Guz pęcherza - objawy i leczenie

Guzy pęcherza moczowego są łagodne i złośliwe. Ponieważ pod każdym względem są to różne nowotwory, rozważymy każdy gatunek osobno.

Nowotwory złośliwe (rak pęcherza moczowego)

Częstość występowania nowotworów złośliwych pęcherza rośnie z roku na rok. Mężczyźni są narażeni na patologię 3-6 razy częściej niż kobiety.

Według histologów, nabłonkowa forma raka przeważa nad wszystkimi innymi. Postacie nabłonkowe dzielą się na łagodne (brodawczak) i złośliwe:

• przejściowy,
• brodawkowaty,
• łuskowaty,
• gruczolakorak.

W odniesieniu do rozwoju raka pęcherza moczowego obserwuje się zależność od wieku: z reguły patologia nowotworowa występuje w wieku 60 lat, ale jest wystarczająco dużo przypadków raka pęcherza moczowego u osób poniżej 30 roku życia.

Śmiertelność (śmiertelność) wynosi około 18-29% wszystkich pacjentów. Można to wytłumaczyć faktem, że w większości przypadków diagnoza jest ustalana na rozwiniętych etapach.
Jeśli wykryty nowotwór charakteryzuje się wzrostem naciekowym, jest to oznaką niekorzystnego rokowania.

Epidemiologia

Nowotwory złośliwe pęcherza moczowego znajdują się na 6 pozycjach w strukturze onkopatologii jako całości i na 3 stanowiskach w chorobach onkologicznych.

Przyczyny, które przyczyniają się do rozwoju guza:

• Egzogenne (palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu, długotrwały kontakt z barwnikami anilinowymi, promieniowanie, promieniowanie jonizujące, przewlekłe choroby zapalne).
• Endogenny (dziedziczny).

Przewlekły stan zapalny może przyczynić się do onkopatologii pęcherza moczowego z powodu aktywacji patogenów warunkowych, które z natury swojej żywotnej aktywności wytwarzają związki nitrozowe, które mają właściwości rakotwórcze. Klasycznym przykładem jest schistomatoza, powszechna w krajach tropikalnych.

Ekspozycja jatrogenna jest spowodowana przez szkodliwe czynniki podczas procedur terapeutycznych i diagnostycznych: cewnik zainstalowany w celu odpowiedniego odprowadzenia moczu z powodu zwiększonego urazu i zakażenia ścian pęcherza może prowadzić do rozwoju onkopatologii.

Fizjoterapia narządów miednicy może zwiększać ryzyko rozwoju procesów onkologicznych.

Akceptacja niektórych leków stosowanych w chemioterapii, w szczególności leczenie cyklofosfamidem.

Nasilona dziedziczność (historia dziedzicznego raka jelita grubego).

Histologia raka pęcherza moczowego

Wiadomo, że patologia nowotworu występuje na tle zmian przedrakowych.

Nowotwory dzielą się na nabłonkowe i nienabłonkowe.

Do łagodnej patologii postaci nienabłonkowych należą:

• mięśniaki,
• mięśniaki,
• naczyniaki krwionośne,
• fibromyksomia.

Nowotwory złośliwe nienabłonkowe obejmują jedną z najbardziej niekorzystnych postaci nowotworu - mięsaka, który wyróżnia się agresywnym przebiegiem i wczesnym przerzutem.
Najczęściej występujące na podstawie histologicznej guzów nie nabłonkowych: brodawczak i rak.

Brodawczak jest łagodnym guzem kosmków, ale wśród brodawczaków występują formy uważane za potencjalnie złośliwe.

Histolodzy twierdzą, że 92% nowotworów pęcherza jest w raku przejściowym (brodawkowatym), 3-4% to komórki płaskonabłonkowe, a gruczolakorak stanowi tylko 2%.

Rak brodawkowaty jest podobny wyglądem do brodawczaka pęcherza, ale rozwija się z łodygi z szeroką podstawą, wykazując pewne podobieństwa z kalafiorem.

Łuskowaty kształt przypomina tablicę z zaokrąglonymi kształtami.

Gruczolakorak jest naciekającym (przenikającym do tkanki) guzem.

Przerzuty

W przypadku nowotworów złośliwych pęcherza występuje przeważnie szlak limfogenny przerzutów.

• wątroba
• nerki,
• płuca
• nadnercza.

Narządy są wymienione w kolejności malejącej prawdopodobieństwa przerzutów.

Długotrwałe przerzuty są typowe dla nowotworów naciekowych, ponieważ powierzchowne nowotwory praktycznie nie występują.

Klasyfikacje kliniczne

Nowotwory złośliwe pęcherza są klasyfikowane zgodnie z międzynarodowym systemem TNM, który uwzględnia wszystkie cechy nowotworu złośliwego:

• rozmiar,
• dystrybucja,
• przerzuty do regionalnych węzłów chłonnych,
• przerzuty odległe.

Istnieje inny rodzaj klasyfikacji nowotworów złośliwych pęcherza przez różnicowanie:

• nie należy określać stopnia zróżnicowania
• słabo zróżnicowane
• średnia zróżnicowana
• bardzo zróżnicowane.

Wybór terapii i objawów prognostycznych zależy od stopnia zróżnicowania komórek nowotworowych. Dodatkowo guzy są grupowane etapowo: istnieją 4 etapy.

Klinika

Skargi pacjenta zależą bezpośrednio od zaniedbania procesu nowotworowego.
Na etapie rozwoju guz nie może się manifestować i stać się przypadkowym znalezieniem za pomocą instrumentalnych metod badania.

Na późniejszych etapach pojawiają się dolegliwości bólowe brzucha, dyskomfort podczas oddawania moczu, gorączka niskiej jakości, częsta potrzeba oddawania moczu. Ale głównym objawem pozostaje całkowita przerywana krwiomocz. W niektórych przypadkach krwi w moczu nie towarzyszy ból.

Diagnostyka różnicowa przeprowadzana jest za pomocą:

• zakażenie dróg moczowych,
• krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego,
• kamica moczowa,
• guz nerki,
• kłębuszkowe zapalenie nerek z zespołem hematuricznym.

Diagnostyka

Do diagnozy z wykorzystaniem laboratoryjnych i instrumentalnych metod badania.

Metody badań laboratoryjnych

• UAC, OAM, Ave. Nechiporenko,
• biochemia krwi: mocznik, kreatynina,
• krew dla antygenu specyficznego dla prostaty w przypadku podejrzenia złośliwego guza pęcherza moczowego u mężczyzn.

W badaniach moczu czerwone krwinki mogą obejmować wszystkie pola widzenia, obecność białka w moczu.
Jeśli występuje przewlekły proces zapalny, w moczu obecne są leukocyty i bakterie.

Krew obwodowa w początkowych stadiach raka pęcherza moczowego pozostaje bez zmian patologicznych, z przerywanym krwiomoczem, w zależności od intensywności krwawienia, poziomu hemoglobiny i liczby erytrocytów zmniejsza się z powodu niedokrwistości.

Wzrost poziomu mocznika i kreatyniny we krwi wskazuje na niewydolność nerek.

Instrumentalne metody badań

• Badanie instrumentalne pęcherza moczowego (cystoskopia) z biopsją.
• Ultradźwiękowe badanie przezbrzuszne pęcherza moczowego.

• TRUS (transrektalne badanie ultrasonograficzne).
• Badanie przezpochwowe USG.
• Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego.
• Urografia wydalnicza.
• Cystoskopia.

Wygląda jak guz podczas cystoskopii.

Cystoskopia pozwala oszacować rozmiar, ocenić wzrost anatomiczny i określić stopień inwazji na sąsiednie narządy, lokalizację.

Formacje nowotworowe uwidocznione w pęcherzu są podzielone na:

• egzofityczne (wyrastają w jamie pęcherza),
• endofityczne (rosną głęboko w tkankach),
• mieszane.

Diagnoza guzów ze wzrostem egzofitycznym nie stwarza żadnych trudności, których nie można powiedzieć o postaci naciekowej.

Jeśli podejrzewa się małego guza, cystoskopia fluorescencyjna jest dobrą metodą diagnostyczną.

Zasada działania opiera się na mechanizmie selektywnej akumulacji fotosensybilizatora przez patologiczne komórki nowotworowe, które, gdy przejdzie źródło niebieskiego światła, pozwala zobaczyć czerwoną poświatę patologicznych tkanek.

Biopsja pęcherza moczowego

Cele biopsji:

• Potwierdzenie diagnozy raka pęcherza moczowego z morfologicznego punktu widzenia.
• Definicja różnicowania komórek.
• Określenie głębokości rozkładu w tkance.

Biopsję wykonuje się za pomocą kleszczy wprowadzonych przez cystoskop (zimna biopsja) lub przez uzyskanie materiału podczas przezcewkowej resekcji (TUR).

Podczas resekcji przezcewkowej, oprócz wykonania biopsji, w niektórych przypadkach możliwe jest usunięcie złośliwego guza w zdrowej tkance, więc procedura „odwraca się” od „diagnostycznej”.

Metody ultradźwiękowe są niezbędne, gdy z powodu pozornego krwawienia niemożliwe jest osiągnięcie przezroczystości płynu podczas cystoskopii.

Rentgenowskie metody badań

MRI pozwala ocenić głębokość penetracji guza do tkanki (infiltracja). Ponadto przerzutowe zmiany kostne można rozważyć we wczesnych stadiach. Urografia wydalnicza zapewnia ocenę czynności wydalniczej nerek i pozwala na kontrolę VMP pod kątem synchronicznych guzów moczowodu i miednicy.

Leczenie raka pęcherza moczowego

Decydującym czynnikiem przy wyborze leczenia jest ocena guza: powierzchowna lub inwazyjna oraz stopień różnicowania komórek.

Leczenie raka pęcherza moczowego na etapie Ta / T1

Preferowaną metodą jest resekcja przezcewkowa. We wszystkich przypadkach po resekcji endoskopowej wskazana jest chemioterapia dopęcherzowa, która umożliwia zmniejszenie prawdopodobieństwa nawrotu.

Pacjenci z grupy niskiego ryzyka (z pojedynczym guzem mniejszym niż 3 cm) bez tendencji do nawrotów nie są wskazani, osoby z grupy średniego i wysokiego ryzyka otrzymują 1-2-miesięczny cykl dopęcherzowego BCG lub CT (chemioterapia). Leczenie BCG opiera się na stymulacji odporności miejscowej, co zmniejsza prawdopodobieństwo nawrotu nowotworu i pozwala na dłuższą oczekiwaną długość życia.

Powikłania po podaniu BCG przez pęcherz

Komplikacje obejmują:

• zapalenie pęcherza moczowego,
• krew w moczu,
• wzrost temperatury
• ostre zapalenie gruczołu krokowego,
• zapalenie płuc,
• zapalenie wątroby.

W przypadku powikłań miejscowych i ogólnoustrojowych przepisywany jest izoniazyd.

Chemioterapia dopęcherzowa powierzchownych guzów pęcherza moczowego

Ogólnie akceptowanym leczeniem nowotworu na miejscu jest 6 wstrzyknięć (1 raz w tygodniu) szczepionki BCG do pęcherza moczowego. Remisja jest ustalona w 70% przypadków.

W początkowej fazie choroby wykonuje się przezcewkową resekcję ściany za pomocą guza pęcherza moczowego z instalacją cewnika Foleya przez 3-5 dni.

Aby zapobiec rozwojowi ostrych procesów zapalnych, przepisuje się masywne przeciwbakteryjne leczenie przeciwzapalne, biorąc pod uwagę wrażliwość na antybiotyk. Po wykonaniu resekcji endoskopowej możliwe jest krwawienie pooperacyjne, krwotok jest kontrolowany za pomocą zainstalowanego cewnika, środki hemostatyczne są przepisywane bez przerwy. Jeśli istnieje podejrzenie ciężkiego krwawienia po usunięciu guza pęcherza moczowego, pacjent zostaje ponownie przyjęty na salę operacyjną i krwawiące naczynia koagulują.

Wykazano, że pacjenci z łagodnymi nowotworami pęcherza moczowego poddawani są przezcewkowej resekcji w celu radykalnego leczenia, ponieważ łagodne guzy mogą w niektórych przypadkach przekształcić się w złośliwy. Taktyka dynamicznej obserwacji w takich przypadkach jest niedopuszczalna.

W przypadku naciekowych chorób nowotworowych metodą z wyboru jest radykalna cystektomia z alternatywnym odprowadzeniem moczu.

• Rak naciekowy T2-4a, N0-x, M0,
• Powtarzające się liczne nowotwory złośliwe, nieskuteczność BCG i resekcje endoskopowe,
• Rak w miejscu bez efektu terapii BCG,
• Postępujące nowotwory pęcherza moczowego,
• Wspólne formacje powierzchniowe.

Prognoza na życie jest niepewna.

Nawrót onkoprocesowy występuje w ciągu 24 miesięcy, wskaźnik 5-letniego przeżycia wynosi 50%, obecność regionalnych zmian przerzutowych pogarsza objawy prognostyczne, tylko 6-7% pacjentów doświadcza pięcioletniego kamienia milowego.

Radioterapia jest alternatywnym sposobem leczenia naciekającego raka pęcherza moczowego. Skuteczność terapii jest gorsza niż interwencje chirurgiczne. LT przeprowadza się u pacjentów, którzy mają wyraźną patologię pozagenitalną, która nie pozwala na operację, lub dobrowolną odmowę przez pacjenta zapewnienia korzyści operacyjnych.

Radioterapię uważa się za radykalną w stadiach T 1-4 T0M 0.

Przeciwwskazania do radioterapii:

• mała objętość pęcherza,
• ciężkie współistniejące choroby zapalne w drogach moczowych,
• interwencja chirurgiczna pęcherza moczowego w historii, wraz z rozwojem zrostów.

Najczęściej używana zewnętrzna DLT (zdalna radioterapia).

Całkowita ogniskowa dawka promieniowania wynosi 60-65 Gy. Czas trwania radioterapii wynosi 6-7 tygodni.

Jest to alternatywna metoda leczenia RT z pojedynczym guzem o rozmiarze mniejszym niż 5 cm, która umożliwia dostarczanie źródeł napromieniowania bezpośrednio do guza, co przyczynia się do zniszczenia tylko komórek złośliwych z minimalnym uszkodzeniem otaczających tkanek. Wprowadzenie stałego źródła i wymiennych elastycznych źródeł.

Powikłaniem po RT jest rozwój radiacyjnego zapalenia odbytnicy, jelit, pęcherza moczowego, osłabionej potencji. Czasami stan pacjentów poprawia się sam po kilku tygodniach, ale czasami wymaga wyznaczenia terapii objawowej.

Chemioterapia jest podzielona na neoadjuwant i adiuwant.

Terapia neoadjuwantowa jest wykonywana przed zabiegiem chirurgicznym i ma na celu:

• zmniejszenie wielkości guza,
• pozytywny wpływ na możliwe przerzuty,
• wzrost średniej długości życia,
• poprawić możliwość wycięcia guza.

Wskazania: proces nowotworowy T2-4a. Jeśli możliwe jest uzyskanie dobrej odpowiedzi na chemioterapię, w przyszłości możliwe jest przeprowadzenie operacji zachowującej narządy.

Zapewnia brak nawrotu w ciągu 3 lat u 57% pacjentów z rakiem pęcherza.
Pokazane dla etapów: T2b-4N0-1M0.

Przed wizytą ocenia się według stanu somatycznego pacjenta, ponieważ konieczne jest przeprowadzenie co najmniej 4 sesji terapeutycznych.

Wskazówki dla pacjentów poddawanych leczeniu raka pęcherza moczowego

Po wypisaniu ze szpitala konieczne jest założenie konta w przychodni u onkologa.
Nawet jeśli potwierdziłeś początkowy etap raka pęcherza moczowego i przeprowadziłeś radykalne leczenie, nie oznacza to, że w pełni wyzdrowiałeś. Teraz musisz obserwować całe swoje życie, ponieważ twój układ odpornościowy już raz zawiódł.

Onkolodzy są świadomi przypadków raka wielonarządowego, kiedy na przykład rak żołądka jest dodawany do raka pęcherza po kilku latach. Ale biorąc pod uwagę, że pacjent był pod stałym nadzorem lekarza, rak żołądka został zdiagnozowany na wczesnym etapie, a operacja została pomyślnie zakończona.

Po wypisie ze szpitala konieczne jest wykonanie badania cystoskopowego w pierwszym roku 1 raz w ciągu 3 miesięcy, okresowe przechodzenie ogólnych badań klinicznych, poddawanie ultrasonografii nerek, ultradźwięków narządów jamy brzusznej, kobiety muszą odwiedzić ginekologa z mammografią, a mężczyźni konsultować się z urologiem z obowiązkowymi badaniami TRUS i krwi na PSA.

Warto zwrócić uwagę na styl życia. Nie należy narażać się na długotrwałe narażenie na ciepło (z wyjątkiem wizyty w wannie, saunie). Pamiętaj, że każdy rodzaj fizjoterapii jest przeciwwskazany (nie powinieneś stosować zabiegów błotnych, kąpieli biostymulujących itp.). Długotrwałe nasłonecznienie nie jest zalecane (nie być pod południowym słońcem u szczytu swojej aktywności).
Zwróć uwagę na prawidłowe odżywianie.

W okresie zdrowienia organizm potrzebuje witamin i pierwiastków śladowych, a drażniące pokarmy należy porzucić.

Ziołolecznictwo jest dobrym pomocnikiem w zapobieganiu zakażeniom dróg moczowych.
Liść borówki brusznicy, kolekcja urologiczna, liść mącznicy lekarskiej, nasiona koperku, skrzyp polny można przyjmować ½ szklanki 3 razy dziennie przez 10 dni w miesiącu na pusty żołądek. Zioła, aby nie wywołać efektu uzależnienia, należy zastępować.

Jest gotowa zapakowana herbata, na przykład Brusniver i Fitonefrol. Weź go na 1 saszetkę 3 razy dziennie przez 14 dni.

We wczesnym okresie pooperacyjnym ograniczyć podnoszenie ciężarów do 2-3 kg, stosować się do łagodnego schematu.

Chroń się przed kontaktem z farbami, lakierami i innymi chemikaliami domowymi.

Rzuć palenie, napoje alkoholowe.

Pacjentom z przewlekłymi chorobami układu moczowo-płciowego należy raz w roku udać się do urologa i prowadzić zdrowy tryb życia.

Guzy pęcherza moczowego

Wśród wszystkich chorób onkologicznych nowotwory pęcherza zajmują skromne 4%. Guz pęcherza u mężczyzn występuje 4 razy więcej niż u kobiet. Wysoka zapadalność jest rejestrowana w wieku 50 lat i starszych. Taka „miłość” tej patologii u mężczyzn wiąże się z dłuższą obecnością moczu w organizmie w tym wieku i częstym kontaktem z substancjami, które wywołują pojawienie się nowotworu. Zazwyczaj wzrost występuje w obszarze torbielowatego trójkąta tkanki nabłonkowej.

Przyczyny nowotworów pęcherza moczowego

Głównym czynnikiem sprawczym jest kontakt z barwnikami anilinowymi. Albo raczej nie same barwniki, ale produkty wymiany orto-aminofenoli, które powstają w wyniku ich rozpadu w organizmie. Ponadto produkty końcowe niszczenia ortoaminofenoli indolu i skatolu biorą udział w rozwoju choroby. Te ostatnie powstają w wyniku innych procesów biochemicznych w każdym organizmie, ale z powodu przedłużonego pozostawania moczu w pęcherzu, negatywnie wpływają na komórki błony śluzowej i wywołują rozwój nowego wzrostu. Szczególnie często występuje stagnacja moczu u mężczyzn w podeszłym wieku z powodu rozwoju gruczolaka prostaty, co zapobiega jego normalnemu odpływowi.

Istnieje również związek między częstotliwością występowania choroby a sytuacją środowiskową, żyjącą na obszarach o wysokim zanieczyszczeniu gazem przez spaliny samochodów. U mężczyzn palących często znajduje się guz w pęcherzu. Dlatego też palenie jest również uważane za czynnik prowokujący chorobę.

Rodzaje guzów pęcherza moczowego

Nowotwory tego narządu są podzielone w zależności od tkanki, z której rosną. Mogą być pochodzenia nabłonkowego lub nienabłonkowego. Każda z tych grup dzieli się na łagodne i złośliwe.

Guzy nie nabłonkowe

Nie nabłonkowe guzy łagodne są rzadkie. Mają następujące odmiany:

  • włókniaki - rozwijają się z tkanki łącznej;
  • mięśniaki - z mięśni;
  • fibromyksomy są kombinacją tkanki łącznej i składników mięśniowych;
  • naczyniaki rosną z naczyń.

Reprezentatywnym nowotworem złośliwym z grupy nienabłonkowej jest mięsak. Ten typ onkologii jest wysoce złośliwy i ma złe rokowanie. Mięsak rozprzestrzenia się wcześnie do pobliskich węzłów chłonnych, a także atakuje odległe narządy - płuca, opłucną, wątrobę. Guz szybko atakuje ścianę narządu i przechodzi do sąsiedniej tkanki miednicy.

Wideo: Leczenie guza pęcherza moczowego

Guzy nabłonkowe

Z formacji nabłonkowych najczęściej rozwija się brodawczak i rak.

Brodawczak pęcherza moczowego jest łagodnym guzem, który wyrasta z komórek nabłonkowych wyściółki wewnętrznej, tkanki łącznej i wygląda jak kosmki.

Lekarze często używają podziału według struktury guza:

  1. Typowy włókniakowłókniak brodawkowaty - edukacja na cienkiej nodze z gałęziami, miękka, łatwo zmieniająca kształt, z niewielkim urazem krwawienia. Rośnie w pęcherzu w obrębie błony śluzowej i ma wyraźne granice.
  2. Nietypowy brodawczakowłókniak - ma bardziej zwartą nogę, grube kosmki, charakteryzuje się szybkim wzrostem. Mogą wystąpić oznaki zapalenia wokół guza, polipowate wzrosty, w przeciwieństwie do pierwszej formy, mogą być liczne i mają nietypowe komórki, które nie są typowe dla tego narządu.
  3. Rak brodawkowaty - ma szerszą nogę, może być pojedynczy i wielokrotny, charakteryzuje się wrastaniem w ścianę pęcherza. Chociaż może wyglądać zupełnie jak atypowy brodawczakowłókniak. Podobnie jak druga forma, zawiera komórki nietypowe, formacja jest podatna na owrzodzenia i rozpad. W rzeczywistości odmiany te są etapami pojedynczego procesu.
  4. Pierwotny rak naciekający (rak w miejscu lub rak). Forma charakteryzuje się bardziej intensywnym kiełkowaniem ściany, szybkim wyjściem poza pęcherz moczowy z wychwytem włókna miednicy i przejściem do sąsiednich organów - gruczołu krokowego, odbytnicy, pochwy, macicy, skóry brzucha, otrzewnej. Jest jeszcze bardziej podatny na rozpad, częściej powstają na nim wrzody, a wokół guza obserwuje się wyraźne zapalenie. Męski rak pęcherza moczowego daje przerzuty do węzłów chłonnych przestrzeni zaotrzewnowej, czasami występują odległe przerzuty do wątroby, płuc, kości.

Zakres rozprzestrzeniania się nowotworu jest dobrze widoczny w klasyfikacji TNM, gdzie T jest wielkością guza, N jest rozprzestrzenianiem się do regionalnych węzłów chłonnych, M jest przerzutami do odległych narządów:

  • T1s - guz nie atakuje ściany organów;
  • T1 - edukacja wychwytuje błonę śluzową, ale nie wykracza poza granice własnej płytki;
  • T2 - częściowo rośnie muszla mięśniowa;
  • T3a - nowotwór przejmuje całą ścianę;
  • T3b - guz przechodzi do tkanek okołoporodowych;
  • T4a - kiełkowanie występuje w sąsiednich narządach.
  • T4b - wychwytywanie guza otrzewnej i kości miednicy.

Objawy

Głównymi objawami guza pęcherza moczowego u mężczyzn są krew w moczu i upośledzone oddawanie moczu. Pierwszy znak różni się od mikroskopijnych wskaźników do krwawienia. Pojawienie się krwi w moczu wskazuje na potrzebę dalszej oceny, ponieważ jest to najwcześniejszy i najbardziej alarmujący objaw. Naruszenie oddawania moczu następuje później i objawia się bólem w podbrzuszu, częstym popychaniem do toalety, uczuciem, jakby nie oddano całkowicie moczu, zatrzymaniem moczu, gdy guz jest zablokowany przed wejściem do cewki moczowej.

Metody diagnostyczne

Rozpoznanie choroby rozpoczyna się od wizyty u lekarza. Specjalista podejrzewa nowotwór poprzez wyjaśnienie dolegliwości pacjenta, czasu ich pojawienia się, charakteru objawów, a także ogólnego badania pacjenta. Aby wyjaśnić diagnozę, ogólną analizę moczu, badanie osadu moczu na nietypowych komórkach, cystoskopię z próbkami tkanek do biopsji, przepisano MRI pęcherza z zastosowaniem kontrastu. Jeśli to konieczne, wysłać do diagnostyki rentgenowskiej, jeśli diagnoza jest nadal niejasna.

Dodatkowe metody badawcze:

  • cystografia - kontrast wstrzykuje się do pęcherza w sposób rosnący (przez cewkę moczową);
  • polikystografia - wprowadzenie kontrastu do ciała, któremu towarzyszy kilka serii obrazów;
  • cystografia osadowa - gdy kształt, rozmiar i liczba guzów są oceniane przez kontrast osadu w obrazach;
  • urografia wydalnicza - badanie z kontrastem dożylnym, które jest filtrowane przez nerki, a następnie wchodzi do pęcherza moczowego;
  • flebografia miednicy - kontrast wstrzykuje się do żył miednicy, aby ocenić rozprzestrzenianie się guza w miednicy;
  • limfangiografia - naczynia limfatyczne są skontrastowane w celu wykrycia uszkodzeń węzłów chłonnych;
  • USG.

Leczenie

Nowotwory pęcherza są leczone szybko lub zachowawczo. W zależności od metodologii operacji, są one podzielone na endovesical - gdy operacja jest wykonywana bez rozcinania ściany organów i transvesical - dostęp online obejmuje rozbiór lub usunięcie. Jeśli usunięcie guza nie jest możliwe, przeprowadza się operację paliatywną. Jej zadaniem jest poprawa samopoczucia pacjenta.

Gdy guza nie można operować, stosuje się promieniowanie i chemioterapię. Napromieniowanie może być również wykorzystane do przygotowania do zabiegu chirurgicznego, jak również po zabiegu chirurgicznym, aby zapobiec wznowieniu choroby. Oddzielnie chemioterapia jest uważana za nieskuteczną metodę i jest stosowana w połączeniu z technikami operacyjnymi lub promieniowaniem.

Konsekwencje

Prognoza rozwoju guza pęcherza moczowego u mężczyzn zależy od terminowości leczenia. Wykrywanie choroby na wczesnym etapie jest korzystne, ponieważ prawdopodobieństwo całkowitego wyleczenia jest wysokie. Aby zapobiec nawrotom, ważne jest poddanie się obserwacji po leczeniu: po pierwsze cystoskopia jest wykonywana raz na 3 miesiące, a następnie przez kolejne 3 lata - raz na sześć miesięcy, po czterech latach - raz w roku.

Wideo: Operacja: usunięcie guza pęcherza moczowego

Łagodne guzy pęcherza

Łagodne guzy pęcherza moczowego to grupa guzów nabłonkowych i nienabłonkowych pochodzących z różnych warstw ściany pęcherza i rosnących w jej jamie. Nowotwory mogą manifestować krwiomocz o różnej intensywności, zwiększone oddawanie moczu i fałszywe popychanie, bolesność. Diagnoza wymaga badania USG, cystoskopii z biopsją, zstępującą cystografią. Leczenie łagodnych guzów chirurgicznych - przezcewkowe usuwanie guzów, resekcja pęcherza moczowego.

Łagodne guzy pęcherza

Grupa łagodnych guzów pęcherza moczowego obejmuje nowotwory nabłonkowe (polipy, brodawczaki) i nienabłonkowe (włókniaki, mięśniaki gładkie, mięśniaki prążkowane, naczyniaki krwionośne, nerwiaki, włókniaki). Nowotwory pęcherza moczowego obejmują około 4-6% wszystkich zmian nowotworowych i 10% innych chorób, zdiagnozowanych i leczonych przez specjalistów w dziedzinie urologii klinicznej. Procesy nowotworowe w pęcherzu są diagnozowane głównie u osób w wieku powyżej 50 lat. U mężczyzn guzy pęcherza rozwijają się 4 razy częściej niż u kobiet.

Powody

Przyczyny rozwoju guzów pęcherza moczowego nie są wiarygodnie wyjaśnione. Duże znaczenie w etiologii ma wpływ zagrożeń zawodowych, w szczególności aromatycznych amin (benzydyny, naftyloaminy itp.), Ponieważ wysoki odsetek guzów jest diagnozowany wśród pracowników zatrudnionych w przemyśle farb, papieru, gumy, chemicznym.

Prowokować powstawanie guzów może przedłużać zastój (zastój) moczu. Orto-aminofenole zawarte w moczu (produkty końcowego metabolizmu aminokwasu tryptofanu) powodują proliferację nabłonka (nabłonek moczowy) wyściełający drogi moczowe. Im dłużej mocz jest zatrzymywany w pęcherzu i im wyższe jest jego stężenie, tym wyraźniejszy jest indukowany przez nowotwór wpływ związków chemicznych w nim zawartych na nabłonek dróg moczowych. Dlatego w pęcherzu, gdzie mocz jest stosunkowo długi, częściej niż w nerkach lub moczowodów, rozwijają się różne rodzaje guzów.

U mężczyzn, ze względu na anatomiczne cechy układu moczowo-płciowego, często występują choroby, które zakłócają przepływ moczu (zapalenie gruczołu krokowego, zwężenia i uchyłki cewki moczowej, gruczolaka prostaty, raka prostaty, kamicy moczowej) i istnieje wysokie prawdopodobieństwo rozwoju guzów pęcherza moczowego. W niektórych przypadkach zapalenie pęcherza moczowego o etiologii wirusowej, zmiany troficzne, wrzodziejące, zakażenia pasożytnicze (schistosomatoza) przyczyniają się do pojawienia się guzów w pęcherzu moczowym.

Patologia

Polipy pęcherza moczowego są formacjami brodawkowatymi na cienkiej lub szerokiej podstawie włóknisto-naczyniowej, pokrytej niezmienionym nabłonkiem dróg moczowych i zwróconym w stronę światła narządu. Brodawki pęcherza moczowego - dojrzałe guzy ze wzrostem egzofitycznym, rozwijające się z nabłonka powłokowego. Makroskopowo brodawczak ma brodawkowatą aksamitną powierzchnię, miękką teksturę, różowo-białawy kolor. Czasami w pęcherzu ujawnia się wiele brodawczaków, jest to rzadsze - brodawczaka dyfuzyjnego.

Klasyfikacja

Według kryteriów morfologicznych wszystkie łagodne guzy pęcherza moczowego są podzielone na nabłonkowe i nienabłonkowe. Zdecydowana większość guzów (95%) jest nabłonkowa. Łagodne nowotwory nabłonkowe obejmują brodawczaki i polipy. Te typy guzów mają wiele form przejściowych i dość często mają znaczenie. Ponadto, grupa łagodnych guzów nie nabłonkowych pęcherza moczowego jest reprezentowana przez włókniaki, mięśniaki, włókniaki, naczyniaki i nerwiaki, które są stosunkowo rzadkie w praktyce urologicznej.

Objawy

Guzy pęcherza często rozwijają się niepostrzeżenie. Najbardziej charakterystycznymi objawami klinicznymi są krwiomocz i zaburzenia dysuryczne. Obecność krwi w moczu może być wykryta przez laboratorium (mikro krwiomocz) lub być widoczna dla oka (krwiomocz brutto). Krwiomocz może być pojedynczy, okresowy lub długotrwały, ale zawsze powinien być powodem natychmiastowego leczenia urologa.

Zjawiska dysuryczne występują zwykle z dodatkiem zapalenia pęcherza moczowego i wyrażają się zwiększonym popędem do oddawania moczu, tenesmah, rozwojem strangurii (trudne oddawanie moczu), izchurii (ostre zatrzymanie moczu). Bóle z guzami pęcherza moczowego są zwykle odczuwalne powyżej łonowej i kroczowej i nasilają się pod koniec oddawania moczu.

Komplikacje

Duże guzy pęcherza moczowego lub polipy na długim ruchomym pniu, znajdujące się w pobliżu moczowodu lub cewki moczowej, mogą blokować ich światło i powodować naruszenie opróżniania dróg moczowych. Z czasem może to prowadzić do rozwoju odmiedniczkowego zapalenia nerek, wodonercza, przewlekłej niewydolności nerek, urosepsy, mocznicy. Polipy i brodawczaki mogą skręcać się, czemu towarzyszą ostre zaburzenia krążenia i guzy mięśnia sercowego. Wraz z separacją guza zaznaczył się krwiomocz.

Nowotwory są czynnikiem wspierającym nawracające stany zapalne dróg moczowych - zapalenie pęcherza moczowego, wstępujące zapalenie moczowodowo-odmiedniczkowe. Prawdopodobieństwo złośliwości brodawczaków jest szczególnie wysokie u palaczy. Brodawki pęcherza moczowego są podatne na nawroty po różnych okresach czasu, a nawroty są bardziej złośliwe niż wcześniej usunięte nowotwory nabłonkowe.

Diagnostyka

Ultrasonografia, cystoskopia, biopsja endoskopowa z morfologicznym badaniem biopsji, cystografia, CT są wykonywane w celu identyfikacji i weryfikacji guzów pęcherza moczowego. Ultradźwięk pęcherza moczowego jest nieinwazyjną metodą przesiewową do diagnozowania guzów, w celu określenia ich lokalizacji i wielkości. Aby wyjaśnić naturę procesu, wskazane jest uzupełnienie danych echograficznych za pomocą obrazowania komputerowego lub rezonansu magnetycznego.

Główną rolą wśród badań obrazowych pęcherza moczowego jest cystoskopia - badanie endoskopowe jamy pęcherza moczowego. Cystoskopia pozwala na kontrolę ścian pęcherza od wewnątrz, identyfikację lokalizacji guza, wielkości i częstości występowania, w celu wykonania biopsji przezcewkowej zidentyfikowanego nowotworu. Jeśli nie można wykonać biopsji, uciekają się do badania cytologicznego moczu na nietypowych komórkach.

Wśród badań radiologicznych największą wartość diagnostyczną daje urografia wydalnicza z cystografią zstępującą, co umożliwia dalszą ocenę stanu górnych dróg moczowych. W procesie diagnozowania procesy nowotworowe należy odróżniać od owrzodzeń pęcherza w gruźlicy i kiły, endometriozy, przerzutów raka macicy i odbytnicy.

Leczenie guza pęcherza moczowego

Leczenie bezobjawowych guzów nienabłonkowych zwykle nie jest wymagane. Zaleca się, aby pacjenci obserwowali urologa za pomocą dynamicznego badania USG i cystoskopii. W przypadku polipów i brodawczaków pęcherza moczowego wykonuje się cystoskopię operacyjną z elektroresezją przezcewkową lub elektrokoagulacją guza. Po interwencji pęcherz jest cewnikowany przez 1-5 dni w zależności od stopnia urazu operacyjnego, przepisywania antybiotyków, leków przeciwbólowych, leków przeciwskurczowych.

Rzadziej (z wrzodami, nowotworami granicznymi) zachodzi potrzeba przezpęcherzowego (na otwartym pęcherzu) elektro-wycięcia guza, częściowej cystektomii (otwarta resekcja ściany pęcherza) lub przezcewkowej resekcji (TUR) pęcherza.

Rokowanie i zapobieganie

Po resekcji guzów pęcherza moczowego kontrolę cystoskopową przeprowadza się co 3-4 miesiące przez rok i przez kolejne 3 lata, raz w roku. Wykrywanie brodawczaka pęcherza moczowego jest przeciwwskazaniem do pracy w niebezpiecznych branżach. Standardowe środki zapobiegawcze obejmują przestrzeganie reżimu picia przy użyciu co najmniej 1,5 - 2 litrów płynu dziennie; terminowe opróżnianie pęcherza z chęcią oddania moczu, rzucenie palenia.

Jak leczone są guzy pęcherza u kobiet

Guz pęcherza u kobiet diagnozuje się pięć razy rzadziej niż u mężczyzn, ale patologia jest bardzo agresywna. Praktycznie nie przejawia się we wczesnych etapach i postępuje bardzo szybko. Guz pęcherza jest wykrywany zbyt późno, gdy już się aktywnie zwiększa.

Ogólne informacje

Nowotwór pojawia się z powodu rozmnażania nieprawidłowych komórek w warstwie powierzchniowej nabłonka pęcherza moczowego. W przypadku łagodnego procesu w obrębie narządu rosną polipy lub brodawczaki.

Gdy patologia jest złośliwa, zmienione komórki kiełkują w głębokich warstwach. Jeśli leczenie nie rozpocznie się na czas, rak rozprzestrzenia się na pobliskie organy, rozrzucając przerzuty w całym ciele. Pogarsza to prognozy zdrowienia kobiety.

Główne przyczyny nowotworu

Najczęściej ludzie w podeszłym wieku są chorzy, ci, którzy już skończyli 70 lat. Najbardziej prawdopodobną przyczyną onkologii pęcherza moczowego jest rakotwórcze działanie na błonę śluzową narządu.

Przyczyną choroby może być

  • praca w niebezpiecznych warunkach w produkcji tworzyw sztucznych, gumy, farb;
  • stałe stosowanie wody chlorowanej;
  • patologia urologiczna;
  • narażenie na promieniowanie;
  • schistosomatoza moczowa;
  • wirus brodawczaka.

Naruszenia organów moczowych - często nawracające zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, kamica moczowa - mogą powodować guzy pęcherza moczowego. Oprócz długotrwałego stosowania cewnika - podrażnia ściany narządu.

Kobiety, które przeszły chemioterapię lub radioterapię na raka jajników lub macicy, znacznie zwiększają ryzyko guza pęcherza moczowego. Często prowokator choroby staje się paleniem długotrwałym.

Eksperci twierdzą, że dieta zdominowana przez białka zwierzęce i tłuszcze, a także smażone, wędzone i pikantne potrawy wywołuje chorobę. Jednocześnie regularne spożywanie produktów karotenowych (marchew) zmniejsza ryzyko choroby.

Klasyfikacja guza

Onkogeneza, zlokalizowana w pęcherzu, różni się histologią (typ komórek), cechami wzrostu, zdolnością do przerzutów. Klasyfikacja morfologiczna podkreśla przejściową postać komórek raka, gruczolakoraka, brodawczaka i mięsaka. Istnieje podział według stopnia anaplazji komórek - od niskiego do wysoce zróżnicowanego procesu onkologicznego.

Klasyfikacja, oparta na stopniu uszkodzenia warstw pęcherza, rozróżnia raka niskiego stopnia, w którym rokowanie jest bardziej korzystne, a patologię wysokiego stopnia. Nowotwór staje się brodawkowaty, płaski, guzkowaty, naciekowy, śródnabłonkowy lub mieszany w kiełkowaniu.

Międzynarodowa klasyfikacja TNM różnicuje chorobę etapami i określa:

  • rozmiar guza (T1-T4);
  • brak lub uszkodzenie węzłów chłonnych (N0-N3);
  • brak lub rozprzestrzenianie się przerzutów do odległych narządów (M0-M1).

Objawy

Guz w pierwszym i drugim stadium praktycznie się nie manifestuje. Wraz ze wzrostem formacji patologicznej pojawiają się objawy ogólnego zatrucia organizmu. Pani zaczyna męczyć się szybciej niż zwykle, ciągle czuje się słaba, apetyt znika, temperatura rośnie.

Bardziej specyficzne objawy patologii łączą się z wymienionymi symptomami:

  • nogi zaczynają puchnąć;
  • skurcze pojawiają się w okolicy pachwiny;
  • oddawanie moczu staje się bolesne;
  • w krwi moczu jest domieszany;
  • występuje nietrzymanie moczu.

Wzrostowi guza towarzyszą bolesne odczucia nad łonem, w pachwinie i kroczu. Nieprzyjemne doznania pojawiają się w kości krzyżowej, pośladkach i udach. W miarę postępu procesu objawy nasilają się, a ból utrzymuje się nawet wtedy, gdy narząd nie jest wypełniony.

Objawy guza pęcherza moczowego mogą być czasami mylone z objawami zapalenia pęcherza moczowego, kamicy moczowej, gruźlicy i u mężczyzn - zapalenia gruczołu krokowego i gruczolaków. Jeśli pojawią się jakieś znaki ostrzegawcze, konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem w celu zbadania i rozpoczęcia leczenia.

Diagnostyka

Objawy, które mogą być podejrzane o chorobę, w początkowej fazie są nieobecne. Identyfikacja choroby pozwala na kompleksową diagnozę, w tym metodami instrumentalnymi i laboratoryjnymi.

W cystoskopii urolog ocenia stan błony śluzowej pęcherza od wewnątrz. Zabieg nie jest zbyt przyjemny, ale bezbolesny. Może pokazać obecność guza, dokładną lokalizację jego lokalizacji.

Czasami cystoskopię łączy się z biopsją, podczas której pobiera się niewielką część tkanki do analizy histologicznej.

W przypadku małego nowotworu wykonuje się barwienie fluorescencyjne. Kontrast wprowadzony do narządu przenika do nieprawidłowych komórek. Gdy pęcherz jest oświetlony podczas cystoskopii, zabarwione obszary stają się różowe, co pozwala dokładnie oszacować rozmiar obszarów patologicznych.

Diagnoza guza bez cystografii i urografii wydalniczej nie jest kompletna. Te metody rentgenowskie są związane z dożylnym podawaniem środka kontrastowego. Uzyskane obrazy pokazują, jak bardzo ucierpiały ściany narządu i pozwalają nam oszacować naturę wzrostu nowotworu.

Diagnozując guz pęcherza moczowego u mężczyzn i kobiet, lekarze również przepisują

  • tomografia komputerowa do wykrywania przerzutów na odległych obszarach;
  • badanie ultrasonograficzne przezodbytnicze lub przezbrzuszne;
  • Kliniczny test moczu na krwiomocz;
  • badanie cytologiczne osadu moczu, ujawniające nietypowe komórki;
  • bakteriologiczna kultura moczu do wykrywania infekcji.

Terapia nowotworu pęcherza moczowego

Leczenie guzów wybiera się indywidualnie dla każdego pacjenta. Lekarz bierze pod uwagę łagodny guz pęcherza moczowego lub nowotwór złośliwy, na jakim etapie jest ten proces.

Kompleksowe leczenie niszczy nieprawidłowe komórki i wzmacnia ochronną funkcję układu odpornościowego. Najczęściej stosowana chirurgia i chemioterapia lub ich kombinacja. Od etapu procesu zależy od prognozy przeżycia i pełnego wyzdrowienia.

Guzy powierzchniowe w stadiach T1 i T2 (pierwszy i drugi) nie wyrastają do tkanek i są leczone łagodnymi metodami. Chirurgia laserowa - przezcewkowa resekcja (usunięcie) zmiany zmienionych komórek jest przeprowadzana przez kanał moczowy. Dalsze procedury terapeutyczne określają wyniki analizy tkanek.

Jedną z opcji leczenia jest immunoterapia. Obejmuje podawanie pacjentowi szczepionki BCG, a także leków opartych na interferonie.

Takie leki są dostarczane przez cewnik bezpośrednio do jamy pęcherza. Leki na błonie śluzowej zaczynają działać, zwiększając odporność chorego organu. Rozpocznij leczenie 2 lub 3 tygodnie po zabiegu. Immunoterapia trwa do 6 tygodni, leki są wstrzykiwane raz na 7 dni. Jako dodatkową metodę leczenia w początkowych stadiach choroby przepisuje się chemioterapię wewnątrzjamową i radioterapię.

Jeśli rak zostanie wykryty na najwcześniejszym etapie, możliwa jest terapia fotodynamiczna. Jest to wpływ aktywnego tlenu na guz. W rezultacie uszkodzone komórki przestają się rozmnażać i giną. Po osiągnięciu tego efektu możesz zrobić to bez operacji.

Bardziej zaawansowane formy onkopatologii pęcherza wymagają różnych podejść terapeutycznych. Gdy rak już wyrósł na warstwę mięśniową, wykonuje się cystektomię. Podczas zabiegu usuń bańkę i węzły chłonne znajdujące się w jej pobliżu.

Jeśli proces dotknął narządy płciowe (macicę, jajniki), również je usuń. Zamiast zgubionego narządu (pęcherza), używając plastiku, tworzą nowy pojemnik do zbierania moczu z esicy lub stosowania silikonu protetycznego.

Usuwanie pęcherza wykonuje się endoskopowo lub w chirurgii brzusznej. Takie podejście zapewnia wysoki wskaźnik przeżycia kobiet i niskie prawdopodobieństwo nawrotu.

Jeśli operacja pacjenta jest niemożliwa, przepisuje się jej kurs radioterapii lub leczenia lekami chemioterapeutycznymi. Podobny efekt jest również zalecany w celu zmniejszenia ryzyka nawrotu.

Innym sposobem poprawy stanu pacjenta z rakiem pęcherza moczowego jest zastosowanie terapii celowanej. Przeprowadza się je za pomocą specjalnych leków, które mogą hamować wzrost guzów poprzez oddziaływanie na poszczególne cząsteczki, które są w nich zawarte. Tak więc aktywny proces jest „napędzany” do postaci chronicznej. Ponadto metoda ta zmniejsza dawkę chemioterapii, zmniejsza obciążenie radioterapią.

Rokowanie pacjenta po leczeniu bezpośrednio zależy od tego, na jakim etapie był nowotwór w momencie rozpoczęcia procedury. Konserwatywne metody gwarantują wyleczenie 70% pacjentów. Liczba osób, które wyzdrowiały po drugim etapie, nie przekracza 60%. Wskaźnik przeżycia jest o połowę mniejszy, jeśli terapia jest rozpoczynana w trzecim stadium choroby.

Kamica moczowa: cechy przebiegu choroby u kobiet i metody jej leczenia

7 kolorów moczu, które mówią o twoim zdrowiu