Nazwy hormonów nadnerczy i testy określające ich poziom w organizmie

Hormony nadnerczy są substancjami biologicznie czynnymi, które mają ogromny wpływ na pracę całego organizmu. Gdy ich zawartość odbiega od normy, rozwijają się liczne zaburzenia w funkcjonowaniu narządów i układów.

Sprawdźmy nazwy hormonów nadnerczy i testy, które należy podjąć, aby określić poziom tych niezbędnych substancji w naszym organizmie.

Jakie hormony wydzielają nadnercza?

Nadnercza składają się z dwóch warstw - zewnętrznej kory i wewnętrznego rdzenia. Kortykosteroidy i hormony płciowe są wytwarzane w warstwie korowej. Pierwsze to:

  • kortyzol;
  • kortyzon;
  • aldosteron;
  • kortykosteron;
  • deoksykortykosteron.

Jak są nadnercza, przeczytaj nasz artykuł.

Liczba hormonów płciowych wytwarzanych przez korę nadnerczy obejmuje:

  • dehydroepiandrosteron;
  • siarczan dehydroepiandrosteronu;
  • testosteron;
  • estradiol;
  • estron;
  • estriol;
  • pregnenolon;
  • 17-hydroksyprogesteron.

Substancja mózgowa jest odpowiedzialna za syntezę hormonów katecholaminowych, w tym adrenaliny i noradrenaliny.

Ich wpływ na ciało

Kortyzol wspomaga metabolizm białek, węglowodanów i tłuszczów. Zapewnia także normalne funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego i nerwowego oraz bierze udział w regulacji odporności.

Wytwarzanie tego hormonu wzrasta wraz ze stresem, co prowadzi do poprawy pracy serca i zwiększenia koncentracji.

Kortyzon, zwany również hydrokortyzonem, jest odpowiedzialny za przetwarzanie białek w węglowodany, a także hamuje pracę narządów limfatycznych, czyli organów układu odpornościowego. Ich tłumienie pozwala kontrolować proces zapalny.

Aldosteron jest odpowiedzialny za utrzymanie równowagi wodnej w organizmie i reguluje zawartość niektórych metali. Zapewnia optymalne stężenie we krwi najważniejszych elektrolitów - potasu i sodu.

Kortykosteron i desoksykortykosteron są zaangażowane w regulację metabolizmu substancji mineralnych, w tym zatrzymywanie jonów sodu przez nerki. Spośród tych dwóch hormonów deoksykortykosteron ma silniejszy wpływ na metabolizm soli.

Kortykosteron aktywnie uczestniczy w regulacji metabolizmu białek, węglowodanów i tłuszczów, tempa metabolizmu i cyklu snu.

Adrenalina odpowiada za mobilizację ciała w przypadku zagrożenia zewnętrznego. Jego produkcja dramatycznie wzrasta, gdy pojawia się poczucie zagrożenia, niepokój i strach, po urazach i oparzeniach. Silne stany stresowe i szokowe powodują również zwiększenie jego wydzielania.

Dzięki działaniu adrenaliny aktywuje się praca mięśnia sercowego, wszystkie naczynia zwężają się, z wyjątkiem naczyń mózgowych, wzrasta ciśnienie krwi, przyspiesza się metabolizm tkanek i zwiększa napięcie mięśni szkieletowych.

Norepinefryna jest prekursorem adrenaliny. Jego poziom wzrasta również w przypadku stresu, strachu i niepokoju, pojawienia się zewnętrznego zagrożenia, obrażeń, oparzeń i wstrząsu.

W przeciwieństwie do adrenaliny ma niewielki wpływ na pracę metabolizmu mięśnia sercowego i tkanek, ale ma silniejszy efekt zwężania naczyń.

Pregnenolon jest hormonem steroidowym, który bierze udział w regulacji układu nerwowego. Zapewnia także produkcję innych sterydów w organizmie. Pregnenolon, który został zsyntetyzowany w nadnerczach, przekształca się w dehydroepiandrosteron lub kortyzol.

Dehydroepiandrosteron to męski hormon steroidowy. W ciele przedstawiciela silniejszej płci jest odpowiedzialny za kształtowanie się cech płciowych, wzrost masy mięśniowej i aktywność seksualną. W stosunkowo niewielkich ilościach powinna być zawarta u kobiet.

Na podstawie dehydroepiandrosteronu syntetyzowanych jest 27 innych hormonów, w tym estrogen, progesteron i testosteron.

Siarczan dehydroepiandrosteronu to kolejny męski hormon płciowy, który w słabszej płci jest odpowiedzialny za regulowanie życia seksualnego, popędu seksualnego i przerw menstruacyjnych. Zapewnia również normalny przebieg procesu ciąży.

Testosteron - jest głównym męskim hormonem płciowym, który u kobiet bierze udział w regulacji masy mięśniowej i tłuszczowej oraz pożądania seksualnego. Jest odpowiedzialny za powstawanie piersi, normalny przebieg ciąży, napięcie mięśniowe i stabilność emocjonalną.

Estron to substancja z grupy estrogenów - żeńskich hormonów płciowych, która zawiera również estradiol i estriol. Są one odpowiedzialne za rozwój macicy, pochwy i gruczołów sutkowych, a także wtórne cechy płciowe kobiet, które obejmują cechy wyglądu i charakteru.

Estriol jest najmniej aktywnym żeńskim hormonem płciowym. Jego stężenie wzrasta podczas ciąży. Substancja ta bierze udział we wzroście i rozwoju macicy, zapewnia lepszy przepływ krwi przez jej naczynia, a także przyczynia się do rozwoju przewodów gruczołów mlecznych.

17-hydroksyprogesteron jest hormonem przekształcanym w organizmie w androstendion, który z kolei zamienia się w testosteron i estrogen.

(Obraz jest klikalny, kliknij, aby powiększyć)

Odchylenie treści od normy

Nadmiar kortyzolu prowadzi do zniszczenia tkanki mięśniowej. Ponadto, zwiększona zawartość tego hormonu prowadzi do otyłości, podczas gdy nadmierna waga odkłada się głównie na twarzy i brzuchu.

Wraz ze wzrostem aldosteronu, poziom sodu we krwi wzrasta, podczas gdy stężenie potasu zmniejsza się. Zwiększenie poziomu tego hormonu prowadzi do wzrostu ciśnienia krwi, bólów głowy i zwiększonego zmęczenia.

Nadmiar kortykosteronu powoduje wzrost ciśnienia krwi, zmniejszenie odporności i pojawienie się złogów tłuszczu, zwłaszcza w pasie. Przy podwyższonych stężeniach tego hormonu zwiększa ryzyko rozwoju wrzodów żołądka i cukrzycy.

Wraz ze wzrostem ilości deoksykortykosteronu rozwija się zespół Conn. Stan ten charakteryzuje się zwiększoną produkcją aldosteronu, co powoduje nadmiar tego hormonu.

Wraz z zespołem Conn'a wzrasta ciśnienie krwi, wzrasta zawartość sodu we krwi i spada stężenie potasu.

Odchylenie od normalnego poziomu siarczanu dehydroepiandrosteronu prowadzi do osłabienia witalności, nastroju i życia intymnego.

Zwiększenie poziomu testosteronu u kobiet powoduje szereg działań niepożądanych. Obejmują one:

  • zaburzenia miesiączkowania;
  • niemożność poczęcia dziecka;
  • naruszenie przebiegu ciąży;
  • rozwój drugorzędnych cech płciowych męskich - szorstkość głosu, pojawienie się roślinności na twarzy i ciele, zmiany na figurze;
  • zwiększone ryzyko cukrzycy;
  • łysienie typu męskiego;
  • problemy skórne;
  • zwiększona potliwość;
  • agresywność;
  • zaburzenia snu;
  • depresja

Patologiczny wzrost poziomu estrogenów (patrz norma w poniższej tabeli) u kobiet powoduje również dużą liczbę nieprawidłowości w organizmie. Ten warunek jest widoczny:

  • nudności i zawroty głowy;
  • zwiększone zmęczenie;
  • drażliwość;
  • zaburzenia snu;
  • ból brzucha;
  • zaburzenia miesiączkowania;
  • zaburzenia układu trawiennego;
  • zwiększona utrata włosów i problemy ze skórą.

Jeśli podwyższony poziom estrogenów utrzymuje się przez długi czas, mogą rozwinąć się poważniejsze problemy - choroby tarczycy, osteoporoza, drgawki, patologie układu nerwowego, zaburzenia psychiczne, niemożność poczęcia dziecka, rak piersi.

Zwiększenie stężenia 17-hydroksyprogesteronu prowadzi do problemów skórnych, nadmiernego wzrostu i przerzedzania włosów, zwiększonego poziomu cukru we krwi i zaburzeń miesiączkowania.

Jeśli wysoki poziom tego hormonu utrzymuje się przez długi czas, może rozwinąć się cukrzyca, nadciśnienie i choroby serca.

Jak sprawdzić poziom?

Jeśli podejrzewa się, że hormon nadnerczy jest nieprawidłowy, należy wykonać badania krwi, śliny lub moczu. Nie zajmują dużo czasu i pozwalają dokładnie określić obecność problemów.

Zaburzenia hormonalne prowadzą do licznych zaburzeń w organizmie i zwiększają ryzyko rozwoju chorób, dlatego znaczenie takich badań jest trudne do przecenienia.

Przed wykonaniem badania krwi na dehydroepiandrosteron zaleca się dobry sen i uniknięcie przepracowania. Badanie powinno odbywać się rano na czczo lub 4 godziny po posiłku.

Aby uzyskać wiarygodne dane po testowaniu na aldosteron, zaleca się zmniejszenie spożycia węglowodanów na dwa tygodnie przed badaniem i uniknięcie przeciążenia fizycznego i emocjonalnego na dzień przed zabiegiem.

Na wyniki wpływają leki obniżające ciśnienie i leki hormonalne.

Przed oddaniem krwi w celu określenia poziomu całkowitego kortyzolu należy odmówić przyjmowania leków hormonalnych, ćwiczeń i palenia.

24-godzinny test śliny jest również stosowany do określenia poziomu kortyzolu. W tym badaniu materiał do badania jest pobierany cztery razy w ciągu dnia. Pozwala to na pełniejsze określenie obrazu pracy nadnerczy.

Aby określić poziom noradrenaliny i adrenaliny, można wykonać badanie krwi lub mocz.

Lekarz pomoże określić, które testy należy podjąć. Przypisz badanie do poziomu hormonów nadnerczy może:

Stan całego organizmu zależy od normalnego funkcjonowania nadnerczy. Dlatego, jeśli podejrzewasz odchylenie w zawartości hormonów, które produkują te gruczoły, musisz być zbadany z normy.

Po stwierdzeniu naruszeń można wybrać odpowiednie leczenie, aby uniknąć niekorzystnych skutków zaburzeń hormonalnych.

Psycholog powie Ci więcej o hormonie kortyzolu w naszym organizmie na filmie:

Hormony nadnerczy: charakterystyka i wpływ na organizm ludzki

Nadnercza są ważną częścią układu hormonalnego wraz z tarczycą i komórkami zarodkowymi. Syntetyzuje ponad 40 różnych hormonów zaangażowanych w metabolizm. Jednym z najważniejszych systemów regulacji aktywności życiowej ludzkiego organizmu jest układ hormonalny. Składa się z tarczycy i trzustki, komórek zarodkowych i nadnerczy. Każdy z tych organów jest odpowiedzialny za produkcję niektórych hormonów.

Jakie hormony wydzielają nadnercza

Nadnercza to gruczoł parowy umiejscowiony w przestrzeni zaotrzewnowej tuż nad nerkami. Całkowita masa narządów wynosi 7–10 g. Nadnercza są otoczone tkanką tłuszczową, a powięź nerkowa blisko górnego bieguna nerki.

Kształt narządów jest inny - prawe nadnercze przypomina trójścienną piramidę, lewe wygląda jak półksiężyc. Średnia długość ciała wynosi 5 cm, szerokość 3-4 cm, grubość 1 cm, kolor jest żółty, powierzchnia jest nierówna.

Są to 2 niezależne gruczoły wydzielania wewnętrznego, mają inny skład komórkowy, różne pochodzenie i pełnią różne funkcje, mimo że są połączone w jeden narząd.

Co ciekawe, gruczoły rozwijają się niezależnie od siebie. Substancja korowa w zarodku zaczyna tworzyć się w 8 tygodniu rozwoju, a rdzeń tylko w 12–16 tygodni.

W warstwie korowej syntetyzowanych jest do 30 kortykosteroidów, zwanych inaczej hormonami steroidowymi. I nadnercza wydzielają następujące hormony, które dzielą je na 3 grupy:

  • glukokortykoidy - kortyzon, kortyzol, kortykosteron. Hormony wpływają na metabolizm węglowodanów i mają wyraźny wpływ na reakcje zapalne;
  • mineralokortykoidy - aldosteron, deoksykortykosteron, kontrolują metabolizm wody i minerałów;
  • hormony płciowe - androgeny. Regulują funkcje seksualne i wpływają na rozwój seksualny.

Hormony steroidowe są szybko niszczone w wątrobie, zamieniając się w postać rozpuszczalną w wodzie i usuwane z organizmu. Niektóre z nich można uzyskać za pomocą sztucznych środków. W medycynie są aktywnie stosowane w leczeniu astmy, reumatyzmu, chorób stawów.

Rdzeń syntetyzuje katecholaminy - noradrenalinę i adrenalinę, tak zwane hormony stresu wydzielane przez nadnercza. Ponadto wytwarzane są tutaj peptydy regulujące aktywność ośrodkowego układu nerwowego i przewodu pokarmowego: somatostatyna, beta enkefalina, wazoaktywny peptyd instynktalny.

Grupy hormonów wydzielających nadnercza

Sprawa mózgu

Substancja mózgowa znajduje się w nadnerczu centralnie utworzonym przez komórki chromafinowe. Ciało otrzymuje sygnał o wytwarzaniu katecholamin ze wstępnych włókien nerwowych współczulnego układu nerwowego. Tak więc rdzeń może być uważany za wyspecjalizowany splot współczulny, który jednak uwalnia substancje bezpośrednio do krwiobiegu omijając synapsę.

Okres półtrwania hormonów stresu wynosi 30 sekund. Substancje te są bardzo szybko niszczone.

Ogólnie, wpływ hormonów na stan i zachowanie osoby można opisać za pomocą teorii królika i lwa. Osoba, której mało noradrenaliny jest syntetyzowana w stresującej sytuacji, reaguje na niebezpieczeństwo jak królik - czuje strach, blednie, traci zdolność podejmowania decyzji, ocenia sytuację. Osoba, która ma wysokie uwalnianie noradrenaliny, zachowuje się jak lew - czuje gniew i wściekłość, nie czuje niebezpieczeństwa i działa pod wpływem pragnienia stłumienia lub zniszczenia.

Wzór tworzenia katecholamin jest następujący: pewien zewnętrzny sygnał aktywuje bodziec działający na mózg, który powoduje pobudzenie tylnych jąder podwzgórza. Ten ostatni jest sygnałem wzbudzenia ośrodków współczulnych w rdzeniu piersiowym. Stamtąd sygnał dostaje się do gruczołów nadnerczowych poprzez włókna preanglionowe, gdzie syntetyzuje się noradrenalinę i adrenalinę. Następnie hormony są uwalniane do krwi.

Adrenalina wpływa na organizm ludzki w następujący sposób:

  • zwiększa tętno i wzmacnia je;
  • poprawia koncentrację, przyspiesza aktywność umysłową;
  • wywołuje skurcz małych naczyń i „nieistotnych” organów - skóry, nerek, jelit;
  • przyspiesza procesy metaboliczne, przyczynia się do szybkiego rozkładu tłuszczów i spalania glukozy. Dzięki efektowi krótkoterminowemu pomaga poprawić czynność serca, ale przy długim okresie jest obarczona silnym wyczerpaniem;
  • zwiększa częstotliwość oddychania i zwiększa głębokość wjazdu - jest aktywnie wykorzystywany w łagodzeniu ataków astmy;
  • zmniejsza ruchliwość jelit, ale powoduje mimowolne oddawanie moczu i defekację;
  • wspomaga rozluźnienie macicy, zmniejszając prawdopodobieństwo poronienia.

Uwalnianie adrenaliny do krwi często powoduje, że osoba wykonuje heroiczne czyny nie do pomyślenia w normalnych warunkach. Jest to jednak również przyczyna „ataków paniki” - nieuzasadnionych ataków strachu, którym towarzyszy szybkie bicie serca i duszność.

Ogólne informacje na temat hormonu adrenaliny

Norepinefryna jest prekursorem adrenaliny, jej wpływ na organizm jest podobny, ale nie taki sam:

  • noradrenalina zwiększa obwodowy opór naczyniowy, jak również zwiększa ciśnienie skurczowe i rozkurczowe, więc noradrenalina jest czasami nazywana hormonem odciążającym;
  • substancja ma znacznie silniejszy efekt zwężania naczyń, ale znacznie mniejszy wpływ na skurcz serca;
  • hormon pomaga zmniejszyć mięśnie gładkie macicy, co stymuluje poród;
  • na mięśnie jelit i oskrzeli prawie nie ma to wpływu.

Działanie noradrenaliny i adrenaliny jest czasami trudne do odróżnienia. Nieco warunkowo działanie hormonów można przedstawić w następujący sposób: jeśli osoba ośmieli się pójść na dach i stanąć na krawędzi, gdy boi się wysokości, w organizmie wytwarzana jest noradrenalina, co pomaga w realizacji zamiaru. Jeśli taka osoba była przywiązana do krawędzi dachu, działa adrenalina.

W filmie o głównych hormonach nadnerczy i ich funkcjach:

Substancja korowa

Kora to 90% nadnercza. Jest podzielony na 3 strefy, z których każda syntetyzuje własną grupę hormonalną:

  • strefa kłębuszkowa - najcieńsza warstwa powierzchniowa;
  • belka - warstwa środkowa;
  • obszar siatkowy - przylegający do rdzenia.

Podział ten można wykryć tylko na poziomie mikroskopowym, jednak strefy mają różnice anatomiczne i pełnią różne funkcje.

Strefa kłębuszkowa

Mineralokortykoidy powstają w strefie kłębuszkowej. Ich zadaniem jest regulacja równowagi woda-sól. Hormony zwiększają wchłanianie jonów sodu i zmniejszają wchłanianie jonów potasu, co prowadzi do wzrostu stężenia jonów sodu w komórkach i płynu międzykomórkowego, a tym samym zwiększa ciśnienie osmotyczne. Zapewnia to zatrzymywanie płynów w organizmie i zwiększa ciśnienie krwi.

Ogólnie rzecz biorąc, mineralokortykoidy zwiększają przepuszczalność naczyń włosowatych i błon surowiczych, co powoduje manifestację stanu zapalnego. Do najważniejszych należą aldosteron, kortykosteron i dezoksykortykosteron.

Synteza substancji zależy od stężenia jonów potasu i sodu we krwi: wraz ze wzrostem ilości jonów sodu synteza hormonów zatrzymuje się, a jony zaczynają być wydalane z moczem. Z nadmiarem potasu, aldosteron jest wytwarzany w celu przywrócenia równowagi, a na produkcję hormonu ma również wpływ ilość płynu tkankowego i osocza krwi: gdy są one zwiększone, wydzielanie aldosteronu jest zawieszone.

Regulacja syntezy i wydzielania hormonu odbywa się według pewnego wzoru: renina jest wytwarzana w specjalnych komórkach doprowadzających areoli nerkowych. Jest katalizatorem przemiany angiotensynogenu w angiotensynę I, która jest następnie przekształcana w angiotensynę II pod wpływem enzymu. Ten ostatni stymuluje produkcję aldosteronu.

Synteza i wydzielanie hormonu

Zaburzenia syntezy reniny lub angiotensyny, które są charakterystyczne dla różnych chorób nerek, prowadzą do nadmiernego wydzielania hormonu i są przyczyną wysokiego ciśnienia krwi, które nie podlega zwykłemu leczeniu hipotensyjnemu.

  • Kortykosteron jest również zaangażowany w regulację metabolizmu wody i soli, ale jest znacznie mniej aktywny niż aldosteron i jest uważany za drugorzędny. Kortykosteron jest wytwarzany w strefach kłębuszkowych i puchkovoy iw rzeczywistości odnosi się do glukokortykoidów.
  • Deoksykortykosteron jest również niewielkim hormonem, ale oprócz udziału w przywracaniu równowagi wodno-solnej zwiększa wytrzymałość mięśni szkieletowych. Sztucznie syntetyzowana substancja stosowana do celów medycznych.

Strefa wiązki

Najbardziej znanym i znaczącym w grupie glukokortykoidów jest kortyzol i kortyzon. Ich wartość polega na zdolności do stymulowania powstawania glukozy w wątrobie i tłumienia konsumpcji i stosowania substancji w tkankach pozawątrobowych. W ten sposób wzrasta poziom glukozy w osoczu. W zdrowym ludzkim organizmie działanie glukokortykoidów jest kompensowane przez syntezę insuliny, która zmniejsza ilość glukozy we krwi. Jeśli ta równowaga zostanie zaburzona, metabolizm jest zaburzony: jeśli wystąpi niedobór insuliny, działanie kortyzolu prowadzi do hiperglikemii, a jeśli wystąpi niedobór glikokortykosteroidów, zmniejsza się wytwarzanie glukozy i pojawia się nadwrażliwość na insulinę.

U głodnych zwierząt synteza glukokortykoidów jest przyspieszana w celu zwiększenia konwersji glikogenu do glukozy i zapewnienia organizmowi odżywiania. U dobrze odżywionych produkcja utrzymuje się na pewnym określonym poziomie, ponieważ na normalnym tle kortyzolu stymulowane są wszystkie kluczowe procesy metaboliczne, podczas gdy inne manifestują się tak skutecznie, jak to możliwe.

Ponadto nadmiar hormonów z tej grupy nie pozwala leukocytom gromadzić się w strefie zapalenia, a nawet je wzmacnia. W rezultacie ludzie z tego typu chorobą - na przykład cukrzyca, źle goją się rany, nadwrażliwość na infekcje i tak dalej. W tkance kostnej hormony hamują wzrost komórek, prowadząc do osteoporozy.

Brak glikokortykosteroidów prowadzi do upośledzenia wydalania wody i jej nadmiernego gromadzenia.

  • Kortyzol jest najsilniejszym hormonem z tej grupy, syntetyzowanym z 3 hydroksylaz. We krwi jest w postaci wolnej lub związanej z białkami. Spośród 17 osoczowych hydroksykortykoidów, kortyzol i jego produkty przemiany materii stanowią 80%. Pozostałe 20% to kortyzon i 11-desquicorticol. Wydzielanie kortyzolu determinuje uwalnianie ACTH - jego synteza zachodzi w przysadce mózgowej, która z kolei jest wywoływana przez impulsy pochodzące z różnych części układu nerwowego. Na syntezę hormonów wpływa stan emocjonalny i fizyczny, strach, stan zapalny, cykl okołodobowy i tak dalej.
  • Kortyzon - powstaje w wyniku utleniania 11 grup hydroksylowych kortyzolu. Jest wytwarzany w niewielkiej ilości i pełni tę samą funkcję: stymuluje syntezę glukozy z glikogenu i hamuje narządy limfoidalne.

Synteza i funkcja glukokortykoidów

Strefa siatki

W strefie siatkowej nadnerczy tworzą się androgeny - hormony płciowe. Ich działanie jest zauważalnie słabsze niż testosteronu, ale wartość jest znaczna, szczególnie w kobiecym ciele. Faktem jest, że w kobiecym organizmie dehydroepiandrosteron i androstenedion działają jako główne męskie hormony płciowe - niezbędna ilość testosteronu jest syntetyzowana z dehydroepinerosteronu.

Synteza estrogenu z androgenów odbywa się w obwodowej tkance tłuszczowej. W postmenopauzie w kobiecym ciele metoda ta staje się jedynym sposobem na uzyskanie hormonów płciowych.

Androgeny są zaangażowane w tworzenie i podtrzymywanie popędu seksualnego, stymulują wzrost włosów w obszarach zależnych, stymulują powstawanie części wtórnych cech płciowych. Maksymalne stężenie androgenów przypada na okres dojrzewania - od 8 do 14 lat.

Nadnercza są niezwykle ważną częścią układu hormonalnego. Organy produkują ponad 40 różnych hormonów, które regulują wymianę węglowodanów, lipidów, białek i biorą udział w różnych reakcjach.

Hormony wydzielane przez korę nadnerczy:

Jakie są skutki działania hormonów nadnerczy u kobiet?

Hormony nadnerczy u kobiet odgrywają znaczącą rolę w procesach metabolicznych i ochronie immunologicznej. Naruszenia pracy tych ciał pociągają za sobą poważne konsekwencje. Aby dowiedzieć się, które choroby są związane z tą niewydolnością układu hormonalnego, jakie są ich objawy i metody leczenia, przeczytaj ten artykuł.

Przeczytaj w tym artykule.

Krótko o strukturze i znaczeniu nadnerczy

Gruczoły znajdują się w górnej części nerek i dlatego mają taką nazwę. Rozmiar nadnerczy wynosi średnio 3 x 6 cm, mają jasnobrązowy kolor. Masa obu gruczołów wynosi od 10 do 14 gramów.

Dysfunkcja ma negatywny wpływ na stan wszystkich układów kobiecego ciała, ponieważ nadnercza wytwarzają hormony odpowiedzialne za wszystkie procesy metaboliczne.

Na odcinku narządów znajdują się dwie warstwy - kora i rdzeń, każdy ma swoje zadanie do syntezy hormonów. Są to dwa niezależne organy, każdy z nich pełni swoje funkcje i tworzą się w embrionie w różnym czasie: kora nadnerczy pojawia się w 8 tygodniu, a rdzeń w 12 - 16. Gruczoły mają inny skład komórek, mimo że są zjednoczone w jednym ciele.

Na przykład hormony kortykosteroidowe są wytwarzane w korze nadnerczy, a adrenalina i noradrenalina są wytwarzane w rdzeniu.

Z kolei kora nadnerczy składa się z trzech warstw, z których każda jest odpowiedzialna za produkcję pewnych hormonów. Aldosteron jest wytwarzany w górnej warstwie, która nazywana jest kłębuszkiem, glikokortykosteroidy są wytwarzane w środkowej warstwie lub strefie puchkovoy, a hormony płciowe w wewnętrznej warstwie siatki.

Aktywność nadnerczy jest kontrolowana przez centralny układ nerwowy.

Zakłócenie funkcji tych gruczołów i zakończenie procesu syntezy hormonów jest obarczone poważnymi zakłóceniami w funkcjonowaniu ważnych narządów, co może być śmiertelne, ponieważ hormonalna terapia zastępcza nie może całkowicie znormalizować hormonów.

A tu więcej o hormonach tarczycy.

Główne funkcje narządów

Chociaż kora nadnerczy i rdzeń syntetyzują różne hormony, ich aktywność występuje w ścisłej interakcji. Na przykład, uwalnianie adrenaliny do krwi jest możliwe tylko przy pomocy kortykosteroidów, które kontrolują stresujące sytuacje, a procesy metaboliczne w organizmie zachodzą dzięki ciągłemu oddziaływaniu hormonów strefy puchalnej z produkcją tarczycy i trzustki.

Hormony nadnerczy i ich funkcje u kobiet stanowią poważny problem medyczny. Ogólnie rzecz biorąc, główną rolę nadnerczy można przedstawić następująco:

  • Wytwarzają kortyzol i kortykosteron. W przypadku patologii kory nadnerczy równowaga hormonalna zmienia się dramatycznie, co prowadzi do poważnych konsekwencji dla całego organizmu.
  • W korze mózgowej syntetyzowane są hormony płciowe, które odpowiadają za powstawanie wtórnych cech płciowych u kobiet. Przy niewystarczającej produkcji tych hormonów cierpi na to funkcja rozrodcza, a ich nadmiar prowadzi do pojawienia się męskich znaków, takich jak nadmierna roślinność na twarzy i ciele, szorstkość głosu i zmiana składu ciała.
  • Z powodu normalnego funkcjonowania nadnerczy w organizmie następuje regulacja równowagi wodno-elektrolitowej.
  • W rdzeniu nadnerczy syntetyzowane są ważne hormony, takie jak adrenalina i noradrenalina, które mają stymulujący wpływ na pracę mięśnia sercowego, regulują poziom i stopień wchłaniania glukozy we krwi, normalizują ciśnienie krwi.
  • Hormony syntetyzowane przez te narządy zapewniają odporność organizmu na stres i stymulują jego reakcję na bodźce zewnętrzne.

Podczas ciąży funkcja nadnerczy zmienia się nieco, w tym okresie zmiany hormonalne w organizmie kobiecym w kierunku zwiększania poziomu progesteronu, a synteza hormonów nadnerczy następuje w trybie przyspieszonym.

Jakie hormony produkują nadnercza u kobiet?

Substancje czynne wytwarzane przez ten organ wchodzą bezpośrednio do krwi, rozprowadzając je po całym ciele. Wszystkie hormony nadnerczy u kobiet można podzielić na kilka grup w zależności od konkretnego miejsca, w którym są wytwarzane.

Kora nadnerczy

Oto synteza głównych hormonów steroidowych, surowca, dla którego jest cholesterol. Hormony kory nadnerczy są podzielone na trzy duże grupy:

  • glukokortykoidy;
  • mineralokortykoidy;
  • androgeny.

Głównym hormonem z tej grupy jest kortyzol, którego synteza zależy od pory dnia. Maksymalne stężenie kortyzolu we krwi obserwuje się rano. Działanie glukokortykoidów na organizm jest następujące:

  • wpływają na poziom cukru we krwi, ze zwiększoną szybkością tych hormonów, rozwija się cukrzyca i niedostateczna hipoglikemia;
  • z nadmiarem glukokortykoidów następuje przyspieszone rozpad tłuszczów, zwłaszcza w okolicy kończyn, przy jednoczesnym wzroście tkanki tłuszczowej w górnej części ciała;
  • hormony te regulują metabolizm wody i soli, bardzo często przyczyną zatrzymania płynów w organizmie i obrzękiem jest ich brak;
  • podwyższone poziomy glukokortykoidów mogą powodować obniżenie odporności, jak również prowokować rozwój osteoporozy;
  • wpływają na syntezę kwasu solnego, powodując zwiększoną kwasowość środowiska żołądka, co może być przyczyną pojawienia się wrzodu żołądka.

Kolejną grupą hormonów nadnerczy są mineralokortykoidy, których głównym przedstawicielem jest aldosteron. Rola tego hormonu polega na regulowaniu metabolizmu soli i zatrzymywaniu płynów w organizmie. Zwiększenie stężenia aldosteronu we krwi prowadzi do obrzęku, podwyższonego ciśnienia krwi i upośledzenia czynności nerek.

Hormony androgenne obejmują słabe androgeny androstendionu i dehydroepiandrosteronu, które są prekursorami testosteronu. Hormony te wpływają na pożądanie seksualne i regulują pracę gruczołów łojowych.

Sprawa mózgu

Tutaj jest wydzielanie tak ważnych hormonów jak adrenalina, dopamina i noradrenalina, które nie należą do sterydów i nazywane są katecholaminami. Te substancje czynne rozpadają się bardzo szybko, ich główną funkcją jest dostosowanie organizmu do stresujących sytuacji.

Wraz ze wzrostem stężenia katecholamin w organizmie następują następujące zmiany:

  • obniżenie działania insuliny;
  • wysokie ciśnienie krwi;
  • zwiększone tętno;
  • tworzenie energii;
  • przyspieszenie wytrysku i inne.

Rodzaje i formy niewydolności nadnerczy

Synteza hormonów tego gruczołu jest pod kontrolą układu podwzgórze-przysadka-nadnercza, więc spadek ich stężenia w kobiecym organizmie może wystąpić, jeśli którekolwiek z tych połączeń zawodzi. W zależności od tego, gdzie zachodzą procesy patologiczne, niewydolność nadnerczy ma kilka typów:

  • pierwotne, gdy naruszenia występują w pracy samego ciała;
  • wtórne, gdy w przysadce mózgowej występują awarie i przestaje wytwarzać hormon ACTH w wystarczających ilościach;
  • trzeciorzęd, występuje, gdy następuje spadek produkcji kortykoliberyny przez podwzgórze.

W zależności od charakteru patologii, następujące formy niewydolności nadnerczy różnią się:

  • ostry, który grozi śmiercią w przypadku braku odpowiedniej terapii w nagłych wypadkach, najczęściej przyczyną jest krwotok;
  • przewlekłe, które można dostosować za pomocą hormonalnej terapii zastępczej.

Choroby, które mogą upaść

Główne patologie związane z dysfunkcją nadnerczy są następujące:

  • Zespół Itsenko-Cushinga. Najczęściej jest wynikiem pojawienia się guzów w korze nadnerczy. Choroba charakteryzuje się pojawieniem się złogów tłuszczu w górnej części ciała, znacznym wzrostem masy ciała, zaburzeniami miesiączkowania, nadciśnieniem, brakiem pożądania seksualnego, tendencją do depresji.
Zespół Itsenko-Cushinga
  • Wzrost kory nadnerczy. Choroba jest wrodzona i wynika z zaburzeń genetycznych, które prowadzą do zwiększonej syntezy hormonów. Konsekwencją patologii jest wczesne pojawienie się włochatości w okolicy narządów płciowych, zaburzenia gruczołów łojowych, a następnie rozwój seksualny. Choroba nie jest uleczalna, ale hormony można korygować syntetycznymi hormonami.
  • Niewystarczająca synteza hormonów nadnerczy. Zazwyczaj choroba jest związana z infekcjami, urazami i innymi chorobami. Ta patologia charakteryzuje się znaczną utratą masy ciała, zespołem chronicznego zmęczenia, hipoglikemią i innymi objawami.
  • Choroba Addisona. Rzadka choroba spowodowana czynnikami genetycznymi lub zakaźnymi zmianami w organizmie.
  • Zespół Nelsona. Przy tej patologii hormony nadnerczy mogą być całkowicie nieobecne we krwi, najczęściej choroba rozwija się po usunięciu nadnerczy, na przykład z powodu raka.
  • Hiperaldosteronizm. Choroba najczęściej wywołuje poważne zaburzenia w pracy wątroby i narządów układu moczowo-płciowego.

W przypadku przewlekłej niewydolności nadnerczy patrz ten film:

Objawy nieprawidłowości

Choroby związane z dysfunkcją nadnerczy mogą mieć różne objawy, ale jeśli masz następujące objawy patologii, powinieneś skonsultować się z lekarzem:

  • drastyczna utrata wagi lub szybki przyrost masy ciała, niezwiązany ze zmianami w zachowaniu żywieniowym;
  • naruszenie cyklu miesiączkowego, brak pożądania seksualnego;
  • zmniejszona aktywność, stałe uczucie zmęczenia, depresja, depresja;
  • zmiana drugorzędnych cech płciowych, pojawienie się nadmiernego owłosienia na twarzy i ciele, trądzik;
  • zmiana poziomu cukru we krwi.
Stałe uczucie zmęczenia

Dokładna diagnoza może być postawiona tylko przez lekarza na podstawie dokładnej diagnozy.

Co robić w przypadku podejrzenia braku równowagi

Diagnozę dysfunkcji nadnerczy przeprowadza się różnymi metodami. Testy hormonalne obejmują następujące badania:

  • ogólne i biochemiczne badanie krwi, które określa stężenia kortyzolu, adrenaliny, aldosteronu i innych hormonów;
  • codzienna analiza moczu, która pomaga zidentyfikować problemy z wydzielaniem glukokortykoidów.

Aby określić stan tkanki nadnerczy, zaleca się przeprowadzenie diagnostyki ultrasonograficznej, tomografii komputerowej, rezonansu magnetycznego i innych metod badawczych.

Aby ocenić wszystkie hormony nadnerczy, to endokrynolog może zdecydować, które testy dać kobiecie.

Leczenie problemów hormonalnych nadnerczy

Terapia takich chorób powinna być ukierunkowana na korygowanie poziomów hormonów.

Jeśli równowaga jest lekko zaburzona, kobieta otrzymuje hormonalne leczenie zastępcze hormonami syntetycznymi. Schemat i skład kompleksu terapeutycznego zależy od stężenia we krwi hormonu.

W przypadku poważnych zaburzeń usunięcie uszkodzonego narządu jest wskazane za pomocą operacji brzusznej lub laparoskopowej.

Dieta na choroby narządów u kobiet

Ważnym czynnikiem normalizacji nadnerczy jest prawidłowe odżywianie. Dieta powinna być oparta na żywności bogatej w witaminy A, C, E i B, aminokwasy i pierwiastki śladowe. Tłuste ryby, warzywa, jaja, wątroba i nerki, marchew i inne warzywa powinny zostać włączone do diety.

W przypadku chorób nadnerczy konieczne jest całkowite wyeliminowanie alkoholu i napojów gazowanych, ograniczenie spożycia tłustych mięs, pokarmów bogatych w węglowodany, majonez, pieczenie i słodycze.

A tutaj więcej o analizie hormonów u kobiet.

Normalne funkcjonowanie prawie wszystkich głównych narządów zależy od tego, jakie hormony produkują nadnercza u kobiet. Dlatego terminowa diagnoza i leczenie chorób związanych z dysfunkcją tych gruczołów wydzielania wewnętrznego jest kluczem do zdrowia kobiecego ciała.

Przydatne wideo

Zobacz ten film na temat diagnozy i leczenia chorób nadnerczy:

Czasami konieczne jest zdanie testu na hormon u kobiet w celu zidentyfikowania problemu niepłodności i złego stanu zdrowia. Co mija, gdy planujesz ciążę, po 40 z menopauzą? Kiedy i jak to zrobić? Odszyfrowanie pomoże zrozumieć wynik.

W przypadku naruszenia hormonów androgenowych u kobiet może rozwinąć się hiperandrogenizm. To nadnercza, jajnikowa, mieszana Genesis. Przyczyny mogą być zarówno wrodzone, jak i wywoływane przez styl życia, przyjmowanie tabletek. Objawy zespołu u kobiet i dziewcząt są nieco inne. Analizy pomogą Ci wybrać leczenie.

Dość poważny problem uważa się za naruszenie poziomu hormonów. Główne powody są różne: u nastolatków - restrukturyzacja ciała, u kobiet może to być menopauza, podczas ciąży i po porodzie jest ona z natury. Objawy są również różne, leczenie jest dobierane indywidualnie.

U kobiet z pewnymi chorobami występuje hiperprolaktynemia. Często powody leżą w niepowodzeniach hormonalnych. Objawy - wydzielanie mleka, obrzęk gruczołów mlecznych. Może być idiopatyczny, funkcjonalny, pierwotny i wtórny. Główne metody leczenia mogą być wybrane tylko przez lekarza.

Hormony nadnerczy i choroby w ich naruszeniu

Nadnercza biorą udział w rozwoju hormonów niezbędnych do życia ludzkiego organizmu. Hormony przyczyniają się do utrzymania procesów metabolicznych, zwiększają odporność na stres i odporność organizmu na bodźce zewnętrzne. Ważna funkcja nadnerczy jest wykonywana w odpowiednim czasie rozwoju seksualnego osoby. Nadmiar lub brak tego lub tego hormonu prowadzi do poważnych problemów zdrowotnych, w niektórych przypadkach choroby związane z zaburzeniem tego narządu mogą być śmiertelne.

Jakie hormony są wytwarzane

Nadnercza to sparowany organ, który znajduje się nad nerkami. Składa się z 2 warstw: korowej (zajmuje 80% objętości narządu) i mózgu. W warstwie korowej tworzy się ponad 30 różnych hormonów steroidowych (kortykosteroidów), które dzielą się na 3 główne grupy:

  1. Hormony układu rozrodczego - androgeny. Hormony te sprzyjają rozwojowi seksualnemu i są zaangażowane w regulację funkcji seksualnych ludzkiego ciała.
  2. Glukokortykoidy - biorą udział w metabolizmie węglowodanów. Hormony te obejmują kortykosteron, kortyzol i kortyzon.
  3. Mineralocorticoid - promuje normalny metabolizm minerałów i wody. Hormony w tej grupie nazywane są desoksykortykosteronem i aldosteronem.

W rdzeniu wytwarzane są substancje - katecholaminy. Należą do nich adrenalina i noradrenalina, zwane hormonami stresu. Substancje te pomagają osobie lepiej radzić sobie w sytuacjach stresowych, szybciej się regenerują po negatywnych skutkach psychicznych.

Androgeny

Ta grupa obejmuje takie hormony płciowe jak estrogen, testosteron i progesteron. Testosteron jest uważany za męski hormon i jest syntetyzowany w jądrach. Progesteron i estrogen należą do kobiet. Hormony te biorą udział w prawidłowym okresie dojrzewania osoby, pomagają kobiecie w noszeniu i rodzą zdrowe dziecko. Przy nadmiarze tych hormonów zauważalny jest gwałtowny wzrost apetytu i szybki przyrost masy ciała. Ponadto nadmiar hormonów steroidowych może wywołać takie choroby, jak:

  • zaburzenia rytmu serca;
  • ciężki obrzęk;
  • cukrzyca.

Przy niskiej zawartości hormonów steroidowych kobiety zaczynają starzeć się z wyprzedzeniem. Skóra staje się zwiotczała i sucha, włosy wypadają, kości stają się bardzo kruche i często ulegają złamaniom.

Glukokortykoidy

Ta grupa hormonów obejmuje kortyzon, kortykosteron i kortyzol i wytwarza ich strefę wiązki warstwy korowej nadnerczy. Hormony te przyczyniają się do normalnych procesów metabolicznych w organizmie. Wysoki poziom tych substancji prowadzi do takich chorób, jak wrzód żołądka, otyłość, zmniejszone właściwości ochronne organizmu i cukrzyca.

Mineralokortykoid

Głównym hormonem z tej grupy jest aldosteron. Substancja utrzymuje równowagę soli i wody w organizmie w granicach dopuszczalnych. Nadmiar aldosteronu powoduje częste bóle głowy, wysokie ciśnienie krwi, zmęczenie i osłabienie ciała.

Pęd adrenaliny

Inna nazwa to hormon stresu. Pomaga osobie szybko radzić sobie ze stresującymi sytuacjami i przyczynia się do lepszego powrotu do zdrowia. Ponadto hormon spełnia następujące funkcje:

  • promuje lepszą koncentrację uwagi;
  • przyspiesza metabolizm, przyspiesza spalanie glukozy i rozkłada tłuszcze;
  • sprawia, że ​​serce bije szybciej;
  • pomaga zmniejszyć ruchliwość jelit;
  • z powodu adrenaliny wzrasta częstość oddechów, co ma korzystny wpływ podczas ataku astmy;
  • rozluźnia macicę podczas ciąży, zmniejszając w ten sposób ryzyko samoistnej przerwy.

Noradrenalina

Pochodzi z adrenaliny. Ma podobny wpływ na ciało, ale działa trochę inaczej:

  • podczas procesu narodzin hormon redukuje mięśnie macicy, stymulując w ten sposób postęp płodu przez drogi rodne;
  • pomaga zwiększyć ciśnienie skurczowe i rozkurczowe;
  • ma działanie zwężające naczynia.

Zaburzenia równowagi hormonalnej: choroby

W wyniku rozpadu hormonów nadnerczy w organizmie rozwija się wiele chorób, które mogą stanowić zagrożenie dla życia ludzkiego. W zależności od tego, który hormon jest wytwarzany w małych ilościach lub w nadmiarze, występują różne objawy.

Choroba Addisona

Choroba rozwija się z przewlekłą niewydolnością nadnerczy, gdy oba nadnercza są dotknięte chorobą. W tym przypadku organizm wytwarza hormony w małych ilościach lub wcale ich nie produkuje. Ze względu na charakterystyczny znak brązowej barwy skóry podczas choroby, ta dolegliwość nazywana jest „chorobą brązową”. Objawy choroby to:

  • niska temperatura ciała, gorączkowe warunki;
  • bolesność stawów i mięśni;
  • ból w jelitach;
  • skóra i błony śluzowe stają się brązowe.

Syndrom Nelsona

Choroba wynikająca z niewydolności nadnerczy. Często zespół ten można zaobserwować u osób, u których usunięto nadnercza (w przypadku choroby Itsenko-Cushinga). Charakterystyczne objawy to:

  • zmniejszona aktywność wzrokowa;
  • silny ból głowy;
  • przebarwienia skóry;
  • zmniejszenie lub brak kubków smakowych.

Nowe wzrosty w nadnerczach

Nowotwory mogą być łagodne lub złośliwe. Rozwój guzów jest możliwy zarówno w warstwie mózgowej, jak i korowej narządu. Nowotwory złośliwe są niebezpieczne, ponieważ mogą przerzuty do sąsiednich organów i tkanek ludzkiego ciała.

Są takie nowotwory jak:

Guz chromochłonny jest nowotworem, który pojawia się w wyniku zwiększonej produkcji katecholamin. Charakteryzuje się takimi objawami jak: częste zawroty głowy, trudności w oddychaniu, wysokie ciśnienie krwi, nadmierne pocenie się, ból w klatce piersiowej, wymioty i nudności, biegunka. Pacjent nieustannie doświadcza ataków paniki, strachu, strachu przed śmiercią.

Aldosteroma - rozwija się w warstwie kłębuszkowej kory narządowej, prowokuje rozwój zespołu Conn. Chory ma silne bóle głowy, wysokie ciśnienie krwi, niewyraźne widzenie, drgawki, ból mięśni i częste oddawanie moczu.

Kortykosteroma jest łagodnym guzem, który pojawia się w warstwie korowej nadnerczy i często kończy się chorobą świąd-Cushinga.

Hiperandrogenizm

Choroba występuje tylko u kobiet i charakteryzuje się wysoką zawartością męskich hormonów (androgenów) w kobiecym organizmie. Objawy choroby, takie jak:

  • wzrost twardych ciemnych włosów na niektórych obszarach ciała;
  • zaburzenia miesiączkowania i brak miesiączki;
  • sucha i łuszcząca się skóra;
  • nadwaga;
  • zanik mięśni;
  • wysokie ciśnienie krwi;
  • częste zmęczenie i osłabienie.

Jeśli nie rozpoczniesz leczenia w odpowiednim czasie, choroba może spowodować niepłodność u kobiet.

Diagnostyka

Może być konieczne przeprowadzenie wielu złożonych interwencji w celu określenia, czy nadnercza nie działa prawidłowo. Najbardziej wiarygodnym badaniem jest badanie krwi na obecność hormonów.

Również dodatkowe metody to:

  • USG. Ultradźwięki pomagają określić wielkość ciała, ich strukturę, a także określić, czy w gruczołach nadnerczy są jakieś guzy.
  • MRI Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego ma na celu odróżnienie łagodnych guzów w nadnerczach od złośliwych. Ponadto badanie to pozwala nam śledzić skuteczność operacji po usunięciu guzów w organizmie.
  • CT Tomografia komputerowa określa stopień uszkodzenia narządów, potwierdza lub odrzuca podejrzenie nowotworu. Ponadto CT pozwala na ocenę węzłów chłonnych (o ile są powiększone) na choroby nadnerczy.

Leczenie

Po stwierdzeniu przyczyny zaburzenia czynności nadnerczy przepisuje się odpowiednie leczenie. Skuteczną metodą jest terapia lekami. Aby zwiększyć lub zmniejszyć produkcję hormonów, przepisywane są syntetyczne preparaty hormonalne. Przepisywane są także kompleksy witaminowo-mineralne i terapia antybakteryjna.

Wraz z nieskutecznością leczenia farmakologicznego uciekł się do operacji. Usuń jedno z zaatakowanych nadnerczy, czasami wymaga usunięcia dwóch na raz. Metoda chirurgiczna jest wykonywana za pomocą prostej operacji brzusznej, po której pacjent przechodzi okres rehabilitacji przez długi czas lub za pomocą metody endoskopowej. W tym przypadku rehabilitacja jest znacznie łatwiejsza i szybsza, a pacjent jest wypisywany ze szpitala po kilku dniach.

Zapobieganie

Właściwe odżywianie i odrzucanie złych nawyków odgrywa ważną rolę. Dieta pacjenta musi być zrównoważona, bogata w zawartość różnych warzyw i owoców. Nie wolno nam zapominać o reżimie picia, płyn należy pić co najmniej 3 litry dziennie.

Hormony nadnerczy są niezbędne dla ludzi. Wraz ze spadkiem lub nadmiernym wytwarzaniem hormonu zakłóca pracę całego organizmu. Dlatego konieczne jest uważne słuchanie swojego ciała, określanie w czasie objawów dysfunkcji nadnerczy i szybkie leczenie chorób.

Możesz dowiedzieć się więcej o pracy hormonów nadnerczy, oglądając ten film.

Jakie hormony wytwarzają nadnercza?

Nadnercza są gruczołem parowym wydzieliny wewnętrznej. Ich nazwa wskazuje tylko lokalizację narządów, nie są funkcjonalnym dodatkiem nerek. Małe gruczoły:

  • waga - 7-10 g;
  • długość - 5 cm;
  • szerokość - 3-4 cm;
  • grubość - 1 cm.

Pomimo skromnych parametrów, nadnercza są najbardziej płodnym narządem hormonalnym. Według różnych źródeł medycznych wydzielają 30-50 hormonów, które regulują funkcje życiowe organizmu. Skład chemiczny substancji czynnych dzieli się na kilka grup:

  • mineralokortykoidy;
  • glikokortykosteroidy;
  • androgeny;
  • katecholaminy;
  • peptydy.

Nadnercza różnią się kształtem: prawy - przypomina trójstronną piramidę, lewy - półksiężyc. Tkanka narządowa jest podzielona na dwie części: korową i mózgową. Mają inne pochodzenie, różnią się funkcjami, mają określony skład komórkowy. W zarodku substancja korowa zaczyna tworzyć się w 8 tygodniu, rdzeń - w 12-16.

Kora nadnerczy ma złożoną strukturę, są trzy części (lub strefy):

  1. Glomerular (warstwa wierzchnia, najcieńsza).
  2. Puchkovaya (średnia).
  3. Siatka (przylegająca do rdzenia).

Każdy z nich wytwarza określoną grupę substancji czynnych. Różnicę wizualną w strukturze anatomicznej można wykryć na poziomie mikroskopowym.

Hormony nadnerczy

Najważniejsze hormony nadnerczy i ich funkcje:

Rola w ciele

Hormony kory nadnerczy stanowią 90% całości. Mineralokortykoidy są syntetyzowane w strefie kłębuszkowej. Należą do nich aldosteron, kortykosteron, dezoksykortykosteron. Substancje poprawiają przepuszczalność naczyń włosowatych, błon surowiczych, regulują metabolizm wody i soli, zapewniają następujące procesy:

  • aktywacja absorpcji jonów sodu i zwiększenie ich stężenia w komórkach i płynie tkankowym;
  • spadek szybkości absorpcji jonów potasu;
  • zwiększone ciśnienie osmotyczne;
  • zatrzymanie płynów;
  • wysokie ciśnienie krwi.

Hormonami strefy łuszczycowej kory nadnerczy są glukokortykoidy. Kortyzol i kortyzon są najbardziej znaczące. Ich główne działanie ma na celu zwiększenie poziomu glukozy w osoczu krwi dzięki konwersji glikogenu w wątrobie. Proces ten rozpoczyna się, gdy organizm doświadcza ostrej potrzeby dodatkowej energii.

Hormony tej grupy mają pośredni wpływ na metabolizm lipidów. Zmniejszają szybkość dzielenia się tłuszczu w celu uzyskania glukozy, zwiększają ilość tkanki tłuszczowej w brzuchu.

Hormony substancji korowej strefy siateczkowej obejmują androgeny. Nadnercza syntetyzują niewielką ilość estrogenu i testosteronu. Głównym wydzielaniem hormonów płciowych są jajniki u kobiet i jądra u mężczyzn.

Nadnercza dostarczają niezbędnego stężenia męskich hormonów (testosteronu) w kobiecym ciele. W związku z tym u mężczyzn pod kontrolą tych gruczołów produkuje się hormony żeńskie (estrogen i progesteron). Podstawą tworzenia androgenów są dehydroepiandrosteron (DEG) i androstenedion.

Głównymi hormonami rdzenia nadnerczy są adrenalina i noradrenalina, które są katecholaminami. Sygnał ich gruczołów rozwojowych otrzymuje się z układu współczulnego (unerwia aktywność narządów wewnętrznych).

Hormony rdzenia spadają bezpośrednio do krwiobiegu, omijając synapsę. Dlatego ta warstwa nadnerczy uważana jest za wyspecjalizowany splot współczulny. Dostając się do krwi, substancje czynne są szybko niszczone (okres półtrwania adrenaliny i noradrenaliny 30 sekund). Kolejność tworzenia katecholamin jest następująca:

  1. Zewnętrzny sygnał (niebezpieczeństwo) wchodzi do mózgu.
  2. Podwzgórze jest aktywowane.
  3. Ośrodki współczulne są wzbudzane w rdzeniu kręgowym (rejonie piersiowym).
  4. W gruczołach rozpoczyna się aktywna synteza adrenaliny i noradrenaliny.
  5. Katecholaminy są uwalniane do krwi.
  6. Substancje oddziałują z receptorami adrenergicznymi alfa i beta, które są zawarte we wszystkich komórkach.
  7. Istnieje regulacja funkcji narządów wewnętrznych i procesów życiowych w celu ochrony ciała w stresującej sytuacji.

Funkcje hormonów nadnerczy są różnorodne. Humoralna regulacja aktywności organizmu jest przeprowadzana niezawodnie, jeśli substancje czynne są wytwarzane w odpowiednim stężeniu.

Przy długotrwałych i znaczących odchyleniach poziomów głównych hormonów nadnerczy rozwijają się niebezpieczne stany patologiczne, zaburza się procesy życiowe i występują dysfunkcje narządów wewnętrznych. Wraz z tym zmiana stężenia substancji czynnych wskazuje na istniejące choroby.

Ból podczas oddawania moczu - przyczyny, choroby, diagnoza, leczenie, profilaktyka

Herbata do rozpuszczania kamieni nerkowych Shenshytong