Przyczyny, objawy, diagnoza i leczenie niewydolności nerek

Niewydolność nerek u ludzi jest chorobą nerek, w której całkowicie przestają uwalniać mocz lub częściowo tracą tę zdolność.

Bez leczenia choroba postępuje i prowadzi do śmierci. Niestety, w początkowej fazie choroby objawia się słabo, więc wielu zwraca się do lekarza, kiedy przywrócenie funkcjonowania organizmu nie jest już możliwe.

O tym, co stanowi niewydolność nerek: objawy, leczenie metodami tradycyjnymi i ludowymi - artykuł o tym wszystkim opowie.

Istnieją 2 stopnie niewydolności nerek: przewlekłe i ostre.

W ostrej postaci funkcja narządu zostaje nagle zaburzona, ale stan jest odwracalny, jeśli leczenie rozpocznie się na czas.

Statystyki pokazują, że częstotliwość rozwoju tego typu awarii osiąga 200 przypadków na 1 milion populacji.

Połowa z nich potrzebuje hemodializy. Od lat 90. obserwuje się stałą tendencję do wzrostu liczby pacjentów z patologią nerek. Ostra postać nie jest chorobą monoorganiczną, ale częścią zespołu niewydolności wielonarządowej.

Bez leczenia ostra forma niedoboru wpływa na stan przewlekły. W tym przypadku w ciągu kilku lat obserwowano naprzemienne zaostrzenia i remisje pacjenta. Przewlekła postać charakteryzuje się stopniową utratą zdolności nerek do tworzenia i wydalania moczu. Opracowany w wyniku powolnej śmierci nefronów. Według statystyk częstość występowania takiej choroby wynosi 450 przypadków na 1 milion populacji.

W zależności od patogenezy niewydolność nerek dzieli się na następujące typy:

  • prerenal Powodem jego rozwoju jest zmiana stanu wychodzących i przynoszących tętniczki nerkowe nerek. Z tego powodu przepływ krwi w nefronach jest zakłócony. Dopóki ciśnienie wewnątrznerkowe wynosi powyżej 70 mm Hg, szybkość filtracji nie zmienia się. Istnieją specjalne leki, które mają na celu zwężenie tętniczek. Są to na przykład inhibitory ACE, leki przeciwzapalne niesteroidowe. Są stosowane w celu zapewnienia, że ​​ciśnienie wewnątrznerkowe nie spada poniżej normy;
  • nerkowy. Występuje przy długim przebiegu nadciśnienia, sepsy. Martwica kanalików, guzy nerek, obecność kamieni w drogach moczowych również należą do czynników rozwoju niewydolności;
  • postrenalina Obejmuje to przyczyny, które wywołują przewlekłą chorobę u pacjentów. Ten stan zazwyczaj prowadzi do kamicy moczowej;
  • Końcowa niewydolność nerek występuje z reguły u pacjentów z patologiami autoimmunologicznymi, nadciśnieniem, kłębuszkowym zapaleniem nerek, cukrzycą i odmiedniczkowym zapaleniem nerek.

Powody

Niewydolność nerek ma różne przyczyny.

Ostra postać rozwija się najczęściej w wyniku:

  • ostre zatrucie chemią gospodarczą, związkami ołowiu, produktami przemysłu spożywczego, lekami. Ukąszenia trujących owadów, węży mogą również prowadzić do pojawienia się poważnej choroby;
  • uraz:
  • ostry spadek krążenia krwi w naczyniach nerek podczas zapaści, zakrzepicy, stanu wstrząsu, zator tętnicy nerkowej, patologiczne działanie serca. Może rozwinąć się niewydolność serca nerek;
  • nagłe zablokowanie dróg moczowych przez guz lub kamień.
  • ostry proces zapalny w nerkach. Na przykład z odmiedniczkowym zapaleniem nerek, kłębuszkowym zapaleniem nerek;
  • choroby zakaźne, które występują z zespołem nerkowym.

Przewlekła awaria powoduje takie przyczyny:

  • zaburzenia naczyniowe, którym towarzyszy nieprawidłowy przepływ krwi przez nerki. Na przykład grupa krwotocznego zapalenia naczyń, reumatyzmu i tocznia rumieniowatego;
  • długi kurs nadciśnienia;
  • długotrwałe procesy zapalne w nerkach, które prowadzą do zniszczenia kanalików i kłębuszków nerkowych. Zazwyczaj odmiedniczkowe zapalenie nerek i zapalenie kłębuszków nerkowych prowadzą do niewydolności narządów;
  • choroba metaboliczna, która jest obserwowana w dnie moczanowej, amyloidozie i cukrzycy;
  • warunki, w których przepływ moczu jest zaburzony. Na przykład, guzy miednicy, wodonercze, kamienie nerkowe;
  • wrodzone anomalie struktury i pracy nerek, które prowadzą do tego, że struktury nerek nie działają prawidłowo. Jest to niedorozwój, policystyczne, zwężenie tętnic nerek;
  • późna diagnoza ostrego przebiegu niewydolności.

Niewydolność nerek w cukrzycy jest spowodowana nadwagą, dlatego osoby z nadwagą często próbują stracić kilka funtów za pomocą leku Metformin obniżającego poziom cukru. Jeśli weźmiesz ten lek niepoprawnie, może wystąpić efekt uboczny w nerkach.

Leki obniżające cukier lepiej stosować po konsultacji z lekarzem.

Objawy

Gdy narząd jest dotknięty, istnieją oznaki wskazujące na niedobór lub całkowity brak jego funkcji.

Głównym objawem rozwoju ostrej postaci jest gwałtowny spadek objętości moczu dziennie.

Gdy skąpomocz idzie mniej niż 400 mililitrów moczu. Gdy wystąpi bezmocz, dzienna objętość moczu nie przekracza 50 mililitrów.

Również zmniejszenie apetytu, nudności i wymioty, które nie przynoszą ulgi. Pacjent staje się senny i zahamowany, ciągle dręczony dusznością.

W wyniku zmian w metabolizmie wody i soli pojawiają się zaburzenia patologiczne serca i naczyń krwionośnych. Skóra staje się blada, zwiotczała, sucha. Mięśnie również osłabiają się i szybko tracą ton. Twarz puchnie, włosy pękają i pękają. Z ust dochodzi nieprzyjemny zapach amoniaku. Nadmiar płynu zaczyna być wydalany przez jelita, żołądek. Krzesło jest płynne, ciemne, cuchnące. Są obrzęki, które szybko rosną.

Pacjenci często mają zaburzenia świadomości.

Nerki są pobierane z substancji krwi, neutralizowane przez wątrobę. W ostrym niedoborze wszystkie metabolity nie wychodzą, ale nadal krążą w całym organizmie, w tym w mózgu. Dlatego pacjent często obserwuje zaburzenia świadomości: zmętnienie, otępienie, śpiączkę. Zmiany nastroju: stan depresyjny, euforia.

Niewydolność narządu przewlekłego objawia się nie tylko zaburzeniem diurezy, ale także naruszeniem wszystkich funkcji nerek.

Objawy przewlekłej niewydolności nerek są następujące:

  • utrzymujący się wzrost ciśnienia krwi;
  • skóra zanika w wyniku niższej hemoglobiny;
  • osteoporoza;
  • zaburzenia rytmu serca: arytmia, tachykardia.

Choroba u dzieci zwykle przebiega szybciej niż u dorosłych. Wynika to z anatomicznych i fizjologicznych cech młodego ciała.

Dla dziecka musisz uważnie monitorować i z najmniejszym podejrzeniem iść do lekarza.

Komplikacje

Pacjenci z niewydolnością nerek z niewłaściwym leczeniem mogą mieć poważne powikłania.

Na przykład, przewlekła niewydolność nerek i nerek, patologia serca, zaburzenia krzepnięcia krwi, przewlekłe zapalenie żołądka, utrata wrażliwości nóg i ramion, silny wzrost ciśnienia krwi, częsta kruchość kości, zaburzenia miesiączkowania.

Powikłaniem ostrego przebiegu choroby jest również rozwój przewlekłego odmiedniczkowego zapalenia nerek, co skutkuje przewlekłym stadium niewydolności nerek.

Diagnostyka

W przypadku choroby, takiej jak niewydolność nerek, leczenie jest zalecane na podstawie wyników procedur diagnostycznych. Po pierwsze, lekarz określa, kiedy pojawiły się pierwsze objawy, jak silnie zostały one wyrażone, ile moczu jest uwalniane dziennie, jak szybko pacjent się męczy. Ponadto nefrolog dowiaduje się, czy u krewnych pacjenta występują jakiekolwiek nieprawidłowości w pracy nerek, przeprowadza badanie pod kątem obrzęku i wrażliwości kończyn.

Kompleksowa diagnoza niewydolności nerek obejmuje:

  • ogólna analiza moczu. Obecność białka wskazuje na naruszenie funkcji organizmu;
  • próbka moczu według Zimnitsky'ego. Podaje informacje o objętości i gęstości moczu;
  • pełna morfologia krwi, biochemia. W przypadku niedoboru odnotowuje się wysoki poziom potasu, kwasu moczowego, fosforu i cholesterolu. Liczba płytek krwi, krwinek czerwonych, hemoglobiny - wzrosła. Kreatynina w niewydolności nerek pomaga ocenić funkcję i funkcję narządu;
  • MRI, USG, tomografia komputerowa. Pozwala określić przyczynę zwężenia dróg prowadzących do moczu.
  • doplerografia. Pokazuje, jak krew przepływa przez naczynia;
  • radiografia. Wykrywa naruszenia układu oddechowego;
  • biopsja;
  • EKG Mianowany w celu zrozumienia, jakie nieprawidłowości występują w części mięśnia sercowego, czy rozwija się niewydolność sercowo-naczyniowa.
Ważne jest, aby badanie zostało zakończone. Dlatego nie jest konieczne odmawianie zdania testów i badań zalecanych przez lekarza. Po otrzymaniu wystarczającej ilości informacji dotyczących funkcjonowania narządów i układów, lekarz będzie w stanie szybko i łatwo wybrać odpowiedni schemat leczenia.

Jak leczyć niewydolność nerek?

W początkowej fazie choroby nefrolog przepisuje terapię lekową, która ma na celu stymulację produkcji moczu, normalizację ciśnienia krwi i zapobieganie rozwojowi procesu autoimmunologicznego.

Stosuj leki hormonalne, produkty, które zwiększają hemoglobinę, zmniejszają kwasowość żołądka. Pokazywanie leków na niewydolność nerek, zawierających witaminę D, wapń.

Poważniejsze etapy wymagają hemodializy. Ta procedura służy do filtrowania, oczyszczania krwi. Prowadzone za pomocą specjalnego urządzenia w szpitalu. Krew z żyły wchodzi do rurki, przechodzi niezbędne procesy i powraca do żyły.

Hemodializa jest przeprowadzana kilka razy w ciągu 7 dni przez całe życie lub do czasu przeszczepienia nowej nerki. Bez takiego zdarzenia kondycja ludzka pogarsza się. Oczyszczanie krwi jest również możliwe dzięki dializie otrzewnowej. Taka procedura dodatkowo koryguje równowagę woda-sól. Robi się to przez jamę brzuszną.

W ciężkim stadium niepowodzenia przeszczep nerki jest jedynym sposobem na przywrócenie osoby do normalnego życia. Ale tutaj musimy pamiętać, że czasami ciało nie przetrwa. Następnie pacjent będzie musiał ponownie przejść wszystkie metody terapii.

Leczenie środków ludowych

Aby wyleczyć chorobę, ważne jest wyeliminowanie przyczyny, która ją spowodowała. Użyj zestawu leków mających na celu przywrócenie ciała. Wraz z przygotowaniami chemików często praktykuje się leczenie niewydolności nerek środkami ludowymi.

Uzdrowiciele zauważają uzdrawiające właściwości korzenia łopianu w związku z problemami z nerkami. Aby to zrobić, weź kłącza i pomaluj go na proszek. Wieczorem łyżka ze zjeżdżalnią zasypia w pojemniku i wlać szklankę wrzącej wody. Pozostaw do nalegania do rana. Następnego dnia musisz wypić narzędzie na kilka przyjęć.

Echinacea radziła sobie również dobrze w walce z chorobą. Pokruszone surowce (50 gramów) wlewa się wódką (litr). Umieścić w ciemnym miejscu na 2 tygodnie. Każdego dnia pojemnik należy wstrząsać. Gdy lek jest gotowy, jest filtrowany przez gazę. Traktuje się go według schematu: 10 kropli trzy razy dziennie bez przerwy przez około sześć miesięcy.

Skuteczne jest narzędzie oparte na miodu w maju i zielonych orzechach włoskich.

Wymagane orzechy przez maszynkę do mięsa. Następnie dodaj słodycz w równych ilościach.

Zamknij pojemnik mieszanką z pokrywką i umieść w ciemnym i suchym miejscu na miesiąc. Gotowy lek jest używany codziennie na trzy łyżki. W rezultacie krew jest oczyszczana, a odporność wzrasta.

Każdy ze środków ludowych lepiej zacząć od małych dawek. Możesz więc zrozumieć, czy lek jest odpowiedni, czy występują z niego jakiekolwiek skutki uboczne. Lepiej też skonsultować się z lekarzem na temat możliwości zastosowania jednej lub innej popularnej metody, aby nie pogorszyć i tak już złego stanu.

Dieta

Ważną rolę odgrywa odżywianie w niewydolności nerek.

Dieta zapewnia ograniczenie i lepsze całkowite wykluczenie soli z diety. Nie możesz też jeść pikantnych, tłustych potraw.

Żywność musi być wysokokaloryczna, bogata w węglowodany. Dozwolone jest spożywanie ryżu, słodyczy, ziemniaków, owoców i warzyw.

Najlepiej parze w piekarniku. Jedzenie powinno być ułamkowe. W ciągu dnia musisz pić nie więcej niż 2 litry. Menu dotyczące niewydolności nerek nie obejmuje orzechów, roślin strączkowych, grzybów, czekolady i kawy.

Prognoza

Rokowanie zależy od ciężkości kursu, rozpoczęło się prawidłowe i terminowe leczenie. Szczególnie niebezpieczna jest ostra forma.

U pacjentów, którzy przeżyli po ostrej niewydolności, czynność nerek jest w pełni przywracana w 40% wszystkich przypadków, a częściowo od 10 do 15%. Około 3% pacjentów odczuwa potrzebę stałej hemodializy.

Podobne filmy

Wszystko o niewydolności nerek w programie telewizyjnym „Żyj świetnie!” Z Eleną Malyshevą:

Zatem niewydolność nerek u mężczyzn, kobiet i dzieci jest poważną chorobą, która charakteryzuje się patologią nerek. Jest różnych typów. Jeśli zaczniesz chorobę, doprowadzi to do poważnych komplikacji i śmierci. Dlatego ważne jest, aby znać objawy choroby i, przy pierwszym podejrzeniu, umówić się na wizytę u lekarza nefrologii.

Niewydolność nerek - objawy i objawy. Leczenie ostrej i przewlekłej niewydolności nerek

Ten stan patologiczny można scharakteryzować jako poważną chorobę narządu układu moczowo-płciowego, co prowadzi do pojawienia się zaburzeń w homeostazie kwasowo-zasadowej, osmotycznej i wodno-solnej. Choroba wpływa na wszystkie procesy zachodzące w organizmie, co ostatecznie prowadzi do pojawienia się wtórnych uszkodzeń.

Co to jest niewydolność nerek

Istnieją dwa główne sposoby przebiegu choroby, których wynikiem jest całkowita utrata funkcji nerek lub ESRD. Niewydolność nerek to zespół powodujący nieprawidłowości w procesie nerek. Choroba jest główną przyczyną zaburzeń większości rodzajów metabolizmu w organizmie człowieka, w tym azotu, wody lub elektrolitu. Choroba ma dwie formy rozwoju - jest przewlekła i ostra, a także trzy etapy nasilenia:

Przyczyny niewydolności nerek

Na podstawie opinii lekarzy, główne przyczyny niewydolności nerek u ludzi dotyczą tylko dwóch obszarów - wysokiego ciśnienia krwi i cukrzycy. W niektórych przypadkach choroba może wystąpić z powodu dziedziczności lub może być nagle wywołana przez nieznane czynniki. Tacy pacjenci szukają pomocy w klinice w bardzo zaniedbanych przypadkach, gdy niezwykle trudno jest określić źródło i wyleczyć dolegliwość.

Etapy niewydolności nerek

Przewlekłą chorobę nerek obserwuje się u pięciuset na milion pacjentów poddawanych leczeniu, jednak liczba ta stale rośnie co roku. Z powodu choroby następuje stopniowa śmierć tkanki i utrata wszystkich jej funkcji przez organizm. Medycyna zna cztery etapy przewlekłej niewydolności nerek towarzyszące przebiegowi choroby:

  1. Pierwszy etap przebiega niemal niezauważalnie, pacjent nawet nie domyśla się, jak rozwija się choroba. Dla okresu ukrytego charakteryzuje się zwiększonym zmęczeniem fizycznym. Identyfikacja choroby może być jedynie badaniem biochemicznym.
  2. Na skompensowanym etapie obserwuje się wzrost liczby oddawania moczu na tle ogólnego osłabienia. Proces patologiczny można wykryć na podstawie wyników badań krwi.
  3. W przerywanym stadium zazwyczaj występuje ostre pogorszenie stanu nerek, któremu towarzyszy wzrost stężenia kreatyniny we krwi i innych produktach metabolizmu azotu.
  4. Zgodnie z etiologią niewydolność nerek w stadium końcowym powoduje nieodwracalne zmiany w funkcjonowaniu wszystkich układów organizmu. Pacjent odczuwa ciągłą niestabilność emocjonalną, letarg lub senność, pogarsza się wygląd, znika apetyt. Konsekwencją ostatniego etapu CRF jest mocznica, aftowe zapalenie jamy ustnej lub zwyrodnienie mięśnia sercowego.

Ostra niewydolność nerek

Odwracalny proces uszkodzenia tkanki nerkowej jest znany jako ostra niewydolność nerek. Określenie ostrej niewydolności nerek można określić przez odniesienie do objawów niewydolności nerek u osoby, które wyrażają się całkowitym lub częściowym zaprzestaniem oddawania moczu. Stałemu pogorszeniu stanu pacjenta na etapie końcowym towarzyszy słaby apetyt, nudności, wymioty i inne bolesne objawy. Przyczynami tego zespołu są następujące czynniki:

  • choroby zakaźne;
  • stan nerek;
  • zdekompensowane naruszenie hemodynamiki nerek;
  • niedrożność dróg moczowych;
  • egzogenne zatrucie;
  • ostra choroba nerek.

Przewlekła niewydolność nerek

Przewlekła niewydolność nerek stopniowo prowadzi do całkowitej utraty funkcjonowania danego narządu, powoduje marszczenie nerek, śmierć nefronów i całkowitą wymianę tkanek. Będąc w końcowej fazie choroby, w ciele pacjenta zaczyna odmawiać wydalania moczu, co wpływa na skład elektrolitów we krwi. Porażka kłębuszków nerkowych może wystąpić z wielu powodów, z których najpowszechniejsze to:

  • toczeń rumieniowaty układowy;
  • guzy;
  • przewlekłe zapalenie kłębuszków nerkowych;
  • wodonercze;
  • dna;
  • kamica moczowa;
  • amyloidochroniczne odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • cukrzyca;
  • nadciśnienie tętnicze;
  • policystyczny;
  • krwotoczne zapalenie naczyń;
  • niedorozwój nerek;
  • twardzina skóry;

Niewydolność nerek. Przyczyny, objawy, objawy, diagnoza i leczenie patologii.

Witryna zawiera podstawowe informacje. Odpowiednia diagnoza i leczenie choroby są możliwe pod nadzorem sumiennego lekarza. Wszelkie leki mają przeciwwskazania. Wymagane konsultacje

Niewydolność nerek - stan patologiczny występujący w różnych chorobach i charakteryzujący się naruszeniem wszystkich funkcji nerek.

Dane i fakty:

  • Niewydolność nerek nie jest specyficzną chorobą. Jest to stan patologiczny, który może towarzyszyć różnym chorobom, w tym chorobom, których przyczyna jest poza nerkami.
  • W zależności od tempa wzrostu zmian patologicznych, występuje ostra i przewlekła niewydolność nerek.
  • Ostra niewydolność nerek występuje rocznie u 200 spośród 1 000 000 Europejczyków.
  • W ponad połowie przypadków ostra niewydolność nerek jest związana z uszkodzeniem nerek lub operacją. W ostatnich latach liczba pacjentów, u których wystąpiła dysfunkcja nerek z powodu niewłaściwego stosowania leków, wzrosła 6–8 razy.
  • Częstość występowania przewlekłej niewydolności nerek - 600 przypadków na 1 000 000 Europejczyków rocznie.
  • W pewnym momencie główną przyczyną przewlekłej niewydolności nerek było zapalenie kłębuszków nerkowych. Cukrzyca i nadciśnienie są teraz na pierwszym miejscu.
  • W Afryce choroby pasożytnicze i wirusowe są najczęstszą przyczyną przewlekłych zaburzeń czynności nerek.

Cechy anatomii i funkcji nerek

Ludzka nerka jest sparowanym organem zlokalizowanym w okolicy lędźwiowej po bokach kręgosłupa i zewnętrznie ukształtowanym jak fasola. Prawa nerka jest nieco niższa, ponieważ wątroba znajduje się nad nią.

Nerka jest organem układu moczowego. Jego główną funkcją jest tworzenie moczu.

Dzieje się to w następujący sposób:

  • Krew przedostająca się do naczyń nerkowych z aorty dociera do kłębuszków naczyń włosowatych otoczonych specjalną kapsułką (kapsuła Shumlyansky-Bowman). Pod wysokim ciśnieniem ciekła część krwi (osocza) z substancjami rozpuszczonymi w niej wycieka do kapsułki. To tworzy podstawowy mocz.
  • Następnie pierwotny mocz porusza się wzdłuż układu zwiniętych kanalików. Tutaj woda i niezbędne substancje są wchłaniane z powrotem do krwi. Powstaje mocz wtórny. W porównaniu z pierwotnym traci objętość i staje się bardziej skoncentrowany, pozostają w nim tylko szkodliwe produkty przemiany materii: kreatyna, mocznik, kwas moczowy.
  • Z układu kanalików mocz wtórny dostaje się do kielicha nerki, następnie do miednicy i do moczowodu.
Funkcje nerek, które są realizowane poprzez tworzenie się moczu:
  • Wydalanie szkodliwych produktów przemiany materii z organizmu.
  • Regulacja ciśnienia osmotycznego krwi.
  • Produkcja hormonów. Na przykład renina, która bierze udział w regulacji ciśnienia krwi.
  • Regulacja zawartości różnych jonów we krwi.
  • Udział we krwi. Nerki wydzielają biologicznie czynną substancję erytropoetynę, która aktywuje tworzenie czerwonych krwinek (czerwonych krwinek).

W niewydolności nerek wszystkie te funkcje nerek są upośledzone.

Przyczyny niewydolności nerek

Przyczyny ostrej niewydolności nerek

Klasyfikacja ostrej niewydolności nerek, w zależności od powodów:

  • Prerenal. Z powodu upośledzonego przepływu krwi przez nerki. W nerkach jest za mało krwi. W rezultacie proces powstawania moczu jest zaburzony, zmiany patologiczne zachodzą w tkance nerkowej. Występuje u około połowy (55%) pacjentów.
  • Nerek. Związane z patologią tkanki nerkowej. Nerka otrzymuje wystarczającą ilość krwi, ale nie może tworzyć moczu. Występuje u 40% pacjentów.
  • Postrenal Powstaje mocz w nerkach, ale nie może się pocić z powodu niedrożności cewki moczowej. Jeśli u jednego moczowodu wystąpi niedrożność, zdrowa nerka przejmie funkcję zaatakowanej nerki - niewydolność nerek nie wystąpi. Ten stan występuje u 5% pacjentów.

Na zdjęciu: A - przednerkowa niewydolność nerek; B - postneralna niewydolność nerek; C - niewydolność nerek.

Przyczyny ostrej niewydolności nerek:

  • Stany, w których serce przestaje radzić sobie ze swoimi funkcjami i pompuje mniej krwi: zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca, silne krwawienie, zator płucny.
  • Gwałtowny spadek ciśnienia krwi: wstrząs w przypadku uogólnionych zakażeń (posocznica), ciężkie reakcje alergiczne, przedawkowanie niektórych leków.
  • Odwodnienie: ciężkie wymioty, biegunka, oparzenia, stosowanie nadmiernych dawek leków moczopędnych.
  • Marskość wątroby i inne choroby wątroby: zaburza to odpływ krwi żylnej, pojawia się obrzęk, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego i dopływ krwi do nerek.
  • Zatrucie: trujące substancje w życiu codziennym iw przemyśle, ukąszenia węża, owady, metale ciężkie, nadmierne dawki niektórych leków. Po przedostaniu się do krwiobiegu toksyczna substancja dociera do nerek i zakłóca ich pracę.
  • Masywne niszczenie czerwonych krwinek i hemoglobiny podczas transfuzji niekompatybilnej krwi, malaria. Powoduje to uszkodzenie tkanki nerek.
  • Uszkodzenie nerek przez przeciwciała w chorobach autoimmunologicznych, na przykład w szpiczaku mnogim.
  • Uszkodzenie nerek przez choroby metaboliczne w niektórych chorobach, na przykład sole kwasu moczowego w dnie.
  • Proces zapalny w nerkach: zapalenie kłębuszków nerkowych, gorączka krwotoczna z zespołem nerkowym itp.
  • Uszkodzenie nerek w chorobach związanych z uszkodzeniem naczyń nerkowych: twardziną, plamicą małopłytkową itp.
  • Uraz jedynej nerki (jeśli druga z jakiegoś powodu nie działa).
  • Guzy prostaty, pęcherza i innych narządów miednicy małej.
  • Uszkodzenia lub przypadkowe opatrunki podczas operacji moczowodu.
  • Okluzja moczowodu. Możliwe przyczyny: skrzeplina, ropa, kamień, wady wrodzone.
  • Zaburzenia oddawania moczu spowodowane stosowaniem niektórych leków.

Przyczyny przewlekłej niewydolności nerek

  • Wrodzona i dziedziczna choroba nerek.
  • Uszkodzenie nerek w chorobach przewlekłych: dna moczanowa, cukrzyca, kamica moczowa, otyłość, zespół metaboliczny, marskość wątroby, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina skóry itp.
  • Różne choroby układu moczowego, w których następuje stopniowe nakładanie się dróg moczowych: kamica moczowa, guzy itd.
  • Choroba nerek: przewlekłe kłębuszkowe zapalenie nerek, przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek.
  • Niewłaściwe użycie, przedawkowanie leków.
  • Przewlekłe zatrucie różnymi substancjami toksycznymi.

Objawy niewydolności nerek

Objawy ostrej niewydolności nerek

Objawy przewlekłej niewydolności nerek

  • W początkowej fazie przewlekła niewydolność nerek nie ma żadnych objawów. Pacjent czuje się stosunkowo normalnie. Zwykle pierwsze objawy pojawiają się, gdy 80% -90% tkanki nerek przestaje pełnić swoje funkcje. Ale do tego czasu możesz postawić diagnozę, jeśli przeprowadzisz ankietę.
  • Zazwyczaj pojawiają się pierwsze objawy: letarg, osłabienie, zmęczenie i częsta niedyspozycja.
  • Mocz przerwał. Produkuje ponad 24 godziny na dobę (2-4 litry). Z tego powodu może wystąpić odwodnienie. W nocy częste oddawanie moczu. W późnych stadiach przewlekłej niewydolności nerek ilość moczu gwałtownie spada - to zły znak.
  • Nudności i wymioty.
  • Drżące mięśnie.
  • Świąd.
  • Suchość i uczucie goryczy w ustach.
  • Ból brzucha.
  • Biegunka
  • Krwawienie z nosa, żołądka spowodowane zmniejszeniem krzepnięcia krwi.
  • Krwotoki na skórze.
  • Zwiększona podatność na infekcje. Tacy pacjenci często cierpią na infekcje dróg oddechowych, zapalenie płuc.
  • Na późnym etapie: stan się pogarsza. Występują napady duszności, astma oskrzelowa. Pacjent może stracić przytomność, zapaść w śpiączkę.

Objawy przewlekłej niewydolności nerek przypominają objawy ostrej niewydolności nerek. Ale rosną coraz wolniej.

Diagnoza niewydolności nerek

  • ultradźwięki (ultradźwięki);
  • tomografia komputerowa (CT);
  • rezonans magnetyczny (MRI).
  • Pacjentowi wstrzykuje się dożylnie substancję, która jest wydalana przez nerki i barwi mocz.
  • Następnie wykonuje się cystoskopię - badanie pęcherza przy pomocy specjalnego instrumentu endoskopowego wprowadzonego przez cewkę moczową.
Chromocytoskopia to prosta, szybka i bezpieczna metoda diagnostyczna, często stosowana w sytuacjach awaryjnych.

Leczenie niewydolności nerek

Ostra niewydolność nerek wymaga natychmiastowej hospitalizacji pacjenta w szpitalu nefrologicznym. Jeśli pacjent jest w ciężkim stanie - zostaje umieszczony na oddziale intensywnej terapii. Terapia zależy od przyczyn zaburzeń czynności nerek.

W przewlekłej niewydolności nerek leczenie zależy od stadium. W początkowej fazie przeprowadza się leczenie choroby podstawowej - pomoże to zapobiec wyraźnym zaburzeniom czynności nerek i jest łatwiejsze do rozwiązania później. Wraz ze zmniejszeniem ilości moczu i pojawieniem się objawów niewydolności nerek, konieczne jest zwalczanie zmian patologicznych w organizmie. A podczas okresu odzyskiwania musisz wyeliminować konsekwencje.

Obszary leczenia niewydolności nerek:

  • Z dużą utratą krwi - transfuzje krwi i substytuty krwi.
  • Wraz z utratą dużej ilości osocza - wprowadzenie przez kroplówkę soli fizjologicznej, roztworu glukozy i innych leków.
  • Zwalczanie arytmii - leki przeciwarytmiczne.
  • W przypadku nieprawidłowego działania układu sercowo-naczyniowego - leki na serce, środki poprawiające mikrokrążenie.
  • Z zapaleniem kłębuszków nerkowych i chorobami autoimmunologicznymi - wprowadzenie glikokortykosteroidów (leków hormonów nadnerczy), leków cytotoksycznych (leki, które tłumią układ odpornościowy).
  • Z nadciśnieniem tętniczym - leki obniżające ciśnienie krwi.
  • W przypadku zatrucia - zastosowanie metod oczyszczania krwi: plazmafereza, hemosorpcja.
  • W odmiedniczkowym zapaleniu nerek, posocznicy i innych chorobach zakaźnych - stosowanie antybiotyków, leków przeciwwirusowych.
  • W szpitalu lekarz powinien dokładnie monitorować, ile płynu pacjent otrzymuje i traci. Aby przywrócić równowagę wodno-solną dożylnie, przez wkraplacz wstrzykuje się różne roztwory (chlorek sodu, glukonian wapnia itp.), A ich całkowita objętość powinna przekraczać utratę płynu o 400-500 ml.
  • Z zatrzymaniem płynów przepisywane są diuretyki, zwykle furosemid (lasix). Lekarz dobiera dawkę indywidualnie.
  • Dopamina jest stosowana do poprawy przepływu krwi do nerek.

Dieta dla ostrej niewydolności nerek

  • Konieczne jest zmniejszenie ilości białka w diecie, ponieważ jego produkty metaboliczne wywierają dodatkowe obciążenia na nerki. Optymalna ilość wynosi od 0,5 do 0,8 g na kilogram masy ciała dziennie.
  • Aby ciało pacjenta mogło otrzymać wymaganą ilość kalorii, musi otrzymać pokarm bogaty w węglowodany. Zalecane warzywa, ziemniaki, ryż, słodycze.
  • Sól powinna być ograniczona tylko wtedy, gdy jest zatrzymana w organizmie.
  • Optymalne spożycie płynów - 500 ml więcej niż ilość, którą organizm traci w ciągu dnia.
  • Pacjent powinien porzucić grzyby, orzechy, rośliny strączkowe - są także źródłem dużych ilości białka.
  • Jeśli poziom potasu we krwi jest podwyższony, wyklucz winogrona, suszone morele, rodzynki, banany, kawę, czekoladę, smażone i pieczone ziemniaki.

Rokowanie niewydolności nerek

Rokowanie ostrej niewydolności nerek

W zależności od nasilenia ostrej niewydolności nerek i obecności powikłań umiera od 25% do 50% pacjentów.

Najczęstsze przyczyny śmierci:

  • Porażka układu nerwowego - śpiączka mocznicowa.
  • Ciężkie zaburzenia krążenia.
  • Sepsa to uogólnione zakażenie, „zakażenie krwi”, w którym cierpią wszystkie narządy i układy.

Jeśli ostra niewydolność nerek przebiega bez powikłań, całkowite przywrócenie czynności nerek występuje u około 90% pacjentów.

Rokowanie dla przewlekłej niewydolności nerek

Zależy od choroby, na tle której doszło do naruszenia nerek, wieku, stanu pacjenta. Ponieważ zaczęto stosować hemodializę i przeszczep nerki, śmierć pacjenta stała się rzadsza.

Czynniki, które pogarszają przebieg przewlekłej niewydolności nerek:

  • miażdżyca;
  • nadciśnienie tętnicze;
  • niewłaściwa dieta, gdy żywność zawiera dużo fosforu i białka;
  • wysokie białko we krwi;
  • zwiększona funkcja gruczołów przytarczycznych.

Czynniki, które mogą powodować pogorszenie stanu pacjenta z przewlekłą niewydolnością nerek:
  • uszkodzenie nerek;
  • zakażenie dróg moczowych;
  • odwodnienie.

Zapobieganie przewlekłej niewydolności nerek

Jeśli rozpoczniemy właściwe leczenie choroby, która może prowadzić do przewlekłej niewydolności nerek w odpowiednim czasie, wówczas czynność nerek może nie ucierpieć lub, co najmniej, jej naruszenie nie będzie tak poważne.

Niektóre leki są toksyczne dla tkanki nerkowej i mogą prowadzić do przewlekłej niewydolności nerek. Nie należy przyjmować żadnych leków bez recepty.

Najczęściej niewydolność nerek rozwija się u osób cierpiących na cukrzycę, zapalenie kłębuszków nerkowych, nadciśnienie tętnicze. Tacy pacjenci muszą być stale monitorowani przez lekarza i poddawani terminowemu badaniu.

Niewydolność nerek: objawy, leczenie i zapobieganie

Niewydolność nerek jest poważną patologią charakteryzującą się uporczywym upośledzeniem wszystkich funkcji nerek. Nerki tracą zdolność do tworzenia moczu i wydalają je. W rezultacie ciało jest zatrute szkodliwymi produktami rozkładu i toksynami.

Objawy niewydolności nerek są dość powszechne, a przy braku odpowiedniego leczenia choroba może prowadzić do poważnych konsekwencji.

Co to jest niewydolność nerek?

Nerki są głównym narządem w układzie moczowym, który ma zdolność wydalania produktów przemiany materii z organizmu, regulowania optymalnej równowagi jonów we krwi, wytwarzania hormonów i substancji biologicznie czynnych zaangażowanych w tworzenie krwi. W przypadku niewydolności nerek możliwości te zostają utracone.

Niewydolność nerek - zespół zaburzeń wszystkich funkcji życiowych nerek.

Choroba może dotknąć wszystkich, niezależnie od płci i wieku. Częste przypadki diagnozy patologii u dzieci.

W ICD-10 niewydolność nerek obejmuje kody N17-N19 i dzieli się na:

    ostra niewydolność nerek - kod N17;

W przypadku objawów ostrej niewydolności nerek zobacz nasz artykuł.

  • przewlekła niewydolność nerek - kod N18;
  • nieokreślona niewydolność nerek - kod N19.
  • W przypadku niewydolności nerek dochodzi do naruszenia wymiany azotowej, wodnej, solnej, kwasowo-zasadowej, w wyniku czego wszystkie narządy nie mogą funkcjonować odpowiednio, stan ludzki wyraźnie się pogarsza.

    Funkcje klasyfikacji

    Istnieje kilka podejść do klasyfikacji choroby. Klasyczne podejście zakłada podział niewydolności nerek na ostry i przewlekły.

    Inne podejście do klasyfikacji pod względem przyczyn choroby dzieli się na niewydolność nerek w:

    1. przednerkowy - spowodowany upośledzonym prawidłowym przepływem krwi w nerkach, w wyniku którego w tkankach nerek zachodzą zmiany patologiczne, a proces powstawania moczu jest zaburzony; przednerkową niewydolność nerek rozpoznaje się w 50% przypadków;
    2. nerki - spowodowane patologiami tkanki nerkowej, dlatego nerka nie jest w stanie gromadzić i wydalać moczu; zdiagnozowano w 40% przypadków;
    3. postneralny - spowodowany niedrożnością cewki moczowej i niezdolnością odpływu moczu; stan rzadko jest diagnozowany w 5% przypadków.

    Klasyfikacja chorób według etapów (stopni):

    • Etap 1 - nerki są dotknięte chorobą, ale GFR (współczynnik przesączania kłębuszkowego) jest utrzymany lub zwiększony, brak przewlekłej niewydolności nerek;
    • Etap 2 - nerki są dotknięte umiarkowanym zmniejszeniem GFR; przewlekła niewydolność zaczyna się rozwijać;
    • Etap 3 - nerki są dotknięte średnim spadkiem GFR; rozwija się niewyrównana niewydolność nerek;
    • Etap 4 - uszkodzenie nerek łączy się z wyraźnym zmniejszeniem GFR; rozwija się niewyrównany niedobór;
    • Etap 5 - ciężkie uszkodzenie nerek, terminalna przewlekła niewydolność nerek.

    Liczba osób żyjących w 5 stopniu niewydolności nerek zależy od leczenia i organizacji terapii zastępczej - bez niej nerki nie mogą pracować niezależnie.

    W obecności terapii zastępczej osoba może żyć długo, pod warunkiem jednoczesnego leczenia, odżywiania, stylu życia.

    Klasyfikacja niewydolności nerek przez kreatyninę we krwi jest szeroko stosowana w praktyce nefrologicznej. U zdrowej osoby stężenie kreatyniny wynosi 0,13 mmol / l. Stężenie kreatyniny u pacjentów z niewydolnością nerek pozwala nam rozróżnić etapy rozwoju choroby:

    • utajone (wskaźniki kreatyniny 0,14-0,71);
    • azotemiczny (kreatynina od 0,72 do 1,24);
    • progresywny (kreatynina powyżej 1,25).
    do treści ↑

    Przyczyny choroby

    Główne przyczyny rozwoju niewydolności nerek obejmują:

    • cukrzyca typu 1 i 2;
    • nadciśnienie;
    • choroby zapalne nerek (kłębuszkowe zapalenie nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek);
    • wielotorbielowatość nerek;
    • niedrożność podczas odpływu moczu (guzy, kamienie nerkowe, zapalenie gruczołu krokowego u mężczyzn);
    • zatrucie (zatrucie truciznami, pestycydami);
    • zakaźne uszkodzenia układu moczowego.

    Istnieją przypadki rozwoju niewydolności nerek bez konkretnych powodów. Tak zwane nieznane przyczyny powodują rozwój choroby w 20% przypadków.

    Jak wyraża się choroba - charakterystyczne objawy

    Objawy niewydolności nerek u dzieci i dorosłych (mężczyzn i kobiet) są prawie identyczne. Istnieje jedna różnica - u dzieci z rozwojem niewydolności nerek pojawia się prawie zawsze zespół nerczycowy. U dorosłych nie jest to przestrzegane.

    Pozostałe objawy są podobne i zależą od fazy niepowodzenia (ostrej lub przewlekłej). W ostrej fazie występuje niewydolność nerek:

  • ostry spadek ilości wydzielanego moczu (skąpomocz) lub jego całkowity brak (bezmocz);
  • pojawienie się silnego obrzęku nóg (patrz zdjęcie), twarz;
  • wzrost wielkości wątroby;
  • zatrucie (nudności i wymioty, zmęczenie);
  • rozwój progresywnej azotemii (zatrucie ciała związkami azotowymi z produktów rozkładu).
  • W przypadku przewlekłej postaci niedoboru charakteryzującej się innymi objawami:

    • pogorszenie ogólnego stanu (letarg, senność, letarg, suchość w ustach);
    • wzrost dziennego wydalania moczu (do 3 litrów);
    • rozwój hipotermii;
    • sucha skóra, wygląd żółtości;
    • rozwój labilności emocjonalnej (nagła zmiana apatii z pobudzeniem);
    • rozwój zatrucia mocznicą.

    W postaci przewlekłej pacjent może czuć się normalnie przez kilka lat, ale badania moczu i krwi pokażą trwałe zaburzenia kluczowych wskaźników (białka, białych krwinek, ESR, kreatyniny).

    Jak diagnozować?

    Do diagnozy „niewydolności nerek” wymagana jest seria badań laboratoryjnych i instrumentalnych:

    • Analiza moczu - niezawodny sposób ustalenia, jak w pełni funkcjonują nerki. Wraz z rozwojem niewydolności nerek analiza ujawnia zmianę gęstości moczu, pojawienie się białka, leukocytów i bakterii.
    • Bakterioza moczu będzie przydatna, jeśli nieprawidłowe działanie nerek zostanie wywołane przez patogenną mikroflorę.
    • Całkowita morfologia krwi u pacjentów z niewydolnością nerek pokaże zmiany w podregionie ESR i liczbę leukocytów w górę; hemoglobina i płytki krwi - w dół.
    • Do podejrzenia niewydolności nerek wymagana jest analiza biochemiczna krwi. W obecności patologii zgodnie z analizą odnotowuje się wzrost zawartości mocznika, kreatyniny, cholesterolu i azotu. Zmniejszone poziomy fosforu, wapnia, białka całkowitego.

    Badania instrumentalne pozwalają dokładnie określić stopień zmian patologicznych w nerkach. Najbardziej niezawodne metody diagnostyczne:

  • USG nerek, tomografia komputerowa i terapia rezonansem magnetycznym pozwolą na ocenę stanu nerek, miednicy nerkowej, moczowodów i pęcherza moczowego;
  • USG dopplerowskie pomaga ocenić stan naczyń krwionośnych w nerkach, aktywność przepływu krwi;
  • chromocytoskopia - badanie pęcherza za pomocą kontrastu, podawane dożylnie, metoda ta pozwala określić drożność moczowodów i zdolność filtracji nerek.
  • Czasami wyjaśnienie diagnozy wymaga dodatkowych procedur diagnostycznych:

    • radiografia klatki piersiowej;
    • elektrokardiografia;
    • biopsja tkanki nerki.
    do treści ↑

    Co traktować, co robić?

    Leczenie niewydolności nerek powinno być złożone, ostra postać jest leczona wyłącznie w szpitalu. Kiedy poważny stan pacjenta zostaje umieszczony na intensywnej terapii.

    Taktyka leczenia choroby zależy od tego, jak wyraźne są naruszenia nerek.

    Organizując leczenie niewydolności nerek, najważniejsze jest wyeliminowanie przyczyny, która spowodowała chorobę:

    • stosowanie glikokortykosteroidów w obecności kłębuszkowego zapalenia nerek i chorób autoimmunologicznych;
    • organizacja plazmaferezy - oczyszczanie krwi, jeśli z powodu zatrucia rozwinęła się niewydolność nerek;
    • antybiotyki w obecności zakaźnych uszkodzeń nerek;
    • środki terapeutyczne normalizujące wypływ moczu i eliminujące przeszkody w cewce moczowej;
    • mianowanie leków do normalizacji ciśnienia krwi w nadciśnieniu tętniczym.

    Terapia niewydolności nerek obejmuje obowiązkowe środki terapeutyczne w celu poprawy stanu pacjenta:

    • normalizacja równowagi woda-sól odbywa się poprzez wlew dożylny roztworów zastępujących osocze;
    • eliminacja zakwaszenia krwi przez zakraplacze z wprowadzeniem wodorowęglanu sodu;
    • zwalczanie niedokrwistości poprzez transfuzje krwi;
    • organizacja hemodializy w celu oczyszczenia krwi z produktów rozkładu i toksyn;
    • przeszczep nerki przeprowadza się w zaawansowanych przypadkach, gdy inne metody leczenia były bezsilne.
    do treści ↑

    Leczenie niewydolności nerek u kobiet w ciąży

    Niewydolność nerek może dotyczyć kobiet w ciąży, często w późniejszych stadiach. Ostra niewydolność rozwija się głównie na tle zakaźnych zmian w nerkach (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zaniedbane zapalenie pęcherza moczowego), które mogą przekształcić się w przewlekłe.

    Leczenie jest wymagane natychmiast, idealną opcją jest hospitalizacja.

    Leczenie złego samopoczucia w czasie ciąży jest złożone, ale przepisując leki, należy wziąć pod uwagę ich ewentualny negatywny wpływ na płód.

    Taktyka leczenia niewydolności nerek u kobiet w ciąży:

    • podawanie antybiotyków i tabletek przeciwwirusowych;
    • przenieść do diety wolnej od białek;
    • eliminacja niewydolności sercowo-naczyniowej;
    • organizacja terapii infuzyjnej w celu wyeliminowania odwodnienia;
    • eliminacja niedrożności dróg moczowych;
    • w ciężkim stanie - organizacja hemodializy.

    Poród jest wykonywany przez cesarskie cięcie z powodów zdrowotnych u kobiety. Kolejne ciąże można zaplanować po częściowym przywróceniu funkcji nerek.

    Po ciężkich postaciach choroby z nieodwracalną czynnością nerek ciąża jest surowo zabroniona.

    Co to jest niebezpieczna choroba - konsekwencje

    W przypadku braku leczenia lub jego nieskuteczności przebieg choroby prowadzi do wielu negatywnych komplikacji:

    • ze strony procesów metabolicznych - rozwój hiperkaliemii, objawiający się nieregularnym ciśnieniem krwi, arytmią, bólem brzucha, osłabieniem; hiperkaliemia jest niebezpieczna z powodu niewydolności serca i nagłej śmierci;
    • ze strony układu krwiotwórczego - rozwój postępującej niedokrwistości, słabo podatny na korektę lekami;

  • ze strony układu odpornościowego - patologiczne osłabienie sił ochronnych, podatność na choroby zakaźne i wirusowe, powolna regeneracja po przebytych chorobach;
  • ze strony układu nerwowego - pojawienie się objawów uszkodzenia neurologicznego w postaci splątania, naprzemiennych epizodów hamowania z pobudliwością, dezorientacją osobowości, przestrzenią i czasem;
  • u pacjentów w podeszłym wieku występuje neuropatia obwodowa - połączenie objawów różnego rodzaju zaburzeń wrażliwości i odruchów;
  • z przewodu pokarmowego - uporczywy dyskomfort w postaci nudności, wymiotów, bólu, utraty apetytu; czasami rozwija się zapalenie jelit - zapalenie jelita cienkiego i grubego.
  • do treści ↑

    Środki zapobiegawcze

    W zapobieganiu rozwojowi niewydolności nerek ważną rolę odgrywa przestrzeganie prostych zasad:

    1. zapobieganie występowaniu chorób nerek i innych narządów układu moczowego (zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, kamica moczowa, zapalenie kłębuszków nerkowych);
    2. terminowe leczenie wszelkich chorób zakaźnych i niezakaźnych nerek;
    3. rzucenie palenia i picie alkoholu;
    4. właściwe, racjonalnie zorganizowane jedzenie;
    5. unikanie niekontrolowanych leków;
    6. regularne badanie moczu, optymalnie co sześć miesięcy;
    7. obserwacja nefrologa w obecności patologii w nerkach.

    Niewydolność nerek jest chorobą, której nie można zignorować. Choroba jest niebezpieczna z punktu widzenia utajonego początku, gdy dzięki dobremu samopoczuciu i zdrowiu nerki stopniowo tracą swoje funkcje życiowe, a ciało jest powoli zatrute.

    Dlatego ważne jest, aby najmniejsze zakłócenia układu moczowego skonsultować się z lekarzem. Przy wczesnym wykryciu leczy się niewydolność nerek i przywraca czynność nerek.

    Dowiedz się więcej o objawach i przyczynach choroby w filmie:

    Niewydolność nerek

    Zgodnie z przebiegiem klinicznym wyróżnia się ostra i przewlekła niewydolność nerek.

    Ostra niewydolność nerek

    Ostra niewydolność nerek rozwija się nagle w wyniku ostrego (ale najczęściej odwracalnego) uszkodzenia tkanek nerek i charakteryzuje się gwałtownym spadkiem ilości wydalanego moczu (skąpomocz) do całkowitego braku (bezmoczu).

    Przyczyny ostrej niewydolności nerek

    1) zaburzenia hemodynamiki nerek (wstrząs, zapaść itp.);

    2) zatrucia egzogenne (trucizny stosowane w gospodarce narodowej i życiu codziennym, ukąszenia jadowitych węży i ​​owadów, narkotyki);

    3) choroby zakaźne (gorączka krwotoczna z zespołem nerkowym i leptospirozą);

    4) ostra choroba nerek (ostre zapalenie kłębuszków nerkowych i ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek);

    5) niedrożność dróg moczowych (ostre naruszenie odpływu moczu);

    6) stan areny (uszkodzenie lub usunięcie pojedynczej nerki).

    Objawy ostrej niewydolności nerek

    • mała ilość moczu (oliguria);
    • całkowita nieobecność (bezmocz).

    Stan pacjenta pogarsza się, towarzyszą mu nudności, wymioty, biegunka, brak apetytu, obrzęk kończyn, zwiększenie objętości wątroby. Pacjent może być spowolniony lub odwrotnie, to ekscytacja.

    W przebiegu klinicznym ostrej niewydolności nerek istnieje kilka etapów:

    Etap I - początkowy (objawy wynikające z bezpośredniego wpływu przyczyny ostrej niewydolności nerek) trwa od momentu narażenia podstawowej przyczyny na pierwsze objawy nerki ma różny czas trwania (od kilku godzin do kilku dni). Może wystąpić zatrucie (bladość, nudności, ból brzucha);

    Etap II - oligoanuryczny (głównym objawem jest skąpomocz lub całkowite bezmocz, charakteryzujący się również ciężkim ogólnym stanem pacjenta, występowaniem i szybkim gromadzeniem się we krwi mocznika i innych produktów końcowych metabolizmu białek, powodując zatrucie organizmu, objawiający się zahamowaniem, adynamią, sennością, biegunką, nadciśnieniem tętniczym, tachykardia, obrzęk ciała, niedokrwistość, niewydolność wątroby i jeden z charakterystycznych objawów stopniowo zwiększają azotemię - podwyższony poziom azotu we krwi czyste (białkowe) produkty przemiany materii i ciężkie zatrucie organizmu);

    Etap III - odzyskiwanie:

    - wczesna faza diurezy - klinika jest taka sama jak w etapie II;

    - faza wielomoczu (zwiększone powstawanie moczu) i odzyskanie zdolności do koncentracji nerek - funkcje nerek są znormalizowane, funkcje układu oddechowego i sercowo-naczyniowego, przewód pokarmowy, aparat podtrzymujący i ruchowy, przywracany jest centralny układ nerwowy; etap trwa około dwóch tygodni;

    Etap IV - powrót do zdrowia - anatomiczne i funkcjonalne przywrócenie aktywności nerek do pierwotnych parametrów. Może to potrwać wiele miesięcy, czasami trwa to do jednego roku.

    Przewlekła niewydolność nerek

    Przewlekła niewydolność nerek jest stopniowym zmniejszeniem czynności nerek, aż do całkowitego zaniku, spowodowanym przez stopniową śmierć tkanki nerkowej w wyniku przewlekłej choroby nerek, stopniowe zastępowanie tkanki nerkowej tkanką łączną i marszczenie nerek.

    Przewlekła niewydolność nerek występuje u 200-500 milionów ludzi. Obecnie liczba pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek wzrasta rocznie o 10-12%.

    Przyczyny przewlekłej niewydolności nerek

    Przyczynami przewlekłej niewydolności nerek mogą być różne choroby, które prowadzą do porażenia kłębuszków nerkowych. To jest:

    • przewlekła choroba nerek, kłębuszkowe zapalenie nerek, przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek;
    • choroby metaboliczne cukrzyca, dna moczanowa, amyloidoza;
    • wrodzona choroba nerek, wielotorbielowatość nerek, hipoplazja nerek, wrodzone zwężenie tętnic nerkowych;
    • choroby reumatyczne, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina skóry, krwotoczne zapalenie naczyń;
    • choroby naczyniowe nadciśnienie tętnicze, choroby prowadzące do upośledzenia przepływu krwi przez nerki;
    • choroby prowadzące do upośledzenia odpływu moczu z kamicy nerkowej, wodonercza, guzy prowadzące do stopniowej kompresji dróg moczowych.

    Najczęstszymi przyczynami przewlekłej niewydolności nerek są przewlekłe zapalenie kłębuszków nerkowych, przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek, cukrzyca i wrodzone wady rozwojowe nerek.

    Objawy przewlekłej niewydolności nerek

    Istnieją cztery etapy przewlekłej niewydolności nerek.

    1) Etap utajony. Na tym etapie pacjent nie może narzekać lub odczuwa zmęczenie podczas wysiłku, osłabienie, pojawiające się wieczorem, suchość w ustach. Badanie biochemiczne krwi ujawnia niewielkie zaburzenia elektrolitowe we krwi, czasami białko w moczu.

    2) Etap kompensacji. Na tym etapie skargi pacjentów są takie same, ale występują częściej. Towarzyszy temu wzrost wydalania moczu do 2,5 litra dziennie. Wykryto zmiany parametrów biochemicznych krwi i badania moczu.

    3) Etap przerywany. Praca nerek zmniejsza się jeszcze bardziej. Występuje ciągły wzrost produktów przemiany azotu w metabolizmie krwi (metabolizm białek), wzrost poziomu mocznika, kreatyniny. Pacjent ma ogólne osłabienie, zmęczenie, pragnienie, suchość w ustach, gwałtownie zmniejsza apetyt, obserwuje się nieprzyjemny smak w ustach, pojawiają się nudności i wymioty. Skóra nabiera żółtawego odcienia, staje się sucha, wiotka. Mięśnie tracą ton, występują drobne drgania mięśni, drżenie palców i dłoni. Czasem ból kości i stawów. U pacjenta zwykłe choroby układu oddechowego, zapalenie migdałków i zapalenie gardła mogą być znacznie trudniejsze. Na tym etapie można wyrazić okresy poprawy i pogorszenia stanu pacjenta. Terapia zachowawcza (bez interwencji chirurgicznej) umożliwia regulację homeostazy, a ogólny stan pacjenta często pozwala mu na pracę, ale zwiększony wysiłek fizyczny, stres psychiczny, błędy dietetyczne, ograniczone picie, infekcja i operacja mogą prowadzić do pogorszenia czynności nerek i zaostrzenia objawów.

    4) Etap terminalu (końcowy). Ten etap charakteryzuje się chwiejnością emocjonalną (apatia zostaje zastąpiona podnieceniem), zaburzeniami snu, sennością w ciągu dnia, letargiem i nieodpowiednim zachowaniem. Twarz jest opuchnięta, szaro-żółta w kolorze, swędząca skóra, na skórze jest grzebień, włosy są matowe, kruche. Dystrofia wzrasta, hipotermia jest charakterystyczna (niska temperatura ciała). Bez apetytu. Głos jest ochrypły. Z ust jest zapach amoniaku. Występuje aftowe zapalenie jamy ustnej. Język jest wyściełany, żołądek jest obrzęknięty, wymioty, często powtarzają się niedomykalności. Często - biegunka, cuchnący stolec, ciemny kolor. Wydajność filtracji nerek spada do minimum. Pacjent może czuć się zadowalający przez kilka lat, ale na tym etapie ilość mocznika, kreatyniny, kwasu moczowego jest stale zwiększana we krwi, kompozycja elektrolitów we krwi jest zaburzona. Wszystko to powoduje zatrucie mocznicowe lub mocznicę (mocznicę, mocz we krwi). Ilość wydalanego moczu dziennie zmniejsza się do całkowitej nieobecności. Dotknięte są inne narządy. Występuje zwyrodnienie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, niewydolność krążenia, obrzęk płuc. Zaburzenia układu nerwowego są objawami encefalopatii (zaburzenia snu, pamięć, nastrój, występowanie depresji). Produkcja hormonów jest zaburzona, zmiany zachodzą w układzie krzepnięcia krwi, a odporność jest osłabiona. Wszystkie te zmiany są nieodwracalne. Metabolizm azotu jest wydalany z potem, a pacjent stale pachnie moczem.

    Zapobieganie niewydolności nerek

    Zapobieganie ostrej niewydolności nerek polega na zapobieganiu powodowanym jej przyczynom.

    Zapobieganie przewlekłej niewydolności nerek ogranicza się do leczenia takich przewlekłych chorób, jak: odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie kłębuszków nerkowych, kamica moczowa.

    Prognoza

    Dzięki terminowemu i właściwemu stosowaniu odpowiednich metod leczenia większość pacjentów z ostrą niewydolnością nerek wyzdrowieje i powróci do normalnego życia.

    Ostra niewydolność nerek jest odwracalna: w przeciwieństwie do większości narządów nerki są w stanie przywrócić całkowicie utraconą funkcję. Ostra niewydolność nerek jest jednak bardzo poważnym powikłaniem wielu chorób, często przewidującym śmierć.

    Jednak u niektórych pacjentów spadek filtracji kłębuszkowej i zdolności nerek do koncentracji pozostaje, a u niektórych pacjentów przewlekły przebieg ma przebieg przewlekły, a przyjmujące odmiedniczkowe zapalenie nerek odgrywa ważną rolę.

    W zaawansowanych przypadkach śmierć w ostrej niewydolności nerek najczęściej występuje w śpiączce mocznicowej, zaburzeniach hemodynamicznych i posocznicy.

    Przewlekła niewydolność nerek wymaga kontroli, a leczenie można rozpocząć we wczesnych stadiach choroby, w przeciwnym razie może to doprowadzić do całkowitej utraty czynności nerek i wymagać przeszczepu nerki.

    Co możesz zrobić

    Głównym zadaniem pacjenta w czasie jest dostrzeżenie zmian, które pojawiają się u niego zarówno z ogólnego stanu zdrowia, jak iz ilości moczu, i skonsultowanie się z lekarzem w celu uzyskania pomocy. Pacjenci, którzy potwierdzili rozpoznanie odmiedniczkowego zapalenia nerek, kłębuszkowego zapalenia nerek, wrodzonych wad nerek, choroby ogólnoustrojowej, powinni być regularnie obserwowani przez nefrologa.

    I oczywiście musisz ściśle przestrzegać zaleceń lekarza.

    Co może zrobić lekarz?

    Lekarz określi przede wszystkim przyczynę niewydolności nerek i stadium choroby. Następnie zostaną podjęte wszystkie niezbędne środki w celu leczenia i opieki nad chorymi.

    Leczenie ostrej niewydolności nerek ma na celu przede wszystkim wyeliminowanie przyczyny powodującej ten stan. Obowiązują środki zwalczania szoku, odwodnienia, hemolizy, zatrucia itp. Pacjenci z ostrą niewydolnością nerek są przenoszeni na oddział intensywnej opieki medycznej, gdzie otrzymują niezbędną pomoc.

    Leczenie przewlekłej niewydolności nerek jest nierozerwalnie związane z leczeniem choroby nerek, co doprowadziło do niewydolności nerek.

    Podwyższone białe krwinki i czerwone krwinki w moczu

    Krew w moczu po zabiegu