Leczenie pęcherza neurogennego u kobiet

Pęcherz neurogenny, w skrócie NMP lub dysfunkcja narządu, jest stanem patologicznym, w którym proces akumulacji i eliminacji płynu biologicznego z organizmu jest zaburzony. Dzieje się tak w sytuacjach, w których występują problemy z transmisją impulsów nerwowych do mózgu.

Przedstawiony stan nie jest chorobą niezależną. Zawsze występuje u pacjentów z innymi nabytymi lub przewlekłymi patologiami. Częstotliwość diagnozowania naruszenia jest taka sama wśród przedstawicieli obu płci, więc warto zastanowić się, w jaki sposób przeprowadzane jest leczenie. Pęcherzowi neurogennemu u mężczyzn i kobiet towarzyszą również różne objawy, ma kilka typów.

W praktyce urologicznej istnieją trzy typy NMP. W zasadzie klasyfikacja określa rozkład patologii z zależnością od objętości ciała. Oznacza to, że czynnik ten jest brany pod uwagę podczas procesu oddawania moczu, wraz z tym, ile pęcherza jest obecnie wypełniony.

NMP może być kilku odmian. Źródło: health-ua.com

Występuje dysfunkcja pęcherza:

  1. Hyperreflex - osoba odczuwa potrzebę wypróżnienia się, gdy niewielka ilość płynu biologicznego zgromadzi się w wydrążonym narządzie (mocz osiągnie niższy poziom lub nieco wyższy);
  2. Hiporefleks - notowany u pacjentów, którzy mają ochotę oddawać mocz, gdy ciało jest wypełnione moczem powyżej górnej granicy;
  3. Normoreflex - pragnienie zaczyna się w momencie, gdy płyn biologiczny znajduje się na środkowym poziomie, co uważa się za normalne.

Pęcherz neurogenny u kobiet może być dostosowany lub nieprzystosowany. Stany te są rozróżniane w zależności od tego, jak ciało jest jednolicie wypełnione moczem. W pierwszym przypadku płyn biologiczny jest równomiernie rozłożony, aw drugim występują skoki lub okresy, które powodują wystąpienie bólu z powodu zwiększonego ciśnienia. Na tym tle pacjenci często mają stan nietrzymania moczu.

Warto również zauważyć, że u mężczyzn i kobiet typu posturalnego występuje pęcherz neurogenny. Różni się od poprzednio opisanych odmian tym, że nieprzyjemne objawy można prześledzić tylko wtedy, gdy osoba jest w pozycji leżącej, stojącej, bez problemów.

Powody

Neurogenny pęcherz, którego leczenie leży w kompetencjach urologa, rozwija się w wyniku przerwania związku między impulsami nerwowymi a mózgiem, którego oddział jest odpowiedzialny za normalne i pełne funkcjonowanie tego narządu.

Przyczyny patologii i czynników prowokujących. Źródło: propochki.info

Ten stan może wystąpić z powodu niewłaściwego funkcjonowania ośrodków oddawania moczu w mózgu lub kręgosłupie. Eksperci identyfikują kilka prowokacyjnych patologii:

  • Zapalenie mózgu;
  • Tworzenie się guza;
  • Zapalenie nerwu po szczepieniu;
  • Zapalenie nerwu cukrzycowego;
  • Gruźlica;
  • Cholesteatoma;
  • Stwardnienie rozsiane;
  • Przepuklina kręgowa;
  • Urazy kręgosłupa i siniaki;
  • Udar;
  • Ciężka praca z uszkodzeniami nerwów w narządach miednicy;
  • Choroby i nieprawidłowości struktury mózgu i rdzenia kręgowego o wrodzonej naturze;
  • Uropatia obturacyjna;
  • Megalocista

Mechanizm rozwoju neurogennego osłabienia pęcherza jest dość skomplikowany. Ruch jelita jest złożonym procesem, który występuje na poziomie odruchu po napełnieniu organu płynem biologicznym. Jeśli jakakolwiek patologia lub zakłócenie w funkcjonowaniu układu ciała wywiera na nią negatywny wpływ, wówczas łańcuch odruchów, które wcześniej wykonywały normalne oddawanie moczu, zostaje przerwany i zaczynają pojawiać się różne problemy z nagromadzeniem, zatrzymaniem i wydaleniem moczu.

Dysfunkcja pęcherza neurogennego u dorosłych i dzieci przejawia się na różne sposoby. Na powagę obrazu klinicznego wpływa bezpośrednio przyczyna, która doprowadziła do wystąpienia tego zaburzenia. Po zaburzeniu unerwienia pęcherza można to samo zaobserwować w nerkach, odbytnicy, narządach rozrodczych.

Manifestacja

Omawiany stan jest specyficznym zaburzeniem, w którym wszyscy pacjenci skarżą się, że mają problemy z procesem wydalania płynu biologicznego (moczu) z organizmu. Jednakże, należy rozumieć, że wszystkie znaki, które zostaną opisane później, mogą występować pojedynczo lub w złożonych, a także mieć różne stopnie nasilenia.

Stanowi patologicznemu towarzyszą różne nieprzyjemne objawy. Źródło: 1lustiness.ru

Wśród głównych objawów eksperci zwracają uwagę na następujące kwestie:

  1. Nagła potrzeba wypróżnienia;
  2. Uczucie ciśnienia w podbrzuszu;
  3. Brak chęci oddania moczu lub nadmierna słabość;
  4. Niemożność utrzymania moczu;
  5. Opóźnienie płynu biologicznego w organizmie;
  6. Trudne oddawanie moczu.

Prawie wszyscy pacjenci, rozmawiając z urologiem, zwracają uwagę na fakt, że wcześniej pewny siebie strumień stał się powolny lub osłabiony. Ponadto ludzie są często dręczeni uczuciem, że narząd nie jest całkowicie wypróżniony, co powoduje uczucie zwiększonego ciśnienia w brzuchu. Rzadziej ludzie stają przed faktem, że aby rozpocząć proces oddawania moczu, powinni włożyć trochę wysiłku.

Wraz z tym pojawiają się kolejne nieprzyjemne objawy towarzyszące:

  1. Niemożność aktu wypróżnienia;
  2. Nietrzymanie stolca;
  3. Naruszenie cyklu miesiączkowego;
  4. Zmniejszone pożądanie seksualne
  5. Rozwój zaburzeń erekcji;
  6. Porażenie lub niedowład kończyn dolnych;
  7. Tworzenie się owrzodzeń troficznych i odleżyn;
  8. Zmiana chodu osoby;
  9. Wahania temperatury i wrażliwość na ból nóg.

W sytuacjach, w których dysfunkcja nerwowo-mięśniowa pęcherza nie jest diagnozowana w odpowiednim czasie, a patologia postępuje, górne części tego układu mogą być zaangażowane. Powoduje to następujące objawy związane z uszkodzeniem nerek, które łączą się z opisanymi objawami: gorączka, ból pleców lędźwiowych, utrata apetytu, suchość w ustach, nudności i wymioty (CRF).

Diagnostyka

Pęcherz neurogenny (objawy u kobiet i mężczyzn rozważano wcześniej), któremu towarzyszył kompleks niespecyficznych objawów i stanów, które mogą wystąpić w różnych patologiach. Dlatego lekarze zwracają szczególną uwagę na diagnostykę różnicową jakości.

Podczas standardowego badania wzroku pacjenta uwzględnia się obecność lub brak następujących wskaźników:

  • Blanszowanie skóry;
  • Zmniejszona masa ciała;
  • Obecność zapachu mocznika z ust;
  • Suche błony śluzowe;
  • Chwiejny spacer kaczki;
  • Obecność odleżyn lub blizn po leczeniu chirurgicznym;
  • Objawy przepukliny kręgosłupa;
  • Porażenie lub niedowład kończyn dolnych;
  • Edukacja w podbrzuszu w postaci guza;
  • Skargi na problemy z oddawaniem moczu (mokre ubrania, nienaturalny zapach moczu).

To jest podstawowe badanie pacjenta. Jeśli dana osoba nie może samodzielnie odpowiedzieć na pytania specjalisty lub ma takie choroby, które nie pozwalają na to, konieczne jest, aby ktoś z krewnych lub bliskich osób był w recepcji. Uwzględniane są również informacje wskazane na karcie ambulatoryjnej.

Wartości uroflowmetrii pacjenta są normalne. Źródło: en.ppt-online.org.jpg

Wśród instrumentalnych i laboratoryjnych metod diagnostycznych pierwszeństwo mają takie procedury:

  1. Kliniczne i biochemiczne badania krwi;
  2. Według badania Nychepenko analiza moczu jest powszechna, według Zimnitsky'ego;
  3. Urografia wydalnicza;
  4. Radiografia badania;
  5. Uretrocystografia;
  6. Cystoskopia;
  7. Badania ultradźwiękowe;
  8. Badanie radioizotopowe nerek;
  9. Urofluometria.

Sam pacjent lub jego krewni muszą brać czynny udział w podejmowaniu historii. Im bardziej szczegółowe i zgodne z prawdą informacje na temat ich stanu zdrowia, tym większe prawdopodobieństwo, że specjalista dokona prawidłowej diagnozy za pierwszym razem.

Leczenie

Ponieważ każdy pacjent ma obraz kliniczny i stopień nasilenia nieprawidłowości pęcherza, nie jest możliwe zasugerowanie pojedynczego schematu leczenia dla wszystkich. W każdym przypadku wybierana jest indywidualna taktyka terapii, a podejście musi koniecznie być wyczerpujące, w przeciwnym razie trudno jest osiągnąć pozytywną dynamikę.

Medicamentous

Jeśli istnieje taki stan jak opóźniony mocz w organizmie, konieczne jest picie leków, których działanie ma na celu rozluźnienie mięśni narządu. W tym przypadku stosuje się alfa-blokery, wśród których preferuje się Tropafen lub Phentolaminę, co określa wiodący specjalista.

Kiedy lekarze stają przed zadaniem przyczynienia się do szybkiej eliminacji płynu biologicznego z organizmu, konieczne jest stworzenie w ciele warunków zwiększonego ciśnienia, które wzmocnią ton mięśni wypieracza. Beta-adrenolityki, takie jak Inderal lub Carbohol, wykonują doskonałą robotę przy tym zadaniu.

Inderal jest stosowany w złożonej terapii lekowej. Źródło: easyshipozyjb.tk

Ponadto, w kompleksie terapii farmakologicznej pacjentów, którzy stanęli w obliczu takiego stanu, jak niezdolność do samodzielnego utrzymania moczu, gdy pęcherz jest pełny, lekarze stosują stymulatory alfa-adrenergiczne, takie jak Isadrin lub Efedryna, w celu stworzenia warunków zwiększonego napięcia zwieracza.

Bardzo ważna jest terminowa pomoc medyczna, ponieważ leczenie zachowawcze ma pozytywny efekt terapeutyczny tylko wtedy, gdy pacjent ma tylko niewielkie nieprawidłowości. Aby skonsolidować uzyskany wynik, zaleca się poddanie kursowi fizjoterapii.

Fizjoterapia

Taka procedura, jak aplikacje parafinowe, jest szczególnie popularna wśród lekarzy i pacjentów. Dzięki nim możesz pozbyć się wysokiego napięcia mięśniowego. Jeśli chodzi o przedstawicieli słabszej płci, zachęca się ich również do wykorzystywania czynników fizycznych w ich złożonym działaniu na organizm.

W zależności od rodzaju rozpoznanej patologii, metoda zostanie określona. Na przykład w przypadku formy hiperrefleksyjnej konieczne jest wykonanie zabiegów fizjoterapeutycznych o działaniu sympatykomimetycznym, a także przeciwskurczowych, które umożliwiają mięśniom wypieracza rozluźnienie i zmniejszenie zwieracza.

Ale w sytuacji z zaburzeniami hiporefleksji należy preferować manipulacje, które mają stymulujący wpływ na wypieracza. Dobrze jest, jeśli w kompleksie są procedury, które mogą wyeliminować skurcz, złagodzić stan zapalny, rozszerzyć naczynia krwionośne i poprawić krążenie krwi.

Wśród fizjoterapii szczególne miejsce zajmuje elektroforeza. Źródło: cistitus.ru

Dlatego, aby wyeliminować skurcz wypieracza, eksperci doradzają:

  • Wykonaj elektroforezę za pomocą Atropiny, Eufillin lub Plathillin (codziennie przez 15 minut, kurs wynosi 12 procedur);
  • Przeprowadzić elektroforezę z lekami, które eliminują skurcz;
  • Wystawiony na działanie ultradźwięków (5 minut dla każdego dotkniętego obszaru, codziennie przez 10-12 dni);
  • Aplikacje parafinowe (czas trwania jednej sesji wynosi od 30 do 45 minut, wykonywany codziennie przez 12-15 dni).

Gdy konieczne jest przywrócenie pracy struktur mięśniowych, zaleca się przeprowadzenie specyficznego leczenia, w którym na ciało wpływają pewne rodzaje prądów (warto robić manipulacje codziennie, a kurs trwa dziesięć dni). Możesz także wpływać na pęcherz poprzez terapię diadynamiczną. Czas trwania sesji nie przekracza 7 minut (maksymalnie 10 procedur).

Ponadto eksperci w dziedzinie urologii zaprezentowali całą gamę efektów fizjoterapii na organizm, co pozwala na normalizację pracy autonomicznego układu nerwowego. Wyświetlane są następujące informacje:

  1. Promieniowanie UV;
  2. Galwanizacja;
  3. Laseroterapia na podczerwień;
  4. Leczenie błotem.

Ważne jest, aby wziąć pod uwagę czas trwania procedur, a także ich liczbę. W stanie nietrzymania moczu pomaga radzić sobie z problemem stymulacji cewki moczowej lub odbytu szyi pęcherza. Procedurę można jednak wykonać tylko pod warunkiem zachowania systemu unerwienia.

Operacyjny

Natychmiast należy zauważyć, że operacja takich problemów jest bardziej objawowa. Istnieje wiele opcji tej operacji, ale najważniejsze są procedury mające na celu przywrócenie unerwienia pęcherza.

Taka interwencja jest trudna i czasochłonna, ale ze względu na fakt, że jest praktykowana od ponad 20 lat, możliwe jest osiągnięcie najbardziej pozytywnych wyników. Po takim leczeniu pacjent musi wykonywać gimnastykę, brać leki, być narażony na fizjoterapię.

Jeśli u mężczyzny lub kobiety rozpoznano pęcherz neurogenny, leczenie nie powinno być odkładane na dłuższy czas. Im szybciej kompleks terapeutyczny zostanie opracowany i w pełni wdrożony, tym większe prawdopodobieństwo, że pacjent wkrótce w pełni wyzdrowieje i powróci do normalnego życia.

Pęcherz neurogenny - cechy przebiegu i leczenia choroby u kobiet

Wśród wielu chorób układu moczowego pęcherz neurogenny u kobiet można nazwać jednym z najbardziej nieprzyjemnych i niewygodnych, którego leczenie jest długim i pracochłonnym, ale koniecznym warunkiem stabilnego funkcjonowania kobiecego ciała.

Pęcherz neurogenny nazywany jest naruszeniem naturalnego przebiegu oddawania moczu, podczas którego pęcherz jest kontrolowany wyłącznie przez rdzeń kręgowy, tracąc jakiekolwiek połączenie z ludzką świadomością.

Przyczyny

W przytłaczającej liczbie przypadków przyczyną rozwoju choroby są zaburzenia i choroby neurologiczne.

Błędem jest zakładanie, że pęcherz neurogenny jest chorobą niezależną, wymagającą jednoznacznego leczenia, ponieważ jest to zespół rozległy, przejawiający się znacznymi naruszeniami zbiornika lub nagromadzeniem (zdolność do gromadzenia moczu) i ewakuacją lub wydaleniem (funkcją moczu) funkcji narządu.

Jednoczesne zmiany pojawiają się na tle chorób lub zaburzeń neurologicznych i najczęściej towarzyszy im wiele innych objawów wpływających na funkcje innych narządów.

Przyczyny patologii:

  1. choroby mózgu (urazy, guzy, choroba Parkinsona, udary, itp.);
  2. choroby rdzenia kręgowego (przepuklina międzykręgowa, urazy itp.);
  3. patologie układu nerwowego (jako konsekwencja cukrzycy, zatrucia);
  4. wady wrodzone w rozwoju rdzenia kręgowego, kręgosłupa, narządów układu moczowego.

Objawy

Pęcherz neurogenny u kobiet może mieć trwałe i przerywane, rzadziej występujące objawy. Obraz kliniczny zależy od charakteru i ciężkości zaburzeń neurologicznych.

Choroba występuje w dwóch postaciach - hipoaktywnej i nadpobudliwej. Rozważ objawy charakterystyczne dla każdej formy choroby.

Postać hipoaktywna u kobiet charakteryzuje się:

  • brak lub znaczące zmniejszenie aktywnych skurczów pęcherza moczowego;
  • z wypełnionym bąbelkiem, trudnościami lub niemożliwością opróżnienia;
  • całkowite zatrzymanie moczu w wyniku braku ciśnienia dopęcherzowego;
  • powolne, słabe oddawanie moczu spowodowane znaczącymi próbami;
  • nagromadzenie nadmiaru (do 400 ml) resztkowego moczu;
  • po oddaniu moczu przedłużone uczucie pełności pęcherza.

Hiperaktywnej formie bańki neurogennej towarzyszą:

  • nagłe pośpiechy z częstym nietrzymaniem moczu;
  • ponaglać do opróżnienia, gdy pęcherz jest słaby (mniej niż 250 ml);
  • mała ilość lub brak resztkowego moczu;
  • trudności w oddawaniu moczu;
  • nadmierne pocenie się, podwyższone ciśnienie krwi, spazmatyczny ból w podbrzuszu;
  • ból w cewce moczowej;
  • prawdopodobieństwo udanego oddania moczu podczas stymulacji stref udowych i łonowych;
  • dominujące nocne oddawanie moczu, często fałszywe.

Choroba może prowadzić do powikłań z podobnymi objawami:

  • przewlekła niewydolność nerek;
  • wtórne wodonercze;
  • zapalenie pęcherza;
  • kamica moczowa;
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek.
Odnerwienie pęcherza moczowego na każdym etapie charakteryzuje się nie tylko dysfunkcją jego funkcji, ale także zjawiskami dystroficznymi. W konsekwencji pęcherz neurogenny jest często komplikowany przez śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego, które prędzej czy później, przy braku odpowiedniego leczenia, przepływa do mikrocystozy (kurczenie się i suszenie narządu).

Diagnostyka

W celu zdiagnozowania choroby stosuje się następujące kroki:

  • przyjmowanie historii;
  • testy laboratoryjne na infekcje i określenie ogólnego stanu ciała;
  • badanie w celu zidentyfikowania anomalii anatomicznych;
  • badanie neurologiczne.

Informacyjny zbiór wywiadu obejmuje badanie chorej kobiety pod kątem skarg, objawów, poprzednich chorób w poprzednich okresach życia, obecności urazów i interwencji chirurgicznych, złych nawyków, dziedziczności (choroby bliskich krewnych).

Zaleca się, aby kobieta przez krótki czas (kilka dni - tydzień) prowadziła dziennik codziennego oddawania moczu, w którym odnotowuje się ilość płynu spożywanego w ciągu dnia i czas wizyt w toalecie. Informacje uzyskane w kompleksie środków pozwolą specjalistom określić indywidualne cechy choroby każdego konkretnego pacjenta.

Badania laboratoryjne obejmują ogólne analizy moczu (określenie chemicznych i fizycznych właściwości moczu i osadu moczu pod mikroskopem) i krwi (analiza podstawowych komórek, ich liczba, kształt). Poprzez biochemiczne badanie krwi określa się liczbę produktów metabolicznych we krwi.

Mocz jest również badany metodami Nechiporenko i Zimnitsky'ego (pozwalają wykryć ślady chorób nerek i dróg moczowych, a także zdolność nerek do koncentracji i wydalania moczu). Wysiew moczu na florę pozwala zidentyfikować mikroorganizmy, które spowodowały stan zapalny, a także wrażliwość na widma antybiotyków.

W celu zidentyfikowania nieprawidłowości anatomicznych przeprowadza się kompleks badań:

  • Badanie ultrasonograficzne nerek i pęcherza moczowego pokaże lokalizację narządów, pozwoli ocenić zmiany w nich, stan tkanek otaczających narządy i określić poziom resztkowego moczu;
  • kompleks badań urodynamicznych pozwala określić funkcjonalność dolnych dróg moczowych (zachowanie pęcherza podczas napełniania i opróżniania);
  • Badanie rentgenowskie ujawni nieprawidłowości w strukturze dróg moczowych;
  • MRI oceni stan rdzenia kręgowego i mózgu;
  • Cystouretroskopia - badanie pęcherza moczowego za pomocą cystoskopu wprowadzonego przez cewkę moczową.

W przypadku stwierdzenia braku zakaźnego charakteru choroby w diagnozie „pęcherza neurogennego”, kobieta jest wysyłana do badania neurologicznego. Przy pomocy CT, MRI specjalista EEG bada strukturę czaszki i kręgosłupa, aby zidentyfikować patologie rdzenia kręgowego i mózgu.

Zdarza się, że po kompleksie badań nie było możliwe ustalenie przyczyny choroby; w tym przypadku u kobiety zostanie zdiagnozowany pęcherz neurogenny o nieznanej etiologii (idiopatyczny), a leczenie zostanie przepisane zgodnie z tą diagnozą.

Leczenie

Metody leczenia choroby są zróżnicowane: od zmiany nawyków behawioralnych po manipulacje chirurgiczne.

Biorąc pod uwagę przebieg choroby, specjalista wybierze indywidualny schemat leczenia dla każdej kobiety, polegający na połączeniu kilku metod oddziaływania na zaatakowane narządy z zestawu możliwych środków:

  • zmiana nawyków behawioralnych - tworzenie szczególnego trybu oddawania moczu;
  • akt oddawania moczu poprzez napięcie w mięśniach brzucha, ciśnienie w podbrzuszu, pobudzenie skóry w okolicy kręgosłupa;
  • zestaw ćwiczeń fizycznych jako sposób na wzmocnienie mięśni dna miednicy;
  • terapia za pomocą specjalnych urządzeń, w których kobieta ma możliwość oddania moczu o określonych porach;
  • terapia lekowa, przepisywana z uwzględnieniem tonu narządu moczowego (leki albo rozluźniają aparat narządowy, albo wzmacniają ton jego mięśni);
  • leki, które korygują pracę układu nerwowego;
  • fizjoterapia (elektrostymulacja obszarów krzyżowych i kroczowych, ekspozycja ultradźwiękowa, elektroforeza);
  • cewnikowanie (proces opróżniania następuje po wprowadzeniu cewnika, może być stosowany zarówno w szpitalu, jak i bezpośrednio przez samą kobietę);
  • interwencja chirurgiczna poprzez endoskopowe manipulacje może opróżnić pęcherz, zwiększyć jego pojemność, wyeliminować refluks, zainstalować drenaż w celu późniejszego opróżnienia.
Ustalona diagnoza dla kobiety może być skomplikowana przez zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia snu, uporczywe uczucie niepokoju), aw przypadku późnego skierowania do specjalistów lub nieodpowiedniego leczenia, choroba doprowadzi do rozwoju chorób pomocniczych (zapalenie pęcherza, refluks, niewydolność nerek).

Podobne filmy

O etiologii i metodach leczenia pęcherza neurogennego:

Czując dyskomfort podczas oddawania moczu, zauważając naruszenia jego reżimu, kobieta nie powinna angażować się w alternatywne metody leczenia i samoleczenia, ale powinna natychmiast skontaktować się z wykwalifikowanym specjalistą. Im szybciej lekarz zidentyfikuje przyczyny rozwoju choroby i zaleci leczenie, tym większe prawdopodobieństwo korzystnej reakcji organizmu na terapię.

Jak leczyć pęcherz neurogenny

Jeśli osoba nie zdaje egzaminu z układu nerwowego, zaczyna cierpieć na zaburzenia funkcjonalne. Jeden z nich nazywany jest pęcherzem neurogennym. Już od 2 roku życia dziecko może kontrolować proces oddawania moczu, to znaczy znosić potrzebę w momencie, gdy pęcherz jest wypełniony płynem.

Ale jeśli osoba dorosła lub dziecko w wieku powyżej 3 lat nie jest w stanie kontrolować tego pragnienia, będzie to wskazywać na zaburzenia neurogenne. Choroba jest w przybliżeniu taka sama u mężczyzn i kobiet, z niewielkim marginesem w kierunku słabszej płci ze względu na specyfikę struktury układu moczowo-płciowego.

Pojęcie dysfunkcji neurogennej?

Gdy pacjent zaczyna cierpieć z powodu upośledzenia wydzielania, nazywa się to neurogenną dysfunkcją pęcherza. Najczęstszym objawem tej patologii, zarówno u osób starszych, jak iu dzieci, jest nietrzymanie moczu. Wewnętrzna część pęcherza składa się ze specjalnego wielowarstwowego nabłonka śluzowego. Pod nim znajdują się włókna wypieracza, czyli mięśni gładkich, które są kontrolowane przez korę mózgową.

W ciągu dnia ciało zaczyna wypełniać się płynem, rozciągając nabłonek śluzowy. W rezultacie sygnały przechodzą przez kanały nerwowe do głowy, po czym osoba odczuwa potrzebę. Jeśli proces ten zostanie zakłócony, a oddawanie moczu nastąpi mimowolnie, konieczne jest rozpoczęcie badania problemu z USG, są to oczywiste oznaki pęcherza neurogennego.

Przyczyny odchylenia

Przejaw patologii jest zawsze związany z niepowodzeniami w przechodzeniu impulsów nerwowych do ciała. Postęp neurogennej dysfunkcji pęcherza u dorosłych lub małych dzieci może wystąpić w przypadku innych dolegliwości lub być wadą wrodzoną. Jeśli odchylenie zostało zdiagnozowane u dziecka, mogły służyć następujące przyczyny:

  1. Często odchylenie jest wrodzone lub powstaje z czasem na tle ciągłego stresu.
  2. Trauma porodowa.
  3. Choroby współistniejące.

Zwróć uwagę! Powstawanie mocznika i jego komórek nerwowych zatrzymuje się w wieku 2-3 lat, dlatego rozpoznanie problemu wcześniej nie zadziała. To właśnie w tym okresie rodzice muszą zwracać uwagę na charakter oddawania moczu dziecku.

Jeśli u mężczyzn lub dorosłych kobiet stwierdzono pęcherz neurogenny, przyczyny mogą być następujące:

  • uszkodzenie układu nerwowego. Obejmują one problemy z mózgiem w plecach, guzy lub infekcje infekcyjne;
  • ciągły stres w pracy i znaczny stres emocjonalny;
  • jeśli mówimy o pęcherzu neurogennym u mężczyzn, leczenie należy rozpocząć od wyeliminowania problemów z gruczolakiem prostaty, jeśli taki występuje;
  • przepuklina rdzeniowa;
  • stała aktywność fizyczna w postaci podnoszenia ciężarów;
  • polineuropatia w różnych objawach;
  • neurogenny pęcherz u kobiet może rozwinąć się z powodu przedłużającego się porodu, nietrzymania moczu po porodzie;
  • zmiany zwyrodnieniowe mocznika spowodowane częstymi interwencjami chirurgicznymi w narządach miednicy;
  • długotrwała przewlekła choroba zakaźna, która dotyka któregokolwiek z narządów układu moczowego;
  • stałe stosowanie leków psychofarmakologicznych przez pacjentów;
  • naruszenie obiegu mózgowego;
  • wrodzone wady rozwojowe kręgosłupa (disgeneza krzyżowa i ageneza).

Rodzaje patologii

Naruszenia, które są związane z regulacją mocznika, mogą objawiać się nadmiernym lub osłabionym napięciem mięśniowym. Przed leczeniem pęcherza neurogennego lekarze określają jego wygląd, mogą być następujące:

  1. Hyperreflex. Oznacza to, że patologia powstaje z powodu naruszeń mózgu. W tym przypadku mięśnie gładkie są stale w napięciu, nie pozwalając osobie na złagodzenie potrzeby jej wystąpienia w czasie. W rezultacie rozwija się nietrzymanie moczu, ponieważ płyn nie ma zdolności utrzymywania się wewnątrz narządu. Może również napotkać komplikacje, takie jak zapalenie pęcherza, zmniejszenie pęcherza i degradacja jego komórek.
  2. Zaburzenia neurogenne pęcherza typu hiporefleksyjnego zawsze rozwijają się na tle problemów z częścią krzyżową rdzenia kręgowego. Przeciwnie, tkanka mięśniowa nie jest aktywna i stale znajduje się w stanie rozluźnienia. Powoduje to rozciąganie włókien i wzrost narządów, ponieważ jest wypełniony płynem. Następnie występują problemy z pracą zwieraczy i ze względu na silny nacisk pacjent wykazuje objawy nietrzymania moczu. Jeśli pęcherz jest wypełniony do granic możliwości, może również powodować cofanie się moczu.

Objawy towarzyszące chorobie

Tutaj sytuacja może być inna, w zależności od rodzaju pęcherza neurogennego. U kobiet objawy pojawiają się prawie tak samo jak u mężczyzn, jedyną różnicą jest charakter przebiegu choroby.

Jeśli pacjent cierpi na hiperaktywny pęcherz neurogenny, objawy będą następujące:

  1. Trudno się opróżnić.
  2. Nietrzymanie moczu
  3. W nocy ostre pragnienia.
  4. Stałe zmiany ciśnienia krwi.
  5. Niewystarczająca objętość lub brak niezbędnej ciekłej pozostałości w moczniku.
  6. Nadmierne pocenie się.

Jeśli pacjent ma szczególnie skomplikowaną postać choroby, może nie wykazywać żadnej aktywności. W takim przypadku należy zwrócić uwagę na ból w podbrzuszu i zatrzymanie moczu. Innym typem nieprawidłowości jest hipoaktywna forma neurogennej dysfunkcji pęcherza. Leczenie będzie miało na celu wyeliminowanie następujących objawów:

  • brak aktywności w postaci skurczów mocznika;
  • stałe uczucie, że w narządzie jest duża ilość płynu;
  • niezdolność do opróżnienia do końca, nawet jeśli potrzeba jest silna;
  • brak oznak ciśnienia wewnątrzpęcherzowego;
  • wysiłek podczas mikcji.

Jakie mogą być komplikacje?

W niektórych przypadkach przyczyną kamieni w kubkach nerkowych będzie pęcherz neurogenny. Ultradźwięki w tym przypadku są przeprowadzane jako środek zapobiegawczy w celu szybkiego zdiagnozowania obecności kamieni. Prowokuje również inne procesy zapalne w narządach układu moczowego, ponieważ zastój moczu powraca przez moczowody.

To ważne! Szczególnie niebezpieczną chorobą mogą być małe dzieci. Przy późnym leczeniu pęcherz neurogenny powoduje poważne problemy w pracy nerek i całego układu moczowo-płciowego. Z czasem niektóre choroby mogą stać się przewlekłe.

Bardzo ważne jest zwrócenie wystarczającej uwagi na czynnik psychologiczny. Jeśli dziecko rozwija się bardziej ekologicznie, istnieje duże prawdopodobieństwo, że odchylenie nie opuści go nawet w bardziej dojrzałym wieku.

Metody diagnozowania problemów

Aby w pełni rozwiązać problem, konieczne jest prawidłowe zdiagnozowanie pęcherza neurogennego u kobiet. Zabieg stosuje się dopiero po przejściu całego kompleksu badań, który wygląda następująco:

  1. Biochemia i ogólne badania krwi.
  2. Poddaj mocz, aby określić rodzaj zakażenia.
  3. Testy Nechiporenko.
  4. Ogólne badanie moczu.

Instrumentalne metody diagnozy obejmują:

  • RTG
  • MRI i USG;
  • uroflowmetria;
  • cystoskopia;
  • profilometria.

Jeśli nie ma wystarczających danych do dokładnego określenia pęcherza neurogennego, leczenie nie jest przeprowadzane, dopóki nie zostanie przeprowadzone dodatkowe badanie mózgu pleców i głowy.

Jakie leczenie jest stosowane

Metodę i program działań terapeutycznych określa zawsze kilku lekarzy, psycholog, neurolog i urolog. Zwraca się także uwagę na indywidualność pacjenta i przyczyny odchylenia.

Zwykle terapię przeprowadza się w następujący sposób:

  1. Działa.
  2. Bez leków.
  3. Leki.

To ostatnie oznacza, że ​​pacjentowi przepisuje się leki o takim spektrum działania, jak:

  • leki przeciwdepresyjne (trójpierścieniowe);
  • oksybutynina;
  • Kalimin w pęcherzu neurogennym służy do poprawy transmisji nerwowo-mięśniowej;
  • antagoniści wapnia;
  • podgrupy adrenergiczne alfa.

Jeśli u pacjenta rozpoznana zostanie hipoaktywna postać choroby, jego leczenie będzie znacznie trudniejsze. Mogą istnieć dodatkowe procesy zapalne w nerkach i moczowodów.

Wniosek

Jako środek zapobiegawczy, osoba musi przestrzegać właściwego odżywiania, eliminować nadmierne picie i palenie. Na rozwój patologii mają również wpływ mokre stopy w deszczowej pogodzie i nieleczone choroby przewlekłe.

Pęcherz neurogenny - leczenie środków ludowych

Łączenie zaburzeń oddawania moczu zwanych zespołem „pęcherza neurogennego” jest dość powszechne, chociaż większość ludzi wstydzi się odwiedzić lekarza z tak delikatnym problemem.

Co oznacza termin „pęcherz neurogenny”?

Jest to naruszenie interakcji między układem nerwowym a mięśniami pęcherza moczowego. Nadmierna aktywność mięśni pęcherza moczowego obfituje w spontaniczne, niekontrolowane i przyspieszone popędy. Jednocześnie zmniejszenie napięcia innych mięśni nie pozwala na pełne kurczenie się pęcherza. Początkowo prowadzi to do niepełnego opróżniania i nadmiernego gromadzenia się moczu, który zaczyna wyciekać kropla po kropli. Następnie pojawia się wtórne zakażenie układu moczowego i inne powikłania, którym towarzyszy ból w podbrzuszu.

Dysfunkcja neurogenna często się ukrywa, a zatem w tym przypadku jest bezskutecznie leczona pod maską innych powszechnych chorób, takich jak zapalenie pęcherza moczowego (zapalenie błony śluzowej pęcherza). Długotrwałe i nieskuteczne leczenie ostatecznie prowadzi do poszukiwania ukrytych problemów, na przykład w układzie nerwowym. Ale czas może już zostać pominięty, a zadanie radzenia sobie z patologią staje się bardziej skomplikowane.

Jak postawić diagnozę?

Diagnostyka jest przeprowadzana przez urologa wraz z neurologiem przy użyciu metod laboratoryjnych i sprzętowych. Podczas badania urolog wyklucza choroby, które naśladują uszkodzenie neurogenne, stosując cystoskopię. Dzięki tej bezbolesnej procedurze możesz sprawdzić wewnętrzną powierzchnię pęcherza przez rurkę światłowodową. Badania moczu i krwi, inne badania laboratoryjne mogą wykryć obecność infekcji. Następnie określ funkcję skurczową pęcherza moczowego. Istotnie, przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest zrozumienie przyczyny choroby i jej formy.

Kompleksowa diagnoza moczenia

Złożoność diagnozy i leczenia tej choroby polega na potrzebie multidyscyplinarnego podejścia - urolog i neurolog muszą pracować w jednym pakiecie, każdy we własnym kierunku, oddziałując i koordynując proces leczenia. Należy pamiętać, że znaczna liczba pacjentów, którzy zgłosili się do urologa, cierpi na neurogenne zaburzenie pęcherza. Oznacza to, że zespół opiera się na patologii układu nerwowego, a nieprawidłowe funkcjonowanie układu moczowego jest wynikiem choroby neurologicznej.

Niepowodzenia w dowolnej części układu nerwowego, czy to w mózgu, czy w rdzeniu kręgowym, korzeniach nerwowych i zakończeniach, mogą powodować problemy z oddawaniem moczu. Dlatego lekarze, całkowicie eliminując problem urologiczny, przeprowadzają badanie neurologiczne, które w razie potrzeby obejmuje: elektroencefalografię (EEG), obliczone i rezonans magnetyczny mózgu (MRI). Ale najnowocześniejszą metodą, która nie ma alternatywy w dokładności diagnozy chorób obwodowego układu nerwowego, jest elektroneuromografia. Badanie ujawnia stopień uszkodzenia włókien nerwowych i rokowania ich powrotu do zdrowia.

Leczenie neurogennego pęcherza moczowego

Wraz ze wzrostem aktywności mięśni pęcherza moczowego, terapia lekowa na dysfunkcję neurogenną polega na stosowaniu leków, które działają relaksująco na drogi moczowe. Są to adrenoblokery (oksybutynina), środki antycholinergiczne (chlorek trospium, spasmeks, novitropan) i inne. Łagodzą skurcze i zmniejszają napięcie mięśni gładkich pęcherza. Na przykład, skurcz jest przepisywany w dawce 45-60 mg na dobę w 2-3 dawkach. Średni czas trwania leczenia wynosi 2-3 miesiące.

Skuteczność nowoczesnych leków zmniejszających aktywność mięśni pęcherza moczowego ogranicza wiele przeciwwskazań i skutków ubocznych. Samoleczenie jest absolutnie niedopuszczalne. Tylko lekarz może przepisać te leki.

Spotkania urologa

Jednym z najnowszych osiągnięć w medycynie w leczeniu pęcherza neurogennego jest wstrzyknięcie toksyny botulinowej (Botox, Lantox) do ściany, co pomaga złagodzić nieprzyjemne objawy związane ze zwiększonym napięciem. Rozluźniają również mięśnie gładkie pęcherza. Zastrzyki przeprowadza się po dokładnym badaniu ambulatoryjnym i wyjaśnieniu rodzaju zaburzeń oddawania moczu. Czas pobytu w klinice wynosi -1-2 godziny, zabieg można wykonać we śnie i jest całkowicie bezbolesny. Wstrzyknięcie wykonuje się raz, a efekt utrzymuje się przez 6-12 miesięcy, w zależności od indywidualnych cech pacjenta.,

Z późnym apelem do specjalistów, leczenie choroby jest skomplikowane i może prowadzić do rozwoju przewlekłego zapalenia pęcherza, refluksu (refluks moczu z pęcherza z powrotem do moczowodów i nerek z ich późniejszą atrofią i rozwojem przewlekłej niewydolności nerek).

W przypadku pojawienia się zaburzeń oddawania moczu konieczne jest niezwłoczne zwrócenie się do urologa.

Inne metody leczenia tej choroby


Przy zmniejszonej aktywności choroba jest trudniejsza do leczenia, ponieważ istnieje wysokie ryzyko rozwoju wtórnego zakaźnego zapalenia, gdy zastój moczu powraca do moczowodów i nerek. Aby zapewnić odpływ z „leniwym” pęcherzem neurogennym i zatrzymaniem moczu, czasami konieczne jest okresowe zmienianie cewników. Dotyczy i fizjoterapii. Dopiero gdy leczenie zachowawcze nie wyleczy neurogennego pęcherza moczowego, uciekają się do interwencji chirurgicznej.

W neurogennych zaburzeniach pęcherza przywrócenie utraconych funkcji jest możliwe dzięki szkoleniom autogennym, sesjom psychoterapii i wysiłkowi fizycznemu. Leczenie obejmuje obowiązkowe ćwiczenia mięśni pęcherza i dna miednicy. Regularne wykonywanie kompleksu Kegla pomaga radzić sobie z wieloma dysfunkcjami układu moczowego.

Gimnastyka terapeutyczna

Powolna kompresja. Dokręć mięśnie krocza, jak gdyby zatrzymując oddawanie moczu. Zrelaksuj się.

Skróty Szybko odcedź i rozluźnij mięśnie miednicy.

Popping Odcedź mięśnie, jakbyś był gotowy wydalić mocz. Zrelaksuj się.

Winda Najpierw lekko napnij mięśnie miednicy, policz do trzech, rozluźnij się. Następnie napnij mięśnie z większą intensywnością, policz do trzech, zrelaksuj się. I wreszcie, napnij mięśnie, jak możesz, policz do trzech i zrelaksuj się.

Ćwiczenia te muszą być wykonywane co najmniej 5 razy dziennie, co tydzień zwiększając liczbę powtórzeń o 5, aż staną się 30. Przynieś do 150 ćwiczeń dziennie. Oddychanie podczas treningów.

Leczenie pęcherza środkami ludowymi

Oczywiście metody ludowe i ziołolecznictwo sprzyjają gojeniu. Ich zaleta polega na znikomości skutków ubocznych i możliwości stosowania bez recepty.

W przypadku hiperaktywnego pęcherza neurogennego przydatna jest infuzja Hypericum, która zyskała dobrą sławę od końca XVII wieku.

Oto jedna z receptur:

20 g suszonego zioła Hypericum perforatum zalać 1 litrem wrzącej wody, nalegać 1 godzinę. Weź w ciągu dnia zamiast herbaty. Przebieg leczenia wynosi do trzech miesięcy.

Podobnie można przygotować i wypić napar z centaury lub zmieszać ziele dziurawca z tysięczną w równych proporcjach, zaparzyć i wziąć zamiast herbaty.

Ważna rola w leczeniu choroby ma podłoże psycho-emocjonalne pacjenta. Dlatego zalecamy unikanie sytuacji traumatycznych, obserwowanie codziennej rutyny, spacery na świeżym powietrzu, spanie co najmniej 8 godzin dziennie. Innymi słowy, aby utrzymać zdrowy styl życia.

I oddzielnie należy powiedzieć o prawidłowym i zrównoważonym żywieniu, bez którego leczenie nie będzie skuteczne. Aby wykluczyć z diety pokarmy drażniące: owoce cytrusowe, ananasy, czekolada, kawa, pomidory, alkohol, ostre sery i przyprawy. I zamiast energii i napojów gazowanych radzę ugasić pragnienie sokiem żurawinowym lub herbatami ziołowymi.

Jak widać, „syndrom nieposłuszeństwa”, pomimo złożoności, jest podatny na uzdrowienie.

Dodatkowe zalecenia dotyczące moczenia

Cierpienie tych pacjentów jest znacznie bardziej zróżnicowane i głębsze. Dotyczy to nie tylko pacjentów „neurologicznych” po poważnych obrażeniach rdzenia kręgowego i mózgu, wypadku w wyniku walk, ale także dużej grupy naszych czytelników. Z wiekiem ludzie rozwijają osłabienie i zanik mięśni szkieletowych (dna miednicy i mięśni brzucha), mięśni narządów pustych (pęcherz, narządy moczowe i odbytnicze, zwieracze żołądka, drzewo oskrzelowe) i innych oddziałów.

Dlatego w swojej praktyce lekarskiej lekarze zalecają wykonywanie spacerów w szybkim tempie przez 30 minut dwa razy dziennie. Przez 3-5 miesięcy choroba ustępuje. U osób rozwiniętych fizycznie i zaangażowanych w czynną pracę zespół neurogennego pęcherza jest mniej powszechny. Chociaż istnieje pewność, że chodzenie w szybkim tempie przyniesie korzyści.

Ponadto lekarze zdecydowanie zalecają powstrzymanie się od denerwującego jedzenia, nadmiernego spożywania piwa i sztucznych napojów gazowanych i innych. O wiele zdrowsze i bardziej smaczne naturalne kompoty, wywary z dzikiej róży, borówki brusznicy, kaliny, rokitnika, żurawiny, jarzębina. Jest źródłem naturalnych witamin i substancji leczniczych, zapewniając wszechstronny pozytywny wpływ na wszystkie narządy i układy.

Tradycyjne przepisy na leczenie pęcherza neurogennego

Numer przepisu 1

Weź 100-150 g rozkruszonych kwiatów nagietka, czarnego bzu i głogu, liścia babki lancetowatej, borówki brusznicy, sukcesji trawy, rdestu, wymieszać.

1.5 Art. łyżki kolekcji zalać 400 ml zimnej wody, podgrzać do wrzenia i gotować na małym ogniu przez 5-7 minut. Domagaj się przez godzinę. W przefiltrowanym bulionie dodaj 1 łyżkę. łyżkę miodu (jeśli nie ma przeciwwskazań) i 1 łyżka. łyżka jednego z soków: dzika róża, kalina, jarzębina. W niektórych przypadkach polecam 1 łyżeczkę nalewek farmaceutycznych do wyboru: nagietek, serdecznik lub waleriana. W obecności przewlekłego zapalenia pęcherza moczowego, przydatków lub prostaty, dodatkowe 40-50 kropli preparatu farmaceutycznego citrosept. Czas trwania leczenia z jedną kolekcją wynosi 2,5-3 miesięcy.

Przepis numer 2

Weź: liść brzozy, szałwii, pokrzywy, babki lancetowatej, podbiału, korzenia Althea, trawy kanadyjskiej, trawy skrzypu polnego, nasion kopru włoskiego - każde 50 gi 200 g owoców dzikiej róży. Wszyscy mielą i stosują to samo, jak w poprzednim przepisie.

Przepis numer 3

Przygotuj kolekcję: mięty, serdecznika, kolektora wody, liścia porzeczki, lipy, glistnika, borówki brusznicy, dębu, babki, trawy skrzypu polnego, melisy, kwiatu lipy, głogu, nagietka, kopru, kopru włoskiego, kolendry - po 150 g. Mieszane i zebrane rośliny lecznicze można wykorzystać do krótkich kuracji.

2 łyżki. Spoon kolekcję gotować przez 10 minut w 500 ml wody, nalegać, odcedzić i pić przed posiłkami w postaci ciepła z miodem w 3-4 dawkach. Przebieg leczenia wynosi 10-15 dni.

Przepis numer 4

Przy łączeniu głównej diagnozy z kamicą moczową zaleca się tworzenie kompozycji o równych proporcjach trawy rdestu, sukcesji, dziurawca, agape, nieśmiertelnika, szyszek chmielu, dzikiej róży i trawy kanadyjskiej, nasion dzikiej marchwi i kopru.

Kruszony surowiec warzy się w ilości 1 łyżki. łyżka na 500 ml wody i po 10 minutach leniwości na małym ogniu umieszcza się w termosie. Weź ciepły z miodem 20-30 minut przed posiłkiem lub godzinę po posiłku 3-4 razy dziennie.

Zioła powinny wystarczyć na 2 miesiące. Po dwóch kursach medycyny ziołowej zrób USG. Zwykle przepisuje się 3-4 zabiegi, aby pacjent wyzdrowiał i problem nie powrócił.

Jeśli zdiagnozowano u ciebie pęcherz neurogenny, nie panikuj, nie miej cierpliwości, zacznij leczenie. Urolog i neurolog - najlepsi pomocnicy do rozwiązania tego problemu. Błogosławię cię!

Pęcherz neurogenny: jak poprawić jakość życia

Obecnie choroby neurologiczne występują częściej u dorosłych i dzieci. Takie patologie znacznie obniżają jakość życia. W tym procesie nie ogranicza się do możliwości poruszania się i komunikowania się z innymi. Poważnym problemem jest samoopijanie i opróżnianie jelit. Zaburzenia neurologiczne powodują trudne do rozwiązania konsekwencje urologiczne. Głównym przedstawicielem takich patologii jest pęcherz neurogenny.

Nerwowa regulacja pęcherza moczowego

Pęcherz jest ważną częścią systemu edukacji i odprowadzania moczu. Organ znajduje się w miednicy i ma bezpośredni kontakt z odbytnicą, prostatą u mężczyzn, macicą i przydatkami u kobiet. Pęcherz zawiera trzy warstwy: wewnętrzną błonę śluzową, mięsień środkowy i zewnętrzną część tkanki łącznej.

Główna rola pęcherza w organizmie - czasowe przechowywanie i późniejsze usuwanie moczu przez cewkę moczową. Drugi proces jest w pełni realizowany poprzez aktywność dwóch mięśni - zwieracza i wypieracza. Pierwszy odnosi się do szkieletu i jest kontrolowany przez ludzką świadomość. Przez pierwsze dwa lata życia dziecko uczy się regulować swoją pracę. Drugi to mięsień gładki i nie jest posłuszny świadomości.

Proces oddawania moczu jest usprawnionym programem. Dokładność jego działania zależy od wielu czynników.

Punktem wyjścia jest nagromadzenie pewnej ilości podrażnienia moczu i wypieracza. Z niego sygnały rozprzestrzeniają się na rdzeń kręgowy i dalej do mózgu. To jest chęć opróżnienia bańki. W odpowiedzi na sygnał mózg celowo wysyła polecenie do zwieracza. Podchodzi do krzyżowego rdzenia kręgowego. Tworzą się tutaj dwa różne sygnały. Zespół wypieracza otrzymuje skurcz, a zwieracz rozluźnia się. Dopiero po pomyślnym wdrożeniu programu na wszystkich etapach następuje pełne opróżnienie pęcherza.

Mocz jest złożonym procesem kontrolowanym przez układ nerwowy.

Pęcherz neurogenny - połączenie różnych zaburzeń układu moczowego wynikających z rozpadu programu na różnych poziomach rdzenia kręgowego i mózgu. Patologia występuje wśród mężczyzn i kobiet z tą samą częstotliwością. Zaburzenia układu moczowego są złożonym problemem urologicznym.

Klasyfikacja

Choroba dzieli się na kilka głównych typów:

  1. Ze względu na rodzaj zaburzeń oddawania moczu patologię dzieli się na następujące formy:
    • hiperrefleks, w którym występuje głównie spastyczny charakter aktywności zwieracza i wypieracza pęcherza moczowego;
    • hiporefleks, w którym występuje paraliż wypieracza i zwiększone napięcie zwieracza.
  2. W zależności od poziomu zaburzeń regulacji nerwowej wyróżnia się:
    • zmiany nadnadciśnieniowe, w których problem regulacji znajduje się w wyższych centrach mózgu - korze dużych półkul; Początek regulacji aktywności pęcherza - kora mózgowa
    • supraakralny, w którym połączenie między mózgiem a kręgosłupem krzyżowym jest przerwane. Problem może występować na każdym poziomie rdzenia kręgowego szyjnego, piersiowego i lędźwiowego;
    • subacral, w którym dotknięte są centra regulacji w krzyżowym rdzeniu kręgowym. Obwodowe centrum regulacji moczu zlokalizowane w rdzeniu kręgowym na poziomie krzyżowym

Przyczyny i czynniki rozwoju

Transfer informacji o podziałach układu nerwowego odbywa się dzięki procesom komórek - aksonów. Ich długość w niektórych przypadkach osiąga jeden metr. Problem, który prowadzi do rozregulowania aktywności pęcherza moczowego, można zlokalizować na dowolnym poziomie.

Komórka nerwowa - przodek regulacji, znajduje się w mózgu. Ma działanie hamujące na sygnały centrum nerwowego, znajdujące się w obszarze krzyżowym rdzenia kręgowego. Uszkodzony w tym miejscu, środek ośrodka prowadzi do tego, że mięśnie pęcherza są stale napięte - zwieracz i wypieracz. Pod tym względem mocz nie kumuluje się, ale natychmiast wychodzi na zewnątrz. Podobna sytuacja jest obserwowana, jeśli proces centralnej komórki nerwowej jest uszkodzony na dowolnym poziomie rdzenia kręgowego.

Neuron - podstawowa jednostka strukturalna układu nerwowego

Sekcja nerwowa w odcinku krzyżowym rdzenia kręgowego bezpośrednio kontroluje aktywność mięśni zwieracza i wypieracza. Wraz ze śmiercią tych komórek lub ich aksonów, wszelkie sygnały nerwowe przestają wpływać do pęcherza. Wypieracz rozluźnia się, gdy pęcherz jest pełny. Nawet przy dużej ilości nagromadzonego skurczu zwieracza moczu dochodzi do stałego zatrzymania moczu, nadmiernego rozciągnięcia ściany pęcherza moczowego. Ta okoliczność przyczynia się do wystąpienia odwrotnego przepływu moczu z pęcherza moczowego do moczowodu (refluksu). Prowadzi to do patologicznej ekspansji tego ostatniego (megauretera) i miednicy nerkowej (wodonercza).

Następujące przyczyny mogą spowodować uszkodzenie centralnej komórki nerwowej i jej aksonu:

  • naruszenie krążenia mózgowego z powodu zablokowania naczynia krwionośnego zakrzepem, blaszka miażdżycowa cholesterolu - udar niedokrwienny;
  • krwotok w mózgu i rdzeniu kręgowym (udar krwotoczny);
  • urazowe uszkodzenie mózgu;
  • złamania kości czaszki;
  • obrzęk mózgu i jego ucisk w zamkniętej przestrzeni wewnątrz czaszki;
  • zakaźne zapalenie mózgu i jego błon - zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych;
  • guz mózgu i rdzenia kręgowego;
  • złamanie kręgosłupa;
  • zakaźne zapalenie rdzenia kręgowego - zapalenie szpiku;
  • krwotok z rdzenia kręgowego;
  • całkowite poprzeczne pęknięcie rdzenia kręgowego;
  • Choroba Parkinsona, uszkadzająca centralne części mózgu;
  • stwardnienie rozsiane, któremu towarzyszy uszkodzenie specyficznej otoczki mielinowej grubych włókien nerwowych.

Przyczyny naruszenia centralnej regulacji oddawania moczu - galeria zdjęć

Dlaczego dochodzi do naruszenia obwodowej regulacji oddawania moczu

Uszkodzenie obwodowego centrum regulacji w krzyżowym rdzeniu kręgowym występuje najczęściej z następujących powodów:

  • złamania kręgów krzyżowo-krzyżowego;
  • uszkodzenie sakralnego rdzenia kręgowego;
  • złamania kości miednicy;
  • operacja narządów miednicy - macica, przydatki, odbytnica, pęcherz;
  • guzy narządów miednicy - prostata, ciało i szyjka macicy, przydatki, odbytnica;
  • przepuklina krzyżowego rdzenia kręgowego (meningomyelocele);
  • wpływ alkoholu i cukrzycy na komórki nerwowe krzyżowego rdzenia kręgowego;
  • praca traumatyczna.

Przyczyny naruszenia regulacji obwodowej oddawania moczu - galeria zdjęć

Nadreaktywny pęcherz - wideo

Objawy

Objawy pęcherza neurogennego są bezpośrednio zależne od poziomu, na którym wystąpiło zaburzenie regulacji.

Objawy pęcherza neurogennego - tabela

Metody diagnostyczne

Aby postawić prawidłową diagnozę, a także ustalić przyczyny występowania zaburzeń aktywności pęcherza, wymagane są wspólne wysiłki urologa i neurologa. We wszystkich przypadkach konieczne jest przeprowadzenie pełnego badania w szpitalu. Następujące metody są używane do rozpoznania choroby:

  • ogólne badanie ujawni wzrost wielkości pęcherza;
  • Badanie neurologiczne jest konieczne, aby zidentyfikować zaburzenia mięśni języka, twarzy, tułowia i kończyn, a także wrażliwość i inteligencję skóry;
  • badanie doodbytnicze podejrzewa guzy prostaty i odbytnicy;
  • badanie ginekologiczne ujawni guzy ciała i szyjki macicy, przydatki;
  • pełna morfologia krwi ujawni niedokrwistość charakterystyczną dla wszystkich guzów, jak również oznaki zapalenia - wzrost liczby leukocytów, przyspieszenie sedymentacji erytrocytów przez jedną rurkę (ESR); Gdy stan zapalny zwiększa liczbę neutrofili we krwi
  • analiza biochemiczna krwi ujawni naruszenie nerek w celu oczyszczenia krwi z toksyn i toksyn. Głównym wskaźnikiem jest zwiększony poziom mocznika i kreatyniny;
  • analiza płynu mózgowo-rdzeniowego uzyskana przez nakłucie (nakłucie kręgosłupa), jest wykorzystywana do identyfikacji komórek nowotworowych, jak również wysokiej zawartości białka i leukocytów (objawów zapalenia mózgu i jego błon) i czerwonych krwinek, wskazujących na krwotok; Zapalenie rdzenia kręgowego i mózgu można ocenić na podstawie składu płynu mózgowo-rdzeniowego
  • badanie krwi na obecność przeciwciał pozwala określić, która bakteria lub wirus spowodował zakaźne zapalenie mózgu i jego błon;
  • wysiew płynu mózgowo-rdzeniowego pozwala dokładnie określić rodzaj bakterii, które przeniknęły do ​​mózgu i jego błon;
  • USG umożliwia identyfikację dużej ilości resztkowego moczu w pęcherzu moczowym, guzów macicy i przydatków, gruczołu krokowego; Gdy pęcherz typu hyporeflex jest pełny
  • Badanie rentgenowskie czaszki i kręgosłupa może ujawnić naruszenia integralności kości;
  • tomografia komputerowa (rezonans magnetyczny) pozwala z dużą dokładnością ocenić stan rdzenia kręgowego i mózgu, kości czaszki i kręgosłupa. Badanie służy do identyfikacji guzów, krwotoków, ognisk niedokrwiennych uszkodzeń, złamań; Tomografia - sposób na ocenę anatomii mózgu
  • electroneuromyography pozwala na graficzne odzwierciedlenie ruchu sygnału elektrycznego wzdłuż nerwów i mięśni, aby określić lokalizację problemu - poziom centralny lub obwodowy;
  • uroflowmetria pozwala na graficzne odzwierciedlenie wszystkich etapów oddawania moczu i określenie natury naruszeń - hiperrefleksji lub hiporefleksji;
  • cystoskopia umożliwia kontrolę ściany pęcherza od wewnątrz za pomocą specjalnego narzędzia z kamerą wideo wprowadzoną przez cewkę moczową (cystoskop). Cystoskopia umożliwia kontrolę pęcherza od wewnątrz.

Diagnostyka różnicowa jest przeprowadzana z następującymi chorobami:

  • zakaźny proces zapalny w ścianie pęcherza moczowego - zapalenie pęcherza moczowego;
  • zakaźne zapalenie nerek - odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • nowotwór złośliwy pęcherza moczowego; Rak pęcherza moczowego może powodować problemy z oddawaniem moczu.
  • zwężenie (zwężenie) cewki moczowej;
  • kamienie w drogach moczowych; Kamień w pęcherzu - konsekwencja zastoju moczu
  • gruczolak stercza;
  • nowotwory prostaty; Gruczolak stercza prowadzi do upośledzenia oddawania moczu i zastoju moczu.
  • guzy macicy i przydatków;
  • guzy odbytnicy.

Metody leczenia

Leczenie neurogennego pęcherza moczowego jest złożone i, z reguły, długotrwałe, wymaga wspólnego udziału urologa i neurologa, w niektórych przypadkach neurochirurga. Specjaliści muszą rozwiązać dwa problemy: normalizować oddawanie moczu i eliminować przyczynę, prowadząc do zaburzeń urologicznych.

Leczenie narkotyków

Do leczenia pęcherza neurogennego stosuje się następujące grupy środków farmakologicznych:

  • poprawa odżywiania i metabolizmu w tkance nerwowej - winpocetyna, Actovegin, Mexidol, Piracetam, Fezam, witaminy B1, B6, B12, Milgamma, Phenibut, Elkar, Strezam;
  • antybakteryjny - Ampicylina, Cefotaksym, Ceftriakson, Azytromycyna, Klacid, Fortum, Meronem, Tienam;
  • przeciwwirusowe - Polyoxidonium, Interferon, Tamiflu;
  • leki przeciwzapalne steroidowe - Prednizolon, Metipred, Hydrokortyzon;
  • hamowanie tworzenia się płytek cholesterolu na ścianach naczyń krwionośnych - Atorwastatyna, Rozuwastatyna;
  • leki hemostatyczne - Etamzilat, Ditsinon;
  • leki przeciwnowotworowe - metotreksat, cyklofosfamid, cisplatyna, winkrystyna;
  • poprawia krążenie krwi w tkance nerwowej - Trental, Pentoksyfilina;
  • łagodzenie skurczu mięśni pęcherza z zaburzeniami typu hiperrefleksyjnego - Hyoscin, Propanthelin, Oxybutynin;
  • stymulowanie aktywności mięśni pęcherza moczowego z zaburzeniami typu hiporefleksyjnego - Distigmin, Neostigmin, aceclidine, Galantamine.

Preparaty do leczenia pęcherza neurogennego - galeria zdjęć

Fizjoterapia

Fizjoterapia jest integralną częścią kompleksowego leczenia pęcherza neurogennego. Stosowane są następujące metody:

  • elektrostymulacja trenuje słabe mięśnie pęcherza z zaburzeniami typu hiporefleksyjnego;
  • laseroterapia znacząco poprawia krążenie krwi w tkance nerwowej i ścianie pęcherza moczowego;
  • wpływ mikrofal w terapii UHF łagodzi stany zapalne;
  • terapia magnetyczna poprawia krążenie krwi w tkankach, zmniejsza stan zapalny; Magnetoterapia poprawia krążenie krwi w tkankach, zmniejsza stan zapalny
  • terapia ultradźwiękowa zapobiega powstawaniu blizn w miejscu ognisk zapalenia;
  • terapia błotem, zastosowanie ozocerytu pomaga poprawić metabolizm w tkance nerwowej;
  • akupunktura aktywuje obwodowy układ nerwowy. Akupunktura normalizuje układ nerwowy

Leczenie chirurgiczne

Następujące techniki chirurgiczne są wykorzystywane do eliminacji zaburzeń aktywności pęcherza:

  • wprowadzenie do spastycznego mięśnia toksyny botulinowej. Prowadzi to do zaprzestania wprowadzania sygnałów nerwowych z centrum obwodowego typu hiperrefleksyjnego;
  • chirurgiczne wycięcie części skurczowego wypieracza - mektomia z hiperrefleksem;
  • Wycięcie części zwieracza pęcherza za pomocą specjalnego narzędzia przez cewkę moczową - przezcewkową resekcję - za pomocą typu hyporeflex;
  • cewnikowanie - opróżnianie pęcherza przez specjalną rurkę wprowadzoną przez cewkę moczową (cewnik); Cewnikowanie jest stosowane, gdy niemożliwe jest samoopróżnienie pęcherza.
  • epitsistostomiya - stworzenie sztucznej komunikacji pęcherza moczowego ze środowiskiem zewnętrznym przez dziurę w przedniej ścianie brzucha nad łonem w celu usunięcia moczu do specjalnego odbiornika.

Leczenie ludowe

Za zgodą lekarza prowadzącego możesz użyć następujących narzędzi z arsenału tradycyjnej medycyny:

  1. Hypericum 1 łyżka. l posiekane suche surowce roślinne zalać szklanką wrzącej wody. Domagaj się przez dziesięć minut. Pół posiłku dwa razy dziennie po posiłkach.
  2. Tysięczna 1 łyżka. l suchych kruszonych surowców zalać szklanką wrzącej wody, zaparzać przez 2 godziny. Wynikające z tego obciążenie narzędzia, użyj ćwierć szklanki cztery razy dziennie.
  3. Borówka brusznica 1 łyżka. l jagody i liście zalać szklanką wrzącej wody. Weź herbatę trzy razy dziennie.

Rośliny w leczeniu pęcherza neurogennego - galeria zdjęć

Dieta

W przypadku pęcherza neurogennego konieczna jest korekta diety. Żywność powinna zawierać wystarczającą ilość kalorii, białek, tłuszczów i węglowodanów. Preferowane jest prażenie, gotowanie, gotowanie na parze. Produkty zalecane do użycia:

  • chleb pełnoziarnisty;
  • świeże warzywa;
  • świeże owoce;
  • jagody;
  • ryby morskie;
  • wołowina, mięso z kurczaka;
  • jaja kurze;
  • fermentowane produkty mleczne.

Produkty przyjazne pęcherzowi - galeria zdjęć

Pokarmy, które powinny być wyłączone z diety

Produkty, których użycie jest pożądane, aby uniknąć:

  • mięso wędzone;
  • gorące przyprawy i przyprawy;
  • fast food;
  • Konserwy;
  • ogórki;
  • alkohol

Produkty, których należy unikać - Galeria zdjęć

Jedzenie Pęcherza - Wideo

Powikłania i rokowanie

Prognoza leczenia pęcherza neurogennego jest indywidualna i silnie zależy od ciężkości choroby, która spowodowała problem urologiczny.

W wielu przypadkach objawy utrzymują się do końca życia, co prowadzi do niepełnosprawności i niepełnosprawności.

Leczenie pęcherza neurogennego jest najczęściej przepisywane na całe życie. W ciężkich przypadkach pojawiają się następujące komplikacje:

  • tworzenie kamieni pęcherza moczowego;
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • przewlekła niewydolność nerek;
  • megaureter;
  • wodonercze; Wodonercze - nadmierne rozszerzenie miednicy nerkowej
  • odpływ pęcherzowo-moczowodowy.

Zapobieganie

Zapobieganie pęcherzowi neurogennemu obejmuje następujące metody:

  • szczepienia przeciwko patogenom chorób zakaźnych;
  • przestrzeganie bezpieczeństwa w pracy;
  • coroczne badanie lekarskie;
  • terminowe wykrywanie i leczenie chorób neurologicznych, urologicznych, ginekologicznych i innych;
  • leczenie nadciśnienia tętniczego.

Recenzje

Mam pęcherz neurogenny od 7 lat, teraz mam 21 lat i problem zaczął się, gdy byłem jeszcze w szkole. Na początku nie zwracałem na to uwagi i nie było takich silnych objawów. Potem poszli do lekarza i dostałem błędną diagnozę, leczoną na zapalenie pęcherza moczowego. Potem poszli do innych lekarzy i zaledwie rok temu dostałem prawidłową diagnozę - pęcherz neurogenny. Zalecane leki. W końcu - mam rok na leki, nie ma poprawy.

kitniss

http://www.woman.ru/health/woman-health/thread/4333734/

Mam też pęcherz neurogenny. Bóle, którymi dysponuje potrzeba, są po prostu piekielne i co 10 minut. Piję Cystone, Biseptol i 5 Nok. Pomaga na krótki czas.

Vlada

http://www.woman.ru/health/woman-health/thread/4333734/

Mam już 7 lat, jak zdiagnozowano. Od 3 lat nieprzerwanie piję Cyston, Omnik, Uro-Vaksom, zioła moczopędne. Kiedy zaczyna się proces zapalny, to także antybiotyki. Związane z problemami w kręgosłupie.

Ala

http://www.woman.ru/health/woman-health/thread/4333734/

Mam tę chorobę od ponad 3 lat. Od 3 lat leczy zapalenie pęcherza moczowego różnymi lekarzami. Wtedy zrozumieli, że to pęcherz neurogenny. 3 miesiące leczenia tej choroby przez urologa i neurologa. Piję pigułki i leki przeciwdepresyjne. Chodziłem do toalety 14 razy dziennie. Teraz 6. Dyskomfort jest obecny, ale znacznie mniejszy.

Diana

http://www.woman.ru/health/woman-health/thread/4333734/

Pęcherz neurogenny to złożony problem urologiczny, który znacznie obniża jakość życia pacjenta. Terminowe korzystanie ze specjalisty i przestrzeganie wszystkich zaleceń - klucz do korzystnej prognozy.

Przygotowanie do USG jamy brzusznej - co jeść i pić

Nazwy hormonów nadnerczy i testy określające ich poziom w organizmie