Co powoduje rozwój refluksu pęcherza u dzieci?

Zwykle mocz powstaje w nerkach, skąd trafia do moczowodów. Z tych ostatnich mocz dostaje się do pęcherza, gdzie gromadzi się i jest usuwany z ciała przez cewkę moczową.

Są to normalne etapy wydalania moczu. Czasami jednak ta ścieżka może zostać zakłócona - kiedy refluks pęcherza mocz dostaje się nie tylko do cewki moczowej, ale jest wrzucany z powrotem do moczowodów. Stan ten powstaje z powodu niedorozwoju zastawek pęcherza moczowego lub uszkodzenia ich procesu zakaźnego.

Przyczyny

Refluks pęcherza u dzieci może pojawić się zarówno we wczesnym wieku, jak iw okresie dojrzewania. Okres występowania takiego stanu zależy od przyczyn, które go powodują.

  • Wada anatomiczna części zwieracza lub jej całkowita wrodzona nieobecność;
  • Niedorozwój struktur zwieracza;
  • Wrodzone i nabyte wady mięśni gładkich;
  • Dziedziczna patologia tkanki łącznej;
  • Proces infekcji;
  • Zwężenie wylotu w cewce moczowej i wzrost ciśnienia w pęcherzu kilka razy;
  • Jatrogenne uszkodzenie zwieracza spowodowane operacją moczowodów lub pęcherza moczowego;
  • Zaburzenia neurogenne pęcherza moczowego.
Dzieci są bardziej podatne na refluks z powodu anatomicznych cech ciała niż dorośli. Należy to uwzględnić przy wyborze taktyki leczenia.

Jak niebezpieczny jest rozwój refluksu?

Połączenie infekcji pęcherza moczowego z refluksem może prowadzić do rozprzestrzeniania się procesu infekcji w moczowodzie i nerkach. W tym samym czasie rozwija się stan zapalny miąższu nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek lub zapalenie miedniczki nerkowej, zapalenie pęcherzyka żółciowego.

Przy znacznym refluksie, nawet przy braku procesu zakaźnego, tworzy się odpływ pęcherzowo-moczowodowo-miednicowy (odruch). Jego istnienie jest główną przyczyną rozwoju wodonercza nerek.

W tym samym czasie struktura kielicha nerkowego nerki rozszerza się, a narząd zwiększa rozmiar. Stopniowo komórki narządu umierają i są zastępowane przez tkankę łączną. Jeśli nie leczysz tego schorzenia, rozwija się przewlekła niewydolność nerek.

Objawy choroby

Umiarkowany refluks, który nie dociera do struktur nerek i nie rozwija się na tle procesu zakaźnego, może nie mieć żadnych objawów. Oczywiste objawy, które dziecko może zauważyć lub jego rodzice występują w trzech przypadkach:

  • Obecność procesu zapalnego;
  • Uszkodzenie tkanki nerek;
  • Uszkodzenie odpływu moczu - zwężenia cewki moczowej, ciała obce pęcherza (kamienie, polipy, guzy).

Jeśli te warunki nie zostaną zaobserwowane, objawy refluksu pęcherzyka żółciowego będą nieobecne. Gdy wystąpią objawy, oznacza to, że pęcherz, cewka moczowa lub nerki są zaangażowane w proces patologiczny.

  • Bolesność w okolicy lędźwiowej;
  • Obrzęki bardziej widoczne w nogach i dolnych powiekach;
  • Dyskomfort podczas oddawania moczu;
  • Wypuszczanie krwi z cewki moczowej;
  • Zwiększona temperatura ciała, rosnąca słabość.
Należy pamiętać, że objawy te nie są specyficzne dla refluksu, ale wskazują na uszkodzenie układu moczowego. Aby zidentyfikować uszkodzenia aparatu zwieracza pęcherza moczowego, konieczne jest przeprowadzenie dokładnego badania.

Technika wykrywania

Jedynym niezawodnym sposobem na wykrycie odpływu pęcherzowo-moczowodowego jest przeprowadzenie cystografii kontrastowej. Badanie to dostarczy informacji na temat drożności cewki moczowej, wypełnienia i struktury pęcherza moczowego. Jeśli istnieje patologia aparatu zwieracza, płynąca będzie kontrastująca substancja z pęcherza moczowego do moczowodów.

Potwierdzenie refluksu nie wystarczy. Głównym zadaniem jest ocena stanu nerek i zapobieganie lub leczenie patologicznego procesu w nich. W tym celu wykorzystuje się następujące badania:

  • Ogólne kliniczne badanie krwi;
  • Ogólna analiza moczu;
  • Biochemiczne badania krwi (oznaczanie poziomu mocznika i kreatyniny);
  • Analiza moczu według Nechyporenko;
  • Badanie ultrasonograficzne nerek i pęcherza moczowego;
  • Sonografia dopplerowska naczyń miednicy.

Przeprowadzenie tych badań pozwala określić stan układu moczowo-płciowego dziecka i wybrać najbardziej odpowiednie leczenie dla każdego przypadku.

Metody leczenia refluksem

Leczenie refluksu u dzieci może być zarówno chirurgiczne, jak i terapeutyczne.

Nie wszystkie dzieci wymagają terapii medycznej lub operacji. Umiarkowany refluks bez uszkodzenia nerek i obecność procesu zakaźnego wymaga czasami tylko obserwacji - po skokowym rozwoju zmienia się rozmiar pęcherza i jego zawory.

Obecność procesu zapalnego wymaga starannej terapii lekowej, eliminacji patogenu. Dopiero po wyleczeniu patologii zakaźnej dokonuje się oceny stanu układu moczowego i podnosi się potrzebę interwencji chirurgicznej.

Dzieci z zaburzeniami neurogennymi narządów miednicy również poddają się korekcji leków. Jeśli to leczenie nie działa i istnieje zagrożenie uszkodzenia miąższu nerki, konieczne jest chirurgiczne leczenie patologii.

Interwencja chirurgiczna jest stosowana w następujących przypadkach:

  • Długie istnienie procesu patologicznego;
  • Refluks, który powoduje uszkodzenie miąższu nerki;
  • Nieskuteczność leczenia farmakologicznego.

Leczenie chirurgiczne może mieć formę otwartej interwencji lub operacji endoskopowej. Ta druga opcja jest uważana za mniej traumatyczną i łatwiejszą do tolerowania. Otwarte interwencje chirurgiczne są stosowane w ciężkich przypadkach i umożliwiają wykonanie plastikowego zaworu.

Torbielowy refluks moczowodu u dzieci i ich objawy | Jak leczyć refluks z moczowodów do pęcherza moczowego u dziecka

Refluks jest odwrotnym przepływem zawartości, w przeciwieństwie do normalnego przebiegu. Może to być normalny proces fizjologiczny lub konsekwencja choroby zapalnej. Często u dzieci stwierdza się odpływ pęcherzowo-moczowodowy. Jak leczyć i jak rozpoznać chorobę, przeczytaj dalej artykuł.

Objawy rozwoju odpływu pęcherzowo-moczowodowego u dzieci

Choroba charakteryzuje się ponownym wstrzyknięciem moczu do moczowodu z pęcherza moczowego. Jest to patologia, ponieważ zwykle na tej ścieżce znajduje się specjalny „zawór”, który powinien zapobiegać przepływowi powrotnemu. Torbielowaty refluks moczowodu rozpoznaje się w 25% przypadków badania dzieci z procesami zapalnymi w układzie moczowo-płciowym.

W młodym wieku u dzieci prawie się nie objawia, objawy refluksu mogą być podobne do objawów zapalenia pęcherza lub odmiedniczkowego zapalenia nerek. U starszych dzieci występują bóle w dolnej części pleców i brzucha, które obserwuje się podczas oddawania moczu. Refluks może wystąpić w połączeniu z przewlekłą niewydolnością nerek. Takie łagodne objawy refluksu u dzieci bardzo utrudniają diagnozowanie choroby.

Objawy kliniczne odpływu pęcherzowo-moczowodowego u dzieci

Objawy choroby mogą być różne:

nagłe, bezprzyczynowe ciepło;

u dziewcząt wypis w postaci ropy z genitaliów;

częste lub rzadkie oddawanie moczu, nietrzymanie moczu;

u noworodków - rozszerzenie miednicy;

ból brzucha lub pleców

Powikłania refluksu moczowego

Jeśli choroba u dzieci nie jest leczona przez długi czas, może to prowadzić do pojawienia się powikłań, na przykład:

przewlekła niewydolność nerek

Przy najmniejszym podejrzeniu odpływu pęcherzowo-moczowodowego u dzieci konieczne jest natychmiastowe zbadanie go przez lekarza, aby w przyszłości nie doprowadziło to do tak poważnych chorób, na przykład do nadciśnienia tętniczego.

Zdiagnozuj tę chorobę za pomocą takich metod medycznych:

cystouretrografia - prześwietlenie pęcherza moczowego;

cystografia radionuklidowa - określa naruszenie przepływu moczu;

USG nerek - określa nieprawidłowości nerek;

badania laboratoryjne (badanie krwi) - określają pracę nerek;

U dzieci w wieku poniżej 7 lat w szpitalu kliniki wykonuje się urografię wydalniczą, a także mieszaną cysturethrography.

Cechy leczenia odpływu pęcherzowo-moczowodowego

Istnieją trzy stopnie choroby w zależności od stopnia upośledzenia czynności nerek. Leczenie refluksu pęcherza moczowego w pierwszym etapie przeprowadza się zachowawczo, w drugim i trzecim zabiegu chirurgicznego jest konieczne.

W celu leczenia refluksu pęcherza moczowego u dziecka o wrodzonej postaci konieczna jest interwencja chirurgiczna w celu przywrócenia zastawki moczowodowej. W przypadku wtórnego odpływu pęcherzowo-moczowodowego eliminowane są procesy zapalne w narządach moczowych.

Leczenie farmakologiczne choroby daje wyniki w 83% przypadków, aw 16,7% zmniejsza stan zapalny. Jeśli występuje wodonercze, wówczas w 60% przypadków skuteczne jest leczenie zachowawcze refluksu pęcherza moczowego. Operacja przeciw refluksowi jest skuteczna w 97%.

Przyczyny refluksu pęcherza u dzieci

Należy zauważyć, że jest to choroba, która wynika z niepełnego rozwoju lub braku zastawki między moczowodem a pęcherzem. Najczęściej jest to wrodzona patologia, ale może wystąpić w procesie zapalenia pęcherza moczowego. Około 20% dzieci z zakażeniem dróg moczowych cierpi na tę chorobę.

Refluks może być wrodzony lub nabyty. Wrodzony refluks pęcherzowo-moczowodowy występuje z powodu patologii układu moczowo-płciowego, na przykład:

Refluks pęcherza u dzieci

Choroba objawia się jako powszechne objawy kliniczne i typowe tylko dla odpływu pęcherzowo-moczowodowego. W ten sposób można rozpoznać, jak zaczyna się choroba, zwracając uwagę na następujące objawy:

  • Opóźnienie w rozwoju fizycznym.
  • Niewystarczająca masa ciała.
  • Zespół bólowy, wyrażający się kolką lub uczuciem bólu w żołądku.
  • Pierwsze oznaki krwi w moczu dziecka.
  • Bolesny wygląd w ogóle.

Po zbadaniu przez lekarza za pomocą sprzętu rentgenowskiego odnotowuje się zmiany w wyglądzie pęcherza. Temperatura dziecka wzrasta do 39 stopni i utrzymuje się przez długi czas. Dzieci mogą narzekać na ból w dole pleców lub wskazywać na lokalizację bólu w boku.

Diagnoza odpływu pęcherzowo-moczowodowego u dziecka

Badania laboratoryjne tej choroby charakteryzują się wysoką zawartością leukocytów w składzie moczu. Można również zauważyć białkomocz, który we wczesnym wieku wskazuje na poważne deformacje nerek.

Najdokładniejszą metodą diagnozowania refluksu jest cystografia pochwy. Możesz także zdiagnozować chorobę za pomocą sprzętu ultradźwiękowego. Pozwala określić oznaki poelektazy, ekspansję przewodów moczowych, nierówne kontury ciała, naruszenia jego zawartości itp.

Uroglafiya umożliwia postawienie diagnozy na podstawie objawów deformacji, niedociśnienia, obecności blizn itp. Inne sprzętowe metody diagnostyczne pomagają w badaniu stanu, stopnia upośledzenia, struktury i kształtu narządów, a także ich funkcjonalności.

Promienie rentgenowskie są wykonywane w dwóch etapach. Po pierwsze, lekarz robi zdjęcie pęcherza w jego pełnym stanie, a drugiego, po zwolnieniu. W cystografii stosuje się cewnik, który wprowadza się do pęcherza moczowego wzdłuż kanału cewki moczowej i stymuluje oddawanie moczu roztworem.

Co za bestia - refluks.
Wcześniej rozmawialiśmy już dużo o infekcjach układu moczowego i niektórych chorobach, aw trakcie dyskusji poruszono temat problemów anomalii układu moczowego, a zwłaszcza problemu, który jest dość powszechny u dzieci - tak zwany PMLR.

Co to jest?
W normalnych warunkach mocz tworzy się w nerkach, zbiera się w kielichu nerkowym, a następnie w miednicy i spływa moczowodów do pęcherza, w którym gromadzi się do określonej objętości. Po rozciągnięciu ścian pęcherza moczowego pojawia się pragnienie oddania moczu, co dziecko postrzega jako chęć oddania moczu. Bierze nocnik lub idzie do toalety i robi swoje. To normalne.

W przypadku problemów z układem moczowym normalny przepływ moczu z nerki zakłóca, gromadzi się w pęcherzu moczowym, a na skutek różnych przyczyn mocz jest wyrzucany z powrotem do moczowodu, przeciw grawitacji, rozciąga moczowód i deformuje go. W ciężkich przypadkach refluksu mocz wraca do nerek, powodując frustrację urodinimiką - oddawanie moczu. Co więcej, wszystkie te oburzenia są zwykle komplikowane przez nakładanie się infekcji i poważny stan dziecka. Ale dlaczego tak się dzieje?

Przyczyny refluksu.
Urologowie dziecięcy i nefrolodzy od lat badają podobne zjawisko i wysunięto wiele teorii dotyczących tego stanu, ale nie ma zgody co do przyczyn tej patologii.

Innym powodem powrotu moczu do moczowodu jest gwałtowny wzrost ciśnienia wewnątrzpęcherzowego, z nadmiernym wypełnieniem pęcherza moczowego i rozciąganiem ust moczowodu. Wielu lekarzy przywiązuje wielką wagę do zakłócenia normalnego dojrzewania moczowodu z wiekiem, w momencie narodzin. Z powodu niedojrzałości moczowodu nie może normalnie reagować na rozciąganie pęcherza. Przyczyna ta nazywana jest również przyczyną zakażenia dolnych części układu moczowego, zapalenia pęcherza moczowego i zapalenia cewki moczowej z większym rozprzestrzenieniem się na usta moczowodów i ich porażką przez zapalenie.

Jednak wszystkie te powody nie mogą wyjaśnić występowania refluksu u dorosłych i młodzieży z refluksem występującym rzadziej, ale wciąż mają miejsce. Ponadto refluks występuje daleko od wszystkich dzieci i dorosłych, którzy wstrzymują spłukiwanie do toalety z powodu wypełnionego, a nawet zatłoczonego pęcherza. Ponadto refluks jest znacznie częstszy u dziewcząt niż u chłopców, co jest również związane z cechami anatomii układu moczowego.

Moczowody u dzieci rosną w środku na okres noworodkowy do 10-12 lat dwa i pół razy, od pięciu do 13 mm, a następnie zatrzymuje się jego wzrost. Moczowód wchodzi do obszaru pęcherza pod kątem prostym, taka cecha anatomiczna jest jedną z przyczyn, które w warunkach patologii prowadzą do naruszenia funkcji obturatora w obszarze ujścia moczowodu. Oznacza to, że zwieracz moczowodu nie zamyka się, a mocz z niego wraca do moczowodów.

Powodem jest naruszenie unerwienia pęcherza moczowego (tzw. Pęcherza neurogennego) i wad rozwojowych pęcherza moczowego i moczowodów. Zazwyczaj łączy się je z wadami narządów płciowych u chłopców - stulejką lub spodziectwem (ujście kanału moczowego otwiera się w niewłaściwym miejscu), zastawkami cewki moczowej dziewcząt. Cóż, najczęstszą przyczyną problemów jest infekcja pęcherza moczowego, zwłaszcza zapalenie pęcherza - ostra z przejściem do stadium przewlekłego. Zapalenie w strefie moczowodu prowadzi do deformacji jego jamy ustnej i staje się otwarte.

Co się dzieje?
Podczas tworzenia przeszkód dla normalnego przepływu moczu przez układ moczowy z powodu zapalenia lub wad anatomicznych, zastój w pęcherzu, jego ściany się rozciągają, mocz przenika do moczowodu, silnie go rozciąga, co powoduje jego krzywiznę i deformację. Jeśli przeszkody nie zostaną wyeliminowane, proces rozprzestrzenia się moczowód do miednicy nerkowej i miseczek. Miednica może również rozszerzać się i deformować, zakłócając normalne funkcjonowanie nerek.

Zazwyczaj proces rozwija się z jednej strony, a druga strona przejmuje funkcję kompensacyjną dotkniętej części. W zaatakowanej nerce zarazki mogą rozmnażać się z powodu stagnacji moczu i rozwija się odmiedniczkowe zapalenie nerek z wodonerczem. Nerka stopniowo traci swoje znaczenie funkcjonalne i może całkowicie wypaść z pracy polegającej na oczyszczaniu krwi i tworzeniu moczu.

Jakie jest niebezpieczeństwo odpływu pęcherzowo-moczowodowego?
Rozwój refluksu jest najczęstszą przyczyną wtórnych zmian w nerkach z ich marszczeniem i zakłóceniem normalnej pracy nerek przez filtrację. Ponadto refluks przeszkadza w normalnym usuwaniu flory bakteryjnej z dróg moczowych, która tam przenika, co stale wspiera infekcję i stan zapalny. Ponadto, podczas oddawania moczu, ciśnienie w okolicy miednicy nerkowej wzrośnie, co dodatkowo uszkadza tkankę nerkową. Kiedy nerka jest pomarszczona i jej stwardnienie, powstaje wtórne nadciśnienie - wzrost ciśnienia krwi, słaba korekcja, a nerki muszą być usunięte wraz z moczowodem.

Jak można podejrzewać refluks?
Niestety, nie ma on żadnych specyficznych i typowych objawów, pierwsze objawy refluksu zwykle stają się rozwojem ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek. Choroba zaczyna się od wzrostu temperatury, czasami powyżej 39 stopni, nie ma objawów przeziębienia, kaszlu, kataru, ale jest ból w brzuchu, ból w okolicy lędźwiowej, zwłaszcza podczas stukania w nią i zaburzenia dyzuryczne - oddawanie moczu. Badania krwi wykazują objawy zapalenia o wysokim stężeniu. U noworodków i dzieci w pierwszych miesiącach życia, refluks jest wątpliwy, gdy wykryto mieniakowłókniak miedniczki nerkowej, zgodnie z USG nerek.

Jak diagnozować?
Można go podejrzewać za pomocą ultradźwięków i przy utrzymującym się odmiedniczkowym zapaleniu nerek, ale głównymi metodami jego diagnozowania są metody radiologiczne z kontrastowymi drogami moczowymi. Podstawą diagnozy jest cystografia pochwy. Dziecko otrzymuje cewnik moczowy przez cewkę moczową i wstrzykuje się roztwór nieprzepuszczalny dla promieni rentgenowskich, dopóki dziecko nie chce iść do toalety. Przytrzymaj dwa zdjęcia - w momencie maksymalnego napełnienia i podczas oddawania moczu. Na podstawie zdjęcia rentgenowskiego identyfikowane są odpływy od pierwszego do piątego stopnia. Są one podzielone na podstawie poziomu moczu w moczowodzie i stopnia jego rozszerzenia, najłatwiejszego, przy piątym, wszystko jest bardzo poważne.

Wszystkie refluksy ujawnione w cystografii są podzielone na aktywne i pasywne, aktywne, gdy występuje bierne oddawanie moczu - poza nim, bez zwiększania ciśnienia w pęcherzu. Cystografia dostarcza również danych na temat wad rozwojowych pęcherza moczowego, drożności cewki moczowej i obecności zastawek.

Ponadto w poważnych przypadkach stosuje się metody urografii dożylnej, badania urodynamiczne, cystoskopię i cały zestaw testów laboratoryjnych. Czasami nawet badania radioizotopowe są wykorzystywane do oceny funkcji nerek. Dane te umożliwiają rozdzielenie refluksów na pierwszorzędowe, gdy problemem jest niedorozwój ujścia moczowodu i wtórnego, które powstały podczas zapalenia i wzrost ciśnienia w pęcherzu.

Jak leczy się refluks?
Naturalnie, jeśli jest to wtórny refluks spowodowany zapaleniem lub problemami pęcherza moczowego, gdy leczą się, ma miejsce również refluks, dlatego konieczne jest aktywne leczenie infekcji i przywrócenie przepływu pęcherza. Ale to pomaga tylko na początkowych, nie zaawansowanych etapach, w bardziej złożonych przypadkach potrzebne są poważniejsze środki.

Gdy patologia jamy moczowej, wykonaj operacje endoskopowe lub chirurgiczne na plastiku i tworzenie zaworów. Są one trudne do noszenia przez dzieci i najczęściej próbują uciekać się do endoskopii, aby mniej zranić dziecko. Ale ostateczny wybór metody działania zależy od wyposażenia kliniki i stopnia problemu dziecka.

Czy refluks może przejść? Jeśli ma początkowe stopnie, gdy dziecko rośnie i rozwija się, jeśli nie pozwala na infekcje i zaostrzenia, może przejść w 10-50% przypadków, ale czasami pozostawia po sobie zmiany bliznowate. Jeśli refluks jest z trzeciego i wyższego stopnia, nie wyleczy się sam. Nawracające odmiedniczkowe zapalenie nerek, zaburzenia czynności nerek, zły stan zdrowia dziecka i problem dwustronny będą wskazaniami do operacji.

Ogólnie rzecz biorąc, jest to poważny problem i powinien zostać rozwiązany na samym początku, w zarodku, bez opóźniania lub oczekiwania na samoleczenie, leczenie w każdym przypadku powinno być aktywne.

Co to jest odpływ pęcherzowo-moczowodowy?

Refluks moczowo-moczowodowy (MRR) to powrotny przepływ moczu z pęcherza moczowego przez moczowód do nerki. Zwykle mocz porusza się jednokierunkowo z nerki wzdłuż moczowodu do pęcherza moczowego, a zawór utworzony przez torbielowaty odcinek moczowodu zapobiega powrotnemu przepływowi moczu. Gdy pęcherz jest napełniony, ciśnienie w nim wzrasta, co powoduje zamknięcie zaworu. Po wystąpieniu refluksu zastawka jest uszkodzona lub osłabiona, a mocz spływa z powrotem do nerki. Około 20% dzieci z zakażeniem dróg moczowych podczas badania wykazało odpływ pęcherzowo-moczowodowy.

Jak niebezpieczny jest odpływ pęcherzowo-moczowodowy?

U dzieci VUR jest najczęstszą przyczyną wtórnego marszczenia nerek i upośledzenia czynności nerek. Refluks zakłóca usuwanie mikroflory wnikającej do dróg moczowych, prowadząc do przewlekłego zapalenia nerek (odmiedniczkowe zapalenie nerek). Ponadto, podczas oddawania moczu, ciśnienie w miednicy nerkowej gwałtownie wzrasta, powodując uszkodzenie tkanki nerkowej. Wynikiem przewlekłego zapalenia występującego na tle naruszenia odpływu moczu jest bliznowacenie tkanki nerkowej z utratą funkcji nerek (wtórne marszczenie nerek, stwardnienie nerkowe). Bliznowaceniu nerki często towarzyszy utrzymujące się wysokie ciśnienie krwi, słabo podatne na leczenie zachowawcze, co wymaga usunięcia nerki.

Jakie są przyczyny PMR?

Istnieje kilka głównych czynników, które prowadzą do dysfunkcji zastawki w dolnej części moczowodu. Zwiększonemu ciśnieniu w pęcherzu moczowym, wraz z niewystarczającym utrwaleniem ujścia moczowodu, towarzyszy skrócenie części zastawkowej moczowodu i wystąpienie MUR. Przewlekłe zapalenie pęcherza moczowego (stan zapalny) narusza elastyczność tkanek jamy moczowej, przyczyniając się do naruszenia zamknięcia zastawki. Szczególne miejsce wśród przyczyn PMR zajmują wrodzone anomalie torbielowatego odcinka moczowodu, w tym różne opcje naruszenia anatomii połączenia moczowodowo-torbielowatego.

Jak manifestuje się VUR?

Atak ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek jest pierwszym klinicznym objawem obecności odpływu pęcherzowo-moczowodowego u większości dzieci. Choroba zaczyna się od wzrostu temperatury powyżej 38,0 bez objawów nieżytowych. W analizie moczu zwiększa się liczba leukocytów, ilość białka. Badania krwi wykazują również wysoki poziom leukocytów. zwiększony ESR. Dzieci z ostrym odmiedniczkowym zapaleniem nerek są wysyłane na leczenie szpitalne, po którym zwykle przeprowadza się badanie urologiczne. Czasami pojawiają się dolegliwości bólowe w brzuchu lub okolicy lędźwiowej boku zmiany. U noworodków podejrzenie refluksu jest bardziej prawdopodobne, gdy powiększenie miednicy (pyeloectasia) zostanie wykryte przez USG.

Jak ustalono diagnozę?

Główną metodą diagnozowania PMR jest cystografia napowietrzania: 15-20% roztwór substancji nieprzepuszczalnej dla promieni rentgenowskich jest wstrzykiwany do pęcherza przez cewnik przez cewkę moczową przed chęcią oddania moczu. Wykonywane są dwa zdjęcia rentgenowskie: pierwsze to natychmiast po napełnieniu pęcherza, drugie podczas oddawania moczu. W oparciu o cystografię PMR dzieli się na moce od 1 do 5 cts (rys. 1). Kryteria - to poziom refluksu moczu i nasilenie ekspansji moczowodu. Pierwszy stopień jest najłatwiejszy, a najpoważniejszy to stopień odpływu.

Rysunek 1. Stopnie odpływu pęcherzowo-moczowodowego.

Refluksy wykryte podczas cystografii są również podzielone na aktywne (podczas oddawania moczu) i bierne (zewnętrzne oddawanie moczu z niskim ciśnieniem w pęcherzu). Oprócz wykrycia refluksu i określenia jego stopnia, cystografia dostarcza ważnych informacji na temat drożności cewki moczowej i podejrzewa dysfunkcję pęcherza. Torbielowy refluks moczowodu, pojawiający się od czasu do czasu, nazywany jest przemijającym.

Jakie inne metody są używane w ankiecie?

Urografia dożylna, badanie funkcji pęcherza moczowego (badanie urodynamiczne), cystoskopia i badania laboratoryjne dostarczają dodatkowych informacji o stanie narządów moczowych. Funkcję nerek określa się na podstawie badania radioizotopowego (nephroscintigraphy). W wyniku tych badań refluksy są dalej dzielone na pierwotne (patologia ujścia moczowodu) i wtórne. spowodowane zapaleniem i zwiększonym ciśnieniem w pęcherzu.

Jak leczy się refluks wtórny?

W przypadku wtórnego PMR przeprowadza się leczenie chorób prowadzących do jego wystąpienia (leczenie zapalenia pęcherza moczowego, zaburzenia czynności pęcherza moczowego, przywrócenie drożności cewki moczowej). Prawdopodobieństwo zniknięcia wtórnego refluksu po wyeliminowaniu przyczyny wynosi od 20 do 70% w zależności od choroby. Rzadziej występuje „samoleczenie” wtórnego PMR z wrodzonymi nieprawidłowościami. Często, po usunięciu przyczyny, zachowuje się refluks wtórny, a następnie leczenie przeprowadza się metodami chirurgicznymi.

Jak leczy się pierwotny PMR?

W przypadku pierwotnego refluksu powstającego na tle patologii ujścia moczowodu, wykonuje się operacje chirurgiczne lub endoskopowe w celu przywrócenia funkcji zaworu moczowodu. Operacje chirurgiczne są trudniejsze do tolerowania przez dzieci i wykonywane na otwartym pęcherzu. Operacje endoskopowe są znacznie łatwiejsze i bezpieczniejsze dla dziecka i wykonywane są w procesie cystoskopii przez cewkę moczową.

W jaki sposób wybrano leczenie refluksu?

Zarówno w przypadku leczenia chirurgicznego, jak i endoskopowego można uzyskać dobre wyniki leczenia. Jednak w praktyce wyniki leczenia w różnych klinikach znacznie się różnią. Z reguły chirurg stosuje metodę, którą posiada lepiej i która pozwala mu uzyskać akceptowalne wyniki leczenia. W rosyjskiej służbie zdrowia wybór metody działania zależy od ustawień przyjętych w tej instytucji. Nefrologowie rzadko polecają pacjentom leczenie chirurgiczne, obserwację dzieci i leczenie przeciwbakteryjne oraz zapobieganie zakażeniom. Należy zauważyć, że takie podejście jest uzasadnione niskimi stopniami refluksu i brakiem infekcji dróg moczowych.

Czy pierwotny VUR może zniknąć bez operacji?

Jeśli pierwotny refluks nie jest leczony metodami operacyjnymi, przez lata może zniknąć sam w 10-50% przypadków, jednak w tym czasie w nerkach zachodzą nieodwracalne zmiany. Im wyższy stopień refluksu, tym mniejsze prawdopodobieństwo samoleczenia. Najprawdopodobniej zniknięcie refluksu 1CT z PMR 1 łyżka. operacje zwykle nie są wykonywane. Samo-wyleczenie refluksu stopnia 3-5 jest mało prawdopodobne - dlatego są poddawane leczeniu operacyjnemu. Refluks 2. stopnia i przemijający refluks operuje się nawracającym odmiedniczkowym zapaleniem nerek. Metodą z wyboru jest endoskopia.

Jak pilne jest leczenie VUR?

Leczenie chirurgiczne refluksu metodami endoskopowymi lub chirurgicznymi, niezależnie od stopnia i wieku pacjenta, w przypadku nawracającego ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek jest bezwzględnie wskazane. Refluks 3-5 stopni bez zaostrzeń odmiedniczkowego zapalenia nerek, co do zasady, leczy się metodami chirurgicznymi. Sterylny refluks stopnia 1-3 bez zmian zapalnych w próbkach moczu można pozostawić pod obserwacją.

Jaka jest zasada chirurgicznego leczenia PMR?

Do tej pory większość oddziałów urologii przeszła chirurgiczne leczenie odpływu pęcherzowo-moczowodowego. Operacje wykonywane są na otwartym pęcherzu. Zadaniem operacji przeciwpłynnych jest stworzenie tunelu pod błoną śluzową pęcherza moczowego, w którym umieszczony jest obszar moczowodu. Jednocześnie mocz wypełniający pęcherz naciska elastyczną górną ścianę moczowodu na dno, zapobiegając przedostawaniu się moczu do pęcherza moczowego.

Jakie są wady leczenia operacyjnego PMR?

Różne techniki chirurgiczne w różnych rękach mogą osiągnąć pozytywne wyniki w 75 - 98% przypadków. Wady: uraz, długa narkoza, długi okres pooperacyjny. W przypadku nawrotu refluksu powtarzane operacje są złożone i wiążą się z większym ryzykiem niepowodzenia.

Czym jest leczenie endoskopowe VUR?

Istota metody polega na przywróceniu zaburzonej funkcji refluksowej moczowodu poprzez wprowadzenie białka kolagenu lub obojętnej pasty („obojętnej” na tkanki ludzkie) pod jego częścią wyjściową (ryc. 2). Polimer tworzy guzek, który dociska dolną ścianę moczowodu do góry, przywracając funkcję zaworu.

Rys. 2 Endoskopowa implantacja polimeru pod ujściem moczowodu.

Jak przeprowadza się leczenie endoskopowe?

Interwencja jest przeprowadzana w procesie cystoskopii, pod krótkotrwałym wdychaniem (maska) lub dożylnym. Stosowane są nowoczesne cystoskopy operacyjne dla dzieci firmy i specjalne igły. Czas trwania zabiegu wynosi 10-15 minut. Po 1-3 godzinach stan pacjenta powraca do normy. Po 2-4 dniach dzieci są wypisywane w celu monitorowania ambulatoryjnego. Przed wypisaniem wykonuje się profilaktykę antybiotykową zakażenia dróg moczowych. Badanie kontrolne - za 3-6 miesięcy.

Jakie są zalety leczenia endoskopowego?

Zalety operacji endoskopowych z refluksem są oczywiste: niska inwazyjność, krótki okres hospitalizacji, minimalne ryzyko powikłań. Jeśli osiąga to wysoką skuteczność (co najmniej 70-80% opornego wyleczenia po pierwszej procedurze), to zalety leczenia endoskopowego są niepodważalne. Jednocześnie, przy niskiej skuteczności, zwiększa się liczba powtarzających się interwencji i znieczulenia, co zmniejsza wykonalność stosowania tej metody, więc chirurgiczne leczenie refluksu pozostaje istotne. Należy zauważyć, że nieprawidłowo wykonana pierwotna procedura endoskopowa radykalnie zmniejsza skuteczność leczenia, ponieważ usta moczowodu są ustalone na niekorzyść.

Jakie są wyniki leczenia endoskopowego?

Metoda ma wiele technicznych niuansów, więc wyniki jej stosowania znacznie się różnią. Leczenie po jednej procedurze endoskopowej wynosi od 25 do 95%. a końcowe wyniki leczenia w różnych rękach wahają się od 40 do 97%. Bardziej wiarygodne wyniki uzyskuje się stosując pasty niewchłanialne - Teflon, Deflux, Dam +. Najlepsze wyniki odnotowano w. procedury podstawowe, refluksy o niskiej złośliwości, brak grubej anomalii moczowodu i patologia pęcherza.

Jakie są wyniki leczenia endoskopowego PMR?

Według naszych danych (oddział urologiczny Rosyjskiego Szpitala Klinicznego Dziecięcego), trwałe wyleczenie PMR w leczeniu endoskopowym wszystkich jego form wynosi 95%, z refluksem 2–3 stopni, 98%, z poziomem refluksu 4–5 stopni, 84–89%. Obecnie leczono ponad 2500 pacjentów. Skuteczność leczenia endoskopowego w naszej klinice jest zatem wyższa niż metod chirurgicznych, co decyduje o jego priorytetowym zastosowaniu.

Konsultacje (od 0 do 18 lat) odbywają się w klinice rosyjskiego dziecięcego szpitala klinicznego lub w pokoju. 8 bldg. ostatnie piętro (Moskwa, Leninsky Prospect 117. Umów się na telefon + 7-916-610-70-82; 8 (495) 936-92-30 i 8 (495) 434-76-00

Stopnie patologii

Pęcherz moczowy jest zaprojektowany tak, że mocz przenika przez moczowody i jest wydalany przez cewkę moczową. Gdy pęcherz jest całkowicie wypełniony, zwieracz cewki moczowej otwiera się lekko i wydalany jest mocz.

W niektórych przypadkach występuje luźne zamknięcie zwieracza pęcherza moczowego, co powoduje niekontrolowane wydalanie moczu, zwane nietrzymaniem moczu.

Również podczas procesu moczowego otwory są zamknięte, więc mocz po prostu nie może powrócić z pęcherza do moczowodów.

Jednak w przypadku patologicznej zmiany w funkcjonowaniu układu moczowo-płciowego otwory nie zamykają się, mocz ponownie dostaje się do moczowodu, a następnie do nerek.

W wyniku odwrotnego przenikania moczu układ miedniczek nerkowych jest rozciągany, powodując zaburzenia w nerkach.

Refluks moczowodu charakteryzuje się u dzieci pięcioma stopniami, różniącymi się zarówno objawami, jak i objawami zewnętrznymi.

Jeśli podczas badania diagnostycznego występuje początkowy etap refluksu, moczowód pozostaje praktycznie niezmieniony, nie ma żadnych rozszerzeń, nie występują również objawy.

W drugim stopniu zarówno moczowód, jak i układ miedniczny nerkowy nadal pozostają nierozwinięte.

Od trzeciego etapu rozwoju refluksu nerkowego dzieci mają niewielkie powiększenie moczowodu.

Kubki i miednica nerkowa są powiększone, uzyskując spiczasty kształt. Na tym etapie choroby pojawiają się charakterystyczne objawy.

Podczas zaokrąglania miseczek i miednicy rozpoczyna się czwarty stopień choroby, w którym nadal są sutki w miseczkach.

Piąty stopień charakteryzuje się całkowitym brakiem brodawek w kubkach i manifestacją charakterystycznych objawów.

Ponadto refluks dzieli się na pierwotny i wtórny. Pierwotne określają wrodzone nieprawidłowości pęcherza moczowego lub moczowodu.

Wtórne występuje w wyniku rozwoju procesów patologicznych w dowolnym narządzie układu moczowego.

Znaki

Fakt, że dzieci rozwijają refluks, jest wskazywany w tym samym czasie przez kilka objawów, one również wskazują na problemy funkcjonalne w nerkach.

Temperatura ciała dziecka wzrasta. Niestety wielu rodziców uważa, że ​​odnosi się to do objawów przeziębienia, nie idź do lekarza, prowadząc samoleczenie.

Oczywiście, że takie leczenie nie tylko nie jest korzystne, ale nadal może powodować dodatkowe komplikacje.

Zwiększonej temperaturze ciała u dzieci często towarzyszą silne dreszcze.

Lekarz i doświadczeni rodzice mogą różnicować objawy objawów refluksu od ostrych chorób układu oddechowego z powodu braku procesów zapalnych w górnych drogach oddechowych.

Refluks pęcherza powoduje silny ból podczas procesu moczowego u dzieci. Takie objawy powinny zaalarmować rodziców, skłonić ich do konsultacji z lekarzem i uzyskania odpowiedniego leczenia.

Ból można zlokalizować w różnych miejscach, ale jeszcze częściej, w miejscu, w którym skupia się ostrość, od strony, na której znajduje się dotknięta nerka.

Objawy manifestujące się jako skurcze są bardzo rzadkie u dzieci.

Jeśli dziecko nie może scharakteryzować miejsc, w których objawia się ból, lekarz może podejrzewać wstrzyknięcia moczu z pęcherza, ponieważ jego dzienna objętość jest znacznie zwiększona.

Aby wyjaśnić diagnozę, określić patologię nerek, pęcherza moczowego lub moczowodu, przeprowadza się badanie diagnostyczne.

Dziecko pobiera krew i mocz do analizy, a także wysyła dziecko na badanie USG, cystogram, biopsję.

Wszystko to pozwala na ustalenie dokładnej diagnozy i rozpoczęcie leczenia, które będzie bardziej skuteczne, jeśli stopień refluksu pęcherza jest początkowy.

Pomoc medyczna

Gdy refluks moczu charakteryzuje się początkowym stopniem, lekarze zajmują pozycję oczekującą.

Dla dziecka ustalane jest ciągłe monitorowanie, zalecane są również systematyczne konsultacje, a diagnostyka jest przeprowadzana w celu zbadania w czasie progresji patologii, w której mocz jest wyrzucany z pęcherza moczowego do moczowodu i nerki.

Zaleca się również rodzicom zapewnienie dziecku specjalnej diety, która obejmuje całkowite zniesienie stosowania soli w gotowaniu.

Lekarze jednocześnie przepisują leki, które pomagają obniżyć ciśnienie krwi.

Leczenie zachowawcze jest uważane za obowiązkową procedurę - wymuszone odprowadzenie moczu. Lekarze twierdzą, że cewkę moczową należy przeprowadzać co dwie godziny.

Jeśli leczenie przyczynia się do normalizacji cewki moczowej, nie powoduje komplikacji, ta taktyka trwa.

W przypadkach, w których leczenie zachowawcze nie jest w stanie zapobiec wystąpieniu powikłań, wszystkie objawy wskazują na pogorszenie stanu dziecka, lekarze wykonują operację chirurgiczną.

Podczas operacji chirurdzy eliminują refluks u dzieci, tworząc sztuczną zastawkę, która zapobiega przedostawaniu się moczu do pęcherza z powrotem do moczowodu.

Zapobieganie i komplikacje

Ze względu na fakt, że refluks moczu powoduje stagnację w miedniczce nerkowej, u dzieci rozwija się ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek.

Określając taką patologię przez objawy i wyniki diagnozy, lekarz przepisuje dzieciom leki przeciwbakteryjne.

Problem polega na tym, że u dzieci z rozwojem refluksu, odmiedniczkowego zapalenia nerek, niewydolność nerek może zacząć się rozwijać.

Najczęściej występuje, gdy mocz jest wyrzucany z pęcherza moczowego do moczowodu, a nerka charakteryzuje się ostatnim stopniem nasilenia.

Refluks moczu, wywołując jego stagnację, jest przyczyną powstawania dzieci z kamicą moczową, podczas której dzieci zaczynają odczuwać objawy bólowe, szczególnie objawiające się po każdym wysiłku fizycznym.

Refluks może wywołać takie powikłanie, jak nadciśnienie tętnicze.

Wynika to z faktu, że podczas zastoju moczu tworzy się duża ilość reniny, która wpływa na naczynia krwionośne, powodując ich kurczenie się i wzrost ciśnienia.

Aby uniknąć rozwoju refluksu i kolejnych poważnych powikłań, ważne jest zapobieganie wszelkim procesom zapalnym pęcherza i nerek.

Jeśli u dzieci wystąpią objawy powstawania kamieni, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem i przeprowadzić leczenie. Pamiętaj, aby przestrzegać diety ustalonej przez lekarza.

Jeśli w pełni przestrzegasz zaleceń lekarza, aby przeprowadzić leczenie, u dzieci można normalizować funkcjonowanie wszystkich narządów układu moczowego i przywrócić zdrowie.

Refluks pęcherza u dzieci - leczenie, objawy, profilaktyka

Torbielowy refluks moczowodu u dzieci (zwany dalej PMR) jest patologią, polegającą na tym, że mocz wraca do moczowodu bez trzymania go w pęcherzu. Wśród dzieci choroba występuje dość często. U noworodków choroba występuje w 1% przypadków.

Powody

PMR jest spowodowany takimi przyczynami:

  • patologia nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • zapalenie pęcherza;
  • nefropatia narządów, zaburzenia metaboliczne w ciele dziecka, wzrost ciśnienia w moczu;
  • usta moczowodu są mechanicznie uszkodzone;
  • zaburzenia neurogenne, różne patologie oddawania moczu.

Etapy

Struktura pęcherza moczowego powoduje, że mocz przenika przez moczowody i wychodzi przez cewkę moczową. Gdy pęcherz jest pełny, zawór cewki moczowej otwiera się lekko, umożliwiając wypływ moczu. Czasami zawór zamyka się luźno, dlatego mocz jest wydalany w sposób niekontrolowany. Istnieje nietrzymanie moczu.

Podczas oddawania moczu otwory są w stanie zamkniętym. W takim przypadku mocz nie może wrócić do moczowodów.

Gdy różne patologie doganiają układ moczowo-płciowy, usta nie zamykają się razem, co prowadzi do powrotu moczu do moczowodu, a następnie do nerek. W wyniku tego zjawiska układ miedniczek nerkowych ulega rozciąganiu, powodując zakłócenia w aktywności nerek. Patologia może mieć pięć stopni nasilenia:

  • W początkowej fazie iw drugim stopniu choroby moczowód jest prawie niezmieniony, nie można wykryć żadnych objawów. Na tym etapie lekarze zwykle stosują taktykę oczekiwania. Dziecko zostaje zapisane. Prowadzi regularne badania na czas, aby wykryć postęp choroby.
  • Z chorobą stopnia 3, moczowód rozszerza się nieznacznie, miseczki i miednica są rozszerzone, wyostrzające. Na tym etapie choroby pojawiają się poważne objawy.
  • Na czwartym etapie kielich i miednica są zaokrąglone z brodawkami zatrzymanymi w miseczkach.
  • Z piątym stopniem brodawki w miseczkach nerkowych znikają całkowicie i występują charakterystyczne objawy.

Występuje refluks pierwotny i wtórny. Pierwszy jest spowodowany wrodzonymi nieprawidłowościami pęcherza moczowego. Drugi jest spowodowany nabytymi procesami patologicznymi w układzie moczowym.

Komplikacje

U małych dzieci występuje zaburzenie czynności nerek, pojawia się stan zapalny, nagle wzrasta ciśnienie w miednicy nerkowej, zmieniają się tkanki narządów. Leki w tej sytuacji nie pomagają, wymagają operacji.

Satelitarna PMR to kamica moczowa, kamienie powstają w nerkach i moczowodów. Ostatnie badania pokazują, że choroba ma charakter dziedziczny, przez długi czas może się nie objawiać. Możliwe są tylko ataki ostrego bólu krzyża.

PMR prowadzi do zastoju w miedniczce nerkowej, powodując wystąpienie ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek. W przyszłości na tle refluksu i odmiedniczkowego zapalenia nerek może rozwinąć się niewydolność nerek. Najczęściej patologia ta objawia się w ostatnim stadium refluksu.

Ponadto PMR obfituje w podwyższone ciśnienie krwi. Dzieje się tak, gdy zastój moczu wytwarza nadmiar reniny, działając na naczynia.

Czy wiesz, czym jest synechia? Są nawet u chłopców, jest to szczegółowo opisane w tym materiale.

Znaki

Dowodem refluksu u dzieci jest wzrost temperatury, którego nie można znokautować. Ten objaw jest często mylony z zimnem, samoleczeniem. Refluks u dzieci charakteryzuje się silnym bólem brzucha podczas oddawania moczu.

Ból może być różnej lokalizacji, ale zwykle w pobliżu centrum chorej nerki.

Inne znane objawy:

  • dziecko pozostaje w tyle w rozwoju;
  • noworodki mało ważą;
  • RTG pokazuje wadę pęcherza moczowego;
  • z oddawaniem moczu następuje krwawe wyładowanie.

Diagnostyka

W celu dokładniejszej diagnozy, wyjaśnienia natury patologii nerek, a także zaburzeń układu moczowego, wykonuje się następujące badania:

Analizy dają możliwość postawienia diagnozy i zorganizowania leczenia.

Najłatwiejszym sposobem leczenia refluksu jest początkowy etap.

Dowodem patologii jest obecność w moczu dużej zawartości leukocytów, przedłużonej temperatury powyżej 38 stopni. Ponadto dzieci skarżą się na ból w boku lub bóle w dolnej części pleców. W celu wykrycia odpływu pęcherzowo-moczowodowego u dzieci w wieku poniżej jednego roku poddaje się je badaniu ultrasonograficznemu nerek i pęcherza moczowego.

Leczenie

Istnieją dwie strategie leczenia MTCT:

  • konserwatywny;
  • operacja

Medicamentous

  • Opiera się na uzyskaniu sterylności moczu i zmniejszeniu ryzyka nefropatii refluksowej. Farmakoterapia przepisywana przez urologa polega na codziennym przyjmowaniu antybiotyków.
  • Wykonywany jest również masaż lędźwiowy.
  • Używane ćwiczenia fizyczne.
  • Specjalna dieta, która polega na normalizacji metabolizmu i minimalizacji produkcji moczu.

Ultrasonografia jest wykonywana co sześć miesięcy w celu kontroli stadium choroby.

Operacja

Interwencja chirurgiczna jest zalecana w sytuacjach, w których leczenie zachowawcze nie daje znaczącego efektu.

Istnieją dwie metody operacji chirurgicznych dla TMR:

  • laparotomia polega na odcinku jamy brzusznej pod znieczuleniem z eliminacją ubytku zwieracza;
  • terapia endoskopowa, gdy implant jest wprowadzany do dziecka, aby zakłócać przepływ moczu.

Czy można uniknąć operacji?

Raczej nie niż tak. Leczenie chirurgiczne daje najlepsze rezultaty. Wysoką wydajność potwierdzają statystyki. U 40–97% dzieci nie ma poważnych wad moczowodu przez wiele lat po operacji.

Tylko 10% przypadków wskazuje na niezależny zanik pierwotnego refluksu, ale nadal występują nieodwracalne zmiany w nerkach.

Jeśli choroba osiągnęła ostatni etap, wskazane jest leczenie chirurgiczne lub endoskopowa korekcja odpływu pęcherzowo-moczowodowego u dzieci. W przeciwnym razie prawdopodobieństwo śmierci jest wysokie. Leczenie chirurgiczne jest uzasadnione niskimi stopniami refluksu.

Jeśli występują oznaki spodziectwa (nieprawidłowy rozwój prącia prowadzący do zwichnięcia cewki moczowej) lub objawy wnętrostwa (choroba charakteryzująca się niezstąpionymi jądrami w mosznie lub ich brak), ryzyko wystąpienia VUR. Szczególnie wysokie ryzyko u dzieci do roku i niemowląt.

Rehabilitacja

Rehabilitacja jest najlepiej ukierunkowana na zapobieganie nawrotom choroby. W tym celu do jamy pęcherza moczowego wprowadza się cewnik cewki moczowej, aby natychmiast odprowadzić mocz i przeciwdziałać wzrostowi ciśnienia wewnątrzpęcherzowego.

Ponadto konieczne jest zapobieganie infekcjom, ponieważ choroba jest wywoływana głównie przez proces zapalny. Pacjentom przepisuje się antybiotyki, które zapobiegają wtórnemu zakażeniu i pomagają wyleczyć odmiedniczkowe zapalenie nerek - częste powikłanie VUR.

Również dobre wyniki dają terapia darsonval i magnetyczna. Pomagają szybsze gojenie ran po zabiegu.

Zapobieganie

Aby zapobiec rozwojowi refluksu, dalsze poważne powikłania i powiązane choroby mogą zapobiegać.

  • Bardzo ważne jest, aby nie powodować wielu procesów zapalnych układu moczowo-płciowego.
  • Przy wykrywaniu oznak powstawania kamienia u dziecka należy natychmiast zwrócić się o pomoc do lekarzy i przeprowadzić niezbędną terapię.
  • Konieczne jest przestrzeganie diety, która jest pokazana w tych patologiach.

Prognoza

Obecnie odpływ pęcherzowo-moczowodowy u dzieci jest uleczalną chorobą, która nie jest powodem do paniki rodziców. Ta patologia jest traktowana na różne sposoby. Dzięki przestrzeganiu środków zapobiegawczych i diety możliwe jest skuteczne leczenie refluksu pęcherzowo-moczowodowego, a nawet całkowite pokonanie go.

Torbielowy refluks moczowodu u dzieci: objawy, obserwacja, leczenie

Torbielowy refluks moczowodu (MRR) to patologia, w której mocz jest wyrzucany z powrotem ze światła pęcherza moczowego do moczowodów.

Może prowadzić do zakażenia dróg moczowych, wodonercza, bliznowacenia miąższu nerki, upośledzenia czynności nerek, nadciśnienia i białkomoczu (pojawienie się białka w moczu).

Refluks może mieć różną ciężkość, dlatego objawy obserwowane u pacjenta mogą się różnić.

1. Epidemiologia

  1. 1 Według danych dotyczących cystografii ruchliwości częstość patologii wśród noworodków jest mniejsza niż 1%.
  2. 2 TMR jest 10 razy częstszy u dzieci białych i rudowłosych niż u dzieci ciemnoskórych.
  3. 3 Wśród noworodków refluks występuje częściej u chłopców, po 1 roku dziewczęta cierpią na refluks 5-6 razy częściej niż chłopcy.
  4. 4 Częstotliwość maleje wraz z wiekiem osoby.
  5. 5 U dzieci z zakażeniem dróg moczowych wskaźnik wykrycia choroby wynosi - 30-70%.
  6. 6 W 17–37% przypadków prenatalnie rozpoznanego wodonercza, na rozwój patologii wpływ miała obecność refluksu.
  7. 7 U 6% pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek wymagającą dializy lub przeszczepu nerki PMR jest czynnikiem komplikującym.

2. Klasyfikacja

Ze względu na występowanie odpływu pęcherzowo-moczowodowego może być:

  1. 1 Pierwotny - jego rozwój wiąże się z wrodzonymi anomaliami rozwojowymi mechanizmu zastawki wewnątrzpęcherzowego regionu moczowodu.
  2. 2 Drugorzędny - stan spowodowany przez nabytą niedrożność lub dysfunkcję dróg moczowych (na przykład, z pęcherzem neurogennym, zastawką z tyłu cewki moczowej).

Ponadto 5 etapów (stopni) PMR jest tradycyjnie rozróżnianych (tabela i rysunek 1).

Tabela 1 - Stopnie PMR

Rysunek 1 - Schematyczny obraz odpływu pęcherzowo-moczowodowego

3. Etiologia

4. Patofizjologia

Normalnie moczowód wpada do ściany pęcherza pod ostrym kątem, stosunek długości obszaru śródmięśniowego moczowodu do jego średnicy wynosi 5: 1.

Kiedy bąbelek jest wypełniony, pojawia się rozciąganie i ścienianie jego ścian. Wewnętrzna część moczowodu jest również rozciągnięta i ściśnięta z zewnątrz przez ścianę pęcherza, co tworzy rodzaj zastawki, która zapewnia normalny jednokierunkowy odpływ moczu z nerek na zewnątrz.

Anomalie struktury tego odcinka moczowodu prowadzą do naruszenia mechanizmu zaworowego (tabela 2).

Na tle odwrotnego rozładowania do miednicy mogą dostać się dwa rodzaje moczu: sterylne lub zakażone. To właśnie wyładowanie tych ostatnich odgrywa główną rolę w uszkodzeniu nerek.

Wnikanie toksyn bakteryjnych aktywuje układ odpornościowy pacjenta, co przyczynia się do powstawania wolnych rodników tlenowych i uwalniania enzymów proteolitycznych przez leukocyty.

Wolne rodniki tlenowe i enzymy proteolityczne przyczyniają się do rozwoju reakcji zapalnej, zwłóknienia (wzrostu tkanki łącznej) i bliznowacenia miąższu nerkowego.

Refluks sterylnego moczu prowadzi do powstawania blizn nerek znacznie później. Bliznowaceniu miąższu może towarzyszyć rozwój nadciśnienia tętniczego w wyniku aktywacji układu renina-angiotensyna, przewlekła niewydolność nerek.

5. Główne objawy

VUR można podejrzewać w okresie prenatalnym, gdy podczas badania ultrasonograficznego określa się przemijające rozszerzenie górnych dróg moczowych.

Około 10% noworodków z tym schorzeniem po urodzeniu potwierdziło diagnozę. Ważnym aspektem jest to, że patologii nie można zdiagnozować do momentu narodzin dziecka.

  1. 1 Ogólnie, chorobie nie towarzyszą żadne szczególne objawy przedmiotowe i podmiotowe, z wyjątkiem przypadków skomplikowanego przebiegu. Najczęściej choroba jest bezobjawowa, dopóki nie występuje zakażenie.
  2. 2 Klinice zakażenia dróg moczowych towarzyszy pojawienie się gorączki dziecięcej, osłabienia, letargu, obojętności.
  3. 3 Gdy patologia jest połączona z poważnymi zaburzeniami rozwojowymi, dziecko może doświadczać znacznych problemów z oddychaniem, opóźnienia wzrostu, niewydolności nerek, wodobrzusza (nagromadzenie moczu w jamie brzusznej).
  4. 4 U starszych dzieci objawy są typowe dla zakażeń układu moczowego: zwiększone oddawanie moczu, nietrzymanie moczu, ból pleców w połączeniu z gorączką.

6. Ankieta

W przypadku podejrzenia dziecko zostaje skierowane do urologa dziecięcego.

6.1. Diagnostyka laboratoryjna

  1. 1 Analiza ogólna i analiza moczu są wykonywane u wszystkich noworodków z wodonerczem zdiagnozowanych przed lub po urodzeniu. Przeprowadzane są analizy w celu wykluczenia zakażenia dróg moczowych.
  2. 2 Analiza biochemiczna krwi (oznaczanie poziomu elektrolitów, mocznika, kreatyniny we krwi). W pierwszych dniach po urodzeniu poziom kreatyniny we krwi noworodka zależy od jego stężenia we krwi matki. W konsekwencji analiza kreatyniny powtarza się dzień po urodzeniu.
  3. 3 Oznaczanie składu kwasowo-zasadowego krwi w celu wykluczenia kwasicy.

6.2. Instrumentalne metody badawcze

  • Miktsionny tsistouretrografiya. Mianowany na dzieci z udokumentowaną gorączką (powyżej 38˚С) i wszystkich chłopców z objawami zakażenia dróg moczowych, niezależnie od obecności gorączki.

Badanie jest również pokazane rodzeństwu, dzieciom pacjenta z odpływem pęcherzowo-moczowodowym, ponieważ najbliżsi krewni mają 30% szans na dziedziczenie patologii.

Cewnik wprowadza się do pęcherza moczowego przez kanał cewki moczowej w celu zbadania. Środek kontrastowy jest wprowadzany przez cewnik do wnęki pęcherzyka, który jest w stanie wchłonąć promieniowanie rentgenowskie.

Następnie wykonywana jest seria zdjęć (najważniejsze informacje przedstawiają zdjęcia zrobione podczas oddawania moczu).

Rysunek 2 - Cystouretrografia Miktionnaya pacjenta z III stopniem PMR. Na zdjęciu kontrast przenika moczowód i miednicę prawej nerki. Ostry kielich, brak oznak wodonercza. Źródło - [1]

  • Cystografia radionuklidowa. Obecnie jest on coraz częściej wykorzystywany do badania patologii, ponieważ ma wysoką czułość i jest mniejszy w porównaniu z cystouretrografią wymiotów, ekspozycją na promieniowanie.

Za pomocą cewnika do pęcherza moczowego wstrzykuje się roztwór z radionuklidem. Za pomocą kamery gamma rejestruje się promieniowanie i ocenia pracę dolnych dróg moczowych.

  • Badanie ultrasonograficzne układu moczowego wykonuje się u dzieci z udokumentowaną gorączką (powyżej 38 ° C) i wszystkich chłopców z objawami zakażenia urologicznego.

W przypadku wykrycia jakichkolwiek nieprawidłowości strukturalnych przepisywana jest dodatkowo cystouretrografia pochwowa. USG może ustalić obecność i ocenić stopień wodonercza nerek, obecność ekspansji moczowodów.

Podczas badania lekarz zwraca uwagę na stan miąższu i wielkość nerek, ocenia stan i grubość ścian pęcherza moczowego, określa ekspansję układu moczowego, anomalie ujścia moczowodu.

Uzyskane dane pozwalają urologowi wyciągnąć wniosek na temat przyczyny refluksu.

  • Dynamiczna scyntygrafia nerek.

Radiofarmaceutyk, który jest normalnie wydalany przez nerki, jest wstrzykiwany dożylnie. Za pomocą kamery gamma, promieniowanie jest rejestrowane z ciała pacjenta w określonych odstępach czasu i podana jest ocena stanu funkcjonalnego nerek.

Jeśli czynność nerek jest upośledzona, wychwytywanie leku przez nerki z krwiobiegu jest osłabione;

Tworzenie takich defektów może być związane z bliznowaceniem miąższu, odmiedniczkowego zapalenia nerek. Metoda pozwala ocenić skuteczność terapii, przeprowadzić diagnostykę różnicową z wrodzonymi nieprawidłowościami rozwojowymi.

  • Badania urodynamiczne (uroflowmetry) są przepisywane pacjentom z wtórnym PMR (jeśli występują oznaki niedrożności / dysfunkcji dolnej części dróg moczowych - na przykład ze zwężeniami cewki moczowej, zaworem tylnym cewki moczowej).
  • Cystoskopia ma ograniczone zastosowanie i jest wykonywana w przypadkach, w których anatomiczna budowa dróg moczowych nie została w pełni oceniona metodami radiacyjnymi.

7. Opcje leczenia

  1. 1 Leczenie zachowawcze i aktywna obserwacja pacjenta. Pacjentowi można przepisać stałą lub przerywaną profilaktykę antybiotykową. U pacjenta do 1 roku można również wykonać obrzezanie (ustalono, że obrzezanie napletka zmniejsza ryzyko zakażenia dróg moczowych).
  2. 2 Leczenie chirurgiczne obejmuje:
    • Endoskopowe wstrzyknięcie środków do obliteracji żylaków do tkanki otaczającej ujście moczowodu (politetrafluoroetylen, kolagen, silikon, chondrocyty, kwas hialuronowy).
    • Otwarta reimplantacja moczowodu.
    • Laparoskopowa reimplantacja moczowodu.

8. Terapia zachowawcza

Obecnie udowodniono, że zachowawcze leczenie dzieci z refluksem pozwala zminimalizować prawdopodobieństwo powstawania nowych blizn miąższu nerki poprzez ochronę przed zakażeniem.

Prawdopodobieństwo samoistnego ustąpienia refluksu jest wysokie u dzieci poniżej 5 lat ze stopniem MTCR I-III. Nawet pacjenci z wyższym stopniem mają szansę na samoistne ustąpienie, jeśli nie ma zakażenia dróg moczowych.

  1. 1 Terapia zachowawcza jest uzasadniona, jeśli nie ma nawrotu choroby, anomalii strukturalnych układu moczowego.
  2. 2 Samo-patologia jest obserwowana u 80% pacjentów w stadium I-II, 30-50% w stadium III-V VUR w ciągu 4-5 lat.
  3. 3 Niskie prawdopodobieństwo - z wysokim stopniem obustronnego refluksu.

Terapia farmakologiczna opiera się na zasadzie: początkowe etapy patologii są rozwiązywane niezależnie, odwrotne wyładowanie sterylnego moczu nie uszkadza miąższu nerek.

  1. 1 Podawanie długo działających leków przeciwbakteryjnych.
  2. 2 Korekta zaburzeń oddawania moczu (jeśli występują).
  3. 3 Badania radiacyjne (próbna cystouretrografia, cystografia radionuklidowa, scyntygrafia nerek) w określonych odstępach czasu.

8.1. Profilaktyka antybakteryjna

Zalecane schematy profilaktyki przeciwbakteryjnej różnią się w zależności od obecności / braku bliznowacenia miąższu nerkowego, wieku w momencie rozpoznania.

Długotrwała antybiotykoterapia zmniejsza prawdopodobieństwo odmiedniczkowego zapalenia nerek i późniejszych blizn.

Schemat wybierany jest przez urologa na podstawie konkretnej sytuacji klinicznej.

Tabela 3 - Wskazania do leczenia zachowawczego

9. Wskazania do leczenia chirurgicznego

U dzieci poniżej 1 roku operacja jest wskazana dla:

  1. 1 Jednostronny stały refluks stopnia IV-V, obustronny refluks stopnia III-V po przebiegu terapii antybiotykowej.
  2. 2 Ze znacznym upośledzeniem funkcji dotkniętej chorobą nerek ([1]

9.2. Reimplantacja moczowodu

Aby wyeliminować refluks, stosuje się operację reimplantacji moczowodu: wycina się jej ujście przy zbiegu pęcherza moczowego, dalszy moczowód jest przyszywany do nowo utworzonego tunelu w ścianie pęcherza.

W ten sposób powstaje odpowiedni mechanizm zastawki, aby zapobiec powrotowi moczu. Obecnie istnieje wiele różnych modyfikacji tej operacji.

Możliwe komplikacje to:

  1. 1 Krwawienie.
  2. 2 Infekcja.
  3. 3 Przeszkody.
  4. 4 Porażka sąsiednich organów.
  5. 5 Zachowanie refluksu.

Badanie pęcherza moczowego lub cystografia u dzieci: jak to się robi, cechy procedury, przygotowanie i przeprowadzenie diagnozy

Norfloksacyna - instrukcje użytkowania i wskazania, forma uwalniania, dawkowanie, skład i cena