Kaszel oddawanie moczu

Problemy z kontrolą pęcherza moczowego niepokoją od 30 do 45 procent populacji kobiet. Mężczyźni cierpią na to znacznie rzadziej ze względu na pewne cechy fizjologiczne. Ryzyko rozwoju nietrzymania moczu częściej niż u innych spada:

  • kobiety w ciąży;
  • kobiety, które urodziły duże dziecko, które miało wiele ciąż;
  • poddawany aborcji lub innej operacji położniczej lub ginekologicznej;
  • kobiety w okresie menopauzy;
  • zaangażowany w ciężką pracę fizyczną.

Treść artykułu

Pomimo szerokiego rozpowszechnienia tej patologii pacjenci rzadko szukają porady lekarskiej. Najwyraźniej jest to spowodowane skłonnością do wstydu z powodu takich chorób.

Wpływa to również na brak świadomości populacji na temat nowoczesnych metod leczenia, a powszechne przekonanie, że nietrzymanie moczu w starszym wieku jest prawie nieuniknione.

Chociaż to naruszenie nie stanowi zagrożenia dla życia i zdrowia, znacznie zmniejsza stopień zadowolenia z życia i utrudnia zaangażowanie w działalność społeczną i sport.

Co musisz pamiętać?

  • problemy z kontrolą oddawania moczu są skutecznie leczone w 90% przypadków;
  • podobne naruszenia są powszechne, ale nie oznacza to, że nie muszą być traktowani;
  • Dla lekarzy problem, z którym się boisz, to codzienna praca.

Rodzaje nietrzymania moczu

Oddawanie moczu z kaszlem, śmiechem, ostrymi ruchami nazywane jest wysiłkowym nietrzymaniem moczu. Jest to jeden z rodzajów zaburzeń kontroli pęcherza. Istnieje również nietrzymanie moczu z parcia - silny nieodparty impuls i szybkie oddawanie moczu. Niektóre kobiety zgłaszają oba rodzaje objawów.

W przypadku wysiłkowego nietrzymania moczu nie ma potrzeby. Ponieważ pęcherz nie jest wypełniony. W tym przypadku problem jest najczęściej spowodowany dysfunkcją zwieracza układu moczowego.

Zwieracz to mięsień pierścieniowy, który utrzymuje cewkę moczową zamkniętą. Jeśli ten mięsień jest osłabiony, mocz może wypływać kroplami z naciskiem na pęcherz. Zwykle dzieje się tak, gdy naciskasz na prasę.

Również nietrzymanie moczu może być spowodowane osłabieniem mięśni podporowych miednicy, wypadnięciem macicy lub pęcherza moczowego.

W rzadkich przypadkach nietrzymanie moczu jest spowodowane wrodzonym zaburzeniem względnej pozycji narządów wewnętrznych miednicy.

Leczenie nietrzymania moczu

Istnieje konserwatywne i chirurgiczne leczenie utraty kontroli moczu. Konserwatywne obejmują leczenie i ćwiczenia Kegla.

Trening mięśni przepony moczowo-płciowej

Mięśnie przepony moczowo-płciowej, powszechnie znane jako mięśnie Kegla, podtrzymują narządy wewnętrzne miednicy. Nazwane są na cześć Arnolda Kegla, twórcy ćwiczeń mających na celu zwiększenie napięcia tych mięśni.

Ustalono, że ich regularne wdrażanie pomaga w leczeniu i zapobieganiu niekontrolowanemu oddawaniu moczu, wypadaniu macicy i pęcherza moczowego.

Później wykazano, że ćwiczenia są również skuteczne jako środek zapobiegawczy hemoroidów, nietrzymania stolca, zapalenia gruczołu krokowego u mężczyzn.

Kegel zalecił użycie stworzonego przez niego symulatora, który nie tylko zwiększa obciążenie mięśni, ale także pozwala kontrolować proces treningowy.

Ćwiczenia bez specjalnych urządzeń są bardziej dostępne i uniwersalne. Są wygodne do wykonywania w każdych warunkach środowiskowych.

Podczas wykonywania ważne jest używanie wewnętrznych mięśni, bez łączenia mięśni ud, brzucha i pośladków. Ćwiczenia wykonywane są na pustym pęcherzu.

Wykonaj najbardziej proste i skuteczne ćwiczenia:

  1. Powoli naciągaj mięśnie krocza (jak w przypadku wyciskania moczu z cewki moczowej). W najwyższym punkcie napięcia pozostaw na kilka sekund, a następnie rozluźnij się tak powoli. Powtórz 5 aktów kompresji-relaksacji.
  2. Szybko i delikatnie wyciśnij i ściśnij mięśnie przez 10 sekund. Po krótkim odpoczynku powtórz. Wystarczy trzy podejścia dziennie.
  3. Lekko napnij mięśnie i pozostań w tej pozycji przez kilka sekund. Mocniej napnij mięśnie i zatrzymaj się ponownie. Dlatego musisz stopniowo osiągać maksymalne napięcie mięśni. Mięśnie powinny być również rozluźnione etapami.

Osobliwością tych ćwiczeń jest to, że ich realizacja wymaga regularności. Czas trwania szkolenia nie powinien być zbyt długi, najważniejsze jest, aby spędzać je codziennie. Wynik szkolenia jest zauważalny po kilku tygodniach.

Zaleca się wykonywanie ćwiczeń w różnych pozycjach ciała:

  • stojąc, stopy rozstawione na szerokość ramion, dłonie na pośladkach;
  • nacisk na kolana, ręce spoczywające na łokciach (na czworakach);
  • lotos;
  • stopy szerokość ramion, zgięte kolana, plecy proste, łatwe zgięcie do przodu.

Przeciwwskazaniami do wykonania są późna ciąża, choroby torbielowate narządów miednicy, ostre procesy zapalne układu moczowo-płciowego.

Leczenie farmakologiczne daje dobre wyniki w przypadku nagłego nietrzymania moczu, ale rzadko jest stosowane w przypadku stresu. Faktem jest, że leki te działają na receptory ścian pęcherza moczowego, hamując ich wrażliwość.

Leki nie mogą wpływać na osłabiony zwieracz. W niektórych przypadkach lekarz przepisuje estrogeny, żeńskie hormony płciowe. Może to przywrócić napięcie mięśni krocza, zmniejszyć aktywność pęcherza moczowego. Leczenie farmakologiczne jest objawowe, a jego działanie jest krótkotrwałe.

Myostymulacja elektryczna jest również stosowana do wzmocnienia mięśni dna miednicy. Stymulacja mięśni prądem powoduje ich skurcz, zwiększa ton. Procedura ta działa podobnie do ćwiczeń Kegla, ale jej efekt jest zauważalny szybciej.

Pacjentom, którzy nie odnieśli korzyści z leczenia zachowawczego, zaleca się poddanie operacji. Leczenie chirurgiczne ma na celu przywrócenie funkcji zwieracza lub wzmocnienie przepony moczowo-płciowej. Istnieje kilka opcji operacji:

  • ustanowienie elastycznego pierścienia (zawiesia) podtrzymującego pęcherz i cewkę moczową;
  • Zastrzyki z botoksu wokół cewki moczowej;
  • zawieszenie cewki moczowej przez wypełnienie kości łonowej.

Najnowocześniejszą metodą leczenia jest operacja procy. Wykonuje się je w znieczuleniu ogólnym lub miejscowym, dostęp następuje bez przecinania ściany brzucha przez pochwę. Operacja jest tak przewidywalna i skuteczna, jak to możliwe, jej wynik trwa przez wiele lat.

Wybór rodzaju operacji zależy jednak od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, stopień rozwoju patologii i choroby towarzyszące. Lekarz określa najlepszą opcję leczenia chirurgicznego na podstawie dokładnego badania, wyników badań i pomiaru siły mięśni dna miednicy.

Dodatki - przydatne wskazówki dla kobiet

Niektóre kobiety, po zauważeniu objawów nietrzymania moczu, szybko dostosowują się za pomocą podpasek higienicznych do dni krytycznych. Obecnie w aptekach można znaleźć uszczelki zaprojektowane specjalnie dla kobiet cierpiących na wysiłkowe nietrzymanie moczu. Nie rozmnażają bakterii, pochłaniają zapach.

To łagodzi napięcie emocjonalne kobiety, ale nie jest lekarstwem.

Ponadto niektórzy ograniczają się do ilości płynów, które piją, czasami praktycznie przestają pić.

Może to spowodować odwodnienie, ponieważ woda jest niezbędna do normalnej aktywności życiowej.

Ponadto, nawet jeśli osoba nie pije płynów w ciągu dnia, jego ciało nadal emituje niewielką ilość moczu, ponieważ procesy filtrowania krwi trwają nieprzerwanie.

Lekarze zalecają unikanie napojów o właściwościach moczopędnych, takich jak herbata, piwo, sok cytrusowy. Powstrzymaj się od wody w nocy i przed wyjściem z domu, innym razem pij jak zwykle.

Regularne wykonywanie ćwiczeń Kegla i zdrowy, aktywny tryb życia to najlepsze sposoby zapobiegania stresowemu oddawaniu moczu i innym zaburzeniom mięśni miednicy.

Przyczyny i leczenie suchego kaszlu u dorosłych.

Objawy i leczenie alergicznego kaszlu.

Jakie działania należy podjąć, jeśli zaczniesz boleć gardło.

Dlaczego występuje nietrzymanie moczu podczas kaszlu i jak sobie z tym poradzić?

Niektóre kobiety znają zjawisko nietrzymania moczu podczas kaszlu, co zrobić, jeśli taki problem się pojawił, niewiele osób wie. Do tej pory nietrzymanie moczu występuje u 25-30% kobiet. Aby rozwiązać ten problem, najpierw musisz dowiedzieć się, co spowodowało nietrzymanie moczu.

Przyczyny choroby u kobiet

Niekontrolowane oddawanie moczu jest najczęściej obserwowane u kobiet. Zaburzenie to związane jest z ciążą i wiekiem. Jeśli podczas kaszlu, śmiechu lub kichania wystąpi arbitralny przepływ moczu, w praktyce medycznej takie zaburzenie nazywa się stresujące. W tej sytuacji następuje nagły skok ciśnienia wewnątrz jamy brzusznej, który przenosi stres na mięśnie pęcherza moczowego. Jeśli zwieracz jest słaby, obserwuje się wydalanie moczu. Czynnikami sprawczymi tego zaburzenia mogą być:

  • otrzymane obrażenia;
  • operacje przeniesione;
  • aktywność fizyczna.

Przyczyny nietrzymania moczu są często związane z ciążą, ponieważ narządy miednicy są uszkodzone w trakcie porodu, mięśnie dna miednicy zmniejszają się i zmniejsza się elastyczność tkanek pęcherza i cewki moczowej. Podczas ciąży narządy miednicy mają duży ładunek, w wyniku czego dno miednicy jest nadmiernie rozciągnięte. Z reguły samo zaburzenie narządów moczowych następuje po porodzie, jednak ciągłe noszenie dziecka w ramionach może pogorszyć sytuację.

W zależności od częstotliwości wywoływania czynników przyczynowych niekontrolowanego oddawania moczu, izolowane są operacje ginekologiczne lub moczowe. Zmniejszone napięcie mięśni pęcherza może prowadzić do braku estrogenu, co również niekorzystnie wpływa na odżywienie tkanek cewki moczowej.

Przyczyny tego zaburzenia mogą być związane z nadwagą, paleniem lub obecnością chorób narządów moczowych, takich jak moczowód lub torbiel. Nietrzymanie moczu podczas kichania lub kaszlu może wystąpić przy chorobach nerwowych, cukrzycy, obecności guza rdzenia kręgowego lub wypadaniu macicy u kobiet.

Mimowolnie, mocz może być uwalniany podczas kaszlu lub śmiechu z powodu różnych podrażnień pęcherza, takich jak zapalenie pęcherza moczowego lub nadczynność pęcherza. W takim przypadku kobieta może odczuwać pilną potrzebę odwiedzenia toalety, ale gdy kaszle lub kicha, chęć utrzymania nie jest możliwa.

Rodzaje frustracji

Nietrzymanie wysiłkowe przy kaszlu lub śmiechu objawia się w postaci niekontrolowanego moczu, podczas gdy kobieta może nie odczuwać potrzeby korzystania z toalety. Ilość wydalanego moczu może się różnić w zależności od stopnia rozwoju patologii.

  1. Z łagodnym moczem jest wydalany w małych ilościach. Podczas ostrego skoku w kierunku rosnącego ciśnienia wewnątrz jamy brzusznej można uwolnić tylko kilka kropel. Aby wywołać takie zaburzenie, można energicznie chodzić, podnosić ciężary lub śmiać się.
  2. Jeśli nie rozpoczniesz leczenia na czas, ilość moczu wydalanego u kobiet będzie się stopniowo zwiększać. Czynnikami sprawczymi zaburzenia o umiarkowanym nasileniu jest spokojny spacer i lekki wysiłek fizyczny.
  3. Przy silnym wydalaniu dużej ilości moczu. W takim przypadku mocz może wyciekać podczas stosunku lub podczas snu. Czasami niekontrolowane oddawanie moczu można zaobserwować, gdy pozycja ciała zmienia się z poziomej na pionową.

Jeśli przyczyny niekontrolowanego oddawania moczu podczas kaszlu lub kichania są spowodowane chorobami zakaźnymi, krew może być obecna w moczu.

Diagnoza stresu

Oddawanie moczu jest diagnozowane na podstawie skarg, dziennika moczu i historii medycznej kobiety. Aby uzyskać pełny obraz kliniczny, lekarz przeprowadza obiektywne badanie i wyjaśnia częstotliwość mimowolnego oddawania moczu.

Podczas badania fizykalnego lekarz określa wskaźnik masy ciała, stopień otyłości i stan neurologiczny. Ponadto wykonuje się test kaszlu na fotelu ginekologicznym. W tym celu kobieta z pełnym pęcherzem kaszle i napina się lekko. Jeśli obserwuje się przepływ moczu, wyniki testu uznaje się za pozytywne.

Aby zbadać anatomię pęcherza i cewki moczowej, lekarze prowadzą diagnostykę rentgenowską. Za pomocą ultradźwięków określa stan i pozycja nerek i pęcherza moczowego. USG może określić obecność zmian patologicznych.

Metody leczenia

We współczesnej medycynie leczenie wysiłkowego nietrzymania moczu odbywa się na dwa sposoby. Przede wszystkim lekarze przepisują terapię lekową i nieinwazyjne metody, na przykład specjalne ćwiczenia wzmacniające mięśnie dna miednicy lub psychoterapię. Leczenie zaburzenia pęcherza moczowego jest długotrwałe, dlatego wymaga maksymalnej ekspozycji i cierpliwości ze strony kobiety. Terapia lekowa jest uważana za skuteczną tylko w przypadku długotrwałego i regularnego stosowania.

Podczas ćwiczeń lekarze zalecają powolne ściskanie i rozluźnianie mięśni odpowiedzialnych za oddawanie moczu. Skuteczne są próby podobne do ogólnych. Szybkość i siła ćwiczeń powinny stopniowo wzrastać.

Pod wpływem wysiłkowego nietrzymania moczu kobietom podaje się endoskopowe iniekcje kolagenu, homogenizowanego tłuszczu i innych związków. Jeśli przyczyną niekontrolowanego oddawania moczu była nadwaga, aby zmniejszyć ciśnienie wewnątrz jamy brzusznej, należy zastosować maksymalny wysiłek, aby stracić kilka dodatkowych kilogramów.

Leczenie zachowawcze obejmuje fizjoterapię, której głównym zadaniem jest przywrócenie i wzmocnienie mięśni dna miednicy.

Metody niechirurgiczne obejmują również stożki pochwy i urządzenia dopochwowe. Takie metody są uważane za skuteczne w początkowej fazie rozwoju zaburzenia pęcherza moczowego.

W przypadku niepowodzenia terapii lekowej przeprowadza się leczenie chirurgiczne. Obecnie minimalnie inwazyjne chusty są wykonywane przy użyciu syntetycznych implantów. Dzięki tej operacji możliwe jest przywrócenie normalnej anatomicznej pozycji pęcherza i cewki moczowej. Technika TVT-O zapobiega mimowolnemu oddawaniu moczu.

Operacja jest wykonywana w znieczuleniu miejscowym. Podczas operacji lekarz umieszcza w obszarze miednicy wszczepialny materiał, który działa jak szkielet. Procedura trwa nie dłużej niż 20 minut. Z czasem implant rośnie wraz z własnymi tkankami, a kobieta zapomina o jego obecności. Zalety tego zabiegu chirurgicznego obejmują szybki okres powrotu do zdrowia, eliminację zaburzeń pęcherza raz na zawsze i minimalną liczbę powikłań. Wynik operacji jest odnotowywany natychmiast po manipulacji.

Ta operacja nie jest wykonywana podczas ciąży lub obecności choroby zapalnej.

Środki ludowe

Co się stanie, jeśli kichanie lub śmiech mimowolnie obniży poziom moczu? Leczenie można przeprowadzać nie tylko w tradycyjny sposób, ale także przy pomocy środków ludowych. Skuteczność metod ludowych testowanych przez lata i bez wątpienia. Jednak nadal konieczne jest leczenie zespołu pęcherza moczowego w kompleksie.

Nasiona kopru pomagają poradzić sobie z problemem. Aby przygotować dzienną stawkę wlać 1 łyżkę. l wysiać 250 ml gorącej wody. Pozostaw roztwór na 1,5-2 godziny. Weź napar powinien być w ciągu dnia małymi łykami.

Przy pierwszych objawach niekontrolowanego oddawania moczu podczas kichania lub kaszlu konieczne jest parzenie kukurydzianego jedwabiu. Aby to zrobić, wypełnij 1/3 łyżki. l piętno 200 ml wody. Połóż pojemnik na kuchence i zagotuj bulion. Gotowe narzędzie można opróżnić. W rosole można dodać 1 łyżeczkę. miód lub cukier. W ciągu dnia przyjmuj lek jako herbatę, aż problem zniknie.

Domowe leczenie może być przeprowadzone przez ziołowe zbieranie centaury i hypericum. Aby przygotować przepis, konieczne jest mieszanie ziół w równych proporcjach. Wlać 1 łyżeczkę. ziołowa mieszanina 250 ml wrzącej wody. Infuzja powinna stać z zamkniętą pokrywką przez 15-20 minut. Pobieraj środki 3 razy dziennie po 1/3 szklanki po posiłku.

Kiedy mimowolny przepływ moczu podczas kichania lub podczas ćwiczeń, można przygotować wywar z dziurawca i liści brusznicy. Weź 1,5 ul. l każdy składnik. Wlać 200 ml wody i umieścić zawartość w łaźni wodnej. Rosół powinien marnieć przez 7-10 minut. Schłodzić przygotowany produkt i przecedzić przez gazę. Weź wywar 3 razy dziennie po 1/3 filiżanki.

Kolekcja oparta na korzeniu, krwawniku i pokrzywie Althea jest uważana za bardzo skuteczną. Weź 100 g korzenia Althea, pokrzywy i 50 g krwawnika. Wlej kolekcję 400 ml wrzącej wody. Wlew należy przyjmować przez cały dzień w małych porcjach. Leczenie powinno trwać do całkowitego wyeliminowania zaburzeń pęcherza. Takie narzędzie jest skuteczne nawet w najbardziej zaawansowanych etapach.

Jeśli nietrzymanie moczu u kobiet spowodowane jest chorobami zakaźnymi, leczenie można przeprowadzić z fioletowej, pszenicznej trawy i krwawnika. Weź 100 gramów każdego zioła, wypełnij mieszaninę 800 ml wrzącej wody. Weź infuzję 3-4 razy dziennie po ½ szklanki.

Przyczyny nietrzymania moczu podczas kaszlu

Mimowolne oddawanie moczu jest dwojakiego rodzaju. Imperatyw, w którym pęcherz opróżnia się całkowicie, jest oznaką poważnych problemów zdrowotnych. Najczęstszą przyczyną nagłego oddawania moczu jest moczenie. Gdy stres jest małą ilością płynu. Ten stan jest wywołany przez śmiech, kichanie lub kaszel. Kaszel z moczem może wystąpić z kilku powodów.

Nietrzymanie moczu podczas kaszlu po porodzie

Natychmiast należy zauważyć, że oddawanie moczu przy kaszlu u kobiet występuje znacznie częściej niż u mężczyzn. Przedstawiciele silniejszej płci stoją w obliczu tego problemu w przypadku chorób gruczołu krokowego i jego wzrostu.

U kobiet przyczyny tego problemu są znacznie większe. Głównym z nich jest osłabienie mięśni dna miednicy po porodzie. Najczęściej kaszel nietrzymanie moczu występuje u kobiet, które doznały nacięcia krocza podczas porodu lub które doświadczyły silnych łez. W tym przypadku osłabiają się nie tylko mięśnie dna miednicy, ale także zwieracz. Ten warunek z reguły nie wymaga specjalnego traktowania i mija po zaledwie kilku miesiącach. Jak najszybciej możesz pozbyć się moczu, kiedy kaszlesz za pomocą specjalnych ćwiczeń mających na celu trening mięśni Kegla.

Podczas kaszlu nietrzymanie moczu może być zapaleniem pęcherza moczowego.

Jeśli mocz kaszlu jest wydalany w małej ilości, podczas gdy pacjent odczuwa ostry ból w okolicy pachwinowej i normalnie nie może iść do toalety, zapalenie pęcherza moczowego jest możliwą przyczyną. W tej chorobie pacjenci zwracają się do lekarza nie tylko ze skargami z kategorii „Kaszlę i piszę”. Często mówią też, że ciągłe pragnienie opróżnienia pęcherza kończy się uwolnieniem zaledwie kilku kropli moczu.

Zapalenie pęcherza powoduje zapalenie pęcherza moczowego. Może to być spowodowane infekcją, podrażnieniem śluzu lub kamieni nerkowych, jak również hipotermią. Mimowolne oddawanie moczu u kobiet z tą chorobą występuje nie tylko podczas kaszlu, ale także podczas ćwiczeń.

Mimowolne oddawanie moczu podczas kaszlu podczas menopauzy

Menopauza lub menopauza u kobiet rozpoczyna się w wieku około pięćdziesięciu lat. W tym czasie narządy kobiece przechodzą poważne zmiany hormonalne. Prowadzą do osłabienia mięśni dna miednicy, co jest przyczyną mimowolnego oddawania moczu.

Kaszel wywołany stresem podczas menopauzy występuje u około sześćdziesięciu procent kobiet. Oprócz tego objawu w menopauzie, występuje również zwiększona pobudliwość nerwowa, ogólne zmęczenie ciała, pocenie się, powstające uderzenia gorąca, suchość i uczucie pieczenia w okolicy pochwy.

Dlaczego mocz jest wydalany podczas kaszlu u starszych kobiet

Zmiany twardzinowe i związane z wiekiem, niska odporność na stres, a także zmiany hormonalne prowadzą do tego, że w czasie kaszlu osoby starsze oddają mocz. Mięśnie dna miednicy i mięśnie zwieracza są osłabione, wraz z problemami neurologicznymi, powoduje to nietrzymanie moczu. Często problemy te pojawiają się z uwagi na fakt, że po menopauzie większość kobiet przestaje profilaktycznie odwiedzać ginekologa. Prowadzi to do tego, że guzy, które mogą rozwijać się w układzie moczowo-płciowym, zarówno przed menopauzą, jak i po niej, osiągają duże rozmiary i przy ostrym skurczu mięśni wywierają nacisk na pęcherz. Podczas kaszlu oddawanie moczu w tym przypadku może być nie tylko stresujące, ale także konieczne.

Inne przyczyny nie utrzymują się podczas kaszlu.

Istnieją inne choroby i patologie, które mogą powodować, że przy silnym kaszlu stale występuje nietrzymanie moczu:

  • Nienormalne położenie moczowodów. Ta patologia prowadzi do nietrzymania moczu, które określa się we wczesnym dzieciństwie.
  • Obecność zwieracza przetoki lub pochwy.
  • Słabe nerki i nadnercza.
  • Uchyłek cewki moczowej. W tym przypadku, gdy kaszel, mocz jest wydalany w małych kroplach natychmiast po opróżnieniu pęcherza. Powodem jest nagromadzenie niewielkiej jej ilości w pochwie.

Wszystkie powyższe choroby i patologie wymagają dokładnych badań diagnostycznych i są leczone głównie za pomocą interwencji chirurgicznej.

Leczenie i diagnostyka nietrzymania kaszlu

Leczenie nietrzymania moczu, gdy kaszel powinien przepisywać urolog lub ginekolog. Tylko eksperci będą w stanie określić przyczynę mimowolnego oddawania moczu i zrozumieć, jak pozbyć się tego problemu.

Każdy powinien wiedzieć, że przyjście do gabinetu lekarskiego ze słowami: „Piszę, co robić, gdy kaszlę”, to za mało. Aby zrozumieć obraz choroby i przyczyny nietrzymania moczu, specjalista będzie musiał otrzymać od Ciebie pełne informacje na temat innych chorób, możliwych reakcji alergicznych na leki, a także powiązanych objawów.

W przypadku mimowolnego oddawania moczu wykonuje się następujące procedury diagnostyczne:

  • USG narządów miednicy (pęcherz, nerki, narządy płciowe).
  • USG gruczołu krokowego u mężczyzn.
  • Badanie urodynamiczne.
  • Zaawansowana analiza moczu.
  • Ultrasonografia na pozostałym moczu w pęcherzu (wykonuje się to przed i po oddaniu moczu).
  • Pomiary moczu. Podczas oddawania moczu pacjent powinien zmierzyć, ile płynu zostało wydalone i porównać to z ilością wypitego w ciągu dnia.
  • Test wycieku moczu. Jest produkowany za pomocą specjalnej podkładki, mocującej mimowolne oddawanie moczu.
  • Badanie cystometryczne. Jest wytwarzany za pomocą cewnika, przez który pęcherz wypełnia się płynem.
  • Badanie urofluometryczne. Produkowane do oceny układu moczowego i moczowego.
  • Pomiar ciśnienia w pęcherzu moczowym przed i po oddaniu moczu.

Nietrzymanie moczu z wysokim napięciem u kobiet wymaga również sprawdzenia zdolności skurczowych mięśni pochwy.

Leczenie nietrzymania moczu zależy bezpośrednio od rozpoznania. Osłabienie mięśni po porodzie, w wyniku którego mocz jest uwalniany mimowolnie, nie wymaga leczenia.

W przypadku zapalenia pęcherza moczowego metoda leczenia mimowolnego oddawania moczu zależy od przyczyny. Jeśli mówimy o zwykłej hipotermii, w wyniku której mocz pacjenta wycieka, to przepisano mu leki przeciwzapalne. Powinny być przyjmowane w połączeniu z lekami, które przyczyniają się do zwiększenia wydzielania moczu. W przypadku zakaźnego nietrzymania moczu w przypadku zapalenia pęcherza moczowego pacjentowi przepisywane są leki przeciwbakteryjne. Są również przyjmowane wraz z lekami normalizującymi oddawanie moczu.

Jeśli przyczyną częstego oddawania moczu jest menopauza, pacjentom przepisuje się specjalne leki, które normalizują wzrost komórek i, oprócz problemów z nietrzymaniem moczu, częściowo lub całkowicie eliminują objawy związane z tym problemem.

Rozwiązanie problemu nietrzymania moczu u osób starszych nie zawsze jest możliwe. Najczęściej w takich przypadkach okazuje się, że używają specjalnych poduszek, które pochłaniają pewną ilość moczu i zapobiegają rozwojowi bakterii.

Nietrzymanie moczu podczas kichania i kaszlu

Nietrzymanie moczu, gdy kaszel i kichanie u kobiet jest bardzo powszechne. Główna część pacjentów z takim naruszeniem jest zakłopotana takim problemem, uznając go za nieistotny i nieistotny. Często kobieta uważa, że ​​nietrzymanie moczu przy kaszlu jest tymczasowe, ale tak nie jest. Istnieje kilka rodzajów nietrzymania moczu i ważne jest, aby wiedzieć, jaki rodzaj problemu ma pacjent przy wyborze metody leczenia:

  1. Rodzaj wysiłkowego nietrzymania moczu (niekontrolowane oddawanie moczu z lekkim wysiłkiem fizycznym - nagła zmiana pozycji ciała, kaszel, kichanie; z fizjologicznego punktu widzenia przyczyną jest krótkotrwały wzrost ciśnienia wewnątrzbrzusznego);
  2. Nietrzymanie moczu typu odruchowego (wydalanie z moczem, które nie jest kontrolowane, z pewnymi czynnikami zewnętrznymi - dźwięk płynącego płynu, głośne, ostre dźwięki; pojawienie się tego typu nietrzymania moczu jest związane z problemami natury psychicznej i psychicznej);
  3. Nietrzymanie moczu o naglącym charakterze (oddawanie moczu następuje natychmiast po oddaniu moczu, przy czym pragnienie jest bardzo intensywne, nie do zniesienia).

Przyczyny wysiłkowego nietrzymania moczu u kobiet

U kobiet najczęstszy jest pierwszy rodzaj stresu związanego z oddawaniem moczu. Co może być przyczyną takiego stanu patologicznego? Najczęstsze przyczyny etiologiczne są następujące:

  • Nieprawidłowa ruchliwość kanału moczowego;
  • Zakłócenie normalnego unerwienia ścian pęcherza (w szczególności wypieracza), układu mięśniowego obszaru miednicy;
  • Awaria układu zwieracza moczu;
  • Nieprawidłowe położenie pęcherza (co prowadzi do wzrostu ciśnienia wewnątrz pęcherza);
  • Postępujące mięśniaki macicy (upośledzony normalny odpływ moczu z pęcherza z powodu kompresji);
  • Osłabienie mięśni miednicy;
  • Rozciąganie systemu więzadłowego mięśni miednicy;
  • Skomplikowana i traumatyczna praca;
  • Chirurgia obszaru uroginekologicznego;
  • Naruszenia tła hormonalnego (niedobór estrogenów).

Czynniki ryzyka

Istnieje kilka czynników, które zwiększają ryzyko rozwoju wysiłkowego nietrzymania moczu:

  1. Ciąża (szczególnie powtarzana);
  2. Historia skomplikowanej pracy;
  3. Otyłość dowolnego stopnia;
  4. Interwencje chirurgiczne w historii (z powikłaniami);
  5. Ciężka dziedziczność (choroba ma predyspozycje na poziomie genetycznym);
  6. Obecność przewlekłych chorób układu pokarmowego (zaparcia) i układu oddechowego;
  7. Zaburzenia anatomiczne narządów miednicy.

Stres nietrzymania moczu podczas ciąży

Nietrzymanie moczu podczas kichania w czasie ciąży ma szczególne przyczyny fizjologiczne. Obecność takiego problemu podczas ciąży jest uważana za wariant normy, ponieważ w ciele kobiety występują następujące naturalne zmiany:

  • Zmiana stosunku hormonów w organizmie;
  • Zwiększona wydajność moczu
  • Zwiększenie wielkości macicy i jej nacisku na ściany pęcherza moczowego;
  • Ruch płodu w ostatnich etapach ciąży i wpływ na pęcherz.

Objawy

Objawy mimowolnego stresującego oddawania moczu obejmują następujące objawy:

  1. Niekontrolowane oddawanie moczu podczas pracy fizycznej, kaszlu (lub kichania);
  2. Obecność dowodów moczu w procesie kontaktu seksualnego;
  3. Obecność dowodów przepływu moczu w pozycji leżącej lub nagła zmiana pozycji ciała.

Diagnostyka


W obecności tak delikatnego problemu konieczne jest przeprowadzenie dokładnej diagnozy, zidentyfikowanie natury i przyczyn patologii.

Przede wszystkim specjalista przeprowadzi badanie pacjenta, aby wykryć obecność zwiększonego oddawania moczu; epizody oddawania moczu związane z niekontrolowanym parciem lub wysiłkiem fizycznym, kaszlem lub kichaniem; objętość moczu wydalanego; obecność jakichkolwiek trudności podczas oddawania moczu; obecność bolesnych i niewygodnych doznań w podbrzuszu lub okolicy narządów płciowych.

Odpowiadając na pytania, powinieneś używać informacji o swoim stanie zdrowia tylko w okresie ostatniego miesiąca. Zaleca się także prowadzenie dziennika obserwacji ich stanu - przez 2-4 dni. Konieczne jest wprowadzenie następujących danych co dwie godziny:

  • Charakter i ilość spożywanego płynu;
  • Liczba aktów oddawania moczu;
  • Objętość moczu uwalnianego podczas oddawania moczu;
  • Obecność imperatywnego oddawania moczu;
  • Charakter działalności w tym okresie;
  • Obecność niekontrolowanego oddawania moczu w danym okresie czasu;
  • Ilość moczu wydalanego podczas mimowolnego oddawania moczu;
  • Charakter aktywności podczas niekontrolowanego oddawania moczu.

Również dla diagnozy przypisano różne badania laboratoryjne i instrumentalne. Testy laboratoryjne obejmują:

  1. Całkowita liczba krwinek;
  2. Biochemiczne badanie krwi (z kontrolą poziomu hormonów);
  3. Analiza moczu;
  4. Kultura moczu bakteryjnego;
  5. Wymaz z pochwy;
  6. Rozmaz kanału szyjki macicy.

Jednak bardziej pouczające w obecności takiego problemu są instrumentalne metody badania;

  • Badanie ultrasonograficzne nerek;
  • Badanie ultrasonograficzne pęcherza moczowego;
  • Ultrasonografia;
  • Cystoskopia

Przeprowadzane jest również kompleksowe badanie urodynamiczne, które obejmuje:

  1. Uroflowmetry (pomiar ilości moczu, który jest przydzielany na określony czas);
  2. Pomiar ciśnienia otrzewnej, wypieracza;
  3. Elektromiografia zwieracza układu moczowego;
  4. Cystometria;
  5. Ocena funkcjonowania cewki moczowej poprzez pomiar ciśnienia w niej;
  6. Test na kaszel (określenie liczby arbitralnie przydzielonego moczu w procesie kaszlu lub kichania).

Badanie ginekologiczne i badanie za pomocą luster, aby wykluczyć obecność patologii ginekologicznych, przeprowadza się w gabinecie ginekologicznym.

Leczenie

Leczenie nietrzymania moczu przy kaszlu u kobiet obejmuje metody zachowawcze i leczenie chirurgiczne. Leczenie niechirurgiczne obejmuje następujące taktyki:

  • Trening mięśni pochwy specjalnymi ćwiczeniami Kegla;
  • Terapia elektrostymulująca;
  • Elektromagnetyczna stymulacja mięśni obszaru miednicy;
  • Zastosowanie prądów diadynamicznych i galwanicznych.

Farmakoterapię można przepisać, jeśli przyczyną nietrzymania moczu jest spazmatyczność ścian pęcherza lub nieprawidłowości hormonalne:

  1. „Tolderodin”, „Flavoxat”, „Trospium”, „Dalfaz”, „Spazmeks”, „Caldura” - leki przeciwskurczowe promujące rozluźnienie ścian pęcherza moczowego;
  2. „Ovestin”, „Ethinyl Estradiol”, „Esterlan” są przepisywane w przypadku zaburzeń hormonalnych w celu zwiększenia poziomu estrogenów.

Najskuteczniejsze leczenie nietrzymania moczu podczas kaszlu wymaga manipulacji chirurgicznej:

  • Wprowadzenie specjalnego żelu oznacza przestrzeń w pobliżu cewki moczowej. Operacja jest minimalnie inwazyjna, jednak po niej patologia może się powtórzyć;
  • Moczowo-cewkoopeksja - operacja mająca na celu ustalenie cewki moczowej (operacja brzozy), pęcherza moczowego (operacja Raza), szyjki macicy (operacja Gittisa);
  • Różne opcje pracy w pętli (temblak). Cechą tej operacji jest stworzenie wsparcia dla narządów miednicy za pomocą specjalnej pętli. Operacja jest najbardziej powszechna, ponieważ jest dobrze tolerowana, jest dość mało inwazyjna, podczas interwencji stosowane są materiały syntetyczne, co minimalizuje ryzyko odrzucenia, niskie ryzyko nawrotu.

Jak pozbyć się nietrzymania moczu podczas kaszlu

Czasami ludzie mają nieprzyjemne uczucia, których boją się powiedzieć nawet swojemu lekarzowi. Ale milczenie nie oszczędza przed objawami i niedogodnościami z nimi związanymi. Co więc robić, gdy kaszlesz, jeśli nagle pojawia się nietrzymanie moczu i nie możesz dotrzeć do toalety? Należy natychmiast skonsultować się z urologiem lub ginekologiem. Na przykład u kobiet, oprócz zwykłego wypisu, czasami może pojawić się nietrzymanie moczu, co jest związane z poprzednim porodem. U mężczyzn ten objaw mówi o zupełnie innej chorobie sfery seksualnej.

Irytujące czynniki

Nietrzymanie moczu jest patologią, podczas której rozwija się mimowolne wydalanie moczu. Przyczyny tego stanu są zróżnicowane i różnią się nieco w zależności od podłogi ze względu na strukturę fizjologiczną.

Więc kiedy kaszel z moczem jest wydalany, dlaczego tak się dzieje? Inwerwacja mięśni miednicy i błony pęcherza moczowego lub ruchliwość kanału, przez który wypływa płyn, może stać się czynnikiem drażniącym. Ponadto, osoba może zostać zdiagnozowana jako niestabilność ciśnienia w moczniku lub niespójność urządzenia przełączającego.

Ale najczęstsze są nagłe i stresujące nietrzymanie moczu. W pierwszym przypadku przyczyną problemów fizjologicznych pęcherza staje się sytuacja, w której osoba nie ma czasu, aby zareagować na czas na pragnienie organizmu. W drugim przypadku czynnikiem irytującym jest stres, który może przejawiać się w postaci kaszlu lub kichania. A także mimowolne oddawanie moczu obserwuje się z ostrymi skokami ciśnienia wewnątrzbrzusznego. W tym przypadku zwieracze, przez które wycieka płyn, nie działają. Jeśli pacjent kaszle, nie będzie w stanie kontrolować wypisu.

Przyczyną problemu może być:

  • interwencje ginekologiczne;
  • zmiany wieku;
  • przedłużony wysiłek fizyczny;
  • Choroba OUN;
  • operacja gruczołu krokowego, guzka nasiennego lub narządów moczowych;
  • niedobór estrogenu;
  • zmniejszone napięcie mięśni podczas menopauzy;
  • patologia nerwu rdzeniowego lub czaszkowego;
  • diagnozowanie powstawania kamieni w pęcherzu lub jego infekcji;
  • uszkodzenie narządów jamy brzusznej;
  • uraz rdzenia kręgowego;
  • częsta dostawa lub ciąża;
  • nadmierna masa ciała;
  • niektóre choroby (udar, przewlekły kaszel, cukrzyca).

Może być napisany przez kobiety, które często rodziły, lub starsze kobiety, a u mężczyzn patologię obserwuje się znacznie rzadziej.

Problem kobiet: przyczyny tego zjawiska

Taka diagnoza jest częściej słyszana przez przedstawicieli słabszej płci wyłącznie ze względu na strukturę fizjologiczną, ponieważ ich dno miednicy nie jest tak silne, więc choroba występuje z większą częstotliwością. Jeśli u kobiet występuje nietrzymanie moczu, przyczyny kaszlu są zredukowane do stresującej formy choroby. Po porodzie, podczas którego nastąpił uraz, nadmierne rozciągnięcie lub pęknięcie krocza, kobieta nie będzie w stanie długo trzymać moczu w toalecie. Bez pomocy lekarza nie wystarczy.

Oprócz dużej masy ciała lub zmian związanych z wiekiem lekarze emitują pilne nietrzymanie moczu. Powodem tego procesu jest nadpobudliwość pęcherza. W tym przypadku kobieta może zrobić wszystko, co w jej mocy, aby utrzymać się na czas, aby pójść do toalety, pić mniejszą ilość dziennego płynu. W rezultacie nadal nie trzyma moczu.

Zazwyczaj u takich pacjentów występują problemy neurologiczne:

  • udar mózgu;
  • urazowe uszkodzenie mózgu lub rdzenia kręgowego;
  • zakażenie układu moczowego.

Inna postać chorych, zarówno mężczyzn, jak i kobiet. To jest moczenie. Ale w przypadku oddawania moczu ciało może nawet wybrać noc, więc prowokator patologii w postaci kaszlu lub kichania nie jest potrzebny.

Często ludzie piszą dużo po wypiciu napojów: kawy, herbaty lub napoju gazowanego.

Odmiany problemu

Jeśli mocz nie utrzymuje się podczas kaszlu, pacjent może mieć jeden z typów tej dolegliwości:

  1. Moczenie W większości przypadków przeszkadza w nocy.
  2. Wyciek po zakończeniu procesu wydalania płynu
  3. Przelewowe nietrzymanie moczu. Cewka moczowa wyda oddzielne krople.

W tym drugim przypadku pacjent stale musi odwiedzać toaletę, ponieważ ma nieznośną chęć oddania moczu. Podczas kaszlu lub kichania nietrzymanie moczu można podzielić na 3 etapy, w zależności od ciężkości choroby i ilości wydzielanego płynu. Nieznaczna zmiana charakteryzuje się małą ilością moczu, która może się wyróżniać w postaci kilku kropli. Przyczyną takich objawów jest nagły wzrost ciśnienia wewnątrzbrzusznego, który może być spowodowany śmiechem, kichaniem lub kaszlem.

Środkowy etap jest możliwy, jeśli dana osoba wykonała czynności fizyczne, nie wkładając w to dużego wysiłku. Może to być bieganie lub nawet chodzenie po ulicy. Ciężki rozwój choroby charakteryzuje się mimowolnym oddawaniem moczu po zmianie pozycji ciała, podczas seksu lub we śnie pacjenta. Zanieczyszczenia krwi w cieczy wskazują na obecność choroby zakaźnej.

Środki diagnostyczne

Aby określić prawidłowy przebieg leczenia, konieczne jest ustalenie przyczyny tego stanu. To pomoże lekarzowi. Kobiety będą badane przez ginekologa, a mężczyźni przez urologa. Po tym etapie pacjent zostanie wysłany na dostarczenie takich testów:

  • test objętości;
  • rozmaz bakteryjny;
  • ogólny test moczu;
  • USG narządów miednicy.

Procedury te powinny dostarczyć bardziej szczegółowych informacji na temat stanu pacjenta. Aby nie przegapić drobiazgów, lekarz poprosi osobę o wprowadzenie specjalnych wpisów do dziennika w ciągu miesiąca. Liczbę pragnień i nietrzymania moczu, częstotliwość wizyt w toalecie należy przenieść na papier.

Niektórzy lekarze mogą natychmiast wydać kilka kartek papieru z tezami, w których osoba powinna zapisać częstotliwość występowania danego objawu. Wśród objawów w kwestionariuszu mogą być takie opcje:

  1. Podczas moczu obserwuje się trudności.
  2. Częste zachęcanie do toalety.
  3. Bolesność w podbrzuszu.
  4. Stałe pragnienie oddawania moczu i jednoczesne nietrzymanie moczu.
  5. Płyn występuje w kilku kroplach.
  6. Ćwiczenie (kaszel, śmiech, kichanie) wywołuje problem.

Należy to zrobić w gabinecie lekarskim, korzystając z danych z ostatniego miesiąca. Informacje ujawnią bardziej szczegółowo obraz kliniczny patologii.

Osoba może uzyskać test warunków skrajnych Bonnie. W tym celu pacjent jest napełniany pęcherzem, aw fotelu ginekologicznym (dla kobiet) pacjent jest proszony o kaszel. W takim przypadku lekarz palcem lub instrumentem medycznym dokręci szyjkę pęcherza moczowego. W ten sposób można ustalić lub wyeliminować rozciąganie mięśni, analizować ich ton.

Wśród innych opcji diagnostycznych stosuje się program cystourethrogram. Pusty pęcherz jest badany za pomocą prześwietlenia przez wstrzyknięcie środka kontrastowego. W rezultacie lekarz prowadzący zobaczy i przeanalizuje możliwe deformacje układu moczowego w jego dolnej części. Zastosuj i cystoskopię, która daje informacje o strukturze ścian pęcherza i cewki moczowej. Manipulacja odbywa się za pomocą endoskopu.

Jeśli ten sam problem z kałem zostanie zdiagnozowany podczas nietrzymania moczu, terapia będzie długa, ponieważ należy dodać bardziej skuteczne metody.

Popularne zabiegi

Przebieg terapii można wybrać tylko po dokładnym badaniu pacjenta i uzyskaniu wszystkich wyników. Istnieje wiele metod pozbywania się osoby z patologii, ponieważ obejmuje to zarówno metody ludowe, jak i metody konserwatywne. Na przykład, jeśli można wyleczyć bez zabiegu chirurgicznego, lekarz poprosi pacjenta o poddanie się nielekowej kuracji. Aby to zrobić, użyj fizykoterapii, wytrenuj pęcherz i poddaj się specjalnym ćwiczeniom wzmacniającym i normalizującym tonację miednicy.

Jeśli nietrzymanie moczu zostanie zdiagnozowane podczas kaszlu u kobiet, leczenie można ograniczyć do wypracowania nawyku prawidłowego i czasowego odwiedzania toalety. W tym przypadku musisz przestać bać się nietrzymania moczu i nie pobiec do toalety przy najmniejszej potrzebie, ale nie napełniać się bańką. Najważniejsze jest, aby nauczyć swoje ciało, aby się powstrzymało w czasie. Tak więc kobieta będzie codziennie zwiększać odstęp między podwyżkami, aż osiągnie przerwę 3-3,5 godziny. Wzmocnienie skuteczności szkolenia może być kursem lekarskim, więc lepiej być traktowanym kompleksowo. Czas trwania terapii wynosi 3 miesiące.

Jeśli istnieje pilny typ nietrzymania moczu, stosuje się metodę pozbywania się patologii za pomocą leków. Lekarz przepisze leki przeciwdepresyjne i przeciwskurczowe. Szczególnie popularnym lekiem jest driptan. Jego zaletami są:

  • relaks mięśni i pęcherza;
  • eliminacja naglących potrzeb;
  • wzrost objętości moczu;
  • zmniejszenie pragnienia z centralnego układu nerwowego.

Możesz przepisać takie leki przeciwdepresyjne:

Zastosowanie w leczeniu leków antycholinergicznych:

W ciężkich przypadkach lub po braku skuteczności w stosowaniu metod konserwatywnych pacjentowi proponuje się poddanie operacji.

Medycyna ludowa

Niemożliwe jest leczenie wszystkich pacjentów takimi metodami. Sprawdzone metody uzdrawiania są skuteczne podczas menopauzy, porodu, który miał miejsce z powikłaniami. W każdym przypadku przed użyciem bulionu lub infuzji należy skonsultować się z lekarzem.

Zioła i soki mają silny wpływ. Te rośliny pomagają:

  • Ziele dziurawca;
  • mędrzec;
  • krwawnik;
  • marchewki;
  • nasiona kopru;
  • jagody

Zioła lecznicze wytwarzają nalewki i wywary, które piją kilka razy dziennie zamiast herbaty i kawy. Dla najbardziej leniwych zrobi to świeży sok z marchwi.

Zestaw ćwiczeń

Magiczne lekarstwo na nietrzymanie moczu, gdy kaszel nie istnieje, więc lekarze spędzają złożoną terapię przy użyciu różnych metod. Ćwiczenia mogą być wyznaczane na początkowych etapach rozwoju choroby, gdy takie proste działania mogą przywrócić mięśniom dawny ton. Ponadto terapię wysiłkową przepisuje się pacjentom, którzy przeszli już odpowiednie leczenie w momencie powrotu do zdrowia.

Jedną z najbardziej znanych opcji są ćwiczenia Kegla. Nie ma potrzeby skakać ani biegać, najważniejsze jest dokładne wykonanie technologii ruchów. Na przykład pacjent powinien usiąść i zrelaksować się, aby wyobrazić sobie proces oddawania moczu. W tym czasie napnij niektóre mięśnie. Muszą pamiętać. Stosując odpowiednią „dźwignię”, która zatrzymuje przepływ moczu, pacjent powinien stale go szkolić, na przemian relaksując i napinając. Przebieg terapii wynosi sześć miesięcy.

Dla kobiet przydatne jest ściskanie pochwy w ciągu dnia, niezależnie od pozycji i wydajności pracy. Wielość ćwiczeń - 100 razy i tajemnica sukcesu w spójności.

Interwencja operacyjna

Wielu lekarzy zgadza się, że najskuteczniejszą opcją leczenia patologii jest zabieg chirurgiczny. Technika opiera się na metodzie tworzenia podpory w cewce moczowej, aby uniknąć jej mobilności. Na przykład, cewkowo-cewkoopeksja obejmuje utrwalenie szyjki macicy, przewodu wydalniczego lub pęcherza moczowego. Operacja jest rzadko używana. Częściej lekarze zalecają interwencję pętli zwrotnej, która polega na wprowadzeniu płata pochwy, syntetycznego obiektu lub skóry w postaci pętli do środkowej części przewodu wydalniczego.

Taka operacja ma wiele zalet, ponieważ nacięcie jest małe, pacjent dobrze ją toleruje w znieczuleniu miejscowym, a rehabilitacja będzie krótka. Zwykle odnotowuje się pozytywne wyniki, a nawroty występują bardzo rzadko. Najłatwiejsza jest procedura wprowadzania żelu do strefy okołocewkowej. Czas manipulacji wynosi 30 minut, a nawet może być przeprowadzony ambulatoryjnie. Ale nawroty występują częściej.

Metody zapobiegawcze

Łatwiej jest rozpocząć leczenie we wczesnych stadiach rozwoju choroby, ale jeszcze łatwiej jest uniknąć nieprzyjemnych zwiastunów patologii. Jest to możliwe dzięki kilku prostym wskazówkom:

  1. Konieczne jest spożywanie mniejszej ilości płynów w ciągu dnia.
  2. Leki kontrolne przepisywane na bieżąco, ponieważ mogą mieć skutki uboczne w postaci nietrzymania moczu.
  3. Zmniejsz liczbę wypalanych papierosów, ale lepiej zrezygnować ze złego nawyku.

Przydatne jest, aby wszystkie kobiety trenowały mięśnie pochwy. Aby uniknąć rozwoju choroby, człowiek musi prowadzić zdrowy tryb życia, uprawiać sport. Ważne jest, aby odwiedzić lekarza rodzinnego na czas.

Przyczyny nietrzymania moczu u kobiet znajdują się poniżej:

Nietrzymanie moczu podczas kaszlu i kichania u kobiet: przyczyny, jak się pozbyć

Wiele kobiet boryka się z problemem nietrzymania moczu (lub nietrzymania moczu), który występuje podczas kaszlu, próby kichania lub nawet śmiechu. Po użyciu porcji moczu kobieta czuje się niezręcznie, cierpi z powodu kłopotliwego uczucia wilgoci, nieprzyjemnego zapachu i nieodpartej chęci do mycia. Takie nieprzyjemne zjawisko może wystąpić wszędzie - w pracy, w transporcie publicznym, tylko na ulicy lub w domu. Kobieta jest zmuszona używać padów i często je zmieniać, nieśmiała, bojąc się kichać lub kaszleć, bywa rzadziej w miejscach publicznych.

Dlaczego pojawia się ten nieprzyjemny i delikatny objaw? Jak możesz z nim walczyć? Otrzymasz odpowiedzi na te palące pytania w tym artykule. Pomogą ci zacząć iść we właściwym kierunku, a pozbędziesz się irytujących doznań nieczystości.

Wielu uważa, że ​​objaw rozważany w tym artykule jest problemem związanym wyłącznie z wiekiem. Jednak to nieporozumienie jest błędne, ponieważ podobny problem może wystąpić nawet wśród młodych kobiet.

W recepcji lekarz zazwyczaj słyszy takie skargi od kobiet cierpiących na nietrzymanie moczu:

  • żadna uszczelka nie oszczędza, a ja bardzo wstydzę się zapachu;
  • boi się śmiać, kaszleć lub kichać;
  • Zmieniam 10-12 klocków dziennie, ale nie mogę pozbyć się zapachu i nieprzyjemnego uczucia wilgoci;
  • Stale odczuwam pragnienie prania i zmieniania ubrań.

Niektóre standardowe dolegliwości są przypisywane przez niektóre kobiety ciężkim porodom, zmianom związanym z wiekiem lub otyłości. Niestety, wielu przedstawicieli płci pięknej w wieku 40-50 lat nie spieszy się nawet z wizytą do lekarza, ale pociesza się myślą, że takie same objawy obserwowano u mamy, babci lub ciotki. Jednak pojawienie się nietrzymania moczu, gdy kaszel lub kichanie w każdym wieku powinno zawsze być powodem wizyty u lekarza. Istnieją dwie przyczyny tej konsultacji:

  • w wielu przypadkach klinicznych problem ten można rozwiązać za pomocą leczenia zachowawczego lub chirurgicznego;
  • nietrzymanie moczu jest często oznaką chorób wymagających obowiązkowego leczenia.

Występowanie problemów z nietrzymaniem moczu podczas kaszlu, śmiechu lub kichania często staje się zauważalne dla innych: takie kobiety mają napięty i ponury wygląd, mogą płakać w każdej chwili, boją się śmiać, kaszleć, kichać lub zbyt blisko osoby. Tacy przedstawiciele płci pięknej muszą stale myśleć o tym, że toaleta jest w bliskiej dostępności, świadomie ograniczają się do uczestniczenia w różnych wydarzeniach, wycieczkach i innych przyjemnościach życia.

Powody

Praktykujący lekarze zauważają, że częściej nietrzymanie moczu występuje, gdy kaszel lub kichanie występuje u kobiet w ciąży, u kobiet po trudnych porodach lub u płci pięknej po 40 latach. Jednak w niektórych przypadkach objaw ten występuje nawet u młodych kobiet.

Przyczyny nietrzymania moczu u kobiet ze śmiechem, kaszlem i kichaniem mogą być następujące:

  • ciężki poród w historii;
  • częste ciąże i poród;
  • urazy narządów miednicy;
  • poprzednie operacje komplikowane przez uszkodzenie narządów miednicy;
  • radioterapia;
  • postępująca redukcja poziomu estrogenów;
  • brak równowagi hormonalnej w okresie menopauzy;
  • osłabione lub rozciągnięte mięśnie pęcherza;
  • wypadanie macicy;
  • pominięcie ścian pochwy;
  • skrócona cewka moczowa;
  • nowotwór pęcherza lub rdzenia kręgowego;
  • otyłość;
  • niektóre patologie kręgosłupa;
  • choroby układu oddechowego;
  • ciężka praca fizyczna związana z podnoszeniem ciężarów i prowadząca do wzrostu ciśnienia brzucha;
  • podawanie leków moczopędnych.

Ciężkość patologii

W zależności od objętości moczu płynącego podczas kaszlu, śmiechu lub kichania, istnieją 3 stopnie nasilenia tego odchylenia od normy:

  • światło - przy intensywnym obciążeniu, powodującym wzrost ciśnienia wewnątrzbrzusznego, uwalnianych jest kilka kropli moczu;
  • średni - mocz nie jest zatrzymywany w większej objętości nawet przy nieznacznych ładunkach;
  • ciężki - mocz nie jest utrzymywany nawet w spoczynku (gdy wstaje z łóżka lub krzesła, podczas stosunku, chodzi powoli lub nawet we śnie).

Czasami, jeśli nietrzymanie moczu jest wywoływane przez dolegliwości urologiczne lub ginekologiczne, wydalanie z moczem może zawierać zanieczyszczenia krwi.

Jakie są zasady higieny osobistej należy stosować przy nietrzymaniu moczu

Dzięki nietrzymaniu moczu specjalne poduszki urologiczne, które nie tylko szybko wchłaniają i zatrzymują płyn, ale także dezaktywują nieprzyjemny zapach moczu, mogą złagodzić problem. Teraz na półkach aptek i sklepów internetowych można znaleźć szeroką gamę takich produktów higienicznych. Przy wyborze należy pamiętać, że pasek urologiczny musi spełniać następujące wymagania:

  • szybko i skutecznie wchłaniają ciecz i absorbują zapach;
  • zachowaj suchość;
  • dopasuj parametry anatomiczne;
  • zapewnić bezpieczeństwo bakteryjne.

Pamiętaj! Stosowanie poduszek urologicznych jest tylko częścią środków higieny przy nietrzymaniu moczu. Nie można odroczyć wizyty u lekarza, ponieważ tylko specjalista może ustalić przyczynę nietrzymania moczu i opracuje najskuteczniejszy plan leczenia.

Jak można pozbyć się nietrzymania moczu

To pytanie jest zadawane przez każdą kobietę, która ma problem w tym artykule. Pozbycie się tak delikatnej i niepożądanej sytuacji jest możliwe w przypadkach, gdy pierwotna przyczyna nietrzymania moczu została zidentyfikowana i wyeliminowana. Aby to zrobić, kobieta powinna skonsultować się z lekarzem, który dokładnie przeanalizuje skargi i historię choroby i życia, i przeprowadzi niezbędne dodatkowe badania:

  • cystoskopia;
  • złożone badanie urodynamiczne;
  • USG;
  • MRI;
  • Skan CT;
  • RTG;
  • badania krwi na hormony itp.

Wszyscy specjaliści są zgodni co do tego, że leczenie nietrzymania moczu przy kaszlu, śmiechu, kichaniu lub innych obciążeniach powinno się rozpocząć jak najwcześniej. Kobieta nie powinna się wstydzić tej skargi podczas rozmowy z lekarzem - tylko w ten sposób może pozbyć się problemu, który zatruwa życie.

Sukces leczenia nietrzymania moczu zależy przede wszystkim od wykwalifikowanego wyjaśnienia przyczyny tego nieprzyjemnego objawu. Plan działania w przyszłości może wyglądać następująco:

  • leczenie zachowawcze;
  • leczenie chirurgiczne.

Zgodnie z obserwacjami lekarzy w około 50% przypadków nietrzymanie moczu z kichaniem, kaszlem i innymi obciążeniami można wyleczyć bez operacji. Złożone zastosowanie technik medycznych i fizjoterapeutycznych jest w stanie rozwiązać ten problem.

Cele niefarmakologicznego leczenia nietrzymania moczu mają na celu wzmocnienie mięśni dnia miednicy i ścian pęcherza moczowego. Ponadto lekarz i pacjent tworzą plan oddawania moczu, którego celem jest zwiększenie odstępów między oddawaniem moczu (powinny być stopniowo rozszerzane). Na co ten plan?

W przypadku istniejącego problemu kobieta ma pewien stereotyp zachowania w odniesieniu do oddawania moczu: odwiedza toaletę tak, jakby „na wszelki wypadek, w celu uniknięcia zakłopotania” i ze strachu przed zakłopotaniem, robi to zbyt często (nawet z minimalną wskazówką potrzeby oddania moczu). Realizując plan, pacjent powinien nauczyć się powstrzymywać popęd. Co tydzień odstępy między oddawaniem moczu powinny być zwiększone o 30 minut i doprowadzić wynik do 3-3,5 godziny. Takie działania pomagają kobiecie zmienić stosunek do stereotypu i odejść od niej. Z reguły taki plan oddawania moczu jest wspierany przez terapię lekową, która jest wyznaczana na 3 miesiące, podobnie jak program szkolenia pęcherza moczowego.

Ważną częścią leczenia nietrzymania moczu jest gimnastyka do treningu mięśni dnia miednicy. Ta technika pozwala wielu kobietom pozbyć się nieprzyjemnego objawu i służy jako doskonały środek zapobiegawczy dla nietrzymania moczu. Aby osiągnąć ten cel, pacjentowi można polecić program ćwiczeń opracowany przez dr Arnolda Kegla oraz listę innych ćwiczeń terapii wysiłkowej pokazanych w przypadku wystąpienia podobnego problemu.

Rozważ w tym artykule popularną metodę Kegla:

  1. Opróżnij pęcherz przed treningiem.
  2. Ćwiczenia można wykonywać w następujących pozycjach: leżąc na plecach z nogami lekko zgiętymi i zgiętymi w kolanach, leżąc na brzuchu z nogami lekko wyhodowanymi lub leżącymi na brzuchu ze stopą zgiętą w kolanie.
  3. Ściśnij mięśnie dna miednicy, podciągając je. Przytrzymaj przez 10 sekund.
  4. Całkowicie rozluźnij mięśnie na 10 sekund.
  5. Powtórz kroki 10 razy w ciągu 5 minut. Ćwicz 3 razy dziennie.
  6. Nie popełniaj następujących błędów: wstrzymaj oddech (powinien być głęboki i wolny), wciągnij pępek (tylko mięśnie dna miednicy powinny się przeciążać), popchnij mięśnie dna miednicy w dół (powinny tylko podnieść się).

Takie proste, ale także skuteczne szkolenie może nie tylko wzmocnić mięśnie dna miednicy. Uwalniają kobietę od wielu problemów ginekologicznych, poprawiają jakość życia intymnego, łagodzą senność i apatię.

Oprócz treningu fizycznego pacjentom z nietrzymaniem moczu zaleca się zabiegi fizjoterapeutyczne:

  • impulsy elektromagnetyczne;
  • mikroprądów;
  • ogrzewanie itp.

Działania te pomagają również wzmocnić mięśnie pęcherza i dna miednicy, uelastycznić więzadła i poprawić krążenie krwi w miednicy.

Terapia farmakologiczna w przypadku nietrzymania moczu dowiodła swojej skuteczności i jest aktywnie stosowana w różnych typach tego delikatnego problemu.

  • Kobietom przepisuje się zwykle leki przeciwdepresyjne i przeciwskurczowe.
  • U pacjentów z objawami menopauzy stosowanie estrogenowych kremów i czopków (Ovestin) może być częścią leczenia.
  • Jeden z dobrze sprawdzonych leków jest takim narzędziem jak Driptan. Lek ten działa relaksująco na ściany pęcherza moczowego i hamuje przepływ impulsów z układu nerwowego. Ze względu na tak złożony efekt, Driptan rozluźnia ściany pęcherza moczowego i tym samym zwiększa jego objętość. W rezultacie kobieta ma nieuzasadnioną potrzebę oddawania moczu i rzadko odwiedza toaletę. Pacjenci mogą być przekonani o skuteczności leku około miesiąc po rozpoczęciu podawania. Dawkowanie i czas przyjmowania leku Driptan określa lekarz indywidualnie.

W wielu przypadkach klinicznych leczenie zachowawcze nietrzymania moczu z kaszlem, śmiechem i kichaniem jest nieskuteczne, a leczenie operacyjne zaleca się kobiecie, aby rozwiązać istniejący problem. Obecnie w arsenale chirurgów w celu wyeliminowania nietrzymania moczu istnieje około 250 metod. Wiele z nich odbywa się w Rosji. W niektórych przypadkach klinicznych mogą to być operacje mało inwazyjne (na przykład nałożenie pętli z materiału syntetycznego). Po takich interwencjach o niewielkim wpływie pacjent może zostać wypisany ze szpitala już następnego dnia.

Z którym lekarzem się skontaktować

Jeśli pojawią się epizody nietrzymania moczu podczas kaszlu, kichania lub śmiechu, skonsultuj się z urologiem lub ginekologiem. Po przeprowadzeniu kompleksowego badania i ustaleniu przyczyny tego objawu lekarz będzie w stanie opracować plan leczenia, który może obejmować zarówno metody zachowawcze, jak i chirurgiczne.

Nietrzymanie moczu u kobiet, które występuje podczas kichania, kaszlu lub śmiechu, jest alarmującym i bardzo nieprzyjemnym objawem. Pojawienie się tego delikatnego problemu nie powinno być ignorowane i wyciszane, ponieważ w wielu przypadkach wskazuje na obecność złożonego i wymagającego szczególnego leczenia chorób (na przykład procesów onkologicznych, braku równowagi hormonalnej itp.). Nowoczesna medycyna pozwala pozbyć się nietrzymania moczu w prawie wszystkich przypadkach klinicznych. W tym celu można zastosować zarówno leczenie zachowawcze, jak i chirurgiczne.

O nietrzymaniu moczu u kobiet w programie „Żyj zdrowo!” Z Eleną Malyshevą:

Urolog D. Shkarupa mówi o nietrzymaniu moczu u kobiet:

Przyczyny i leczenie bólu z częstym oddawaniem moczu u kobiet są skutecznymi sposobami rozwiązania problemu.

CEFAZOLIN (CEFAZOLIN)