Guzy nadnerczy

Guzy nadnerczy - łagodna lub złośliwa ogniskowa proliferacja komórek nadnerczy. Mogą pochodzić z warstw korowych lub rdzeniowych, mają różną strukturę histologiczną, morfologiczną i objawy kliniczne. Często objawiają się paroksyzmowo w postaci kryzysów nadnerczy: drżenia mięśni, podwyższone ciśnienie krwi, tachykardia, pobudzenie, poczucie strachu przed śmiercią, ból brzucha i klatki piersiowej oraz obfity mocz. W przyszłości rozwój cukrzycy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia funkcji seksualnych. Leczenie jest zawsze szybkie.

Guzy nadnerczy

Guzy nadnerczy - łagodna lub złośliwa ogniskowa proliferacja komórek nadnerczy. Mogą pochodzić z warstw korowych lub rdzeniowych, mają różną strukturę histologiczną, morfologiczną i objawy kliniczne. Często objawiają się paroksyzmowo w postaci kryzysów nadnerczy: drżenia mięśni, podwyższone ciśnienie krwi, tachykardia, pobudzenie, poczucie strachu przed śmiercią, ból brzucha i klatki piersiowej oraz obfity mocz. W przyszłości rozwój cukrzycy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia funkcji seksualnych. Leczenie jest zawsze szybkie.

Nadnercza to gruczoły wydzielania wewnętrznego o złożonej strukturze histologicznej i funkcji hormonalnej, które tworzą dwie morfologicznie i embriologicznie różne warstwy - zewnętrzna, korowa i wewnętrzna, mózgowa.

Różne hormony steroidowe są syntetyzowane przez korę nadnerczy:

  • mineralokortykoidy biorące udział w metabolizmie woda-sól (aldosteron, oksykortykosteron 18, dezoksykortykosteron);
  • glikokortykosteroidy biorące udział w metabolizmie białkowo-węglowodanowym (kortykosteron, kortyzol, 11-dehydrokortykosteron, 11-dezoksykortyzol);
  • androsteroidy, powodujące rozwój drugorzędnych cech płciowych typów żeńskich (feminizacja) lub męskich (wirylizacja) (estrogeny, androgeny i progesteron w małych ilościach).

Wewnętrzna, mózgowa warstwa nadnerczy wytwarza katecholaminy: dopaminę, noradrenalinę i adrenalinę, które służą jako neuroprzekaźniki, przekazują impulsy nerwowe i wpływają na procesy metaboliczne. Wraz z rozwojem guzów nadnerczy patologia endokrynologiczna jest determinowana przez porażkę jednej lub drugiej warstwy gruczołów i specyfiki działania nadmiernie wydzielanego hormonu.

Klasyfikacja guzów nadnerczy

Zgodnie z lokalizacją nowotworu nadnerczy dzieli się na dwie duże grupy, zasadniczo różne od siebie: guzy kory nadnerczy i guzy rdzenia nadnerczy. Guzy zewnętrznej warstwy korowej nadnerczy - aldosteroma, kortykosteroma, korowoestroma, androsteroma i postaci mieszanej - są rzadko obserwowane. Guzy chromafiny lub tkanki nerwowej pochodzą z wewnętrznego rdzenia nadnerczy: guz chromochłonny (rozwija się częściej) i nerwiak zwojowy. Guzy nadnerczy wychodzące z warstw rdzeniowych i korowych mogą być łagodne lub złośliwe.

Łagodne nowotwory nadnerczy są z reguły małe, bez wyraźnych objawów klinicznych i są przypadkowymi wynikami podczas badania. Przy nowotworach złośliwych nadnerczy następuje gwałtowny wzrost wielkości guzów i wyraźne objawy zatrucia. Istnieją pierwotne nowotwory złośliwe nadnerczy, pochodzące z własnych elementów organizmu i wtórne, przerzutowe z innych miejsc.

Ponadto, pierwotne nowotwory nadnerczy mogą być nieaktywne hormonalnie (przypadkowe lub „klinicznie ciche” nowotwory) lub wytwarzające nadmiar hormonu nadnerczy, tj. Hormonalnie aktywne. Nowotwory nadnerczy nieaktywne hormonalnie są częściej łagodne (tłuszczak, włókniak, mięśniak), rozwijają się z równą częstotliwością u kobiet i mężczyzn w dowolnej grupie wiekowej, zwykle towarzysząc przebiegowi otyłości, nadciśnienia i cukrzycy. Mniej powszechne są nowotwory złośliwe nadnerczy nieaktywne hormonalnie (czerniak, potworniak, rak pirogenny).

Czynnymi hormonalnie guzami warstwy korowej nadnerczy są aldosteroma, androsteroma, kortykostrom i kortykosteroma; rdzeń - guz chromochłonny. Zgodnie z kryterium patofizjologicznym guzy nadnerczy dzieli się na:

  • powodując naruszenie metabolizmu wody i soli - aldosteromy;
  • powodujące zaburzenia metaboliczne - kortykosteromy;
  • nowotwory o działaniu maskulinizującym - androsteroma;
  • guzy z efektem feminizującym - korowoestroma;
  • nowotwory o mieszanej symptomatologii metaboliczno-wirylowej - kory i steryd.

Największe znaczenie kliniczne mają wydzielające hormony nowotwory nadnerczy.

Hormonalnie aktywne guzy nadnerczy

Aldosteroma - nowotwór nadnerczy wytwarzający aldosteron, pochodzący ze strefy kłębuszkowej kory i powodujący rozwój pierwotnego aldosteronizmu (zespół Conn'a). Aldosteron w organizmie reguluje metabolizm soli mineralnych. Nadmiar aldosteronu powoduje nadciśnienie, osłabienie mięśni, zasadowicę (alkalizację krwi i tkanek) i hipokaliemię. Aldosteromy mogą być pojedyncze (w 70-90% przypadków) i wielokrotne (10-15%), pojedyncze lub obustronne. Złośliwe aldosteromy występują u 2-4% pacjentów.

Glyukosteroma (kortykosteroma) - guz nadnerczy wytwarzający glukokortykoidy pochodzący z kory mózgowej i powodujący rozwój zespołu Itsenko-Cushinga (otyłość, nadciśnienie, wczesne dojrzewanie u dzieci i wczesne wygaszanie funkcji seksualnych u dorosłych). Kortykosteromy mogą mieć łagodny przebieg (gruczolaki) i złośliwe (gruczolakoraki, kory mózgowe). Kortykosteromy są najczęstszymi guzami kory nadnerczy.

Corticoesteroma jest rakiem nadnerczy produkującym estrogen, pochodzącym z puchowych i siatkowatych stref kory i powodujących rozwój zespołu estrogenowo-płciowego (feminizacja i osłabienie seksualne u mężczyzn). Rzadko się rozwija, zwykle u młodych mężczyzn, często ma charakter złośliwy i wyraźny ekspansywny wzrost.

Androsteroma jest guzem nadnerczy wytwarzającym androgeny, promieniującym ze strefy siatkowatej kory lub ektopowej tkanki nadnerczy (zaotrzewnowa tkanka tłuszczowa, jajniki, więzadło szerokie macicy, sznur plemnikowy itp.) I powodując rozwój zespołu androgenowo-płciowego (wczesne dojrzewanie w nadnerczach i związane z wiekiem dojrzewanie, przewód nasienny, itp.) objawy wirylizacji u kobiet). W połowie przypadków androsteroma jest złośliwa, przerzutowa do płuc, wątroby, zaotrzewnowych węzłów chłonnych. U kobiet rozwija się 2 razy częściej, zwykle w przedziale wiekowym od 20 do 40 lat. Androsteromy są rzadką patologią i stanowią od 1 do 3% wszystkich guzów.

Guz chromochłonny jest guzem nadnerczy wytwarzającym katecholaminy pochodzącym z komórek chromafinowych tkanki rdzenia nadnerczy (90%) lub układu neuroendokrynnego (sploty współczulne i zwoje, splot słoneczny itp.) I towarzyszą mu kryzysy wegetatywne. Morfologicznie, guz chromochłonny często ma łagodny przebieg, jego złośliwość obserwuje się u 10% pacjentów, zwykle z lokalizacją guza pozanadnerkowego. Guz chromochłonny występuje częściej u kobiet, głównie w wieku od 30 do 50 lat. 10% tego typu guzów nadnerczy ma charakter rodzinny.

Objawy guzów nadnerczy

Aldosteromy występują w trzech grupach objawów: sercowo-naczyniowej, nerkowej i nerwowo-mięśniowej. Odnotowuje się utrzymujące się nadciśnienie, które nie jest podatne na leczenie przeciwnadciśnieniowe, bóle głowy, duszność, przerwy w sercu, przerost, a następnie dystrofię mięśnia sercowego. Uporczywe nadciśnienie prowadzi do zmian w dnie oka (od skurczu naczyń po retinopatię, krwotok, zmiany zwyrodnieniowe i obrzęk głowy nerwu wzrokowego).

Z nagłym uwolnieniem aldosteronu może rozwinąć się kryzys objawiający się wymiotami, silnym bólem głowy, ciężką miopatią, płytkimi ruchami oddechowymi, zaburzeniami widzenia, prawdopodobnie rozwojem wiotkiego paraliżu lub atakiem tężyczki. Komplikacjami kryzysu może być ostra niewydolność wieńcowa, udar. Objawy nerek aldosteroma rozwijają się z wyraźną hipokaliemią: pojawia się pragnienie, wielomocz, oddawanie moczu w nocy, alkaliczna reakcja moczu.

Objawy nerwowo-mięśniowe aldosteroma: osłabienie mięśni o różnym nasileniu, parestezje i drgawki są spowodowane hipokaliemią, rozwojem kwasicy wewnątrzkomórkowej i dystrofią tkanki mięśniowej i nerwowej. Bezobjawowy aldosteroma występuje u 6-10% pacjentów z tego typu guzami nadnerczy.

Klinika kortykosteroidów odpowiada objawom hiperkortyzolizmu (zespół Itsenko-Cushinga). Rozwija się otyłość wywołana cushingiem, nadciśnienie, ból głowy, zwiększone osłabienie mięśni i zmęczenie, cukrzyca steroidowa i zaburzenia seksualne. Pojawia się pojawienie się rozstępów i krwotoków wybroczynowych na brzuchu, gruczołach piersiowych, wewnętrznych udach. Mężczyźni rozwijają objawy feminizacji - ginekomastia, hipoplazja jąder, zmniejszona siła; u kobiet wręcz przeciwnie, oznaki wirylizacji są typem męskiego wzrostu włosów, zmniejszeniem barwy głosu, przerostem łechtaczki.

Rozwijająca się osteoporoza powoduje złamanie kompresyjne trzonów kręgowych. U jednej czwartej pacjentów z tym guzem nadnerczy stwierdza się odmiedniczkowe zapalenie nerek i kamicę moczową. Często dochodzi do naruszenia funkcji umysłowych: depresji lub pobudzenia.

Objawy kortykosteroidów u dziewcząt są związane z przyspieszeniem rozwoju fizycznego i seksualnego (wzrost zewnętrznych narządów płciowych i gruczołów sutkowych, wzrostu łonowego owłosienia ciała, przyspieszonego wzrostu i przedwczesnego dojrzewania szkieletu, krwawienia z pochwy) u chłopców - z opóźnionym rozwojem seksualnym. Dorośli mężczyźni wykazują oznaki feminizacji - obustronna ginekomastia, zanik penisa i jąder, brak wzrostu włosów na twarzy, wysoka barwa głosu, dystrybucja tkanki tłuszczowej na ciele zgodnie z typem żeńskim, oligospermia, spadek lub utrata siły. U kobiet ten guz nadnerczy objawowo nie przejawia się i towarzyszy mu tylko wzrost stężenia estrogenu we krwi. Czysto feminizujące guzy nadnerczy są dość rzadkie, częściej są mieszane.

Androsteromy, charakteryzujące się nadmierną produkcją androgenów przez komórki nowotworowe (testosteron, androstendion, dehydroepiandrosteron, itp.), Powodują rozwój zespołów anabolicznych i wirylowych. Gdy androsteroma u dzieci, następuje przyspieszony rozwój fizyczny i seksualny - szybki wzrost i rozwój mięśni, zgrubienie barwy głosu, pojawienie się trądziku na ciele i twarzy. Wraz z rozwojem androsteroma u kobiet pojawiają się oznaki wirylizacji - ustąpienie miesiączki, hirsutyzm, zmniejszenie barwy głosu, hipotrofia macicy i gruczołów sutkowych, przerost łechtaczki, zmniejszenie podskórnej warstwy tłuszczu, zwiększenie libido. U mężczyzn objawy wirylizmu są mniej wyraźne, więc te guzy nadnerczy są często przypadkowymi wynikami. Możliwe wydzielanie androsteroma i glikokortykosteroidów, które objawia się hiperkortyzolizmem klinicznym.

Rozwojowi guza chromochłonnego towarzyszą niebezpieczne zaburzenia hemodynamiczne i mogą występować w trzech postaciach: napadowej, stałej i mieszanej. Przebieg najczęstszej postaci napadowej (od 35 do 85%) objawia się nagłym, nadmiernie wysokim nadciśnieniem tętniczym (do 300 i więcej mm rtęci). Z zawrotami głowy, bólem głowy, marmurkowatością lub bladością skóry, kołataniem serca, poceniem się, bólem pleców, wymiotami, drżenie, panika, wielomocz, wzrost temperatury ciała. Atak paroksyzmu jest wywołany wysiłkiem fizycznym, palpacją guza, obfitym pożywieniem, alkoholem, oddawaniem moczu, sytuacjami stresowymi (uraz, operacja, poród itp.).

Kryzys napadowy może trwać do kilku godzin, częstotliwość kryzysów może zmieniać się od 1 do kilku miesięcy do kilku dziennie. Kryzys zatrzymuje się szybko i nagle ciśnienie krwi powraca do pierwotnej wartości, bladość zastępuje zaczerwienienie skóry, obfite pocenie się i wydzielanie śliny. Ze stałą postacią guza chromochłonnego obserwuje się utrzymujące się podwyższone ciśnienie krwi. W mieszanej postaci tego guza nadnerczy, kryzysy chromochłonne rozwijają się na tle trwałego nadciśnienia tętniczego.

Guzy nadnerczy, występujące bez zjawiska hiperaldosteronizmu, hiperkortycyzmu, feminizacji lub wirylizacji, kryzysy autonomiczne są bezobjawowe. Z reguły są one wykrywane przypadkowo podczas MRI, tomografii komputerowej nerek lub badania ultrasonograficznego jamy brzusznej i przestrzeni zaotrzewnowej w przypadku innych chorób.

Powikłania guzów nadnerczy

Wśród powikłań łagodnych guzów nadnerczy jest ich złośliwość. Nowotwory złośliwe gruczołów nadnerczowych przerzuty do płuc, wątroby i kości.

W ciężkich przypadkach kryzys pheochromocytoma komplikuje wstrząs katecholaminowy - niekontrolowana hemodynamika, nieregularna zmiana wysokiego i niskiego ciśnienia tętniczego, które nie podlegają leczeniu zachowawczemu. Wstrząs katecholaminowy rozwija się w 10% przypadków, częściej u pacjentów pediatrycznych.

Diagnoza guzów nadnerczy

Współczesna endokrynologia ma takie metody diagnostyczne, które nie tylko pozwalają na zdiagnozowanie guzów nadnerczy, ale także na ustalenie ich wyglądu i lokalizacji. Aktywność czynnościowa guzów nadnerczy zależy od zawartości dziennego moczu aldosteronu, wolnego kortyzolu, katecholamin, homowaniliny i kwasu wanilimilowego.

Jeśli podejrzewasz, że pheochromocytoma i kryzys zwiększają ciśnienie krwi, mocz i krew dla katecholamin są pobierane natychmiast po ataku lub w jego trakcie. Specjalne testy dla guzów nadnerczy obejmują pobieranie krwi na hormony przed i po zażyciu leków (test z kaptoprylem itp.) Lub pomiar ciśnienia krwi przed i po zażyciu leków (testy z klonidyną, tyraminą i tropafenem).

Aktywność hormonalną guzów nadnerczy można ocenić stosując selektywną flebografię nadnerczy - cewnikowanie żył nadnerczowych przez promieniowanie rentgenowskie, a następnie pobieranie próbek krwi i określenie poziomu w niej hormonów. Badanie jest przeciwwskazane w guzie chromochłonnym, ponieważ może wywołać kryzys. Wielkość i lokalizację guzów nadnerczy, obecność odległych przerzutów szacuje się na podstawie wyników USG nadnerczy, CT lub MRI. Te metody diagnostyczne umożliwiają wykrycie przypadkowych guzów o średnicy od 0,5 do 6 cm.

Leczenie guzów nadnerczy

Hormonalnie aktywne guzy nadnerczy, jak również nowe formacje o średnicy ponad 3 cm, które nie wykazują aktywności funkcjonalnej, oraz guzy z oznakami złośliwości są leczone chirurgicznie. W innych przypadkach możliwe jest dynamiczne kontrolowanie rozwoju guzów nadnerczy. Operacje na guzach nadnerczy wykonuje się z dostępu otwartego lub laparoskopowego. Cały zaatakowany nadnercz (adrenalektomia - usunięcie nadnercza) podlega usunięciu, aw nowotworze złośliwym nadnercza wraz z sąsiednimi węzłami chłonnymi.

Największą trudnością jest operacja z guzem chromochłonnym z powodu wysokiego prawdopodobieństwa wystąpienia ciężkich zaburzeń hemodynamicznych. W tych przypadkach dużą uwagę przywiązuje się do przedoperacyjnego przygotowania pacjenta i wyboru znieczulenia, mającego na celu zatrzymanie kryzysów chromochłonnych. W guzach chromochłonnych stosuje się również podawanie dożylne izotopu radioaktywnego, co powoduje zmniejszenie rozmiaru guza nadnerczy i istniejących przerzutów.

Leczenie niektórych typów guzów nadnerczy dobrze reaguje na chemioterapię (mitotan). Zwolnienie kryzysu pheochromocytome odbywa się poprzez dożylny wlew fentolaminy, nitrogliceryny, nitroprusydku sodu. Jeśli nie uda się złagodzić kryzysu i rozwoju wstrząsu katecholaminowego, ze względów zdrowotnych pokazana jest operacja ratunkowa. Po chirurgicznym usunięciu guza z nadnercza endokrynolog przepisze stałą terapię zastępczą nadnerczami.

Rokowanie guzów nadnerczy

Terminowemu usuwaniu łagodnych guzów nadnerczy towarzyszy przyjazne dla życia rokowanie. Jednak po usunięciu androsteroma pacjenci często mają niski wzrost. U połowy pacjentów, którzy przeszli operację guza chromochłonnego, umiarkowany tachykardia i nadciśnienie (stałe lub przejściowe) utrzymują się i można je skorygować. Po usunięciu aldosteroma ciśnienie krwi powraca do normy u 70% pacjentów, aw 30% przypadków utrzymuje się umiarkowane nadciśnienie, które dobrze reaguje na leczenie hipotensyjne.

Po usunięciu łagodnych kortykosteroidów, ustąpienie objawów w ciągu 1,5–2 miesięcy: zmiany wyglądu pacjenta, powrót ciśnienia krwi do normy i procesy metaboliczne, zanik rozstępów, normalizacja funkcji seksualnych, zanik cukrzycy steroidowej, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie hirsutyzmu i zanik. Nowotwory złośliwe nadnerczy i ich przerzuty są wyjątkowo niekorzystne prognostycznie.

Zapobieganie guzom nadnerczy

Ponieważ przyczyny rozwoju guzów nadnerczy nie są w pełni ustalone, zapobieganie sprowadza się do zapobiegania nawrotom odległych guzów i możliwych powikłań. Po adrenalektomii konieczne są kontrolne badania pacjentów przez endokrynologa 1 raz w ciągu 6 miesięcy. z późniejszą korektą terapii w zależności od stanu zdrowia i wyników badań.

Pacjenci po adrenalektomii z powodu guzów nadnerczy są przeciwwskazani jako stres fizyczny i psychiczny, stosowanie leków nasennych i alkoholu.

Guz nadnerczy

Ta patologia jest spowodowana niekontrolowaną proliferacją komórek gruczołu, w wyniku której pojawia się guz i rozszerza się. Może występować w postaci łagodnej lub złośliwej, rosnąć z tkanek mózgu lub regionu korowego narządu, mieć inną tożsamość morfologiczną i rodzaj histologii.

Choroba objawia się rosnącymi napadowymi kryzysami w postaci:

  • Zaburzenia serca - tachykardia, zwiększone ciśnienie krwi;
  • Podniecenie i uczucie niewyjaśnionego niebezpieczeństwa;
  • Drżenie mięśni;
  • Bóle w klatce piersiowej;
  • Zwiększone oddawanie moczu.

Wraz z rozwojem choroby często występuje cukrzyca, zaburzenia seksualne i zaburzenia czynności nerek.

Klasyfikacja

Guzy nadnerczy, podobnie jak inne, dzielą się na łagodne i złośliwe, pierwotne i wtórne. Ponadto istnieje wyraźna klasyfikacja ich struktury histologicznej komórek nowotworowych.

Pierwotny, zwany guzem, którego centrum powstawania znajduje się w ciele - nadnerczu. Mogą oddziaływać na tkanki, zarówno mózgowe, jak i struktury korowe, być pasywne lub aktywne hormonalnie. W tym drugim przypadku guzy wytwarzają hormony grupy steroidowej.

Nowotwory gruczołów nadnerczowych o charakterze wtórnym powstają w wyniku uszkodzenia narządów przez przerzuty wywołane przez nowotwór innej lokalizacji.

Ma zasadnicze znaczenie w przewidywaniu rozwoju choroby, ma guz należący do łagodnych lub złośliwych guzów. W pierwszym przypadku chirurgiczne usunięcie go w większości prowadzi do całkowitego wyzdrowienia, w drugim sytuacja jest bardziej skomplikowana. Jego rozwój jest silnie zróżnicowany przez etap rozwoju procesu i typ histologiczny komórek nowotworowych.

Klasyfikacja według rodzaju histologii, z uwzględnieniem guzów nadnerczy dwóch głównych grup:

  • Z lokalizacją w tkankach kory narządu. Należą do nich nowotwory nabłonkowe - rak, gruczolak komórek tkanki kory i mezenchymalny - naczyniak, tłuszczak, szpiczak i włókniak;
  • Z lokalizacją zmiany w tkankach rdzenia. Są to nerwiak niedojrzały, glejak, guz chromochłonny i współczulny.

Według innej klasyfikacji - według metody Nikolaeva guzy są izolowane, co w równym stopniu może mieć objawy łagodnych guzów lub nowotworów złośliwych:

  • Androsteroma;
  • Kortykosteroma;
  • Aldosteroma;
  • Corticoestroma;
  • Corticoandrosteroma.

Osobno warto zastanowić się nad właściwościami niektórych nowotworów - niezależnie i w dużych ilościach, aby wytworzyć hormony. Nieaktywne nowotwory w tym zakresie, w przeważającej części, mają łagodną strukturę komórkową i często towarzyszą im nadwaga, cukrzyca i silny wzrost ciśnienia krwi. Zidentyfikuj ich zarówno wśród mężczyzn, jak i kobiet we wszystkich kategoriach wiekowych. Rzadziej obserwuje się guzy hormonalnie bierne. Należą do nich - czerniaki, potworniaki i guzy pirogenne.

Hormonalnie aktywne nowotwory są określane jako - aldosteroma, androsteroma, korowoestroma, guz chromochłonny. Są one najbardziej znaczące z punktu widzenia kliniki, więc opiszemy je bardziej szczegółowo.

Guzy produkujące hormony

Guz - aldosteroma, prowadzi do zakłócenia równowagi mineralno-solnej organizmu, ponieważ wytwarza w dużych ilościach hormon - aldosteron. Jego nadmiar prowadzi do zaniku mięśni, nadciśnienia, hipoglikemii i zasadowicy. Zdecydowana większość przypadków wykrycia takich guzów stanowiła pojedyncze guzy i około jednej dziesiątej z nich, z wieloma ogniskami na jednym lub obu nadnerczach. Nie więcej niż 4% wszystkich przypadków ma charakter złośliwy.

Glyukosteroma - guz wytwarzający sekret - glukokortykoid. Jego skupienie rośnie w obszarze wiązki kory nadnerczy i prowadzi do przedwczesnego dojrzewania u dzieci narządów płciowych, zmniejszenia libido i funkcji seksualnych u dojrzałych pacjentów. Ponadto tester glukozy przejawia się jako nadciśnienie tętnicze i otyłość. Ten typ nowotworu może mieć także podwójny charakter - łagodny i złośliwy i jest uważany za najczęstszą patologię nowotworową tkanki kory nadnerczy.

Corticoesteroma wyrasta z tkanek korowych obszarów siatkowatych i łuszczycowych i podkreśla tajemnice estrogenu w postaci produktów jego żywotnej aktywności, co prowadzi do rozwoju dysfunkcji seksualnych u mężczyzn i zmiany kobiecego tła hormonalnego zgodnie z zasadą mężczyzny. Najczęściej taki guz nadnerczy ma charakter złośliwy, rozwija się szybko i agresywnie, i jest wykrywany głównie u mężczyzn w młodym wieku.

Androsteroma jest z reguły umiejscowiony w ektopowym rejonie nadnercza, nieco rzadziej w obszarze siatkówki substancji korowej. Ona, w dużych ilościach, produkuje hormon - androgen. Dla kobiet przekłada się to na objawy wirylizacji u dziewcząt, pseudohermafrodytyzm, a konsekwencje rozwoju tego nowotworu dla mężczyzn są przyspieszonym dojrzewaniem. Androsteromy dwa razy częściej wpływają na słabszą płeć, głównie w wieku 40 lat, a ponad połowa tych zdiagnozowanych przez androsterom jest złośliwych. W tym drugim przypadku rozwój guza jest niezwykle agresywny, z wczesnym wytwarzaniem przerzutów do wątroby, płuc i regionalnych węzłów chłonnych.

Pheochromocytoma jest nowotworem, który w większości przypadków wpływa na komórki tkanki mózgowej, rzadziej na tkankę układu neuroendokrynnego, i towarzyszą jej zaburzenia autonomiczne. U dziewięciu na dziesięciu pacjentów wykryty guz chromochłonny jest łagodny, jednak niektóre z tych guzów są podatne na zwyrodnienie do złośliwego - około 10 na sto przypadków. Ten typ guza ma wyraźną, dziedziczną predyspozycję i jest związany głównie z płcią żeńską w okresie 30 - 50 lat.

Objawy onkologii nadnerczy

Każdy z opisanych typów nowotworów ma swoje własne cechy charakterystyczne i objawy objawowe nieodłącznie w nim występujące.

Albdosteroma

Wzrost tego guza powoduje stabilne nadciśnienie tętnicze, ból w mózgu, duszność, zaburzenia rytmu serca, zmiany w strukturze mięśnia sercowego - pierwszy przerost, a wraz z rozwojem procesu jego dystrofię. Jednocześnie takie nadciśnienie nie reaguje na środki tradycyjnej terapii.

Wpływ tych procesów prowadzi do zakłócenia aparatu wzrokowego - najpierw manifestują się skurcze naczyniowe, następnie zwiększają się krwotoki w oku, co ostatecznie prowadzi do nieodwracalnej degradacji i zapalenia nerwu wzrokowego.

Podczas aktywacji produkcji guza aldosteronu powstają:

  • Intensywne bóle głowy;
  • Nudności i wymioty;
  • Miopatia;
  • Dysfunkcja aparatu wzrokowego;
  • Dysfunkcja układu oddechowego;
  • Umiarkowany paraliż i napadowa tężyczka.

Ponadto rozwija się hipokaliemia, z wyraźnie wyrażonym nieodwracalnym pragnieniem, nekturiya i wielomoczem. Mocz w tym samym czasie nabiera wyraźnej reakcji alkalicznej. Nasila się osłabienie mięśni, napady padaczkowe i z czasem rozwija się kwasica komórkowa i zanik tkanki mięśniowej i zakończeń nerwowych. Rozwój takiego stanu może prowadzić do patologii wieńcowej i udaru mózgu.

Według większości badanych pacjentów ich aldosteroma przebiegała z łagodną symptomatologią lub była całkowicie bezobjawowa, jednak dotyczy to tylko początkowych etapów rozwoju procesu onkologicznego, a gdy pewna cecha mija, objawy pojawiają się i rosną jak lawina.

Kortykosteroma

Przebieg kliniczny choroby prowadzi do otyłości, zmęczenia, rozwoju cukrzycy typu steroidowego i nasilenia dysfunkcji seksualnych. W tym samym czasie w okolicy gruczołów piersiowych, brzucha i ud, w ich wewnętrznej części, pojawiają się mikromacierze i rozstępy. Dla mężczyzn, charakteryzujących się rozwojem hipoplazji jąder, ginekomastii, osłabionej potencji, podczas gdy słabsza płeć wywołuje objawy męskie - zmniejszenie tonu głosu, wzrost włosów typu męskiego i zwiększenie zewnętrznych wymiarów łechtaczki.

Jako efekty uboczne warte odnotowania:

  • Osteoporoza, prowadząca do zwiększonej podatności na uraz kompresyjny kręgów;
  • Odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • Patologia kamicy moczowej.

W trudnych sytuacjach następuje zmiana stanu psychicznego - silne nieuzasadnione pobudzenie lub, przeciwnie, depresja.

Corticoester

Objawy tego typu nowotworu u dzieci pojawiają się w zależności od płci. Na przykład u chłopców proces dojrzewania jest zahamowany, a u dziewcząt wręcz przeciwnie, występuje szybciej niż u dzieci ich rówieśników. Dziewiczy organizm reaguje na rozwój kortykosteroidów, przedwczesny rozwój gruczołów sutkowych i narządów płciowych, wzrost włosów, wczesne miesiączki i przyspieszony wzrost tkanki kostnej.

Objawy kortykosteroidów u mężczyzn wyrażają objawy feminizacji:

  • Degeneracja i zanik narządów płciowych;
  • Wypadanie włosów na twarzy, klatce piersiowej i łonowym;
  • Wzmocnij barwę głosu;
  • Formacja figury typu żeńskiego;
  • Niepłodność spowodowana oligospermią i tłumieniem potencji.

U dojrzałych kobiet objawy tego nowotworu są często bardzo zamazane lub w ogóle nie zauważalne. Chorobę można określić jedynie przez wzrost zawartości estrogenu w badaniu krwi powyżej normy.

Androsteroma

Guz ten wytwarza dużą liczbę aktywnych androgenów - testosteronu, dehydropiandrosteronu, androstendionu i tym podobnych, mając jednocześnie wyraźny efekt anaboliczny i wirusowy.

Dla dzieci jest to objawowe:

  • Przedwczesne dojrzewanie;
  • Przyspieszony wzrost masy mięśniowej i szkieletowej;
  • Powstawanie obfitej wysypki na twarzy i ciele;
  • Nie dziecinna niska barwa głosu.

Dla dojrzałych kobiet charakterystyczne są następujące objawy:

  • Naruszenie cykliczności i zakończenie cykli miesięcznych;
  • Hipotrofia gruczołów mlecznych i macicy z jednoczesnym wzrostem wielkości łechtaczki;
  • Zmniejszenie masy podskórnej warstwy tłuszczu;
  • Zmniejszenie barwy głosu i zwiększenie skłonności seksualnej.

U mężczyzn ten typ nowotworu nadnerczy jest w większości przypadków identyfikowany przez przypadek z powodu skrajnie słabych i ukrytych objawów choroby.

Guz chromochłonny

Guz ten charakteryzuje się silnymi patologiami hemodynamicznymi. Gdy zaobserwowano napadową chorobę:

  • Uderzenia gorąca z nadciśnieniem, któremu towarzyszą silne bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia rytmu serca;
  • Bezkrwawość skóry - bladość;
  • Zwiększona potliwość;
  • Nudności i wymioty;
  • Polyuria;
  • Ból w okolicy klatki piersiowej;
  • Wysoka temperatura ciała;
  • Nieuzasadnione ataki paniki.

Wysoki wysiłek fizyczny, przejadanie się, alkohol i wszelkie ciężkie stresy mogą prowadzić do ataku napadowego. Czas trwania takiego kryzysu wynosi kilka godzin i może być systematycznie powtarzany z różną regularnością - od kilku razy dziennie do jednego przez miesiąc lub nawet kilka.

Taki kryzys pojawia się i kończy niemal natychmiast - szybki wzrost jego znaków zostaje zastąpiony przez równie szybką normalizację procesów. W tym czasie występuje silne wydzielanie śliny i potu.

Niesklasyfikowane guzy nadnerczy

Guzy te obejmują guzy, które nie dają objawów kobiecości, wirylizacji, których przebieg jest bezobjawowy lub nie ma wyraźnej klasyfikacji histologicznej. Nowotwory te, w przeważającej części, wykrywane są przypadkowo, ze sprzętowym badaniem otrzewnej w odniesieniu do diagnozy chorób o innej naturze.

Leczenie

Według przeglądów leczonych pacjentów, najskuteczniejszą metodą, szczególnie w przypadku hormonalnie aktywnych typów nowotworów, jest chirurgiczne usunięcie ogniska i części sąsiednich tkanek, aczkolwiek pod warunkiem, że guz jest mały. Pozostałe przypadki są leczone metodami terapeutycznymi mającymi na celu zahamowanie komórek nowotworowych i spowolnienie lub zatrzymanie rozwoju procesu.

Wybierając leczenie operacyjne, wykonuje się je metodą laparoskopową, a guz usuwa się wraz z gruczołem - adrenalektomią. Przy łagodnym przebiegu choroby uważa się to za wystarczające, jeśli proces ma złośliwe objawy, wraz z nadnerczem, miejscowe węzły chłonne są również wycinane. Recenzje tego leczenia są najbardziej pozytywne.

W leczeniu guzów chromochłonnych operacja jest niepożądana, ponieważ istnieje wysokie ryzyko ciężkich patologii hemodynamicznych, dlatego częściej leczenie takiego guza przeprowadza się radiologicznie, przez wprowadzenie do krwi cząstek radioaktywnych, które tłumią nie tylko guz, ale także przerzuty, w ich obecności.

Ostatnio leczenie z powodzeniem przeprowadzono z użyciem preparatów chemicznych - lizodrenu, mitotanu i tym podobnych.

Sukces leczenia zależy nie tylko od etapu rozwoju procesu onkologicznego, ale także od kompetentnej terapii rehabilitacyjnej. Na przykład, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia kryzysu pheochromocytoma, pacjent otrzymuje kurs terapii lekowej, z lekami opartymi na nitroglicerynie, regitynie lub fentolaminie, a po kardynalnym usunięciu nadnercza, hormonalna terapia zastępcza jest pokazywana na bieżąco.

Prognozy leczenia

Najbardziej korzystne prognozy dla łagodnych nowotworów. Ich terminowe usunięcie prawie na pewno doprowadzi do uzdrowienia, ale nie bez komplikacji. Na przykład, usuwając androsteroma u dzieci, zazwyczaj pozostają one znacznie niższe niż u zdrowych rówieśników, a usunięcie guzów chromochłonnych u około połowy pacjentów, w tym dzieci, powoduje przewlekłe zaburzenia serca, które wymagają stałej korekty medycznej.

Najlepsze rokowanie dla pacjentów z łagodnymi kortykosteroma. Już po 1 - 2 miesiącach od jego usunięcia obserwuje się stabilne procesy regeneracji naturalnych procesów - pojawienie się, waga, procesy metaboliczne są znormalizowane, zanikają objawy cukrzycy steroidowej i hirsutyzmu.

Jeśli chodzi o nowotwory o charakterze złośliwym, rokowanie w ich leczeniu jest niekorzystne, zwłaszcza jeśli na twarzy występują rozległe przerzuty. Przetrwanie takich pacjentów to duże pytanie.

Ogromne znaczenie w przewidywaniu przeżycia ma jakość terapii medycznej, która bezpośrednio zależy od poziomu kliniki. Według wielu opinii pacjentów, kliniki Izraela, Niemiec i Stanów Zjednoczonych uważane są za najlepsze kliniki onkologiczne, jednak ostatnio liczba takich pozytywnych opinii o moskiewskich ośrodkach onkologicznych również znacznie wzrosła.

Guzy nadnerczy: co to jest, przyczyny, objawy, diagnoza i leczenie raka nadnerczy, rokowanie

Nadnercza w organizmie człowieka odgrywają ważną rolę w normalizacji procesów metabolicznych i pomagają organizmowi przystosować się do stresujących warunków. To sparowany organ układu hormonalnego. Mogą podlegać różnym patologiom i poważnym chorobom, z których jednym jest rak.

Guzy nadnerczy są patologicznym niekontrolowanym wzrostem komórek gruczołów wydzielania wewnętrznego. Proces wzrostu jest łagodny lub złośliwy. Choroba jest niebezpieczna, niełatwo ją zdiagnozować, ponieważ znajduje się w niedostępnej części ciała, ma niewielkie wymiary.

Przyczyny guzów nadnerczy

Przyczyn choroby może być kilka:

  • genetyczny, dziedziczny program odziedziczony po rodzicach z chromosomami;
  • oparzenie ciała skutkujące upośledzeniem funkcjonowania narządów wewnętrznych;
  • przez długi czas pozostawać pod wpływem stresu;
  • słabe niedobory żywieniowe;
  • przenikanie patogennych drobnoustrojów do układu krążenia;
  • zwiększony wzrost wadliwych komórek szpiku kostnego;
  • wpływ substancji toksycznych na organizm;
  • radioterapia w leczeniu raka;
  • wewnętrzny ropny proces zapalny.

W każdym indywidualnym przypadku przyczyny choroby są różne, czasami niewyjaśnione.

Czynniki prowokujące do wystąpienia choroby

Nadnercza składają się z korowej i rdzeniowej (zewnętrznej i wewnętrznej warstwy). Guzy nadnerczy mogą pojawić się na każdej z tych warstw, ale nowotwory są różne na zewnątrz. Rozwój choroby zależy od stopnia i lokalizacji nowych formacji. Najgroźniejszy jest guz, powodujący naruszenia aktywności substancji biologicznie czynnych, które wpływają na zdrowie psychiczne i fizyczne. Wiele czynników jest w stanie wywołać proliferację komórek, z których najważniejsze to:

  • wrodzone zmiany w regulacji funkcji narządów wewnętrznych za pomocą hormonów (dolny wyrostek mózgowy przysadki mózgowej, gruczoły wydzielnicze);
  • bliski związek z ludźmi cierpiącymi na raka płuc lub raka piersi;
  • odziedziczony wzrost ciśnienia krwi;
  • choroby narządów wewnętrznych (wątroba, nerki);
  • uszkodzenie narządów i tkanek ludzkiego ciała (siniaki);
  • będąc pod długotrwałym stresem i innymi chorobami.

Poważnym powodem pojawienia się guzów nadnerczy jest niezdrowy, nieprawidłowy styl życia.

Objawy choroby

Trudno jest wykryć objawy łagodnych guzów. Są bezobjawowe. Nowotwory złośliwe nadają wygląd w postaci:

  • pojawiły się tłuste formacje w różnych częściach ciała (szyja, biodra itp.);
  • dramatyczna utrata wagi;
  • patologia skóry w postaci przerzedzenia, rozstępów;
  • konwulsyjne objawy, skurcz i osłabienie tkanki mięśniowej;
  • duszący ból w klatce piersiowej i brzuchu;
  • niedobór insuliny (cukrzyca);
  • skoki ciśnienia krwi;
  • nieprawidłowe działanie układu moczowego;
  • zmniejszenie gęstości kości z groźbą złamań (osteoporoza);
  • przedwczesne dojrzewanie układu rozrodczego;
  • załamania nerwowe, ekscytacja.

Objawom u kobiet towarzyszy nietypowy wygląd zarostu, naruszenie cyklu miesięcznego, czasami całkowite ustanie, depresja pożądania seksualnego. U mężczyzn oprócz utraty pożądania dochodzi do dysfunkcji. U ludzi z guzem obserwuje się zmiany barwy głosu, ataki paniki, nadmierne podniecenie.

Guzy w postaci szpiku kostnego nadnerczy składają się z tkanki tłuszczowej, przypominają szpik kostny - nie są złośliwe. Guz chromochłonny nadnerczy jest chorobą onkologiczną. Ale łagodnemu nowotworowi lub rakowi nadnerczy towarzyszy wytwarzanie hormonów, które najbardziej wpływają na ciśnienie krwi, reakcje stresowe. Dotknięta warstwa mózgu narządu staje się źródłem różnych wskaźników choroby. Na przykład częste kryzysy nadciśnieniowe mogą być konsekwencją wzrostu komórek w warstwie mózgu. Kryzysom w takich przypadkach towarzyszy wzrost ciśnienia do 250/120 mm Hg, a nawet do 300/150 mm Hg. Wraz ze spadkiem ciśnienia, pot jest obficie uwalniany, może wystąpić utrata przytomności, słaba wola moczu. Niebezpieczeństwo tego stanu to konsekwencje w postaci krwotoków w mózgu. Guz nadnerczy w niektórych przypadkach może być wyczuwalny przez jamę brzuszną.

Wybór leczenia, który daje realną nadzieję na zwycięstwo nad chorobą, dla pomyślnego wyniku zależy od poprawności określenia stopnia raka. Na przykład w Niemczech, na podstawie ulepszonych technik, możliwe jest praktycznie przezwyciężenie raka w początkowej fazie. Wraz z przejściem nowotworu na inne etapy stosuje się specjalną terapię ograniczającą, dzięki której pacjent powraca do znośnego progu życia.

Klasyfikacja guzów nadnerczy

Dokładne określenie stadium rozwoju nowotworu jest konieczne nie dla klasyfikacji, ale dla diagnozy, właściwego podejścia do leczenia, dla pomyślnego wyniku. Na przykład, wiedząc, że guz prawego nadnercza uderza w węzły chłonne znajdujące się obok naczyń nerkowych, zakłada się, że można tu wykryć guz nerki. Guz lewego nadnercza grozi pojawieniem się guza jajnika. Współczesna pediatria musi diagnozować guzy nadnerczy u dzieci.

W literaturze medycznej przedstawiono klasyfikację nowotworów złośliwych według typu zgodnie z zasadą histogenetyczną:

  • zaburzenia metaboliczne - kortykosteroidy;
  • pojawienie się znaków drugiego piętra - androsteroma;
  • zaburzenie równowagi wodno-solnej w organizmie - aldosteroma;
  • łączenie cech andosteromu i kortykosteronu - kortykosteroteromy;
  • rozwój u dzieci - nerwiaki zarodkowe;
  • rdzeń nadnerczy-guz chromochłonny;
  • Ogólnie ustalony typ - raki.

Dla wygody prowadzenia działań klinicznych stosuje się klasyfikację według etapów:

  • Etap I - wielkość guza nie przekracza 5 cm;
  • Etap II - guz większy niż 5 cm, ale bez inwazji;
  • Etap III - guzy o różnych rozmiarach z miejscową inwazją bez penetracji do sąsiednich narządów;
  • Etap IV - guzy mają inwazję innych narządów, niezależnie od wielkości.

Istnieje międzynarodowy system określania stadium nowotworów złośliwych na podstawie trzech składników TNM. Symbole T, N i M odpowiadają wartości T - guz, N - węzły (limfa), M - ruch. Ogólnie, formuła TNM odnosi się do guza dowolnej wielkości z przerzutami lub bez, z kiełkowaniem do innych narządów lub bez penetracji. Liczby od 0 do 4 wskazują stopień uszkodzenia ciała, rozprzestrzenianie się guza. Na końcu wzoru wskazuje nazwę chorego ciała.

Oprócz tych formuł TNM wskazano bazę diagnostyczną (wyjaśnienie w postaci zaszyfrowanej) w celu potwierdzenia ważności diagnozy. Na przykład zapis typu C4 T1N1M0 oznacza etap 1 rozwoju nowotworu i przenikania przerzutów do węzłów chłonnych, a wniosek opiera się na danych z badania patologii obiektów, które zostały chirurgicznie uzyskane. Ta diagnoza jest wiarygodna i uważana za ostateczną.

Ostateczna diagnoza jest ważna przy wyznaczaniu kolejnego leczenia:

  • terapia chemiczna;
  • techniki napromieniowania;
  • terapia immunologiczna lub hormonalna i inne sposoby.

Każdy typ nowotworu może być nienowotworowy i nowotworowy.

Diagnostyka

Pacjent, u którego podejrzewa się podejrzenie guza nadnerczy, poddawany jest badaniom lekarskim wszystkimi możliwymi metodami. Z wizualnych ścieżek kontroli ultradźwięki są niezawodne, osiągalne i niedrogie. Tomografia komputerowa pozwala wnioskować o strukturze tego nowotworu. Dane MRI uzupełniają proces badania pacjenta.

Stosowane są również metody diagnostyczne radionuklidów:

  • diagnostyka radiologiczna;
  • PET (emisyjna tomografia pozytonowa lub dwufotonowa) z 18-FDG.

Prowadzone są badania hormonalne:

  • badania moczu na kortyzol, dla metanepryn;
  • krew dla hormonu adrenokortykotropowego.

W każdym przypadku wybór konkretnej metody badania wykonuje diagnosta.

Wydarzenia medyczne

Objawy i leczenie nadnerczy są ściśle powiązane.

Współczesna medycyna zna różne praktyki:

  • innowacyjny i konserwatywny,
  • radykalny i oszczędny.

Ale solidarność medyczna polega na tym, że w każdym przypadku konieczna jest normalizacja hormonów.

Leczenie guzów nadnerczy rozpoczyna się po dokładnym zbadaniu stanu ciała, rozwoju edukacji. Łagodne nowotwory nadnerczy nie wymagają leczenia ani jakiejkolwiek inwazji. Małe ogniskowe nowotwory, które nie wytwarzają hormonów, wymagają tylko regularnego badania, powtarzanego w określonym czasie. Z reguły takie nowotwory mają korzystne rokowanie.

Współczesna medycyna ma kilka metod leczenia, w niektórych przypadkach stosuje się kompleksowe leczenie. Najczęstszą metodą jest chirurgiczne usunięcie nidusa.

Metodę napromieniania raka kory nadnerczy stosuje się w celu zapobiegania wprowadzaniu komórek nowotworowych do tkanki kostnej. Metoda jest nieskuteczna bez bezpośredniego napromieniowania bezpośredniego guza.

Leczenie narkotyków

Najczęstszą metodą leczenia i środków zapobiegawczych jest lek, farmakoterapia. Za pomocą leków reguluje się wydzielanie hormonów nowo utworzonych komórek, ich wzrost jest zahamowany. Leki są przepisywane w przypadkach, gdy nie jest możliwe operowanie nadnerczy z przerzutami, a także gdy częściowe zmiany formacji onkologicznej. Głównym produktem leczniczym jest Mitotan, który można łączyć z procedurami chemioterapeutycznymi. Lek może niszczyć nowotwory. Przepisywane są również inne środki (hydrokortyzon, prednizolon, deksametazon).

Spośród leków nowej generacji, Medrol jest uważany za skuteczny, który jest zalecany w połączeniu z innymi lekami w przypadku niewydolności funkcji kory nadnerczy. Inny lek o nazwie Polcortolone zawiera hormon Glukokortykoid i Cortef, którego organizm potrzebuje.

Terapia radioizotopowa i leczenie farmakologiczne wymagają regularnego badania stanu krwi w odniesieniu do wskazania obecności hormonów.

Chemikalia są powszechne, aby pomóc pacjentowi w późniejszych etapach leczenia nowotworu:

  • Cisplatyna;
  • Doksorubicyna;
  • Etopozyd;
  • Streptozotsin;
  • Winkrystyna.

Terapia chemiczna daje 35% szans na pomyślne zakończenie działań terapeutycznych.

Chirurgia

Rak nadnerczy jest poważnym raportem medycznym, w takiej sytuacji wymaga interwencji chirurga. Operacja przeprowadzana jest w specjalistycznym centrum medycznym. Jednocześnie ważne są istniejące kompetencje w tej dziedzinie chirurgii.

Praktykę chirurgiczną wzbogacono o metodę laparoskopii, w której rak gruczołów nadnerczowych 1-3 etapów jest ekstrahowany przez specjalne nakłucia w jamie otrzewnowej. Niepożądanym punktem tego typu leczenia jest możliwość nawrotu choroby. Mikro-przerzuty mogą utrzymywać się podczas operacji, a następnie wzrastać w organizmie. W takich okolicznościach wymagana jest powtarzająca się interwencja chirurgiczna.

Domowe metody leczenia

Nasze ciało działa płynnie i normalnie, gdy regulowana jest aktywność narządów wewnętrznych. Takim regulatorem jest układ hormonalny, który jest kontrolowany przez komórki hormonalne. Nadnercza w tej wąskiej kombinacji odgrywają ważną rolę. Prawy jest jak trójkąt, lewy jest podobny do półksiężyca. I razem produkują niezbędne hormony.

Jednak zbyt duża ich produkcja powoduje chorobę - zespół Cushinga (zdjęcie poniżej).

Niewystarczająca produkcja hormonów prowadzi do choroby Addisona. W jednym, aw innym przykładzie ciało potrzebuje pomocy. Może pomóc środki ludowe - ziołolecznictwo, na przykład:

  • nalewka z przebiśniegów;
  • napar z skrzypów trawiastych.

Stymulatorem nadnerczy, jak pokazuje popularna praktyka, jest geranium.

W przywracaniu organizmu ważne jest ustalenie właściwego odżywiania, dostarczenie witamin, wybranie odpowiednich produktów. Koncepcja właściwego odżywiania musi być brana pod uwagę przy spożywaniu warzyw i owoców. Równowaga białek, węglowodanów i tłuszczów powinna łączyć niskotłuszczowe odmiany ryb i mięsa, produkty mleczne i jadalne warzywa.

Tłuste i smażone potrawy są dozwolone w minimalnych ilościach. Z wielką ostrożnością należy uważać suszone owoce, rośliny strączkowe i orzechy z powodu nadmiernej zawartości potasu w nich.

Dieta chorego uzupełniana jest witaminami B1 i kwasem askorbinowym. Ponieważ te witaminy są obecne w naturalnych darach, w diecie będą potrzebne owoce cytrusowe, jabłka, jagody ogrodowe i dzika róża. Ponadto nie powinniśmy zapominać o produktach pszennych z dodatkiem otrębów i wątroby wołowej.

Przepisy tradycyjnej medycyny

W przepisach tradycyjnej medycyny istnieją różne preparaty ziołowe, które przyczyniają się do normalizacji poziomu hormonów, poprawiają samopoczucie ludzi. Przykład takiej kolekcji:

  • weź skrzyp trawy - 50 g,
  • zioła pokrzywy i rdestowca - po 100 g,
  • rocznik o nazwie Pikulnik zwykły - 75 g,
  • dodaj suchy mech islandzki - 40 g.

Dla bulionu leczniczego weź 2 łyżki ziołowe. Tę mieszaninę należy napełnić wodą o objętości 500 ml i gotować na ogniu przez 10 minut. Po schłodzeniu bulionu należy go opróżnić. Zaleca się pić otrzymany bulion 2 godziny po spożyciu pokarmu 4 razy dziennie w 100 ml przez 2 tygodnie.

To ważne! Rosół powinien być świeży każdego dnia.

Godne uwagi przepisy z przystępnej czarnej porzeczki. Aromatyczna jagoda ma szczególny wpływ na ludzkie ciało. Równie przydatne liście w postaci wywaru i soku z jagód. Regularne spożywanie czarnej porzeczki jako produktu spożywczego poprawia aktywność gruczołów dokrewnych, łagodzi bolesne objawy.

Dla korzyści zaleca się picie świeżego soku trzy razy dziennie, poczynając od ćwierć szklanki, a następnie zwiększając dawkę do 100 ml na dawkę. Uważaj na objawy alergiczne!

Na wywar porzeczkowy:

  • dla 400 ml wrzącej wody pobiera się 20 g suszonych liści i podaje przez 3 godziny;
  • wysilony rosół do picia 100 ml po posiłkach 4 razy dziennie.

Nierównowaga hormonalna przyczynia się do namnażania komórek, pojawienia się choroby ze straszną nazwą raka nadnerczy. Dlatego też, każda próba użycia medycyny alternatywnej może być zastosowana tylko po konsultacji z ekspertami. Możliwe jest leczenie choroby za pomocą fitopreparatów tylko za zgodą specjalistów iw rozsądnych granicach.

Prognoza

Terminowe leczenie guzów nadnerczy reaguje w przyszłości korzystną perspektywą życiową. Musimy jednak być przygotowani na to, że rak nadnerczy przyniesie pacjentowi wiele cierpienia.

Tachykardia pozostaje u pacjentów, którzy zostali chirurgicznie wypisani z guza chromochłonnego, stabilne nadciśnienie tętnicze wymaga korekty leczniczej, 70% pacjentów, którzy usunęli aldosteromy żyją z prawidłowym ciśnieniem krwi, w innych 30% przypadków obserwuje się nadciśnienie, które dobrze reaguje na leczenie farmakologiczne.

Po usunięciu kortykosteroidów w ciągu 1,5-2 miesięcy rozpoczyna się powrót do zdrowia:

  • ciśnienie jest znormalizowane;
  • pojawiają się pozytywne zmiany w wyglądzie;
  • płodność powraca do normy;
  • zawartość insuliny jest znormalizowana;
  • zmniejszona masa ciała.

W przyszłości musisz dostosować dietę, zdrowy styl życia i udać się do lekarza na badanie.

Objawy guzów nadnerczy u kobiet

Nadnercza to narząd, który jest drugi w częstotliwości po gruczole tarczycy. Kluczowe pytania dla pacjentów dotyczą nowotworów. Jest to rzadka choroba endokrynologów i chirurgów. W niektórych przypadkach, na tle nadciśnienia tętniczego, guz nadnerczy może się nie ujawnić.

Te cienkie narządy o grubości 2–6 mm znajdują się nad nerkami. Stamtąd dostali swoje imię. Przez nerki mają pośredni związek.

Nadnercza są narządem wydzielania wewnętrznego, który wydziela swoje hormony.

Klasyfikacja guzów nadnerczy

Są łagodne i złośliwe nowotwory. Kontynuuj od korowego lub rdzeniowego. Dzięki temu procesowi modyfikowane są pewne hormony funkcjonalne. Czasami guz wpływa na obie części nadnerczy. W takim przypadku dochodzi do poważnych naruszeń.

Nowotwór złośliwy różni się od łagodnego, niekontrolowanego ekspansywnego wzrostu. Jednocześnie komórki przerzuty do węzłów chłonnych i dalej w całym ciele. Jeśli guz jest mały, nie rośnie, wówczas uważa się go za łagodny.

Bardzo rzadko wykształca się warstwę korową. Wśród nich są diagnozy, takie jak:

  • androsteroma;
  • aldesteroma;
  • kortykosteroma;
  • corticoestrom.

Z wewnętrznej warstwy nadnerczy, guzów tkanki nerwowej, guza zwojowego zaczyna się rozwijać guz chromochłonny.

Oddzielnie izoluj incydentomię - nowotwory znalezione przypadkowo. Są one wykrywane za pomocą tomografii komputerowej i rezonansu magnetycznego wykonanych dla innej choroby lub stanu.

Nadal istnieją guzy, które nie mają konkretnych objawów. Są bardzo rzadkie.

Hormonalnie aktywne guzy nadnerczy

W stanie normalnym nadnercza wydzielają hormony stresu. W sytuacjach krytycznych rozszerzają naczynia serca, mózg, mięśnie. Jeśli nastąpi gwałtowny wzrost hormonów, takie nowotwory są nazywane czynnymi hormonalnie.

W grupie rzadkich chorób występują częściej. Przede wszystkim są to guzy, takie jak guz chromochłonny i aldesteroma. Glucosteroma jest guzem kory nadnerczy, lepiej znanym jako zespół Itsenko-Cushinga.

Najbardziej niebezpieczny jest guz chromochłonny.

Katecholaminy, w tym adrenalina, noradrenalina, dopamina, odgrywają ważną rolę w życiu mężczyzn i kobiet. Hormony te szczególnie pomagają w sytuacjach stresowych. Ale gdy nie są konieczne, mogą powodować bardzo poważne zakłócenia i warunki.

Guz chromochłonny wyróżnia się tym, że prowadzi do bardzo wysokiego ciśnienia krwi. Przejaw tego jest najczęściej krótkotrwały: atak trwa od 5 do 7 minut. W tym czasie ciśnienie może gwałtownie wzrosnąć do wskaźników nieokreślonych przez tonometr. Wtedy nagle spada tak nisko jak to możliwe do stanu nieprzytomności pacjenta. Jest to charakterystyczna cecha guza chromochłonnego.

Objawy guzów nadnerczy wytwarzających aldersteron mają inny charakter:

  • utrzymujące się wysokie ciśnienie krwi, które nie podlega leczeniu lekami przeciwnadciśnieniowymi;
  • łatwa tolerancja pacjenta na nadciśnienie;
  • częste oddawanie moczu w nocy;
  • osłabienie mięśni.

Zgodnie z tymi podstawowymi objawami u pacjentów z aldesteroma można podejrzewać guz nadnerczy.

Podwyższony poziom kortyzolu we krwi prowadzi do wszystkich efektów, które występują w chorobie Itsenko-Cushinga. Ten guz nadnerczy ma charakterystyczne objawy:

  • zwiększona waga ze wzrostem brzucha;
  • przerzedzenie skóry;
  • wygląd na brzuchu i udach fioletowo-fioletowych rozstępów;
  • zwiększyć rozmiar twarzy i zmienić jej kolor: staje się fioletowo-niebieskawy;
  • umiarkowany wzrost ciśnienia krwi.

Ten klasyczny wygląd występuje u pacjentów z nadmiarem kortyzolu.

Objawy guzów nadnerczy

Choroba ta charakteryzuje się różnorodnością obrazu klinicznego. Wynika to ze struktury guzów nadnerczy i manifestacji jej aktywności hormonalnej. Główne objawy określające chorobę:

  • podwyższone ciśnienie krwi - nie jest uleczalne, nie jest odczuwalne i jest łatwo tolerowane przez pacjentów;
  • zaprzestanie miesiączki u kobiet w wieku rozrodczym;
  • nadmierne pocenie się;
  • paniczne uczucie strachu;
  • częste oddawanie moczu w nocy;
  • zaburzenia seksualne;
  • zwiększyć rozmiar i masę brzucha - kończyny górne i dolne, pozostając cienkie:
  • opuchlizna i błękit twarzy;
  • kruche kości;
  • osłabienie mięśni.

Czasami choroba jest bezobjawowa. W niektórych przypadkach występują objawy związane z rakami. Są to zespoły bólowe, zaburzenia trawienia, osłabienie sercowo-naczyniowe i ogólne złe samopoczucie.

Klasyfikacja nowotworów

Nowe narosty nadnerczy korowych, wewnętrznych i rdzeniowych - proliferacja komórek narządu hormonalnego. Są rzadkie, najczęściej są łagodnymi guzami.

Wśród przyczyn guzów nadnerczy rozróżnia się predyspozycje genetyczne, zespół mnogiej neoplazji.

Grupę ryzyka stanowią pacjenci, którzy przeszli mięsaka, raka płuc i raka piersi. Guzy dają przerzuty do węzłów chłonnych, kości, wątroby, nerek, śledziony.

Nowotwory rozwijają się na dowolnej części gruczołu. Guzy łagodne - gruczolaki, nowotwory złośliwe. Najczęstszym typem guza mózgu jest guz chromochłonny. Wpływa na jedno nadnercze, rzadziej na jego rozwój.

Objawy choroby zależą od rodzaju sterydów wytwarzanych w nadmiarze. W przypadkach, gdy guz nie wpływa na hormony, oznaki pogorszenia stanu zdrowia zależą od wielkości formacji.

Przyczyny wzrostu guza w nadnerczach

Określony wzór, który prowadzi do wzrostu tkanek nowotworowych, nie został ustalony przez medycynę. Przyczyny patologii nie są w pełni zrozumiałe. Ważnym czynnikiem w procesie wzrostu jest predyspozycja genetyczna.

Grupa ryzyka składa się z osób z:

  • z wrodzonymi patologiami gruczołów dokrewnych;
  • dziedziczne nadciśnienie;
  • struktura i patologia nerek;
  • choroby onkologiczne.

Powikłania guzów nadnerczy

System ludzkiego ciała nie jest gotowy na nagły i nagły skok ciśnienia. Kryzysy nadciśnieniowe mogą wywołać udar krwotoczny. Nowotwory powodują rozwój zawału mięśnia sercowego. Powikłania obejmują ciężki obrzęk płuc i nagłą śmierć.

Każdy łagodny nowotwór może przekształcić się w nowotwór złośliwy, więc ten problem wymaga radykalnego rozwiązania.

Najczęściej guzy należy usuwać, z wyjątkiem bardzo małych, nieaktywnych hormonów.

W przypadku nowotworów złośliwych konieczna jest interwencja chirurgiczna. Preferowane jest usunięcie endoskopowe. Ta metoda pozwala minimalnie traumatycznie przez trzy małe nacięcia, aby usunąć głęboko osadzoną formację.

Klasyfikacja według patologii fizjologicznych, które powodują

Nadnercza wytwarzają hormon kortyzol, który reguluje metabolizm glukozy, ciśnienie krwi i ogólne samopoczucie. Uwalniają mineralokortykoid do krwi, z których głównym jest aldosteron, który jest odpowiedzialny za regulację równowagi woda-sól. Gruczolak nadnerczy charakteryzuje się triadą objawów: nadciśnieniem, hipernatremią, zasadowicą.

Redukcja kortyzolu we krwi prowadzi do naruszeń:

  • białko węglowodanowe, metabolizm lipidów;
  • równowaga woda-sól;
  • praca układu sercowo-naczyniowego.

U takich pacjentów typowe są nadmierne złogi tłuszczu w jamie brzusznej, zmiany wielkości i koloru twarzy.

Charakter zmian w zwiększonym wydzielaniu androgenów i estrogenów zależy od płci, wieku pacjentów. U kobiet następuje przyspieszony rozwój mięśni, a ciało staje się męskie. Zmiany w psychice odbywają się w ten sam sposób. U mężczyzn manifestuje się efekt anaboliczny, konstytucja, zmiany głosu. Szybko przybierają na wadze. U młodzieży występuje przedwczesne dojrzewanie i rozwój fizyczny.

Wszystkie widoczne zaburzenia w organizmie człowieka związane z funkcją nadnerczy wymagają badania i diagnozy w instytucjach medycznych. Endokrynolog przepisze odpowiednie leczenie.

ANALIZA DOMOWA MOCY

Przewlekłe cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (N11)