Krystaluria u dzieci - objawy i leczenie

Dość częste u dzieci jest szczawianowo-wapniowa krystaluria. W tym artykule przyjrzymy się głównym przyczynom i objawom krystalurii u dzieci, a także opiszemy, w jaki sposób leczenie krystalurii jest przeprowadzane u dziecka.

Dlaczego krystaluria występuje u dzieci?

Istnieje kilka grup przyczyn. Jednym z nich jest zwiększone wytrącanie szczawianu wapnia w moczu. Mocz jest zawsze nasyconym roztworem szczawianu wapnia, ponieważ przy normalnych wartościach pH moczu bliskich 7 (5,5-7,2) rozpuszczalność szczawianu wapnia jest znikoma - 0,56 mg na 100 ml wody. Szczawian wapnia osiąga maksymalną rozpuszczalność przy pH poniżej 3,0.

Stopień opadów zależy od:

  • ze stosunku wapnia i szczawianu (osoby z hiperkalciurią emitują większą ilość szczawianu wapnia),
  • z obecności soli magnezu (niedobór magnezu zwiększa opady),
  • z nadmiaru lub braku substancji wspierających koloidalne właściwości moczu (cytryniany, celatyna, pirofosforany),
  • z nadmiernego wydalania szczawianów.

Objawy krystalurii u dzieci

Nadmierne wydalanie szczawianów

Może to być związane z nadmierną produkcją (najczęściej niezwiązaną z genetycznie określonymi wadami enzymów wątrobowych), ze zwiększoną absorpcją szczawianów w jelitach, a także z miejscowym tworzeniem się szczawianów w samych kanalikach nerkowych.

Nadmierna produkcja szczawianów jest możliwa w warunkach niedoboru witamin A i D, a także niedoboru egzogennego lub endogennego zaburzenia metabolizmu pirydoksyny. Jednocześnie rozwija się niedobór kwasów taurynowych i taurocholowych, aw rezultacie metabolizm kwasu glikocholowego zmienia się w kierunku nadmiernej produkcji szczawianu. U pacjentów z zaburzeniami metabolizmu kwasu moczowego (hiperurykemia) często występują kamienie szczawianowe. 80% pacjentów z dną wykazuje zwiększone stężenie kwasu szczawiowego we krwi.

Zwiększona absorpcja szczawianu

Pojawienie się tego objawu krystalurii jest możliwe dzięki dużemu spożyciu pokarmów bogatych w sole kwasu szczawiowego. Należą do nich warzywa liściaste (sałata, szczaw, szpinak), pomidor i sok pomarańczowy, buraki. Opisano genetycznie określony zespół enterooksalanu lub zespół Loka, w którym zwiększona absorpcja szczawianów w jelicie niewiele zależy od ich spożycia.

Miejscowe powstawanie szczawianów w nerkach jest najczęstszą przyczyną umiarkowanego szczawienia i zwiększonego tworzenia kryształów w moczu. Wiadomo, że błony komórkowe, w tym komórki nabłonka kanalikowego, składają się z przenikających się warstw białek i fosfolipidów. Zewnętrzna warstwa błony komórkowej zwrócona do światła kanalika jest utworzona głównie przez fosfatydyloserynę i fosfatydyloetanoloaminę.

Gdy fosfolipazy są aktywowane, zasady azotowe (serie i etanoloamina) są odcinane z błony i przekształcane w szczawian przez krótki łańcuch metaboliczny. Ten ostatni łączy się z jonami wapnia i zamienia się w szczawian wapnia. Aktywacja endogennych lub pojawienie się bakteryjnych fosfolipaz jest integralnym składnikiem odpowiedzi zapalnej.

Zwiększone wydalanie szczawianu wapnia

Zwiększone wydalanie szczawianu wapnia i krystalurii jest zawsze obecne w moczu pacjentów w aktywnej fazie odmiedniczkowego zapalenia nerek, co nie pozwala na zdiagnozowanie nefropatii dysmetabolicznej przez rodzaj szczawianu przed ustąpieniem zapalenia. Zwiększona aktywność fosfolipazy zawsze towarzyszy niedokrwieniu nerek dowolnej natury i aktywacji peroksydacji białek i lipidów. Niestabilność błon komórkowych o zwiększonej aktywności fosfolipazy jest stanem opisanym jako cecha dziedziczona poligenicznie. Objawy krystalurii i hiperoksalurii często towarzyszą wszelkim objawom alergii, zwłaszcza alergii oddechowych. Omówiono obecność skazy szczawianowej.

Markery kalcyfilaksji: fosfolipiduria, zwiększone wydalanie etanoloaminy w moczu, wysoka aktywność fosfolipazy C w moczu, zwiększone wydalanie anionów tworzących kryształy - szczawiany i fosforany.

Leczenie krystalurii u dzieci

Podczas leczenia przepisuje się dużo napoju (do 2 litrów na 1,73 m2), szczególnie wieczorem, przed pójściem spać.

Dieta w leczeniu krystalurii

Dzieciom zaleca się dietę z ziemniaków i kapusty bogatą w potas, ubogą w sole kwasu szczawiowego. Żywność zawierająca dużą ilość szczawianu (warzywa liściaste, buraki, pomidor i sok pomarańczowy) jest ograniczona. Przydatne potrawy wzbogacone potasem i magnezem - suszone owoce, chleb otręby, dynia, cukinia, bakłażan, kukurydza, a także świeże niesłodzone owoce.

Preparaty do leczenia krystalurii

Terapia lekowa polega na umówieniu się na wiosnę i jesień - w okresach naturalnego polepszenia oksalurii - miesięcznych kursów stabilizatorów błonowych. Przypisany do witamin A, B6, złożone preparaty zawierające witaminę E w połączeniu z innymi składnikami systemu antyoksydacyjnego, a także małe dawki magnezu (panangin lub asparkam). W przypadku ciężkiej i uporczywej hiperoksalurii przedstawiono przebiegi dimefosforanu - ksyfon lub dimefosfor.

Teraz znasz główne przyczyny i objawy krystalurii u dzieci, a także sposób leczenia krystalurii u dziecka. Zdrowie dla twoich dzieci!

Objawy i leczenie krystalurii

Skaza solna lub krystaluria u dzieci i dorosłych jest stanem bolesnym charakteryzującym się wzrostem poziomu krystalizujących soli w moczu. Patologia objawia się jako powikłanie chorób wirusowych lub bakteryjnych. W zdrowym ciele układ moczowy regularnie ewakuuje osady krystaliczne, niezależnie od ich ilości. Wraz z wprowadzeniem jakiejkolwiek infekcji następuje patologiczne naruszenie metabolizmu wody i soli, a mikrolity zaczynają się tworzyć. Procesowi temu towarzyszą pewne objawy lub nie ma wyraźnych objawów. Krystalurię określa się za pomocą badania laboratoryjnego - ogólnej analizy moczu.

Co staje się prowokatorem choroby?

Układ moczowy ewakuuje wraz z moczem wiele soli, żużli i toksyn. Skaza soli objawia się ciężką dysfunkcją układu moczowego i moczowego.

Krystaluria nie powstaje bezzasadnie i nie jest uważana za niezależną chorobę. Rozpoznaje się go jako powikłanie ostrego lub przewlekłego procesu patologicznego. Po złożeniu wniosku o opiekę medyczną na czas, pacjenci z krystalurią mogą liczyć na bardzo korzystne rokowanie. Nawet w okresie całkowitej remisji konieczne jest monitorowanie analizy moczu i regularne badania konsultacyjne z nefrologiem lub urologiem. Przyczyny skazy solnej można podzielić na zewnętrzne i wewnętrzne.

Przyczyny zewnętrzne

Czynniki prowokujące krystalurię niezwiązane ze zdrowiem organizmu:

W warunkach gorącego klimatu taka patologia może się rozwijać.

  • negatywne warunki życia (gorący klimat);
  • stosowanie twardej wody o niskiej jakości;
  • nieprzestrzeganie reżimu picia;
  • dieta zawiera pokarmy zawierające dużą ilość białka,
  • nadużywanie alkoholu;
  • hipowitaminoza;
  • nadużywanie sauny;
  • stosowanie leków - diuretyków, sulfonamidów, cytostatyków.
Powrót do spisu treści

Czynniki wewnętrzne

Głównym powodem pojawienia się krystalurii jest naruszenie procesów metabolicznych na poziomie komórkowym. Patologia prowokuje:

  • choroby zakaźne układu moczowego;
  • zakłócenie poziomu hormonów;
  • nieprawidłowy rozwój układu moczowo-płciowego;
  • genetyczne zaburzenia metaboliczne;
  • procesy onkologiczne.
Powrót do spisu treści

Główne objawy i rodzaje krystalurii

Skaza solna charakteryzuje się obecnością następujących objawów:

Krystalurię klasyfikuje się w zależności od związków chemicznych, które tworzą sole. Główne typy:

Fosfaturia

Ten typ krystalurii jest diagnozowany na podstawie wysokiej zawartości fosforanów wapnia i magnezu w organizmie. Irracjonalna żywność i duża liczba produktów, alkalizujących organizm - główne przyczyny fosfaturii. Infekcje sfery moczowo-płciowej organizmu mogą prowadzić do stanu patologicznego. Patogenne mikroorganizmy działają na kwas moczowy, rozszczepiając go. Z tego powodu ilość soli alkalicznych tworzących kryształy fosforanu wapnia wzrasta w moczu.

Postać wapnia ze szczawianu

Według statystyk ten rodzaj skazy solnej jest częściej diagnozowany w dzieciństwie. Krystaluria szczawianowo-wapniowa u dzieci objawia się nawet niewielkim wzrostem poziomu soli w moczu. Wzrost zawartości szczawianów w moczu dzieci jest spowodowany zwiększonym spożyciem wapnia z pokarmem. Jeśli u dziecka zdiagnozowano chorobę Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wówczas substancje te szybko dostają się do krwiobiegu z jelit. W rezultacie duża ilość soli osadza się w moczu.

Cystynuria

Wzrost stężenia soli cystyny ​​w organizmie powoduje podobny stan. Cystyna jest kwasem alifatycznym zawierającym siarkę. Ten aminokwas wspomaga strukturę peptydów i białek w organizmie. Odnosi się do słabo rozpuszczalnych związków w wodzie. Cystyna nie jest wydalana z nerek, co powoduje jej stopniową akumulację. Przyczyną cystynurii są uwarunkowane genetycznie patologie struktury nerek.

Uricorosis

Ten typ krystalurii jest bezobjawowy przez długi czas. Powodem jest wytrącanie się soli, które są częścią kwasu moczowego, którego wzrost stężenia ułatwia podział puryn, które pojawiają się w organizmie w następujących przypadkach:

Powstawanie takich soli przyczynia się do częstego stosowania kalafiora.

  • systematyczne spożywanie produktów o wysokiej zawartości puryn - kalafiora, brokułów i innych;
  • zwiększone wydalanie kwasu moczowego obserwowane ze względu na predyspozycje genetyczne;
  • długotrwałe stosowanie leków;
  • przewlekłe infekcje.
Powrót do spisu treści

Co jest używane do diagnozowania choroby?

Po starannym zebraniu wywiadu i ocenie stanu ogólnego pacjenta lekarz skieruje do badań laboratoryjnych i badań instrumentalnych. Główne typy badań przedstawiono w tabeli:

Szczawian krystaliczny u dzieci

Oxaluria (od greckiego. Oxalis - „szczaw”, uron - „mocz”) - choroba spowodowana zwiększoną zawartością moczu szczawianu wapnia, który jest uwalniany wraz z nim w postaci kryształów. W medycynie izoluje się pierwotną szczawianę i wtórne szczawienie. Podstawowa jest dziedziczna, podczas gdy wtórna jest spowodowana spożyciem przez ludzi produktów zawierających kwas szczawiowy i jego sól.

Oksaluria jest związana z upośledzonym metabolizmem mineralnym w organizmie człowieka, a także z niedostateczną pracą jelit i zwiększonym wchłanianiem wapnia do krwi. Szczawian wapnia wytrąca się z powodu niedoboru magnezu. Przy określaniu bilansu witamin występuje obniżona zawartość w przypadku szczawianu witamin A, B6.

Etiologia oksalurii jest bardzo zróżnicowana. Obejmuje ona zarówno zaburzenia dziedziczne (z rozwojem pierwotnej szczawicy), jak i różne procesy patologiczne w przewodzie pokarmowym, czynnik pokarmowy.

Główne przyczyny rozwoju oksalurii obejmują:

- Wady enzymów, które wpływają na wchłanianie szczawianu wapnia i jego usuwanie z organizmu. Takie wady są zazwyczaj dziedziczne.

- Nadmierne ilości szczawianu (szczaw, czekolada, kakao, rabarbar, pieprz) są spożywane z jedzeniem.

- choroba Crohna (przewlekła choroba przewodu pokarmowego).

- Obecność różnych stanów patologicznych jelita, wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Przykładem jest niedobór pałeczek kwasu mlekowego, co prowadzi do naruszeń w procesie degradacji szczawianów w przewodzie pokarmowym. Absorpcja szczawianu jest wzmocniona. Terapia takich stanów opiera się na zastosowaniu probiotyków w celu przywrócenia mikroflory jelitowej.

- Chirurgia, w szczególności chirurgia jelit.

- Brak witaminy A i witaminy B6, nadużywanie kwasu askorbinowego.

- Niekorzystne czynniki środowiskowe.

W niektórych przypadkach, w zależności od warunków, w których rozwija się choroba, szczawiani są podzielone na kilka grup:

• Pierwsza grupa. Charakteryzuje się obecnością poligenicznie odziedziczonych nefropatii z powodu patologii kwasu szczawiowego, które przejawiają się w niestabilnych stanach błon komórkowych nerek.

• Grupa 2 - szczuromocz u dzieci z różnymi chorobami układu moczowego (kłębuszkowe zapalenie nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek itp.). Przyczyną oksalurii jest wtórny proces patologiczny w błonach komórkowych nerek w wyniku występowania podstawowej choroby nerek.

• 3. grupa - obecność nefropatii, rozwinięta w warunkach niekorzystnych warunków środowiskowych.

U dorosłych, a także u dzieci po 5 latach, objawy choroby są następujące: ból w okolicy lędźwiowej, ból brzucha, zwiększone oddawanie moczu, napady kolki nerkowej, zmęczenie, analiza moczu ujawniają obecność białka, komórek krwi (leukocyty, erytrocyty), szczawiany.

Duże złogi szczawianów w nerkach mogą powodować zaburzenia krążenia krwi, rozwija się ogniskowa martwica i zapalenie nerek. Tworzenie się kamienia jest zwykle związane z zaburzeniami równowagi koloidalnej z powodu produktów zapalenia w roztworze moczu. Możliwe zaburzenia neurologiczne w postaci nerwicy, częstych bólów głowy.

Zwykle szczuromocz u dzieci w wieku przedszkolnym może przebiegać bez żadnych objawów klinicznych. W tym przypadku oksalurię rozpoznaje się za pomocą mikroskopowego badania moczu. Celem badania jest określenie ilościowej zawartości szczawianu w moczu.

Ciężka oksaluria charakteryzuje się dużymi złogami soli w tkankach nerek, aw konsekwencji rozwojem nefrokalcynozy. Często sama nefrokalcynoza staje się przyczyną niewydolności nerek.

W ciężkich przypadkach szczawiu stwierdza się objawy zmian mięśniowych i kostnych. Oksaluria może wystąpić w połączeniu z chorobami skóry i układu oddechowego.

Diagnostyka laboratoryjna jest główną metodą diagnostyczną wykrywania oksalurii. Może być stosowany do wykrywania: wzrostu zawartości szczawianu podczas analizy biochemicznej moczu, krystalurii szczawianowej, mikroproteinurii, mikrocytrocyturii, markerów niestabilnego stanu cytomembran i braku jakichkolwiek wyraźnych wskaźników dysfunkcji kanalików.

Główne metody leczenia szczawianu obejmują leki, a także wyznaczenie specjalnej diety w celu uniknięcia spożycia pokarmu pacjenta, zawierającego w swoim składzie kwas szczawiowy w dużych ilościach. Operacja jest stosowana w przypadku powikłań szczurów.

Jednym ze sposobów zwalczania oksalurii jest zwiększenie dziennej ilości zużywanej wody o 50% (objętość zalecanego płynu jest zalecana zgodnie z wiekiem pacjenta), ponieważ pomaga zmniejszyć stężenie krystaloidów w moczu. Taka wizyta jest możliwa w przypadku normalnego funkcjonowania nerek i układu krążenia. Ponadto, pacjenci są pokazywani biorąc dodatkowy napój wieczorem, przed snem, podczas gdy pierwszeństwo mają wody mineralne (przyjmowane przez około 2 tygodnie) zawierające wodorowęglan, wodorowęglan sodu, itp.

Leczenie farmakologiczne opiera się obecnie na wykorzystaniu:

- Stabilizatory membranowe i przeciwutleniacze. Tak więc, w leczeniu szczawianu, witamina A jest przepisywana (codziennie 1000 IU rocznie) w połączeniu z witaminą E (nie przekraczać dawki 15 mg / dzień). Przebieg przyjmowania witamin wynosi 3 tygodnie, odbywa się co kwartał. Ponadto stosuje się witaminę B6 (1-3 mg / kg dziennie), witaminę B2 (2,5-5 mg dziennie), korzystne jest stosowanie dwóch witamin. Skuteczne stosowanie leku Dimefosfona (15% roztwór) - 30 mg / kg dla trzech dawek. Zazwyczaj lek jest przepisywany dzieciom z astmą oskrzelową lub atopowym zapaleniem skóry.

- Lek Ksidifon (2% roztwór), który reguluje metabolizm wapnia w organizmie na poziomie komórkowym, a także zapobiega osadzaniu się jego soli w tkankach, hamuje nadmierną aktywność fosfolipaz. Dawkowanie - 10-20 mg / kg na dobę w dwóch dawkach.

- Enterosorbenty (na przykład Enterosgel). Mianowany, gdy pacjent mieszka w regionie o niekorzystnym otoczeniu.

- Probiotyki w celu poprawy stanu mikroflory jelitowej.

Zaleca się również leczenie balneologiczne jako wydarzenie o charakterze regeneracyjnym (ośrodki Mineralnye Vody. Zheleznovodsk, Piatigorsk, Kislovodsk itp.).

Tradycyjna medycyna w leczeniu oksalurii sugeruje stosowanie odwaru z owsa (1 szklanka owsa na 2 litry wody, rosół gotować, szczep, wziąć jedną szklankę 2 razy dziennie), drożdże piwne (wlać 15 g drożdży do szklanki gorącej wody, odczekać chwilę, następnie pić ), herbatki ziołowe (przed ich użyciem należy skonsultować się ze specjalistą).

W leczeniu szczawianów dieta odgrywa tę samą ważną rolę, co inne metody leczenia (leki, chirurgia). Z pomocą diety medycznej możliwe jest nie tylko poprawienie stanu pacjenta, ale także zapobieganie dalszemu tworzeniu się soli, optymalizacja równowagi woda-sól poprzez usuwanie pokarmów, które są źródłem kwasu szczawiowego z diety pacjenta.

W przypadku oksalurii dieta u dzieci jest podobna do diety dorosłych. Zanim przejdziesz na dietę, powinieneś skonsultować się z lekarzem, który opracuje schemat przyjmowania pokarmu na podstawie danych osobowych pacjenta.

Pokarmy, które powinny być wyłączone z diety z oksalurią: żywność zawierająca kwas szczawiowy (rabarbar, figa, szpinak, kakao, szczaw itp.), Bogate zupy mięsne, tłuste potrawy, buliony, wędzone produkty, przyprawy, pikle, pikantne przyprawy, pikle, naczynia z żelatyną (galaretowate, galaretowate itp.).

Produkty zalecane dla szczawiu: owoce (przyczyniają się do usuwania szczawianów z organizmu), produkty z witaminą B6 (jęczmień, gryka, proso, płatki owsiane, śliwki, wodorosty itp.), Warzywa bogate w błonnik i pektyny.

Jednak nie wszystkie warzywa mogą być spożywane w przypadku oksalurii. Diety dla dzieci powinny zawierać ograniczoną liczbę ziemniaków, marchwi, pomidorów, cebuli i buraków (także u dorosłych). Powinien monitorować ilość spożywanych jagód, czarnych porzeczek. Olej w diecie z oksalurią jest dozwolony w małych ilościach i głównie warzywnych.

Podczas diety używa się gotowanego mięsa i ryb. Dopiero po takim zabiegu mogą być pieczone, pieczone lub gotowane. Gotowanie stosuje się w celu zmniejszenia zawartości zasad purynowych.

Zawartość soli i węglowodanów powinna być zmniejszona w czasie diety. Normalnie, przybliżona dzienna dawka składników odżywczych powinna wynosić: białka - 100 g, węglowodany - nie więcej niż 550 g, tłuszcze - 70 g. Żywienie frakcyjne: do 6 posiłków dziennie z ciężkimi napojami.

Krystaluria u dzieci i dorosłych występuje na tle chorób towarzyszących, które są zaraźliwe lub wirusowe. Jest to patologia, w której w moczu tworzą się małe kryształy soli. U zdrowych dzieci (a także dorosłych) układ moczowo-płciowy radzi sobie z uwalnianiem opadów, niezależnie od ich ilości. Ale w ciele dotkniętym jakąkolwiek chorobą proces ten jest zakłócany, w wyniku czego sole są osadzane, tworząc kryształy.

Kryształy moczu

Krystaluria występuje pod wpływem wielu czynników. Nie ostatnią rolę w rozwoju choroby odgrywają leki zawierające sulfanilamidy (Atrima, Biseptol, Septrin i inne).

W praktyce medycznej, w celu ułatwienia diagnozy i leczenia, postanowiono oddzielić przyczyny, które powodują rozwój krystalurii, w dwóch kategoriach: zewnętrznej i wewnętrznej.

Obejmują one to, co pacjent może zmienić samodzielnie:

Miejsce zamieszkania. Suchy i gorący klimat może powodować rozwój krystalurii, systematyczne przyjmowanie wody o podwyższonej twardości, regularne spożywanie pokarmów bogatych w białko, alkoholizm, częste wizyty w wannie i innych podobnych obiektach o wysokiej temperaturze w pomieszczeniu, preparaty lecznicze. Oprócz sulfonamidów obejmują one cytostatyki i diuretyki.

Czynniki wewnętrzne wynikają głównie z trudnych do zmiany procesów.

Wrodzone nieprawidłowości w rozwoju układu moczowo-płciowego, Zaburzenia genetyczne w metabolizmie, Zakażenia, które uderzają w układ moczowy, Zaburzenia w tle hormonalnym, Przede wszystkim siedzący tryb życia.

Należy zauważyć, że krystaluria rozwija się u dzieci i dorosłych zarówno wtedy, gdy połączenie powyższych przyczyn i pod wpływem pewnych czynników prowokujących.

Krystaluria jest podzielona na kilka typów w zależności od tego, które sole ulegają krystalizacji.

Gatunek ten jest najczęściej diagnozowany u dzieci. Choroba występuje w wyniku naruszenia procesu metabolicznego szczawianu wapnia. Pojawia się nawet przy niewielkim wzroście zawartości soli w moczu, ponieważ te ostatnie charakteryzują się zwiększoną zdolnością do krystalizacji. Wzrost stężenia kryształów szczawianu wapnia w organizmie dziecka wynika z jego odbioru wraz z pokarmem.

Jeśli dzieci mają zapalenie błony śluzowej jelit (choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), substancje te są szybko wchłaniane. W rezultacie w moczu pojawia się duża liczba kryształów soli.

Należy zauważyć, że krystaluria nie ma wpływu na wzrost i rozwój dzieci.

Występuje na tle zakażenia układu moczowo-płciowego organizmu. Bakterie chorobotwórcze wpływają na kwas moczowy, dzieląc go. W wyniku tego zwiększa się zawartość soli alkalicznych w moczu podczas wytrącania, w którym tworzą się kryształy fosforanów wapnia.

Krystaluria w tej formie nie przejawia się długo. Powstały w wyniku wytrącania się soli składników kwasu moczowego. Ten ostatni rozwija się w rozszczepianiu puryn. Powodem tego patologicznego procesu jest:

Regularne spożywanie pokarmów bogatych w purynę. Należą do nich brokuły, szparagi, kalafior itp. Aktywna synteza kwasu moczowego. Najczęściej proces ten obserwuje się ze względu na predyspozycje genetyczne pacjenta, stosowanie pewnych leków przez długi czas, infekcje przewlekłe. W diagnostyce urykorozy wykrywana jest zwiększona zawartość białka w analizie moczu. A także pojawienie się małych skrzepów krwi.

Ten rodzaj rozwija się dzięki temu, że w ciele gromadzi się duża ilość cystyny. Ten aminokwas należy do słabo rozpuszczalnych cząsteczek. Nerki zwykle nie przetwarzają cystyny, w wyniku czego systematycznie gromadzą się w kanalikach nerkowych. Krystaluria powstaje najczęściej na tle zaburzeń genetycznych w strukturze nerek.

Objawy choroby praktycznie nie różnią się od siebie i zależą od tego, jaką formę nabrała krystaluria. Niestety, w początkowych stadiach patologii bardzo rzadko się objawia. Kiedy proces rozwinął się dość szeroko, obraz kliniczny wygląda następująco:

Pacjent zaczyna pić mniej. W rezultacie mocz jest wydalany w niewielkich ilościach, występuje ból głowy, którego przyczyny są trudne do ustalenia, występuje zespół bólowy, zlokalizowany w okolicy lędźwiowej lub brzucha. Występują fałszywe lub częste popędy Dyskomfort, który występuje podczas oddawania moczu.

Obecność krystalurii może wskazywać, że skrzepy krwi pojawiają się w moczu. Ma matowy odcień i nieprzyjemny zapach.

Ważne jest, aby pamiętać, że wszystkie powyższe objawy pasują do opisu większości patologii układu moczowo-płciowego.

Diagnoza krystalurii eliminuje choroby, które mają te same objawy. Przede wszystkim od pacjenta pobierana jest próbka moczu. Podczas wykrywania odchyleń od normalnych wskaźników lekarz przeprowadza dodatkowe procedury diagnostyczne, ponieważ obecność kryształów soli nie wskazuje jeszcze na patologię. Jedynym wyjątkiem jest cystyna. Obecność kryształów tego aminokwasu zawsze wskazuje na płynącą krystalurię.

Aby uzyskać bardziej szczegółowe badanie choroby, wykonuje się badanie rentgenowskie dróg moczowych, cystoskopię i ultrasonografię pęcherza moczowego.

Krysturia u dzieci i objawy

Krystaluria to obecność kryształów soli w moczu. Często dolegliwości występują z powodu zmiany bakteryjnej lub wirusowej, po której leczeniu znika. Pod wpływem poszczególnych czynników rozpuszczalne sole krystalizują i osiadają. Dlatego musisz znać krystalurię - co to jest i jak sobie z tym poradzić.

Przyczyny patologii

Krystaluria u dzieci (jak u dorosłych) może wystąpić z powodu różnych czynników, w tym przyjmowania leków, w tym sulfonamidów. Przyczyny choroby dzielą się na dwie grupy.

Czynniki wewnętrzne

Manifestuj na tle procesów, które są trudne do zmiany:

  1. Zakażenie dróg moczowych.
  2. Wrodzone patologie układu moczowo-płciowego.
  3. Pasywny styl życia.
  4. Nierównowaga hormonalna.
  5. Nieprawidłowości genetyczne prowadzące do zaburzeń metabolicznych.

Czynniki zewnętrzne

Ta kategoria zawiera to, co człowiek może zmienić na własną rękę, czasami nawet bez pomocy specjalistów.

  1. Nadmierne spożycie napojów alkoholowych.
  2. Regularne picie twardej wody.
  3. Zbyt gorący i suchy klimat.
  4. Częste wizyty w saunach, łazienkach i innych pomieszczeniach o wysokich temperaturach.
  5. Przyjmowanie leków z sulfonamidami, lekami moczopędnymi i cytostatykami.

Rozwój krystalurii przyczynia się do połączenia powyższych przyczyn i wpływu poszczególnych czynników.

Oznaki choroby

Wszystkie jego gatunki mają podobne objawy krystalurii, chociaż anomalia jest bardzo rzadko diagnozowana na początkowym etapie. Oto kilka objawów, które wskazują na jego wystąpienie:

  • nieuzasadniony ból głowy;
  • częste lub fałszywe oddawanie moczu;
  • rozwój nefropatii i innych chorób nerek;
  • osoba zużywa mniej płynu;
  • ból brzucha lub dolnej części pleców;
  • dyskomfort podczas oddawania moczu.

Dowodem obecności choroby są takie objawy, jak pojawienie się skrzepów krwi w moczu. Ma nieprzyjemny zapach i staje się mętny.

Klasyfikacja

W ludzkim ciele sole dzielą się na trzy rodzaje: fosforany, moczany i szczawiany. Jeśli poziom jednego z nich przeważa nad innymi, rozwija się krystaluria.

Forma szczawianu wapnia

Choroba prawie zawsze wpływa na nerki i jest wykrywana u dzieci z zaburzeniami metabolizmu kwasu szczawiowego. Krystaluria oksolanowo-wapniowa prowadzi do sedymentacji na kanalikach nerkowych i tkankach szczawianu wapnia. W cięższym przebiegu choroby dochodzi do osadu na naczyniach włosowatych i narządach.

Pierwotny typ jest spowodowany predyspozycją genetyczną, podczas gdy mniejszy typ jest spowodowany nadmiernym spożyciem żywności bogatej w kwas szczawiowy. Brak witamin z grupy B niekorzystnie wpływa na wchłanianie substancji, w wyniku czego zaburza się praca narządów wewnętrznych i dochodzi do niewydolności nerek.

Humorystyczna forma

Choroba rozwija się z powodu nadmiaru moczanów w organizmie, gdy kwas moczowy jest wytwarzany przez nerki w znacznej ilości. Podstawowy pogląd wynika ze zwiększonej lub zmniejszonej aktywności enzymatycznej w procesie metabolizmu kwasu moczowego. Wtórne powstaje na tle długotrwałego stosowania cytostatyków lub diuretyków tiazydowych. Częstymi przyczynami choroby są niedokrwistość hemolityczna typu przewlekłego lub szpiczaka mnogiego.

Cystynuria

Ta forma choroby powoduje wysokie stężenie soli cystyny. Cystyna jest aminokwasem związanym z mikrocząstkami, które nie łączą się dobrze z płynem. Substancja nie jest wchłaniana w nerkach, dlatego jest odkładana w kanalikach. Najczęściej cystynuria rozwija się z powodu wrodzonych zaburzeń struktury nerek.

Postać fosforanowa

Zdiagnozowany z rosnącym poziomem wapnia i magnezu, odnosi się do wtórnego rodzaju przyczyny choroby. Nadmierne spożycie produktów z tymi pierwiastkami śladowymi powoduje patologię. Walka z chorobą obejmuje przestrzeganie diety i normalizację soli w organizmie człowieka. W rzadkich przypadkach postać fosforanowa jest konsekwencją braku enzymów, co prowadzi do powstawania kamieni nerkowych.

Diagnostyka

Aby wykluczyć inne choroby, pacjent musi przejść analizę moczu na obecność krystalurii. W przypadku odchyleń od normy w uzyskanych wskaźnikach specjalista przesyła pacjentowi dodatkowe badanie. Obecność kryształów soli wciąż nie mówi o patologii. Krystaluria charakteryzuje się obecnością aminokwasu cystyny ​​w ludzkim moczu. Dodatkowo diagnoza choroby obejmuje ultrasonografię pęcherza moczowego, cystoskopię lub prześwietlenie rentgenowskie układu moczowo-płciowego.

Leczenie

Połączona terapia choroby obejmuje normalizację żywienia i reżim picia, leki. Nie zaleca się spożywania mięsa z kurczaka, wyrobów czekoladowych, sera, roślin strączkowych, wątroby, kawioru. Oksalaturię należy porzucić ze szczawiu, buraka, czekolady, mięsa, kakao, żurawiny, marchwi, szpinaku. W cystynurii jajka, twaróg, mięso i ryby są wyłączone z diety. Z leków lekarz przepisuje witaminę B6, Aevit, Canephron.

Uwaga! Leczenie krystalurii przeprowadza się w połączeniu z terapią mającą na celu zwalczanie dysbakteriozy przy użyciu Linex, Bifidobacterin i innych środków. W obecności infekcji przepisuje się uroseptics.

Według statystyk, krystaluria często występuje u dzieci, choroba jest diagnozowana u co trzeciego dziecka. Jeśli pojawią się jakiekolwiek objawy choroby, należy skontaktować się z lekarzem. Analizy i testy pokażą stężenie fosforanów, zasad i soli potasu w ludzkim moczu.

Dość częste u dzieci jest szczawianowo-wapniowa krystaluria. W tym artykule przyjrzymy się głównym przyczynom i objawom krystalurii u dzieci, a także opiszemy, w jaki sposób leczenie krystalurii jest przeprowadzane u dziecka.

Dlaczego krystaluria występuje u dzieci?

Istnieje kilka grup przyczyn. Jednym z nich jest zwiększone wytrącanie szczawianu wapnia w moczu. Mocz jest zawsze nasyconym roztworem szczawianu wapnia, ponieważ przy normalnych wartościach pH moczu bliskich 7 (5,5-7,2) rozpuszczalność szczawianu wapnia jest znikoma - 0,56 mg na 100 ml wody. Szczawian wapnia osiąga maksymalną rozpuszczalność przy pH poniżej 3,0.

Stopień opadów zależy od:

  • ze stosunku wapnia i szczawianu (osoby z hiperkalciurią emitują większą ilość szczawianu wapnia),
  • z obecności soli magnezu (niedobór magnezu zwiększa opady),
  • z nadmiaru lub braku substancji wspierających koloidalne właściwości moczu (cytryniany, celatyna, pirofosforany),
  • z nadmiernego wydalania szczawianów.

Objawy krystalurii u dzieci

Nadmierne wydalanie szczawianów

Może to być związane z nadmierną produkcją (najczęściej niezwiązaną z genetycznie określonymi wadami enzymów wątrobowych), ze zwiększoną absorpcją szczawianów w jelitach, a także z miejscowym tworzeniem się szczawianów w samych kanalikach nerkowych.

Nadmierna produkcja szczawianów jest możliwa w warunkach niedoboru witamin A i D, a także niedoboru egzogennego lub endogennego zaburzenia metabolizmu pirydoksyny. Jednocześnie rozwija się niedobór kwasów taurynowych i taurocholowych, aw rezultacie metabolizm kwasu glikocholowego zmienia się w kierunku nadmiernej produkcji szczawianu. U pacjentów z zaburzeniami metabolizmu kwasu moczowego (hiperurykemia) często występują kamienie szczawianowe. 80% pacjentów z dną wykazuje zwiększone stężenie kwasu szczawiowego we krwi.

Zwiększona absorpcja szczawianu

Pojawienie się tego objawu krystalurii jest możliwe dzięki dużemu spożyciu pokarmów bogatych w sole kwasu szczawiowego. Należą do nich warzywa liściaste (sałata, szczaw, szpinak), pomidor i sok pomarańczowy, buraki. Opisano genetycznie określony zespół enterooksalanu lub zespół Loka, w którym zwiększona absorpcja szczawianów w jelicie niewiele zależy od ich spożycia.

Miejscowe powstawanie szczawianów w nerkach jest najczęstszą przyczyną umiarkowanego szczawienia i zwiększonego tworzenia kryształów w moczu. Wiadomo, że błony komórkowe, w tym komórki nabłonka kanalikowego, składają się z przenikających się warstw białek i fosfolipidów. Zewnętrzna warstwa błony komórkowej zwrócona do światła kanalika jest utworzona głównie przez fosfatydyloserynę i fosfatydyloetanoloaminę.

Gdy fosfolipazy są aktywowane, zasady azotowe (serie i etanoloamina) są odcinane z błony i przekształcane w szczawian przez krótki łańcuch metaboliczny. Ten ostatni łączy się z jonami wapnia i zamienia się w szczawian wapnia. Aktywacja endogennych lub pojawienie się bakteryjnych fosfolipaz jest integralnym składnikiem odpowiedzi zapalnej.

Zwiększone wydalanie szczawianu wapnia

Zwiększone wydalanie szczawianu wapnia i krystalurii jest zawsze obecne w moczu pacjentów w aktywnej fazie odmiedniczkowego zapalenia nerek, co nie pozwala na zdiagnozowanie nefropatii dysmetabolicznej przez rodzaj szczawianu przed ustąpieniem zapalenia. Zwiększona aktywność fosfolipazy zawsze towarzyszy niedokrwieniu nerek dowolnej natury i aktywacji peroksydacji białek i lipidów. Niestabilność błon komórkowych o zwiększonej aktywności fosfolipazy jest stanem opisanym jako cecha dziedziczona poligenicznie. Objawy krystalurii i hiperoksalurii często towarzyszą wszelkim objawom alergii, zwłaszcza alergii oddechowych. Omówiono obecność skazy szczawianowej.

Markery kalcyfilaksji: fosfolipiduria, zwiększone wydalanie etanoloaminy w moczu, wysoka aktywność fosfolipazy C w moczu, zwiększone wydalanie anionów tworzących kryształy - szczawiany i fosforany.

Leczenie krystalurii u dzieci

Podczas leczenia przepisywanych jest wiele napojów (do 2 litrów na 1,73 m2), szczególnie wieczorem, przed snem.

Dieta w leczeniu krystalurii

Dzieciom zaleca się dietę z ziemniaków i kapusty bogatą w potas, ubogą w sole kwasu szczawiowego. Żywność zawierająca dużą ilość szczawianu (warzywa liściaste, buraki, pomidor i sok pomarańczowy) jest ograniczona. Przydatne potrawy wzbogacone potasem i magnezem - suszone owoce, chleb otręby, dynia, cukinia, bakłażan, kukurydza, a także świeże niesłodzone owoce.

Preparaty do leczenia krystalurii

Terapia lekowa polega na umówieniu się na wiosnę i jesień - w okresach naturalnego polepszenia oksalurii - miesięcznych kursów stabilizatorów błonowych. Zalecane są witaminy A, B6, złożone preparaty zawierające witaminę E w połączeniu z innymi składnikami systemu antyoksydacyjnego, a także małe dawki magnezu (panangin lub asparkam). W przypadku ciężkiej i uporczywej hiperoksalurii przedstawiono przebiegi dimefosforanu - ksyfon lub dimefosfor.

Teraz znasz główne przyczyny i objawy krystalurii u dzieci, a także sposób leczenia krystalurii u dziecka. Zdrowie dla twoich dzieci!

Krystaluria jest chorobą związaną z nadmiarem soli, moczanu i piasku w moczu.

Zwykle w ludzkim moczu obecne są różne sole, ale na tle chorób wirusowych i bakteryjnych nie rozpuszczają się.

Tworzą się kryształy, które osadzają się i osadzają na ścianach układu moczowego ciała. To właśnie ten proces prowadzi do powstawania kamieni nerkowych.

Przyczyny choroby

Wszystkie czynniki powodujące naruszenie metabolizmu soli w organizmie można podzielić na dwie kategorie: zewnętrzną i wewnętrzną:

  1. Do warunków zewnętrznych należy uwzględnić te powody, dla których mamy możliwość wpływania na nie i ich zmiany. Żyje się w niekorzystnym dla organizmu klimacie - suchym, systematycznym spożywaniu twardej wody i żywności bogatej w białko, hipowitaminozie, nadużywaniu alkoholu, niektórych leków (diuretyki, sulfonamidy, cytostatyki).
  2. Czynniki wewnętrzne obejmują zaburzenia metaboliczne w organizmie związane z predyspozycją genetyczną; wrodzone nieprawidłowości w rozwoju układu moczowo-płciowego i chorób zakaźnych; niewydolność hormonalna; bezruch ciała przez długi czas.

Odmiany osadu nerkowego

W zależności od tego, jaka sól osadza się na ścianach naczyń krwionośnych i tworzy kryształy, krystaluria dzieli się na takie typy.

Szczawian wapnia

Krystaluria szczawianowo-wapniowa występuje najczęściej u dzieci. Zazwyczaj pojawia się najpierw w szkole lub w okresie dojrzewania, z całkowitą analizą moczu.

Występuje zwiększone stężenie szczawianu wapnia. Zależy od samej substancji, która jest podatna na zdolność do wzmacniania i szybkiego tworzenia kryształów.

Szczawian Krystaliczny wapń

Zwiększenie stężenia soli oksolanowych u dziecka wiąże się z przyjmowaniem identycznych substancji z pożywieniem.

W procesach zapalnych błony śluzowej jelit sole te są aktywnie absorbowane. Występuje w chorobach takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna.

Choroba nie wpływa na odchylenia we wzroście i rozwoju całego ciała dziecka.

Fosfaturia

Gatunek ten powstaje w wyniku infekcji układu moczowo-płciowego organizmu.

Szkodliwe mikroorganizmy rozkładają kwas moczowy, więc mocz staje się głównie zasadowy. W związku z tym tworzenie kryształów soli fosforanu wapnia.

Uricorosis

Gdy kwas moczowy wytrąca się w niedopuszczalnym tempie, tworzy się krystaluria. Ponieważ kwas moczowy powstaje w wyniku rozkładu puryn.

Ten rodzaj choroby występuje przy nadmiernym spożyciu pokarmów zawierających ogromną ilość puryn. Należą do nich pokarmy zawierające białka, alkohol, kalafior i brokuły, szparagi, orzechy i fasolę.

Uricoroza może również wystąpić z powodu zwiększonej syntezy tego kwasu w organizmie człowieka. Wynika to często z predyspozycji genetycznych.

Przyjmowanie pewnych leków przez dość długi okres czasu może również wywołać ten rodzaj choroby.

I wreszcie wskaźnik, taki jak przewlekła choroba zakaźna, jest bezpośrednią konsekwencją naruszenia.

Cystynuria

Bardzo rzadki typ krystalurii. Jest przenoszony na poziomie genetycznym i jest związany ze złą strukturą nerek.

Cystyna jest aminokwasem, który w związku z tym ulega słabemu rozpuszczaniu, ulega także słabej absorpcji w kanalikach nerkowych.

W rezultacie dochodzi do choroby takiej jak cystynuria.

Obraz kliniczny jest zamazany

Rozpoznanie choroby na pierwszych etapach jest prawie niemożliwe, ponieważ nie ma wyraźnych objawów.

Jeśli wystąpią objawy, można je pomylić z innymi problemami zdrowotnymi. Jednak znaczenie wykrywania choroby jest ogromne.

Rzeczywiście, na wczesnym etapie leczenia występuje znacznie szybciej i zapobiegnie poważnym konsekwencjom.

Należy zwracać uwagę na ból pleców, który często odpisujemy na rwy kulszowej lub hipotermii. Powinieneś być ostrzegany przez częste i bolesne oddawanie moczu, wysokie ciśnienie krwi, małą ilość moczu.

Najbardziej charakterystyczne objawy krystalurii obejmują mętny kolor moczu, z wydzieliną krwi, która ma ostry nieprzyjemny zapach.

Możesz sprawdzić mocz pod kątem obecności kryształów w domu. Umieść poranny mocz w ciemnym miejscu na jeden dzień. I patrz.

Jeśli na ścianach słoika pozostanie biała powłoka, oznacza to zwiększone stężenie fosforanów, zasad i soli potasu.

Czerwone kryształy wskazują na nadmiar kwasu moczowego. Osad czarnego lub czerwonawego koloru wskazuje na nagromadzenie szczawianów w organizmie.

Najbardziej wyraźne objawy to ostry ból w pachwinie i pod pępkiem, a także w okolicy lędźwiowej. Wysoka temperatura Obrzęk kończyn.

Algorytm działań lekarza

Choroba charakteryzuje się silnym bólem i lokalizacją. Przede wszystkim w trakcie diagnostyki przeprowadzana jest ogólna analiza moczu, a dzięki jej wynikom możemy ocenić odchylenia.

Jeśli mocz ma kwaśne środowisko, najprawdopodobniej występuje zwiększona ilość szczawianów i moczanów. W przypadku nasyconej kompozycji alkalicznej zwykle występują fosforany, których obecność prowadzi do kamicy moczowej.

Nadmierne spożycie kwaśnych pokarmów wpływa na zwiększoną zawartość szczawianu. Może to być szczaw, jabłka, pomarańcze. Dlatego lekarz musi dowiedzieć się, jaką żywność spożył pacjent przed rozpoczęciem testu przez ostatnie 4-5 dni.

Po ogólnej analizie moczu wykazano, że odchylenia od normy istnieją, wykonują prześwietlenie dróg moczowych, cystoskopię i ultrasonografię pęcherza moczowego.

Przy złożonej kombinacji wszystkich wyników badań zalecany jest przebieg leczenia.

Jak leczyć pacjenta?

Obróbkę krystalurii w każdym przypadku wybiera się oddzielnie.

Kompleksowa terapia obejmuje szereg działań:

  • regulacja metabolizmu wody w organizmie;
  • dieta w zależności od rodzaju choroby;
  • przyjmowanie witamin i leków.

Przede wszystkim zaleca się picie dużej ilości płynów, do 2,5 litra płynu dziennie. Zwłaszcza wieczorem, przed snem. Brak płynu w organizmie prowadzi do trudnych wniosków dotyczących soli w moczu.

Wyznaczono dietę z kapusty ziemniaczanej, zgodnie z którą potas będzie spożywany w wystarczających ilościach, a niepożądane sole kwasu szczawiowego zostaną zredukowane do minimum.

Produkty o wysokiej zawartości szczawianów są ograniczone. Takie jak warzywa liściaste, buraki, soki pomidorowe i pomarańczowe.

Przydatne suszone owoce, chleb otręby, dynia, cukinia, ogólnie wszystko, co zawiera dużą ilość potasu i magnezu.

Terapia farmakologiczna polega na powoływaniu witamin A, B i E. Również małe dawki magnezu zawarte w preparatach panangin lub asprakam. Zwykle mianowany Canephron, Cystone, Fitolysin.

Są odpowiednie dla wszystkich chorób układu moczowo-płciowego, które leki wybrać, biorąc pod uwagę twoje ciało i zakres choroby, lekarz doradzi.

Tak więc, leczenie określonego typu krystalurii jest zredukowane do zminimalizowania tworzenia pewnych kryształów w moczu.

Po wnikliwej analizie wszystkich analiz, identyfikując charakter odchylenia, wyznaczono szereg środków w celu wyeliminowania tego rodzaju naruszenia.

Choroba jest stosunkowo łatwo wyleczona za pomocą specjalnych diet, sezonowego przyjmowania kompleksu witamin, przepisywanych leków.

Obserwując wszystkie instrukcje lekarza prowadzącego, pozbędziesz się krystalurii i na zawsze zapomnisz, co to jest.

Zalecamy również przeczytanie:

Zakłócenie zdrowego metabolizmu szczawianu wapnia w organizmie prowadzi do rozwoju patologii zwanej krystalizacją szczawianowo-wapniową. To odchylenie często występuje u dzieci. Krystaluria jest nadwyżką soli w organizmie, która z różnych powodów nie może być wyeliminowana w sposób naturalny.

Nawet dzieci są podatne na zatkanie ciała cząstkami piasku i solą.

Ogólne informacje

Nadmiar piasku lub różnych soli w organizmie człowieka nazywany jest „krystalurią” i jest dość powszechną chorobą. W ludzkim moczu występuje wiele różnych rodzajów soli. Układ moczowy o zdrowych funkcjach zapobiega przekształceniu osadu w kryształy.

Niekontrolowany rozwój patologii przy braku leczenia prowadzi do rozwoju patologii kamieni nerkowych.

Niezdrowy stan ze zwiększoną koncentracją soli z czasem staje się cięższą postacią. Sole zawarte w moczu krystalizują i wytrącają się. Osiedlają się na ścianach organów układu moczowego. Jeśli nadmiar soli jest zbyt duży, mogą osiąść na innych organach, na przykład śledzionie. W rezultacie prowadzi to do kamieni nerkowych.

Powrót do spisu treści

Przyczyny rozwoju

Lekarze nazywają nadczynność przytarczyc, zaburzenie metabolizmu fosforu i substancji wapniowych oraz zwiększenie ilości wapnia w surowicy, co jest jedną z głównych przyczyn rozwoju patologii. Inne powody są podzielone na:

Krystaluria rozwija się ze złych nawyków, niezdrowej diety, złej ekologii lub niepowodzeń w procesach metabolicznych.

Na zewnątrz znajdują się negatywne warunki klimatyczne (na przykład suchy klimat), które niekorzystnie wpływają na ludzkie ciało. Regularne spożywanie wody o zwiększonej twardości i żywności zawierającej wiele białek, nadużywanie leków moczopędnych, nadmierne spożywanie alkoholu - wszystko to nieuchronnie prowadzi do krystalurii.

Przyczyny wewnętrzne obejmują: upośledzone procesy metaboliczne na poziomie komórkowym, patologie genetyczne narządów układu moczowego, przedłużający się brak ruchliwości ciała z różnych powodów, przeszłe infekcje z powikłaniami. Zaburzenia hormonalne mogą również prowadzić do zaburzeń metabolicznych i wywoływać rozwój krystalurii.

Powrót do spisu treści

Rodzaje krystalurii

Sole obecne w organizmie człowieka dzielą się na kilka typów: szczawianów, moczanów i fosforanów. Przewaga jednego rodzaju soli określa nazwę krystalurii. Krystalurię dzieli się również na 2 typy w zależności od przyczyn: pierwotnej (spowodowanej dziedziczeniem) i wtórnej (spowodowanej niewłaściwą dietą lub negatywnym wpływem klimatu).

Powrót do spisu treści

Szczawian wapnia

Zasolenie szczawianowo-wapniowe występuje najczęściej i dotyczy głównie nerek.

Najczęściej taka krystaluria występuje u dzieci z zaburzeniami metabolizmu kwasu szczawiowego. Wynikiem tego naruszenia będzie sedymentacja szczawianu wapnia na kanalikach i tkankach nerek, aw przypadku ciężkiej postaci osad osiądzie na innych narządach i ścianach naczyń. Podstawowa forma jest spowodowana dziedziczną patologią. Enzymy odpowiedzialne za metabolizm kwasu szczawiowego mają bardzo słabą aktywność i nie wymieniają się w pełni.

Wtórny jest spowodowany nadmiernym spożyciem żywności, która obejmuje kwas szczawiowy. Brak witamin z grupy B negatywnie wpływa na przetwarzanie kwasu szczawiowego. Wynikiem będzie wytrącanie szczawianu wapnia na kanalikach nerek i zwężenie ich światła. Prowadzi to do rozwoju niewydolności nerek i upośledzenia funkcjonowania narządów.

Powrót do spisu treści

Humorous Crystalluria

Występuje z powodu nadmiaru moczanów i nadmiernego wydalania kwasu moczowego przez nerki. Pierwotna krystaluria moczanowa jest spowodowana wrodzoną patologią tych katalizatorów, które biorą udział w wymianie kwasu moczowego. Drugą przyczyną jest rozwój powikłań po długotrwałym leczeniu (diuretyki tiazydowe i leki cytotoksyczne). Szpiczak i przewlekła niedokrwistość hemolityczna mogą być przyczynami krystalurii moczanowej.

Powrót do spisu treści

Krystaluria fosforanowa

Występuje z nadmiarem fosforanów magnezu i wapnia. Często patologia jest drugorzędna. Niewłaściwa dieta i nadmiar pokarmów, które alkalizują organizm - główne przyczyny patologii. Łatwo jest pozbyć się takiej krystalurii. Konieczne jest znormalizowanie diety danej osoby, a równowaga soli w organizmie odzyska sama. Pierwotna krystaluria fosforanowa jest konsekwencją braku enzymów. Prowadzi do rozwoju choroby nerek. Rzadko spotykany.

Niektóre białka nie rozpuszczają się w organizmie i mogą zatkać zestalone cząstki nerki, powrócić do spisu treści

Cystynuria

Duża akumulacja soli cystyny ​​w organizmie powoduje cystynurię. Cystyna jest aminokwasem należącym do cząsteczek, które są słabo rozpuszczalne w cieczy. Cystyna nie jest przetwarzana w nerkach, co przyczynia się do jej stopniowego odkładania na kanalikach tych narządów. Często przyczyną cystynurii są zaburzenia genetyczne struktury nerek.

Powrót do spisu treści

Objawy i diagnoza

We wczesnych stadiach choroby jest dość trudne do wykrycia. Mocz nie ma objawów bólu. Być może uczucie lekkiego dyskomfortu w okolicy lędźwiowej, co zwykle jest ignorowane. Forma choroby nie jest różnym objawem, przy różnych typach krystalurii są one takie same. Wraz z rozwojem patologii występują następujące objawy:

  • krwawe krople pojawiają się w moczu;
  • oddawanie moczu boli;
  • chęć oddawania moczu staje się coraz częstsza, może powodować fałszywe popędy;
  • ból w dolnej części pleców, pachwina;
  • wzrost ciśnienia krwi;
  • temperatura ciała wzrasta.

Badanie moczu jest niewystarczające do postawienia ostatecznej diagnozy. Wyjątkiem jest cystynuria - kryształy cystyny ​​w moczu wskazują na rozwijającą się chorobę. W innych przypadkach kryształy soli nie są wiarygodnym wskaźnikiem diagnozy. Aby potwierdzić diagnozę po ogólnej analizie moczu, wykonuje się dodatkową analizę biochemiczną i przepisuje się USG nerek.

Powrót do spisu treści

Zasady leczenia krystalurii

Patologia jest szybko uleczalna. Metody leczenia dla każdego pacjenta są indywidualnie dobierane przez lekarza, koncentrując się na indywidualnych cechach ciała i cechach choroby. Po przejściu kursu terapeutycznego konieczne jest spożywanie dużej ilości wody - do 3 litrów dziennie. Większość wody, którą trzeba pić w krótkim czasie przed snem. Woda przyczynia się do szybkiego usuwania nadmiaru soli.

Kompleksowe leczenie obejmuje specjalną dietę, terapię lekami i lepsze picie.

Dieta składa się z takich pokarmów, które nasycają organizm potasem. Należą do nich warzywa i zioła, owoce i suszone owoce, mięso, orzechy, kakao, rośliny strączkowe, czarna herbata. Żywność, która składa się z soli szczawianowych, jest surowo zabroniona podczas całego cyklu leczenia. Właściwa dieta przyczynia się do szybkiego powrotu do zdrowia i jest dobrą metodą profilaktyczną.

Farmakoterapia obejmuje stosowanie kompleksów witaminowych A, B i E. Leki zawierające magnez są przepisywane. Należy pamiętać, że łatwość leczenia tej patologii nie oznacza niezależnej terapii. Kurs terapeutyczny powinien być przepisany przez lekarza po niezbędnych testach. Samoleczenie może prowadzić do poważnych konsekwencji.

Co to jest stanowisko w urologii

Zapalenie nerek, to zapalenie nerek - etiologia choroby i schemat leczenia