Chlorek Trospiya: opis, instrukcje, cena

MEDYCYNY WAKACYJNYCH WCZEŚNIEJ SĄ DOPUSZCZONE DO PACJENTA TYLKO PRZEZ LEKARZA. NINIEJSZA INSTRUKCJA TYLKO DLA PRACOWNIKÓW MEDYCZNYCH.

Opis substancji czynnej chlorek Trospii / chloridum Trospii.

Wzór: C25H30ClNO3, nazwa chemiczna: chlorek endo-3 - [(hydroksydifenyloacetylo) oksy] spiro [8-azoniabicyklo [3.2.1] oktano-8,1'-pirolidynylo].
Grupa farmakologiczna: środki wegetotropowe / antycholinergiczne / m-antycholinergiczne.
Działanie farmakologiczne: przeciwskurczowe, przeciwcholinergiczne.

Właściwości farmakologiczne

Chlorek trospium konkuruje z acetylocholiną o m-cholinergiczne receptory błon postsynaptycznych mięśni gładkich. Chlorek Trospia hamuje odpowiedź przywspółczulną, która jest spowodowana przez pozazwojową aktywację nerwu błędnego i blokuje działanie muskarynowe acetylocholiny. Trospium chloride ma wysokie powinowactwo do receptorów cholinergicznych M1 i M3. Chlorek Trospia zmniejsza napięcie mięśni gładkich wypieracza pęcherza. Lek oprócz m-antycholinergicznego ma bezpośrednie działanie przeciwspastyczne. U pacjentów z niestabilną czynnością pęcherza chlorek trospii zmniejsza częstość samoistnego skurczu mięśni i oddawania moczu, zarówno w ciągu dnia, jak i w nocy, zwiększa odstępy między oddawaniem moczu. Chlorek Trospia eliminuje lub osłabia nietrzymanie moczu i naglące potrzeby. Chlorek Trospia hamuje wydzielanie gruczołów ślinowych, zmniejsza aktywność skurczową pęcherzyka żółciowego, żołądka, przełyku i rozluźnia mięśnie rzęskowe. Trospium chloride nie ma działania centralnego. Skuteczność chlorku trospium jest widoczna w skurczach pooperacyjnych i czynnościowych pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, przewodu pokarmowego, a także w szeregu badań diagnostycznych, w tym fibrogastroduodenoskopii.
Trospium chloride jest substancją hydrofilową, słabo rozpuszczalną w lipidach, dlatego nie przenika przez barierę krew-mózg. W przypadku połknięcia maksymalne stężenie osiąga się w ciągu 5-6 godzin. Stężenie chlorku trospium w surowicy po jednorazowym spożyciu 20 - 60 mg jest proporcjonalne do przyjętej dawki. Związane z białkami osocza o 50 - 80%. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi średnio 5-18 godzin, nie kumuluje się. Chlorek Trospia jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej, około 10% jest wydalane w postaci spiroalkoholu (metabolitu, który powstaje podczas hydrolizy wiązań estrowych).

Wskazania

Dyssynergia zwieracza wypieracza na tle przerywanego cewnikowania; imperatywne oddawanie moczu i nietrzymanie moczu z neurogenną i idiopatyczną nadaktywnością wypieracza (w tym urazy kręgosłupa, stwardnienie rozsiane, nabyte i wrodzone choroby rdzenia kręgowego, parkinsonizm, udar); nokturia i częstomocz; moczenie nocne i dzienne; w kompleksowym leczeniu zapalenia pęcherza moczowego, któremu towarzyszą objawy nadpobudliwe; mieszane formy nietrzymania moczu.

Metoda stosowania chlorku trospii i dawki

Chlorek Trospia jest przyjmowany, czas trwania leczenia i schemat dawkowania są ustalane indywidualnie; zwykle przepisywany 5, 15 lub 30 mg 2 - 3 razy dziennie. Pacjenci w podeszłym wieku przepisywali 5 mg 2-3 razy dziennie.
Przed leczeniem konieczne jest ustalenie przyczyny dysfunkcji wegetatywnej pęcherza moczowego.
Przed przepisaniem chlorku trospii konieczne jest wykluczenie obecności raka pęcherza moczowego i zakażenia dróg moczowych.
Jeśli funkcja zwieracza wypieracza jest upośledzona, pęcherz powinien być całkowicie opróżniony przez cewnikowanie.
W czasie leczenia chlorek trospii powinien odmówić wykonania potencjalnie niebezpiecznej pracy, która wymaga zwiększonej uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych (w tym prowadzenia pojazdów).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość, tachyarytmia, jaskra z wąskim kątem przesączania i jaskra z zamkniętym kątem przesączania, zatrzymanie moczu, miastenia (stan może się pogorszyć z powodu zahamowania acetylocholiny), karmienie piersią, wiek do 18 lat (skuteczność i bezpieczeństwo stosowania nie są określone), spowolnienie ewakuacji pokarmu z żołądka i stan, który predysponować do ich rozwoju; niewydolność nerek, która wymaga dializy.

Ograniczenia w korzystaniu z

Patologia układu sercowo-naczyniowego, w której wzrost częstości akcji serca jest niepożądany (przewlekła niewydolność serca, tachykardia, choroba wieńcowa serca, migotanie przedsionków, zwężenie zastawki dwudzielnej, nadciśnienie, ostre krwawienie i inne); podwyższona temperatura ciała (ze względu na tłumienie aktywności gruczołów potowych, temperatura ciała może nadal rosnąć); tyreotoksykoza (prawdopodobnie zwiększona częstoskurcz); paraliżowa niedrożność jelit (możliwy rozwój niedrożności); patologia przewodu pokarmowego, której towarzyszą stany obturacyjne (zwężenie odźwiernika i achalazja) (ewentualnie zmniejszenie napięcia i ruchliwości, co prowadzi do opóźnienia i niedrożności zawartości żołądka); refluksowe zapalenie przełyku, przepuklina otworu przełykowego przepony, która jest połączona z refluksowym zapaleniem przełyku (rozluźnienie dolnego zwieracza przełyku i zmniejszona ruchliwość przełyku i żołądka może przyczynić się do wzmocnienia refluksu żołądkowo-przełykowego przez zwieracz z zaburzoną funkcją i powolnym opróżnianiem żołądka); atonia jelit u osłabionych pacjentów lub pacjentów w podeszłym wieku (możliwa niedrożność); przewlekłe zapalne choroby jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna) (prawdopodobnie hamujące ruchliwość jelit i zwiększające ryzyko porażenia jelitowego; możliwe jest również zaostrzenie lub manifestacja takich ciężkich powikłań, jak toksyczny megakolon); choroby o zwiększonym ciśnieniu wewnątrzgałkowym (jaskra z otwartym kątem przesączania) (ciśnienie wewnątrzgałkowe może wzrosnąć z powodu działania rozszerzającego źrenicę; może być wymagana korekta leczenia); suchość w ustach (długotrwałe stosowanie może powodować dalsze nasilenie kserostomii); niewydolność nerek lub wątroby (zwiększa ryzyko działań niepożądanych z powodu zmniejszonej eliminacji leku); neuropatia autonomiczna (wegetatywna) (paraliż zakwaterowanie i zatrzymanie moczu może wzrosnąć); toksykoza u kobiet w ciąży (prawdopodobnie zwiększone nadciśnienie); ciąża; patologia mózgu u dzieci (może nasilać się wpływ centralnego układu nerwowego); Choroba Downa (możliwy wzrost częstości akcji serca i niezwykłe rozszerzenie źrenicy); porażenie mózgowe (może być najbardziej wyraźną reakcją na leki antycholinergiczne); rozrost gruczołu krokowego i zespół przeczulicy pęcherza moczowego z łagodnymi objawami resztkowego moczu; predyspozycje do zatrzymania moczu lub choroby, którym towarzyszy niedrożność dróg moczowych; przewlekłe choroby płuc, zwłaszcza u osłabionych pacjentów (zmniejszenie wydzielania oskrzeli może prowadzić do pogrubienia tajemnicy i tworzenia korków w oskrzelach); wiek powyżej 40 lat (ryzyko rozwoju niezdiagnozowanej jaskry).

Stosować w czasie ciąży i laktacji

Stosowanie chlorku trospii w czasie ciąży jest możliwe tylko wtedy, gdy zamierzona korzyść dla matki jest wyższa niż możliwe ryzyko dla płodu. Brak danych na temat bezpieczeństwa stosowania chlorku trospii podczas ciąży u ludzi. W badaniach stwierdzono, że chlorek trospii w ograniczonych ilościach przenika przez łożysko. W czasie leczenia chlorkiem trospii należy przerwać karmienie piersią.

Skutki uboczne chlorku trospium

Układ pokarmowy: suchość w ustach, suchość w gardle, zaparcia, biegunka, ból w górnej części brzucha, niestrawność, ból brzucha, zaburzenia smaku, rozdęcie brzucha, wymioty, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, mały lub umiarkowany wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych.
Układ nerwowy i narządy zmysłów: ból głowy, zmęczenie, zawroty głowy, omamy, majaczenie, senność, pobudzenie, niepokój, zmęczenie, zaburzenia snu, zespół suchego oka, niewyraźne widzenie, zaburzenia oczu, rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia.
Układ moczowo-płciowy: bolesne oddawanie moczu, zatrzymanie moczu, naruszenie opróżniania pęcherza moczowego, krwotok krwotoczny, mastodynia.
Układ krążenia: tachykardia, częstoskurcz nadkomorowy, ból w klatce piersiowej, omdlenia, tachyarytmia, arytmia, kołatanie serca, omdlenia, ból w klatce piersiowej, przełom nadciśnieniowy.
Reakcje alergiczne: wysypka, obrzęk naczynioruchowy (w tym twarz, usta, język, krtań), zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne.
Inne: sucha skóra, tłumione wydzielanie gruczołów potowych lub pocenie się, rabdomioliza, ostra martwica mięśni szkieletowych, duszność, duszność.

Interakcja chlorku trospium z innymi substancjami

Chlorek Trospia nasila działanie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, amantadyny, chinidyny, disopiramidu, blokerów receptora histaminowego H1, mimetyków beta-adrenergicznych.
Połączone stosowanie metforminy i chlorku trospium może zmniejszyć ogólnoustrojową ekspozycję na chlorek trospium.
Być może interakcja farmakokinetyczna chlorku trospii z innymi lekami wydalanymi przez aktywne wydzielanie kanalikowe (prokainamid, morfina, bromek pankuronium, tenofowir, wankomycyna i inne). Połączone stosowanie chlorku trospium z tymi lekami może zwiększyć stężenie chlorku trospium w osoczu krwi. Staranna kontrola pacjentów z połączonym stosowaniem tych leków.
Chlorek Trospia osłabia działanie prokinetyki (cyzapryd i metoklopramid).
Chlorek Trospia, wpływając na funkcje wydzielnicze i motoryczne przewodu pokarmowego, zmienia wchłanianie wspólnie stosowanych leków.
Być może spadek absorpcji chlorku trospii podczas dzielenia się lekami zawierającymi substancje takie jak colestiramine, guar, colestipol.

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania chlorku trospii nasilają się objawy antycholinergiczne (tachykardia, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie skóry, suchość w ustach).
Leczenie: płukanie żołądka i przyjmowanie adsorbentów (węgiel aktywny i inne); podczas zatrzymania moczu - cewnikowanie pęcherza moczowego; pacjenci z jaskrą - wkroplenie pilokarpiny; w ciężkich przypadkach przepisywane są leki cholinomimetyczne (siarczan metylu neostygminy); z niewystarczającym efektem, niestabilnością krążenia krwi i / lub ciężką tachykardią, beta-adrenoblokery są wstrzykiwane dożylnie pod kontrolą ciśnienia krwi i elektrokardiogramu.

Trospium chloride (Trospium chloride)

Treść

Wzór strukturalny

Rosyjska nazwa

Łacińska nazwa substancji to chlorek Trospium.

Nazwa chemiczna

Formuła brutto

Grupa farmakologiczna chlorku Trospia substancji

Klasyfikacja nosologiczna (ICD-10)

Kod CAS

Substancje charakterystyczne chlorek Trospiya

Czwartorzędowa zasada amoniowa.

Bezbarwna lub lekko żółtawa substancja krystaliczna. Rozpuszczalność w wodzie wynosi około 1 g / 2 ml. Masa cząsteczkowa 427,97.

Farmakologia

Konkuruje z acetylocholiną dla m-cholinergicznych receptorów błon postsynaptycznych mięśni gładkich. Blokuje działanie muskarynowe acetylocholiny i hamuje reakcję przywspółczulną spowodowaną przez pozazwojową aktywację nerwu błędnego. Zmniejsza napięcie mięśni gładkich wypieracza pęcherza (z wyjątkiem m-cholinolitycznego mającego bezpośredni efekt przeciwspastyczny). U pacjentów z niestabilną czynnością pęcherza moczowego zmniejsza częstotliwość spontanicznego skurczu mięśni i oddawania moczu w ciągu dnia i nocy, zwiększa odstępy między oddawaniem moczu. Osłabia lub eliminuje naglącą potrzebę i nietrzymanie moczu.

Zmniejsza aktywność skurczową przełyku, żołądka, pęcherzyka żółciowego, hamuje wydzielanie gruczołów ślinowych, rozluźnia mięśnie rzęskowe.

Skuteczność czynnościowych i pooperacyjnych skurczów przewodu pokarmowego, pęcherzyka żółciowego i przewodów, szereg badań diagnostycznych, w tym fibrogastroduodenoskopia.

Hydrofilowy, słabo rozpuszczalny w lipidach, w rezultacie słabo pokonuje BBB. Po spożyciu Cmax osiąga się w ciągu 5–6 h. Wydalany przez nerki w większości niezmieniony.

Zastosowanie substancji chlorek Trospia

Nietrzymanie moczu i nagła potrzeba oddania moczu z idiopatyczną i neurogenną nadpobudliwością wypieracza (w tym stwardnienie rozsiane, urazy kręgosłupa, wrodzone i nabyte choroby rdzenia kręgowego, udaru, parkinsonizmu); dyssynergia wypieracza-zwieracza na tle przerywanego cewnikowania; w leczeniu zapalenia pęcherza moczowego, któremu towarzyszą objawy nadpobudliwe; częstomocz i nokturia; mieszane formy nietrzymania moczu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość, zatrzymanie moczu, jaskra z wąskim kątem przesączania, tachyarytmia, miastenia.

Ograniczenia w korzystaniu z

Choroby sercowo-naczyniowe, w których zwiększenie częstości akcji serca może być niepożądane (tachykardia, przewlekła niewydolność serca, choroba wieńcowa); tyreotoksykoza; podwyższona temperatura ciała; refluksowe zapalenie przełyku, przepuklina rozworu przełykowego w połączeniu z refluksowym zapaleniem przełyku; choroby przewodu pokarmowego, którym towarzyszą stany obturacyjne (achalazja i zwężenie odźwiernika); atonia jelit u pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych; niedrożność porażenna; choroby o podwyższonym ciśnieniu wewnątrzgałkowym; przewlekłe zapalne choroby jelit (choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego); suche usta; przewlekłe choroby płuc, zwłaszcza u wyniszczonych pacjentów; autonomiczna (autonomiczna) neuropatia; niewydolność nerek; toksykoza kobiet w ciąży; Porażenie mózgowe; Choroba Downa; wiek dzieci (nie określono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci).

Stosować w czasie ciąży i laktacji

Stosowanie w ciąży jest możliwe tylko wtedy, gdy spodziewana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Kategoria działania na płód FDA - C.

W momencie leczenia należy przerwać karmienie piersią.

Skutki uboczne substancji chlorek Trospiya

Suchość w ustach, upośledzone zakwaterowanie oka.

Podczas stosowania chlorku trospiowego zgłaszano rozwój obrzęku twarzy, warg, języka i / lub krtani. W jednym przypadku obrzęk naczynioruchowy odnotowano po przyjęciu pierwszej dawki. Jeśli wystąpi obrzęk, należy natychmiast przerwać podawanie leku i przeprowadzić odpowiednie leczenie.
Pacjentów należy ostrzec o możliwym rozwoju obrzęku naczynioruchowego podczas stosowania chlorku trospii.

Źródło informacji

Wyniki badań kontrolowanych placebo

W badaniach kontrolowanych placebo z udziałem pacjentów otrzymujących chlorek trospii (n = 591) lub placebo (n = 590), z częstością większą niż 1%, odnotowano następujące działania niepożądane (obok nazwy wskazano procent występowania tego działania niepożądanego w grupie chlorku tropsylu w nawiasach w grupie placebo):
Ze strony narządów trawiennych: suchość w ustach - 20,1% (5,8%), zaparcia - 9,6% (4,6%), ból w nadbrzuszu - 1,5% (1,2%), niestrawność - 1,2% (0,3%), wzdęcia - 1,2% (0,8%).
Ze strony układu nerwowego i narządów zmysłów: ból głowy - 4,2% (2%), zwiększone zmęczenie - 1,9% (1,4%), zespół suchego oka - 1,2% (0,3%).
Ze strony układu moczowego: zatrzymanie moczu - 1,2% (0,3%).

Inne działania niepożądane odnotowane w fazie 3 badań klinicznych kontrolowanych placebo w Stanach Zjednoczonych, obserwowane z częstością ponad 0,5% u pacjentów otrzymujących chlorek trospii i przekraczających placebo: tachykardia, niewyraźne widzenie, wzdęcia, wymioty, zaburzenia smaku, suchość w gardle, sucha skóra
Podczas badań klinicznych odnotowano 1 przypadek obrzęku naczynioruchowego.

Źródła informacji

Istnieją doniesienia otrzymane w okresie obserwacji po wprowadzeniu do obrotu dotyczące rozwoju następujących działań niepożądanych podczas stosowania chlorku trospii (nie ustalono ich związku z przyjmowaniem leku).

Ze strony przewodu pokarmowego: zapalenie żołądka.

Od układu sercowo-naczyniowego: kołatanie serca, częstoskurcz nadkomorowy, ból w klatce piersiowej, omdlenia, przełom nadciśnieniowy.

Z układu nerwowego i narządów zmysłów: zaburzenia widzenia, omamy, majaczenie.

Reakcje alergiczne: zespół Stevensa-Johnsona, reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, wysypka.

Źródła informacji

Interakcja

Wzmacnia działanie amantadyny, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, chinidyny, blokerów histaminy H1-receptory, disopyramide, beta adrenomimetic.

Jednoczesne stosowanie z lekami wydalanymi przez nerki przez wydzielanie kanalikowe

Być może interakcja farmakokinetyczna z innymi lekami, które pochodzą z aktywnego wydzielania kanalikowego (na przykład prokainamid, bromek pankuronium, morfina, wankomycyna, tenofowir). Jednoczesne stosowanie chlorku trospium z tymi lekami może prowadzić do zwiększenia jego stężenia w surowicy. Zaleca się uważne monitorowanie pacjentów z połączonym stosowaniem tych leków.

Źródła informacji

Interakcje z metforminą

W badaniach u zdrowych ochotników wykazano, że jednoczesne podawanie 500 mg metforminy (w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu) 2 razy na dobę z 60 mg chlorku trospium o przedłużonym uwalnianiu zmniejszało ogólnoustrojową ekspozycję na chlorek trospium: AUC0-24 - średnio o 29%, Cmax - o 34%.

Źródła informacji

Droga podania

Środki ostrożności dotyczące chlorku trokopium

Jeśli funkcja zwieracza wypieracza jest upośledzona, cewnikowanie powinno zapewnić całkowite opróżnienie pęcherza. Kiedy autonomiczna dysfunkcja pęcherza moczowego, ich przyczyna musi zostać ustalona przed rozpoczęciem terapii. Przed przepisaniem leku konieczne jest wykluczenie obecności zakażeń układu moczowego i raka pęcherza moczowego. Nie powinien być używany podczas pracy kierowców pojazdów i osób, których zawód wiąże się ze zwiększoną koncentracją uwagi.

Trospium chloride

Treść

Nazwa łacińska [edytuj]

Grupa farmakologiczna [edytuj]

Charakterystyka substancji [edycja]

Farmakologia [edytuj]

Chlorek Trospium konkuruje z acetylocholiną o m-cholinergiczne receptory postsynaptycznych błon mięśni gładkich. Chlorek Trospia blokuje działanie muskarynowe acetylocholiny i hamuje odpowiedź przywspółczulną spowodowaną przez pozazwojową aktywację nerwu błędnego. Chlorek Trospia zmniejsza napięcie mięśni gładkich wypieracza pęcherza (z wyjątkiem m-cholinolitycznego ma bezpośredni efekt przeciwspastyczny). U pacjentów z niestabilną czynnością pęcherza chlorek trospii zmniejsza częstość samoistnego skurczu mięśni i oddawania moczu w ciągu dnia i nocy, zwiększa odstępy między oddawaniem moczu, osłabia lub eliminuje naglące potrzeby i nietrzymanie moczu.

Po spożyciu Tmax - 4–6 h. T1/2 - 5–18 h, nie kumulowane. Wiązanie chlorku trospium z białkami osocza wynosi 50–80%. Stężenie chlorku trospium w pojedynczej dawce 20–60 mg jest proporcjonalne do przyjętej dawki. Przeważająca ilość chlorku trospium jest wydalana przez nerki w postaci niezmienionej, mniejsza część (około 10%) w postaci spiroalkoholu, metabolitu powstającego podczas hydrolizy wiązań estrowych.

Aplikacja [edytuj]

  • nietrzymanie moczu i parcie na mocz podczas idiopatycznej i neurogennej nadpobudliwości wypieracza (w tym stwardnienie rozsiane, urazy kręgosłupa, wrodzone i nabyte choroby rdzenia kręgowego, udaru, parkinsonizmu);
  • dyssynergia wypieracza-zwieracza na tle przerywanego cewnikowania;
  • w leczeniu zapalenia pęcherza moczowego, któremu towarzyszą objawy nadpobudliwe;
  • częstomocz i nokturia; mieszane formy nietrzymania moczu.

Trospia chloride: Przeciwwskazania [edytuj]

  • nadwrażliwość na chlorek trospium;
  • jaskra z wąskim kątem i zamknięta pod kątem;
  • tachyarytmia, miastenia;
  • zatrzymanie moczu;
  • spowolnienie ewakuacji żywności z żołądka i stan predysponujący do jej rozwoju;
  • niewydolność nerek wymagająca dializy (kreatynina Cl 2);
  • nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy, złe wchłanianie glukozy-galaktozy;
  • wiek dzieci (do 14 lat).

Stosowanie w ciąży i laktacji [edytuj]

Stosowanie chlorku trospii w czasie ciąży jest możliwe tylko wtedy, gdy spodziewana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

W czasie leczenia chlorek trospii powinien przerwać karmienie piersią.

Trospia Chlor: Efekty uboczne [edytuj]

Częstotliwość występowania (liczba przypadków: liczba obserwacji): często - więcej niż 1: 100; Rzadko - 1: 100–1000; rzadko mniej niż 1: 1000.

Z CCC: rzadko - tachykardia; rzadko - ból za mostkiem, omdlenie, tachyarytmia, przełom nadciśnieniowy.

Ze strony przewodu pokarmowego: często - suchość w ustach, niestrawność, zaparcia, nudności, ból brzucha; rzadko - biegunka, wzdęcia; rzadko - zapalenie żołądka.

Ze strony układu nerwowego: rzadko - splątanie, omamy.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego: rzadko - ostra martwica mięśni szkieletowych.

Ze strony narządu wzroku: rzadko - naruszenie zakwaterowania.

Ze strony układu moczowego: rzadko - naruszenie opróżniania pęcherza moczowego; rzadko - zatrzymanie moczu

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego: rzadko - niewielki lub umiarkowany wzrost aktywności aminotransferaz.

Ze strony układu odpornościowego: rzadko - wysypka skórna; rzadko - reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona.

Interakcja [edytuj]

Chlorek Trospia nasila działanie amantadyny, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, chinidyny, blokerów histaminy H1-receptory, disopyramide, beta adrenomimetic.

W badaniach u zdrowych ochotników wykazano, że jednoczesne podawanie 500 mg metforminy (w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu) 2 razy na dobę z 60 mg chlorku trospium o przedłużonym uwalnianiu zmniejszało ogólnoustrojową ekspozycję na chlorek trospium: AUC0-24 - średnio o 29%, Cmax - o 34%.

Być może interakcja farmakokinetyczna chlorku trospium z innymi lekami, które pochodzą z aktywnego wydzielania kanalikowego (na przykład prokainamid, bromek pankuronium, morfina, wankomycyna, tenofowir). Jednoczesne stosowanie chlorku trospium z tymi lekami może prowadzić do zwiększenia jego stężenia w surowicy. Zaleca się uważne monitorowanie pacjentów z połączonym stosowaniem tych leków.

Chlorek Trospia osłabia działanie prokinetyki (metoklopramid i cyzapryd); Wpływa na funkcje motoryczne i wydzielnicze przewodu pokarmowego, zmieniając wchłanianie jednocześnie stosowanych leków.

Trospia Chloride: Dosage and Administration [edytuj]

Wewnątrz schemat dawkowania chlorku trospii i czas trwania terapii są ustalane indywidualnie; zwykle 5, 15 lub 30 mg 2-3 razy dziennie.

Pacjenci w podeszłym wieku powinni być przepisani 5 mg chlorku trospii 2-3 razy dziennie.

Środki ostrożności [edytuj]

Przyjmowaniu chlorku trospium z naruszeniem funkcji zwieracza wewnętrznego cewki moczowej lub wypieracza pęcherza moczowego powinno towarzyszyć całkowite uwolnienie przez cewnikowanie. W zaburzeniach wegetatywnych pęcherza moczowego przyczynę dysfunkcji należy określić przed leczeniem, organiczne przyczyny częstomoczu, moczenie nocne i nietrzymanie moczu, takie jak niewydolność serca, polidypsja, możliwość zakażenia dróg moczowych i rak pęcherza moczowego. wymagają wyznaczenia terapii etiotropowej.

Na początku leczenia, wraz ze zwiększeniem dawki chlorku trospii, zastąpieniem leku, a także podczas interakcji z alkoholem, możliwe jest pogorszenie wzroku, co należy wziąć pod uwagę podczas prowadzenia pojazdów i pracy z ruchomymi maszynami.

SPAZMEX

Tabletki o białym lub prawie białym kolorze, okrągłe, dwuwypukłe; waga tabletki - 250 mg.

Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna - 170 mg, skrobia kukurydziana - 55,5 mg, karboksymetyloskrobia sodowa - 15 mg, kwas stearynowy - 3 mg, powidon-25 tys. - 1 mg, koloidalny dwutlenek krzemu - 0,5 mg.

10 szt. - pęcherze (3) - opakowania kartonowe z kontrolą pierwszego otwarcia.
10 szt. - pęcherze (5) - opakowania kartonowe z kontrolą pierwszego otwarcia.

Tabletki powlekane białą lub prawie białą, okrągłą, dwuwypukłą, z ryzykiem; na przerwie - rdzeń i powłoka filmu w kolorze białym lub prawie białym; masa tabletki - 259,6 mg.

Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna - 100 mg, celuloza mikrokrystaliczna - 75 mg, skrobia kukurydziana - 44 mg, karboksymetyloskrobia sodowa - 10 mg, kwas stearynowy - 2 mg, powidon-25 tys. - 1 mg, dwutlenek krzemu, koloidalny - 3 mg.

Skład powłoki: hypromeloza - 6,24 mg, dwutlenek tytanu - 1,44 mg, celuloza mikrokrystaliczna - 0,96 mg, kwas stearynowy - 0,96 mg.

10 szt. - pęcherze (3) - opakowania kartonowe z kontrolą pierwszego otwarcia.
10 szt. - pęcherze (5) - opakowania kartonowe z kontrolą pierwszego otwarcia.

Tabletki powlekane białą lub prawie białą, okrągłą, dwuwypukłą, z ryzykiem; na przerwie - rdzeń i powłoka filmu w kolorze białym lub prawie białym; masa tabletki - 259,6 mg.

Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna - 100 mg, celuloza mikrokrystaliczna - 60 mg, skrobia kukurydziana - 41 mg, karboksymetyloskrobia sodowa - 10 mg, kwas stearynowy - 5 mg, powidon-25 tys. - 1 mg, koloidalny dwutlenek krzemu - 3 mg.

Skład powłoki: hypromeloza - 6,24 mg, dwutlenek tytanu - 1,44 mg, celuloza mikrokrystaliczna - 0,96 mg, kwas stearynowy - 0,96 mg.

10 szt. - pęcherze (3) - opakowania kartonowe z kontrolą pierwszego otwarcia.

Lek zmniejszający napięcie mięśni gładkich dróg moczowych. Trospium chloride - czwartorzędowa zasada amoniowa, m-holinoblokator. Jest konkurencyjnym antagonistą acetylocholiny na postsynaptycznych receptorach błonowych mięśni gładkich. Ma wysokie powinowactwo do m1- i m3-receptory cholinergiczne. Zmniejsza zwiększoną aktywność wypieracza pęcherza moczowego. Ma działanie przeciwskurczowe i pewne działanie ganglioblokiruyuschee. Nie ma efektów centralnych.

Odsysanie i dystrybucja

Po zażyciu leku w środku Cmax osiąga się w ciągu 4-6 godzin Stężenie chlorku trospium w pojedynczej dawce 20-60 mg jest proporcjonalne do przyjętej dawki.

Wiązanie z białkami osocza wynosi 50-80%. Nie kumuluje się.

Metabolizm i wydalanie

T1/2 waha się od 5 do 18 godzin, jest wydalany z moczem, w większości niezmieniony, około 10% w postaci metabolitu spiroalkokolu, powstającego podczas hydrolizy wiązań estrowych.

- nadpobudliwość pęcherza moczowego, której towarzyszy nietrzymanie moczu, nagłe oddawanie moczu w celu oddania moczu oraz zwiększenie częstości oddawania moczu (z idiopatyczną nadpobudliwością wypieracza o niehormonalnej i nieorganicznej etiologii);

- mieszane formy nietrzymania moczu;

- spastyczna neurogenna dysfunkcja pęcherza (z neurogenną nadpobudliwością (hiperrefleksją) wypieracza na tle stwardnienia rozsianego, urazów kręgosłupa, wrodzonych i nabytych chorób rdzenia kręgowego, udarów, parkinsonizmu);

- dysynergia wypieracza-zwieracza na tle przerywanego cewnikowania;

- moczenie nocne i dzienne;

- w leczeniu zapalenia pęcherza moczowego, któremu towarzyszą objawy nadpobudliwe.

- nadwrażliwość na lek;

- spowolnienie ewakuacji żywności z żołądka i stanu predysponującego do ich rozwoju;

- niewydolność nerek wymagająca dializy (CC 2);

- nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy, złe wchłanianie glukozy-galaktozy;

- wiek dzieci i młodzieży do 14 lat.

- choroby układu sercowo-naczyniowego, w których wzrost częstości akcji serca może być niepożądany: migotanie przedsionków, tachykardia, przewlekła niewydolność serca, choroba wieńcowa serca, zwężenie zastawki dwudzielnej, nadciśnienie tętnicze, ostre krwawienie;

- tyreotoksykoza (ewentualnie zwiększona częstoskurcz);

- podwyższona temperatura ciała (może nawet wzrosnąć z powodu tłumienia aktywności gruczołów potowych);

- refluksowe zapalenie przełyku, przepuklina otworu przełykowego przepony, w połączeniu z refluksowym zapaleniem przełyku (zmniejszona ruchliwość przełyku i żołądka oraz rozluźnienie dolnego zwieracza przełyku może pomóc spowolnić opróżnianie żołądka i refluks żołądkowo-przełykowy przez zwieracz z upośledzoną funkcją);

- choroby przewodu pokarmowego, którym towarzyszy niedrożność: achalazja i zwężenie odźwiernika (zmniejszona ruchliwość i napięcie, prowadzące do niedrożności i opóźnionej treści żołądkowej);

- atonia jelit u pacjentów w podeszłym wieku lub wyniszczonych pacjentów (możliwa niedrożność), paraliżowa niedrożność jelit (możliwa niedrożność);

- choroby o podwyższonym ciśnieniu wewnątrzgałkowym: jaskra z otwartym kątem przesączania (działanie mydriatyczne może powodować pewien wzrost ciśnienia śródgałkowego; może być wymagana korekta terapii), wiek powyżej 40 lat (niebezpieczeństwo niezdiagnozowanej jaskry);

- wrzodziejące zapalenie jelita grubego (lek w dużej dawce może hamować perystaltykę jelit, zwiększając prawdopodobieństwo niedrożności porażennej; ponadto, możliwe jest wystąpienie lub zaostrzenie tak poważnego powikłania, jak toksyczny megakolon);

- suchość w ustach (długotrwałe stosowanie może powodować dalsze nasilenie kserostomii);

- niewydolność nerek (ryzyko skutków ubocznych z powodu zmniejszonej eliminacji);

- przewlekłe choroby płuc, zwłaszcza u dzieci i osłabionych pacjentów (zmniejszenie wydzielania oskrzelowego może prowadzić do pogrubienia tajemnicy i tworzenia korków w oskrzelach);

- miastenia (stan może się pogorszyć z powodu zahamowania działania acetylocholiny);

- autonomiczna (autonomiczna) neuropatia (zatrzymanie moczu i porażenie akomodacji może się nasilić), rozrost gruczołu krokowego bez niedrożności dróg moczowych, zatrzymanie moczu lub predyspozycje do niego lub choroby towarzyszące
niedrożność dróg moczowych (w tym szyja pęcherza z powodu przerostu gruczołu krokowego);

- stan przedrzucawkowy (prawdopodobnie zwiększone nadciśnienie);

- choroby mózgu u dzieci (wpływ centralnego układu nerwowego może wzrosnąć);

- Choroba Downa (być może niezwykłe rozszerzenie źrenic i zwiększenie częstości akcji serca);

- porażenie centralne u dzieci (reakcja na leki antycholinergiczne może być najbardziej wyraźna);

Lek jest przepisywany osobom dorosłym i dzieciom powyżej 14 lat. Schemat dawkowania i czas trwania leczenia są ustalane indywidualnie w zależności od obrazu klinicznego i ciężkości choroby.

Tabletki należy przyjmować przed posiłkami, bez żucia, popijając dużą ilością wody.

Tabletki 5 mg: wyznacz 2-3 karty. 3 razy / dzień (30-45 mg) w odstępie 8 godzin; przy dawce dobowej 45 mg dopuszczalne jest przyjmowanie 30 mg rano i 15 mg wieczorem.

Tabletki, powlekane, 15 mg: wyznacz 1 kartę. 3 razy dziennie w odstępie 8 godzin; dzienna dawka 45 mg.

Tabletki, powlekane, 30 mg: wyznaczyć 1/2 zakładki. 3 razy / dzień lub 1 karta. rano i 1/2 zakładki. wieczorem; dzienna dawka 45 mg.

U pacjentów z niewydolnością nerek (CC 10-30 ml / min / 1,73 m2) dzienna dawka leku nie powinna przekraczać 15 mg.

Średnio czas trwania leczenia wynosi 2-3 miesiące. Jeśli potrzebujesz dłuższego leczenia, kwestia kontynuowania leczenia jest sprawdzana przez lekarza co 3-6 miesięcy.

Określenie częstości działań niepożądanych (liczba przypadków: liczba obserwacji): często (> 1: 100), rzadko (1: 100-1: 1000), rzadko (2) dawka dobowa wynosi 20 mg.

Spasmex - oficjalne * instrukcje użytkowania

INSTRUKCJE
w sprawie medycznego stosowania leku

Numer rejestracyjny: Пу01196 / 02; Пу016196 / 01

Nazwa handlowa: Spasmex

Międzynarodowa nazwa niezastrzeżona: chlorek Trospia

Postacie dawkowania: tabletki, tabletki powlekane

Skład
Każda tabletka zawiera 5 mg chlorku trospium. Substancje pomocnicze - laktoza jednowodna, sól sodowa glikolanu skrobi, skrobia kukurydziana, kwas stearynowy, powidon (K 25), koloidalny dwutlenek krzemu.
Każda tabletka powlekana zawiera 15 mg lub 30 mg chlorku trospium. Substancje pomocnicze - laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, glikolan sodowy skrobi, skrobia kukurydziana, kwas stearynowy, powidon (K 25), koloidalny dwutlenek krzemu, hypromeloza, dwutlenek tytanu.

Opis:
Tabletki 5 mg - okrągłe, bezwonne, obustronnie wypukłe tabletki o białym lub prawie białym kolorze;
Tabletki powlekane 15 mg to okrągłe, bezwonne, obustronnie wypukłe tabletki o białym lub prawie białym kolorze z ryzykiem po jednej stronie;
Tabletki powlekane 30 mg to okrągłe, bezwonne, wypukłe, wklęsłe, powlekane tabletki o białym lub prawie białym kolorze z głębokim rysunkiem od strony wklęsłej.
Na przerwie (15 mg i 30 mg): rdzeń i powłoka filmu, obie warstwy koloru białego lub prawie białego.

Grupa farmakoterapeutyczna: M-holinoblokator

Kod ATX: A03AB20

Właściwości farmakologiczne
Farmakodynamika
Trospium chloride, czwartorzędowa zasada amoniowa, należy do grupy leków antycholinergicznych. Jest konkurencyjnym antagonistą acetylocholiny na postsynaptycznych receptorach błonowych mięśni gładkich. Ma wysokie powinowactwo do receptorów cholinergicznych M1 i M3. Zmniejsza zwiększoną aktywność wypieracza pęcherza moczowego. Chlorek Trospia ma pewne działanie ganglioblokiruyuschee, a także działanie miotropowe, jak papaweryna. Nie ma efektów centralnych.
Farmakokinetyka
Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiąga 4-6 po podaniu doustnym chlorku trospium. Okres półtrwania (T½) po podaniu doustnym wynosi średnio 5-18 godzin, nie kumuluje się. Wiązanie z białkami osocza wynosi 50-80%. Stężenie chlorku trospium w pojedynczej dawce od 20 do 60 mg jest proporcjonalne do przyjętej dawki. Wydalany przez nerki, większość - w postaci niezmienionej, około 10% - w postaci spiroalkolu, metabolitu powstającego podczas hydrolizy wiązań estrowych.

Wskazania do użycia

  • nietrzymanie moczu i parcie na mocz (z idiopatyczną nadpobudliwością wypieracza; z neurogenną nadpobudliwością (hiperrefleksją) wypieracza - stwardnienie rozsiane, urazy kręgosłupa, wrodzone i nabyte choroby rdzenia kręgowego, udarów, parkinsonizmu itp.);
  • dyssynergia wypieracza-zwieracza na tle przerywanego cewnikowania;
  • w leczeniu zapalenia pęcherza moczowego, któremu towarzyszą objawy nadpobudliwe;
  • częstomocz, nokturia;
  • moczenie nocne i dzienne;
  • mieszane formy nietrzymania moczu. Przeciwwskazania
  • nadwrażliwość na lek, składniki leku;
  • zatrzymanie moczu;
  • jaskra z wąskim kątem;
  • tachyarytmia;
  • myasthenia gravis;
  • wiek do 14 lat (nie przeprowadzono odpowiednich ściśle kontrolowanych badań nad zastosowaniem chlorku trospii u dzieci). Z troską: choroby układu sercowo-naczyniowego, w których wzrost częstości akcji serca może być niepożądany: tachykardia, przewlekła niewydolność serca, choroba wieńcowa; tyreotoksykoza, podwyższona temperatura ciała; refluksowe zapalenie przełyku, przepuklina rozworu przełykowego w połączeniu z refluksowym zapaleniem przełyku; choroby przewodu pokarmowego, którym towarzyszą stany obturacyjne: achalazja i zwężenie odźwiernika; atonia jelit u pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych, porażenie jelit; choroby o zwiększonym ciśnieniu wewnątrzgałkowym: zamknięcie kątowe i jaskra z otwartym kątem przesączania; przewlekłe zapalne choroby jelit (choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego); suche usta; niewydolność nerek; przewlekłe choroby płuc, zwłaszcza u wyniszczonych pacjentów; autonomiczna (autonomiczna) neuropatia; toksykoza ciąży; porażenie mózgowe; Choroba Downa. Okres ciąży i laktacji
    Stosowanie chlorku trospii podczas ciąży i laktacji jest możliwe tylko wtedy, gdy spodziewana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu i dziecka (nie ma odpowiednich, dobrze kontrolowanych badań stosowania chlorku trospii u kobiet w ciąży i podczas karmienia piersią). Dawkowanie i podawanie
    Tabletki są przyjmowane przed posiłkami, bez żucia i picia dużej ilości wody. Dla dorosłych i dzieci od 14 lat chlorek trospii jest przepisywany indywidualnie, w zależności od obrazu klinicznego i ciężkości choroby. Przyjmuje się doustnie na 10 mg 3 razy dziennie (30 mg / dobę) lub 15 mg 2-3 razy dziennie (30-45 mg / dobę). Przy dawce dobowej 45 mg dopuszczalne jest również przyjmowanie 30 mg rano i 15 mg wieczorem. Gdy przepisuje się neurogenną nadaktywność chlorku trospii wypieracza, 15-20 mg 2 razy dziennie, rano i wieczorem (30-40 mg / dzień). Średnio czas trwania leczenia wynosi 2-3 miesiące. Po ustąpieniu objawów zaleca się leczenie przeciw nawrotom przez 2-4 tygodnie. Jeśli potrzebujesz dłuższego leczenia, kwestia kontynuowania leczenia jest sprawdzana przez lekarza co 3-6 miesięcy. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 10-30 ml / min / 1,73 m²) dzienna dawka chlorku trospium nie powinna przekraczać 20 mg. Efekty uboczne
    Częstość występowania skutków ubocznych (liczba przypadków: liczba obserwacji) - częste: ponad 1: 100; rzadko: 1: 100-1000; rzadko: mniej niż 1: 1000.
    Od układu sercowo-naczyniowego: rzadko - tachykardia.
    Ze strony przewodu pokarmowego: częste - suchość w ustach, niestrawność, zaparcia, nudności.
    Od strony centralnego układu nerwowego: rzadkie - niedowład zakwaterowania.
    Ze strony układu moczowego: rzadko - naruszenie opróżniania pęcherza moczowego.
    Reakcje alergiczne: rzadkie - wysypka skórna. Przedawkowanie
    Objawami przedawkowania są nasilone objawy antycholinergiczne, takie jak zaburzenia widzenia, tachykardia, suchość w ustach i przekrwienie skóry. Leczenie: płukanie żołądka i przyjmowanie adsorbentów (węgiel aktywny itp.), Miejscowe podawanie pilokarpiny u pacjentów z jaskrą, cewnikowanie podczas zatrzymania moczu. W ciężkich przypadkach wyznaczenie leków cholinomimetycznych (na przykład neostygminy). Z niedostatecznym efektem, ciężką tachykardią i / lub niestabilnością krążenia krwi - wprowadzenie beta-blokerów (na przykład 1 mg propranololu dożylnie pod kontrolą EKG i ciśnienia krwi). Interakcja z innymi lekami
    Wzmacnia działanie amantadyny, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, chinidyny, leków przeciwhistaminowych, disopyramidu, beta-adrenostimulyatorov. Specjalne instrukcje
    Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykluczenie organicznych przyczyn częstomoczu i nietrzymania moczu, takich jak niewydolność serca lub nerek, polidypsja, guzy układu moczowego.
    Jeśli funkcja zwieracza cewki moczowej lub wypieracza jest upośledzona, cewnikowanie powinno zapewnić pełne opróżnienie pęcherza.
    W okresie leczenia konieczne jest powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i wykonywanie potencjalnie niebezpiecznych czynności, które wymagają zwiększonej koncentracji i szybkości psychomotorycznej.
    Nie wykryto interakcji chlorku trospium z enzymami cytochromu P450 (P450) biorącymi udział w rozkładzie leków w procesie metabolizmu (P450 1A2, 2A6, CS9, 2C19, 2D6, 2E1, ZA4). Dlatego nie oczekuje się interakcji z innymi lekami wpływającymi na układ cytochromu. Formularz wydania
    Tabletki 5 mg, tabletki powlekane 15 mg. 10 tabletek w blistrze; 3 lub 5 blistrów wraz z instrukcją aplikacji w kartonowym opakowaniu.
    30 mg tabletki powlekane. 10 tabletek w blistrze; 3 blistry wraz z instrukcjami użycia w kartonowym pudełku. Warunki przechowywania
    Lista B. W suchym miejscu, chronionym przed światłem i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze 15 - 25 ° C Okres trwałości
    5 lat. Nie używać po upływie daty ważności wydrukowanej na opakowaniu. Warunki sprzedaży aptek
    Zgodnie z recepturą. Producent
    Dr R. Pfleger, Chemical factory GmbH D-96045, Bamberg, Niemcy Oficjalny dystrybutor:
    PRO.MED CA Praga a. około., Telcska 1140 00, Praga 4, Czechy. Przedstawicielstwo w Moskwie:
    115193 Moskwa, ul. 7. Kozhukhovskaya, 15, s. 1

    Trospia chlorek: właściwości substancji, zastosowanie, dawkowanie, instrukcja

    Lek jest w stanie blokować receptory m-cholinergiczne. Na tle jego odbioru, ton struktury mięśni gładkich układu moczowego, zwiększa się aktywność wypieracza narządów moczowych. Jest przeciwskurczowy, ma łagodne efekty ganglioblokiruyuschee. Efekty centralne nie są przestrzegane.

    Farmakokinetyka tego leku

    W organizmie chlorku trospium jest wchłaniany przez mniej niż 10%, stopień wchłaniania jest zmniejszony, jeśli lek zostanie przyjęty wraz z tłustym pokarmem. Objętość dystrybucji wynosi około 365 litrów, przenika nieznacznie do ośrodkowego układu nerwowego. Związane z białkami osocza o 50-85%.

    Biotransformowany w tkance wątroby. Okres półtrwania sięga 20 godzin. Średnie stężenie w osoczu wynosi około 3,5 ng / ml. 85% metabolitów jest wydalanych razem z kałem, 5,8% - z moczem. U pacjentów cierpiących na przewlekłą niewydolność nerek okres połowicznej eliminacji ulega podwojeniu.

    Wskazania do użycia

    Chlorek Trospium jest wskazany do stosowania w następujących przypadkach:

    1. Moczenie nocne i nocne.
    2. Nocturia, częstomocz.
    3. Dysynergia zwieracza wypieracza wynikająca z przerywanego cewnikowania.
    4. Spastyczna dysfunkcja narządu moczowego o charakterze neurogennym (z hiperrefleksją neurogenną, nadpobudliwością wypieracza związaną z parkinsonizmem, udarem, nabytymi i wrodzonymi patologiami rdzenia kręgowego, urazami kręgosłupa, stwardnieniem rozsianym).
    5. Mieszane formy nietrzymania moczu.
    6. Nadpobudliwość narządu moczu, której towarzyszy wzrost częstości oddawania moczu, nagląca potrzeba, nietrzymanie moczu.

    Przeciwwskazania

    Chlorek Trospia jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów z takimi stanami fizjologicznymi i patologicznymi jak:

    1. Zwiększona podatność na substancję czynną.
    2. Złe wchłanianie glukozy-galaktozy, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy.
    3. Brak aktywności nerek wymagającej dializy.
    4. Dzieci, młodzież poniżej 14 lat.
    5. Spowolnienie procesu ewakuacji żywności z żołądka, a także warunków, które przyczyniają się do ich rozwoju.
    6. Zatrzymanie moczu
    7. Warunki miasteniczne.
    8. Tachyarytmia.
    9. Typ zamknięcia kąta jaskry.

    Ponadto istnieje szereg warunków, które są względnymi przeciwwskazaniami do stosowania substancji. Oznacza to, że w obecności takich patologii przyjmowanie leków na bazie chlorku trospiya zgodnie z instrukcjami powinno być prowadzone z najwyższą ostrożnością. Wśród nich są:

    1. Patologia układu naczyniowego i serca, w której wzrost częstotliwości skurczów serca jest niepożądany.
    2. Ostre krwawienie, nadciśnienie tętnicze, zwężenie zastawki dwudzielnej, choroba niedokrwienna serca, przewlekła niewydolność serca, tachykardia, migotanie przedsionków.
    3. Tyreotoksykoza.
    4. Przepuklina otworu przełykowego przepony, która jest połączona z refluksowym zapaleniem przełyku, refluksowym zapaleniem przełyku.
    5. Zwiększona temperatura.
    6. Zwężenie odźwiernika, achalazja.
    7. Obturacyjny typ jelit, atonia jelit u pacjentów w podeszłym wieku, u wyniszczonych pacjentów.
    8. Wiek powyżej 40 lat, zamknięcie kątowe, jaskra typu otwartego kąta.
    9. Nieswoiste wrzodziejące zapalenie jelita grubego.
    10. Nerka, niewydolność wątroby.
    11. Suche usta.
    12. Przewlekłe formy patologii płuc, w szczególności u wyniszczonych pacjentów i dzieci młodszej grupy wiekowej.
    13. Tachykardia, porażenie centralne u dzieci.
    14. Zespół Downa.
    15. Uszkodzenie mózgu głowy u dzieci.
    16. Gestoza.
    17. Patologie, którym towarzyszą obturacyjne zmiany w drogach moczowych.
    18. Zatrzymanie moczu, predyspozycje do niego.
    19. Przerost prostaty przy braku obturacyjnych zmian w drogach moczowych.
    20. Neuropatia wegetatywna.

    Stosować w okresie laktacji, podczas ciąży

    Kontrolowane badania kliniczne nie były prowadzone w tych grupach pacjentów. Testy na zwierzętach wykazały negatywny wpływ substancji na płód, wyrażony w zmniejszonej żywotności. Nie ma informacji, że substancja przenika do mleka kobiecego, ale udowodniono to poprzez uwalnianie mleka od szczurów.

    Stosowanie produktu jest uzasadnione tylko wtedy, gdy zamierzona korzyść dla matki przekracza prawdopodobne ryzyko dla dziecka.

    Zastosowanie chlorku trospium

    Dorośli i dzieci od 14 roku życia powinni przyjmować lek doustnie. Tabletki o dawce 15 mg należy przyjmować trzy razy na dobę przez 1 sztukę. Odstęp między dawkami powinien wynosić 8 godzin. Maksymalnie dziennie można przyjmować 45 mg.

    Tabletki o dawce 30 mg należy przyjmować trzy razy dziennie, po 1/2, lub rano - całą tabletkę, a wieczorem - ½. Dzienna dawka nie powinna przekraczać 45 mg.

    Podczas leczenia pacjentów cierpiących na niewydolność nerek dopuszcza się nie więcej niż 15 mg substancji leczniczej dziennie.

    Średni czas trwania leczenia wynosi 2-3 miesiące. Jeśli istnieje potrzeba dłuższego leczenia, lekarz powinien przeglądać schemat leczenia co 3-6 miesięcy.

    Dawkowanie chlorku trospium musi być ściśle przestrzegane.

    Negatywne działanie leku

    Podczas terapii pacjent może rozwinąć następujące działania niepożądane:

    1. Kryzys nadciśnieniowy, tachyarytmia, omdlenia, ból w klatce piersiowej - z układu naczyń krwionośnych i serca.
    2. Umiarkowany lub niewielki wzrost aktywności aminotransferaz, zapalenie błony śluzowej żołądka (w rzadkich przypadkach), wzdęcie brzucha, biegunka, ból brzucha, nudności, zaparcia, objawy dyspeptyczne, suchość w jamie ustnej - po stronie przewodu pokarmowego.
    3. Skrócenie oddechu - z dróg oddechowych.
    4. Halucynacje, zamieszanie - przez Zgromadzenie Narodowe.
    5. Ostre zmiany martwicze mięśni szkieletowych (w rzadkich przypadkach) - z układu mięśni i kości.
    6. Zakłócenie zakwaterowania - przez organy wzrokowe.
    7. Zatrzymanie moczu, naruszenie opróżniania narządu moczowego - z układu moczowego.
    8. Zespół Stevensa-Johnsona, reakcje anafilaktyczne, wysypka skórna.

    Specjalne zalecenia

    Jeśli dojdzie do naruszenia zwieracza, musisz zapewnić pełne uwolnienie pęcherza. Odbywa się to za pomocą cewnika. Gdy zaburzenia autonomiczne są przyczyną dysfunkcji narządu moczowego, należy to ustalić przed rozpoczęciem terapii. Ważne jest również wykluczenie zakaźnych zmian chorobowych dróg moczowych i raka, ponieważ Wymaga to leczenia etiotropowego. Konieczne jest wykluczenie potencjalnie niebezpiecznych czynności, które wymagają zwiększonej uwagi i ostrości wzroku (występuje paraliż akomodacyjny).

    Interakcja z innymi lekami

    Na tle przyjmowania leków amantadyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, chinidyna, leki przeciwhistaminowe i beta-adrenostymulanty działają silniej.

    Miejsce przechowywania leku jest suche, chronione przed światłem i niedostępne dla dzieci, temperatura 15-25 ° C. Okres ważności 5 lat.

    Analogi

    Głównymi analogami chlorku trospium są „Spasmolite” i „Spasmex”. Leki mają pewne przeciwwskazania i mogą prowokować rozwój negatywnych konsekwencji, a zatem możliwość ich stosowania jako substytutu należy omówić z lekarzem.

    Trospia Chloride Recenzje

    Pacjenci zauważają wysoką skuteczność stosowania leku w leczeniu nietrzymania moczu i moczenia. Lek jest dość dobrze tolerowany, ale pacjenci mają taką wadę, jak obszerna lista bezpośrednich i względnych przeciwwskazań. Jednak przy starannym wdrażaniu zaleceń medycznych i stosowaniu dawek lek może wyeliminować powstały problem. Ważne jest, aby pamiętać, że każdy lek należy przyjmować tylko zgodnie z zaleceniami lekarza. Dokonaliśmy przeglądu instrukcji użycia chlorku trospium.

  • Jakie są objawy problemów ze zdrowiem nerek?

    Co przepisano i jak przyjmować Canephron podczas ciąży