Ofloxacin - oficjalne instrukcje użytkowania

INSTRUKCJE
w sprawie medycznego stosowania leku

Nazwa handlowa leku: Ofloksacyna STADA

Międzynarodowa nazwa niezastrzeżona: Ofloksacyna

Postać dawkowania: tabletki powlekane

Skład:
składnik aktywny: ofloksacyna - 200 mg;
Inne składniki: Celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa (primelloza), powidon (poliwinylopirolidon, nisko cząsteczkowy medyczne), stearynian magnezu, koloidalny dwutlenek krzemu (Aerosil®), hypromeloza (hydroksypropylometyloceluloza), ditlenek tytanu, makrogol (glikol polietylenowy 4000), talk.

Opis Tabletki powlekane białą lub prawie białą, okrągłą, dwuwypukłą. Przekrój pokazuje dwie warstwy, wewnętrzna warstwa jest biała z żółtawym odcieniem koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna: środek przeciwbakteryjny - fluorochinolon.

Kod ATX: [J01MA01]

Właściwości farmakologiczne
Farmakodynamika
Środek przeciwbakteryjny o szerokim spektrum działania z grupy fluorochinolonów, działa na bakteryjny enzym DNA-girazu, który zapewnia superzwłóknienie, a tym samym stabilność bakteryjnego DNA (destabilizacja łańcuchów DNA prowadzi do ich śmierci). Ma działanie bakteriobójcze.
Aktywny wobec drobnoustrojów wytwarzających beta-laktamazy i szybko rosnących nietypowych mykobakterii. Wrażliwe: Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Escherichia coli, Citrobacter spp., Klebsiella spp. (w tym zapalenie płuc Klebsiella), Enterobacter spp., Hafnia spp., Proteus spp. (w tym Proteus mirabilis, Proteus vulgaris indolpozytywny i indol-ujemny), Salmonella spp., Shigella spp. (w tym Shigella sonnei), Yersinia enterocolitica, Campilobacter jejuni, Aeromonas hydrophila, Vibrio cholerae, Vibrio parahaemolyticus, Haiti, maniacy, łagodzący, maniacy, łagodzący, maniacy, sac. catarrhalis, Propionibacterium acnes, Brucella spp.
Różne typy produktów obejmują:, Helicobacter pilori, Listeria monocytogenes, Gardnerella vaginalis.
W większości przypadków niewrażliwe: asteroides Nocardia, bakterie beztlenowe (na przykład Bacteroides spp., Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Eubacterium spp., Fusobacterium spp., Clostridium difficile). Działa na Treponema pallidum.
Farmakokinetyka
Wchłanianie po podaniu doustnym jest szybkie i całkowite (95%). Biodostępność - ponad 96%. Komunikacja z białkami osocza - 25%. Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia po podaniu doustnym wynosi 1-2 godziny Maksymalne stężenie zależy od dawki: po pojedynczej dawce 200 mg lub 400 mg lub 600 mg wynosi 2,5 µg / ml, 5 µg / ml, 6,9 µg / ml, odpowiednio. Pokarm może spowalniać wchłanianie, ale nie ma znaczącego wpływu na biodostępność.
Ofloksacyna ma dużą objętość dystrybucji (100 litrów), więc prawie cała ilość wstrzykniętego leku może swobodnie przenikać do komórek, tworząc wysokie stężenia w narządach, tkankach i płynach ustrojowych: komórkach (leukocyty, makrofagi pęcherzykowe), skórze, tkankach miękkich, kościach, narządach jamy brzusznej jama i miednica mała, układ oddechowy, mocz, ślina, żółć, sekret gruczołu krokowego; dobrze przenika barierę krew-mózg, barierę łożyskową, wydzielaną z mlekiem matki. Wnika do płynu mózgowo-rdzeniowego w zapalnych i niezapalnych błonach mózgowych (14-60%).
Metabolizowany w wątrobie (około 5%) z utworzeniem N-tlenku ofloksacyny i dimetyloofloksacyny. Okres półtrwania wynosi 4,5-7 godzin (niezależnie od dawki).
Wydalane przez nerki - 75-90% (bez zmian), około 4% - z żółcią. Dodatkowy klirens - mniej niż 20%.
Po wykryciu pojedynczej dawki 200 mg w moczu w ciągu 20-24 godzin W niewydolności nerek / wątroby, wydalanie można spowolnić. Nie kumuluje się. Hemodializa usuwa 10-30% leku.

Wskazania do użycia
Choroby zakaźne i zapalne wywołane przez drobnoustroje wrażliwe na ofloksacynę: zakażenia dróg oddechowych (zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc), narządy laryngologiczne (zapalenie zatok, zapalenie gardła, zapalenie ucha środkowego, zapalenie krtani), skóra, tkanki miękkie, kości, stawy, jama brzuszna i drogi żółciowe, nerki (odmiedniczkowe zapalenie nerek), drogi moczowe (zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej), narządy miednicy (zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie jajowodu, zapalenie jajnika, zapalenie szyjki macicy, zapalenie macicy, zapalenie gruczołu krokowego), narządy płciowe (zapalenie jelita grubego, zapalenie jąder, zapalenie najądrza), rzeżączka, chlamydioza; zapobieganie zakażeniom u pacjentów z zaburzeniami odporności (w tym z neutropenią).

Przeciwwskazania

  • nadwrażliwość lub nietolerancja na ofloksacynę i inne pochodne fluorochinolonu, chinolon;
  • niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej;
  • uszkodzenie ścięgien w uprzednio leczonych chinolonach;
  • padaczka (w tym w historii);
  • spadek progu drgawkowego (w tym po urazowym uszkodzeniu mózgu, udarze lub procesach zapalnych w OUN);
  • wiek do 18 lat (wzrost szkieletu nie jest jeszcze zakończony);
  • ciąża;
  • okres laktacji;
  • klirens kreatyniny mniejszy niż 20 ml / min.

Ostrożnie: miażdżyca mózgowa, udar naczyniowy mózgu (w historii), przewlekła niewydolność nerek, organiczne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, wydłużenie odstępu QT w EKG (w tym w historii).

Dawkowanie i podawanie
Wewnątrz, bez żucia, z małą ilością wody przed lub po posiłku. Dawki dobierane są indywidualnie w zależności od lokalizacji i ciężkości zakażenia, jak również wrażliwości drobnoustrojów, ogólnego stanu pacjenta oraz czynności wątroby i nerek.
Dorośli - 200-600 mg dziennie, przebieg leczenia - 7-10 dni, częstotliwość stosowania -2 razy dziennie. W ciężkich zakażeniach lub w leczeniu pacjentów z nadwagą dawkę dobową można zwiększyć do 800 mg. Dawkę do 400 mg na dobę można podawać w 1 dawce, najlepiej rano. Z rzeżączką - 400 mg raz.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (z klirensem kreatyniny 50–20 ml / min), dawka dobowa nie powinna przekraczać 200 mg przy dawce 1-2 razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa dla niewydolności wątroby - 400 mg / dobę.
Czas trwania leczenia zależy od wrażliwości patogenu i obrazu klinicznego. Leczenie należy kontynuować przez kolejne 2-3 dni po ustąpieniu objawów i pełnej normalizacji temperatury. W leczeniu salmonellozy przebieg leczenia wynosi 7-8 dni, przy niepowikłanych zakażeniach dolnych dróg moczowych, przebieg leczenia wynosi 3-5 dni.

Efekty uboczne
Ze strony układu pokarmowego: ból żołądka, jadłowstręt, nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, bóle brzucha, zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych, hiperbilirubinemia, żółtaczka cholestatyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelit.
Zaburzenia układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, niepewność ruchów, drżenie, drgawki, drętwienie i parestezje kończyn, intensywne sny, „koszmarne” sny, reakcje psychotyczne, lęk, stan pobudzenia, fobie, depresja, dezorientacja, omamy, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe.
Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego: zapalenie ścięgien, bóle mięśni, bóle stawów, zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna.
Ze zmysłów: naruszenie percepcji kolorów, podwójne widzenie, naruszenie smaku, zapachu, słuchu i równowagi.
Od układu sercowo-naczyniowego: tachykardia, obniżenie ciśnienia krwi, wydłużenie odstępu QT.
Reakcje alergiczne: wysypka skórna, świąd, pokrzywka, alergiczne zapalenie płuc, alergiczne zapalenie nerek, eozynofilia, gorączka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli; rumień wielopostaciowy wysiękowy (w tym zespół Stevensa-Johnsona) i toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella), zapalenie naczyń, wstrząs anafilaktyczny.
Na części skóry: krwotoki punktowe (wybroczyny), pęcherzowe zapalenie skóry krwotoczne, wysypka grudkowa ze skórką, wskazująca na zmiany naczyniowe (zapalenie naczyń).
Od strony organów krwiotwórczych: leukopenia, agranulocytoza, niedokrwistość, małopłytkowość, pancytopenia, niedokrwistość hemolityczna i aplastyczna.
Ze strony układu moczowego: ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, zaburzenia czynności nerek, hiperkreatynina, zwiększony mocznik.
Inne: dysbakterioza, superinfekcja, fotouczulenie, hipoglikemia (u pacjentów z cukrzycą), zapalenie pochwy.

Przedawkowanie
Objawy: zawroty głowy, dezorientacja, letarg, dezorientacja, senność, wymioty.
Leczenie: płukanie żołądka, leczenie objawowe. Hemodializa usuwa 10-30% leku.

Interakcja z innymi lekami
Produkty żywnościowe, środki zobojętniające kwasy zawierające Al 3+, Ca 2+, Mg 2+ lub sole żelaza zmniejszają wchłanianie ofloksacyny, tworząc nierozpuszczalne kompleksy (odstęp czasowy między receptą tych leków musi wynosić co najmniej 2 godziny).
Zmniejsza klirens teofiliny o 25% (przy jednoczesnym stosowaniu, zmniejsza dawkę teofiliny).
Cymetydyna, furosemid, metotreksat i leki blokujące wydzielanie kanalikowe zwiększają stężenie ofloksacyny w osoczu krwi.
Zwiększa stężenie glibenklamidu w osoczu.
W przypadku jednoczesnego stosowania z antagonistami witaminy K konieczne jest kontrolowanie układu krzepnięcia krwi.
Przy podawaniu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, pochodnymi nitroimidazolu i metyloksantynami zwiększa się ryzyko działania neurotoksycznego.
Jednoczesne spotkanie z glikokortykosteroidami zwiększa ryzyko zerwania ścięgna, zwłaszcza u osób starszych.
Przy podawaniu z środkami alkalizującymi mocz (inhibitory anhydrazy węglanowej, cytryniany, wodorowęglan sodu) zwiększa się ryzyko wystąpienia krystalurii i działania nefrotoksycznego.
Przy podawaniu razem z lekami przedłużającymi odstęp QT (klasy IA i III leków antyarytmicznych, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, makrolidów), ryzyko wydłużenia odstępu QT wzrasta.

Specjalne instrukcje
Nie jest lekiem z wyboru w przypadku zapalenia płuc wywołanego przez pneumokoki. Nie wskazany w leczeniu ostrego zapalenia migdałków.
W przypadku działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, reakcji alergicznych, rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, lek należy odstawić. W rzekomobłoniastym zapaleniu jelita grubego potwierdzonym kolonoskopowo i / lub histologicznie wskazane jest doustne podanie wankomycyny i metronidazolu.
Rzadko występujące zapalenie ścięgien może prowadzić do zerwania ścięgna (głównie ścięgna Achillesa), zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. W przypadku objawów zapalenia ścięgien należy natychmiast przerwać leczenie, unieruchomić ścięgno Achillesa i skonsultować się z chirurgiem ortopedą.
Podczas stosowania leku kobiety nie powinny używać tamponów ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju pleśniawki.
W trakcie leczenia miastenia może nasilić się, nasilają się ataki porfirii u predysponowanych pacjentów.
Może prowadzić do fałszywie ujemnych wyników w diagnostyce bakteriologicznej gruźlicy (zapobiega wydzielaniu Mycobacterium tuberculosis).
Nie zaleca się używania dłużej niż 2 miesiące w okresie leczenia narażonego na działanie promieni słonecznych, promieniowania ultrafioletowego (lampy rtęciowo-kwarcowe, łóżka opalające).
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek konieczna jest kontrola stężenia ofloksacyny w osoczu. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek i wątroby zwiększa się ryzyko działań toksycznych (wymagana jest modyfikacja dawki).
W okresie leczenia konieczne jest powstrzymanie się od czynności wymagających zwiększonej koncentracji uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych (prowadzenie pojazdów, praca z potencjalnie niebezpiecznymi mechanizmami), spożycie alkoholu.

Formularz wydania
Tabletki powlekane błoną w dawce 200 mg. 10 tabletek w blistrze. 1 opakowanie blistrowe wraz z instrukcją użytkowania umieszcza się w opakowaniu kartonowym.

Warunki przechowywania
Lista B. W suchym, ciemnym miejscu w temperaturze nie wyższej niż 25 ° C Chronić przed dziećmi.

Okres trwałości
3 lata. Nie używać po upływie daty ważności wydrukowanej na opakowaniu.

Warunki sprzedaży aptek
Zgodnie z recepturą.

Producent:
CJSC MAKIZ-PHARMA, Rosja
109029, Moskwa, przejazd samochodowy, D. 6
lub
CJSC „Skopinsky Pharmaceutical Plant”
391800, Rosja, region Ryazan, powiat Skopinsky, str. Uspensky

Ofloksacyna - instrukcje użytkowania, analogi, recenzje, cena

Preparat ofloksacyny

Formy wydania

  • Tabletki: okrągły kształt, powlekany biały odcień, dawki 200 mg i 400 mg.
  • Roztwór 0,2% do podawania dożylnego: jasny roztwór, o żółtawym odcieniu, jest dostępny w butelkach po 100 ml.
  • Maść jest biała, może z żółtawym odcieniem, dostępna w tubkach aluminiowych 15 mg i 30 mg.

Instrukcje dotyczące stosowania Ofloksacyny

Wskazania do użycia

  • Choroby zapalne układu oddechowego (zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc);
  • infekcje jelitowe (z wyjątkiem bakteryjnego zapalenia jelit);
  • choroby skóry (róży);
  • procesy zapalne w tkankach kości i stawów;
  • infekcje układu moczowo-płciowego (zapalenie cewki moczowej, zapalenie pęcherza moczowego);
  • choroba nerek (odmiedniczkowe zapalenie nerek);
  • ENT - choroby (zapalenie ucha, zapalenie zatok, zapalenie krtani, itp.);
  • jako środek profilaktyczny poprawiający odporność.

Maść jest stosowana jako miejscowy lek w leczeniu grzybiczych chorób skóry, oparzeń, odleżyn; z chorobami zakaźnymi, którym mogą towarzyszyć ropne powikłania.

W okulistyce Ofloksacyna jest przepisywana w leczeniu ropnych i zakaźnych chorób oczu, zapalenia spojówek, z bakteryjnym owrzodzeniem rogówki, jako profilaktyka w okresie pooperacyjnym.

Przeciwwskazania

  • Lek jest przeciwwskazany u pacjentów, u których stwierdzono nadwrażliwość na ofloksacynę.
  • Nie zalecane dla kobiet w ciąży i dzieci poniżej 15 lat.
  • Nie przepisywany pacjentom cierpiącym na padaczkę, a także z niskim progiem napadów padaczki.

Efekty uboczne

W niektórych przypadkach leczenie Ofloksacyną ma objawy zespołu dyspeptycznego, który może objawiać się nudnościami, wymiotami, biegunką i goryczą w ustach.

Ze strony układu moczowo-płciowego możliwe są: zatrzymanie moczu, krwawienie, wielomocz.

Po stronie ośrodkowego układu nerwowego mogą wystąpić: zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia snu, omamy.

Zaburzenia serca mogą objawiać się w postaci: tachykardii, niskiego ciśnienia krwi, zaburzeń rytmu serca.

Ze strony okulistyki możliwe są: strach przed jasnym światłem, pieczenie w oczach, zaczerwienienie oczu.

Leczenie ofloksacyną

Dawkowanie Ofloksacyny
Dawka tego antybiotyku na różne choroby jest inna i lekarz musi go przepisać.

Tak więc, w leczeniu zakażeń dróg moczowych, zwykle przepisano 1 tabletkę (200 mg) 1-2 razy dziennie przez 7-10 dni.

W ostrym zakażeniu gonokokowym wskazana jest pojedyncza dawka od 4 do 6 tabletek (200 mg).

W leczeniu zapalenia gruczołu krokowego wyznacz 1,5 - 2 tabletki (200 mg), 2 razy dziennie.

W przypadku zapalenia żołądka i jelit należy przyjmować 1 tabletkę (200 mg) 2 razy dziennie przez 5 dni. Jako profilaktycznie 2 tabletki (200 mg) raz dziennie.

W zapobieganiu sepsie należy przyjmować 2 tabletki (200 mg) 3 razy dziennie.

W przypadku chorób nerek leczenie jest przepisywane indywidualnie, przy czym pierwsza dawka to 1 tabletka (200 mg), następnie 1 tabletka na dobę lub 1 tabletka na 2 dni.

Po wyrażeniu naruszenia wątroby należy przyjmować nie więcej niż 2 tabletki (200 mg) dziennie.

W przypadku ciężkich zakażeń dróg moczowych i chorób nerek, roztwór leku w postaci roztworu 100 ml dożylnie podaje się 1-2 razy dziennie.

W przypadku zakażenia gonokokami lek podaje się dożylnie w dawce 200 mg 2 razy dziennie.

Ofloksacyna dla dzieci

Ofloksacyna w czasie ciąży i laktacji

W leczeniu ofloksacyny u kobiet karmiących piersią karmienie piersią zostaje przerwane na cały okres leczenia i do całkowitego usunięcia leku z organizmu.

Ofloksacyna z chlamydią

W leczeniu chlamydii przepisywany jest kurs leczenia lekiem w postaci zastrzyków lub tabletek, a efekt leczenia nie różni się.

Dawkowanie przepisuje się indywidualnie, zazwyczaj 1 tabletkę (wstrzyknięcie) 1-2 razy dziennie.

Podczas leczenia nie zaleca się stosowania substancji, które zmniejszają kwasowość treści żołądkowej.
Więcej o chlamydiach

Ofloksacyna w ureaplazmozie

Lek należy do antybiotyków o szerokim spektrum działania, dlatego jest przepisywany w leczeniu ureaplazmozy. W tym przypadku Ofloksacyna jest uważana za najskuteczniejszy lek w leczeniu tej choroby.

Weź lek w postaci tabletek 400 mg 2 razy dziennie przez 7-10 dni.
Więcej o ureaplazmozie

Interakcja ofloksacyny z innymi lekami

  • Weź leki zawierające leki zobojętniające sok żołądkowy, siarczany, wapń, żelazo, cynk powinny być dwie godziny po przyjęciu ofloksacyny dla lepszej wchłanialności.
  • Nie zaleca się przyjmowania leku z lekami przeciwzapalnymi, aby uniknąć dodatkowej stymulacji ośrodkowego układu nerwowego.
  • W przypadku cukrzycy konieczne jest kontrolowanie poziomu glukozy.

W leczeniu ofloksacyny należy poinformować lekarza, jakie leki są przyjmowane oprócz tego leku (aby uniknąć rozwoju działań niepożądanych).

Analogi Ofloksacyny

Oceny leków

Raisa, 68 lat
„Ofloksacyna została przepisana w szpitalu po operacji. Byłam dręczona przez zapalenie, występowały ciężkie bóle. Po 2 dniach leczenia objawy zniknęły i szybko poprawiły się”.

Nikolay, 28 lat
„Zdiagnozowano ureaplazmozę, myślałem, że jest nieuleczalna. Wziąłem ofloksacynę, byłem zdrowy w ciągu tygodnia”.

Natalia, 52 lata
„Złapałem zapalenie spojówek, spróbowałem kilku maści, żadnego efektu, w końcu musiałem iść do lekarza. Radziłem ofloksacyny, byłem leczony przez kilka dni, wszystko zniknęło jak ręka”.

Prawie wszyscy pacjenci w recenzjach odnotowują niski koszt leku w połączeniu z dobrym efektem terapeutycznym.

Cena narkotyków

Koszt zależy od producenta i dawki. Ceny minimalne to:

  • W tabletkach 200 mg - od 25 rubli. za opakowanie;
  • W butelkach 100 ml - od 37 rubli. za opakowanie;
  • Maść 30 mg - od 65 rubli. za opakowanie.

OFLOXACIN

Tabletki powlekane prawie białym kolorem, okrągłe, dwuwypukłe; na przekroju widoczna jest warstwa prawie białego koloru.

Substancje pomocnicze: skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, talk, powidon, stearynian wapnia, aerosil (koloidalny dwutlenek krzemu).

Skład powłoki: hypromeloza (hydroksypropylometyloceluloza), talk, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, makrogol 4000 (tlenek polietylenu 4000).

10 szt. - Pakiety komórek konturowych (1) - opakowania kartonowe.

Tabletki powlekane prawie białym kolorem, okrągłe, dwuwypukłe; na przekroju widoczna jest warstwa prawie białego koloru.

Substancje pomocnicze: skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, talk, powidon (poliwinylopirolidon o niskiej masie cząsteczkowej), stearynian wapnia, aerozol (koloidalny dwutlenek krzemu).

Skład powłoki: hypromeloza (hydroksypropylometyloceluloza), talk, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, makrogol 4000 (tlenek polietylenu 4000).

10 szt. - Pakiety komórek konturowych (1) - opakowania kartonowe.

Przeciwbakteryjny lek o szerokim spektrum działania z grupy fluorochinolonów. Działa na enzym bakteryjny DNA-girazu, który zapewnia super-helixation, a tym samym stabilność DNA bakterii (destabilizacja łańcuchów DNA prowadzi do ich śmierci). Ma działanie bakteriobójcze.

Lek jest aktywny wobec mikroorganizmów wytwarzających β-laktamazę i szybko rosnące nietypowe mykobakterie.

Lek jest wrażliwy na: Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Escherichia coli, Citrobacter spp., Klebsiella spp. (w tym Klebsiella pneumoniae), Enterobacter spp., Hafnia spp., Proteus spp. (w tym Proteus mirabilis, Proteus vulgaris - szczepy indolo-dodatnie i indol-ujemne), Salmonella spp., Shigella spp. (w tym Shigella sonnei), Yersinia enterocolitica, Campylobacter jejuni, Aeromonas hydrophila, Plesiomonas aeruginosa, Vibrio cholerae, Vibrio parahaemolyticus, Haemophilus influenzae, Chlamydia spp. krztusiec, Moraxella catarrhalis, Propionibacterium acnes, Brucella spp.

Asexpert Helicobacter pylori, Listeria monocytogenes, Gardnerella vaginalis.

Lekooporne asteroides Nocardia, bakterie beztlenowe (Bacteroides spp., Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Eubacterium spp., Fusobacterium spp., Clostridium difficile).

Lek jest nieaktywny wobec Treponema pallidum.

Po zażyciu leku wewnątrz absorpcja jest szybka i kompletna (95%). Biodostępność - ponad 96%.

Wiązanie z białkami osocza - 25%. Zmax po zażyciu leku w dawce 100 mg, 300 mg i 600 mg wynosi odpowiednio 1 mg / l, 3,4 mg / l i 6,9 mg / l, i jest osiągany w ciągu 1-2 godzin Po pojedynczej dawce leku w dawce 200 mg i 400 mg Zmax wynosi odpowiednio 2,5 µg / ml i 5 µg / ml. Posiłek może spowalniać wchłanianie, ale nie ma znaczącego wpływu na biodostępność.

Wydaje się, vd - 100 litrów Ofloksacyna jest rozprowadzana w leukocytach, makrofagach pęcherzykowych, skórze, tkankach miękkich, kościach, narządach jamy brzusznej i miednicy małej, układzie oddechowym, moczu, ślinie, żółci, wydzielinie prostaty. Wnika dobrze przez BBB, barierę łożyskową, wydzielaną z mlekiem matki. Wnika do płynu mózgowo-rdzeniowego w zapalnych i niezapalnych błonach mózgowych (14-60%). Nie kumuluje się.

Metabolizowany w wątrobie (około 5%) z utworzeniem N-tlenku ofloksacyny i dimetyloofloksacyny.

T1/2 - 4,5-7 godzin (niezależnie od dawki). Wydalany przez nerki w postaci niezmienionej - 75-90%, z żółcią - około 4%. Dodatkowy klirens - mniej niż 20%.

Po wykryciu pojedynczej dawki 200 mg w moczu w ciągu 20-24 godzin

Farmakokinetyka w szczególnych sytuacjach klinicznych

W zaburzeniach czynności nerek lub wątroby wydalanie może być spowolnione.

- choroby zakaźno-zapalne dróg oddechowych (zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc);

- choroby zakaźno-zapalne górnych dróg oddechowych (zapalenie zatok, zapalenie gardła, zapalenie ucha środkowego, zapalenie krtani);

- zakaźne choroby zapalne skóry i tkanek miękkich;

—Zapalające choroby zapalne kości i stawów;

- choroby zakaźne i zapalne jamy brzusznej (w tym zakażenia przewodu pokarmowego) i dróg żółciowych;

- choroby zakaźno-zapalne nerek (odmiedniczkowe zapalenie nerek) i dróg moczowych (zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej);

- choroby zakaźno-zapalne narządów miednicy (zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie jajowodu, zapalenie jajnika, zapalenie szyjki macicy, zapalenie macicy, zapalenie gruczołu krokowego) i narządów płciowych (zapalenie jelita grubego, zapalenie jąder, zapalenie najądrza);

—Zapobieganie zakażeniom u pacjentów z zaburzeniami odporności (w tym neutropenią).

—Padaczka (w tym historia);

—Zmniejszenie progu napadu (w tym po urazie mózgu, udarze mózgu lub procesach zapalnych w ośrodkowym układzie nerwowym);

- wiek do 18 lat (ponieważ wzrost kośćca nie jest zakończony);

- laktacja (karmienie piersią);

- Zwiększona wrażliwość na składniki leku.

Należy zachować ostrożność, przepisując lek na miażdżycę naczyń mózgowych, zaburzenia krążenia mózgowego (historię), przewlekłą niewydolność nerek, organiczne uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego.

Dawki dobierane są indywidualnie w zależności od lokalizacji i ciężkości zakażenia, jak również wrażliwości drobnoustrojów, ogólnego stanu pacjenta oraz czynności wątroby i nerek.

Lek jest przepisywany przez dorosłych - 200-800 mg / dobę, częstotliwość stosowania - 2 razy / dobę. Przebieg leczenia wynosi 7-10 dni. Dawka do 400 mg / dobę może być przepisana w 1 recepcji, najlepiej rano.

W przypadku ostrej rzeżączki - 400 mg raz.

Ofloksacyna: instrukcje użytkowania

Skład

Opis

Wskazania do użycia

Leczenie zakażeń wywołanych przez wrażliwe mikroorganizmy:

- górne i dolne drogi moczowe;

- zakażenie dolnych dróg oddechowych;

- niepowikłana rzeżączka cewki moczowej i szyjki macicy;

- nie-gonokokowe zapalenie cewki moczowej i zapalenie szyjki macicy;

- zakaźne uszkodzenia skóry i tkanek miękkich;

- ostre choroby zapalne narządów miednicy;

Przeciwwskazania

- padaczka (w tym historia);

- zmniejszenie progu drgawkowego (w tym po urazowym uszkodzeniu mózgu, udarze lub procesach zapalnych w ośrodkowym układzie nerwowym);

- uszkodzenie ścięgien w historii leczenia fluorochinolonami;

- wiek do 18 lat (ponieważ wzrost kośćca nie jest zakończony);

- laktacja (karmienie piersią);

- nadwrażliwość na lek.

Okres ciąży i laktacji

Dawkowanie i podawanie

Zakażenia dolnych dróg moczowych: 200-400 mg dziennie.

Zakażenie górnych dróg moczowych: 200-400 mg dziennie; w razie potrzeby do 400 mg dwa razy na dobę.

Zakażenie dolnych dróg oddechowych: 400 mg dziennie; w razie potrzeby do 400 mg dwa razy na dobę.

Nieskomplikowana rzeżączka cewki moczowej i szyjki macicy: pojedyncza dawka 400 mg. Zapalenie cewki moczowej bez zapalenia przewodu pokarmowego i zapalenie szyjki macicy: 400 mg na dobę w jednej lub kilku dawkach. Ostre choroby zapalne narządów miednicy (w tym ciężkie zakażenia): 200-400 mg dwa razy dziennie przez 10-14 dni.

Zapalenie gruczołu krokowego: 300 mg dwa razy dziennie przez okres do 6 tygodni.

Zakażenia skóry i tkanek miękkich: 400 mg dwa razy dziennie.

W przypadku upośledzenia czynności nerek dawkę należy zmniejszyć. Jeśli klirens kreatyniny wynosi 20-50 ml / min (stężenie kreatyniny w surowicy 1,5-5,0 mg / dl), dawkę należy zmniejszyć o połowę (100-200 mg na dobę). Jeśli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 20 ml / min (stężenie kreatyniny w surowicy powyżej 5 mg / dl), należy podawać 100 mg co 24 godziny. U pacjentów poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej zalecana dawka wynosi 100 mg co 24 godziny.

Nie jest konieczne dostosowanie dawki u osób w podeszłym wieku, z wyjątkiem przypadków nieprawidłowej czynności wątroby i nerek, wydłużenia odstępu QT.

Czas trwania leczenia zależy od ciężkości zakażenia i odpowiedzi na leczenie. Zwykle czas trwania leczenia wynosi 5-10 dni, z wyjątkiem niepowikłanej rzeżączki, w której zalecana jest pojedyncza dawka.

Całkowity czas trwania leczenia nie powinien przekraczać 2 miesięcy.

Ofloksacyna (Ofloksacyna)

Aktywny składnik:

Treść

Grupa farmakologiczna

Klasyfikacja nosologiczna (ICD-10)

Obrazy 3D

Skład i forma uwalniania

w blistrze lub w puszce 10 szt.; w opakowaniu kartonowym 1 opakowanie lub puszka.

w butelkach z ciemnego szkła 100 ml; w opakowaniu kartonowym 1 butelka.

w tubkach aluminiowych 3 lub 5 g; w opakowaniu kartonowym 1 tubka.

Opis postaci dawkowania

Tabletki: okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki, prawie białe.

Roztwór do infuzji: klarowny roztwór o jasnożółtym kolorze.

Maść: biała, biała z żółtawym odcieniem lub żółtym.

Charakterystyczny

Środek przeciwbakteryjny z grupy fluorochinolonów.

Działanie farmakologiczne

Działa na enzym bakteryjny DNA-girazu, który zapewnia super-helixation, a tym samym stabilność DNA bakterii (destabilizacja łańcuchów DNA prowadzi do ich śmierci). Ma szerokie spektrum działania, działa bakteriobójczo.

Farmakodynamika

Jest aktywny przeciwko mikroorganizmom wytwarzającym beta-laktamazę i szybko rosnące nietypowe mykobakterie. Wrażliwe: Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Escherichia coli, Citrobacter, Klebsiella spp., (W tym Klebsiella pneumoniae), Enterobacter spp. (w tym Enterobacter cloacae), Hafnia, Proteus spp. (w tym Proteus mirabilis, Proteus vulgaris - indol-dodatni i indol-ujemny), Salmonella spp., Shigella spp. (w tym Shigella sonnei), Yersinia enterocolitica, Campylobacter jejuni, Aeromonas hydrophila, Plesiomonas aeruginosa, Vibrio cholerae, Vibrio parahaemolyticus, Haemophilus influenzae, Chlamydia spp. (Obejmującego Chlamydia trachomatis), Legionella sp., Serratia spp., Providencia spp., Haemophilus ducreyi, Bordetella parapertussis, Bordetella pertussis, Moraxella catarrhalis, Propionibacterium acnes i Staphylococcus spp., Brucella sp.

Różnej wrażliwości na lek posiada: Enterococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus viridans, Serratia marcescens, Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter, Mycoplasma hominis, Mycoplasma pneumoniae, Mycobacterium tuberculosis, Mycobacterium fortuitum, Ureaplasma urealyticum, perfringens, Clostridium, Corynebacterium spp Helicobacter pylori., Listeria monocytogenes, Gardnerella vaginalis.

W większości przypadków niewrażliwe: asteroides Nocardia, bakterie beztlenowe (na przykład Bacteroides spp., Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Eubacterium spp., Fusobacterium spp., Clostridium difficile). Nie dotyczy Treponema pallidum.

Farmakokinetyka

Po spożyciu jest szybko i całkowicie wchłaniany. Biodostępność - ponad 96%, wiązanie z białkami osocza - 25%. Tmax robi 1-2 h, Cmax po przyjęciu dawki 100, 300, 600 mg wynosi 1, 3,4 i 6,9 mg / l. Po pojedynczej dawce 200 lub 400 mg wynosi odpowiednio 2,5 µg / ml i 5 µg / ml.

Pozorna objętość dystrybucji - 100 litrów. Wnika do tkanek, narządów i środowiska ciała: do komórek (leukocyty, makrofagi pęcherzykowe), skóry, tkanek miękkich, kości, narządów jamy brzusznej i miednicy małej, układu oddechowego, moczu, śliny, żółci, tajemnicy gruczołu krokowego, przechodzi przez BBB, barierę łożyskową, wydzielaną z mlekiem ludzkim. Wnika do płynu mózgowo-rdzeniowego w zapalnych i bez zapalnych opon mózgowych (14–60%).

Metabolizowany w wątrobie (około 5%) z utworzeniem N-tlenku ofloksacyny i dimetyloofloksacyny. T1/2 nie zależy od dawki i wynosi 4,5–7 godzin 75–90% jest wydalane przez nerki (bez zmian), około 4% - z żółcią. Dodatkowy klirens - mniej niż 20%.

Po wykryciu pojedynczej dawki 200 mg w moczu w ciągu 20-24 godzin Z niewydolnością nerek / wątroby, wydalanie można spowolnić. Nie kumuluje się.

Wskazania Ofloksacyny

Zakażenia dróg oddechowych (zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc), narządy laryngologiczne (zapalenie zatok, zapalenie gardła, zapalenie ucha środkowego, zapalenie krtani), skóra, tkanki miękkie, kości, stawy, choroby zakaźne i zapalne jamy brzusznej i dróg żółciowych (z wyjątkiem bakteryjnego zapalenia jelit), nerki ( odmiedniczkowe zapalenie nerek, dróg moczowych (zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej), narządów miednicy i narządów płciowych (zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie jajowodu, zapalenie jajnika, zapalenie szyjki macicy, zapalenie macicy, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie jelita grubego, zapalenie jąder, zapalenie najądrza), rzeżączka, chlamydioza, posocznica (tylko we / we wstępie), zapalenie opon mózgowych, zapobieganie zakażeniom w olu z zaburzeniami w układzie odpornościowym (w tym neutropenia); owrzodzenia bakteryjne rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie powiek, meybomit (jęczmień), zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie rogówki, zakażenia oczu chlamydiami.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, padaczka (w tym wywiad), zmniejszenie progu drgawkowego (w tym po urazowym uszkodzeniu mózgu, udarze lub procesach zapalnych w ośrodkowym układzie nerwowym), do 18 lat (do czasu zakończenia wzrost szkieletu), ciąża, okres karmienia piersią. Dla maści - wiek dzieci - do 1 roku.

Ostrożnie - miażdżyca mózgowa, udar naczyniowy mózgu (w historii), przewlekła niewydolność nerek, organiczne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego.

Stosować w czasie ciąży i laktacji

Przeciwwskazane w ciąży. W momencie leczenia należy przerwać karmienie piersią.

Efekty uboczne

Ze strony przewodu pokarmowego: ból żołądka, jadłowstręt, nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, ból brzucha, zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych, hiperbilirubinemia, żółtaczka cholestatyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelit.

Z układu nerwowego i narządów zmysłów: ból głowy, zawroty głowy, niepewność ruchów, drżenie, drgawki, drętwienie i parestezje kończyn, intensywne sny, „koszmarne” sny, reakcje psychotyczne, lęk, pobudzenie, fobie, depresja, dezorientacja, omamy, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe; naruszenie percepcji kolorów, podwójne widzenie, naruszenie smaku, zapachu, słuchu i równowagi. Podczas stosowania maści - uczucie pieczenia i dyskomfort w oczach, zaczerwienienie, świąd i suchość spojówek, światłowstręt, łzawienie.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego: zapalenie ścięgien, bóle mięśni, bóle stawów, zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna.

Od układu sercowo-naczyniowego i krwi (hematopoeza, hemostaza): tachykardia, spadek ciśnienia krwi (z a / we wstępie; z gwałtownym spadkiem ciśnienia krwi, zatrzymanie wprowadzania), zapalenie naczyń, zapaść; leukopenia, agranulocytoza, niedokrwistość, małopłytkowość, pancytopenia, niedokrwistość hemolityczna i aplastyczna.

Reakcje alergiczne: wysypka skórna, świąd, pokrzywka, alergiczne zapalenie płuc, alergiczne zapalenie nerek, eozynofilia, gorączka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, zespół Stevensa-Johnsona i Lyella, nadwrażliwość na światło, rumień wielopostaciowy, rzadko wstrząs anafilaktyczny.

Na części skóry: krwotoki punktowe (wybroczyny), pęcherzowe zapalenie skóry krwotoczne, wysypka grudkowa ze skórką, wskazująca na zmiany naczyniowe (zapalenie naczyń).

Ze strony układu moczowo-płciowego: ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, zaburzenia czynności nerek, hiperkreatynina, zwiększony mocznik.

Inne: dysbakterioza, superinfekcja, hipoglikemia (u pacjentów z cukrzycą), zapalenie pochwy.

Interakcja

Kompatybilny z następującymi roztworami do infuzji: izotonicznym roztworem chlorku sodu, roztworem Ringera, 5% roztworem fruktozy, 5% roztworem dekstrozy (glukozy).

Nie mieszać z heparyną (ryzyko opadów).

Produkty spożywcze, środki zobojętniające kwasy zawierające Al 3+, Ca 2+, Mg 2+ lub sole żelaza zmniejszają wchłanianie ofloksacyny, tworząc nierozpuszczalne kompleksy (odstęp między dawkami tych leków musi wynosić co najmniej 2 godziny).

Zmniejsza klirens teofiliny o 25% (przy jednoczesnym stosowaniu, zmniejsza dawkę teofiliny).

Cymetydyna, furosemid, metotreksat i leki blokujące wydzielanie kanalikowe zwiększają stężenie ofloksacyny w osoczu.

Zwiększa stężenie glibenklamidu w osoczu.

W przypadku jednoczesnego stosowania z antagonistami witaminy K konieczne jest monitorowanie układu krzepnięcia krwi.

Przy podawaniu z NLPZ, pochodnymi nitroimidazolu i metyloksantyną zwiększa się ryzyko działania neurotoksycznego.

Jednoczesne spotkanie z glukokortykoidami zwiększa ryzyko zerwania ścięgna, zwłaszcza u osób starszych.

Przy podawaniu z środkami alkalizującymi mocz (inhibitory anhydrazy węglanowej, wodorowęglan sodu) zwiększa się ryzyko wystąpienia krystalurii i efektów nerczycowych.

Dawkowanie i podawanie

Wewnątrz, przed lub podczas posiłków, całkowicie wodą. Dawki dobierane są indywidualnie w zależności od lokalizacji i ciężkości zakażenia, jak również wrażliwości drobnoustrojów, ogólnego stanu pacjenta oraz czynności wątroby i nerek.

Dorośli - 200-800 mg dziennie, przebieg leczenia - 7-10 dni, częstotliwość stosowania - 2 razy dziennie. Dawkować do 400 mg - w 1 recepcji, najlepiej rano. Z rzeżączką - 400 mg raz.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (z kreatyniną Cl 50–20 ml / min), pojedynczą dawkę należy przyjmować 1 raz dziennie lub 50% średniej dawki 2 razy dziennie. Przy stężeniu kreatyniny Cl poniżej 20 ml / min pojedyncza dawka wynosi 200 mg, a następnie 100 mg na dobę co drugi dzień.

W hemodializie i dializie otrzewnowej 100 mg co 24 godziny Maksymalna maksymalna dawka dobowa niewydolności wątroby wynosi 400 mg.

Czas trwania leczenia zależy od wrażliwości patogenu i obrazu klinicznego; leczenie należy kontynuować przez co najmniej 3 dni po ustąpieniu objawów i pełnej normalizacji temperatury. W leczeniu salmonellozy przebieg leczenia wynosi 7-8 dni, z niepowikłanymi zakażeniami dolnych dróg moczowych - 3-5 dni.

Dzieci - tylko ze względów zdrowotnych, jeśli nie można zastąpić innych leków. Średnia dzienna dawka wynosi 7,5 mg / kg, maksymalna wynosi 15 mg / kg.

W / w, kroplówka w postaci infuzji przez 30 - 60 minut. w dawce 200 mg raz. Wraz z poprawą stanu pacjenta przenosi się na doustne podawanie leku w tej samej dawce dziennej.

In / in. Zakażenia układu moczowego - 100 mg 1–2 razy dziennie, zakażenia nerek i narządów płciowych - od 100 do 200 mg 2 razy dziennie; zakażenia dróg oddechowych, górnych dróg oddechowych, zakażenia skóry i tkanek miękkich, kości i stawów, jamy brzusznej, bakteryjnego zapalenia jelit, zakażenia septyczne - 200 mg 2 razy dziennie. Jeśli to konieczne, zwiększ dawkę do 400 mg 2 razy dziennie.

Zapobieganie zakażeniom u pacjentów z wyraźnym zmniejszeniem odporności - 400–600 mg / dobę. Jeśli to konieczne - w / w kroplówki 200 mg w 5% roztworze dekstrozy. Czas trwania infuzji - 30 minut. Należy stosować tylko świeżo przygotowane roztwory.

Subconjunctival. 1 cm maści (0,12 mg ofloksacyny) - 3 razy dziennie, z zakażeniami chlamydiami - 5 razy dziennie. Przebieg leczenia nie przekracza 2 tygodni.

Przedawkowanie

Objawy: zawroty głowy, dezorientacja, letarg, dezorientacja, senność, wymioty.

Leczenie: płukanie żołądka, leczenie objawowe.

Środki ostrożności

Całkowity czas trwania leczenia wynosi nie więcej niż 2 miesiące. Nie należy wystawiać na działanie promieni słonecznych i promieni UV.

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, reakcji alergicznych, rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, lek należy odstawić. W rzekomobłoniastym zapaleniu jelita grubego, potwierdzonym kolonoskopowo i / lub histologicznie, wskazane jest doustne podawanie wankomycyny i metronidazolu.

Rzadko występujące zapalenie ścięgien może prowadzić do zerwania ścięgna (głównie ścięgna Achillesa), zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. W przypadku objawów zapalenia ścięgien należy natychmiast przerwać leczenie, unieruchomić ścięgno Achillesa i skonsultować się z chirurgiem ortopedą.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy monitorować stężenie ofloksacyny w osoczu. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek i wątroby zwiększa się ryzyko efektów toksycznych (wymagana jest modyfikacja dawki).

Specjalne instrukcje

Nie jest lekiem z wyboru w leczeniu zapalenia płuc wywołanego przez pneumokoki, nie wskazanego w leczeniu ostrego zapalenia migdałków.

W okresie leczenia konieczne jest powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i wykonywanie potencjalnie niebezpiecznych czynności, które wymagają zwiększonej koncentracji i szybkości psychomotorycznej. Nie pij alkoholu.

Na tle leczenia farmakologicznego nie należy stosować tamponów typu Tampaks, ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju pleśniawki.

Leczenie może spowodować pogorszenie przebiegu miastenii, zwiększenie liczby ataków porfirii u pacjentów predysponowanych.

Fałszywie negatywne wyniki są możliwe w diagnostyce bakteriologicznej gruźlicy (zapobiega wydzielaniu Mycobacterium tuberculosis).

Producent

Wspólne akcje OJSC Kurgan Society of Medical Preparations and Products „Sintez”, Rosja.

Warunki przechowywania leku Ofloksacyna

Chronić przed dziećmi.

Okres trwałości leku Ofloksacyny

tabletki powlekane 200 mg - 5 lat.

tabletki powlekane 400 mg - 5 lat.

maść do oczu 0,3% - 5 lat. Po otwarciu - 6 tygodni.

roztwór do infuzji 2 mg / ml w roztworze chlorku sodu 0,9% - 2 lata.

Nie używać po upływie daty ważności wydrukowanej na opakowaniu.

Ofloksacyna: instrukcje użytkowania

Tabletki ofloksacyny należą do farmakologicznej grupy leków przeciwbakteryjnych, pochodnych fluorochinolonu. Są one stosowane do terapii etiotropowej (leczenie mające na celu zniszczenie patogenu) patologii zakaźnej wywołanej przez mikroorganizmy wrażliwe na substancję czynną preparatu.

Uwolnij formę i kompozycję

Tabletki ofloksacyny mają prawie biały kolor, okrągły kształt i dwuwypukłą powierzchnię. Są pokryte powłoką dojelitową. Głównym składnikiem aktywnym leku jest ofloksacyna, jej zawartość w jednej tabletce wynosi 200 i 400 mg. Obejmuje ona również komponenty pomocnicze, które obejmują:

  • Celuloza mikrokrystaliczna.
  • Koloidalny dwutlenek krzemu.
  • Powidon.
  • Skrobia kukurydziana
  • Talk.
  • Stearynian wapnia.
  • Glikol propylenowy.
  • Hypromeloza.
  • Dwutlenek tytanu.
  • Makrogol 4000.

Tabletki ofloksacyny pakowane są w blister po 10 sztuk. Opakowanie kartonowe zawiera jeden blister z pigułkami i instrukcję użycia leku.

Działanie farmakologiczne

Aktywny składnik tabletek Ofloksacyna hamuje (hamuje) enzym gyrazy DNA komórek bakteryjnych, który katalizuje reakcję superskręcania DNA (kwas dezoksyrybonukleinowy). Brak takiej reakcji prowadzi do niestabilności bakteryjnego DNA, a następnie śmierci komórki. Lek ma działanie bakteriobójcze (prowadzi do śmierci komórek bakteryjnych). Odnosi się do środka antybakteryjnego o szerokim spektrum działania. Takie grupy bakterii mają na to największą wrażliwość:

  • Staphylococcus (Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis).
  • Neisseria (Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis).
  • E. coli (Escherichia coli).
  • Klebsiella, w tym Klebsiella pneumoniae.
  • Proteus (Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, w tym szczepy indolo-dodatnie i indol-ujemne).
  • Czynniki wywołujące infekcje jelitowe (Salmonella spp., Shigella spp., W tym Shigella sonnei, Yersinia enterocolitica, Campylobacter jejuni, Aeromonas hydrophila, Plesiomonas aeruginosa, Vibrio cholerae, Vibrio parahaemolyticus).
  • Patogeny z pierwotnym mechanizmem przenoszenia płci - (Chlamydia - Chlamydia spp.).
  • Legionella (Legionella spp.).
  • Czynniki wywołujące koklusz i paracoclusum (Bordetella parapertussis, Bordetella pertussis).
  • Czynnik wywołujący trądzik - Propionibacterium acnes.

Zmienna wrażliwość składnika aktywnego tabletek ofloksacyny posiadają Enterococcus faecalis, Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus viridans, marcescens Serrratia, Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter spp., Mycoplasma hominis, Mycoplasma pneumoniae, Mycobacterium tuberculosis, Mycobacteriurn fortuitum, Ureaplasma urealyticum, Clostridium perfringens, Corynebacterium spp., Helicobacter pylori, Listeria monocytogenes, Gardnerella vaginalis. Asteroides Nocardia, bakterie beztlenowe (Bacteroides spp., Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Eubacterium spp., Fusobacterium spp., Clostridium difficile) są niewrażliwe na lek. Czynniki kiły, Treponema pallidum, są również oporne na ofloksacynę.

Po zażyciu pigułki Ofloksacyny, działa szybko i prawie całkowicie wchłania się ze światła jelita do krążenia ogólnoustrojowego. Jest równomiernie rozprowadzany w tkankach ciała. Część ofloksacyny jest metabolizowana w wątrobie (około 5% całkowitego stężenia). Substancja czynna jest wydalana z moczem w większym stopniu niezmieniona. Okres półtrwania (czas, w którym połowa całej dawki leku jest wydalana z organizmu) wynosi 4-7 godzin.

Wskazania do użycia

Stosowanie ofloksacyny w tabletkach jest wskazane w przypadku wielu chorób zakaźnych powodowanych przez bakterie chorobotwórcze (patogenne) podatne na substancję czynną leku:

  • Zakaźno-zapalna patologia górnych dróg oddechowych - zapalenie zatok (bakteryjne uszkodzenie zatok przynosowych), zapalenie gardła (zapalenie gardła), zapalenie ucha środkowego (zapalenie ucha środkowego), zapalenie migdałków (bakteryjne uszkodzenie migdałków), zapalenie krtani (zapalenie krtani).
  • Zakaźna patologia dolnych dróg oddechowych - zapalenie oskrzeli (zapalenie oskrzeli), zapalenie płuc (zapalenie płuc).
  • Zakaźne uszkodzenia skóry i tkanek miękkich różnych bakterii, w tym rozwój procesu ropnego.
  • Zakaźna patologia stawów i kości, w tym poliomyelitis (ropna zmiana tkanki kostnej).
  • Zakaźna i zapalna patologia narządów układu trawiennego i struktur układu wątrobowo-żółciowego.
  • Patologia narządów miednicy u kobiet spowodowana przez różne bakterie - zapalenie jajowodu (zapalenie jajowodów), zapalenie błony śluzowej macicy (zapalenie błony śluzowej macicy), zapalenie jajnika (zapalenie jajników), zapalenie parametryczne (zapalenie zewnętrznej warstwy ściany macicy), zapalenie szyjki macicy (zapalenie szyjki macicy).
  • Patologią zapalną wewnętrznych narządów płciowych u mężczyzny jest zapalenie gruczołu krokowego (zapalenie gruczołu krokowego), zapalenie jąder (zapalenie jąder), zapalenie najądrza (zapalenie najądrza).
  • Choroby zakaźne z przeważającą transmisją seksualną - rzeżączka, chlamydia.
  • Zakaźna i zapalna patologia nerek i dróg moczowych - odmiedniczkowe zapalenie nerek (ropne zapalenie kubków i miedniczki nerkowej), zapalenie pęcherza moczowego (zapalenie pęcherza), zapalenie cewki moczowej (zapalenie cewki moczowej).
  • Zakaźne zapalenie błon mózgu i rdzenia kręgowego (zapalenie opon mózgowych).

Ponadto, ofloksacyna w tabletkach jest stosowana w celu zapobiegania zakażeniom bakteryjnym u pacjentów ze zmniejszoną aktywnością funkcjonalną układu odpornościowego (niedobór odporności).

Przeciwwskazania

Stosowanie ofloksacyny w tabletkach jest przeciwwskazane w przypadku kilku patologicznych i fizjologicznych stanów organizmu, do których należą:

  • Nadwrażliwość na substancję czynną i składniki pomocnicze leku.
  • Padaczka (okresowy rozwój wyraźnych drgawek toniczno-klonicznych na tle upośledzonej świadomości), w tym w przeszłości.
  • Predyspozycja do rozwoju drgawek (zmniejszenie progu drgawkowego) na tle urazowego uszkodzenia mózgu, patologii zapalnej struktur centralnego układu nerwowego, a także udaru mózgu.
  • Dzieci poniżej 18 roku życia, co wiąże się z niekompletnym tworzeniem kości szkieletowych.
  • Ciąża w dowolnym momencie rozwoju i laktacji (karmienie piersią).

Ostrożnie tabletki ofloksacyny stosuje się w miażdżycy naczyń (odkładanie cholesterolu w ścianie tętnicy) naczyń mózgowych, zaburzeniach krążenia w mózgu (w tym przenoszonych w przeszłości), organicznych zmianach w centralnym układzie nerwowym i przewlekłym zmniejszeniu czynności funkcjonalnej wątroby. Zanim zaczniesz zażywać lek, upewnij się, że nie ma przeciwwskazań.

Dawkowanie i podawanie

Ofloksacyna w tabletkach jest przyjmowana w całości przed lub po posiłku. Nie są żute i spłukiwane dużą ilością wody. Dawkowanie i przebieg leku zależy od patogenu, dlatego określa go lekarz prowadzący. Średnia dawka leku wynosi 200-800 mg dziennie w 2 dawkach podzielonych, średni przebieg podawania waha się od 7 do 10 dni (w leczeniu niepowikłanej patologii zakaźnej dróg moczowych przebieg leczenia lekiem może wynosić około 3-5 dni). W leczeniu ostrej rzeżączki Ofloksacyna w postaci tabletek jest przyjmowana raz w 400 mg. U pacjentów z jednoczesnym zmniejszeniem czynności czynnościowej nerek i wątroby, a także u pacjentów poddawanych hemodializie (sprzętowe oczyszczanie krwi), konieczne jest dostosowanie dawki.

Efekty uboczne

Przyjmowanie ofloksacyny w tabletkach może prowadzić do rozwoju działań niepożądanych z różnych narządów i układów:

  • Układ pokarmowy - nudności, okresowe wymioty, utrata apetytu, aż do całkowitego braku (anoreksja), biegunka, wzdęcia (rozdęcie brzucha), ból brzucha, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych transaminaz (ALT, AST) we krwi, wskazująca na uszkodzenie komórek wątroby, żółtaczka cholestatyczna, wywołana zastojem żółci w strukturach układu wątrobowo-żółciowego, hiperbilirubinemią (zwiększone stężenie bilirubiny we krwi), rzekomobłoniastym zapaleniem jelit (patologia zapalna wywołana przez bakterię beztlenową Clostridi um difficile).
  • Układ nerwowy i narządy zmysłów - ból głowy, zawroty głowy, niepewność ruchów, szczególnie związana z potrzebą drobnych umiejętności ruchowych, drżenia rąk (drżenie), nawracające drgawki różnych grup mięśni szkieletowych, drętwienie skóry i jej parestezje (zaburzenia wrażliwości), koszmary nocne, różne fobie (silny lęk przed przedmiotami lub różnymi sytuacjami), lęk, zwiększona pobudliwość kory mózgowej, depresja (przedłużony spadek nastroju), dezorientacja, omamy wzrokowe lub słuchowe, Reakcja sihoticheskie, podwójne widzenie (podwójne widzenie), zaburzenia widzenia (kolor), smaku, zapachu, słuchu, równowagi, wzrost ciśnienia śródczaszkowego.
  • Układ sercowo-naczyniowy - tachykardia (zwiększona częstość akcji serca), zapalenie naczyń (reakcja zapalna naczyń krwionośnych), zapaść (wyraźne zmniejszenie napięcia tętniczego).
  • Krew i czerwony szpik kostny - zmniejszenie liczby erytrocytów (niedokrwistość hemolityczna lub aplastyczna), leukocytów (leukopenia), płytek krwi (trombocytopenia) oraz praktyczny brak granulocytów (agranulocytoza).
  • Układ moczowy - śródmiąższowe zapalenie nerek (reaktywne zapalenie tkanki nerki), naruszenie czynnościowej czynności nerek, zwiększenie poziomu mocznika i kreatyniny we krwi, co wskazuje na rozwój niewydolności nerek.
  • Układ mięśniowo-szkieletowy - ból stawów (bóle stawów), mięśnie szkieletowe (bóle mięśniowe), reaktywne zapalenie więzadeł (zapalenie ścięgien), worki maziowe (zapalenie błony maziowej), nieprawidłowe pęknięcia ścięgien.
  • Skóra - wybroczyny (krwotoki punktowe w skórze), zapalenie skóry (reaktywne zapalenie skóry), wysypka grudkowa.
  • Reakcje alergiczne - wysypka na skórze, świąd, pokrzywka (charakterystyczna wysypka i obrzęk skóry, przypominająca oparzenie pokrzywy), skurcz oskrzeli (zwężenie alergiczne oskrzeli z powodu ich skurczu), alergiczne zapalenie płuc (alergiczne zapalenie płuc), gorączka alergiczna (lęk, lęk, lękowe zapalenie płuc (alergiczne zapalenie płuc), gorączka alergiczna (podwyższona temperatura ciała) Obrzęk Quinckego (wyraźny obrzęk tkanek twarzy i zewnętrznych narządów płciowych), ciężkie nekrotyczne reakcje alergiczne skóry (zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona), wstrząs anafilaktyczny (ciężka ogólnoustrojowa alergia reakcja z wyraźnym spadkiem ciśnienia krwi i rozwojem niewydolności wielonarządowej).

W przypadku działań niepożądanych po rozpoczęciu stosowania tabletek Ofloksacyny, ich odbiór należy przerwać i skonsultować się z lekarzem. Możliwość dalszego stosowania leku, określa indywidualnie, w zależności od charakteru i nasilenia działań niepożądanych.

Specjalne instrukcje

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ofloxacin należy dokładnie przeczytać adnotację dotyczącą leku. Istnieje wiele specjalnych wskazań, na które warto zwrócić uwagę:

  • Lek nie jest lekiem z wyboru w leczeniu zapalenia płuc wywołanego przez pneumokoki i ostre zapalenie migdałków.
  • Podczas stosowania leku należy unikać narażenia na skórę w bezpośrednim świetle słonecznym lub sztucznym promieniowaniu ultrafioletowym.
  • Nie zaleca się przyjmowania tabletek dłużej niż 2 miesiące.
  • W przypadku rzekomobłoniastego zapalenia jelit, lek jest anulowany, a metronidazol i wankomycyna są przepisywane.
  • Podczas przyjmowania tabletek, Ofloksacyna może wywołać zapalenie ścięgien i więzadeł, po którym następuje przerwa (w szczególności ścięgno Achillesa) nawet przy niewielkim obciążeniu.
  • W kontekście stosowania leku nie zaleca się stosowania tamponów podczas krwawienia miesiączkowego ze względu na wysokie prawdopodobieństwo rozwoju kandydozy (pleśniawki) spowodowanej oportunistyczną florą grzybiczą.
  • W przypadku pewnych predyspozycji po zażyciu Ofloksacyny może wystąpić miastenia (osłabienie mięśni).
  • Środki diagnostyczne w celu identyfikacji czynnika wywołującego gruźlicę podczas stosowania leku mogą prowadzić do wyników fałszywie ujemnych.
  • W przypadku obecności współistniejącej niewydolności nerek lub wątroby konieczne jest okresowe oznaczenie laboratoryjne wskaźników ich aktywności funkcjonalnej, a także stężenia substancji czynnej leku.
  • Podczas stosowania leku należy unikać spożywania alkoholu.
  • Lek dla dzieci jest stosowany wyłącznie w leczeniu stanów zagrażających życiu spowodowanych przez zakaźne patogeny.
  • Aktywny składnik tabletek Ofloksacyna może wchodzić w interakcje z wieloma różnymi lekami innych farmakologicznych grup leków, więc lekarz powinien być ostrzeżony o ich stosowaniu.
  • Podczas stosowania leku konieczne jest porzucenie aktywności związanej z potrzebą zwiększonej koncentracji uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych, ponieważ wpływa to na funkcjonalną aktywność kory mózgowej.

W sieci aptek tabletki Ofloksacyny są dostępne na receptę. Ich niezależne użytkowanie bez odpowiednich recept lekarskich jest wykluczone.

Przedawkowanie

W przypadku znacznego nadmiaru zalecanej dawki terapeutycznej ofloksacyny tabletki rozwijają się dezorientacja, zawroty głowy, wymioty, senność, dezorientacja w czasie i przestrzeni. Leczenie przedawkowania polega na myciu górnych części przewodu pokarmowego, przyjmowaniu sorbentów jelitowych, a także prowadzeniu terapii objawowej w szpitalu.

Analogi ofloksacyny

Podobne do tabletek ofloksacyny w składzie i działaniu terapeutycznym są leki Zofloks, Ofloksin, Zanoksin.

Warunki przechowywania

Okres ważności tabletek Ofloksacyny wynosi 2 lata od daty produkcji. Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, ciemnym, suchym, niedostępnym dla dzieci w temperaturze powietrza nie wyższej niż + 25 ° C.

Tabletki Ofloksacyny Cena

Średnia cena paczki tabletek Ofloksacyny w aptekach w Moskwie zależy od dawki:

  • 200 mg - 39-43 rubli.
  • 400 mg - 54-58 rubli.

Zagranicznych i krajowych analogów narkotyków Hofitol

Świece na zapalenie pęcherza moczowego: skuteczność i bezpieczeństwo