasność, aby badane konstrukcje wyraźnie wyróżniały się na tle otaczającego tła.
• Kontrast: wówczas kontrast jest dostosowywany, tak aby cały zakres poziomów szarości można było zidentyfikować na skali szarości.

Podstawowe ustawienia skanera USG:
• Ustawienie mocy: zużycie energii jest ustawione na najniższą możliwą wartość.
• Total Gain: Wzmocnienie zmniejsza się, gdy obraz jest zamazany.
• Kompensacja przyrostu czasu: CPV jest dostosowywany, aby uzyskać jednolitą echogeniczność i tę samą jasność obrazu.

Najczęstsze błędy dostosowania to:
• Wzmocnienie jest ustawione zbyt wysoko lub nisko.
• Błędne ustawienie KPV.
• Rozmycie obrazu bliskiego pola i / lub obrazu dalekiego pola. Uwaga: celem optymalnej regulacji monitora i skanera jest zapobieganie błędom interpretacji obrazu.

Współczesna diagnoza radiacyjna. Część III - Badanie ultrasonograficzne

Badanie ultrasonograficzne z kontrastem jest dziś uważane za jedną z najbardziej obiecujących technologii w diagnostyce radiologicznej. W Europie i USA znalazł szerokie zastosowanie w praktyce klinicznej około 10 lat temu. W Rosji około 3 lata temu, kiedy zarejestrowano echo preparatów kontrastowych.

O tym, dlaczego badanie ultrasonograficzne z kontrastem jest przełomem w diagnostyce radiologicznej, o możliwościach, jakie otwiera technologia kontrastu echa w diagnozowaniu chorób onkologicznych, opowiada dr med. Andrei Vladimirovich Mishchenko, kierownik wydziału diagnostyki promieniowania N. N.N. Petrova „Ministerstwo Zdrowia Rosji.

Jaka jest różnica między ultradźwiękami a kontrastem w porównaniu z konwencjonalnym USG?

Zastosowanie środka kontrastowego otworzyło nowe możliwości ultradźwięków. Onkologia jest jednym z najbardziej obiecujących obszarów zastosowań diagnostyki ultradźwiękowej z kontrastem.

Dzięki tej technologii, za pomocą barwienia, możemy pokazać prawdziwą unaczynienie guza, tj. przerost dodatkowych naczyń krwionośnych. Do niedawna można było oceniać unaczynienie jedynie za pomocą badań dopplerowskich - poprzez charakterystykę przepływu krwi w naczyniach. Teraz, w początkowym stadium diagnostyki różnicowej, możemy, z natury unaczynienia, przyjąć łagodny lub złośliwy charakter zmian, zrozumieć, czy istnieje dopływ krwi do tkanki patologicznej, a także śledzić dynamikę zmian w unaczynieniu.

Obrazowanie ultradźwiękowe za pomocą echokontrastu pozwala znaleźć odpowiedzi na wiele innych pytań bez uciekania się do innych metod diagnozowania radiologicznego: CT, MRI, PET-CT - high-tech, ale także ma pewien szkodliwy wpływ na ludzi z powodu promieniowania rentgenowskiego, promieniowania gamma, nefrotoksycznych preparatów kontrastowych.

A jak toksyczny jest lek na kontrast echa?

Lek z kontrastem echa jest nietoksyczny, dobrze tolerowany przez pacjentów, jest niezwykle obojętny dla ludzi, są to pęcherzyki gazu, które rozpuszczają się, a następnie są usuwane przez płuca. Żadne efekty uboczne wynikające z użycia kontrastu echa na świecie nie są rejestrowane.

Kontrastujące ultradźwięki można wykonywać często, jeśli to konieczne, bez obawy o konsekwencje. Jednak dziś nadal istnieją ograniczenia w stosowaniu tego leku, głównie związane ze specjalnymi wymogami dla „wszystkiego nowego” w medycynie.

Jakie jest doświadczenie praktycznego zastosowania kontrastu echa w onkologii NICC nazwanej po N.N. Petrova?

Byliśmy jednym z pierwszych, którzy zastosowali kontrast echa, zaraz po uzyskaniu licencji w naszym kraju. Aktywnie korzystał z doświadczeń europejskich, analizował dane zagranicznych kolegów.

Przez trzy lata specjaliści NICC Oncology przeprowadzili ponad 1500 badań USG z kontrastem. Ta metoda jest używana przez nas do diagnozowania chorób nowotworowych różnych miejsc: od szyi do miednicy.

Dla jakich chorób ta metoda badawcza jest szczególnie skuteczna?

Metoda kontrastowania w praktyce onkologicznej jest stosowana w przypadku zmian różnych ogranov: wątroba, nerki i pęcherz moczowy, węzły chłonne, tarczyca i gruczoł sutkowy, macica, jajniki, guzy tkanek miękkich, istnieją również informacje na temat skutecznego stosowania kontrastu echa w badaniu prostaty i trzustki. Badania te są przeprowadzane w całości i w Instytucie Onkologii im. N. N. Petrova.

Jak długo robisz badanie USG z EC dla obszaru ginekologicznego?

USG w ginekologii stosuje się rzadziej niż w innych obszarach. Ostrożnie podchodzimy do nowych technologii. Przed użyciem w rutynowej praktyce zgromadziliśmy nasze doświadczenie badawcze przez około rok, a także uważnie przestudiowaliśmy osiągnięcia europejskich i amerykańskich specjalistów.Z pomocą skanera USG z ECMA sprawdzamy znane nam przypadki, a tym samym możemy ocenić skuteczność nowej technologii.

Teraz w onkologii NMIC je. N.N. Petrova przeprowadziła badanie ultrasonograficzne ze wzmocnieniem kontrastu szyjki macicy, a także jajników i macicy, w celu diagnostyki różnicowej i oceny występowania nowotworów. Najczęściej to badanie przezpochwowe daje lepszy obraz niż przezbrzuszny.

Specjaliści, którzy przeprowadzają tę procedurę: Meshkova Irina Evgenevna, kandydat nauk medycznych i Holotkina Julia Andreyevna.

Teraz powszechna praktyka, gdy USG wykonuje sam ginekolog.

Jest to bardzo wygodne i praktykowane w naszym ośrodku, głównie do badań przesiewowych i badań podstawowych. Jednak ginekolog nie zawsze ma wystarczające kwalifikacje, aby określić szczegółowe cechy procesu nowotworowego. Pacjenci z rozpoznaniem, w trakcie leczenia lub rehabilitacji, którzy wymagają dokładniejszego, szczegółowego badania, poddają się diagnostyce USG u lekarza. Metoda kontrastu echa wymaga jeszcze wyższych kwalifikacji.

Nawiasem mówiąc, lekarz z działu diagnostyki radiacyjnej I. Ye. Meshkov ma wykształcenie podstawowe onkologa-ginekologa.

Czy ta metoda zostanie wdrożona w praktyce instytucji medycznych w regionach Rosji?

Naszym celem, jako Narodowego Centrum Badań Medycznych, jest informowanie o technologii i pomoc w odpowiednim wprowadzeniu jej do rutynowej praktyki medycznej. Jesteśmy gotowi dzielić się naszym doświadczeniem, dzielić się naszą wiedzą.

Obecnie pacjenci z nowotworami są badani nie tylko w wyspecjalizowanych instytucjach medycznych, ale także w multidyscyplinarnych instytucjach medycznych, a także w poliklinikach.

Wielu specjalistów posiada kwalifikacje niezbędne do przeprowadzenia tych badań, aw instytucjach - sprzęt wysokiej klasy lub specjalistyczny. Istnieje jednak niezrozumienie wszystkich niuansów metodologii i sceptycyzmu w odniesieniu do wyników korzystania z tej nowej technologii.

Aktywnie badamy istniejące i opracowujemy nowe algorytmy do przeprowadzania badań, interpretując ich wyniki. Metody metodyczne są bardzo ważne. Po otrzymaniu tego „złotego mikroskopu” musimy nauczyć się go używać.

Istnieją pewne wskazania do USG z kontrastem echa, nie jest to konieczne dla wszystkich pacjentów.

Bardzo ważne jest również odpowiednie przygotowanie rozwiązania do kontrastowania. Jest to raczej skrupulatny proces, naruszenie technologii przygotowania rozwiązania, jego nieprawidłowe wprowadzenie może prowadzić do niepewnych wyników badań.

Zakład Radiologii Onkologii NICC. N.N. Petrova regularnie prowadzi szkolenia dla lekarzy zajmujących się diagnostyką ultrasonograficzną w najbardziej aktualnych kwestiach obrazowania w onkologii. Włącznie ze szkołą naukową i praktyczną dotyczącą stosowania kontrastu echa w praktyce onkologicznej, z lekcją mistrzowską, z przeglądem przypadków klinicznych, które pokazują zalety i cechy badania z kontrastem echa.

Lekarze z różnych regionów Rosji i sąsiednich krajów przyjeżdżają z nami na studia. Doświadczenie naszych lekarzy jest rozpoznawane w Europie - regularnie prezentujemy nasze wyniki na Europejskim Kongresie Radiologii w ciągu ostatnich kilku lat.

Nowe środki kontrastowe poprawiają jakość obrazowania za pomocą ultradźwięków

Systemowe wzmocnienie sygnałów ultrasonograficznych, dostarczone przez środki kontrastowe, przyczynia się do pewniejszej diagnozy klinicznej

Autorzy: William T. Shi, Ph.D., Flemming Forsberg, Ph.D., Ji-Bin Liu, M.D., Christopher R. B. Merritt, M.D., Barry B. Goldberg, M.D.

Diagnostyczne badanie USG jest ponownie na skraju poważnych zmian. W ostatniej dekadzie firmy farmaceutyczne, producenci sprzętu ultradźwiękowego i ośrodki badawcze inwestowali zasoby ludzkie i finansowe w rozwój skutecznych środków kontrastowych do ultradźwięków, a także w opracowywanie nowych metod obrazowania medycznego z użyciem środków kontrastowych.

Teraz, gdy kliniki mogą stosować środki kontrastowe, wysiłki te wydają się bliskie sukcesu. Podobnie jak w przypadku rezonansu magnetycznego, tomografii komputerowej i tradycyjnych promieni rentgenowskich, zastosowanie środków kontrastowych może zmienić zachowanie ultradźwięków i otworzyć nowe unikalne możliwości diagnostyczne.

Środki kontrastowe mogą poprawić jakość obrazów ultradźwiękowych poprzez zmniejszenie współczynnika odbicia struktur anatomicznych niepotrzebnych w tym badaniu lub przez zwiększenie odbijanych ech w pożądanych obszarach. Na najwcześniejszych etapach podawano doustnie środki kontrastowe, ostatnio podawano je dożylnie.

W górnej części brzucha ultradźwięki są ograniczone do wypełnionych gazem jelit, które tworzą artefakty cienia. Aby poprawić jakość wizualizacji jamy brzusznej, pacjenci przyjmowali odgazowaną wodę, ale nie zapewniało to stałych wyników.

Naukowcy badają również doustne środki kontrastowe, które adsorbują i wypierają gazy żołądkowo-jelitowe. Jedną z tych substancji jest SonoRx Bracco, który jest celulozą pokrytą simetikonem. Substancja zatwierdzona przez FDA do użytku klinicznego w Stanach Zjednoczonych. Odbiór w dawkach od 200 do 400 ml zapewnia jednolite przejście ultradźwięków przez żołądek wypełniony substancją kontrastową.

Środki kontrastowe do obrazowania naczyniowego zostały po raz pierwszy wprowadzone w 1968 r. Przez Gramiaca i Shaha. Podczas badań echokardiograficznych (USG serca) wstrzyknięto wstrząsaną sól fizjologiczną do aorty wstępującej i komór serca. Wzmocnienie ech w rejonie serca było spowodowane niedopasowaniem akustycznym między wolnymi mikrobąbelkami powietrza w roztworze a otaczającą je krwią. Jednakże mikropęcherzyki powstałe w wyniku wstrząsania były duże i niestabilne i rozpraszały się w roztworze (znikały) w mniej niż 10 sekund.

Aby przejść przez naczynia włosowate płuc i wejść do ogólnego krążenia, mikropęcherzyki w środku kontrastowym do naczyń obrazowych powinny mieć średnicę mniejszą niż 10 mikronów (średnio 2–5 mikronów w większości nowoczesnych środków kontrastowych). Głównymi problemami związanymi z takimi mikropęcherzykami są ich stabilność i stabilność.

Pęcherzyki powietrza tej wielkości pozostają w roztworze tylko przez krótki okres czasu - zbyt krótkie, aby można je było stosować w naczyniach. Dlatego też, aby środek kontrastowy działał wystarczająco długo i wytrzymywał zmiany ciśnienia w sercu, pęcherzyki gazu muszą być stabilizowane.

Odporność na rozpuszczanie i koalescencję większości środków kontrastowych zapewnia obecność dodatkowych materiałów na granicy faz gaz-ciecz. W niektórych przypadkach materiały te są elastyczną, ciągłą powłoką, która przyczynia się do stabilizacji z powodu odkształcenia w odpowiedzi na napięcie powierzchniowe. W innych przypadkach stosuje się środek powierzchniowo czynny (zmieniający się napięcie powierzchniowe) lub kombinację dwóch lub więcej środków powierzchniowo czynnych.

Zapewnia to stabilizację dzięki znacznemu zmniejszeniu napięcia powierzchniowego na granicy. Powietrze, sześciofluorek siarki, azot i związki perfluorowane są stosowane jako gazy wewnątrz pęcherzyków, podczas gdy w większości nowych środków kontrastowych korzystne są związki perfluorowane ze względu na ich niską rozpuszczalność we krwi i wysokie ciśnienie pary. Zastąpienie różnych rodzajów gazów perfluorowęglowych powietrzem umożliwiło znaczącą poprawę stabilizacji i wydłużenie okresu istnienia osocza środków kontrastowych (zwykle ponad 5 minut).

Kilka światowych środków kontrastowych jest obecnie dostępnych na światowym rynku ultradźwięków: Definity (Lantheus Medical Imaging), Lumason (Bracco Diagnostics), Optison (GE Healthcare), Sonovue (Bracco Diagnostics), Sonozoid (GE Healthcare). W Rosji tylko Sonovue jest zarejestrowany (odpowiednio zatwierdzony do użytku). Wszystkie środki kontrastowe do badań podaje się dożylnie. Jedną butelkę przygotowanego preparatu można podzielić na dwie, rzadko na trzech pacjentów.

Metody kontrastowe

W ostatnich latach naukowcy, producenci skanerów ultradźwiękowych i firmy farmaceutyczne opracowali wiele metod wizualizacji za pomocą środków kontrastowych, ale większość z nich to wariacje lub kombinacje metod wymienionych poniżej.

    Mapowanie dopplerowskie z poprawą kontrastu. Mapowanie Dopplera energii (obrazowanie amplitudy koloru, CAI) pokazuje amplitudę sygnału Dopplera z ruchomego przepływu krwi, a mapowanie kolorowego Dopplera pokazuje średnie przesunięcia częstotliwości sygnału Dopplera (tj. Średnią prędkość przepływu krwi).

Mapowanie energii dopplerowskiej jest metodą ultradźwiękową o wysokim zakresie dynamicznym i wrażliwości na przepływ krwi w porównaniu z tradycyjnym mapowaniem kolorowym Dopplerem.3 Zastosowanie środków kontrastowych w badaniach naczyń krwionośnych może znacznie zwiększyć czułość trybów Dopplera. Wizualizacja harmoniczna z kontrastem. Jest to nowa metoda pomiaru perfuzji krwi lub przepływu krwi włośniczkowej, która jest istotnym klinicznie zadaniem. Metoda opiera się na wykorzystaniu nieliniowych właściwości środków kontrastowych i reprezentuje transmisję sygnału na częstotliwości podstawowej i odbiór na drugiej harmonicznej.

Bańka działa jak generator harmonicznych, echa wzmocnione kontrastem zawierają ważne składniki energii przy wyższych harmonicznych, a echa z tkanek ich nie zawierają. Innymi słowy, nieliniowość środka kontrastowego tworzy „sygnaturę”, która może być oddzielona od echa tkanki i przepływu krwi w dużych naczyniach, co pozwala nam obliczyć przepływ krwi kapilarnej (tj. Perfuzję).

Połączona impulsowa odwrotna wizualizacja harmoniczna z kontrastowaniem 4 zapewnia nie tylko bardzo wysoką czułość na środek kontrastowy, ale również wysoką rozdzielczość przestrzenną podobną do rozdzielczości przestrzennej w tradycyjnym trybie B przy tej samej częstotliwości odbioru i transmisji. Wizualizacja przerywana (przerywana). Mikropęcherzyki kontrastu mogą zostać zniszczone przez intensywne ultradźwięki, a podczas ich niszczenia poziom rozproszonego sygnału może dramatycznie wzrosnąć przez krótki okres, co prowadzi do gwałtownego wzrostu echogeniczności (akustyczny „błysk”).

Obrazowanie przerywane (przerywane) o wysokiej mocy akustycznej opiera się na unikalnej właściwości mikropęcherzyków w celu poprawy kontrastu obrazu tkanki krwi przy bardzo niskiej częstotliwości klatek zamiast tradycyjnych 30 klatek na sekundę.

Liczba klatek na sekundę jest zwykle zmniejszana do około jednej klatki na sekundę lub synchronizowana z cyklami sercowymi, dzięki czemu wystarczająca liczba nowych mikropęcherzyków może dostać się do obszaru wizualizacji, w którym większość mikropęcherzyków została zniszczona przez poprzedni impuls akustyczny. Ponieważ ultradźwięki niszczą pęcherzyki, kontrola ram czasowych zapewnia kontrastowe obrazy, które wyraźnie pokazują obszary o wysokim przepływie krwi lub obszary o wysokiej lub niskiej objętości krwi.

Badania ultrasonograficzne narządów wewnętrznych

Ultradźwiękowe wykrywanie przepływu krwi jest ograniczone przez takie czynniki, jak ruch tkanki (hałas), charakterystyka tłumienia sygnałów z tkanki pośredniej oraz przepływ krwi o niskiej lub małej objętości. Wśród czynników, które mogą mieć wpływ na wyniki badania, są również ograniczenia czułości sprzętu ultradźwiękowego i zależność badania Dopplera od operatora. Środki kontrastowe do ultradźwięków naczyń zwiększają rozproszone wstecznie sygnały Dopplera do 25 dB (około 20 razy) zarówno w trybie kolorowym, jak i spektralnym.

Ponadto większość środków kontrastowych poprawia również wizualizację seroskopową przepływu krwi do tego stopnia, że ​​zwiększa się echogeniczność tkanki (zwiększona miąższość). Dlatego mikropęcherzyki w małych naczyniach narządu mogą służyć jako jakościowy wskaźnik perfuzji (stopień dopływu krwi kapilarnej).

Środek kontrastowy może być również stosowany do oceny naczyń różnych narządów, w tym przeszczepów nerek, wątroby i trzustki. Jeśli po wstrzyknięciu środka kontrastowego zostanie wykryty obszar niedokrwienia (zmniejszenie dopływu krwi) lub zwężenie (zwężenie światła naczynia), często można uniknąć stosowania droższych metod badawczych, w tym CT i MRI.

Badania w trybie przezczaszkowym Dopplera (ultradźwięki naczyń mózgowych charakteryzują się słabym stosunkiem sygnału do szumu (bardzo rozmyta wizualizacja), dlatego zastosowanie środków kontrastowych w tym trybie zwraca uwagę. Otis i wsp. Donosili o wzmocnieniu kolorów i widmowych sygnałów Dopplera u prawie wszystkich pacjentów w fazie Badanie II z kontrastem ultrasonograficznym W przeważającej większości przypadków postawiono diagnozę, która różniła się od diagnozy przed zastosowaniem kontrastu lub potwierdzono podejrzenie diagnozy.

Dożylne środki kontrastowe do badań naczyniowych są również prawdopodobnie szeroko stosowane do wykrywania nowotworów złośliwych w wątrobie, nerkach, jajnikach, trzustce, prostacie i gruczołach sutkowych. Wzrost naczyń krwionośnych w guzie (neoangiogeneza) może być wskaźnikiem złośliwości guza, a sygnały Dopplera z małych naczyń krwionośnych guza można wykryć po podaniu kontrastu.

Na zdjęciu, guz gruczołu sutkowego jest pokazany w trybie trójwymiarowego mapowania dopplerowskiego energii przed i po podaniu środka kontrastowego. Na wzmocnionym obrazie 3D wyraźnie widoczne są rozległe unaczynienia wewnątrz guza (w dwóch płaszczyznach) i znacznie większe naczynia obwodowe. Może to oznaczać, że tryb 3D jest bardziej odpowiedni niż tryb 2D do demonstrowania chaotycznej krętości naczyń krwionośnych związanych z neowaskularyzacją guza.

Poprawa wyświetlania przepływu krwi narządów w trybie skali szarości może pomóc w wykrywaniu zmian chorobowych i różnicowaniu obszarów normalnych i patologicznych przy użyciu wielu kryteriów rutynowo stosowanych w CT i MRI. Na rysunku przedstawiono przykład lepszego wykrywania edukacji w wątrobie, co było możliwe dzięki pulsowemu odwrotnemu obrazowaniu harmonicznemu (specjalny tryb obrazowania ultradźwiękowego stosowany w badaniu z kontrastem).

Ultradźwięki z kontrastem

Oferujemy Ci przejście w dogodnym dla Ciebie czasie dzięki kontrastowemu ultrasonografowi w celu identyfikacji szerokiego zakresu chorób i dokładnej diagnozy.

Cena usługi

Ultradźwięki z kontrastem

Nowoczesna, zaawansowana metoda ultradźwięków, która umożliwia diagnozowanie nowotworów złośliwych i łagodnych na wczesnym etapie, w tym:

  • zmiany ogniskowe (naczyniaki krwionośne, gruczolaki) i onkopatologia wątroby (rak, zmiany przerzutowe), śledziona;
  • guzy trzustki (torbiele, guzy);
  • edukacja w nerkach, pęcherzu, macicy, gruczole krokowym;
  • nowotwory piersi u mężczyzn i kobiet;
  • limfogranulomatoza;
  • zmiany przerzutowe do węzłów chłonnych;
  • rak tarczycy;
  • nowotwory tkanek miękkich;
  • niedokrwienie mięśnia sercowego;
  • ocena stanu mózgu w zmianach udarowych;
  • diagnostyka różnicowa zakrzepicy żył i guzów, okluzja i podskórne naczynia mózgowe;
  • ocena miażdżycowego uszkodzenia naczyń, zapalenia ścian naczyń itp.
  • monitorowanie wyników promieniowania i chemioterapii.

Korzyści z badania:

  • w porównaniu z MRI i CT - brak promieniowania jonizującego;
  • minimalny czas (około 10 minut);
  • dobra tolerancja przez organizm środka kontrastowego, brak działań niepożądanych;
  • najwyższa zawartość informacji, w niektórych przypadkach lepsza niż CT i MRI;
  • idealna technika badawcza dla osób cierpiących na klaustrofobię (strach przed ograniczoną przestrzenią);
  • Alternatywa dla MRI i CT dla osób o masie powyżej 130 kg.

Cechy ultradźwięków z kontrastem

Środek kontrastowy wstrzykuje się do krwiobiegu pacjenta (żyły). Jest to zawieszenie echo kontrastowego leku w postaci mikropęcherzyków, które są całkowicie usuwane z organizmu 15 minut po wstrzyknięciu. Średnia wielkość pęcherzyków jest zbliżona do rozmiaru czerwonych krwinek, więc substancja może przenikać nawet do najmniejszych naczyń krwionośnych. Ponieważ środek kontrastowy nie opuszcza krwiobiegu, jego wprowadzenie pozwala nam dokładnie zdiagnozować złośliwe i łagodne nowotwory na podstawie oceny mikrokrążenia w badanym obszarze.

Obecnie w światowej praktyce klinicznej wprowadzenie środka kontrastowego z ultradźwiękami jest prawie warunkiem wstępnym do badania pacjentów o dowolnym profilu.

Rozwój technologii zwiększa czułość ultradźwięków z kontrastem (CEUS)

Tłumaczenie artykułu: „Postęp technologiczny poprawia czułość diagnostyki CEUS”.

Badanie USG z kontrastem (CEUS) umożliwia wyświetlanie dynamiki unaczynienia zmian w czasie rzeczywistym, miąższu i naczyń krwionośnych.

Charakterystyka za pomocą ultradźwięków

Rys. 1. Stałe niejednorodne formowanie ogniskowe w VII segmencie wątroby (A). W przypadku ultrasonografii ze wzmocnieniem kontrastowym formacja pojawia się w fazie tętniczej (B). W późnej fazie występuje efekt wymywania (C). Odpowiadająca faza tętnicza na MSCT z kontrastem * (D).

Ostateczna diagnoza: rak wątrobowokomórkowy.
* MSCT: wielopunktowa tomografia komputerowa.

Zastosowanie wzmocnienia kontrastu poprawia dokładność diagnostyczną USG w ocenie chorób miąższowych i naczyniowych nie tylko w narządach jamy brzusznej, ale także w strukturach powierzchniowych.

Wprowadzenie

Metoda ultradźwięków z kontrastem (CEUS) opiera się na interakcji między środkiem kontrastowym echa (UCA) i systemem ultradźwiękowym ze specjalnym oprogramowaniem. Środek kontrastowy składa się z mikropęcherzyków stabilizowanych przez membranę, która pozwala im pozostać we krwi przez co najmniej 4-5 minut. Mikro pęcherzyki wzmacniają sygnał ultradźwiękowy z krwi. Ich wielkość, w przybliżeniu odpowiadająca wielkości czerwonych krwinek, pozwala im przejść przez barierę pęcherzykowo-kapilarną i dotrzeć do układu krążenia bez penetrowania bariery śródbłonkowej, nawet po podaniu dożylnym, więc można je uznać za środek kontrastowy „składu krwi”.

Zgodnie z dostępnymi danymi środki kontrastujące echo mają bardzo dobry profil bezpieczeństwa, ponieważ rzadko występują działania niepożądane, głównie w postaci reakcji alergicznych.

Początkowo opracowano środki kontrastujące echo w celu wzmocnienia sygnałów w mapowaniu kolorowym i energetycznym Dopplera na poziomie naczyń krwionośnych, które są zbyt głębokie lub krwi, w której porusza się zbyt wolno.

Jednak zastosowanie specjalnych algorytmów o niskim ciśnieniu akustycznym do wizualizacji środków kontrastowych pozwoliło na opracowanie technik ultradźwiękowych do badania mikro- i makrowaskularyzacji tkanek miąższowych i formacji patologicznych, a także dużych naczyń.

Ultradźwięki z kontrastem, jako nowa metoda diagnostyczna, umożliwiają wzmocnienie sygnału akustycznego z mikropęcherzyków i odfiltrowanie sygnału pochodzącego z tkanek stacjonarnych, opierając się na nieliniowych właściwościach reakcji środka kontrastowego. Pod tym względem metoda ta pozwala na identyfikację tylko pęcherzyków rozprowadzanych w krwiobiegu w ciele testowym w czasie rzeczywistym, a tym samym wyświetlanie mikrokrążenia.

Nowo opracowane technologie umożliwiają zastosowanie ultradźwięków w przeciwieństwie do badań głębokich tkanek miąższowych, tkanek powierzchniowych i struktur naczyniowych w czasie rzeczywistym. Poniżej przedstawiono badania przeprowadzone przy użyciu czujników wypukłych i liniowych oraz specjalnego oprogramowania obsługiwanego przez system RS80A (Samsung Medison Co. Ltd., Seul, Republika Korei).

USG z kontrastem w badaniach jamy brzusznej, struktur powierzchniowych i naczyń krwionośnych

Zgodnie z wytycznymi i zaleceniami zaproponowanymi przez Europejską Federację Towarzystw Zastosowań Ultradźwięków w Medycynie i Biologii (EFSUMB), ultradźwięki z kontrastem mogą być używane do diagnozowania wielu różnych chorób.

A. Ocena i monitorowanie raka wątrobowokomórkowego za pomocą terapii sTACE

Ultradźwięki z kontrastem wykazują wysoką czułość w określaniu zjawiska hiperwaskularyzacji (głównie w mikronaczyniach) w czasie rzeczywistym, więc ta metoda odgrywa ważną rolę we wczesnym i zdalnym monitorowaniu terapii przeciwnowotworowej, w szczególności przezskórnej ablacji lub procedur angiograficznych.

Rys. 2. Solidna i niejednorodna formacja guzkowa z objawami wewnątrz- i okołoziarnistego przepływu krwi w trybie dopplera energii, zlokalizowanym w prawym płacie wątroby (A). USG ze wzmocnieniem kontrastowym wykazuje intensywne wzmocnienie tętnicze (B) ze stopniowym i opóźnionym ługowaniem (C), które staje się bardziej widoczne w późnej fazie (D).

MSCT z kontrastem osiowym w fazie tętniczej (E) i rekonstrukcją w trybie MIP-3D (F) ujawniają objawy diagnostyczne odpowiadające rakowi wątrobowokomórkowemu.

W tym konkretnym przypadku badanie USG ze wzmocnieniem kontrastu ujawniło zmiany chorobowe, które w innych okolicznościach trudno było zauważyć w badaniu ultrasonograficznym.

Pomaga w postępowaniu z pacjentami po zabiegach ablacyjnych, w szczególności w przypadku dalszego wzrostu guzów lub nawrotów w miejsce wcześniej wyleczonych ognisk (ryc. 2, 3).

Rys. 3. Angiograficzna demonstracja unaczynienia nowotworu (A). Badanie kontrolne po selektywnej embolizacji (B): utrzymanie minimalnego rozmiaru guza, który jest zasilany przez dopływ krwi z prawej tętnicy wątrobowej (czerwone strzałki). Poniżej znajduje się kontrolne badanie ultrasonograficzne wykonywane następnego dnia: w trybie B (C) można zobaczyć hiperechogeniczną formację guzkową z powodu obecności sekcji powietrza.

Na echogramie z kontrastowaniem (D), w porównaniu z trybem B, formacja wygląda głównie na beznaczyniową, co potwierdza dane angiograficzne dotyczące zachowania aktywnej tkanki nowotworowej na obrzeżach (F, G). Potwierdzenie - na obrazach uzyskanych przez MSCT z kontrastem w fazach tętniczych (H) i żylnych (I). Objawy diagnostyczne odpowiadają stanowi po terapii sumarycznej raka wątrobowokomórkowego.

B. Ocena krwiotwórczego rozsiewu przerzutów do otrzewnej

Nowoczesne technologie pozwalają na zastosowanie ultradźwięków z kontrastem w badaniach struktur powierzchniowych za pomocą czujników liniowych o wysokiej częstotliwości.

Ultradźwięki z kontrastem wykazały wyższą czułość niż kolorowe dopplerowskie mapowanie, przy określaniu zmian w złożu makro- i mikrokrążeniowym. Otwiera to możliwość określenia stałej i unaczynionej natury formacji masowych, wskazując kierunek dalszej diagnozy (ryc. 4).

Rys. 4. Ultrasonografia w trybie kolorowego mapowania dopplerowskiego (A) potwierdza obecność guzków na otrzewnej ciemieniowej (białe strzałki) i opłucnej ciemieniowej (żółte strzałki). Jednoczesne wodobrzusze i pojedyncze małe obszary naczyniowe tylko w guzkach opłucnej.

Selektywne badanie formacji guzkowej na otrzewnej, wykonanej z kontrastem echa przy użyciu liniowego czujnika wysokiej częstotliwości: w porównaniu z oryginalnym obrazem (B) można zaobserwować intensywne wzmocnienie sygnału w formacji guzkowej we wczesnej fazie tętniczej (C) i wzmocnienie sygnału z formacji guzkowej i przylegającego miąższu wątroby późna faza (D).

W porównaniu z oryginalnym obrazem CT (E) kontrastowy obraz pokazuje wzmocnienie (F) formacji guzkowej na otrzewnej (przed kontrastem - 49 jednostek Hounsfielda, po kontrastowaniu - 105 jednostek Hounsfielda).

Ostateczna diagnoza: „rak otrzewnowy”.

C. Badanie tętnicy szyjnej wewnętrznej: niedrożność lub pseudo-niedrożność?

Ultradźwięki z kontrastem mogą być również stosowane w badaniach dużych naczyń krwionośnych, ponieważ mają wyższą czułość na powolny przepływ krwi i są mniej podatne na wpływ artefaktów.

Jak donosi wiele ostatnich publikacji, USG ze wzmocnieniem kontrastu pozwala na bardziej dokładny pomiar grubości kompleksu błony wewnętrznej i środkowej, który jest obecnie uważany za ważny wskaźnik w określaniu ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, a ponadto środek kontrastowy może pomóc odróżnić wyraźne zwężenie tętnicy szyjnej i zgryz rzekomy od całkowitej okluzji, ponieważ ma większą czułość na powolny przepływ krwi niż tryb Dopplera (ryc. 5).

Rys. 5. Gdy ultradźwięki w trybie B (A) na oddziale postbarbaru podskórnej heterogenicznej heterogenicznej echostruktury tętnicy szyjnej wewnętrznej są wizualizowane. Obecność małej zwapnionej płytki (biała strzałka), przylegającej do ściany opuszki tętnicy szyjnej wewnętrznej.

Podczas mapowania kolorowego Dopplera (B) występuje słaby sygnał z naczynia przez światło tętnicy szyjnej. W przezczaszkowym mapowaniu dopplerowskim (TCD) widmo Dopplera przeciwnej tętnicy środkowej mózgu (C) charakteryzuje się niską szczytową prędkością skurczową i niską modulacją skurczowo-rozkurczową, szczególnie w porównaniu z tętnicą po przeciwnej stronie (D).

Ultradźwięki z kontrastem (E-F-G), wykonane za pomocą czujnika liniowego o wysokiej częstotliwości, pokazują jednolite światło tętnicy szyjnej wewnątrz bańki. Brak środka kontrastowego potwierdzono w części postbarbar wewnętrznej tętnicy szyjnej.

Ostateczna diagnoza: całkowite zamknięcie wydziału opuszkowego tętnicy szyjnej wewnętrznej.

Innym zastosowaniem ultradźwięków z kontrastem dla tętnic szyjnych jest badanie płytek w tętnicach szyjnych nie tylko na poziomie morfologicznym, ale również na poziomie funkcjonalnym, ponieważ środek kontrastowy może wykryć obecność vasa vasorum w płytkach w czasie rzeczywistym. W wielu badaniach obecność vasa vasorum w blaszkach miażdżycowych koreluje z ich zwiększoną niestabilnością. Tak więc USG ze wzmocnieniem kontrastu może potencjalnie stać się ważnym wskaźnikiem zwiększonego ryzyka chorób układu krążenia w najbliższej przyszłości.

Dyskusja

W naszej codziennej praktyce często używamy ultradźwięków z kontrastem do diagnozowania różnych przypadków klinicznych i badania różnych obszarów anatomicznych. Efekt wzmocnienia sygnału, który zapewnia ta metoda, jest ważnym czynnikiem przy planowaniu właściwego podejścia do diagnozy i leczenia, jak również wyczerpującej oceny objawów patologicznych, potencjalnie dostarczając kompleksowego zestawu narzędzi diagnostycznych, które mogą obejmować szeroki zakres struktur anatomicznych.

Wniosek

W przypadku prawidłowego stosowania ultradźwięków z kontrastem, zapewnia wysoką czułość i może nawet dawać wyniki porównywalne z CT i MRI. Niska inwazyjność i niski koszt metody to także zalety w stosunku do innych metod wizualizacji. Biorąc pod uwagę najnowsze osiągnięcia technologiczne i możliwość zastosowania ultradźwięków z kontrastem dla struktur powierzchniowych, metoda ta może otworzyć perspektywy nawet w diagnostyce guzów gruczołów mlecznych i gruczołu krokowego.

Zapalenie wątroby u lekarza

leczenie wątroby

Ultradźwięki ze środkiem kontrastowym wątroby

AUTORZY: Mark Abel, MBBS; Wey Chyi Teoh, MBBS; Edward Leen, MD

PODSTAWOWE PRZEPISY

Badanie kontrastu ultradźwiękowego (UCI) jest bardzo skuteczne w identyfikacji i charakteryzowaniu miejscowego uszkodzenia wątroby (BOB), a także w monitorowaniu terapii ablacyjnej.

Ultradźwiękowe środki kontrastowe (VHF) są czystymi wskaźnikami wewnątrznaczyniowymi o doskonałym profilu bezpieczeństwa, które są idealne do oceny zmian w perfuzji.

Ograniczenia obejmują słabą penetrację i nieliniowy rozkład artefaktów.

WPROWADZENIE

Szacuje się, że 782 000 pacjentów jest diagnozowanych z powodu pierwotnego raka wątroby i 746 000 zgonów z tego powodu każdego roku. Wątroba jest również drugim najczęstszym miejscem przerzutów, a znacznie więcej pacjentów cierpi na przerzuty do wątroby niż na raka pierwotnego.

Ultradźwięki są najczęściej stosowaną metodą obrazowania wątroby. Jest to niedroga, przenośna, niejonizująca metoda, która ma doskonały profil bezpieczeństwa. Tradycyjna sonografia w skali szarości i kolorowa sonografia dopplerowska mają charakterystyczne ograniczenia. Po pierwsze, wykrycie BOB komplikuje obecność podobnej echogeniczności zmiany i otaczającego miąższu wątroby. Po drugie, dokładna charakterystyka BOB jest problematyczna w różnych zmianach patologicznych, które mają cechy superpozycji lub nieciągłego wzoru na wyświetlaczu w skali szarości. Po trzecie, chociaż sonografia dopplerowska koloru i spektralna pozwala na wizualizację głównych dynamicznych charakterystyk przepływu krwi, nie jest w stanie określić zmian mikronaczyniowych ani wskaźników wzmocnienia jakości.

Pojawienie się VHF poprawiło charakterystykę nowotworów wątroby poprzez porównanie zmian w akumulacji leku przez ognisko zmiany patologicznej z sąsiednim miąższem wątroby. Ponadto zdolność do przeprowadzania oceny BOB w czasie rzeczywistym na wszystkich fazach naczyniowych daje ultrakrótki impuls czasowej rozdzielczości, która przewyższa większość innych technik obrazowania. USP jest bardzo przydatną metodą diagnostyki różnicowej BOB z dokładnością do 92% do 95%, zgodnie z literaturą. Jego użycie zmniejszyło częstotliwość dalszych badań lub biopsji.

W 2012 r. Światowa Federacja Ultradźwięków w Medycynie i Biologii (WFUMB) oraz Europejska Federacja Towarzystwa Ultradźwięków w Medycynie i Biologii (EFSUMB) wraz z Azjatycką Federacją Towarzystwa Ultradźwięków w Medycynie i Biologii, Amerykański Instytut Ultradźwięków w Medycynie, Australijsko-Azjatyckie Towarzystwo Ultradźwięków w Medycynie a Międzynarodowe Towarzystwo Kontrastowe Ultrasound opublikowało szereg wytycznych dotyczących standaryzacji stosowania ultrakrótkich impulsów w testach diagnostycznych wątroby.

Niniejszy artykuł przeglądowy obejmuje wszystkie techniczne cechy prowadzenia ultrakrótkich impulsów, VHF w ocenie charakterystycznych guzów wątroby i ich zastosowanie w terapii ablacyjnej, ograniczenia technologii, pułapki i perspektywy na przyszłość.

CZĘŚĆ 1: ASPEKTY TECHNICZNE

ULTRADŹWIĘKOWE SUBSTANCJE KONTRASTOWE

Właściwości fizyczne

VHF zawierają pęcherzyki gazu zwane mikrobąbelkami. Większość VHF stosowanych obecnie w praktyce klinicznej należy do drugiej generacji. Typowa druga generacja mikropęcherzyków ma stabilną zewnętrzną powłokę z cienkiego (10-200 nm) biokompatybilnego materiału (na przykład fosfolipidów) i wewnętrzny rdzeń hydrofobowego gazu (na przykład perfluorowęglowodoru, sześciofluorku siarki lub azotu), który ma wysoką masę cząsteczkową, zmniejsza rozpuszczalność i dyfuzyjność. Właściwości te zwiększają odporność na ciśnienie krwi, co zapobiega rozpuszczaniu mikropęcherzyków w krwiobiegu.

Mikropęcherzyki mają średnicę od około 3 do 5 mikronów, która jest nieco mniejsza niż ludzkie czerwone krwinki, ale znacznie większa niż środki kontrastowe do obrazowania CT i rezonansu magnetycznego (MRI). Pozostają we krwi, ponieważ nie mogą przeniknąć przez śródbłonek naczyniowy do śródmiąższowego. Jednocześnie pozostają na tyle małe, że przechodzą do złoża mikrokrążenia naczyń włosowatych płuc w celu bezpiecznego wydalania. Składnik gazowy VHF jest eksportowany przez płuca po około 10–15 minutach, podczas gdy błona jest niszczona w wątrobie lub wydalana przez nerki.

Większość VHF jest stopniowo usuwana z puli krwi po piątej minucie. Wyjątkiem jest Sonazoid (Daiichi Sankyo, GE Tokyo, Tokio, Japonia), który pozostaje w ludzkiej wątrobie przez kilka godzin. Tłumaczy to fakt, że mikropęcherzyki Sonazoidów są fagocytowane przez komórki Kupffera, po czym są usuwane z puli krwi. Sonazoid jest zatem porównywany z superparamagnetycznymi substancjami na bazie tlenku żelaza, które są wykorzystywane do obrazowania MRI wątroby. Jest to jedyne dostępne na rynku VHF ze skuteczną fazą naczyniową.

Interakcja mikropęcherzyków z ultradźwiękami

Pomimo tego, że mikropęcherzyki zwiększają rozproszenie wsteczne promieni ultradźwiękowych i powodują wysoce echogeniczny sygnał, do uzyskania obrazu o skutecznym kontraście wymagane są wibrujące mikrosfery.

Naturalne częstotliwości rezonansowe mikropęcherzyków (przy których wytwarzają maksymalne oscylacje) wynoszą od 3 do 5 MHz. Zbiega się to z częstotliwościami, które wykorzystujemy do wizualizacji narządów jamy brzusznej. Pod wpływem fal ultradźwiękowych o niskim ciśnieniu akustycznym mikropęcherzyki rozszerzają się i kurczą w kontrolowany sposób i ulegają stabilnej kawitacji. Przy wysokim ciśnieniu akustycznym mikropęcherzyki osiągają niestabilny rozmiar i zapadają się, ulegając kawitacji bezwładnościowej (ryc. 1).

Oscylacyjne mikropęcherzyki wytwarzają asymetryczne, nieliniowe sygnały. Ludzkie tkanki odbijają w dużej mierze sygnały liniowe z minimalną ilością nieliniowych sygnałów o niskim ciśnieniu akustycznym. Harmoniczne wynikające z nieliniowych sygnałów z oscylujących mikropęcherzyków są przetwarzane przez specjalistyczne oprogramowanie do ultrasonografii kontrastowej w celu uzyskania obrazu, który wyświetla tylko echo mikropęcherzyków.

Rys. 1. Oscylacje mikropęcherzyków. (A) Stabilna kawitacja o niskim ciśnieniu akustycznym. (B) Kawitacja bezwładnościowa o wysokim ciśnieniu akustycznym.

Komercyjnie dozwolone VHF

SonoVue (Bracco SpA, Mediolan, Włochy) składa się z gazowego heksafluorku siarki, który jest zawarty w powłoce fosfolipidowej. Ten VHF jest obecnie zatwierdzony do użytku w Europie, Chinach, Korei, Hongkongu, Singapurze, Indiach, Nowej Zelandii i Brazylii.

Sonazoid składa się z perfluorobutanu w powłoce fosfolipidowej. Ta VHF jest licencjonowana do użytku w Japonii i Korei Południowej.

Definity / Luminity (Lantheus Medical, Billerica, Massachusetts) składa się z perfluoryny pokrytej lipidami. Jest licencjonowany w Kanadzie, Meksyku, Izraelu, Nowej Zelandii, Indiach, Australii, Korei, Singapurze i Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Optison (GE Healthcare, Princeton, New Jersey) składa się z albuminy ludzkiej surowicy z perfluorowanym rdzeniem. Obecnie testowany pod kątem wizualizacji wątroby.

Levovist (Bayer AG, Schering AG, Berlin, Niemcy) składa się z galaktozy, kwasu palmitynowego i powietrza. Jest to pierwsza generacja VHF, która została zatwierdzona do obrazowania wątroby. To VHF jest obecnie niedostępne, chociaż Japonia wznowiła produkcję.

Do tej pory nie ma VHF, które zostałyby zatwierdzone przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) do oceny patologii brzucha. Optison i Definity zostały zatwierdzone przez FDA tylko do wizualizacji serca i nie mogą być używane legalnie do bezpośredniego wskazania do wizualizacji narządów jamy brzusznej.

Zyskaj fazy

Normalna wątroba ma podwójny dopływ krwi, a około jedna trzecia pochodzi z tętnicy wątrobowej i dwie trzecie z żyły wrotnej. Fazy ​​naczyniowe w ultrasonografii wątroby są podobne do CT i MRI, przechodząc od fazy tętniczej do porowatej i kończą się fazą późną (opóźnioną). Wzmocnienie wzorca BOB w całej fazie naczyniowej jest kluczowe dla ich identyfikacji.

Faza tętnicza zaczyna się od przedostania się VHF do tętnicy wątrobowej. Zależnie od stanu krążenia, zwykle występuje od 10 do 20 sekund po wstrzyknięciu VHF. Faza porowata zaczyna się, gdy VHF wchodzi do głównej żyły wrotnej, a to trwa około 30 do 45 sekund. Fazy ​​tętnicze i złowrogie pokrywają się, ponieważ te ostatnie trwają do 45 sekund. Późna faza rozpoczyna się po 120 sekundach i trwa do zaniku mikropęcherzyków ze złoża krążącego, około 4 do 6 minut. Dodatkowa faza ponaczyniowa opisana jest dla Sonazoid, który rozpoczyna się 10 minut po wstrzyknięciu i trwa do godziny lub dłużej (Tabela 1).

Tabela 1.

Pokazano początek faz naczyniowych i ich czas trwania.

Skutki uboczne i przeciwwskazania

VHF mają znacznie lepszy profil bezpieczeństwa niż środki kontrastowe do CT lub MRI, ze znacznie mniejszą częstością występowania reakcji alergicznych i anafilaktycznych. Nie mają nefrotoksyczności ani hepatotoksyczności. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: zawroty głowy, nudności / wymioty, świąd (wszystkie te działania są zwykle niewielkie i przemijające). Niektórzy pacjenci mogą mieć łagodne niedociśnienie, chociaż jest to najprawdopodobniej odpowiedź wazowagalna. Jedynym przeciwwskazaniem dla Sonazoid jest alergia na jajka. Inne przeciwwskazania, oprócz znanej nadwrażliwości na sześciofluorek siarki (SonoVue) i perfluorynę (Definity), to również: nasilenie zastoinowej niewydolności serca u pacjentów, ostry zespół wieńcowy, ciężkie nadciśnienie płucne, zespół ostrej niewydolności oddechowej i obecność przecieków sercowych u pacjentów. Poważne, niekrytyczne działania niepożądane VHF u pacjentów z przeciekami serca występują rzadko i występują u około 0,01% - 0,03% pacjentów, z których większość ma charakter anafilaktoidalny. Nie ma związku między stosowaniem VHF a zwiększonym ryzykiem zgonu wśród pacjentów.

Wraz z wprowadzeniem VHF powinien być dostępny sprzęt do resuscytacji i przeszkolony personel, aby wyeliminować niekorzystne powikłania, w tym ostrą anafilaksję. Po wstrzyknięciu VHF pacjentów należy obserwować przez co najmniej 30 minut przed wypisem.

VHF nie jest dopuszczony do stosowania u pacjentów pediatrycznych, chociaż są one powszechnie przepisywane do bezpośrednich wskazań u dzieci. Zgłaszano sporadyczne działania niepożądane bez poważnych powikłań lub zgonów. Istnieją dane dotyczące stosowania VHF podczas ciąży lub podczas karmienia piersią.

WYPOSAŻENIE

Obraz o niskim indeksie mechanicznym (MI) systemu ultradźwiękowego jest przybliżonym wyrażeniem ciśnienia akustycznego przekazywanego przez wiązkę ultradźwiękową. Aby zminimalizować niszczenie mikropęcherzyków i przedłużyć ich obecność we krwi, konieczne są obrazy o niskim MI. Niski MI zmniejsza również liczbę nieliniowych sygnałów harmonicznych, które występują w tkankach miękkich.

Chociaż niewystarczająca moc akustyczna daje słaby sygnał zwrotny, postęp technologiczny umożliwia uzyskanie obrazów o dobrej jakości przy niskim MI. Osiąga się to za pomocą krótkiej sekwencji impulsów, które są modulowane w amplitudzie, fazie lub kombinacji obu. Ustawienia MI mniejsze lub równe 0,3 są z reguły zalecane do wizualizacji za pomocą impulsów ultrakrótkich. Optymalne parametry obrazowania różnią się w zależności od producenta urządzenia i mogą być znacznie niższe.

Tryb wizualizacji

Obrazy ultradźwiękowe są oglądane przy użyciu trybów side-by-side lub nakładania obrazów ultradźwiękowych w trybie kontrastowym. Autor używa widoku podwójnego ekranu, który dzieli wyświetlacz na dostosowany tryb kontrastu i obraz w trybie B z niskim MI. Na ostatnim obrazie w trybie kontrastowym nałożony obraz w trybie B.

Obrazowanie w trybie jest ważne dla struktur anatomicznych. Ponadto, liniowe odbicia od igły do ​​biopsji lub sondy ablacyjnej (które są stosowane w procedurach inwazyjnych) nie mogą być wyświetlane tylko w trybie kontrastu, co sprawia, że ​​równoległa wizualizacja jest niezbędna do prowadzenia instrumentalnego.

Programy do analizy i liczenia ilościowego

Opracowano specjalne programy do ilościowego określania parametrów perfuzji oraz w celu obiektywnej identyfikacji BOB poprzez jednoczesną analizę obrazu podczas skanowania lub oceny po zabiegu. Większość nowoczesnych programów umożliwia uzyskanie dobrej jakości pętli filmowej, w tym kompensację ruchu i / lub oddychania. Przykłady dostępnych w handlu produktów obejmują: SonoLiver (Tomtec Imaging Systems, Unterschleißheim, Niemcy), VueBox (Bracco Suisse SA - Software Applications, Geneva Switzerland) i QLAB (Philips, Bothell, WA).

Podczas korzystania z takich programów wzorce wzmocnienia można określić ilościowo w postaci czasowych krzywych intensywności, wybierając pole widzenia w obrębie zmiany. Pozwala to na porównanie z sąsiednim miąższem wątroby i monitorowanie odstępów monitorowania zmian w perfuzji. Dzięki włączeniu parametrycznej analizy obrazu można obiektywnie zobrazować obraz dynamicznego wzmocnienia zmiany, co zwiększa dokładność diagnostyczną (ryc. 2).

Rys. 2. Wizualizacja parametryczna pulsu ultrakrótkiego. Dynamiczny wzór naczyniowy w obrębie zmiany chorobowej jest wyświetlany w kolorze i można go porównać z dołączoną skalą kolorów.

ZAMÓWIENIE BADAWCZE

Wprowadzenie ultrasonograficznych środków kontrastowych

Mikropęcherzyki należy przygotować zgodnie z wytycznymi producenta. VHF można podawać w postaci wstrzyknięcia bolusa lub ciągłego wlewu.

Wprowadzenie bolusa

Metoda podawania bolusa zapewnia szybką dystrybucję mikropęcherzyków w łożysku naczyniowym wątroby. Kontrastowe wstrzyknięcia należy wykonywać przez zawór odcinający i kaniulę o rozmiarze 20 (lub więcej) do żyły łokciowej, bez dodatkowej rurki. VHF podaje się w bolusie, po czym następuje szybkie wstrzyknięcie 0,9% soli fizjologicznej. Dawkę należy obliczyć zgodnie z wytycznymi producenta, aby zapewnić równomierne rozprowadzenie VHF i uniknąć artefaktów z nadmiernej liczby mikropęcherzyków. W razie potrzeby wstrzyknięcia bolusa można powtórzyć, gdy znikną uprzednio wstrzyknięte mikropęcherzyki. Można to osiągnąć przez szybki tymczasowy wzrost MI, aby przyczynić się do zniszczenia mikropęcherzyków.

Zastrzyki z infuzji

Przed infuzją VHF, przede wszystkim przygotować przed rozcieńczeniem solą fizjologiczną w strzykawce. Zawiesinę należy dokładnie wstrząsnąć, aby zapewnić stałą postać mikropęcherzyków i ich równomierny rozkład. Następnie podaje się VHF ze stałą prędkością przez pompę infuzyjną. Po osiągnięciu stałego strumienia mikropęcherzyków (2-3 minuty) możliwe jest określenie dynamicznych charakterystyk strumienia za pomocą wizualizacji flash. Jest to technika, w której krótka seria ze zwiększonym ciśnieniem akustycznym nakłada się na pęcherzyki w płaszczyźnie wizualizacji. Następnie mikropęcherzyki gromadzą się ponownie, co pozwala na monitorowanie charakterystyki wzmocnienia. W celu zwiększenia dokładności diagnostycznej mogą być wymagane powtarzające się przebiegi. Potrzeba dodatkowego wyposażenia i kompleksowego przygotowania sprawia, że ​​ta metoda wprowadzania jest mniej preferowana.

Wizualizacja

Przed wstrzyknięciem kontrastu wizualizację należy wykonać przy użyciu konwencjonalnej ultrasonografii seroskopowej i dopplerowskiej w celu zidentyfikowania docelowej zmiany i optymalnego pozycjonowania obrazu.

W celu późniejszej wizualizacji w trybie kontrastu, przed wstrzyknięciem kontrastu, należy dostosować zakres dynamiczny, głębokość obrazu, głębokość ogniskowania i rozmiar strefy lokalnej. Stoper służy do wyświetlania czasu trwania faz amplifikacji. Rejestrowanie kinopetli podczas badania pozwala na retrospektywny przegląd klatka po klatce, ponieważ zmiany wzmocnienia mogą następować szybko w fazie tętniczej.

W pierwszych 2 minutach badania (fazy tętnicze i nieuchwytne) przechwytywanie obrazu powinno być wykonywane bez przerwy w tej samej płaszczyźnie. W późnej fazie wykonuje się częste skanowanie okresowe, aż mikropęcherzyki znikną. Faza naczyniowa badania z zastosowaniem VHF powinna trwać co najmniej 5-6 minut. Podczas stosowania Sonazoid, późna faza badania jest uważana za mniej ważną i, co do zasady, jest zastępowana przez fazę obrazu po naczyniu, która rozpoczyna się po 10 minutach.

Wskazówki dotyczące wizualizacji

Płaszczyzna obrazu powinna być korzystnie usytuowana równolegle do ruchu przepony, aby uszkodzenie pozostało w zasięgu wzroku przez cały czas badania.

Zaleca się zapewnienie trybu opóźnienia oddechu i jednolitego oddechu w pierwszych 30 sekundach wizualizacji szybkich zmian w fazie tętniczej.

Częstość klatek powinna być zwiększona do co najmniej 10 Hz dla obrazowania naczyniowego.

Moc wyjściowa (MI) może być stopniowo zwiększana w celu wizualizacji mikropęcherzyków kontrastowych dla zmian głębokości.

CZĘŚĆ 2

SZACOWANIE ULTRADŹWIĘKOWYCH OBIEKTÓW KONTRASTOWYCH DLA FORMACJI WĄTROBY

Charakterystyka BOB

Dokładna charakterystyka uszkodzenia wątroby może być problematyczna. Jedna metoda wizualizacji często prowadzi do niejednoznacznych lub wątpliwych wyników, co wymaga dalszych badań z wykorzystaniem technik alternatywnych. Charakterystyka BOB jest najczęstszą aplikacją dla ultrakrótkich impulsów. Ta metoda przyczynia się do pewnej diagnozy, gdy wykryte zostaną charakterystyczne cechy wzmocnienia. W Japonii ultrakrótki puls jest uznawany za test pierwszego rzutu w diagnostyce raka wątrobowokomórkowego (HCC).

Przed wykonaniem badania ultrasonograficznego należy ustalić historię choroby pacjenta i czynniki ryzyka złośliwego guza wątroby. Wszelkie wcześniejsze testy wątroby należy rozważyć, a ich porównanie powinno zostać przeprowadzone.

Zyskaj nazewnictwo

Amplifikacja wskazuje na perfuzję, a brak amplifikacji wskazuje na stan beznaczyniowy. Intensywność wzmocnienia BOB jest opisana w porównaniu z intensywnością sąsiedniej tkanki.

Nadciśnienie (znacząca akumulacja VHF) wskazuje na względny wzrost unaczynienia.

Niedociśnienie (zmniejszenie akumulacji VHF) wskazuje na względny spadek unaczynienia.

Isosification wskazuje na podobny stan naczyniowy.

Brak amplifikacji wskazuje na całkowity stan beznaczyniowy.

Wypełnienie oznacza stopniowe zwiększanie.

Zaczerwienienie wskazuje na stopniowy spadek wzmocnienia.

CHARAKTERYSTYCZNE KORZYŚCI PŁYNNE

Naczyniak

Naczyniaki są najczęstszymi łagodnymi nowotworami wątroby. Jest to proliferacja komórek śródbłonka naczyniowego pochodzenia mezenchymalnego. Z reguły naczyniak krwionośny ma amplifikację podobną do węzła obwodowego w fazie tętniczej. Wypełnia się go całkowicie lub częściowo w fazie zwężającej i wykazuje późne stadium izoaktywności w stosunku do miąższu wątroby (ryc. 3).

Rys. 3. Nieokreślone tworzenie guzków litych w wątrobie (niebieskie strzałki): (A) Ultrasonografia w trybie B pokazuje wyraźnie zdefiniowany, hypoechogeniczny guzek w 8 segmencie; (B, C) Odpowiednie obrazy MRI tej samej zmiany, hiperintensywnej T2 i hipointensywnej T1. USI i MRI ze wzmocnieniem kontrastowym, ocena nieokreślonego guzka: (D - F) USI pokazuje obraz obwodowej amplifikacji węzłowej w fazie tętniczej, ze stopniowym wypełnieniem dośrodkowym w fazie zwężającej. Faza późna odzwierciedla stały zysk; (G - I) MRI o wzmocnionym kontraście pokazuje podobne zmiany w odpowiednich fazach. Wyniki dotyczące ultrasonografii i rezonansu magnetycznego są charakterystyczne dla naczyniaków wątroby.

Prawidłową diagnozę osiąga się do 95%, gdy typowe cechy są wizualizowane. Wypełnienie może być szybkie przy małej zmianie, a obraz w czasie rzeczywistym ujawnia piorunujące wypełnienie naczyniaka krwionośnego, które można pominąć za pomocą CT i MRT.

Należy uważać, aby niewielki i szybki wzrost przepływu krwi w naczyniakach krwionośnych mógł być mylnie uznany za wysoce zróżnicowany HCC, podczas gdy niewzmocnione części zakrzepowego naczyniaka krwionośnego można pomylić z wymywaniem.

Typowy obwód wzmocnienia

Obwodowe wzmocnienie guzkowe w fazie tętniczej.

Sekwencyjne częściowe lub pełne wypełnienie dośrodkowe.

Anomalizacja w odniesieniu do wątroby podczas fazy złowrogiej i późnej.

Uwaga

Wysokoobjętościowe, szybko wypełniające się naczyniaki krwionośne można pomylić z wysoce zróżnicowanym rakiem wątrobowokomórkowym.

Niewzmocniony naczyniak zakrzepowy można pomylić z wymywaniem.

Ogniskowy rozrost guzkowy

Ogniskowy rozrost guzkowy (PHG) jest łagodną zmianą rozrostową, która rozwija się w odpowiedzi na istniejące wady rozwojowe tętniczo-żylne. Charakterystyczne cechy to: wzór naczyniowy przypominający koło, naczynie do karmienia, obecność centralnej blizny. Pewna diagnoza może być czasami dokonana na podstawie Dopplera. Jedną z trzech cech można określić w 75% zmian większych niż 3 cm; zmniejszenie wielkości zmiany zmniejsza częstotliwość do 30%.

Po wstrzyknięciu VHF, HFC ma zazwyczaj obraz szybkiego wzmocnienia typu „szprych kół”, odśrodkowego i równomiernego wypełnienia w fazie tętniczej. Nierównomierne wypełnienie zmiany ustala się w 30% PHG. W fazach złowrogiej i późnej zmiana może pozostać nadwrażliwa lub stać się jozoenchy. W przypadku, gdy obecna jest środkowa blizna, jest ona niewzmocniona lub wzmocniona hipoglikemią (ryc. 4).

Rys. 4. PHG z centralną blizną. (A - C) Ultrasonograficzny tętno płucne wykazuje wzmocnienie tętnicze zmiany z centralną blizną. Zmiana staje się izo-wzmocniona w stosunku do wątroby w późnej fazie. Blizna pozostaje nie naprężona. (D, E) Uszkodzenie ma charakterystykę podobną do tomografii komputerowej ze wzmocnieniem kontrastu, z niezmodyfikowaną centralną blizną.

Czasami zmiany FOG mogą być całkowicie wypłukane, w większości przypadków po 75 sekundach. W takich przypadkach nieprawidłowa diagnoza zmiany złośliwej może być dokonana, jeśli nie ma charakterystycznych objawów.

Typowy obwód wzmocnienia

Szybkie zwiększenie tętnic typu „szprychy koła” i napełnianie odśrodkowe.

Pozostaje w stanie hiper- lub izo-amplifikacji w fazach złowrogiej i późnej.

Środkowa blizna (jeśli jest obecna) jest niewzmocniona lub wzmocniona hipo.

Uwaga

30% PHG ma obraz nierównego wypełnienia.

PHG rzadko się wymywa.

Gruczolak wątrobowokomórkowy

Gruczolaki wątrobowokomórkowe są rzadkimi zmianami łagodnymi związanymi z nadmiernym poziomem estrogenu. Rozwijają się one głównie u kobiet w wieku rozrodczym i są ściśle związane z doustnym stosowaniem środków antykoncepcyjnych w postaci tabletek i steroidów anabolicznych / androgennych. Możliwe jest ich pęknięcie lub zwyrodnienie złośliwe, dlatego zaleca się leczenie chirurgiczne gruczolaka wątrobowokomórkowego większego niż 3 cm, a faza tętnicza badania wykazuje nadciśnienie obwodowe, a następnie szybkie wypełnienie dośrodkowe. Pogarszają się w fazach złowrogiej i późnej. Czasami wykazują niewielki wzorzec wymywania, co może prowadzić do nieprawidłowej diagnozy HCC. Chociaż typowa charakterystyka wzmocnienia gruczolaka wątrobowokomórkowego nie jest patognomoniczna, wywiad rodzinny i historia pacjenta mogą pomóc go zidentyfikować.

Typowy obwód wzmocnienia

Szybkie wzmocnienie tętnic obwodowych i wypełnienie dośrodkowe.

Amplifikacja ISO w fazach portarenalnych i późnych.

Uwaga

Gruczolak wątrobowokomórkowy może czasami mieć wzór małego wymywania.

Zmiany torbielowate

Proste torbiele często można skutecznie zdiagnozować za pomocą konwencjonalnego USG, gdzie pojawiają się jako cienkościenne, dobrze zdefiniowane zmiany bezechowe z dystalnym wzmocnieniem akustycznym. Gruz lub składnik krwotoczny wewnątrz torbieli znacznie komplikuje diagnostykę różnicową z guzka litego. Ultrasonografia jest skuteczna w ocenie złożonych torbieli z powodu braku gęstej, pogrubionej lub wzmocnionej wewnątrzgałkowej obręczy, która wyklucza chorobę złośliwą (ryc. 5).

Zakażenie / zapalenie

Ropnie wątroby mogą mieć oznaki wzmocnienia tętniczego w obrębie ścian i ścianek działowych, w wyniku czego mają obraz plastrów miodu. Jeśli widoczne są oznaki hiperinflacji, to z reguły wczesne wymywanie jest rejestrowane w ciągu 30 sekund po wstrzyknięciu kontrastu. Brak wzmocnienia obszarów płynnych jest najważniejszą cechą. Rzadkie zapalne guzy rzekome mają zmienny wzór amplifikacji na wszystkich etapach, bez znaczących cech wyróżniających w ultrakrótkich pulsach.

Ogniskowe zmiany tłuszczu

Ogniskowy naciek tłuszczowy (echogeniczny) i ogniskowe zwyrodnienie tłuszczowe (hipoechogeniczne) mają tendencję do rozwoju wokół więzadła kolistego, obok dołu woreczka żółciowego i przylegającej bramy wątroby. Nietypowa lokalizacja może utrudniać diagnozę. Bardzo ważna jest diagnostyka różnicowa zmian złośliwych u pacjentów z wysokim ryzykiem. Obrazy pulsu ultrakrótkiego odzwierciedlają zmiany ogniskowej tkanki tłuszczowej jako obszary z izoamplifikacją, w porównaniu z otaczającym miąższem wątroby we wszystkich fazach naczyniowych (ryc. 6).

Rys. 6. Ogniskowy naciek tłuszczowy. (A) Obraz w trybie B pokazuje rozmazany obszar hiperechogeniczny przed główną żyłą wrotną (pomarańczowa strzałka). (B, C) Hiperecholiczny region pozostaje w stanie izoenhance w stosunku do wątroby na końcu faz tętniczych i złowrogich w ultrakrótkich pulsach.

CHARAKTERYSTYCZNE WADY ZŁOŚLIWE

Marskość wątroby jest czynnikiem predysponującym do rozwoju HCC, przy czym 90% HCC ma stopniowy postęp. Guzki regeneracyjne powstające podczas próby przywrócenia marskości wątroby mają podwójny dopływ krwi, podobny do normalnego miąższu wątroby. Postęp dysplazji guzkowej prowadzi do utraty prawidłowego dopływu krwi tętniczej i żylnej. Wraz z dalszym rozwojem HCC zmiana jest zaopatrywana w krew z nieprawidłowych niesparowanych tętnic, co prowadzi do wyraźnej arterializacji guza. Ta angiogeneza wzrasta proporcjonalnie do progresji nowotworu do HCC o niskim zróżnicowaniu (ryc. 7).

Rys. 7. Patogeneza HCC. Zmiany w dopływie krwi podczas progresji zmiany chorobowej z guzka regeneracyjnego do słabo zróżnicowanego HCC. RN - guzek regeneracyjny, DN - guzek dysplastyczny, WD - dobrze zróżnicowany, PD - słabo zróżnicowany, HCC - rak wątrobowokomórkowy. Niebieski kolor - normalny dopływ krwi tętniczej, czerwony kolor - normalny dopływ krwi żylnej, zielony - nieprawidłowy dopływ krwi tętniczej.

Chociaż HCC zwykle rozwija się w obecności marskości wątroby, może również rozwijać się w normalnej wątrobie. Wiadomo, że niektóre stany (takie jak niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby) przyczyniają się do karcynogenezy wątroby przy braku marskości wątroby.

Guz regeneracyjny

Typowy regeneracyjny guzek wykazuje izoamplifikację we wszystkich fazach.

Guzek dysplastyczny

Guzek dysplastyczny - skupisko hepatocytów, które zawierają cechy dysplastyczne, ale nie spełniają kryteriów histologicznych procesu złośliwego. Wraz ze wzrostem dysplazji, wewnątrzrotyczne drogi portalowe znikają i są zastępowane przez niesparowane tętnice w zależności od stopnia dysplazji. Guz dysplastyczny może objawiać się niedoczynnością, izoamplifikacją lub nadmierną siłą w fazie tętniczej i przechodzi w stan izo-amplifikacji lub minimalnego wzmocnienia hipo-wzmocnienia podczas portenozy i późnych faz. Wysoki stopień guzków dysplastycznych (HLAD) może mieć charakterystykę wzmocnienia podobną do wysoce zróżnicowanego HCC. Ze względu na fakt, że DUVS są uważane za choroby przedrakowe, niektóre ośrodki są bardziej skłonne do ich resekcji lub ablacji niż obserwacja dynamiczna.

Typowy obwód wzmocnienia

Guzy regeneracyjne mają izoamplifikację we wszystkich fazach.

Niskie guzki zwyrodnieniowe mają izo- lub hipo-wzmocnienie w fazie tętniczej i izo-amplifikację w fazach złowrogiej i późnej.

Guzki dysplastyczne wysokiego stopnia mogą mieć nadciśnienie w fazie tętniczej i niewielkie wymywanie w fazie późnej.

Uwaga

Wysokogatunkowe guzki dysplastyczne mogą mieć cechy wzmocnienia podobne do wysoce zróżnicowanych HCC.

Rak wątrobowokomórkowy

HCC ma najbardziej zmienny wzorzec amplifikacji spośród wszystkich zmian złośliwych. Klasyczny obraz amplifikacji dla fcc to nadciśnienie tętnicze i późniejsze ługowanie w późnej fazie (ryc. 8 i 9).

Rys. 8. Typowy wzorzec amplifikacji HCC w ultrakrótkim pulsie. (A) Prawie izo-echogeniczny nowotwór w ultrasonogramie B-mode. (B) Nowotwór ma jednorodną moc w fazie tętniczej. (C) Nowotwór wykazuje praktycznie izoamplifikację względem wątroby w fazie portenozy. (D) Nowotwór charakteryzuje się wymywaniem i hipo-wzmocnieniem w późnej fazie wątroby.

Rys. 9. Odpowiednie obrazy CT i PSI fcc (czerwone strzałki). (A, B) tomografia komputerowa i ultrakrótkie obrazy tętna guza ze wzmocnieniem tętniczym w segmencie 7-8. (C, D) TK i obrazy ultrakrótkiego tętna tej samej zmiany pokazują wymywanie w opóźnionej (późnej) fazie.

Praktykujący lekarze powinni mieć świadomość, że HCC może mieć izo-wzmocnienie lub nawet hipo-wzmocnienie w fazie tętniczej. HCC z reguły ma dysmorficzny, podobny do koszyka obraz dopływu krwi tętniczej z wypełnieniem dośrodkowym. Tętnica pokarmowa i naczynia w kształcie litery S są czasami wyraźnie określone w guzie lub w jego pobliżu w fazie tętniczej. Heterogeniczne wzmocnienie występuje częściej w większych guzach.

Czas wymywania HCC jest zmienny, chociaż zwykle jest wolniejszy w porównaniu z innymi nowotworami złośliwymi. Przed dłuższym zanikiem VHF w fazie naczyniowej konieczna jest dłuższa wizualizacja (5-6 min.), Aby nie stracić z oczu HCC (ryc. 10).

Rys. 10. Zmienność amplifikacji nowotworu HCC (czerwone strzałki). (A) Guz, który jest nieco hipoechogeniczny w ultrasonogramie B-mode, ma izoaktywność w fazie tętniczej. (B) Guz wykazuje pewne wymywanie już od 3-4 minut, co wskazuje na potrzebę przedłużonej obserwacji przez co najmniej 5 minut.

Im bardziej niezróżnicowany nowotwór, tym szybciej się go wypłukuje. Sonazoid wykazuje uszkodzenia, takie jak zwiększone defekty w fazie naczyniowej.

HCC czasami ma nadciśnienie bez zaczerwienienia. Można to zaobserwować w wysoce zróżnicowanym fcc, w którym pozostaje znaczna liczba dróg portalowych i można je pomylić z łagodną patologią. Wskaźnik czujności dla wzmocnienia tętniczego uszkodzenia musi zatem pozostać wysoki, zwłaszcza u pacjentów z marskością wątroby.

Zakrzepica wrotna, która nie jest rzadkością w marskości wątroby, zwiększa poziom amplifikacji w fazie tętniczej i zmniejsza wzmocnienie miąższu wątroby w fazie portenozy. Może to zmniejszyć niedopasowanie między wysoce arterializowanym HCC a przyległą tkanką wątroby, co utrudnia charakterystykę zmian.

Typowy obwód wzmocnienia

HCC na obrazie klasycznym ma wzmocnienie tętnicze i późniejsze wymywanie.

Im bardziej niezróżnicowany fcc, tym szybciej następuje ługowanie.

Uwaga

HCC może być wzmocnione izo lub hipo w fazie tętniczej.

Wysoce zróżnicowany HCC może nie mieć wymywania.

Słabo zróżnicowane HCC mają szybsze ługowanie.

Zakrzepica wrotna może zmniejszyć różnice między wysoce arterializowanym HCC a przylegającą tkanką wątroby.

Rak kolczystokomórkowy

Większość nowotworów dróg żółciowych w fazie tętniczej ma nadmierną wytrzymałość z powodu neoangiogenezy. Istnieją cztery różne wzorce wzmocnienia tętniczego: wzmocnienie obwodowe obręczy, niejednorodne nadciśnienie, jednorodne nadciśnienie i niejednorodna nadpobudliwość. Nowotwory o wysokim stężeniu komórek nowotworowych wykazują zwiększone nadciśnienie tętnicze, podczas gdy zmiany o proporcjonalnie wysokiej zawartości tkanki włóknistej są mniej prawdopodobne. Obraz obwodowego wzmocnienia obręczy jest często określany w wątrobie bez chorób współistniejących, podczas gdy heterogeniczne nadciśnienie jest bardziej charakterystyczne dla pacjentów z marskością lub przewlekłym zapaleniem wątroby. Pęcherzowy naciekający wewnątrzwątrobowy rak żółciowy najczęściej ma heterogenną amplifikację, która jest spowodowana zwiększeniem ilości tkanki włóknistej. Nowotwory kolczystokomórkowe są wypłukiwane w późnej fazie za pomocą ultrakrótkich pulsów (ryc. 11), ale można je scharakteryzować przez spowolnienie wzmocnienia w TK z kontrastem lub MRI z kontrastem. Zaangażowanie powierzchni wątroby w nowotwór, w wyniku proliferacji włóknistej, jest użytecznym znakiem radiologicznym, który powinien wzbudzić podejrzenie obecności raka dróg żółciowych. Jest to łatwe do zidentyfikowania na obrazie w trybie B. W odróżnieniu od HCC o niskiej złośliwości lub przerzutów, nowotwory kolczystokomórkowe są również wymywane wcześnie.

Rys. 11. Nieokreślony nowotwór wątroby (niebieskie strzałki). (A) CT brzucha bez kontrastu wykazuje rozmyte niejednorodne nowotwory w segmencie 8. (B) Ultrakrótki puls pokazuje wzmocnienie tętnicze heterogenicznego nowotworu. (C) Zmiana jest szybko wypłukiwana na początku fazy portoenozy. Biopsja zmiany wykazuje raka kolczystokomórkowego.

Typowy obwód wzmocnienia

Rak kolczystokomórkowy ma obraz ciśnienia krwi i wczesnego wymywania.

Uwaga

Wzmocnienie wzoru naśladuje słabo zróżnicowane przerzuty HCC i wątroby.

Przerzuty

Przerzuty są zwykle wyświetlane w przypadku ultrakrótkich tętnic płucnych z nadciśnieniem, ponieważ guz zawiera więcej naczyń krwionośnych niż otaczający miąższ wątroby. Szybki wzrost przerzutów często charakteryzuje się wzmocnieniem w kształcie pierścienia lub w postaci halo, co jest związane z obecnością naczyń obwodowych tętnic i jądra martwiczego ze zmniejszonym przepływem naczyniowym (ryc. 12). Zmiany przerzutowe są wypłukiwane wystarczająco wcześnie i pozostają niewzmocnione, począwszy od końca tętnicy lub od początku fazy zwężającej. Niektóre przerzuty objawiają się hipo-wzmocnieniem w całej fazie naczyniowej, co jest częstsze w pierwotnym raku okrężnicy i odbytnicy oraz w raku oskrzeli.

Rys. 12. Wzmocnienie obrzeża przerzutów do wątroby. (A - C) Przerzuty w wątrobie płucnej wykazują zwiększoną obręcz w fazie tętniczej z ługowaniem w fazach złowrogiej i późnej. Część środkowa, która składa się z tkanki martwiczej, jest niewymuszona. (D, E) Odpowiednie badanie CT z kontrastem tych samych przerzutów do wątroby w fazach tętniczych i porowatych.

Przerzuty mogą naśladować słabo zróżnicowany HCC lub rak dróg żółciowych w ultrakrótkich pulsach. Kluczowe punkty, które pomagają odróżnić przerzuty, obejmują: historię pacjenta, marskość wątroby (zwiększone prawdopodobieństwo HCC) i liczne zmiany (zwiększone prawdopodobieństwo przerzutów).

Typowy obwód wzmocnienia

Przerzuty mają obraz wzmocnienia tętniczego i wczesnego wymywania.

Przerzuty wzmacniają się jako halo z hipo-wzmocnionym rdzeniem martwiczym.

Uwaga

Niektóre przerzuty mogą być hipoefektywne we wszystkich fazach.

Wzorzec amplifikacji naśladuje obraz słabo zróżnicowanego HCC i raka okrężnicy.

Chłoniak

Pierwotny chłoniak wątroby jest dość rzadki. Większość przypadków rozwija się u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza u mężczyzn w wieku 50 lat. Istnieje niewielka liczba opublikowanych danych dotyczących wzorców wzmocnienia chłoniaka wątroby. Doniesiono, że charakterystyka wzmocnienia jest typowa dla zmian złośliwych o nadmiernej sile podczas fazy tętniczej i wymywania w późnej fazie.

Wykrywanie zmian chorobowych

USI pomaga zwiększyć czułość w wykrywaniu zmian w wątrobie, ponieważ może wykryć małe guzy do 3 mm. Badania ultrasonograficzne małych przerzutów do wątroby są również lepsze niż badania dynamiczne CT z prawidłowo wykonanym badaniem. W związku z tym wytyczne organizacji WFUMB-ESFUMB zalecają stosowanie ultrakrótkiego tętna jako testu wykluczającego w przypadku małych przerzutów i ropni.

Substancje z fazą pooperacyjną (Sonazoid) są szczególnie przydatne do tego celu, biorąc pod uwagę, że zmiany złośliwe są zazwyczaj pozbawione komórek Kupffera (ryc. 13).

Rys. 13. Wykrywanie przerzutów do wątroby. Sonazoidalny kontrast w fazie naczyniowej. Przerzuty wątroby są lepiej widoczne jako defekty wzmocnienia.

Do połowy wszystkich wysoce zróżnicowanych HCC ma oznaki wypłukiwania, jednak zmiany beznaczyniowe (na przykład torbiele) mogą być mylone z wadami wzmocnienia. W związku z tym dodatkowe wstrzyknięcia bolusa Sonazoid są wskazane do ponownego obrazowania w fazie tętniczej wszystkich wykrytych zmian.

Śródoperacyjna ultrasonografia kontrastowa

Śródoperacyjna ultrasonografia USG (IO-US) służy chirurgowi do podjęcia decyzji podczas resekcji wątroby poprzez wykrycie FPP. Dodanie VHF (IO-UKI), jak pokazano, jest bardziej czułą metodą niż CT z kontrastem, MRI z kontrastem i IO-US do identyfikacji i charakteryzacji zmian. IO-UKI może zmienić wielkość interwencji chirurgicznej z 25% do 30% przypadków. Prowadzi to do większej częstotliwości skutecznych procedur terapeutycznych, niższej częstotliwości resztkowych brzegów guza i zwiększenia częstotliwości operacji zachowujących narządy. Aby wykonać IO-USI, zaleca się stosowanie specjalnych czujników śródoperacyjnych o wysokiej częstotliwości. Czas trwania wzmocnienia kontrastu jest krótszy w przypadku IO-USI, ponieważ mikropęcherzyki są szybciej niszczone ze względu na bliskość czujnika do wątroby.

Ultrashortowa terapia płucna podczas terapii ablacyjnej

USP poprawia zdolność do odpowiedniego dostosowania czujnika poprzez wyraźniejsze przedstawienie mniejszych guzów i zwiększenie rozdzielczości kontrastu między obszarem obwodowym zmiany a otaczającymi tkankami. Badania wykazały, że dodanie VHF do badania ultrasonograficznego podczas interwencji prowadzi do poprawy wyników procedur ablacyjnych w porównaniu z ultrasonografią bez kontrastu. Ultrasonografia jest szczególnie skuteczna, gdy tomografia komputerowa z kontrastem, rezonans magnetyczny z kontrastem lub standardowa sonografia nie są w stanie wyraźnie wyobrazić dotkniętego obszaru.

Okołozabiegowa ultrakrótka terapia płucna wykazała porównywalne wyniki w porównaniu z CT z kontrastem, gdy w ciągu 24 godzin wykryto resztkową tkankę guza i określono sukces leczenia. Resztkowe zmiany chorobowe, które są określane natychmiast po leczeniu ablacyjnym, można natychmiast wyeliminować, eliminując potrzebę ponownego znieczulenia i wydłużając czas pobytu w szpitalu. Impuls ultrakrótki należy wykonać około 5 minut po ablacji, aby zapewnić usunięcie gazu powstającego podczas zabiegu (ryc. 14).

Rys. 14. Ultrashortowa terapia płucna podczas terapii ablacyjnej. (A) Pre-ablacyjny ultrakrótki puls potwierdza obecność tętniczego wzmocnienia HCC (pomarańczowy trójkąt). (B) Obraz uszkodzenia w trybie B uzyskany podczas ablacji częstotliwości radiowej. Zwróć uwagę na obecność igły ablacyjnej (pomarańczowa gwiazda). Obecność gazu (artefakty dzwonienia z cieniem) utrudnia ocenę tej zmiany natychmiast po terapii. (C, D) Postablacja PFU pokazuje gładką, lekko hiperemiczną ramkę. Nie należy tego mylić z resztkowym guzem. Strefa po ablacji nie zwiększa się w późnym porcie.

Monitorowanie post-ablacyjne z użyciem ultrakrótkiego impulsu jest również przydatne do wykrywania zlokalizowanych nawrotów. Radiolog powinien pamiętać o zachowaniu hipernaczyniowego wzmocnienia obręczy, które często określa się w ciągu miesiąca po zabiegu, i nie należy tego mylić z nawrotem guza.

Ograniczenia

Ten ultrakrótki impuls cierpi na te same ograniczenia, co standardowa ultrasonografia, więc słaba jakość skanowania bez kontrastu raczej nie zapewni dobrej jakości ultrakrótkiego tętna. Zmiany podfreniczne mogą być trudne do wykrycia i ich cechy. Ponadto obraz głębokich zmian jest problematyczny, zwłaszcza u pacjentów otyłych lub z ciężką dystrofią tłuszczową wątroby lub marskością wątroby. Praktycy powinni być świadomi, że fale ultradźwiękowe są tłumione przez mikropęcherzyki, a zjawisko to znane jest jako samoocienienie. Jest to ważne, ponieważ zbyt duża dawka mikrobąbelków ogranicza penetrację. Ponadto, gdy fale ultradźwiękowe propagują się przez mikropęcherzyki, zmieniają się i przyczyniają do powstawania nieliniowego echa (propagacja nieliniowa), co prowadzi do pojawienia się artefaktów w dalekim polu.

Chociaż najmniejsza wykrywalna zmiana w tętnie ultrakrótkim wynosi 3 do 5 mm, przedział ufności diagnostycznej wzrasta z wielkością uszkodzenia większą niż 1 cm, co nie jest niespodziewane, ponieważ im mniejsza zmiana, tym trudniej ocenić jej wzorzec wzmocnienia.

Pułapki

Ważne jest, aby pamiętać o możliwym nakładaniu się schematów wzmacniania zmian łagodnych i złośliwych. Bhayana i wsp. Podają 97% nowotworów dotkniętych wymywaniem i fakt ten ma pozytywną wartość prognostyczną 72%. Chociaż kontrast wymywania jest kluczowym elementem diagnostyki różnicowej zmian łagodnych i złośliwych, około 30% łagodnych zmian ma oznakę wymywania, podczas gdy niektóre HCC nie.

Zdolność do różnicowania guzów jest procesem znacznie bardziej skomplikowanym, ze specyficznością zaledwie 64%. Klasyczne nadciśnienie tętnicze z późniejszym ługowaniem określa się nie tylko w HCC, ale także w raka dróg żółciowych, chłoniaku i przerzutach.

HCC jest zdecydowanie najczęstszym nowotworem złośliwym, który w większości przypadków charakteryzuje się powolnym ługowaniem. W wątpliwych przypadkach zaleca się wykonanie dodatkowego CT z kontrastem lub MRI z kontrastem. Biopsja jest zalecana do korelacji histologicznej w przypadku, gdy diagnoza pozostaje niepewna.

CZĘŚĆ 3:

PERSPEKTYWY

Ilościowe określenie perfuzji guza

Badanie kryteriów reakcji guzów litych jest nowoczesnym standardem stosowanym do oceny odpowiedzi na leczenie raka wątroby. Jednak są one przeznaczone do pomiaru zmniejszenia objętości guza po leczeniu cytostatycznym, ograniczając ich skuteczność poprzez ocenę odpowiedzi na leki cytostatyczne. Mikro-pęcherzyki jako substancja czysto wewnątrznaczyniowa są idealne do ilościowego pomiaru perfuzji. Dynamiczny USP jest potencjalnym biomarkerem do oceny odpowiedzi na leczenie, szczególnie w przypadku substancji antyangiogennych.

Badania mikropęcherzyków 3D i 4D

Wizualizacja 3D pozwala na lepszą ocenę morfologii i objętości całego guza, podczas gdy wizualizacja 4D pozwala na ocenę obrazów 3D w czasie rzeczywistym. Jednoczesne użycie wielowarstwowego pakietu oprogramowania (który wyświetla wynikowy obraz 3D w postaci obrazów sekwencyjnych) umożliwia skuteczne wykrywanie małych zmian chorobowych (ryc. 15).

Rys. 15. Ultrasonografia 3D. (A) Tworzenie obrazu 3D przez nałożenie wielu wycinków w badaniu całej strefy postabilizacji. W tym przypadku objętość (gęstego) nawracającego guza można oszacować lepiej. (B) Wizualizacja 3D PHG pokazuje jej centralną tętnicę i gałęzie gałęzi.

Obrazowanie 3D w czasie rzeczywistym może również poprawić wykrywanie cech unaczynienia PPP.

Wizualizacja celu (obserwacji)

Trwają prace nad mikropęcherzykami pokrytymi antygenami powierzchniowymi i skierowanymi na określone receptory komórkowe. Ich cele obejmują: czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego 2 i integrynę avb3. Zmiany te mogą być cenne w wykrywaniu zmian i ich diagnostyce różnicowej. Może również ułatwić planowanie leczenia poprzez identyfikację mutacji powierzchni komórek, które są podatne lub nieprzepuszczalne dla określonych schematów leczenia.

PODSUMOWANIE

USI jest cennym narzędziem diagnostycznym, które jest opłacalne, bezpieczne i nie ma promieniowania jonizującego. Jego zastosowanie w czasie rzeczywistym i stosowanie czysto wewnątrznaczyniowych środków kontrastowych to unikalne cechy, których nie mają inne techniki obrazowania. Konieczne są ciągłe postępy technologiczne i ulepszone metody kontrastowania, aby zdecydowanie ustalić rolę ultrakrótkich impulsów w obrazowaniu wątroby.

Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego odgrywa szczególną rolę w diagnostyce chorób wątroby. Czułość MRI w wykrywaniu zmian ogniskowych nie jest gorsza od tomografii komputerowej w chwili obecnej. Niewątpliwą zaletą tej metody jest jej bardzo wysoka specyficzność. Nawet bez wprowadzenia środka kontrastowego uzyskuje się dobre wyniki diagnostyczne w identyfikacji ropni, torbieli, naczyniaków i przerostu guzkowego.

Wątroba jest organem, który zapewnia procesy metaboliczne w organizmie. Z jej udziałem następuje przemiana jednej substancji w drugą. Jego inną ważną funkcją - barierą, jest neutralizacja trujących substancji przedostających się do organizmu.

Ze względu na swoją funkcję barierową wątroba jest poddawana dużym obciążeniom, co często prowadzi do jej różnych chorób. Najczęściej diagnozowane są:

  • ropnie narządów;
  • zmiany marskości;
  • nowotwory o łagodnym i złośliwym charakterze;
  • zmiany dystroficzne;
  • wirusowe zapalenie wątroby i nie tylko natury;
  • zwłóknienie to zastąpienie zdrowych komórek tkanką łączną i innymi.

Skierowanie na badanie wątroby za pomocą rezonansu magnetycznego jest zwykle wykonywane przez hepatologa lub gastroenterologa. Przyczynami skierowania na tomografię mogą być objawy patologii narządowej: dolegliwości bólowe w prawym nadbrzuszu, utrata apetytu, zażółcenie białek oka, ciemnienie moczu itp.

Ponadto badanie może zostać powołane w następujących przypadkach:

  • w przypadku podejrzenia nowotworu złośliwego w tkankach wątroby lub narządów znajdujących się najbliżej;
  • Zdiagnozowano powiększenie wątroby (wzrost wielkości ciała), którego przyczyną była choroba lub przyczyna jest nieznana;
  • wyjaśnienie danych z innych metod diagnostycznych;
  • istnieje powód, by podejrzewać, że w narządzie utworzyły się kamienie lub osady soli, które uniemożliwiają przepływ normalnych procesów;
  • wyjaśnić etiologię zapalenia wątroby i konsekwencje tej choroby dla narządu;
  • rak wątroby był uprzednio zdiagnozowany i istnieje zagrożenie przerzutami pobliskich narządów;
  • ocena skuteczności leczenia, na przykład po chemioterapii lub zabiegu chirurgicznym;
  • ocena stanu wątroby w marskości wątroby i tak dalej.

Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego to badanie, w którym ocenia się nie tylko strukturę wątroby, ale także drogi krwi i dróg żółciowych. Kompleksowa ocena pozwala lekarzom najdokładniej zdiagnozować chorobę i wyciągnąć wnioski na temat jej przyczyn, aby w pełni wyleczyć chorobę.

Skan MRI pokaże takie choroby jak:

    naczyniaki krwionośne;

Są to małe łagodne nowotwory, które na zdjęciach wyglądają jak ogniska hipointensywne. Gdy kontrastuje, materiał kontrastowy z peryferii zostanie wypłukany, co pozwoli na odróżnienie od nowotworów złośliwych.

ogniskowy przerost ogniskowy;

Drugie pod względem częstości występowanie łagodnego guza wątroby. Obrazy wyglądają jak pojedyncze lub wielokrotne formacje, które mają wyraźną kapsułę z wyraźnymi i równymi konturami.

hemosyderoza;

Choroba jest związana z nadmiernym gromadzeniem żelaza w tkankach wątroby. Na zdjęciach organy będą hipo-intensywne, ponieważ żelazo jest ferromagnetykiem.

zmiany marskości;

Marskość wątroby jest śmiertelną, nieuleczalną chorobą, którą można wykryć na wczesnym etapie za pomocą badania MRI, a tym samym znacznie wydłużyć oczekiwaną długość życia. Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego pokaże, że płat wątroby po prawej stronie jest zmniejszony w porównaniu z normą, podczas gdy płat ogoniasty i segment boczny, przeciwnie, są powiększone. Rozproszone ogniska hipointensywne będą widoczne w strukturze miąższu.

MRI w przypadku marskości umożliwia również ocenę stanu żyły wrotnej, która również jest dotknięta tą chorobą. Na zdjęciach można ocenić obecność zastoju w nim, rosnącą presję.

ropnie;

Ropień MRI będzie wyglądał jak zaokrąglona edukacja, której echogeniczność (intensywność barwienia na obrazie) może się różnić w zależności od etapu procesu. Kontury są zwykle rozmyte.

torbiele i przyjaciele;

Torbiele wątroby na wątrobie są widoczne w postaci formacji o wyraźnych konturach. Echo może również różnić się w zależności od rodzaju torbieli.

MRI z kontrastem przepisuje się pacjentom z guzem w wątrobie, ale z jakiegoś powodu nie można dokładnie określić jego charakteru. Dzięki zastosowaniu kontrastu możliwe jest z dokładnością prawie 100% odróżnienie nowotworów złośliwych od łagodnych.

Innym wskazaniem do MRI wątroby z kontrastem jest obecność jakichkolwiek objawów uszkodzenia narządów w połączeniu z brakiem obiektywnych danych z innych wcześniejszych badań. Ponieważ metoda jest bardzo dokładna, może nawet wykryć bardzo małe nowotwory lub drobne zmiany w narządzie.

MRI wątroby to zabieg, który zwykle nie wymaga złożonego przygotowania. 24 godziny przed badaniem produkty tworzące gazy są wyłączone z diety pacjenta. Bezpośrednio przed badaniem przez 2-3 godziny nie zaleca się przyjmowania pokarmu.

Pacjent, po przybyciu do biura, usuwa wszystkie metalowe przedmioty i leży na stole tomograficznym, który jest umieszczony wewnątrz urządzenia.

Podczas badania osoba nie odczuwa dyskomfortu, po cichu leżąc w aparacie przez pół godziny. W niektórych przypadkach może wystąpić atak klaustrofobii, ale można z tym walczyć, rozmawiając z lekarzem za pomocą specjalnego mikrofonu wbudowanego w urządzenie.

Czasami badanie jest przedłużane do 1-1,5 godziny, jeśli jest to konieczne do uzyskania dokładniejszych informacji. Ważne jest, aby przez cały ten czas nie ruszać się z miejsca, aby zdjęcia były wysokiej jakości.

Jeśli MRI wykonywany jest z kontrastem, środek kontrastowy wstrzykuje się do żyły przed zabiegiem, co jest jednym z etapów przygotowania do badania.

Główną zaletą MRI wątroby jest to, że procedura jest całkowicie bezpieczna dla organizmu ludzkiego i wysoce informacyjna. Badanie jest przepisywane nie tylko dzieciom w każdym wieku, ale także kobietom w ciąży, co wskazuje na wysokie bezpieczeństwo obrazowania metodą rezonansu magnetycznego. Promieniowanie rentgenowskie lub inne promieniowanie szkodliwe dla organizmu nie wpływa na pacjenta podczas diagnozy.

Jedną z alternatywnych metod diagnostycznych jest tomografia komputerowa. W przypadku CT na ciało pacjenta wpływają zdjęcia rentgenowskie, dzięki czemu jego zastosowanie nie zawsze jest możliwe we wczesnych stadiach choroby, aby nie sprowokować jego progresji.

CT jest również mniej informacyjną metodą diagnostyczną, mimo że często wykonuje się ją z kontrastem. Tomografia komputerowa daje najdokładniejsze dane dla zmian objętościowych narządu. Jest przepisywany na następujące choroby:

  • silny wzrost objętości i masy ciała;
  • ogromne uszkodzenie tkanki wątroby przez zmiany marskości;
  • wykryte nowotwory;
  • istnieje stałe i trwałe uczucie dyskomfortu lub bólu w wątrobie.

Ultradźwięki są jednym z rutynowych badań, które są przydzielane wszystkim pacjentom z nieprawidłowościami brzusznymi. Jeśli dane uzyskane po badaniu ultrasonograficznym wystarczą lekarzowi do postawienia diagnozy, będzie ono ograniczone tylko do tego badania diagnostycznego. Jeśli jest zbyt mało informacji, aby postawić diagnozę, można wykonać dodatkowe badanie TK i rezonans magnetyczny, aby ocenić stan wątroby.

Porównywanie skuteczności ultradźwięków i rezonansu magnetycznego jest niepraktyczne, ponieważ MRI nie jest nigdy przypisywane jako badanie pierwszego stopnia, w przeciwieństwie do USG.

Diagnostyka ultrasonograficzna pomoże lekarzowi, oszczędzając pieniądze pacjenta, w zdiagnozowaniu prostych chorób lub, jeśli pacjent jest klaustrofobiczny, w uzyskaniu przynajmniej niektórych danych do postawienia diagnozy. MRI z kolei pozwoli wyjaśnić diagnozę w wątpliwych przypadkach, w celu ustalenia obecności nowotworu i jego charakteru.

MRI wątroby jest skuteczną, ale wciąż dość kosztowną metodą przesiewową przepisywaną pacjentom w kontrowersyjnych przypadkach, gdy diagnoza nie jest całkowicie jasna. Technika ma wysoką rozdzielczość, która umożliwia jej zastosowanie do diagnozy onkologii na wczesnych etapach.

Jeśli podejrzewasz, że dysfunkcja tomografii komputerowej wątroby odnosi się do preferowanych metod diagnostycznych. Tomografia komputerowa wątroby pozwala uzyskać wysokiej jakości obrazy, zgodnie z którymi lekarz zidentyfikuje rodzaj, stadium, formę i stopień uszkodzenia narządów, określi taktykę leczenia (chirurgiczną lub terapeutyczną), przewidzi dalszy przebieg patologii. Istotą CT jest radiografia ciała za pomocą promieni rentgenowskich, ale stosowane dawki są bezpieczne dla organizmu. Dane CT są przekazywane pacjentowi 1,5 godziny po zabiegu w formie cyfrowej lub drukowanej.

Tomografia to sprzętowo-programowe badanie wiązki zdrowia narządów wewnętrznych.

Tomografia komputerowa wątroby jest metodą diagnostyczną, która pozwala określić patologię wątroby. Metoda odnosi się do skutecznego i informacyjnego wykrywania wczesnych etapów. Procedurę przeprowadza się za pomocą skanowania wiązki, uzyskując pełne i szczegółowe dane na temat stanu wątroby. Tomografia komputerowa wątroby może wykryć chorobę nawet w fazie bezobjawowej. Podczas diagnozowania nowotworu w wątrobie metodą można określić odmianę. Na przykład, naczyniak krwionośny jest wykrywany, gdy jego wartość nie osiągnęła jeszcze 10 mm.

Tomografia wątrobowa obejmuje procedurę skanowania narządu w celu wykrycia nieprawidłowości.

Cechy tomografii wątroby:

  • określenie stanu miąższu wątroby;
  • wyraźna wizualizacja guzów różnego typu;
  • ustalenie przyczyn wzrostu ciała;
  • ustalenie rodzaju patologii wywołującej żółtaczkę;
  • wizualizacja krwawienia wewnętrznego, stopień zagrożenia, miejsce gromadzenia się krwi w przypadku uszkodzenia wątroby.

Możliwość wczesnego wykrycia jakiejkolwiek patologii wątroby sprawia, że ​​CT jest metodą diagnostyczną, która jest korzystnie odróżniana od innych procedur diagnostycznych. Skanowanie wiązką pozwala określić nawet nieprawidłowości funkcjonalne w wątrobie dzięki zastosowaniu środka kontrastowego. W rezultacie lekarz może postawić dokładną diagnozę, określić schemat leczenia lub dostosować taktykę terapeutyczną. Rozpoznanie choroby na wczesnym etapie zwiększa szanse na wyleczenie pacjenta bez operacji. Zatem zaletami tej procedury są:

Tomografia umożliwia identyfikację dolegliwości wątroby na najwcześniejszych etapach.

  • dokładna diagnoza chorób o dowolnej etiologii;
  • możliwość jednoczesnego badania wątroby i narządów regionalnych;
  • możliwość skanowania awaryjnego bez przygotowania z szybkim uzyskaniem wyników;
  • zastosowanie mniej czułych czujników ruchu, co pozwala uzyskać obrazy o wyższej jakości;
  • możliwość tworzenia obrazów 3D do rozważenia pod różnymi kątami w oryginalnej i powiększonej wersji;
  • minimalne skutki uboczne;
  • minimalna wrażliwość na implanty metalowe, pompy insulinowe, rozruszniki serca w ciele pacjenta i brak wpływu na ich pracę;
  • bezbolesność

Aby poprawić skuteczność metody, zaleca się stosowanie kontrastu. Przy pomocy substancji pomocniczej określa się normy pod względem kształtu, wielkości, struktury, konturów narządu, struktury zrazików, stanu torebki tłuszczowej, naczyń wewnątrzwątrobowych i dróg żółciowych. Wskaźniki są normalne, zgodnie z wynikami tomografii komputerowej tkanek wątroby są wizualizowane w następujący sposób:

  • jednorodność strukturalna tkanki miąższowej;
  • większa gęstość tkanki niż trzustka, nerka, śledziona, woreczek żółciowy;
  • mniej gęste obszary w strukturze tkanki miąższowej, odpowiadające naczyniom wątrobowym;
  • brak wizualizacji tętnicy wątrobowej i przewodów z żółcią wewnątrz zrazików;
  • identyfikacja żyły wrotnej, wspólnego kanału wątrobowego i żółciowego.

Choroby wątroby według wyników CT są wyświetlane w nasyceniu kolorów i rozszerzeniach w różnych częściach narządu.

Patologia zależy od następujących funkcji:

  1. Guzy łagodne (torbiele klasyczne, gruczolaki, naczyniaki krwionośne) wykazują ciemność z gładkimi krawędziami o wyraźnych granicach, ale o falistej strukturze. Typ wzrostu - powolny do małych wartości.
  2. Nowotwory złośliwe CT przedstawiają się jako zaciemnienia z postrzępionymi, rozmytymi, szorstkimi krawędziami. Typ wzrostu - szybki, agresywny do dużych rozmiarów.
  3. Problemy z przewodami dla ukrwienia i odpływu żółci są wizualizowane przez zmiany nasycenia kolorów (częściej, przez wzmocnienie) w pewnych miejscach, jak również przez zanik niektórych kanalików i wizualizację innych.

Aby zeskanować wątrobę na tomografie za pomocą wiązki rentgenowskiej, która świeci przez ciało ze wszystkich stron. Urządzenie rejestruje szybkość przepływu promieniowania przez tkankę wątroby, a następnie przetwarza ją za pomocą specjalnego oprogramowania. Komputer tworzy trójwymiarowe kolorowe obrazy ciała z wyraźną wizualizacją obszaru patologicznego. Aby dokonać dokładnej diagnozy, można użyć jednego z następujących typów CT:

Tomografia jest wykonywana przez sprzęt, z późniejszym przetwarzaniem oprogramowania podstawowych danych.

  1. SCT (spiralny tomogram) jest klasyczną techniką wykorzystującą obrotowe wiązki promieni rentgenowskich w spirali, co pozwala uzyskać jeden lub kilka obrazów na obrót. Prędkość obrotowa jest wybierana indywidualnie przez lekarza.
  2. MSCT wątroby to technika wielospiralna (zmodernizowana CT) o zwiększonej rozdzielczości. Szybkość skanowania - 300 obrazów / obrót. Często stosowany w diagnostyce awaryjnej.
  3. CT wątroby z kontrastem - technika często używana do identyfikacji problemów z naczyniami krwionośnymi i drogami żółciowymi. W tym celu stosuje się środek kontrastowy z głównym składnikiem, jod, wstrzyknięty do żyły łokciowej pacjenta i zdolny do gromadzenia się w strukturach o zwiększonym dopływie krwi.
  4. SPECT wątroby jest techniką emisji pojedynczego fotonu, która umożliwia uzyskanie obrazów tkanek miąższowych warstwa po warstwie po dożylnym podaniu wskaźnika radiowego (izotopu technetu). Technika ta umożliwia identyfikację, z powodu niewystarczającej lub nadmiernej akumulacji izotopów guza, o innej naturze i etiologii. Kolorowe obrazy warstwowe można złożyć w obraz 3D.

Procedura jest zalecana w celu zdiagnozowania choroby lub kontroli po operacji na gruczole, po przeszczepie lub wycięciu części wątroby, po chemioterapii lub napromieniowaniu na tle raka w celu wykrycia zmian w narządzie i monitorowania jego stanu. W przypadku podejrzenia takich patologii i stanów zaleca się wykonanie tomografii komputerowej zrazików wątrobowych:

Badanie tomograficzne umożliwia diagnozowanie torbieli, onkologii, zapalenia, urazów narządów wewnętrznych.

  • torbielowate przerzuty;
  • policystyczny;
  • nadciśnienie żyły wrotnej, upośledzony ogólny przepływ krwi w narządzie lub atak serca wątroby;
  • patologiczne powiększenie wątroby o nieznanej etiologii;
  • wszystkie rodzaje marskości;
  • naciek tłuszczowy;
  • uraz radiacyjny;
  • gruźlica, zapalenie wątroby, ropnie;
  • zakrzepica, niedrożność żył;
  • rak, blastoma;
  • chłoniak, przerzuty ogniskowe;
  • naczyniaki krwionośne, bąblowica, tłuszczaki;
  • uszkodzenie otrzewnej.

Jak każda normalna procedura, tomografia komputerowa wątroby ma pewne ograniczenia i środki ostrożności, takie jak:

  1. Ciąża, zwłaszcza w pierwszym trymestrze.
  2. Dzieci poniżej 16 lat. Procedura jest przepisywana niezwykle rzadko, ponieważ promieniowanie może niespodziewanie wpływać na wrażliwy organizm.
  3. Nadwrażliwość na promieniowanie rentgenowskie, kontrast, wskaźnik radiowy.
  4. Ciężka patologia i stan. Mówimy o zaburzeniach czynności serca, nerek, cukrzycy, szpiczaku, problemach z tarczycą.

Klasyczna metoda CT nie wymaga specjalnych środków przygotowawczych. Wyjątkiem jest technika z kontrastem. Warunkiem powodzenia procedury jest odrzucenie jedzenia na 6 godzin przed rozpoczęciem skanowania. Powinieneś zabrać ze sobą całą dokumentację medyczną do tomografii, a lekarz powinien zostać poinformowany o istniejących patologiach, fobiach (na przykład strachu przed ograniczoną przestrzenią), ciąży i laktacji. Aby uniknąć kłopotów, powinieneś przygotować się moralnie na procedurę. Kiedy pacjent jest szczególnie zdenerwowany, lekarz przepisuje lek uspokajający jako preparat. Jeśli podczas przyjmowania doustnego występuje niechęć do kontrastu, lekarz pozwoli ci rozcieńczyć go sokiem lub herbatą.

Procedura jest przeprowadzana w specjalnym pomieszczeniu z ochroną przed promieniowaniem. W osobnym pomieszczeniu znajduje się komputer odczytujący dane z tomografu. Pacjent jest umieszczany na specjalnym ruchomym stole w pozycji leżącej (z tyłu). Stół porusza się wewnątrz urządzenia, w którym zamontowane są urządzenia rentgenowskie. Aby uzyskać najbardziej wysokiej jakości i wyraźne obrazy, pacjent musi leżeć nieruchomo. Często pacjent jest przymocowany specjalnymi pasami. Czasami wstrzymanie oddechu zajmuje trochę czasu. Dane uzyskane z tomografii komputerowej są wydawane pacjentowi w ciągu godziny.

Substancja wskaźnikowa pozwala uzyskać dokładniejsze obrazy tkanek miękkich w celu identyfikacji stanu naczyń, układu limfatycznego i wykrywania nowotworów. Podczas stosowania kontrastu przed włożeniem stołu do urządzenia, pacjentowi wstrzykuje się lub podaje substancję wskaźnikową do picia. Następnie kontrast pojawia się naturalnie przez pewien czas po CT. Aby było to szybsze, zaleca się picie większej ilości płynu - drugiego dnia organizm całkowicie pozbywa się wskaźnika.

CT oznacza ekspozycję na ciało, ale pojedyncze użycie nie doprowadzi do konsekwencji. Jednak pomimo minimalnych dawek częste zabiegi nie są zalecane ze względu na właściwość promieniowania dla akumulacji w tkankach. Dlatego, jeśli to konieczne, wielokrotne monitorowanie stanu pacjenta CT jest zastępowane metodami alternatywnymi, na przykład ultradźwiękami. Częste K T obarczone są onkologią.

Mogą wystąpić niepożądane reakcje na użycie środka kontrastowego, chociaż ryzyko wystąpienia jest minimalne. W pokoju diagnostycznym zawsze są leki ratunkowe, które normalizują stan pacjenta podczas nieoczekiwanej reakcji alergicznej. Aby wyeliminować działania niepożądane, zaleca się przygotowanie się do procedury badań krwi kreatyniny przed zabiegiem. Jeśli pacjent ma patologie w tle, procedurę przeprowadza się w obecności anestezjologa, który może pomóc w nagłych wypadkach.

Na jakość wyników uzyskanych dzięki komputerowemu badaniu wiązki wątroby wpływają ostatnie badania z użyciem środka kontrastowego na bazie baru lub specjalnego wzmacniacza. Substancja ta nie może być całkowicie wyeliminowana z organizmu i da fałszywe wyniki po ekspozycji na promieniowanie rentgenowskie. Aby zakłócać normalny przebieg badania wątroby, można metalowych przedmiotów w postaci zacisków chirurgicznych w otrzewnej.

Istnieje wiele badań tomograficznych dotyczących bezpieczeństwa procedury i jakości wyników.

Istnieje wiele podobnych technik CT. Wszystkie z nich są wymienne, ale częściej są one łączone, zwłaszcza w trudnych przypadkach. Często skanowanie promieniowania jest adresowane, gdy dokładność innych technik diagnostycznych nie jest wystarczająca. Tylko MRI można porównać pod względem informatywności z CT z technik innych niż promień, podobnie jak ta sama szybka i dokładna metoda diagnozowania patologii wątroby, naczyń krwionośnych i dróg żółciowych. Rzadziej, CT jest zastępowany przez konwencjonalne promieniowanie rentgenowskie lub ultradźwięki, które są tańsze w przeliczeniu na badanie. W celu kompleksowego badania wątroby i organizmu badane są najnowsze osiągnięcia medycyny nuklearnej, PET CT, które badają zmiany patologiczne w czasie rzeczywistym.

Główną zaletą tomografii nad USG jest uzyskanie wyraźniejszego i bardziej szczegółowego obrazu wątroby. Dzięki wysokiej przepuszczalności promieni rentgenowskich możliwe jest zdiagnozowanie stanu gruczołu u otyłych pacjentów, gdy warstwa tłuszczu nie pozwala falom ultradźwiękowym dotrzeć do miejsca przeznaczenia. Ale USG ma również przewagę nad CT - niższy koszt, co jest preferowane przez niektórych pacjentów.

Struktury tkankowe wątroby są znacznie gęstsze niż tkanki innych narządów, w szczególności śledziony lub trzustki. Dlatego zastosowanie ultradźwięków w diagnostyce zmian hepatocytów nie jest tak skuteczne. Najlepszą alternatywą jest teraz tomografia (obliczona i rezonans magnetyczny), której czułość wynosi 100%, a dokładność diagnostyczna odpowiednio 82,1% i 90,4%. Wybór konkretnego rodzaju tomografii jest wykonywany indywidualnie zgodnie ze wskazaniami, ale zasadniczo w celu wyjaśnienia diagnozy stosuje się kombinację USG, CT i MRI, zwłaszcza jeśli wielkość ogniskowych stanów zapalnych lub zmian jest mniejsza niż 1 cm.

Zasada badania wątroby przez CT opiera się na ekspozycji na promieniowanie rentgenowskie - fale elektromagnetyczne wnikają głęboko w tkanki i wychwytują różnicę gęstości. W rezultacie pobieranych jest około 10–12 plasterków (obrazów), które są wysyłane do macierzy i odczytywane przez komputer. U zdrowej osoby tkanka wątroby jest jednolita i gęsta, a miejsca o mniejszej gęstości odpowiadają lokalizacji dużych naczyń krwionośnych. Przewody wątrobowe i żółciowe są wyraźnie widoczne na tomogramie, ale naczynia wewnątrzwątrobowe i tętnice są niedostrzegalne, więc pacjentowi wstrzykuje się środek kontrastowy, aby je uwidocznić.

Oprócz porównania gęstości tkanek podczas CT wątroby stosuje się inne markery diagnostyczne. Na przykład, guzy i skrzepy krwi na wczesnym etapie formowania mają gęstość podobną do gęstości miąższu, ale również wskazują na zniekształcone kontury wątroby. A jeśli przewody żółciowe są rozszerzone, można twierdzić, że 70% pacjent ma żółtaczkę obturacyjną (niedrożność dróg żółciowych). Przeprowadzono badanie, którego celem było porównanie możliwości diagnostycznych CT i MRI:

Procenty to maksymalna dokładność diagnostyczna metody podczas badania pewnych patologii. Formacje patologiczne znajdują się w tabeli w rosnącej gęstości względem siebie.

Środek kontrastowy umożliwia odróżnienie torbieli konwencjonalnych od torbielowatych, które gromadzą kontrast na krawędziach.

Wyniki pokazały, że diagnostyka MRI jest bardziej skuteczna w wykrywaniu nowotworów, jednak CT ma swoje zalety w stosunku do rezonansu magnetycznego:

  • lepsza wizualizacja ścian naczyń krwionośnych i przewodów, co zwiększa prawdopodobieństwo wykrycia zakrzepów krwi i niedrożności;
  • łatwość określenia patologii na wczesnym etapie rozwoju;
  • szybkość procedury (zaledwie kilka minut w porównaniu do 60–120 minut potrzebnych na rezonans magnetyczny);
  • wizualizacja daje trójwymiarowy obraz wątroby;
  • w badaniu CT jamy brzusznej jest bardziej informacyjny;
  • woreczek żółciowy jest mniej podatny na badanie MRI;
  • przystępny koszt.

Szybkość procedury i niższy koszt w stosunku do MRI doprowadziły do ​​powszechnego zastosowania tomografu komputerowego. Ponadto możliwe jest badanie pacjentów, którym przeciwwskazany jest rezonans magnetyczny. Są to ludzie cierpiący na klaustrofobię i nadwagę (ponad 110 kg), a także pacjenci, którzy mają metalowe protezy i implanty w swoich ciałach.

Osoby powyżej 50. roku życia, które mają tatuaże, nawet ze wskazaniami do MRI, CT, są wykonywane, tak jak wcześniej barwniki do tatuażu zawierały żelazo w swoim składzie. Silny efekt magnetyczny powoduje przyciąganie cząstek Fe, powodując ogromny ból u pacjenta.

W diagnostyce guzów w wątrobie bardzo ważne jest zintegrowane podejście, ponieważ czasami nawet połączone zastosowanie MRI i CT nie pozwala na odróżnienie łagodnego guza od złośliwego. W tym przypadku wskazana jest biopsja. Najczęściej lekarze najpierw przepisują USG, jako pierwszy etap diagnozy, a następnie CT. Wynika to z faktu, że przy tej samej echogeniczności guza z miąższem, można go zobaczyć tylko w TK i odwrotnie.

Tak więc, wykrywanie guzów w wątrobie jest lepsze, jeśli to możliwe, podjęcie MRI, a ustanowienie innych chorób jamy brzusznej powinno być zaufane CT, które ma następujące cechy:

Przeciwwskazania do CT wynikają z dużej dawki promieniowania, choć jest ona nadal mniejsza niż w przypadku konwencjonalnych promieni rentgenowskich. Efektywne obciążenie promieniowaniem dla jednej procedury to dawka promieniowania, którą osoba otrzymuje z promieniowania tła przez 3–5 lat. Idealnie, tomografia komputerowa wątroby, podobnie jak innych narządów, jest dozwolona raz w roku. Jeśli zamierzona korzyść z procedury przewyższa możliwe ryzyko, zostaje wyznaczona trzy razy w roku, ale z przerwami na co najmniej 5 tygodni.

Prawdopodobieństwo poważnej alergii na jod, który jest stosowany jako środek kontrastowy, jest niskie. A indywidualna nietolerancja jodu jest bardzo rzadkim zjawiskiem związanym z jakimikolwiek naruszeniami układu hormonalnego i tarczycy.

Kontrast podaje się ostrożnie pacjentom z niewydolnością nerek i cukrzycą, ponieważ organizm nie może wytrzymać obciążenia.

Chociaż CT jest wykonywane szybko, konieczne jest wcześniejsze przygotowanie procedury:

  1. Przez 5 dni musisz przejść ogólne testy i wykonać USG.
  2. Przez 2 dni należy zrezygnować z używania muffinów, roślin strączkowych, mleka i innych produktów, które powodują zwiększone tworzenie się gazu, ponieważ obrzęk jelit naciska na sąsiednie organy, powodując zniekształcenie wyników skanowania.
  3. Wieczorem powinieneś odmówić obfitego obiadu, a lekarze zalecają lewatywę do czyszczenia ciała (do 1 l).
  4. Musisz przyjść na zabieg na pusty żołądek i zabrać ze sobą wygodne ubrania (piżamę lub szlafrok bez wielu ozdób i sprzączek).
  5. Jeśli pacjent czuje się zdenerwowany, lekarz podaje mu środki uspokajające, ponieważ musisz się zrelaksować tak bardzo, jak to możliwe i leżeć nieruchomo podczas skanowania.
  6. W niektórych przypadkach kończyny pacjenta mogą być ustalone.

Podczas zabiegu pacjent zakłada czyste, proste ubrania i usuwa całą biżuterię. Kładzie się na specjalnym stole, który porusza się wewnątrz pierścienia, wyposażonym w czujniki rentgenowskie. Gdy pacjentowi podaje się kontrast, może odczuwać metaliczny smak w ustach, zawroty głowy i nudności. Jednocześnie pojawi się uczucie ciepłych fal przepływających po całym ciele. Jeśli ten objaw się nasili, musisz poinformować o tym lekarza. Czas trwania procedury może się różnić od funkcjonalności używanego sprzętu - od 1-2 do 10 minut. Pod koniec badania CT pacjent musi pić dużo płynów, aby szybko usunąć kontrast z ciała.

Osoby cierpiące na cukrzycę i przyjmujące metforminę, muszą zrezygnować z używania leku 2 dni po zabiegu, ponieważ kontrast opóźnia wydalanie toksycznych substancji zawartych w leku.

Pierwsze wyniki można znaleźć bezpośrednio po zabiegu, na przykład w celu odróżnienia chorób rozproszonych narządów jamy brzusznej i zakrzepicy żył wątrobowych od guzów, torbieli i ropni. Dokładniejsza diagnoza staje się jasna po dokładnym przestudiowaniu wykonanych zdjęć i porównaniu ich z wynikami innych testów.

Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego jest informacyjną, bezpieczną, bezbolesną, nowoczesną metodą diagnostyczną, za pomocą której można wykryć różne zaburzenia i choroby narządów na najwcześniejszych etapach. MRI wątroby umożliwia badanie strukturalnego i funkcjonalnego stanu ciała, identyfikację lokalizacji ognisk zapalenia i dokładną diagnozę.

Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego opiera się na ekspozycji obszaru, który ma być badany, przez pole magnetyczne i odbiór promieniowania elektromagnetycznego z atomów wodoru obecnych w komórkach ciała (jako części wody).

Diagnostyka odbywa się za pomocą specjalnego urządzenia - tomografu, który wytwarza promieniowanie magnetyczne i fale radiowe. Urządzenie skanuje badany obszar, drgania fal są przesyłane do komputera, przekształcane w obraz. Po zakończeniu skanowania lekarz może zbadać uzyskane obrazy, które wyświetlają wszystkie szczegóły obszaru badania w różnych rzutach, a także w warstwach w przekroju (o szerokości kroku 1 cm, aw razie potrzeby zidentyfikować guzy i przerzuty - 0,5 cm).

MRI pozwala ocenić strukturę tkanki wątroby i stan dróg żółciowych

Tomografia rezonansu magnetycznego dostarcza szczegółowych informacji na temat stanu tkanki wątroby, ujawnia ogniska patologiczne, ich naturę, lokalizację, ogrom. Procedura jest przeprowadzana w celu sformułowania i udoskonalenia wstępnie zdiagnozowanych, jeśli istnieją przeciwwskazania do innych rodzajów badań diagnostycznych.

Co pokazuje MRI wątroby, możesz dowiedzieć się szczegółowo od diagnosty. Skanowanie umożliwia specjaliście szczegółowe zbadanie i zidentyfikowanie zmian strukturalnych w tkankach wątroby, wewnętrznych i zewnętrznych przewodów żółciowych, w celu wykrycia nowotworu.

Jeśli wykryty zostanie nowotwór złośliwy, MRI pomaga ocenić wielkość guza, wykryć przerzuty w tkankach pobliskich narządów.

Diagnostyka za pomocą MRI może wykryć:

  • wrodzone lub nabyte anomalie strukturalne narządu;
  • obecność kamieni i formacji solnych;
  • dystroficzne, ropne, złośliwe procesy w tkankach (rozwój marskości wątroby, stłuszczenie wątroby, dystrofia wątrobowo-mózgowa, ropień wątroby);
  • zasięg i lokalizacja uszkodzeń tkanek podczas uszkodzenia;
  • zwężenie dróg żółciowych.

Wykazano, że MRI prowadzi:

  • z częstym bólem wątroby, gdy przyczyny nie można ustalić;
  • żółtaczka o niewyjaśnionym pochodzeniu;
  • zaburzenia krążenia w narządzie;
  • niedrożność dróg żółciowych;
  • podejrzenie powstawania złóż soli i kamieni;
  • podejrzenie niezakaźnego zapalenia wątroby, marskości, zwyrodnienia tłuszczowego, ropnia;
  • przypuszczalny rozwój w wątrobie i pobliskich narządach złośliwej formacji;
  • hepatomegalia (zwiększenie rozmiaru narządu).

Ponadto MRI pozwala określić przydatność narządu do przeszczepu, ocenić skuteczność terapii po przeszczepie narządu lub w przypadku raka.

MRI zapewnia możliwość wyboru optymalnej taktyki terapeutycznej

MRI wątroby można wykonać z lub bez środków kontrastowych. Przygotowanie do badania w każdym przypadku jest nieco inne.

Aby przygotować się do MRI bez kontrastu, musisz:

  • w przypadku zabiegu u dziecka lub pacjenta ze zwiększonym niepokojem, przed wizytą u anestezjologa w celu wyboru środków uspokajających;
  • 3 dni przed badaniem, porzucenie konsumpcji produktów powodujących wzdęcia, zwiększone tworzenie się gazu;
  • jeden dzień przed badaniem, zacznij brać chelatory (węgiel aktywny), a jeśli to konieczne, preparaty meteorologiczne przepisane przez lekarza;
  • w przeddzień badania przeprowadzić lewatywę oczyszczającą
  • przez 5–7 godzin przed zabiegiem powstrzymuj się od jedzenia żywności i płynów;
  • przed badaniem z silnym lękiem weź środek uspokajający, z przewlekłym bólem przewlekłym - środek przeciwbólowy;
  • Nie używaj makijażu w dniu skanowania.

W przeddzień badania sorbenty muszą zostać zaakceptowane.

Przygotowanie do badania MRI wątroby przy użyciu środków kontrastowych oprócz powyższych zaleceń obejmuje:

  • USG lub test wykluczający ciążę;
  • próbki do określania tolerancji środka kontrastowego;
  • laboratoryjne badania krwi i moczu w celu wykluczenia niewydolności nerek.

W przypadku nadmiernego lęku pacjentowi przed zabiegiem przepisywane są środki uspokajające. W ciężkich zaburzeniach psychicznych i badaniu małych dzieci można zastosować znieczulenie ogólne.

Bezpośrednio przed wykonaniem jakiegokolwiek rezonansu magnetycznego pacjent musi usunąć wszystkie metalowe przedmioty (biżuteria, spinki do włosów, zegarki, kolczyki), zostawić karty bankowe, telefony i inne urządzenia elektroniczne poza biurem.

Kamera tomograficzna jest wyposażona w system oświetlenia i wentylacji, system interkomu do dwustronnej komunikacji między lekarzem a pacjentem oraz przycisk alarmowy do wezwania lekarza (jeśli stan pacjenta pogorszy się podczas badania).

Standardowa procedura tomografii:

  • pacjent jest umieszczony na stole urządzenia w pozycji poziomej, w celu unieruchomienia jego kończyn przymocowane są specjalnymi paskami;
  • stół wsuwa się do tunelu tomografu;
  • specjalista przeprowadza skanowanie, podczas którego badany nie odczuwa dyskomfortu i bólu, łatwo wytrzymuje wyznaczony czas;
  • po zakończeniu badania stół automatycznie wychodzi z tunelu.

Procedura trwa od 30 minut do 1,5 godziny. Odszyfrowanie obrazów i przetworzenie wyników zajmuje lekarzowi 40–60 minut. Jeśli konieczna jest konsultacja z innymi ekspertami, pacjent może otrzymać wniosek następnego dnia.

Aby wyniki były wiarygodne, pacjent musi pozostać nieruchomy podczas zabiegu. Przy najmniejszym ruchu obraz jest zniekształcony, diagnoza może wykazywać odchylenie od normy.

Przed zakończeniem lekarz musi rozszyfrować otrzymane obrazy.

W celu wykrycia guzów, zwężenia przewodów żółciowych i oceny stanu naczyń, MRI wątroby wykonuje się z kontrastem - środek kontrastowy wstrzykuje się dożylnie pacjentowi na krótko przed badaniem. Dość często do kontrastowania stosuje się nowoczesny lek Primovist, dobrze i szybko dystrybuowany w komórkach wątroby.

MRI z Primovistem pozwala wykryć nowotwór we wczesnych stadiach rozwoju, odróżniając nowotwór złośliwy od torbieli i innej łagodnej zmiany, oceniając zakres przerzutów, rozróżniając nowotwór matki od przerzutów wtórnych.

Bezwzględne przeciwwskazania do MRI to:

  • obecność w ciele metalowych struktur (implantów, protez, rozruszników serca, pompy insulinowej, defibrylatorów, zacisków naczyniowych, sztucznych stawów, fragmentów muszli, kul);
  • obecność sztucznej zastawki w sercu;
  • tatuaże na ciele, wykonane przy użyciu cząstek ferromagnetycznych;
  • nadwaga, otyłość;
  • ciąża (pierwszy trymestr, w drugim i trzecim zabiegu przeprowadzana jest z ogromną koniecznością).

Większość skanerów jest zaprojektowana na wagę do 130 kg i tylko w niektórych klinikach instalowane są urządzenia umożliwiające badanie pacjentów o wadze do 250 kg.

Przeciwwskazania względne obejmują zaburzenia psychiczne, w tym klaustrofobię, czyli strach przed ograniczoną przestrzenią i hiperkinezą (niemożność kontrolowania ruchów własnego ciała).

Pacjenci z klaustrofobią są diagnozowani tylko w otwartych skanerach.

MRI z kontrastem jest przeciwwskazany:

  • z niewydolnością nerek;
  • w przypadku alergii na środek kontrastowy;
  • pacjenci poddawani hemodializie;
  • podczas ciąży i karmienia piersią.

Nie jest możliwe wykonanie MRI pacjenta w ciężkim stanie, z ostrą niewydolnością oddechową lub serca.

Zalety tej metody to:

  • wysoce informacyjny;
  • bezpieczeństwo (badanie opiera się na skutkach promieniowania magnetycznego, nie ma szkodliwego efektu promieniowania);
  • minimalna liczba przeciwwskazań;
  • bezbolesność

Wraz z MRI powszechne metody diagnostyczne obejmują ultrasonografię i tomografię komputerową. Porównywanie ich nie jest całkowicie poprawne, ponieważ badania mają różne cele i założenia.

MRI - najbardziej pouczająca, ale droga procedura, często przeprowadzana w celu potwierdzenia wyników USG lub CT

Badanie ultrasonograficzne jest procedurą przesiewową, z reguły wyznaczaną na początkowych etapach diagnozy. Wykonano rezonans magnetyczny w celu potwierdzenia lub udoskonalenia wyników badania USG. Co lepsze - MRI lub USG, w każdym przypadku lekarz musi podjąć decyzję. Główną zaletą badania ultrasonograficznego jest absolutne bezpieczeństwo, możliwość trzymania kobiet w ciąży i dzieci. Jednak USG nie rozpoznaje początkowych etapów procesu onkologicznego, a wyniki badania zależą bezpośrednio od kwalifikacji i profesjonalizmu lekarza.

Nie można jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie, która metoda jest bardziej informacyjna - MRI lub tomografia komputerowa. Tomografia komputerowa z kontrastem jest również dość pouczająca. Jednak w przypadku CT pacjent jest narażony na promieniowanie, co jest niezwykle niepożądane w rozwoju onkologii i może przyczyniać się do nasilenia procesów patologicznych. Jednak, gdy niemożliwe jest wykonanie MRI, tomografia komputerowa staje się alternatywą.

Najdokładniejsze wyniki CT uzyskuje się z uszkodzeniem narządu objętościowego - znacznym wzrostem, masywną marskością wątroby i rozległym nowotworem.

Opinie na temat procedury są w większości pozytywne. Pacjenci łatwo tolerują badanie, które nie powoduje bólu i dyskomfortu. Negatywne opinie dotyczą głównie braku profesjonalizmu lekarzy, którzy nie wyjaśniają pacjentom, jakiego rodzaju badania są potrzebne, z kontrastem lub bez. Również błędna diagnoza może zostać postawiona przez lekarza, który nieprawidłowo odcyfrował obrazy.

Anya
Ze względów zdrowotnych musiał przejść MRI wątroby. Klinika zaproponowała wprowadzenie środka kontrastowego, który kosztuje tyle samo, co sama procedura. Odmówiłem, ponieważ lekarz nie powiedział nic o wprowadzeniu kontrastu, po prostu dał wskazówki dotyczące MRI. W rezultacie, zgodnie z wynikami konwencjonalnego rezonansu magnetycznego, obraz nie został w pełni wyjaśniony, diagnostyka wykazała prawie to samo, co ultradźwięki. W rezultacie musiałem przejść do CT z kontrastem. Być może MRI i metoda informacyjna, ale pamiętaj, aby określić, czy użycie kontrastu.

Tatiana
Musiałem sprawdzić moją wątrobę na MRI. Procedura jest bezbolesna, w kapsule tomografu nie ma strachu. Jedynym dyskomfortem był głośny hałas, który powoduje, że urządzenie i okresowe polecenia diagnosty wstrzymują oddech. Badanie przeprowadzono bez kontrastu. Procedura trwała 35 minut. Zgodnie z wynikami nie znaleziono nic niebezpiecznego.

Katya
Zrobił MRI wątroby bez kontrastu. Rezultatem jest masywne tworzenie wątroby, o którym mowa. Pokazał zdjęcie innemu specjaliście. Doszedł do wniosku, że nie jest to naczyniak, ale torbiel. Po pewnym czasie, aby wyjaśnić diagnozę wysłaną do CT z kontrastem. Potwierdzili już dokładną diagnozę - torbiel. Dokładność MRI zależy więc od profesjonalizmu diagnosty, odszyfrowywania obrazów.

MRI jest dokładną, niezawodną, ​​bezbolesną i bezpieczną metodą badań, która pozwala zidentyfikować chorobę na wczesnym etapie rozwoju. Jedynym minusem procedury diagnostycznej jest wysoki koszt. Jednak w niektórych przypadkach bez badania niemożliwe jest wyjaśnienie diagnozy lub stopnia uszkodzenia narządów, więc cena ta jest w pełni uzasadniona. Aby jednak mieć pewność co do wyników badania, ważne jest skontaktowanie się z doświadczonymi wykwalifikowanymi diagnostami.

Zapalenie kłębuszków nerkowych w czasie ciąży

Czy problemy z nerkami po antybiotykach: nieprzyjemny efekt uboczny lub poważny problem?