Zastrzyki ceftriaksonu: instrukcje, cena, recenzje

Z tego artykułu medycznego możesz zapoznać się z lekiem Ceftriakson. Instrukcje użycia wyjaśniają, w jakich przypadkach można stosować zastrzyki, z których lek pomaga, jakie są wskazania do stosowania, przeciwwskazania i działania niepożądane. Adnotacja przedstawia formę uwalniania leku i jego skład.

W artykule lekarze i konsumenci mogą zostawić tylko prawdziwe opinie na temat ceftriaksonu, z którego można dowiedzieć się, czy antybiotyk pomógł w leczeniu zakażeń u dorosłych i dzieci. Instrukcje wymieniają analogi ceftriaksonu, cenę leku w aptekach, a także jego stosowanie w czasie ciąży.

Ceftriakson jest antybiotykiem cefalosporynowym trzeciej generacji. Ma szerokie działanie bakteriobójcze i działa przeciw tlenowym i beztlenowym mikroorganizmom gram-ujemnym i gram-dodatnim. Lek jest przeznaczony wyłącznie do stosowania pozajelitowego.

Skład i forma uwalniania

Ceftriakson jest wytwarzany w postaci proszku do przygotowania roztworu w szklanych fiolkach 0,5, 1 lub 2 g zawierających tę samą substancję czynną - w objętości 0,5 g, 1 lub 2 g.

Właściwości farmakologiczne

Instrukcje użytkowania wskazują, że ceftriakson jest półsyntetycznym antybiotykiem należącym do grupy cefalosporyn 3. generacji. Jego aktywność bakteriobójcza jest zapewniona przez tłumienie syntezy błon komórkowych.

Ten lek jest oporny na beta-laktamazę. Środki wykazują szerokie działanie bakteriobójcze. Jest aktywny przeciwko tlenowym drobnoustrojom gram-ujemnym i gram-dodatnim, a także mikroorganizmom beztlenowym.

Po podaniu i / m Ceftriakson jest szybko i całkowicie wchłaniany do krążenia ogólnego. Wnika dobrze do tkanek i płynów ciała: dróg oddechowych, kości, stawów, dróg moczowych, skóry, tkanki podskórnej i narządów jamy brzusznej. Gdy zapalenie błon oponowych przenika dobrze do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Co pomaga ceftriakson?

Zgodnie z instrukcjami lek jest przepisywany na choroby zakaźne i zapalne:

  • ucho, gardło, nos;
  • sepsa;
  • rzeżączka;
  • skóra i tkanka miękka;
  • genitalia;
  • rozsiana borelioza z Lyme we wczesnych i późnych stadiach;
  • drogi oddechowe;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • drogi moczowe i nerki;
  • narządy jamy brzusznej (zakażenia dróg żółciowych i przewodu pokarmowego, zapalenie otrzewnej);
  • stawy i kości;
  • u pacjentów z obniżoną odpornością;
  • narządy miednicy;
  • infekcje rany.

Co to jest przepisany ceftriakson? Wskazaniem do tego celu jest zapobieganie zakażeniom po operacji.

Instrukcje użytkowania

Ceftriakson jest wstrzykiwany do / m / in (strumień lub kroplówka).

Dla dorosłych i dzieci w wieku powyżej 12 lat dawka wynosi 1-2 g raz na dobę lub 0,5-1 g co 12 godzin Maksymalna maksymalna dawka dobowa wynosi 4 g.

Dla niemowląt i dzieci w wieku poniżej 12 lat dawka dobowa wynosi 20-80 mg / kg. U dzieci o masie ciała 50 kg lub większej należy stosować dawki dla dorosłych.

W celu zapobiegania powikłaniom pooperacyjnym podaje się raz w dawce 1-2 g (w zależności od stopnia zagrożenia zakażeniem) 30-90 minut przed operacją. W przypadku operacji na okrężnicy i odbytnicy zaleca się dodatkowe podawanie leku z grupy 5-nitroimidazoli.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dostosowanie dawki jest wymagane tylko w przypadku ciężkiej niewydolności nerek (QC poniżej 10 ml / min), w tym przypadku dzienna dawka ceftriaksonu nie powinna przekraczać 2 g.

Ceftriakson dla dzieci z zakażeniem skóry i tkanek miękkich jest przepisywany w dawce dobowej 50-75 mg / kg masy ciała 1 raz / lub 25-37,5 mg / kg co 12 godzin, ale nie więcej niż 2 g dziennie. W ciężkich zakażeniach innej lokalizacji - w dawce 25–37,5 mg / kg co 12 godzin, ale nie więcej niż 2 g dziennie.

Dawkę większą niż 50 mg / kg masy ciała należy przepisać jako wlew dożylny przez 30 minut. Czas trwania leczenia zależy od charakteru i ciężkości choroby.

W leczeniu rzeżączki dawka wynosi 250 mg domięśniowo, raz.

Dla noworodków (do 2 tygodnia życia) dawka wynosi 20-50 mg / kg dziennie.

W przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych u niemowląt i małych dzieci dawka wynosi 100 mg / kg raz na dobę Maksymalna maksymalna dawka dobowa wynosi 4 g. Czas trwania leczenia zależy od rodzaju patogenu i może wynosić od 4 dni w przypadku zapalenia opon mózgowych wywołanego przez Neisseria meningitidis do 10-14 dni z zapaleniem opon mózgowych wywołanym przez wrażliwe szczepy Enterobacteriaceae.

W przypadku zapalenia ucha środkowego lek podaje się domięśniowo w dawce 50 mg / kg masy ciała, ale nie więcej niż 1 g.

Zasady przygotowania i podawania roztworów do wstrzykiwań (jak rozcieńczyć lek)

  • Roztwory do wstrzykiwań należy przygotować bezpośrednio przed użyciem.
  • Aby przygotować roztwór do iniekcji i / m, 500 mg leku rozpuszcza się w 2 ml i 1 g leku w 3,5 ml 1% roztworu lidokainy. Zaleca się wstrzyknięcie nie więcej niż 1 g na jeden pośladek.
  • Rozcieńczenie do stosowania domięśniowego można również przeprowadzić przy użyciu wody do wstrzykiwań. Efekt jest taki sam, tylko bardziej bolesne wprowadzenie.
  • Aby przygotować roztwór do iniekcji dożylnej, 500 mg leku rozpuszcza się w 5 ml, a 1 g preparatu rozpuszcza się w 10 ml jałowej wody do iniekcji. Roztwór do wstrzykiwania wstrzykuje się do / powoli w ciągu 2-4 minut.
  • Aby przygotować roztwór do infuzji dożylnej, 2 g leku rozpuszcza się w 40 ml jednego z następujących roztworów wolnych od wapnia: 0,9% roztwór chlorku sodu, 5-10% roztwór dekstrozy (glukoza), 5% roztwór lewulozy. Lek w dawce 50 mg / kg lub większej należy podawać w / w kroplówce przez 30 minut.
  • Świeżo przygotowane roztwory ceftriaksonu są stabilne fizycznie i chemicznie przez 6 godzin w temperaturze pokojowej.

Przeciwwskazania

Zgodnie z instrukcjami Ceftriakson nie jest przepisywany ze znaną nadwrażliwością na antybiotyki cefalosporynowe lub składniki pomocnicze leku.

  • okres noworodkowy z hiperbilirubinemią;
  • wcześniactwo;
  • niewydolność nerek lub wątroby;
  • laktacja;
  • ciąża;
  • zapalenie jelit, NUC lub zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem środków przeciwbakteryjnych.

Efekty uboczne

Lek może powodować szereg niepożądanych reakcji na ciało:

  • wstrząs anafilaktyczny;
  • hiperkreatyninemia;
  • wzdęcia;
  • zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka;
  • zaburzenia smaku;
  • dysbakterioza;
  • skąpomocz, zaburzenia czynności nerek;
  • ból brzucha;
  • biegunka;
  • wzrost mocznika;
  • glukozuria;
  • krwawienia z nosa;
  • pokrzywka, wysypka, świąd;
  • nudności, wymioty;
  • krwiomocz;
  • skurcz oskrzeli;
  • ból głowy, zawroty głowy;
  • niedokrwistość, leukopenia, leukocytoza, limfopenia, neutropenia, granulocytopenia, małopłytkowość.

Podczas ciąży i karmienia piersią

Lek jest przeciwwskazany w pierwszym trymestrze ciąży. Jeśli to konieczne, powołanie kobiety karmiącej, dziecko powinno zostać przeniesione do mieszanki.

Recenzje Ceftriaksonu podczas ciąży potwierdzają, że lek jest rzeczywiście bardzo silnym i bardzo skutecznym środkiem przeciwbakteryjnym, który może nie tylko wyleczyć chorobę podstawową, ale także zapobiec rozwojowi jej powikłań.

Biorąc pod uwagę, że lek (podobnie jak inne antybiotyki) ma skutki uboczne, jest on przepisywany tylko w przypadkach, w których potencjalnie możliwe powikłania choroby mogą zaszkodzić więcej niż stosowanie leku (w szczególności zakażenia układu moczowo-płciowego, które są bardzo podatne na kobiety w ciąży).

Interakcje narkotykowe

Przy jednoczesnym stosowaniu ceftriaksonu z lekami zmniejszającymi agregację płytek (sulfinpirazon, salicylany i NLPZ), ryzyko krwawienia wzrasta. Antybiotyk ten zwiększa wzajemnie skuteczność aminoglikozydów przeciwko drobnoustrojom gram-ujemnym.

W połączeniu z diuretykami „loopback” zwiększa się ryzyko działania nefrotoksycznego. Podczas przyjmowania leków przeciwzakrzepowych na tle leczenia farmakologicznego następuje wzrost pierwszego. Roztwór ceftriaksonu nie powinien być podawany jednocześnie z innymi antybiotykami i mieszany z roztworami zawierającymi wapń.

Specjalne instrukcje

Lek jest stosowany w szpitalu. U pacjentów poddawanych hemodializie, a także z jednoczesną ciężką niewydolnością wątroby i nerek, stężenia ceftriaksonu w osoczu należy utrzymywać pod kontrolą.

Czasami (rzadko) z ultradźwiękami woreczka żółciowego mogą wystąpić zaciemnienia wskazujące na obecność osadu. Zaciemnienia znikają po zaprzestaniu leczenia.

W przypadku braku równowagi wody i elektrolitów, a także nadciśnienia tętniczego, należy monitorować stężenie sodu w osoczu. Jeśli leczenie jest długie, pacjent ma ogólne badanie krwi.

Przy długotrwałym leczeniu wymaga regularnego monitorowania wzorca krwi obwodowej i wskaźników charakteryzujących funkcję nerek i wątroby. W niektórych przypadkach wskazane jest przypisanie witaminy K pacjentom, którzy oprócz Ceftriaksonu są osłabieni przez chorych i starszych pacjentów.

Podobnie jak inne cefalosporyny, lek ma zdolność wypierania bilirubiny związanej z albuminą surowicy i dlatego jest stosowany ostrożnie u noworodków z hiperbilirubinemią (aw szczególności u wcześniaków).

Lek nie wpływa na szybkość przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.

Analogi ceftriaksonu

Analogi ceftriaksonu to następujące leki:

  1. Axon.
  2. Hazaran.
  3. Biotraxon.
  4. Betasporina.
  5. Lifaxon.
  6. Longacef.
  7. Lendatsin.
  8. Medaxone.
  9. Movigip.
  10. Megion.
  11. Rocephin.
  12. Oframaki.
  13. Stericheff.
  14. Torotsef.
  15. Triaxone.
  16. Terceph.
  17. Forceph.
  18. Hison
  19. Cefogram.
  20. Cefson.
  21. Cefakson.
  22. Cefatryna
  23. Ceftriakson Elf.
  24. Ceftriabol.
  25. Ceftriaxone-AKOS (-Vial, -KMP).
  26. Sól sodowa ceftriaksonu.

W aptekach cena iniekcji Ceftriaksonu (Moskwa) wynosi 20 rubli za fiolkę rocznie.

Ceftryaxon

Proszek do przygotowania roztworu do iniekcji dożylnej i domięśniowej jest krystaliczny, prawie biały lub żółtawy.

Butelki szklane (1) - pakuje karton.

Półsyntetyczny antybiotyk cefalosporynowy III generacji o szerokim spektrum.

Aktywność bakteriobójcza ceftriaksonu wynika z tłumienia syntezy błony komórkowej. Lek jest wysoce odporny na beta-laktamazę (penicylinazę i cefalosporynazę) drobnoustroje gram-dodatnie i gram-ujemne.

Ceftriakson jest aktywny wobec drobnoustrojów tlenowo-gramowych: Enterobacter aerogenes, Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Haemophilus influenzae (w tym szczepy oporne na ampicylinę), Haemophilus parainfluenzae, Klebssiella spp. (w tym Klebssiella pneumoniae), Neisseria gonorrhoeae (w tym szczepy tworzące i nie tworzące penicylinazy), Neisseria meningitidis, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Morganella morganii, Serratia marcescens, Citrobacter freyne, i są takie same, które będą takie same, i będą takie same, które będą takie same, i Morganella morganii, Morganella morganii., Salmonella spp., Shigella spp., Acinetobacter calcoaceticus.

Szereg szczepów powyższych mikroorganizmów, które są odporne na inne antybiotyki, takie jak penicyliny, cefalosporyny, aminoglikozydy, są wrażliwe na ceftriakson.

Niektóre szczepy Pseudomonas aeruginosa są również wrażliwe na lek.

Lek ten jest aktywny w stosunku do Gram-dodatnie mikroorganizmy tlenowe: Staphylococcus aureus (w tym szczepów penicylinazy formowania), Staphylococcus epidermidis (gronkowce, oporny na metycylinę, są odporne na działanie innych cefalosporyn tym ceftriaksonu), Streptococcus pyogenes (beta-hemolityczne paciorkowców grupy A ), Streptococcus agalactiae (Streptococcus grupa B), Streptococcus pneumoniae; mikroorganizmy beztlenowe: Bacteroides spp., Clostridium spp. (z wyjątkiem Clostridium difficile).

Po podaniu i / m ceftriakson jest dobrze wchłaniany z miejsca wstrzyknięcia i osiąga wysokie stężenia w surowicy. Biodostępność leku - 100%.

Średnie stężenie w osoczu osiąga się 2-3 godziny po wstrzyknięciu. W przypadku wielokrotnego wstrzyknięcia domięśniowego lub dożylnego w dawkach 0,5–2,0 g w odstępie 12–24 godzin następuje nagromadzenie ceftriaksonu w stężeniu o 15–36% wyższym niż stężenie osiągnięte przez pojedyncze wstrzyknięcie.

Wraz z wprowadzeniem dawki od 0,15 do 3,0 g Vd - od 5,78 do 13,5 l.

Ceftriakson wiąże się odwracalnie z białkami osocza.

Wraz z wprowadzeniem dawki od 0,15 do 3,0 g T1 / 2 wynosi od 5,8 do 8,7 h; klirens osoczowy - 0,58 - 1,45 l / h, klirens nerkowy - 0,32 - 0,73 l / h.

Od 33% do 67% leku jest wydalane w postaci niezmienionej przez nerki, reszta jest wydalana z żółcią do jelita, gdzie ulega biotransformacji do nieaktywnego metabolitu.

Farmakokinetyka w szczególnych sytuacjach klinicznych

U niemowląt i dzieci z zapaleniem opon mózgowych ceftriakson przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, aw przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych średnio 17% stężenia leku w osoczu dyfunduje do płynu mózgowo-rdzeniowego, co stanowi około 4 razy więcej niż w przypadku aseptycznego zapalenia opon mózgowych. 24 godziny po podaniu ceftriaksonu w dawce 50–100 mg / kg masy ciała stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym przekracza 1,4 mg / l. U dorosłych pacjentów z zapaleniem opon mózgowych 2–24 godziny po dawce 50 mg / kg masy ciała stężenie ceftriaksonu w płynie mózgowo-rdzeniowym wielokrotnie przekracza minimalne stężenia hamujące dla najczęstszych czynników wywołujących zapalenie opon mózgowych.

Zabiegi na zakażenia wywołane przez wrażliwe mikroorganizmy:

- rozsiana borelioza z Lyme (wczesne i późne stadia choroby);

- zakażenia narządów jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej, zakażenia dróg żółciowych i przewodu pokarmowego);

- zakażenia kości i stawów;

- zakażenia skóry i tkanek miękkich;

- zakażenia u pacjentów z osłabioną odpornością;

- zakażenia narządów miednicy;

- zakażenia nerek i dróg moczowych;

- zakażenia dróg oddechowych (zwłaszcza zapalenie płuc);

- zakażenia narządów płciowych, w tym rzeżączka.

Zapobieganie zakażeniom w okresie pooperacyjnym.

- nadwrażliwość na ceftriakson i inne cefalosporyny, penicyliny, karbapenemy.

Ostrożnie, lek jest przepisywany dla NUC, za naruszenia wątroby i nerek, za zapalenie jelit i zapalenie jelita grubego, związane ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych; wcześniaki i noworodki z hiperbilirubinemią.

Lek podaje się w / m lub / in.

Dorośli i dzieci powyżej 12 roku życia otrzymują 1-2 g 1 raz dziennie (co 24 godziny). W ciężkich przypadkach lub z zakażeniami, których patogeny mają tylko umiarkowaną wrażliwość na ceftriakson, dawkę dobową można zwiększyć do 4 g.

Noworodek (do 2 tygodni) jest przepisywany w dawce 20-50 mg / kg masy ciała 1 raz dziennie. Dzienna dawka nie powinna przekraczać 50 mg / kg masy ciała. Przy określaniu dawki nie należy rozróżniać dzieci urodzonych o terminie i wcześniaków.

Niemowlęta i małe dzieci (w wieku od 15 dni do 12 lat) przepisuje się w dawce 20-80 mg / kg masy ciała 1 raz na dobę.

Dzieci o masie ciała> 50 kg przepisują dawki dla dorosłych.

Dawki 50 mg / kg lub więcej do podawania dożylnego należy podawać kroplami przez co najmniej 30 minut.

Pacjenci w podeszłym wieku powinni otrzymywać zwykłą dawkę, przeznaczoną dla dorosłych, bez dostosowania do wieku.

Czas trwania leczenia zależy od przebiegu choroby. Podawanie ceftriaksonu powinno być kontynuowane u pacjentów przez co najmniej 48-72 godziny po normalizacji temperatury i potwierdzeniu eradykacji patogenu.

W przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych u niemowląt i małych dzieci leczenie rozpoczyna się od dawki 100 mg / kg (ale nie więcej niż 4 g) 1 raz na dobę. Po zidentyfikowaniu patogenu i określeniu jego czułości dawkę można odpowiednio zmniejszyć.

W przypadku meningokokowego zapalenia opon mózgowych najlepsze wyniki uzyskano po 4 dniach leczenia, z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych wywołanym przez Haemophilus influenzae, 6 dni, Streptococcus pneumoniae, 7 dni.

W boreliozie z Lyme: dorosłym i dzieciom powyżej 12 lat przepisuje się 50 mg / kg raz dziennie przez 14 dni; maksymalna dawka dzienna - 2 g.

W przypadku rzeżączki (spowodowanej przez szczepy tworzące i nieedukacyjną penicylinazę) - raz na minutę w dawce 250 mg.

W celu zapobiegania zakażeniom pooperacyjnym, w zależności od stopnia ryzyka zakaźnego, lek podaje się w dawce 1-2 g raz na 30-90 minut przed operacją.

W operacjach na okrężnicy i odbytnicy skuteczne jest jednoczesne (ale oddzielne) podawanie ceftriaksonu i jednego z 5-nitroimidazoli, na przykład ornidazolu.

Ceftriaxone - oficjalne instrukcje użytkowania

Numer rejestracyjny

Nazwa handlowa leku: Ceftriakson

Międzynarodowa nazwa niezastrzeżona:

Nazwa chemiczna: [6R- [6alf, 7beta (z]] - 7 - [[(2-amino-4-tiazolilo) (metoksyimino) acetylo] amino] -8-okso-3 - [[(1,2,5, 6-tetrahydro-2-metylo-5,6-diokso-1,2,4-triazyn-3-ylo) tio] metylo] -5-tia-1-azabicyklo [4.2.0] okt-2-en- Kwas 2-karboksylowy (w postaci soli disodowej).

Skład:

Opis:
Prawie biały lub żółtawy krystaliczny proszek.

Grupa farmakoterapeutyczna:

Kod ATX [J01DA13].

Właściwości farmakologiczne
Ceftriakson jest antybiotykiem cefalosporynowym trzeciej generacji do stosowania pozajelitowego, ma działanie bakteriobójcze, hamuje syntezę błony komórkowej, a in vitro hamuje wzrost większości Gram-dodatnich i Gram-ujemnych mikroorganizmów. Ceftriakson jest oporny na enzymy beta-laktamazowe (zarówno penicylinazę, jak i cefalosporynazę, wytwarzane przez większość bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych). In vitro oraz w praktyce klinicznej ceftriakson jest zwykle skuteczny przeciwko następującym mikroorganizmom:
Gram-dodatni:
Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus A (Str.pyogenes), Streptococcus V (Str. Agalactiae), Streptococcus viridans, Streptococcus bovis.
Uwaga: Staphylococcus spp., Odporny na metycylinę, odporny na cefalosporyny, w tym ceftriakson. Większość szczepów enterokoków (na przykład Streptococcus faecalis) jest również oporna na ceftriakson.
Gram-ujemne:
Aeromonas spp., Alcaligenes spp., Branhamella catarrhalis, Citrobacter spp., Enterobacter spp. (niektóre szczepy są oporne), Escherichia coli, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella spp. (W tym Kl. Pneumoniae) Moraxella spp., Morganella morganii, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, shigelloides Plesiomonas, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Providencia spp., Pseudomonas aeruginosa (w niektórych opornych szczepów), Salmonella spp. (w tym S. typhi), Serratia spp. (w tym S. marcescens), Shigella spp., Vibrio spp. (w tym V. cholerae), Yersinia spp. (w tym Y. enterocolitica)
Uwaga: Wiele szczepów wymienionych mikroorganizmów, które w obecności innych antybiotyków, na przykład penicylin, cefalosporyn pierwszej generacji i aminoglikozydów, stale się rozmnażają, jest wrażliwych na ceftriakson. Treponema pallidum jest wrażliwa na ceftriakson zarówno w badaniach in vitro, jak i na zwierzętach. Według danych klinicznych w kiły pierwotnej i wtórnej, ceftriakson wykazuje dobrą skuteczność.
Patogeny beztlenowe:
Bacteroides spp. (w tym niektóre szczepy B. fragilis), Clostridium spp. (w tym CI. difficile), Fusobacterium spp. (z wyjątkiem F. mostiferum. F. varium), Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp.
Uwaga: Niektóre szczepy wielu bakterii Bacteroides spp. (na przykład B. fragilis), wytwarzający beta-laktamazę, odporny na ceftriakson. Aby określić wrażliwość drobnoustrojów, konieczne jest użycie krążków zawierających ceftriakson, ponieważ wykazano, że pewne szczepy patogenów mogą być oporne na klasyczne cefalosporyny in vitro.

Farmakokinetyka:
Podczas podawania pozajelitowego ceftriakson przenika dobrze do tkanek i płynów ustrojowych. U zdrowych dorosłych pacjentów ceftriakson charakteryzuje się długim, około 8 godzinnym okresem półtrwania. Obszary pod krzywą stężenia - czas w surowicy z podawaniem dożylnym i domięśniowym pokrywają się. Oznacza to, że biodostępność ceftriaksonu po podaniu domięśniowym wynosi 100%. Po podaniu dożylnym ceftriakson szybko dyfunduje do płynu śródmiąższowego, gdzie utrzymuje swoje działanie bakteriobójcze na patogeny wrażliwe na niego przez 24 godziny.
Okres półtrwania u zdrowych osób dorosłych wynosi około 8 godzin. U noworodków w wieku do 8 dni iu osób starszych w wieku powyżej 75 lat średni okres półtrwania wynosi około dwa razy więcej. U dorosłych 50–60% ceftriaksonu wydalane jest w postaci niezmienionej z moczem, a 40–50% jest wydalane w postaci niezmienionej z żółcią. Pod wpływem flory jelitowej ceftriakson przekształca się w nieaktywny metabolit. U noworodków około 70% podanej dawki jest wydalane przez nerki. W przypadku niewydolności nerek lub choroby wątroby u dorosłych farmakokinetyka ceftriaksonu prawie się nie zmienia, eliminacja w połowie czasu jest nieznacznie wydłużona. Jeśli czynność nerek jest upośledzona, wydalanie z żółcią wzrasta, a jeśli istnieje patologia wątroby, wydalanie ceftriaksonu przez nerki jest zwiększone.
Ceftriakson wiąże się odwracalnie z albuminą i to wiązanie jest odwrotnie proporcjonalne do stężenia: na przykład, gdy stężenie leku w surowicy jest mniejsze niż 100 mg / l, wiązanie ceftriaksonu z białkami wynosi 95% i przy stężeniu 300 mg / l - tylko 85%. Ze względu na niższą zawartość albuminy w płynie śródmiąższowym stężenie ceftriaksonu jest wyższe niż w surowicy krwi.
Naciek płynu mózgowo-rdzeniowego: u niemowląt i dzieci z zapaleniem opon mózgowych ceftriakson przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, podczas gdy w przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych średnio 17% stężenia leku w surowicy dyfunduje do płynu mózgowo-rdzeniowego, co stanowi około 4 razy więcej niż z aseptycznym zapaleniem opon mózgowych. 24 godziny po dożylnym podaniu ceftriaksonu w dawce 50-100 mg / kg masy ciała, stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym przekracza 1,4 mg / l. U dorosłych pacjentów z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, 2–25 godzin po podaniu ceftriaksonu w dawce 50 mg / kg masy ciała, stężenie ceftriaksonu było wielokrotnie wyższe niż minimalna dawka depresyjna, która jest niezbędna do stłumienia patogenów, które najczęściej powodują zapalenie opon mózgowych.

Ceftriakson: instrukcje użytkowania

Skład

Opis

Wskazania do użycia

Zakażenia bakteryjne wywołane przez wrażliwe mikroorganizmy: zakażenia narządów jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej, choroby zapalne przewodu pokarmowego, drogi żółciowe, w tym zapalenie dróg żółciowych, ropniak pęcherzyka żółciowego), choroby górnych i dolnych dróg oddechowych (w tym zapalenie płuc, ropień płuc, ropniak opłucnej), zakażenia kości, stawów, skóry i tkanek miękkich, strefa moczowo-płciowa (w tym rzeżączka, odmiedniczkowe zapalenie nerek), bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i wsierdzia, posocznica, zakażone rany i oparzenia, miękka kora i kiła, borelioza ( bor reliosis), dur brzuszny, salmonelloza i przewóz salmonelli.

Zapobieganie zakażeniom pooperacyjnym.

Choroby zakaźne u osób z obniżoną odpornością.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość (w tym na inne cefalosporyny, penicyliny, karbapenemy), hiperbilirubinemia u noworodków, noworodki, którym podano dożylnie roztwory zawierające wapń.

Wcześniaki, niewydolność nerek i / lub wątroby, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie jelit lub zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych, ciąża, laktacja.

Dawkowanie i podawanie

Wpisz dożylnie (iv) i domięśniowo (v / m). Dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat początkowa dawka dzienna wynosi (w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia) 1 do 2 g raz dziennie lub 0,5 do 1,0 g co 12 godzin (2 razy dziennie), dawka dzienna nie jest musi przekraczać 4 g.

W przypadku niepowikłanej rzeżączki - domięśniowo raz, 0,25 g

W celu zapobiegania powikłaniom pooperacyjnym - raz, 1-2 g (w zależności od stopnia zagrożenia zakażeniem) przez 30-90 minut przed operacją. Gdy operacje na jelicie grubym i odbytnicy zalecają dodatkowe podawanie leku z grupy 5-nitroimidazoli.

Z zapaleniem ucha środkowego - domięśniowo, raz, 50 mg / kg, nie więcej niż 1 g.

Dla noworodków (do 2 tygodni) - 20 - 50 mg / kg / dzień. Dla niemowląt i dzieci w wieku do 12 lat dawka dobowa wynosi 20–80 mg / kg. U dzieci o masie ciała powyżej 50 kg stosuje się dawki dla dorosłych.

Z bakteryjnym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych u niemowląt i małych dzieci - 100 mg / kg (ale nie więcej niż 4 g) 1 raz dziennie. Czas trwania leczenia zależy od patogenu i może wynosić od 4 dni dla Neisseria meningitidis do 10-14 dni dla wrażliwych szczepów Enterobacteriaceae.

Dzieci z infekcjami skóry i tkanek miękkich - w dawce dobowej 50 - 75 mg / kg raz dziennie lub 25 - 37,5 mg / kg co 12 godzin, nie więcej niż 2 g / dobę. W ciężkich zakażeniach innej lokalizacji - 25 - 37,5 mg / kg co 12 godzin, nie więcej niż 2 g / dobę.

Pacjenci z dostosowywaniem dawki przewlekłej niewydolności nerek są wymagani tylko wtedy, gdy CC jest poniżej 10 ml / min. W tym przypadku dzienna dawka nie powinna przekraczać 2 g.

U pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby dawka dobowa nie powinna przekraczać 2 g bez określania stężenia leku w osoczu krwi.

Leczenie ceftriaksonem powinno być kontynuowane przez co najmniej 2 dni po ustąpieniu objawów i objawów zakażenia. Przebieg leczenia wynosi zwykle 4-14 dni; przy skomplikowanych infekcjach może być wymagana dłuższa administracja. Przebieg leczenia zakażeń wywołanych przez Streptococcus pyogenes powinien wynosić co najmniej 10 dni.

Zasady przygotowania i wprowadzenia rozwiązań: należy stosować wyłącznie świeżo przygotowane rozwiązania. Do podawania domięśniowego 0,5 g leku rozpuszcza się w 2 ml i 1 g w 3,5 ml 1% roztworu lidokainy. Zaleca się wprowadzenie nie więcej niż 1 g na jeden pośladek.

Do iniekcji dożylnej 0,25 lub 0,5 g rozpuszcza się w 5 ml i 1 g w 10 ml wody do wstrzykiwań. Wejdź / wjedź powoli (2–4 min.).

Do infuzji dożylnych rozpuścić 2 g w 40 ml roztworu, który nie zawiera wapnia (0,9% roztwór chlorku sodu, 5-10% roztwór dekstrozy (glukozy)). Dawki 50 mg / kg i więcej należy podawać dożylnie w ciągu 30 minut.

Efekty uboczne

Reakcje alergiczne: wysypka, świąd, gorączka lub dreszcze.

Miejscowe reakcje: ból w miejscu wstrzyknięcia.

Z układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy.

Z układu moczowego: oliguria.

Ze strony układu pokarmowego: nudności, wymioty, zaburzenia smaku, wzdęcia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, biegunka, rzekomobłoniaste zapalenie jelit; pseudo-kamica żółciowa pęcherzyka żółciowego (zespół „osadu”), kandydoza i inne nadkażenia.

Po stronie narządów krwiotwórczych: niedokrwistość (w tym hemolityczna), leukopenia, leukocytoza, limfopenia, neutropenia, granulocytopenia, małopłytkowość, trombocytoza, bazofilia, krwiomocz; krwawienie z nosa.

Wskaźniki laboratoryjne: wzrost (spadek) czasu protrombinowego, zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych i fosfatazy alkalicznej, hiperbilirubinemia, hiperkreatynina, zwiększone stężenie mocznika, glikozuria.

Inne: zwiększone pocenie się, „przypływy” krwi.

Przedawkowanie

Interakcja z innymi lekami

Farmaceutycznie niezgodne z amsakryną, wankomycyną, flukonazolem i aminoglikozydami.

Antybiotyki bakteriostatyczne zmniejszają działanie bakteriobójcze ceftriaksonu.

Wykryto antagonizm in vitro między chloramfenikolem a ceftriaksonem.

Przy jednoczesnym stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych i innych inhibitorów agregacji płytek zwiększa prawdopodobieństwo krwawienia.

Ceftricson może zmniejszać skuteczność antykoncepcji hormonalnej. Podczas leczenia ceftriaksonem i przez miesiąc po leczeniu należy zastosować dodatkowe niehormonalne metody antykoncepcji.

Przy jednoczesnym stosowaniu ceftriaksonu w wysokich dawkach i silnych lekach moczopędnych (na przykład furosemid), nie obserwowano zaburzeń czynności nerek.

Probenecyd nie wpływa na eliminację ceftriaksonu.

Farmaceutycznie niezgodne z roztworami zawierającymi inne antybiotyki.

Roztwory zawierające wapń (takie jak roztwór Ringera lub Hartmana) nie mogą rozcieńczać ceftriaksonu. Wynik interakcji może prowadzić do tworzenia nierozpuszczalnych związków. Ceftriaksonu i roztworów do żywienia pozajelitowego zawierających wapń nie należy mieszać ani podawać jednocześnie pacjentom bez względu na wiek, w tym stosując różne systemy do podawania dożylnego.

Funkcje aplikacji

Po połączeniu niewydolności nerek i wątroby pacjenci poddawani hemodializie powinni regularnie określać stężenie leku w osoczu.

Przy długotrwałym leczeniu konieczne jest regularne monitorowanie obrazu krwi obwodowej, wskaźników stanu czynnościowego wątroby i nerek.

W rzadkich przypadkach, w badaniu ultrasonograficznym woreczka żółciowego, występują zaniki, które zanikają po zaprzestaniu leczenia. Nawet jeśli temu zjawisku towarzyszy ból w prawym nadbrzuszu, zaleca się kontynuowanie przepisywania antybiotyku i przeprowadzenie leczenia objawowego.

Stosowaniu etanolu po podaniu ceftriaksonu nie towarzyszy reakcja podobna do disulfiramu. Ceftriakson nie zawiera grupy N-metylotio-tetrazolowej, która może powodować nietolerancję etanolu, co jest nieodłączne w niektórych innych cefalosporynach.

Podczas leczenia ceftriaksonem można zaobserwować fałszywie dodatnie wyniki testu Coombsa, próbki dla galaktozemii i glukozy w moczu (zaleca się oznaczanie glukozurii tylko metodą enzymatyczną).

Świeżo przygotowane roztwory ceftriaksonu są stabilne fizycznie i chemicznie przez 6 godzin w temperaturze pokojowej.

Starsi i osłabieni pacjenci mogą wymagać powołania witaminy K.

Ceftriakson i roztwory zawierające wapń można podawać pacjentom w dowolnej grupie wiekowej, dzieciom w wieku powyżej 28 dni, z przerwą co najmniej 48 godzin, pod warunkiem, że linia infuzyjna cewnika jest dokładnie płukana między dawkami za pomocą kompatybilnego roztworu.

Stosować w czasie ciąży i laktacji

Ceftriakson przenika przez barierę łożyskową. W doświadczalnych badaniach na zwierzętach nie wykryto działania teratogennego i embriotoksycznego ceftriaksonu, ale bezpieczeństwo ceftriaksonu u kobiet w ciąży nie zostało ustalone. Ceftriakson może być przepisywany w okresie ciąży tylko pod ścisłymi wskazówkami.

W małych stężeniach ceftriakson przenika do mleka kobiecego. Przepisując go podczas laktacji (karmienia piersią) należy zachować ostrożność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i pracy z mechanizmami ruchomymi

Ceftriakson może powodować zawroty głowy, dlatego podczas leczenia należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i poruszania się maszyn.

Ceftriakson - instrukcje stosowania, forma uwalniania, skład, wskazania, działania niepożądane, analogi i cena

Nasze ciała każdego dnia niezależnie odstraszają ataki milionów bakterii, ale gdy odporność jest osłabiona lub w konfrontacji ze specyficznymi, silnymi infekcjami, konieczne jest zwrócenie się do środków przeciwbakteryjnych. Bardzo często lekarze przepisują ceftriakson - skuteczny lek przeciwko wielu infekcjom.

Skład i forma uwalniania

Ceftriakson (ceftriakson) jest krystalicznym białym lub żółtawym proszkiem o słabej higroskopijności. Lek jest w szklanej fiolce 2, 1, 0,5 i 0,25 grama. W innych postaciach (syrop lub tabletki) lek nie jest dostępny. Skład leku w tabeli:

Sterylna sól sodowa ceftriaksonu

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Lek bakteriobójczy trzeciej generacji z grupy cefalosporyn Ceftriakson jest uniwersalnym lekarstwem. Jest odporny na większość drobnoustrojów beta-laktamazowych. Lek jest aktywny wobec szczepów bakteroide, clostridium, enterobacter, enterococcus, moraxella, morganella, neisseria, parainfluenzae, zapalenia płuc, salmonelli, paciorkowców, Bacillus Pseudomonas, Clostridium.

Lek ma stuprocentową biodostępność, osiąga maksymalne stężenie w ciągu 2-3 godzin, wiąże się z białkami osocza w 83-96%. Okres półtrwania dawki do wstrzyknięcia domięśniowego wynosi 5-8 godzin, dożylnie - 4-15 godzin. Lek znajduje się w płynie mózgowo-rdzeniowym, zapalne błony mózgu, wydalane przez nerki, z żółcią w jelicie do inaktywacji, nie są wydalane przez hemodializę.

Wskazania do użycia

Instrukcje producenta wskazują, że lek jest przepisywany w celu tłumienia patogennych bakterii, transaminaz, fosfataz i penicylinaz, które są wrażliwe na ten lek. Zastrzyki i wlewy dożylne są przepisywane w celu leczenia następujących chorób:

  • sepsa;
  • bakteryjne zapalenie opon mózgowych;
  • chancroid;
  • zapalenie oskrzeli, płucne zapalenie płuc;
  • pseudo kamica żółciowa;
  • zapalenie jamy ustnej;
  • zapalenie otrzewnej, ropniak pęcherzyka żółciowego, angiocholitis;
  • zakażenia tkanki stawowej i kostnej, skóry i tkanek miękkich, dróg moczowo-płciowych (zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie najądrza, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie miedniczki);
  • zakażone rany i oparzenia;
  • borelioza przenoszona przez kleszcze;
  • zapalenie języka;
  • infekcje sektora szczękowo-twarzowego;
  • niepowikłana rzeżączka (skuteczna w przypadku patogenów penicylinazowych);
  • zapalenie nagłośni;
  • bakteryjne zapalenie wsierdzia;
  • salmonelloza;
  • kandydozyskoza;
  • posocznica bakteryjna;
  • osłabiona odporność.

Jak nakłuć ceftriakson

W niektórych postaciach kiły wywołanych przez Treponema pallidum i gdy pacjent nie toleruje penicylin, do leczenia stosuje się ceftriakson. Podaje się domięśniowo lub dożylnie, szybko penetruje narządy, płyny i tkanki, odpowiednie dla kobiet w ciąży. Lek podaje się pacjentowi raz dziennie przez pięć dni, przy typie podstawowym - 10 dni, inne formy kiły wymagają domięśniowego podania leku przez trzy tygodnie.

Przy nieprzydzielonych postaciach neurosilicus, 1-2 g leku podaje się przez 20 dni z rzędu, w późniejszych etapach, 1 g przez 21-dniowy kurs, po przerwie 14 dni, i ponownie terapię prowadzi się przez 10 dni. W ostrym uogólnionym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych podaje się syfilityczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych do 5 g na dobę. W dławicy lek jest wstrzykiwany przez wkraplacz do żyły lub zastrzyki w mięsień. Większość lekarzy preferuje zastrzyki domięśniowe.

U dzieci ceftriakson zapalenie migdałków jest leczony tylko w przypadku ostrego przebiegu choroby, któremu towarzyszy ropienie i zapalenie. Gdy lek na zapalenie zatok jest połączony z środkami mukolitycznymi i środkami zwężającymi naczynia. Pacjent domięśniowo wstrzyknął 0,5-1 g leku dziennie, zmieszany z lidokainą lub wodą. Przebieg leczenia wynosi 7 dni.

Ceftriakson dożylnie

Dawka do wstrzyknięć dożylnych pacjentów w wieku powyżej 12 lat wynosi 1-2 g leku na dobę. Zgodnie z instrukcją antybiotyk podaje się raz lub co 12 godzin. W poważnych przypadkach lub zakażeniach, które są umiarkowanie wrażliwe na ten lek, dawka wzrasta do 4 g na dobę. Aby zapobiec infekcji przed operacjami przez 30-150 minut, pacjentowi podaje się 1-2 g leku.

W przypadku wstrzyknięć dożylnych 1 g produktu rozcieńcza się 10 ml jałowej wody, a powstałą ciecz wstrzykuje się powoli w ciągu trzech minut. Terapia infuzyjna polega na podawaniu ceftriaksonu przez pół godziny. W celu wytworzenia roztworu 2 g proszku miesza się z 40 ml 5 lub 10% dekstrozy, soli fizjologicznej, 5% fruktozy. Zabrania się łączenia narzędzia z roztworami wapnia.

Domięśniowo Ceftriakson

Instrukcje dotyczące stosowania ceftriaksonu sugerują, że można go podawać domięśniowo. Na przykład z rzeżączką zaleca się pojedyncze wstrzyknięcie 250 mg leku. Dla dorosłych i dzieci dawka wynosi 50 mg / kg masy ciała. W przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowych leczenie rozpoczyna się od pojedynczego wstrzyknięcia 100 mg / kg masy ciała na dobę, ale nie więcej niż 4 g dziennie. Czas trwania leczenia wynosi 4 dni w przypadku zakażenia diplococci lub neisserii, 10-14 dni - z porażką enterobakterii.

Jak rozcieńczyć lek

Do rozcieńczenia antybiotyku należy przyjąć 1 lub 2% roztwór lidokainy lub wodę do wstrzykiwań. Zgodnie z instrukcjami, jeśli woda jest używana do przygotowania roztworu domięśniowego, strzały mogą być odczuwane bardzo boleśnie. Używaj jałowego płynu, jeśli pacjent nie toleruje lidokainy. Najlepszym wyborem do hodowli jest jednoprocentowy roztwór lidokainy. Proszek miesza się w strzykawce, otrzymaną ciecz natychmiast wstrzykuje się.

Jak rozcieńczyć ceftriakson do podawania i / m

W celu wstrzyknięcia domięśniowego 0,5 g proszku rozcieńcza się w 2 ml 1% roztworu lidokainy (1 ampułka). W innych dawkach na 1 g produktu pobrać 3,6 ml rozpuszczalnika. Gotowe rozwiązanie jest zbierane w różnych strzykawkach. Na każdym pośladku nie powinno spadać więcej niż 1 g leku. Rozwiedziony Ceftriakson z lidokainą, instrukcja zabrania podawania dożylnego.

Czy można hodować nowokainę

Po rozcieńczeniu preparatem Novocain aktywność antybiotykowa może się zmniejszyć. Według opinii pacjentów i tych instrukcji Lidocaine łagodzi ból lepiej niż Novocain. Inną wadą mieszania leku z Novocain jest to, że takie rozwiązanie nasila ból. Przygotowując 1 g proszku, należy pobrać 0,5 ml płynu. Przy mniejszej ilości roztworu proszek może nie rozpuścić się całkowicie, igła zatka się w grudkach.

Ceftriakson z lidokainą

Ceftriakson, jak podano w instrukcji, można rozcieńczyć 2% roztworem lidokainy. Aby to zrobić, weź 1 g liofilizatu, 1,8 ml wody do wstrzykiwań i 2% lidokainy. Inne dawki: na 0,5 g proszku, 1,8 ml lidokainy i 1,8 ml jałowej wody, podczas gdy 1,8 ml otrzymanego roztworu pobiera się do rozcieńczenia. Do zmieszania 0,25 g potrzebne będzie 0,9 ml roztworu.

Ceftriakson dla dzieci

Zgodnie z instrukcjami ceftriakson dla dzieci można stosować od pierwszych tygodni życia. Do dwóch tygodni życia lek podaje się raz dziennie w dawce 20-50 mg / kg masy ciała dziennie, ale nie więcej niż 50 mg / kg. Dla niemowląt i do 12 lat dawka dobowa wynosi 20-75 mg / kg masy ciała na dobę. Przy wadze dziecka 50 kg otrzymał dawkę dla dorosłych. Kombinacje z Novocain i lidokainą są zabronione dla dziecka, ponieważ pierwsze może prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego, a drugie może prowadzić do drgawek i zaburzeń serca. Dla dzieci proszek jest rozcieńczany tylko wodą.

Aplikacja dla zwierząt

Antybiotyk może być również stosowany do leczenia zwierząt. Dawka zależy od masy ciała, wynoszącej 30-50 mg / kg masy ciała. Przy użyciu butelki 0,5 g wstrzykuje się 1 ml 2% lidokainy i 1 ml wody (lub 2 ml 1% lidokainy). Po intensywnym wstrząsaniu aż do całkowitego rozpuszczenia grudek, wstrzykuje się płyn pod skórę lub mięsień chorego zwierzęcia za pomocą strzykawki. Dla kotów dawka wynosi 0,16 ml / kg masy ciała. Dla psów użyj butelek 1 g, wymieszaj z 4 ml rozpuszczalnika (2 ml 2% lidokainy i 2 ml wody). Jeśli lek podaje się dożylnie przez cewnik, rozcieńcza się go wodą.

Specjalne instrukcje

Ceftriakson można stosować tylko w szpitalu. Szczegółowe instrukcje z tego samego akapitu instrukcje użytkowania:

  1. Jeśli pacjent poddawany jest hemodializie, stężenia leku w osoczu są kontrolowane podczas leczenia.
  2. Długotrwałe leczenie lekiem wymaga monitorowania pracy nerek i wątroby.
  3. Podczas leczenia USG pęcherzyka żółciowego może powodować ciemnienie - jest to osad. Znika po zakończeniu terapii.
  4. Wraz ze słabością pacjenta lub osób starszych należy dodatkowo stosować witaminę K.
  5. Jeśli masz długi zabieg, musisz regularnie oddawać krew do analizy. W przypadku nadciśnienia tętniczego konieczne jest kontrolowanie poziomu sodu w osoczu.
  6. Ceftriakson wypiera bilirubinę, dlatego jest stosowany ostrożnie w hiperbilirubinemii u noworodków i wcześniaków.
  7. Zastosowanie środka nie spowalnia tempa przewodzenia sygnału wzdłuż nerwów i mięśni.

Podczas ciąży

Lek nie jest przepisywany w pierwszym trymestrze ciąży. Ponadto, powołanie powinno być kierowane wnioskiem, że korzyści z leku będą większe niż prawdopodobne konsekwencje powikłań zakaźnych (stosowane głównie w zakażeniach kanału moczowo-płciowego). Podczas wyznaczania podczas karmienia piersią dziecko musi zostać przeniesione do mieszanki.

Interakcje narkotykowe

Zgodnie z instrukcjami antybiotyk Ceftriakson jest niezgodny z przyjmowaniem alkoholu. Taka kombinacja grozi objawami ciężkiego zatrucia i może zakończyć się śmiercią. Lek jest niekompatybilny z innymi antybiotykami, gdy przyjmowany jednocześnie z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi lub sulfinpyrazonem może prowadzić do krwawienia. Wzmacnia działanie leków przeciwzakrzepowych, zwiększa ryzyko nefrotoksyczności w połączeniu z diuretykami pętlowymi.

Efekty uboczne

Instrukcja ostrzega pacjentów o prawdopodobieństwie wystąpienia działań niepożądanych podczas stosowania Ceftriaksonu. Lista zawiera następujące reakcje:

  • układ krwiotwórczy: leukocytoza, niedokrwistość hemolityczna, hipokoagulacja, leukopenia, trombocytoza, małopłytkowość, niedokrwistość, limfopenia, neutropenia;
  • układ moczowy: oliguria;
  • gorączka lub dreszcze, choroba posurowicza, pokrzywka, wysiękowy rumień wielopostaciowy, eozynofilia, wysypka skórna, skurcz oskrzeli;
  • krwiomocz, upośledzona hematopoeza;
  • hiperkreatyninemia;
  • bazofilia;
  • granulocytopenia;
  • superinfekcja;
  • układ pokarmowy: dysbakterioza, zaparcia lub biegunka, naruszenie smaku, wzdęcia, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, nudności, ból brzucha, wymioty;
  • reakcje miejscowe: zawroty głowy, zapalenie żył, ból wzdłuż żyły;
  • inne objawy: kandydoza, ból głowy, krwawienia z nosa.

Przedawkowanie

Wraz z wprowadzeniem dużych dawek leków odnotowano oznaki przedawkowania, co wyraża się w nadmiernym pobudzeniu ośrodkowego układu nerwowego i pojawieniu się drgawek. W takich przypadkach wymagana jest terapia objawowa, ponieważ nie stworzono specjalnego antidotum dla leku. Hemodializa i dializa otrzewnowa nie zmniejszają stężenia Ceftriaksonu.

Przeciwwskazania

Lek nie jest stosowany w przypadku nadwrażliwości na antybiotyki z grupy cefalosporyn. Lista przeciwwskazań względnych:

  • ciąża;
  • laktacja;
  • noworodki: wcześniactwo, diagnoza - hiperbilirubinemia;
  • niewydolność wątroby i nerek;
  • zapalenie jelita grubego połączone ze stosowaniem środków przeciwbakteryjnych;
  • zapalenie jelit.

Warunki sprzedaży i przechowywania

Termin dopuszczalnego użycia leku wynosi dwa lata. Przechowywać w ciemnym miejscu w temperaturze 25 stopni. Przechowywanie nie powinno być dostępne dla dzieci.

Analogi Ceftriaksonu

Zastąpić lek jest dozwolony leki z grupy cefalosporyn o tym samym działaniu przeciwbakteryjnym. Do analogów leku należą:

  • Cefakson - proszek przeciwbakteryjny na bazie soli sodowej ceftriaksonu;
  • Loraxon - zastrzyki bakteriobójcze z tym samym składnikiem w kompozycji;
  • Medaxone - środek przeciwbakteryjny w postaci proszku;
  • Pancef - tabletki i granulki z grupy antybiotyków na bazie cefiksymu;
  • Supraks Solyutab - tabletki dyspergujące na bazie cefiksymu;
  • Ceforal Solutab - tabletki przeciwbakteryjne zawierające cefiksym.

Cena Ceftriaksonu

Ceftriakson jest lekiem sprzedawanym w Internecie i aptekach, którego koszt zależy od liczby butelek w opakowaniu, objętości jednego opakowania. Szacunkowa cena w Moskwie:

Co wiemy o tabletkach i proszku ceftriaksonu: instrukcje użytkowania

Antybiotyk „Ceftriakson” został opracowany stosunkowo niedawno, należy do grupy antybiotyków trzeciej generacji. Skutecznie zwalcza różne zakaźne patologie. Aby uzyskać wynik, należy systematycznie stosować zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego. Instrukcja „Ceftriaxone” pomoże zrozumieć funkcje i schemat działania tego silnego środka.

Opis leku

Ta choroba jest leczona wieloma antybiotykami, ale zanim się zorientujesz, powinieneś dowiedzieć się więcej na ten temat. Głównym składnikiem aktywnym jest ceftriakson (ceftriakson). Postać dawkowania leku, jest jeden - małe sproszkowane granulki do przygotowania białego roztworu. Narzędzie ma działanie bakteriobójcze, jego działanie stwierdzono dla beztlenowych i tlenowych gram-dodatnich, Gram-ujemnych mikroorganizmów.

Główny składnik aktywny działa hamująco na rozwój patogenów. Dzieje się tak szybko, ponieważ lek ma zdolność przenikania do tkanek i płynnych mediów kilka godzin po podaniu. Maksymalne stężenie obserwuje się w żółci i płynie mózgowo-rdzeniowym.

Warto wiedzieć, że 65% substancji jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej, pozostałe 35% jest uwalniane przez woreczek żółciowy i stolec.

Lek umieszcza się w sterylnych szklanych ampułkach. Stężenie substancji czynnej: 0,5 lub 1 g. Możliwe będzie znalezienie opcji wyłącznie do podawania dożylnego lub domięśniowego lub połączonych, odpowiednich dla obu przypadków. Przed użyciem proszek należy rozcieńczyć.

Fiolki z antybiotykiem pakowane są w kartony po 5, 10, 50 sztuk. Musi być przechowywany w tej formie (w oryginalnym opakowaniu) w temperaturze nieprzekraczającej +20 stopni w miejscu niedostępnym dla dzieci.

To ważne! „Ceftriakson” nie jest dostępny w postaci tabletek, ta postać dawkowania może występować w zastępczych analogach, które zostaną omówione poniżej.

Wpływ na ciało

Zastrzyki ceftriaksonu pomagają w przeprowadzeniu terapii z najbardziej znanych i stosunkowo nowych patologii. Ze względu na to, że jego zdolność penetracji jest bardzo wysoka, często jest on wyznaczany do jednorazowego użytku dziennie.

To ważne! Opcja podawania domięśniowego jest lepsza, ponieważ w tym przypadku cała objętość leku jest wchłaniana przez organizm. Maksymalne stężenie osiąga się po 1-2 godzinach.

W przypadku podawania dożylnego maksymalne stężenie we krwi osiąga się po 30 minutach. Oznacza to, że antybiotyk zaczyna działać szybciej. Po zgromadzeniu maksymalnego stężenia w organizmie lek nie jest wydalany w ciągu dnia. Odpowiedzi lekarzy i pacjentów dotyczące złagodzenia tego stanu są dość pozytywne.

Wskazania do stosowania „Ceftriakson” zgodnie z instrukcją użycia

Lek ma pozytywny wpływ na wiele stanów patologicznych ludzkiego ciała, dlatego istnieje wiele wskazań do jego stosowania. Dokładniej, z czego pomaga:

  • Choroby układu oddechowego. Obejmuje to ciężkie stany, takie jak zapalenie płuc i ropień płuc.
  • Zakaźne zmiany narządów przewodu pokarmowego - ropne zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie otrzewnej.
  • Uszkodzenia tkanek miękkich i naskórka o charakterze zakaźnym.
  • Zakażenia kości, stawów.
  • Sepsa - zatrucie krwi.
  • Patologia ucha, gardła, nosa.
  • Bakteryjne zapalenie opon mózgowych.
  • Zapalenie wsierdzia.
  • STD
  • Salmonelloza i jej przewóz.
  • Tyfusowa gorączka.

Jego stosowanie jest dozwolone u pacjentów z zaburzeniami odporności. Jest często stosowany jako środek profilaktyczny przed i po okresie operacyjnym, aby zapobiec rozwojowi powikłań.

Przeciwwskazania, skutki uboczne

Ponieważ jest to antybiotyk do jego stosowania, istnieje wiele wyraźnych przeciwwskazań, które należy wziąć pod uwagę. Zabronione jest przypisywanie osobom, które reagują negatywnie, składników wchodzących w skład leku. Bądź ostrożny wyznaczyć osoby z rozpoznaniem niewydolności nerek, wrzodu trawiennego.

Lek o wysokim poziomie wchłanialności szybko dostaje się do narządów i układów organizmu. Dlatego jego nominacja na leczenie kobiet w ciąży, karmiących i wcześniaków jest wysoce niepożądana.

Jeśli chodzi o stosowanie w czasie ciąży, możliwe jest zastosowanie standardowego preparatu: jeśli korzyść dla ciała matki jest bardziej niż szkodliwa dla płodu. Zabrania się stosowania bez względu na wskazania w pierwszych 12 tygodniach ciąży, kiedy rozpoczyna się tworzenie i układanie głównych narządów i układów.

W okresie HB, jeśli nie możesz znaleźć innego leku, musisz zaprzestać karmienia. Lek szybko przenika do mleka i nie potrzebuje żadnych małych dzieci.

Skutki uboczne są możliwe ze strony wielu narządów i układów, ponieważ lek jest stosowany do leczenia różnych patologii. Narządy trawienne mogą reagować z nudnościami i wymiotami, biegunką, zapaleniem wątroby, żółtaczką cholestatyczną. Być może objaw wysypki skórnej, świądu, bardzo rzadko wywołuje obrzęk Quinckego.

To ważne! Jako działanie niepożądane spowodowane chemioterapią można wykryć kandydozę.

Miejscowe reakcje są możliwe, gdy lek jest podawany domięśniowo lub dożylnie. W pierwszym typie miejsce podania jest obolałe, w drugim - zapalenie żyły. Same strzały są bolesne, więc ich wprowadzenie wraz ze środkami przeciwbólowymi jest dozwolone.

Może wywołać reakcję i centralny układ nerwowy, przejawia się w:

  1. Skurcze.
  2. Zawroty głowy.
  3. Silna migrena.

Często lek jest przepisywany przez pewien okres, dla którego uzyskuje się stabilny efekt terapeutyczny. Jeśli przekroczysz dozwolony okres, możliwa jest reakcja w postaci zmian w składzie krwi. Ten stan wymaga natychmiastowego leczenia objawowego. W tym przypadku antybiotyk zostaje anulowany.

Rozcieńczenie leku

Ponieważ Ceftriakson wymaga rozcieńczenia, ważne jest, aby wiedzieć, jak to zrobić prawidłowo. Gotowy roztwór można przechowywać w temperaturze pokojowej przez nie więcej niż 6 godzin. Warianty i proporcje:

  • Lidokaina. Ta substancja jest używana z wprowadzeniem / m. 1 fiolkę 0,5 g rozcieńcza się w 2 ml roztworu lidokainy (1%). Do stężenia 1 g potrzebujesz 3,5 ml rozpuszczalnika.
  • Woda Do 0,5 g użyć 5 ml wody, na 1 g 10 ml jałowej wody do wstrzykiwań.

To ważne! W metodzie dożylnej lek wstrzykuje się powoli przez 2-4 minuty.

Dawkowanie antybiotyków

Ponieważ lek jest podawany wyłącznie dożylnie lub domięśniowo, jest on przepisywany wyłącznie do stosowania w szpitalu. Dawkowanie określa lekarz na podstawie stanu i objawów.

Średnie stawki to:

  1. Noworodki do 2 tygodni - dzienna stawka 20-50 mg na kg masy ciała.
  2. Niemowlęta i dzieci do 12 lat 20-80 mg na kilogram wagi. Jeśli dziecko waży więcej niż 50 kg, dawkę oblicza się tak jak dla dorosłych.
  3. Dzieci od 12 lat i dorośli 1-2 g 1 raz dziennie. W trudnych przypadkach możliwe jest zwiększenie do 4 stopni.

W przypadku leczenia zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych u dzieci oblicza się 100 mg na kilogram masy ciała. Jednocześnie, jeśli leczona jest rzeżączka, dzienna dawka bardzo rzadko przekracza 250 mg.

Przebieg leczenia wynosi od 14 do 40 dni, maksymalny okres praktykowany w leczeniu kiły. W przypadku profilaktycznego podawania po zabiegu jednorazowe podanie wystarcza na 1 godzinę przed zabiegiem.

Interakcja

Coś, co może nie być zgodne z przyjmowaniem antybiotyku, jak każdy inny lek, to alkohol. Na okres leczenia nie można pić alkoholu w żadnej formie. Istnieją również leki, z którymi interakcja jest negatywna. Pierwszym jest finansowanie etanolem i innymi antybiotykami w postaci płynnej. Jeśli połączysz go z niehormonalnymi lekami przeciwzapalnymi, istnieje ryzyko krwawienia.

Ryzyko upośledzenia czynności nerek występuje, gdy stosuje się je równolegle z lekami moczopędnymi.

Analogi: tańsze i droższe

Lek ma wiele analogów, w tym:

Cena: określ koszt leczenia

Lek jest sprzedawany w fiolkach, to jest w porcjach na 1 podanie lub w opakowaniach, w których mogą znajdować się 3-10 fiolek (jak na zdjęciu). Koszt jednej butelki 1 gz 26 rubli. Są też duże opakowania po 50 ampułek, które kosztują 804 rubli za pudełko.

Nietrudno jest obliczyć, ile kosztuje ogólny przebieg leczenia, biorąc pod uwagę fakt, że środek zaradczy podaje się 1 raz dziennie.

Wniosek

Leczenie ceftriaksonem daje pozytywne wyniki. Jednak ten antybiotyk ma wiele przeciwwskazań i skutków ubocznych, więc jego stosowanie jest możliwe tylko w szpitalu. W takim przypadku pacjent będzie stale pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego.

Furadonin - jak zażywać lek w czasie ciąży i czy warto?

Tabletki na zapalenie pęcherza moczowego dla kobiet: 10 najlepszych leków