Co to jest bakteriuria?

Wielu słyszało o bakteriurii, jednak nie wszyscy wiedzą. Odpowiednia diagnoza jest związana z pojawieniem się w moczu patogennej mikroflory. Normalnie mocz ma sterylne wskaźniki. Bakteriuria występuje, gdy w nerkach lub drogach moczowych zachodzą procesy zapalne. Jednak bakterie, które nie zawsze znajdują się w 1 ml moczu, mają znaczenie kliniczne.

Ogólne informacje

Powszechnie akceptowanym wskaźnikiem, według danych ilościowych, o których w analizie moczu na bakteriurię można mówić o obecności mikroorganizmów, jest miano wykazywane przez ciała drobnoustrojów na poziomie 104-105 CFU w 1 ml moczu. Jak tylko postać osiągnie wskaźnik 4 w czwartym stopniu, jest to kwestia, że ​​kultura moczu jest zanieczyszczona bakteriami.

Ważne jest, aby zrozumieć, że jako parametry innego poziomu, ten ma również teorię względności. Należy wziąć pod uwagę indywidualne cechy pacjenta. Jeśli występują problemy z odpornością na poziomie komórkowym lub humoralnym, co wiąże się z różnymi czynnikami, wówczas można wykazać aktywność zapalenia i wskazać wskaźniki o liczbach poniżej.

Obecność bakterii w moczu wiąże się z kilkoma sposobami dotarcia do tego miejsca. Dostępne są cztery opcje:

  • w dół;
  • rosnąco
  • limfohematogenny;
  • krwiotwórczy

W metodzie zstępującej odnosi się do zakażenia moczu bakteriami ze zmian chorobowych, w których obecne jest zapalenie. Lokalizację można zaobserwować inaczej, najczęściej mówimy o pęcherzu, nerkach i kanale, przez który wydalany jest mocz. Drugi sposób, który pomaga bakteriom dostać się do moczu, nazywany jest wstępowaniem. W tym przypadku do interwencji instrumentalnych wymagane jest leczenie bakteriurią. Jeśli mikroby przeniosły się do moczu z jelit lub genitaliów, ta ścieżka nazywana jest limfohematogenną. Jeśli bakterie zostaną wykryte w analizie moczu po przejściu z obszarów zakaźnych, jest to droga krwiotwórcza.

Ponadto istnieje bakteriuria różnych poziomów. To prawda i fałszywa bakteriuria. W tym procesie drogi wydalania moczu są prawdziwym miejscem rozrodu flory bakteryjnej. Fałszywe odnosi się do przechodzenia drobnoustrojów przez nerki, ale w tym przypadku bezpośrednia reprodukcja nie występuje. W rzeczywistości są podzieleni na krew.

Warto zauważyć, że stopień bakteriurii również się zmienia, podobnie jak skład flory. Mogą to być cocci, pałeczki i proteus oraz szereg innych bakterii. Najczęściej objawy tej patologii pojawiają się, jeśli występuje zapalenie nerek lub określony obszar układu moczowego.

Często taka manifestacja dotyka ludzi po wcześniejszych infekcjach. Ta diagnoza jest często spotykana u pacjentów cierpiących na problemy ze stolcem, chorobami jelita grubego lub szczelinami odbytu lub prokrytami. Jeśli dana osoba cierpi na infekcję w organizmie, niezależnie od narządów moczowych, może wejść do moczu przez układ krwiotwórczy lub limfogenny.

Często u dzieci i dorosłych kultura moczu z takimi wskaźnikami jest uzyskiwana na tle podejrzenia zapalenia pęcherza lub odmiedniczkowego zapalenia nerek. Ogólnie objawy bakteriurii są podobne do tych chorób. Pacjent cierpi na temperaturę podgorączkową, często pojawia się oddawanie moczu. Jednocześnie sam mocz zmienia się w błotnisty z opadami. Drobnoustroje dają zmętnienie.

Metody diagnostyczne

Warto zauważyć, że często niebezpieczeństwo jest bezobjawowe bakteriuria podczas ciąży. W tym przypadku dziecko jest zagrożone zapaleniem z powodu bliskiego sąsiedztwa narządu rodnego z pęcherzem, co z pewnością wpływa negatywnie na dzieci.

Problemy diagnostyczne z bezobjawową bakteriurią u kobiet w ciąży nie występują. Faktem jest, że najprostszy test moczu pokaże zmiany. To właśnie z powodu braku objawów od czasu do czasu kobiety w ciąży wykazują stały zbiór biomateriałów do analizy. Chodzi o sprawdzenie moczu przez kulturę bakteriologiczną.

Według różnych źródeł bakteriuria jest wykrywana u kobiet w ciąży w sześciu do jedenastu procentach przypadków, których nawet nie podejrzewają. Bardzo często zależy to od pozycji kobiety z punktu widzenia społeczno-ekonomicznego, chorób współistniejących i ogólnego stanu zdrowia.

Czasami bakteriuria może rozwinąć się przed ciążą, tuż przed jej nie zidentyfikowaniem. Około jedna trzecia przypadków kobiet w ciąży z taką diagnozą jest nosicielkami przewlekłego odmiedniczkowego zapalenia nerek. Często są to rozszerzone moczowody lub kamienie nerkowe.

Zwykle w czasie ciąży bakteriurię można zauważyć, gdy choroba osiągnie wysoki poziom rozwoju. Szczególnie zaniedbane przypadki charakteryzują się rezmy, dyskomfortem i pieczeniem podczas oddawania moczu, zwłaszcza jeśli zapalenie pęcherza przyłączy się do tego. Ból w podbrzuszu rozprzestrzenia się na bok brzucha.

Często występuje nietrzymanie moczu, w połączeniu z fałszywym oddawaniem moczu, wzrost temperatury, zaburzenie ogólnego stanu, osłabienie. Zmieniając kolor i klarowność moczu, powstaje mętny osad.

Więcej o formularzach

Wspomnieliśmy już o różnych formach patologii. Jeśli mówimy o prawdziwej bakteriurii, kiedy bakterie nie tylko znajdują się w drogach moczowych, ale także tam się rozmnażają, co prowadzi do ciężkiego stanu zapalnego. Czasami ich liczba może wynosić od 10 do piątego stopnia CFU w jednym mililitrze badanego materiału. Jeśli u pacjenta rozpoznano prawdziwą bakteriurię, zwaną również istotną, mówimy o obecności zakażenia w drogach moczowych.

Pomimo obecności objawów zapalenia, prędzej czy później, z innymi niższymi wskaźnikami, parametr ten działa jako jedyny, który jest potwierdzony statystycznie i stosowany w praktyce medycznej, gdy wymagane są badania laboratoryjne. W tej chwili jest to główne kryterium.

Przypomnijmy, że fałszywa bakteriuria oznacza przenikanie bakterii do narządów moczowych, ale ich rozprzestrzenianie się lub rozmnażanie nie jest dozwolone przez czynną odporność osoby lub przyjmowanie antybiotyków na tle innego stanu zapalnego.

Ukryte bakteriurie obserwuje się podczas rutynowych badań lekarskich. Osoby z tą diagnozą nie mogą narzekać na jakiekolwiek problemy z oddawaniem moczu. Zauważono powyżej, że taką diagnozę często stwierdza się u kobiet w ciąży.

Ważne jest, aby pamiętać, że taki przewlekły proces zapalny bez objawów nie tylko zagraża matce, ale także u dzieci może wywołać stan zapalny na tle wysokiego zagrożenia infekcją i przeniesienia bakterii na inne. Prawdą jest, że może to być czynnik sprawczy tyfusu. O bezobjawowej bakteriurii można mówić tylko na podstawie dwuetapowego badania materiału biologicznego. Mocz jest zbierany w odstępach dziennych. W tym przypadku wskaźnik bakterii powinien być dwukrotnie wyższy.

Jeśli mówimy o bezobjawowej bakteriurii u dzieci, często taka dziewczyna cierpi na taką diagnozę. Jeśli u dorosłego mężczyzny stwierdzono bezobjawową bakteriurię, konieczne jest sprawdzenie ukrytego zapalenia gruczołu krokowego. Często ukryta wersja choroby występuje nie tylko u dzieci, ale także u osób starszych, po 65 latach. W tym przypadku kolonizacja bakterii zachodzi na poziomie przewlekłym i utrzymuje się przez kilka lat.

Jeśli mówimy o mężczyznach, to taki bezobjawowy przebieg choroby może mówić o rozrostu gruczołu krokowego, problemach z wydalaniem moczu, w którym bakterie namnażają się. Jeśli mówimy o większości objawów klinicznych, to liczby te nie są uważane za groźne, jeśli chodzi o starszych pacjentów, ponieważ izolowane mikroorganizmy w ramach badań nie są uważane za patogenne.

Metody leczenia

Bezobjawowa bakteriuria nie zawsze wymaga leczenia. Na przykład nie jest wymagane leczenie osób z zaburzeniami percepcji glukozy, jeśli pacjenci mają cewnik moczowy, który jest używany na bieżąco. Starsi ludzie, uczniowie bez zmian w drogach moczowych na poziomie organicznym, również należą do kategorii osób, które nie potrzebują pomocy.

Jeśli jednak nie da się tego zrobić bez leczenia, konieczne jest wyizolowanie ognisk zakaźnych w organizmie jako kwestii priorytetowej. Dodatkowo inicjowany jest wzrost wskaźników reaktywnych i eliminowane są zaburzenia związane z przejściem moczu. W niektórych przypadkach pacjenci muszą przestrzegać diety i poddawać się leczeniu w sanatorium lub ośrodku.

Jeśli bakteriuria jest bezobjawowa u pacjenta i nie ma immunosupresji ani zmian w układzie moczowym na poziomie strukturalnym, można odmówić leczenia. W wielu sytuacjach oczywiście stosowanie antybiotyków jest całkowicie szkodliwe, ponieważ flora o mniejszej zjadliwości zmienia się w próbki o większej patogenności.

Leczenie bakteriurią, które przebiega bez objawów, jest wymagane tylko w kilku kategoriach. Mówimy o noworodkach, dzieciach w wieku przedszkolnym, mężczyznach poniżej 60 lat, aby wykluczyć zapalenie gruczołu krokowego, które występuje w postaci przewlekłej. Dla przedstawicieli słabszej płci zwykle wystarcza pojedynczy antybiotyk.

Jeśli to konieczne, leczenie bezobjawowej wersji choroby przeprowadza się przy użyciu leków, które różnią się działaniem przeciwbakteryjnym. Kurs w tym samym czasie osiąga siedem dni. Takie leczenie jest ważne dla kobiet, które niosą dziecko, ze zmianami, które wpływają na drogi moczowe i mają charakter organiczny, przed i po operacjach związanych z układem moczowym.

Terapia jest również wymagana dla osób, które przeszły przeszczep nerki lub po usunięciu jednego z nich. Leczenie bezobjawowej bakteriurii u pacjentów, którzy żyją z cewnikiem, przeprowadza się za pomocą antybiotyków za pomocą pojedynczej dawki. Większość przypadków specjalistów związanych z korzystnym rokowaniem.

Bezobjawowa bakteriuria: przyczyny, diagnoza, leczenie

Najczęstszą patologią dróg moczowych jest wnikanie patogennych bakterii do narządów układu moczowego. Może to nastąpić w wyniku hipotermii, procesu zapalnego. W niektórych przypadkach bakterie chorobotwórcze pojawiają się w organizmie w wyniku czynników towarzyszących.

Zatem rozprzestrzenianie się bakterii chorobotwórczych w moczu - bakteriurii - może powodować zmniejszenie układu odpornościowego lub słabą higienę. Bakteriuria może wystąpić z ciężkimi objawami i może być ukryta, bezobjawowa, co nie wpływa na tkanki narządów moczowych.

Co to jest?

Bakteriuria jest chorobą zakaźną, która zależy od zwiększonej obecności patogennych mikroorganizmów w składzie moczu.

Bezobjawowa (bezobjawowa) bakteriuria występuje bez objawów choroby, objawów patologii. Bakterie w składzie moczu można wykryć losowo podczas analizy moczu. Bezobjawowa bakteriuria jest diagnozowana po dwóch próbkach moczu przy braku objawów klinicznych.

Zgodnie z tabelą międzynarodowej klasyfikacji chorób (ICD-10) bakteriuria określana jest jako infekcje dróg moczowych bez ustalonej lokalizacji z kodem N39.0.

Przyczyny choroby

W przypadku zdrowych nerek obecność bakterii chorobotwórczych w nich jest wykluczona, dlatego jeśli tkanki nerki nie zostaną uszkodzone, bakterie nie mogą przedostać się do moczu przez nerki. Dlatego zakażenie moczu może wystąpić z następujących powodów:

  • procesy zapalne w nerkach;
  • obecność bakterii w pęcherzu moczowym;
  • zapalenie gruczołu krokowego.

Jak leczyć zapalenie gruczołu krokowego, przeczytaj nasz artykuł.

Aby wywołać infekcję w moczu, można cewnikować, cystoskopię, obfitość cewki moczowej. Nieprzestrzeganie zasad higieny osobistej może również spowodować przedostanie się bakterii do moczu. W niektórych przypadkach cukrzyca może być czynnikiem towarzyszącym w rozwoju bakterii w moczu.

Dlaczego patologia pojawia się u kobiet w ciąży i dzieci?

Patogeny mogą przedostawać się do moczu kobiety w ciąży z powodu następujących czynników:

  • ściskanie powiększonej macicy układu moczowego: moczowody, nerki, pęcherz moczowy;
  • obniżony układ odpornościowy podczas ciąży;
  • wpływ progesteronu na napięcie mięśniowe cewek moczowych;
  • ze względu na rozszerzenie miedniczki nerkowej;
  • powstawanie wodonercza na podstawie rozwoju fizjologicznego kobiety w ciąży;
  • przekrwienie płynu moczowego w pęcherzu moczowym;
  • zmiany w fizykochemicznym składzie moczu.

W niektórych przypadkach bakteryjne zapalenie pochwy, które nie zostało zidentyfikowane przed rozpoczęciem ciąży, może spowodować rozwój bezobjawowej bakteriurii w okresie ciąży. Przy powtarzającym się rozprzestrzenianiu się bakterii chorobotwórczych w moczu prawdopodobieństwo rozwoju odmiedniczkowego zapalenia nerek jest wysokie.

Masywna bakteriuria u kobiet w ciąży przyczynia się do bezobjawowego rozprzestrzeniania się bakterii chorobotwórczych nie tylko w pęcherzu, mogą one rozprzestrzeniać się do tkanek sąsiednich narządów, a także do macicy.

Wpływ bezobjawowej bakteriurii na kobietę w ciąży może wpływać na płód. Matka bakteriuria może przyczynić się do:

  • przedwczesny poród;
  • narodziny o niskiej masie urodzeniowej;
  • zakażenie płodu w okresie rozwoju prenatalnego.

W obecności bakterii w moczu noworodka, antybiotykoterapia może niekorzystnie wpływać na zdrowie dziecka.

U dzieci, zwłaszcza niemowląt, bezobjawowa bakteriuria może powodować powolną chorobę nerek lub dróg moczowych.

Nieprzestrzeganie standardów higieny (przedłużony pobyt w pieluchach wypełnionych), bliskość odbytu, a także słaba odporność dziecka mogą przyczynić się do rozwoju bezobjawowej bakteriurii.

Środki diagnostyczne

Bakteriuria, która jest bezobjawowa, jest wykrywana tylko za pomocą testów moczu.

Inne objawy zakażenia układu moczowego mogą nie być obserwowane. Głównymi mikroorganizmami, które można wykryć w moczu, są enterokoki, Klebsiella, E. coli, lacciella.

Pewna ilość tych drobnoustrojów znajduje się w każdym organizmie, jednak gdy dostaną się do moczu, zaczynają się rozmnażać w przyspieszonym tempie. Mocz u zdrowej osoby nie zawiera bakterii chorobotwórczych: jest sterylny.

Możesz zdiagnozować obecność bakterii za pomocą analizy moczu dla kultury bakteriologicznej.

Ważnym warunkiem zbierania moczu do tej analizy jest poprawność procedury pobierania próbek i sterylności pojemnika do analizy. W przypadku nieprzestrzegania wymogów ogrodzenia może pojawić się fałszywy test, w którym wykryte zostaną bakterie, które spadły do ​​moczu z rąk, z niejałowej puszki, do zewnętrznych narządów płciowych.

Powtórzony test hodowli bakteryjnej przeprowadza się w celu potwierdzenia wyników po kilku dniach. W niektórych przypadkach do prawidłowego wyniku analizy wymagane jest pobranie moczu przez cewnik. Zapewnia to sterylność biomateriału do badań bakterii.

Bezobjawową bakteriurię określa się, jeśli liczba bakterii chorobotwórczych wynosi 105 CFU / ml w wyniku dwóch bakteryjnych posiewów moczu.

Jak leczyć?

Skuteczne leczenie bakteriurii odbywa się za pomocą leków przeciwbakteryjnych. Leczenie bakteriurią nie jest wymagane u osób z cukrzycą, pacjentów, którzy uciekają się do ciągłego stosowania cewnika moczowego.

W przypadku braku tkanek układu moczowego u dzieci i dorosłych, zmiany strukturalne i mała ilość patogennych mikroorganizmów w moczu nie leczą bakteriurii, ponieważ stosowanie antybiotyków może wywołać tłumienie mikroflory.

Wymaga leczenia bezobjawowej bakteriurii u noworodków, dzieci w wieku szkolnym, kobiet w ciąży, mężczyzn poniżej sześćdziesiątego roku życia.

Jeśli bakteriuria pojawiła się w wyniku cewnikowania, wówczas leczenie w tym przypadku polega na jednorazowym użyciu leku przeciwbakteryjnego.

W ciąży

Dla kobiet w ciąży ważnym warunkiem wyboru środków przeciwbakteryjnych jest stosowanie leków, które w minimalnym stopniu wpływają na płód.

Leczenie kobiet w ciąży ogranicza się do przyjmowania leków przeciwbakteryjnych przez siedem dni. Negatywnie na nienarodzone dziecko może wpływać na stosowanie fluorochonolonów. Wskazane jest stosowanie cefalosporyn, ampicylin, nitrofuranów. Najczęstszym lekiem dla kobiet w ciąży jest amoksycylina.

Jeśli bakteriuria jest masywna, to raz stosuje się trometamol fosfomycyny. W tym przypadku rozważane jest potencjalne ryzyko dla płodu i korzyści leczenia dla matki.

Na etapie leczenia kobiety w ciąży są przepisywane leki, które pomagają poprawić opróżnianie pęcherza i przyspieszyć przepływ moczu, zmniejszając jego kwasowość. Aby poprawić ten stan, należy w produktach dietetycznych poprawić skład płynu moczowego.

U dzieci

Jeśli w moczu dziecka wykryte zostaną bakterie chorobotwórcze, należy przeprowadzić leczenie przeciwbakteryjne, w przeciwnym razie odmiedniczkowe zapalenie nerek lub zapalenie pęcherza może stać się objawami ubocznymi rozprzestrzeniania się bakterii w moczu.

W badaniu siewu biomateriałów ważne jest określenie wrażliwości bakterii na antybiotyki i przepisanie skutecznego leku. Dzieci, które mogą przyjmować pigułki doustnie, używają ich nie dłużej niż 7 dni. Jeśli dziecko jest dzieckiem, leczenie wykonuje się przez wstrzyknięcie.

Po antybiotykoterapii wszyscy pacjenci powinni przejść test kontrolny na mróz, aby zweryfikować wynik leczenia.

Zatem bezobjawowa bakteriuria może rozwijać się na tle zmniejszonej odporności, infekcji, z nieodpowiednią zgodnością z zasadami higieny intymnej. Podczas ciąży bakteriuria może powodować zmiany strukturalne w organizmie kobiety, szczególnie w narządach układu moczowego.

W celu terminowego leczenia choroby kobiety w ciąży powinny być systematycznie badane pod kątem analizy moczu. W celu zapobieżenia zapobieganiu higienie ważne jest, jak również wzmocnienie układu odpornościowego, monitorowanie odżywiania.

W przypadku bezobjawowej bakteriurii u kobiet w ciąży, zobacz film, aby uzyskać szczegółowe informacje:

Bakteriuria - jaka jest ta patologia

Obecność jakichkolwiek mikroorganizmów w moczu nazywa się bakteriurią. Z medycznego punktu widzenia patologia ta oznacza zakażenie układu moczowego bez określonej lokalizacji. Zwykle w moczu nie powinno być żadnych bakterii, dlatego też zjawisko to wymaga kompetentnego i terminowego leczenia.

Co to jest

Bakteriuria - co to jest? Ta patologia, którą określają odpowiednie badania diagnostyczne. Może pokazywać liczbę bakterii na 1 ml moczu, a także rodzaj mikroorganizmów. Obecność dowolnego rodzaju patogenu w moczu jest zawsze uważana za odstępstwo od normy. Z reguły oznacza to procesy zapalne w nerkach i ogólnie układ moczowo-płciowy.

U dzieci bakteriuria jest dość powszechna. Aby to zrobić, dziecko musi jedynie moczyć stopy lub zamarzać na spacer, co spowoduje zapalenie pęcherza moczowego lub dróg moczowych. To samo dotyczy kobiet. Na ogół są one podatne na infekcje urologiczne, ze względu na cechy strukturalne ich układu moczowego, a mianowicie krótką cewkę moczową i bliskość pęcherza moczowego do jelita.

Sama bakteriuria nie jest chorobą. Jest to stan patologiczny spowodowany przez konkretną chorobę, której pochodzenie wymaga wyjaśnienia. Ignorowanie bakterii w moczu nie jest kategorycznie zalecane, ponieważ mogą one mówić o poważnych procesach zapalnych w narządach układu moczowo-płciowego.

Przyczyny bakteriurii

Zdrowe narządy i dobra odporność - ochrona jakości przed wszelkimi czynnikami zakaźnymi. Obecność bakterii w moczu sugeruje, że pojawiły się pewne problemy.

Ich przenikanie do moczu może wystąpić z różnych powodów:

Objawy bakteriurii

Sama bakteriuria jest już objawem.

Problem wyraźnie przejawia się na tle różnych chorób. Jeśli występują nieprzyjemne objawy, oznacza to ostrą postać choroby lub obecność patologii z charakterystycznymi objawami. Nie zapominaj, że niektóre choroby, na przykład przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek, w większości bezobjawowe, i bakteriuria będą jedyną oznaką procesu zapalnego w nerkach.

Rozważ najczęstsze rodzaje chorób zakaźnych układu moczowo-płciowego, które powodują bakteriurię, a także ich objawy:

  • ropne wydzieliny z cewki moczowej;
  • bolesne oddawanie moczu, niezdolność do całkowitego opróżnienia pęcherza;
  • podrażnienie i swędzenie krawędzi cewki moczowej, ewentualnie jej obrzęk;
  • gorączka, dreszcze;
  • ogólne osłabienie i zmęczenie;
  • charakterystyczny ból w kroczu

Leczenie bakteriurii

Współczesna medycyna ma wystarczającą zdolność do przeprowadzania dokładnych testów w celu ustalenia, czy pacjent ma bakteriurię, czy nie. Początkowo przeprowadza się analizę obecności mikroorganizmów w moczu. Jeśli nie - to jest norma. Obecność bakterii będzie wymagała specjalnych procedur diagnostycznych, wśród których kultura moczu dla bakteriurii zajmuje szczególne miejsce.

Ta metoda pozwala dokładnie określić rodzaj patogenu znalezionego w próbce moczu. Na podstawie otrzymanych informacji przepisuje się farmakoterapię, która zawiera leki przeciwbakteryjne, które mają niszczący wpływ na ten typ patogenu.

Jest to delikatna analiza, dlatego trzeba uważnie podejść do procesu przygotowania. Przede wszystkim musisz dokładnie się zmyć, ponieważ na zewnątrz może być dużo bakterii, które mogą zniekształcić prawdziwy wynik. Zaleca się zmyć za pomocą mydła higienicznego lub specjalnych środków do higieny intymnej.

Zaleca się nie używać zwykłego słoika, ale specjalny sterylny pojemnik sprzedawany w dowolnej aptece w zapieczętowanej formie. Zabrania się dotykania krawędzi pojemnika podczas zbierania materiału biologicznego. Pożądane jest zebranie średniej ilości moczu.

Przed wykonaniem testu nie zaleca się spożywania dużej ilości płynu, a także przyjmowania leków moczopędnych. Nie zaleca się oddawania materiału biologicznego kobietom w okresie miesiączki. Jeśli istnieje pilna potrzeba, musisz najpierw włożyć tampon do pochwy, a następnie dokładnie wypłukać.

Próbka moczu musi zostać pobrana do laboratorium w ciągu godziny. Długotrwała ekspozycja na pokój w temperaturze pokojowej stworzy warunki do rozwoju różnych bakterii, dzięki czemu właściwości fizykochemiczne materiału będą zniekształcone.

Rodzaje bakteriurii i jej przyczyny

Fakt obecności bakteriurii jest łatwy do wykrycia, wystarczające jest ogólne badanie moczu. Ale trudniej to zinterpretować. Nawet w celu wyeliminowania niewłaściwego przygotowania do dostarczania biomateriałów wymagana jest analiza wtórna. I oczywiście nie da się zrobić bez dodatkowej diagnostyki, jeśli pacjent ma już wyraźne objawy zaawansowanego procesu zapalnego.

Bakteriuria - definicja i odmiany

Ten termin opisuje obecność mikroorganizmów w świeżo zebranej części moczu. Bakterie mogą być reprezentowane przez pojedynczą kulturę lub kombinację różnych rodzajów flory (E. coli, gronkowca, mikrokoków, pyocyjan i paciorkowców).

Zwykle sterylność moczu („czystość” bakteryjna) potwierdza zdrowie nerek i dróg moczowych.

Na podstawie obecności objawów klinicznych i zachowania bakterii w drogach moczowych wyróżnia się następujące typy bakteriurii:

  • prawda - drobnoustroje są obecne nie tylko w szlakach wydalniczych, ale także aktywnie proliferują, powodując rozległe zapalenie. Jednocześnie pacjent ma jasne objawy, a wskaźnik laboratoryjny przekracza 104 CFU / ml;
  • bezobjawowy (utajony) - bakterie występują również w znaczących ilościach, co odpowiada prawdziwej postaci, ale pacjent nie ma objawów;
  • fałszywe - bakterie dostają się do dróg moczowych, ale zwiększenie ich populacji jest niemożliwe ze względu na wysoką odporność pacjenta lub przyjmowanie leków przeciwbakteryjnych.

Wychodząc od tego, gdzie dokładnie mikroflora wpada do moczu, bakteriuria jest izolowana:

  • w dół - zanieczyszczenie moczu następuje ze źródeł zapalenia pęcherza moczowego, nerki, prostaty;
  • wstępowanie - wprowadzenie mikroorganizmów podczas instrumentalnych manipulacji medycznych (cewnikowanie, cystoskopia);
  • limfohematogenny - przenikanie bakterii z narządów płciowych lub jelit z zaparciami, zapaleniem odbytnicy, pęknięciami;
  • hematogenny - przenikanie flory patogennej wraz z przepływem krwi w ostrych lub przewlekłych chorobach zakaźnych.

Z reguły każda bakteriuria wymaga terapii. Jednak każdy przypadek jest rozpatrywany oddzielnie, czasami wystarczające spożycie witamin i środki zwiększające odporność.

Przyczyny bakterii w moczu

Często bakteriuria towarzyszy chorobom zapalnym cewki moczowej, moczowodów, nerek, tych patologii i będzie pierwszym na liście możliwych przyczyn:

  • zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie cewki moczowej;
  • ostre i przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, przerost (gruczolak) gruczołu krokowego (u mężczyzn) - z reguły występuje bezobjawowe bakteriuria;
  • choroby zapalne żeńskich narządów płciowych - zapalenie pochwy, zapalenie przydatków, zapalenie sromu;
  • nieprawidłowe funkcjonowanie jelita ze składnikiem zapalnym (zapalenie jelit, zapalenie odbytnicy, hemoroidy);
  • przewlekłe zaparcia;
  • niedrożność moczowodu (na przykład z kamicą moczową) - powoduje zastój moczu, aw konsekwencji warunki proliferacji bakterii;
  • cukrzyca - przesłankami są zmniejszona odporność, stagnacja (neuropatia) i nadmiar glukozy w moczu;
  • posocznica (zakażenie krwi) - krwiotwórcza bakteriuria;
  • bezskutecznie prowadził badania instrumentalne - bougienage, cystoscopy;
  • choroby przenoszone drogą płciową - nawet niewielka liczba gonokoków występujących w moczu powinna być powodem skontaktowania się z odpowiednim specjalistą:
  • przenoszone choroby zakaźne wywołane przez paciorkowce - ból gardła, zapalenie ucha środkowego, zapalenie przyzębia, zapalenie płuc, szkarłatna;
  • historia niedoboru odporności i gorączki nieznanego pochodzenia - ukryta bakteriuria jest częściej diagnozowana u takich pacjentów;
  • choroby zakaźne - dur brzuszny, leptospiroza, bruceloza, rzadko gruźlica, czerwonka, błonica;
  • inwazje pasożytnicze w moczu (niezwykle rzadkie);
  • zakażenie dziecka podczas przejścia przez kanał rodny - może wystąpić dopiero po 3-4 miesiącach życia dziecka.

Powinniśmy również wyróżnić przypadki bakteriurii, które można nazwać „funkcjonalnymi” lub przejściowymi, na przykład:

  • bakteriuria u kobiet w ciąży. Oczywiście może to być konsekwencja infekcji, ale często przyczynia się do jej identyfikacji: stagnacja moczu spowodowana wzrostem płodu i niestabilnością hormonalną;
  • namnażanie się bakterii w moczu dzieci, stagnacja moczu u dzieci, spowodowana przyczynami funkcjonalnymi (dziecko po prostu zapomina o opróżnieniu pęcherza w czasie);
  • zanieczyszczenie moczu z powodu upośledzonego wypływu moczu u osób starszych, w tym konieczność stałego stosowania cewnika;
  • spożycie mikroorganizmów w moczu u dzieci w wieku szkolnym na tle niedoboru odporności.

Osobno warto zauważyć przypadki nieprzestrzegania podstawowej higieny, co często wyjaśnia bakteriurię u dziewcząt i kobiet. Należy rozumieć, że utrzymanie czystości jest ważne nie tylko dla uzyskania odpowiedniego wyniku analizy, ale również regularnie w życiu codziennym.

Charakterystyczne objawy bakteriurii

Objawy bakteriurii mogą być całkowicie nieobecne lub występować jako cechy choroby podstawowej (na przykład cukrzyca). Specyficzne objawy są w pełni scharakteryzowane tylko dla chorób zapalnych obszaru moczowo-płciowego. Jednakże następujące objawy będą wspólne dla wszystkich stanów zapalnych dróg moczowych:

  • zaburzenia oddawania moczu - częste, bolesne, z wysiłkiem;
  • wzrost temperatury;
  • zespół bólowy, zlokalizowany w kroczu (zapalenie cewki moczowej), podbrzuszu (zapalenie pęcherza moczowego), w brzuchu lub dolnej części pleców (nerki).

Charakterystyczne dla odmiedniczkowego zapalenia nerek będzie:

  • mimowolne oddawanie moczu;
  • zmiany w przezroczystości moczu, obecność ropnych wtrąceń, silny zapach;
  • temperatury powyżej normy, ale nie przekraczające 38 (stan podgorączkowy) przez 10-14 dni.

Do typowych objawów należy dodać podejrzane zapalenie pęcherza:

  • częste oddawanie moczu, uzupełnione uczuciem pieczenia i zmniejszeniem objętości wydalanego moczu;
  • zmętnienie i nieprzyjemny zapach moczu, pojawienie się śluzu lub krwawych zanieczyszczeń;
  • obecność wydzieliny z cewki moczowej (oddzielonej od oddawania moczu), często z ropą.

Cewki moczowej charakteryzuje ciężka przekrwienie i podrażnienie krawędzi cewki moczowej i znaczne ropne wydzieliny.

Objawy bakteriurii dla zapalenia gruczołu krokowego mogą być nieobecne (jeśli patologia jest przewlekła) lub mogą być wyrażone przez ból krocza, gorączkę i częste oddawanie moczu z uczuciem niepełnego opróżnienia pęcherza.

Metody diagnozowania choroby

Bakteriurię można wykryć podczas rutynowych lub spontanicznych badań, a także potwierdzić istniejące objawy zapalenia. Na podstawie tych środków diagnostycznych należą:

  • analiza moczu - ta metoda badania przesiewowego jest stosowana zgodnie z planem lub na samym początku diagnostyki różnicowej, ale pozwala również oszacować prawdopodobieństwo zapalenia przez liczbę leukocytów;
  • przeprowadzany jest test z trzema szklankami z potwierdzoną obecnością leukocytów (zwykle po powtarzanej ogólnej analizie) i pozwala określić, który konkretny narząd moczowy zawiera ośrodek zapalny;
  • próbka moczu dla Bacpossev (bakuria) - jest niezbędna do dokładnego określenia czynnika zakaźnego i optymalnego doboru terapii lekowej.

Ta ostatnia analiza jest szczególnie istotna w wykrywaniu przewlekłego procesu spowodowanego przez bakterie oporne na poszczególne grupy leków.

Zalecenia dotyczące leczenia

Jeśli mówimy o bakteriurii czynnościowej (u dzieci lub kobiet w ciąży), wówczas zastosowane zostaną następujące środki terapeutyczne i zapobiegawcze:

  • higiena;
  • eliminacja czynników, które przyczyniają się do zaparcia;
  • odpowiedni schemat picia, picie napojów owocowych żurawiny lub owoców dzikiej róży (napoje te zmniejszają kwasowość moczu) lub miękkie leki moczopędne;
  • dieta - ograniczanie słonych, pikantnych, tłustych i smażonych potraw;
  • regularne prymitywne środki wzmacniające i witaminy, jak również leki homeopatyczne, które poprawiają pracę nerek (Canephron, Cystone).

Jeśli bakterie w moczu w czasie ciąży są konsekwencją potwierdzonego zapalenia, zostaną przepisane środki przeciwbakteryjne, a lekarz bierze pod uwagę obecny okres ciąży.

Wśród narzędzi fotograficznych, które nie boli w każdym wieku, podczas noszenia dziecka i laktacji warto podać:

  • wywary i soki z kopru, selera, pietruszki;
  • rumianek, dziki rozmaryn, mącznica lekarska, nagietek - zioła można kupić w aptece i przygotować zgodnie z instrukcjami;
  • naturalne preparaty - na przykład Fitolizin.

Takie środki mogą przynieść ulgę tylko w przypadku braku alergii i poważnego procesu zapalnego (zwłaszcza przewlekłego). W tym drugim przypadku lekarz przepisuje leki w następujących grupach:

  • uroseptics and antispasmodics - przy słabych i średnich stanach zapalnych ich odbiór może działać jako niezależny środek medyczny;
  • leki przeciwbólowe - ze znacznym zespołem bólowym (bez-spa);
  • leki przeciwgorączkowe - jeśli chorobie towarzyszy gorączka lub bóle (Nurofen, Paracetamol);
  • penicyliny lub cefalosporyny - jeśli wykryto wysoką bakteriurię (Amoxicillin, Sumamed) lub fluorochinolony (Nolitsin), pochodne nitrofuranu;
  • środki przeciwgrzybicze i antybiotyki makrolidowe - w przypadku wykrycia w moczu nieprawidłowo stabilnej flory;

Pożądane jest uzupełnienie spożycia środków przeciwbakteryjnych dietą i optymalnym schematem żywieniowym, środki ludowe też nie będą zbyteczne.

W niektórych przypadkach miejscowe podawanie leków do cewki moczowej jest praktykowane przy użyciu specjalnej sondy. Powodem jest rozwój infekcji, niewrażliwy na antybiotyki, stosowany doustnie.

Dlatego ważne jest, aby przyjmować leki ściśle zgodnie z instrukcjami i zaleceniami lekarza dotyczącymi schematu i dawek leku.

Bakteriurii, w szczególności w obecności poważnych objawów, nie należy ignorować, a próby niekontrolowanego samoleczenia są również niepożądane. Z reguły leczenie przeciwzapalne, zwłaszcza przeciwbakteryjne, jest bezpieczne dla pacjenta. Ważne jest tylko, aby pamiętać, że jego skuteczność, jak również prawdopodobieństwo nawrotu patologii, są bezpośrednio zależne od przestrzegania zaleceń lekarza.

Bakteriuria w analizie moczu: przyczyny, leczenie, szybkość, transkrypcja

Zdrowy organizm nie charakteryzuje się obecnością takiego wskaźnika jak bakterie w moczu. Kiedy jednak badanie bakteriologiczne biomateriału ujawni je - stan ten nazywany jest bakteriurią.

Choroba wymaga leczenia, które wykonuje urolog. Drobnoustroje w moczu znajdują się tylko wtedy, gdy zakażone są drogi moczowe, a układ odpornościowy nie może pokonać patogenów. Z powodu tego, co dana osoba znajduje w ogólnej analizie moczu obecności patogenów, o czym świadczy to, rozważmy bardziej szczegółowo.

Jak bakterie dostają się do moczu

Bakterie w moczu penetrują chorobę nerek, w wyniku czego zmniejsza się ich zdolność filtrowania. Bakteriurię określa się, gdy w 1 ml moczu znajduje się 105 lub więcej CFU. Przenikanie organizmów chorobotwórczych do układu oddawania moczu jest możliwe na następujące sposoby:

  1. Przez cewkę moczową. Zjawisko to występuje częściej u kobiet z krótkim kanałem oddawania moczu. Taki wariant penetracji bakterii w sytuacji chorób narządów płciowych, brak higieny intymnej i niektóre procedury instrumentalne są również prawdopodobne.
  2. W zakaźnym procesie zapalnym.
  3. Mikroorganizmy są w stanie przeniknąć z odległych ognisk zapalenia do krwiobiegu.
  4. Są w stanie dostarczyć płyn limfatyczny, przenosząc się z pobliskich zainfekowanych narządów.

Bakteriuria

Czym więc jest bakteriuria i jakie są jej możliwości leczenia? Jeśli badanie moczu ujawniło wiele bakterii, stan ten nazywany jest bakteriurią. Sygnalizuje rozwój zakażenia układu moczowego. Jednak przed rozpoczęciem leczenia warto upewnić się, że analiza jest wiarygodna, ponieważ na jej wyniki może mieć wpływ słaba sterylność słoika. Tylko ponowne rozpoznanie może potwierdzić, że obecność bakterii jest zwiększona.

Rodzaje bakteriurii

Istnieją różne warianty bakteriurii, w zależności od drogi zakażenia. Wraz z rosnącą infekcją bakteryjną mikroby atakują układ moczowy z jelita grubego. Często obserwuje się w przewlekłych zaparciach, zapaleniu hemoroidów. W przypadku wariantu zstępującego zakażenie rozwija się najpierw w nerkach, a dopiero potem spada w dół. Klasyfikuj patologię w następujący sposób:

  1. Prawdziwa bakteriuria - mikroorganizmy wywołują zapalenie pęcherza moczowego.
  2. Wariant utajonej bakteriurii jest zwykle określany podczas rutynowego badania lekarskiego, ponieważ nie przeszkadza to osobie. Najczęściej bezobjawową bakteriurię rozpoznaje się u pacjentek w ciąży.
  3. Fałszywa bakteriuria - przeniknięte bakterie nie mają czasu na rozmnażanie się w drogach moczowych, ponieważ osoba ma silną odporność, przyjmuje antybiotyki z powodu zapalenia.

Objawy bakteriurii

Zwykle stopień bakteriurii wpływa na kliniczne objawy patologii, chociaż czasami jest bezobjawowy. Do charakterystycznych oznak problemu należą:

  • zbyt częste oddawanie moczu;
  • palenie w czasie oddawania moczu, ból;
  • zaczerwienienie narządów płciowych, swędzenie;
  • mocz ma silny zapach, czasami objawem jest domieszka krwi;
  • przebarwienie moczu - staje się mętne lub białawe.

Jeśli infekcja weszła do układu moczowego, nie ma objawów skoku temperatury ciała, ale jeśli problem dotrze do nerek, podobny problem jest możliwy, pogarsza go nudności, tępy ból.

Przyczyny bakteriurii

Aby zidentyfikować przyczynę bakteriurii, należy zrozumieć, dlaczego bakterie pojawiły się w moczu i jakie są bakterie. Zapalenie nerek często rozwija się w innych zakażeniach, gdy występuje powikłanie patologii. Bakteriurię rozpoznaje się, gdy wykryta zostanie kamica moczowa, ponieważ kamienie są w stanie zablokować moczowód, co powoduje zastój moczu powodujący stan zapalny.

Wymieniamy choroby, które są charakterystyczne, gdy bakterie pojawiają się w analizie:

  1. Zapalenie cewki moczowej. Gdy mikroorganizmy oportunistyczne obecne w kanale moczowym mnoŜą się aktywnie, cewka moczowa ulega zapaleniu.
  2. Pyelonephritis w cewce moczowej. Zapalenie nerek jest głównym prowokatorem patologii lub wtórną przyczyną choroby.
  3. Zapalenie pęcherza moczowego Najbardziej prawdopodobna choroba powodująca wzrost poziomu mikroorganizmów.

Jeśli bakterie zostaną wykryte w moczu, konieczne jest określenie ich wyglądu w celu zapewnienia odpowiedniego leczenia. W tym celu przeprowadza się szczepienie bakteriologiczne - mikroorganizmy umieszcza się w specjalnym środowisku, w którym znajdują się w sprzyjających warunkach. Ta technika pozwala lekarzowi prowadzącemu określić rodzaj bakterii, dowiedzieć się, jak wrażliwe są na różne antybiotyki.

Bakteriuria u mężczyzn

Ponieważ męska cewka moczowa ma małą średnicę i jest zbyt długa, bakteriom trudniej przenika do układu moczowo-płciowego. Z tego powodu zakażenie rzadko przenika w głąb cewki moczowej, bakterie występują u mężczyzn tylko w zakaźnym zapaleniu cewki moczowej, wykonując ogólną analizę moczu.

Czynniki wywołujące stan zapalny stają się paciorkowcami, jelitami, a także błękitną ropą i gronkowcem. Prowokują problem choroby, tłumią odporność, nawyki picia, hipotermię, seks bez prezerwatywy i niezdrową dietę. Również męskie zapalenie cewki moczowej powoduje gonococcus. Choroba ta nazywa się rzeżączką, w obecności której bakterie znajdują się w moczu, postać przypominająca ziarna kawy. Patologia odnosi się do chorób przenoszonych drogą płciową, rozwija się po stosunku bez sprzętu ochronnego, przy użyciu przedmiotów higieny intymnej zakażonego partnera.

Obecność bakterii w męskim teście moczu może wywołać zakaźne zapalenie gruczołu krokowego. Mikroorganizmy penetrują mocz z gruczołu krokowego, powodując patologię. Dla mężczyzn charakterystyczny jest bezobjawowy wariant bakteriurii.

Bakteriuria u kobiet

Przyczyny pojawienia się bakterii w moczu samicy są większe niż u mężczyzn. Jest to spowodowane zwiększoną średnicą i małą długością dróg moczowych. Takie cechy pozwalają mikroorganizmom dostać się do układu moczowego, nawet po wypróżnieniu. Jednocześnie ta specyficzność determinuje występowanie infekcji wstępującej u kobiet.

Jeśli bakterie zostaną wykryte w badaniu, wówczas infekcja jest obecna w układzie rozrodczym. Zazwyczaj przyczyną staje się zapalenie pęcherza moczowego. Ponieważ chorobę przypisuje się chorobom polietiologicznym, wykrywa się kilka patogenów podczas wysiewu na bakteriurię.

Zdrowa powierzchnia śluzu pęcherza moczowego zapobiega rozmnażaniu się bakterii chorobotwórczych. Istnieją jednak pewne niekorzystne czynniki, dzięki którym rozwija się proces zapalny:

  • hipotermia, długotrwała ekspozycja na gorące warunki;
  • spadek odporności;
  • urazy układu moczowo-płciowego;
  • aktywny seks bez ochrony;
  • nieprzestrzeganie higieny intymnej.

Dla kobiet w ciąży częste oddawanie moczu jest normalne. Wraz ze wzrostem płodu zwiększa się obciążenie nerek, dlatego konieczne jest monitorowanie ich stanu. Obecność bakteriurii jest niebezpieczna dla dziecka. Zakażenie może przeniknąć przez łożysko, po czym nieuchronnie dochodzi do zakażenia wewnątrzmacicznego, śmierci płodu, przedwczesnego porodu. Z tego powodu należy szybko zidentyfikować bakterie, natychmiast rozpoczynając leczenie.

Jak diagnozować bakteriurię

Jeśli badania ujawniły niewielką ilość, nawet pojedyncze bakterie, jest to dowód na początek procesu zapalnego w pęcherzu. Kiedy, kierując się objawami, lekarz podejrzewa taki stan zapalny, należy zidentyfikować bakterie do diagnozy i dalszej terapii. W tym celu przepisz testy laboratoryjne, wspierane przez diagnostykę instrumentalną.

Metody laboratoryjne

Diagnostyka laboratoryjna polega na badaniu moczu i krwi u osoby dorosłej. Gdy stan zapalny biegnie, wiele białych krwinek znajduje się w osoczu krwi. Analiza moczu ujawnia stopień uszkodzenia nerek, śluzu w moczu i ropie, wskazując na obecność niebezpiecznych powikłań.

Wysiew kultur bakteryjnych jest niezbędny do określenia czynnika wywołującego zakażenie. Po tym można już przypisać ściśle ukierunkowane antybiotyki. Kobiety z pewnością są wysyłane do ginekologa, ponieważ jeśli istnieją patologie przenoszone przez kontakty seksualne, muszą być zidentyfikowane nawet przed wyznaczeniem terapii. Mężczyźni są badani przez urologa z tego samego powodu.

Zasady zbierania biomateriałów do siewu bakteriologicznego i OAM są takie same:

  1. Wymagany poranny mocz.
  2. Przed zbieraniem należy najpierw oddać trochę moczu do toalety, a po kilku sekundach do czystego pojemnika.
  3. Lepiej kupić sterylny pojemnik na mocz, chociaż można go zebrać w innym czystym pojemniku.
  4. Najpierw słoik należy dokładnie umyć, najlepiej wysterylizować, a następnie wysuszyć. Przed zebraniem biomateriału musi być całkowicie suchy.
  5. Jeśli zamierzasz zbierać mocz, powinieneś go najpierw umyć. Kobiety powinny najpierw włożyć tampon do pochwy, aby zapobiec wypływowi do moczu. Podczas miesiączki nie możesz wziąć OAM.
  6. Konieczne jest dostarczenie moczu do laboratorium w ciągu godziny.
  7. Gdy trudno jest oddać mocz lub trudno jest osobie poczekać do rana, ustaw alarm na 2 rano, odwiedź toaletę, a następnie wypij szklankę wody.

Metody instrumentalne

Jeśli lekarz ma pewne podejrzenia, przepisuje badanie instrumentalne. Takie metody diagnostyczne obejmują cystoskopię i urografię. W tym drugim przypadku lekarz wykonuje serię obrazów, które pozwalają zobaczyć strukturę tkanek narządów, zmiany w nich, obecność guzów, torbieli lub nadżerek. Czasami stosuje się kontrast, podawany przed diagnozą dożylną.

Cystoskopia polega na wprowadzeniu cienkiej rurki z urządzeniem optycznym do kanału moczowego. Na monitorze lekarz widzi powierzchnię błony śluzowej, wszystkie zmiany, które zaszły na niej. Przed takim badaniem konieczna jest ocena stanu pacjenta, ponieważ przy ciężkim zapaleniu technika ta jest przeciwwskazana.

Analiza dekodowania

Jeśli w moczu znajdzie się jakakolwiek bakteria, oszacuj ich liczbę za pomocą jednostek tworzących kolonie obecnych w 1 ml moczu. Gdy transkrypt ujawnił wskaźniki poniżej 1000 CFU / ml, uważa się, że jest to norma w moczu mikroorganizmów, które nie wymagają dodatkowego leczenia. Liczba bakterii w zakresie 1000–100 000 rzuca wątpliwości co do wiarygodności analizy, konieczne jest jej ponowne pobranie.

Liczba bakterii wykrytych w dużych ilościach (ponad 100 000) wskazuje na zakaźne zapalenie wymagające obowiązkowego leczenia.

Terapia

Leczenie bakteriurią zależy całkowicie od obrazu klinicznego choroby i źródła zakażenia. Obecność bakterii u dziecka jest zawsze objawem zapalenia, nie zniknie samoistnie. Corynebacteria są szczególnie niebezpieczne, ponieważ wywołują rozwój błonicy. Zakażenie może się rozprzestrzeniać i staje się skomplikowane, ponieważ terapia musi rozpocząć się natychmiast.

Leczenie narkotyków

W bakteriurii lekarz zazwyczaj przepisuje antybiotyki, aby zabić bakterie i złagodzić stan zapalny. Tylko lekarz wybiera rodzaj antybiotyku. Często przepisywane są amoksycyliny. Tabletki leku są wypijane przez kurs, biorąc je wyraźnie zgodnie z zaleconym schematem. Nie można przerwać przebiegu terapii bez zalecenia medycznego, ponieważ istnieje ryzyko nawrotu, rozwoju odporności mikroorganizmów na określony antybiotyk. Jednocześnie lekarz zaleca dostosowanie odżywiania, wyeliminowanie wysiłku fizycznego na okres leczenia, picie dużej ilości wody i więcej odpoczynku.

W razie potrzeby zaleca się herbatki ziołowe, moczopędne. Ważne jest, aby regulować kwasowość w moczu, dlatego zaleca się codziennie pić sok żurawinowy, aby zapobiec spożywaniu produktów pikantnych, smażonych i wędzonych.

Kiedy wystąpi gorączka, z pewnością przepisują leki, które eliminują gorączkę (Paracetamol, Nise, Nurofen). Usuwają ból i obniżają temperaturę. W przypadku silnych bólów zalecane są leki przeciwskurczowe i przeciwbólowe (bez silosu, ketorol). Leki te należy pić tylko w razie potrzeby, gdy występuje ból.

Terapię miejscową przeprowadza się, gdy rozwija się silna infekcja. Leki przeciwzapalne są wstrzykiwane przez cewkę moczową przez sondę. Zakończenie kursu terapeutycznego to powtórzenie analizy laboratoryjnej moczu. Po wykryciu szczątków bakterii organizowane jest dalsze badanie, po którym przepisywana jest inna metoda leczenia.

Leczenie środków ludowych

Przed rozpoczęciem leczenia farmakologicznego warto przypomnieć sobie środki tradycyjnych uzdrowicieli. Jak pozbyć się bakterii i jak leczyć bakteriurię - powie lekarz. W walce zaleca się stosowanie takich receptur jako metod pomocniczych.

Jeśli zidentyfikowano silną bakteriurię, nie zadziała ona w celu wydobycia patogennych mikroorganizmów przy użyciu środków ludowych. Ziołowe środki zwiększają tylko działanie antybiotyków. Przyczynia się do leczenia użycia wywarów:

  • pąki i liście brzozy;
  • stokrotki;
  • mącznica lekarska;
  • kora jałowca.

Zaleca się jeść owoce jałowca, pić sok, wyciskać z liści pietruszki. Możesz korzystać z opłat urologicznych apteki, które zwiększają efekt terapeutyczny. Pokonują zapalenie, zatrzymują objawy bakteriurii. Zabiegi ziołowe przynoszą efekty już po kilku tygodniach. Pełnego powrotu do zdrowia należy się spodziewać nie wcześniej niż za kilka miesięcy. Skuteczna fitoterapia podczas ciąży, więc lekarze kierują się tym, przepisując leczenie.

Jakie jest niebezpieczeństwo bezobjawowej bakteriurii u kobiet w ciąży, dorosłych i dzieci?

Wykrywanie bakterii w moczu można zaobserwować w trzech przypadkach: zanieczyszczenie zebranego materiału do analizy, zakażenie układu moczowego i obecność bezobjawowej bakteriurii u pacjenta. To ostatni i poświęć ten materiał.

Zgodnie z definicją Amerykańskiego Towarzystwa Chorób Zakaźnych bezobjawowa bakteriuria to wydalanie więcej niż 10 x 5 (dla mężczyzn więcej niż 10 x 3) bakterii na 1 mililitr moczu u osób, które nie mają objawów klinicznych zakażenia dróg moczowych.

Postaramy się wyjaśnić łatwiej. Jeśli bakterie zostaną wykryte w moczu pacjenta przekraczającym normę, ale osoba nie jest zaburzona przez jakiekolwiek objawy układu moczowego (brak skurczów lub pieczenia podczas oddawania moczu, brak bólu pęcherza i nerek, brak leukocytów w moczu i temperaturze), sytuacja ta nazywana jest bezobjawową bakteriurią.

W różnych krajach częstość występowania bakteriurii wynosi 3-25% w populacji ogólnej. U ludzi z początkowym zaburzeniem układu moczowego, przewlekłymi chorobami układu moczowego, jak również wrodzonymi wadami struktury narządów moczowych, częstość występowania bakteriurii jest znacznie wyższa i może sięgać nawet 40-50%.

Bezobjawowa bakteriuria jest najczęściej obserwowana w następujących grupach (patrz tabela 1 poniżej).

1. Kiedy bakteriuria jest niebezpieczna?

W większości przypadków bezobjawowe wydalanie bakterii z moczem nie stanowi żadnej szkody dla organizmu ludzkiego i rzadko prowadzi do negatywnych konsekwencji.

Wyjątkiem są tylko niektóre grupy populacji, ryzyko powikłań zakażenia urologicznego jest znacznie wyższe niż w populacji ogólnej.

Ryzyko rozwoju powikłań bakteriurii to:

  1. 1 Kobiety w ciąży.
  2. 2 Osoby z planowaną operacją narządów układu moczowego.
  3. 3 Osoby przechodzące operacje na narządach układu moczowego i transplantacji nerek.
  4. 4 Pacjenci z cewnikiem moczowym, zwłaszcza gdy są instalowani przez dłuższy czas.
  5. 5 Pacjenci z uszkodzeniem kręgosłupa.
  6. 6 Osoby z cukrzycą, zwłaszcza na etapie dekompensacji.

Jednocześnie nie wszyscy pacjenci z wymienionych grup ryzyka powinni być poddawani badaniom przesiewowym w kierunku bakteriurii i przepisanego leczenia. Dlaczego

Dynamiczna obserwacja tych pacjentów pozwoliła nam ustalić następujące punkty:

  1. 1 Badania przesiewowe w kierunku bakteriurii i jej leczenia w czasie ciąży niezawodnie zmniejszają ryzyko odmiedniczkowego zapalenia nerek.
  2. 2 Wykrycie bakteriurii i jej leczenie u pacjentów z cukrzycą nie zmniejsza częstości występowania zapalenia pęcherza i odmiedniczkowego zapalenia nerek, jednak to podejście przyczynia się do pojawienia się opornych szczepów mikroorganizmów. Dlatego w tym przypadku podejście jest uzasadnione - „wybierz mniejsze zło”.
  3. 3 Wykrywanie bakterii w moczu i wyznaczenie antybiotykoterapii nie poprawia rokowania i nie zmniejsza ryzyka powikłań urologicznych u pacjentów z uszkodzeniem kręgosłupa. Dlatego w tym przypadku badanie przesiewowe nie jest uzasadnione.
  4. 4 U pacjentów z długoterminowym cewnikiem moczowym badanie przesiewowe w kierunku bakteriurii nie jest konieczne z tego samego powodu, co u pacjentów z cukrzycą. Jeśli cewnik jest instalowany przez krótki czas (przez 2-3 dni), wtedy terapia antybakteryjna bakteriurii może być uzasadniona.

Zatem wykrycie bezobjawowej bakteriurii i jej terapia antybakteryjna są uzasadnione w trzech głównych grupach:

  1. 1 U kobiet w ciąży.
  2. 2 U osób z planowaną operacją narządów układu moczowego.
  3. 3 U pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym układu moczowego i transplantacji nerek (w pierwszych miesiącach).

Dla wszystkich innych kategorii populacji z bakteriurią, biopsja moczu nie jest przeprowadzana jako badanie przesiewowe, w tym nawet dla następujących osób:

  1. 1 Kobiety niebędące w ciąży u kobiet przed menopauzą;
  2. 2 kobiety z towarzyszącą cukrzycą;
  3. 3 starszych pacjentów, w tym osoby mieszkające w domach opieki;
  4. 4 Osoby z urazami rdzenia kręgowego;
  5. 5 pacjentów ze stałą obecnością cewnika moczowego;
  6. 6 Pacjenci z funkcjonującą nefrostomią;
  7. 7 U pacjentów z drożdżami Candida w moczu;
  8. 8 U pacjentów z przeszczepem nerki po ponad 6 miesiącach po przeszczepie.

2. Bakterie w moczu u kobiet w ciąży

Zwiększone zainteresowanie obecnością bakterii w moczu w czasie ciąży wynika nie tylko z powszechnego występowania zakażeń układu moczowego, ale również z powodu bezobjawowej bakteriurii, która często jest przyczyną powikłań w czasie ciąży i zakażenia układu matka-płód.

Według danych literaturowych dotyczących kobiet w ciąży z procesem zakaźnym w układzie moczowym, narodziny dzieci z objawami zakażenia wewnątrzmacicznego są częściej rejestrowane o około 20–50%.

Bezobjawowa bakteriuria w czasie ciąży jest jedną z najczęstszych opcji zakażenia dróg moczowych i osiąga częstość 16,5% (11). Najczęściej bakteriuria jest uważana za czynnik ryzyka odmiedniczkowego zapalenia nerek.

Główne aspekty negatywnego wpływu bezobjawowej bakteriurii u kobiet w ciąży:

  1. 1 Podczas ciąży bakteriuria może przekształcić się w klinicznie objawową chorobę urologiczną (częściej odmiedniczkowe zapalenie nerek). Tak więc częstość odmiedniczkowego zapalenia nerek u zdrowych kobiet w ciąży wynosi tylko 2,8%, podczas gdy u kobiet z bezobjawową bakteriurią, przy braku leczenia, liczba ta może osiągnąć nawet 30%. Wielu autorów twierdzi, że leczenie bezobjawowej bakteriurii we wczesnej ciąży w 80% przypadków zapobiega występowaniu ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek.
  2. 2 Obecność nidus przewlekłego zakażenia, nawet przy braku objawów, często prowadzi do zakażenia płodu wewnątrzmacicznego, groźnego poronienia, upośledzenia przyczepności łożyska, wielowodzie, niewydolności macicy i łożyska.
  3. 3 Kobiety w ciąży z bakteriurią mają większą częstość poronień, ryzyko przedwczesnego porodu i narodzin dzieci z niedowagą.
  4. 4 W obecności bezobjawowej bakteriurii ryzyko patologii łożyska jest wyższe, co może prowadzić do upośledzenia różnicowania kosmków kosmówki, zakrzepicy przestrzeni międzyzębowej i zapalenia błon płodowych.
  5. 5 Wpływ bakteriurii kobiet ciężarnych na płód sprowadza się do zwiększenia ryzyka infekcji (IUI), zwiększenia ryzyka opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego.

2.1. Kryteria diagnostyczne

Udowodniony negatywny wpływ bakteriurii na organizm matki i płodu sprawia, że ​​ważne jest, aby wykryć go na czas, stosując następujące kryteria:

  1. 1 Wykrywanie więcej niż 10 x 5 CFU / ml bakterii tego samego gatunku w dwóch różnych bakteryjnych hodowlach moczu podawanych w odstępach co najmniej 24 godzin (dzień) u kobiet w ciąży, które nie mają oznak zakażenia dróg moczowych.
  2. 2 Pojedyncze wykrycie ponad 10 x 5 CFU / ml bakterii chorobotwórczych, gdy mocz jest zbierany za pomocą cewnika moczowego.

Nasilenie wymienionych kryteriów diagnostycznych wynika z faktu, że w pojedynczej hodowli moczu u kobiet w ciąży, w około 35–40% przypadków możliwe jest skażenie drobnoustrojami ze skóry krocza.

Dlatego zaleca się podwójną hodowlę moczu, aby chronić płód i ciężarną kobietę przed nieuzasadnioną terapią antybiotykową.

Obecnie najważniejszym kryterium dla bezobjawowej bakteriurii (obecność bakterii w moczu powyżej 10 x 5 CFU / ml) jest krytykowana jako zbyt surowa dla kobiet w ciąży, ale uzasadniona jako racjonalna, ze względu na wyniki badań, w których uwalnianie bakterii z moczem w miano 10x4 doprowadziło do zwiększyć liczbę powikłań ciąży.

W Rosji badanie kliniczne kobiet ciężarnych z podwójną hodowlą moczu na obecność bakteriurii nadal nie jest przeprowadzane ze względu na względnie wysoki koszt, ale wkrótce planuje się wprowadzenie bardziej przystępnych metod diagnostycznych i systemów testowych (Displide, szybkie testy papierowe).

3. Taktyka zarządzania pacjentami

Powszechne stosowanie antybiotyków w leczeniu bezobjawowej bakteriurii nie jest uzasadnione i może prowadzić do takich powikłań, jak:

  1. 1 Zwiększenie częstości zakażeń z udziałem mikroorganizmów opornych na terapię antybiotykową;
  2. 2 Rozwój niepożądanych reakcji (w tym biegunki związane z antybiotykami);
  3. 3 Ponowne wstrzyknięcie organizmu do flory odpornej na antybiotyki;
  4. 4 Toksyczne uszkodzenie narządów wewnętrznych.

Zgodnie z rosyjskimi i europejskimi zaleceniami urologicznymi, leczenie bezobjawowych bakteriurii jest zalecane TYLKO dla niektórych grup populacji, do których należą:

  1. 1 kobiety w ciąży (Ib, zalecenie A);
  2. 2 Osoby z planowaną resekcją (przezcewkową) gruczołu krokowego (Ib, zalecenie A);
  3. 3 Osoby z innymi planowanymi traumatycznymi interwencjami urologicznymi (IIa, zalecenie B);
  4. 4 Kobiety z utrzymującą się przez 48 godzin bakteriurią związaną z cewnikiem (w tym przypadku konieczne jest rozważenie prawdopodobieństwa przepisania krótkiego cyklu antybiotykoterapii) - IIa, zalecenie C).

Wybór leku następuje po określeniu wrażliwości patogenu na antybiotyki. Badanie to z pewnością towarzyszy bakposev moczu.

3.1. Cechy leczenia kobiet w ciąży

Wybór leku przeciwbakteryjnego do leczenia bakteriurii u ciężarnej kobiety zależy bezpośrednio od stopnia jego przejścia przez łożysko, co ogranicza negatywny wpływ na płód.

Wśród antybiotyków stosowanych w ciąży najczęściej stosowane i najbezpieczniejsze są B-laktamy (penicyliny, cefalosporyny, karbapenemy i monobaktamy).

Zaleca się stosowanie antybiotyków o wąskim spektrum aktywności przeciwdrobnoustrojowej, co zapewnia mniejszy negatywny wpływ na mikroflorę jelitową, a zatem rzadziej prowadzi do rozwoju biegunki związanej z antybiotykami.

Wybór terapii w leczeniu bezobjawowej bakteriurii podczas ciąży:

  1. 1 Lek z wyboru - fosfomycyna 3 g raz (najlepiej na noc). Fosfomycyna ma wysoką aktywność kliniczną w stosunku do większości uropatogenów. Wystarczające stężenie antybiotyku w moczu w celu zapewnienia działania przeciwbakteryjnego utrzymuje się przez 3 dni po podaniu. Udowodniono, że nawet pojedyncza dawka fosfomycyny w bezobjawowej bakteriurii jest równoważna 7-dniowemu spożyciu klawulanianu amoksycyliny. Jeśli stężenie patogenów początkowo ma wysoki stopień, możliwe jest ponowne podanie leku po 24 godzinach. Dłuższe podawanie fosfomycyny nie jest zalecane, co ogranicza jej stosowanie w odmiedniczkowym zapaleniu nerek;
  2. 2 Leki alternatywne - amoksycylina klawulanian, aksetyl cefuroksymu, nitrofurantoina. Leki są przepisywane doustnie w standardowych dawkach przez 7 dni.

Współczesna terapia bakteriurią w Rosji jest daleka od doskonałości. Według badań wieloośrodkowych, w 100% przypadków uroseptycy warzywne są przepisywane kobietom w ciąży z bakteriurią. Tylko w 14,8% przypadków przepisano dodatkowo antybiotyki.

Takie podejście do terapii trudno nazwać optymalnym. Główne błędy to:

  1. 1 Podawanie leków o braku udowodnionej skuteczności (suplementy diety, preparaty ziołowe);
  2. 2 Cel antybiotyków o poziomie odporności na nie patogenów zakażeń urologicznych ponad 20%;
  3. 3 Cel antybiotyków niebezpiecznych dla rozwoju płodu (na przykład fluorochinolony).

3.2. Bezobjawowa bakteriuria u dzieci

Ta patologia w dzieciństwie jest niezwykle rzadka, głównie wśród dzieci z wrodzonymi wadami rozwoju dróg moczowych.

Bezobjawowa bakteriuria występuje u 30% pacjentów poddawanych hemodializie. Jest to związane ze zmniejszeniem diurezy, która przyczynia się do proliferacji bakterii.

Bakterie w moczu dziecka bez objawów zakażenia dróg moczowych można wykryć poprzez niewłaściwe zbieranie materiału przy użyciu niesterylnych pojemników (na przykład moczu z garnka, do niesterylnego pojemnika).

Głównymi oznakami zanieczyszczenia badanego materiału są:

  1. 1 Izolacja więcej niż jednego rodzaju bakterii w analizie moczu.
  2. 2 Obecność oznak zanieczyszczenia (komórki nabłonka pochwy, kał itp.).

Jeśli podejrzewa się zanieczyszczenie materiału bakteriami z zewnątrz (ze skóry krocza, niesterylne opakowanie), badanie moczu należy powtórzyć.

Aby określić taktykę dziecka z bakteriurią, wymagane są dodatkowe informacje.

Kontrowersyjnym problemem jest leczenie bezobjawowej bakteriurii u dzieci z cukrzycą, niedoborem odporności, a także planowanych inwazyjnych procedur urologicznych. W takich przypadkach decyzję o prowadzeniu antybiotykoterapii podejmuje indywidualnie lekarz prowadzący.

Dlaczego kobiety mają leukocyty w moczu i co to znaczy?

Monuralna substancja czynna