Jak sprawdzić pracę nadnerczy

Nadnercza to sparowany narząd znajdujący się na wierzchołkach obu nerek i odpowiedzialny za produkcję niektórych hormonów.

Dysfunkcje tych gruczołów mogą powodować poważne konsekwencje, w tym śpiączkę i śmierć. Dlatego informacje o tym, jak sprawdzić nadnercza, powinny być własnością nie tylko lekarza, ale także pacjenta.

Metody badawcze

Przede wszystkim analiza hormonów nadnerczy pomoże ocenić pracę gruczołów.

W tym przypadku głównymi biomateriałami do badania są krew i mocz pacjenta. Próbki można przeprowadzać z lub bez stymulacji dodatkowymi lekami.

W surowicy określić poziom następujących hormonów nadnerczy:

Każdy z nich spełnia swoją funkcję i odpowiada za różne procesy zachodzące w ciele.

Badania moczu są wykonywane w celu określenia dziennych zmian w kortyzolu. Często wykorzystuje leki, które pomagają zidentyfikować przyczynę odchyleń od normy, to znaczy tam, gdzie znajduje się patologia, w nadnerczach lub w mózgu.
W rzadkich przypadkach poziom tego hormonu określa się w ślinie. To podejście jest stosowane w niektórych chorobach (głównie tarczycy), ponieważ analizy moczu lub krwi nie mają charakteru informacyjnego.

Oprócz laboratoryjnych metod oceny pracy nadnerczy używa się również sprzętu. Najczęstszym z nich jest ultrasonografia nerek i nadnerczy. Ale jedną z wad tej metody jest słaba wizualizacja tkanek narządu. Dlatego tworzenie małych rozmiarów często pozostaje niezauważone.

Ze względu na te okoliczności najkorzystniejsze metody badania nadnerczy to CT i MRI z kontrastem lub bez. Badania pozwalają na szczegółowe zbadanie narządu, a nawet najmniejszych wtrąceń, aby ocenić pracę układu krążenia i zidentyfikować jego defekty fizjologiczne.

I tylko w bardzo rzadkich przypadkach testowanie pracy nadnerczy może wymagać użycia technik instrumentalnych (laparoskopia, endoskopia itp.).

Główne hormony nadnerczy: normy, ich znaczenie i zasady przygotowania do analizy

Nadnercza wytwarzają kilka hormonów, ale tylko 3 z nich są uważane za najbardziej podstawowe:

Aldosteron

Dla dokładniejszej diagnozy przypisano analizę aldosteronu wraz z analizą dla reniny. Ich stosunek pozwala określić stopień i formę dysfunkcji nadnerczy.

Sprawdzanie poziomu aldosteronu w surowicy jest zalecane w następujących przypadkach:

  • pacjent ma stały wzrost ciśnienia krwi o nieznanej etiologii, co jest trudne do leczenia;
  • obserwowane są objawy niewydolności kory nadnerczy (apatia, zmęczenie, osłabienie mięśni itp.);
  • we krwi wykryto obniżony poziom potasu;
  • podejrzewany guz nadnercza.

Szybkość aldosteronu zależy od wieku pacjenta i wynosi:

  • dla dzieci od 3 do 16 lat –12-340 pg / ml;
  • dla dorosłych w pozycji siedzącej - 30-270 pg / ml;
  • dla dorosłych w pozycji leżącej - 15-143 pg / ml.

Obniżone poziomy tego hormonu można zaobserwować z wrodzoną lub nabytą niewydolnością kory nadnerczy, zatruciem alkoholowym, w okresie pooperacyjnym (po usunięciu guza nadnerczy), chorobami zakaźnymi i cukrzycą.

Do badania używa się krwi żylnej, którą zbiera się rano.

Przed analizą konieczne jest wystarczająco długie przygotowanie:

  • w ciągu 10 dni normalny tryb spożycia soli nie powinien być zakłócany, podczas gdy ilość spożywanych węglowodanów musi zostać zmniejszona;
  • przez ten sam okres, w porozumieniu z lekarzem, konieczne jest zaprzestanie przyjmowania leków moczopędnych i hormonalnych, a także leków wpływających na zmianę ciśnienia krwi;
  • aktywny stres fizyczny lub psycho-emocjonalny może dać fałszywie podwyższony wynik;
  • Nie zaleca się przeprowadzania analizy, jeśli pacjent ma objawy chorób wirusowych lub zakaźnych.

Jednak żadnych odchyleń od normy nie można jednoznacznie uznać. W takich przypadkach ponowne badanie przypisuje się za pomocą dodatkowych metod diagnostycznych.

DEA-SO4 lub siarczan dehydroepiandrosteronu

Białko to jest wytwarzane przez nadnercza pod wpływem przysadki mózgowej (jednego z segmentów mózgu). Dlatego nie tylko zmiany w strukturze i funkcjonowaniu nadnerczy, ale także guzy i dysfunkcja przysadki mogą wpływać na jego poziom we krwi.

DEA-SO4 jest „surowcem” do przetwarzania go na hormony płciowe (testosteron, estradiol i estrogen).

Pomiar poziomu tego hormonu jest konieczny dla:

  • ocena nadnerczy;
  • diagnostyka formacji nowotworowych;
  • wyjaśnić przyczyny naruszeń w systemie seksualnym zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn (wczesne lub późne dojrzewanie, brak miesiączki, nadmierny lub niewystarczający wzrost włosów w niektórych obszarach ciała, bezpłodność, oziębłość itp.).

Wydajność regulacyjna różni się u mężczyzn i kobiet. Zależą od wieku pacjenta:

  • dzieci od 1 do 9 lat - 5-85 µg / dl;
  • młodzież od 11 do 15 lat - 20-263 µg / dl;
  • dorosłe kobiety od 18 do 49 lat - 30-335 mcg / dl;
  • dorośli mężczyźni - 135-440 mcg / dl;
  • kobiety w okresie menopauzy - 30-200 mg / dl.

Różnica we wskaźnikach krwi pacjenta od normy jest oznaką naruszeń w nadnerczach i wskazaniem do głębszej diagnozy.

Istnieją pewne zasady zachowania przed analizą, których przestrzeganie zwiększy dokładność badania i wyeliminuje identyfikację fałszywych wskaźników. Główne to:

  • odmowa przyjęcia pokarmu 4-5 godzin przed pobraniem krwi;
  • wykluczenie czynników stresowych przed badaniem (depresja, kłótnie);
  • co najmniej 24 godziny przed analizą alkohol nie powinien być spożywany;
  • należy wykluczyć większość leków (w tym doustne środki antykoncepcyjne) przez 24–72 godziny. W przypadku, gdy nie jest to możliwe, musisz ostrzec lekarza prowadzącego;
  • Palenie nie jest dozwolone przez 2-3 godziny przed pobraniem krwi.

Analizę przeprowadza się rano, głównie na pusty żołądek. Krew pobierana jest z żyły.

Kortyzol

Hormon ten jest również wytwarzany przez jedną z warstw kory nadnerczy. Jego zawartość we krwi reguluje prawie wszystkie procesy metaboliczne, poziom ciśnienia krwi i stosunek masy mięśniowej do tłuszczu.

Nadnercza produkują kortyzol w odpowiedzi na produkcję specjalnego białka przez przysadkę mózgową. Dlatego odchylenie wskaźników od normy może być związane nie tylko z patologią nadnerczy, ale także z chorobami mózgu (głównie z guzami podwzgórza i przysadki).

Badanie kortyzolu we krwi powinno być zalecane w następujących przypadkach:

  • pacjent ma objawy nadmiernej lub niedostatecznej pracy kory nadnerczy (szybka utrata masy ciała lub przyrost masy ciała, osłabienie mięśni, przerzedzenie skóry, słabo regulujące ciśnienie krwi, pojawienie się bordowych lub purpurowych smug na skórze);
  • Istnieją podejrzenia obecności formacji nowotworowych.

Wartości regulacyjne kortyzolu we krwi to:

  • do 12 po południu - 170-540 nmol / l;
  • po 12 w południe - 65-330 nmol / l;
  • podczas ciąży wskaźniki mogą przekraczać wartości 4-5 razy, będąc jednocześnie normą.

Nadmierna produkcja hormonów może wskazywać na patologiczną proliferację kory nadnerczy, nowotworów wytwarzających hormony przysadki mózgowej, nadnerczy, nerek lub jąder, nadmierną masę ciała, stres lub ciążę.

Wskaźniki znacznie mniej niż normalnie mogą mówić o patologii struktury nadnerczy, guzów mózgu, niedożywienia.

Przed pobraniem krwi z żyły do ​​badań konieczne jest:

  • powstrzymywać się od spożywania jedzenia i narkotyków przez 10-12 godzin;
  • co najmniej 24 godziny na rezygnację z alkoholu;
  • zakaz palenia w dniu nauki;
  • unikaj stresujących sytuacji.

Po otrzymaniu kontrowersyjnych wyników zalecono powtórzenie analizy po kilku dniach.

Który lekarz przepisuje zbiór testów

Ponieważ objawy zaburzeń nadnerczy są bardzo zróżnicowane, nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, który lekarz sprawdza poziom tych hormonów.

Jednak najczęściej powoływanie testów na poziom hormonów nadnerczy następuje na zalecenie takich ekspertów:

Żadnych, nawet poważnych odchyleń wskaźników od normy nie można interpretować jako jasnej diagnozy. Daje to lekarzowi jedynie informacje o obecności i możliwej lokalizacji lokalizacji procesu patologicznego. Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, konieczne jest użycie technik sprzętowych i przeprowadzenie powtarzanych testów.

Jak sprawdzić nadnercza

Nadnercza to gruczoły wydzielania wewnętrznego, charakteryzujące się złożoną strukturą. Do niedawna uważano, że zmiany patologiczne dość rzadko wpływają na te sparowane organy, ale ostatnie badania wykazały, że co dziesiąta osoba na świecie cierpi z powodu zakłóceń w swojej aktywności. Dlatego, jak sprawdzić nadnercza, należy znać wszystkich.

Odchylenia są wyrażone jako:

  • Hiperplazja;
  • Zanik kory nadnerczy;
  • Gruczolaki warstwy korowej;
  • Tłuszczak;
  • Rak warstwy korowej;
  • Guz chromochłonny.

Jakie testy należy wykonać, aby sprawdzić nadnercza? Odpowiedź na to pytanie zależy od stanu pacjenta i powstałego obrazu klinicznego. Pacjent nie może przepisać swoich testów. Dokonuje tego lekarz, badając pacjenta i słysząc jego skargi. Wyniki badania diagnostycznego zinterpretowanego przez endokrynologa.

Jak sprawdzić nadnercza u kobiet i mężczyzn? Aby to zrobić, użyj nowoczesnego sprzętu diagnostycznego. Dzięki niemu możesz określić ilość hormonów wytwarzanych przez nadnercza. Problemy z nimi są często powodowane przez zaburzenia depresyjne, chroniczne zmęczenie, brak snu.

Jak przygotować się do diagnozy

Diagnoza chorób nadnerczy wymaga specjalnego szkolenia. Krew i mocz należy przyjmować na pusty żołądek. Zapewni to dokładniejsze wyniki. Przed sprawdzeniem funkcji wydzielniczej należy zrezygnować z używania napojów alkoholowych, szkodliwej żywności. Zaleca się przynajmniej tymczasowo zapomnieć o paleniu, nadmiernym wysiłku fizycznym i stresie. Okres abstynencji musi wynosić co najmniej trzy dni.

Testy hormonalne nadnerczy można wykonać w klinicznym laboratorium diagnostycznym Invitro. Aby zaoszczędzić czas i szybko uzyskać wyniki badań, musisz zarejestrować się na określony dzień tygodnia. Diagnoza i leczenie zostaną określone na podstawie otrzymanych informacji.

Codzienne badanie moczu kortyzolem

Jak sprawdzić nadnercza? Te organy wytwarzają kilka rodzajów hormonów. Każdy z nich ma swoją własną funkcję. W pierwszym etapie badania laboratoryjnego sprawdź poziom kortyzolu w moczu na dobę. Ta analiza jest zalecana, jeśli istnieją podejrzenia:

  • Wadliwe działanie przysadki mózgowej;
  • Otyłość;
  • Nadciśnienie;
  • Osteoporoza;
  • Choroba Cushinga;
  • Gruczolak nadnerczy.

Przy codziennym badaniu moczu określa się poziom kortyzolu. Nie ma zmian w zmianach obserwowanych w analizie krwi. W przypadku materiału biologicznego konieczne jest przygotowanie pojemników, na przykład słoika (3 litry). Pojemniki na mocz powinny być traktowane kwasem borowym. Pierwsza porcja moczu nie jest pobierana.

Jaki poziom normalnego kortyzolu w codziennym moczu

Wykonywany jest test hormonalny nadnerczy w celu przetestowania ich funkcji. Rano poziom tej substancji wzrasta, a wieczorem spada. W ciągu dnia odsetek pacjentów jest znacznie wyższy niż u mężczyzn. Takie wyniki można uzyskać analizując skład krwi. W badaniu sytuacji moczu jest bardziej stabilny. Stężenie wzrasta (spada) tylko z powodu zmian w pracy sparowanych organów.

Do ustalenia diagnozy wymagane są średnie. U dorosłych pacjentów nie cierpiących na choroby układu hormonalnego poziom kortyzolu w moczu wynosi 55-248 nmol / dzień. Podczas badania dziecka wynik będzie wynosił 6-74 nmol / dzień. U młodzieży wskaźnik uważa się za normalny, jeśli nie przekracza 152 nmol / dzień.

Oznaczanie kortyzolu w ślinie

Jak sprawdzić pracę nadnerczy bez analizy zawartości krwi i moczu? Kortyzol jest biologicznie aktywnym hormonem, rodzajem glukokortykoidu. Możliwe jest ujawnienie jego stężenia za pomocą śliny. Ta metoda jest używana rzadziej niż inne. Charakteryzuje się kilkoma funkcjami.

  1. Po pierwsze, analiza nie może być przekazana pacjentom w historii, której są choroby jamy ustnej. W ślinie nie powinny znajdować się czerwone krwinki.
  2. Po drugie, ze względu na bezbolesność metody, nie ma problemów przy pobieraniu materiału biologicznego u dzieci, osobowości niezrównoważonych umysłowo.
  3. Po trzecie, procedura powinna być przeprowadzana w nocy. Wtedy to skład śliny zawiera maksymalną ilość kortyzolu. W ciągu czterech tygodni po urodzeniu produkcja hormonów jest niestabilna. Po wyrównaniu wskaźników.

Jakie są normy kortyzolu w ślinie

Dzięki tej metodzie diagnostyka jest wykonywana, gdy występuje guz chromochłonny. Uzyskane w ten sposób wskaźniki mogą się różnić. Stawka poranna wynosi 19,1 nmol / l, a wieczorem 9,4 nmol / l, a stawka dzienna wynosi 11,9 nmol / l. Czułość hormonów przesiewowych wytwarzanych przez nadnercza wynosi 90% -100%. Wyniki analizy mogą ulec zmianie podczas ponownego uruchomienia ze względu na porę dnia i wiek.

Wnioski medyczne mogą być błędne z powodu:

  • Farmakoterapia (glukokortykoidy);
  • Ciąża;
  • Udar, atak serca;
  • Szkodliwe uzależnienia;
  • Obecność ognisk zapalenia;
  • Patologie somatyczne;
  • Częsta zmiana stref czasowych;
  • Odchylenia w psychice;
  • Nowotwory złośliwe.

W razie potrzeby ponownie zleca się badanie laboratoryjne.

Badanie krwi pod kątem kortyzolu

Diagnoza sparowanych gruczołów (nadnerczy) jest konieczna, jeśli wystąpią objawy charakterystyczne dla osteoporozy i nowotworów. Kobiety w tym przypadku skarżą się na powtarzające się pleśniawki, niepłodność, problemy z cyklem miesiączkowym. Mężczyźni są wysyłani na badania w celu sprawdzenia pracy nadnerczy, z szybką utratą wagi (silny przyrost), zwiększonym ciśnieniem krwi i osłabieniem mięśni.

Aby określić poziom kortyzolu do DAK, analiza biochemiczna krwi. Materiał biologiczny zrobiony rano. Powtarzające się pobieranie krwi jest czasami wymagane w celu uzyskania dokładnych wyników. Najbardziej skuteczną metodą wykrywania stężenia kortyzolu jest automatyczny test chemiluminescencyjny. Wskaźniki można znaleźć w ciągu 24 godzin po dostarczeniu biomateriału.

Badanie krwi aldosteronem

Jeśli występują oznaki zaburzeń równowagi hormonalnej, którym towarzyszy szybkie zmęczenie i zaburzenia rytmu serca, wysyłane do badań laboratoryjnych w celu określenia poziomu aldosteronu. Badanie krwi na hormony wytwarzane przez nadnercza wykonuje się po dokładnym przygotowaniu. Z diety usuwa się naczynia z solą, a leki zawierające lukrecję i niektóre leki przeciwnadciśnieniowe są usuwane z reżimu terapeutycznego. Stężenie aldosteronu we krwi osoby zdrowej nie powinno przekraczać 350 pg / ml.

Analiza aldosteronu w moczu

Aldosteron jest substancją, którą tworzą nadnercza. Jest wytwarzany nierównomiernie, proces ten zależy bezpośrednio od równowagi woda-sól. Test hormonalny moczu pomaga zdiagnozować rozrost, aldosteronizm i hipoaldosteronizm.

Aby go przeprowadzić, będzie wymagało poważnego przygotowania. Przez 3,5 miesiąca przed zabiegiem pacjent musi przestrzegać diety niskowęglowodanowej. 14 dni przed badaniami laboratoryjnymi surowo zabrania się picia leków o działaniu przeciwnadciśnieniowym. Oprócz nich nie można stosować leków, które spowalniają syntezę reniny. W ten sposób eliminuje nierównowagę i stymuluje produkcję pożądanego składnika.

Jeśli wynik był większy niż 400 pmol / l (górna granica normy), podejrzewa się zespół Conn'a. Spadek wskaźnika (poniżej 100 pmol / l) wskazuje na przenikanie heparyny, indometacyny, saralazyny do organizmu.

Hiperaldosteronizm

Zdiagnozuj chorobę według objawów klinicznych i badań laboratoryjnych. Pierwsze to następujące symptomy:

  • Nadciśnienie;
  • Zespół konwulsyjny;
  • Ciężkie bóle głowy;
  • Parestezje;
  • Cardialgia;
  • Arytmia;
  • Osłabienie mięśni.

Objawy wtórnej postaci choroby nadnerczy uzupełniają patologiczne zmiany w dnie, obrzęki obwodowe i przewlekła niewydolność typu przewlekłego. Zastosowano również diagnostykę instrumentalną. Dzięki rezonansowi magnetycznemu, ultrasonografii, flebografii możliwe było wczesne wykrycie hiperdosteronizmu.

Diagnoza siarczanu dehydroepiandrosteronu metodą analizy krwi

Jak mogę sprawdzić hormony? Badania często wykorzystują siarczan dehydroepiandrosteronu. Jest to hormon androgenny wytwarzany przez nadnercza. Po określeniu poziomu tej substancji we krwi ujawniają syntetyczną aktywność sparowanych gruczołów. Hormon charakteryzuje się słabym działaniem androgennym. W swoich funkcjach tworzenie dihydrotestosteronu i testosteronu.

U ciężarnej zazwyczaj jest obniżona. Wynika to z faktu, że powstaje jednocześnie w matce i dziecku. Wskaźniki określone w wykrywaniu siarczanu DHEA wskazują stabilność jego produkcji. Analiza jest zalecana, jeśli to konieczne, w celu potwierdzenia (odrzucenia):

  • Obecność guza w korze nadnerczy;
  • Zespół adrenogenitalny;
  • Hipotrofia płodu.

Badanie krwi katecholamin adrenaliny dopaminy noradrenaliny

Jak inaczej można sprawdzić aktywność nerek i nadnerczy? Stres, przewlekłe zmęczenie, nadmierne ćwiczenia, zaburzenia depresyjne przyczyniają się do osłabienia organizmu. Aby zapobiec takim powikłaniom, nadnercza wytwarzają tak zwane katecholaminy. Przyczyniają się do przyspieszenia reakcji i zachowania witalności.

Jeśli pacjent ma nadciśnienie, nowotwory złośliwe i łagodne, poziom katecholamin będzie podwyższony. Wyniki analizy zdrowej osoby będą wyglądać następująco:

  • Noradrenalina - od 110 do 410 ng / l;
  • Adrenalina - nie więcej niż 50 ng / l;
  • Dopamina - od 50 do 87 ng / l.

Przed analizą prowokacyjne produkty (ser, orzechy) są usuwane z diety.

Jak sprawdzić mocz dla katecholamin

Praca nadnerczy u kobiet jest sprawdzana przez badanie moczu. Zbierała trzy razy. Punktem odniesienia jest wybór moczu po przebudzeniu (nie jest on brany do analizy). W pojemniku poddanym wstępnej obróbce umieszcza się ciecz, która pojawiła się w wyniku oddawania moczu, po 3, 6, 12 godzinach. Należy to zrobić w ciągu 24 godzin.

Przed oddaniem moczu na trzy dni zabronione jest picie leków, które obejmują:

Musisz także zrezygnować z czekolady, alkoholu, bananów i produktów mlecznych.

Diagnostyka guza chromochłonnego

W celu potwierdzenia (obalenia) guza chromochłonnego konieczne jest sprawdzenie wydzielania katecholamin. Aby to zrobić, użyj metody srebrzenia Gamperl-Masson, Grimelius. W badaniu dziennego moczu można również wykryć kwas wanilinowy. Innym charakterystycznym objawem choroby jest wzrost ciśnienia krwi. Dlatego wymagana jest kontrola aktywności serca. Wśród instrumentalnych metod diagnostycznych preferuje się scyntygrafię, CT, MRI i USG. Ta druga metoda jest stosowana, jeśli guz jest większy niż 20 mm.

Interpretacja wskaźników

Rozpoznanie i leczenie chorób nadnerczy u mężczyzn i kobiet koniecznie obejmuje monitorowanie poziomu kortyzolu, adrenaliny i aldosteronu. Wskaźniki dekodowania zapewniają endokrynologowi. Dzięki analizie możliwe jest zidentyfikowanie choroby Addisona, zespołu Itsenko-Cushinga, zatorowości i zakrzepicy żył nadnerczy.

Ale odchylenia nie są jedynym dowodem tych patologii. Diagnoza jest dokonywana na podstawie całości objawów klinicznych, wyników badań laboratoryjnych i oczywistych dowodów zidentyfikowanych przy użyciu metod instrumentalnych. Często nieprawidłowości w nadnerczach są wywoływane przez nieprawidłowy styl życia. Wtedy pozbycie się uzależnień jest najskuteczniejszym sposobem leczenia.

Normy i możliwe przyczyny odchyleń

Aldosteron, glukokortykoidy, androgeny, katecholaminy są nazwami hormonów wytwarzanych przez nadnercza. Zmniejszenie lub zwiększenie ich stężenia w płynach ustrojowych wskazuje na obecność zmian patologicznych. Mogą nadać impuls rozwojowi hiperaldosteronizmu (pierwotnego lub wtórnego), zespołu Barter, Liddle i Cushing. Przyczyną zakłócenia aktywności sparowanych gruczołów może być choroba Addisona, guz chromochłonny i ostra niewydolność nadnerczy.

Autotest

Jak sprawdzić nadnercza w domu? Przeprowadzenie badań laboratoryjnych bez odpowiedniego doświadczenia i wiedzy jest niemożliwe. Istnieje kilka prostych testów, które mogą ocenić stan sparowanych gruczołów, między innymi:

  1. Reakcja na światło. Jeśli narządy widzenia są pod wpływem jasnego światła, źrenica zwęża się i pozostaje w tej pozycji, aż dyskomfort zniknie. U osoby cierpiącej na choroby nadnerczy występuje rozszerzenie;
  2. Kolor skóry Aby wykonać ten test, powinieneś przyjąć pozycję poziomą. Następnie musisz odsłonić brzuch i przytrzymać go tępym przedmiotem. Z tego powodu na skórze pojawia się biały pas. Im dłużej nie znika, tym gorszy jest stan układu hormonalnego;
  3. Typowe objawy. Obejmują one ciągłe zmęczenie, problemy ze snem, utratę orientacji w przestrzeni, wieczne uczucie „słabości”.

Rola testów laboratoryjnych w diagnostyce nadnerczy

Diagnostyka pracy nadnerczy jest ważnym krokiem, który pomaga zidentyfikować powstałe patologie i zapobiec wystąpieniu poważnych powikłań. Im szybciej zostanie wykonana, tym szybciej lekarz przepisze leczenie.

Jak sprawdzić nadnercza: które testy przejść

Nadnercza w ludzkim ciele odgrywają ważną rolę - są odpowiedzialne za produkcję hormonów, które regulują prawidłową pracę metabolizmu. W przypadku naruszenia funkcji tego ciała osoba podlega różnym chorobom, w tym chorobom zagrażającym życiu.

Normalne nadnercza

Sparowane narządy znajdują się na górze nerek, w kształcie przypominają trójkąty. Nadnercza są odpowiedzialne za produkcję ważnych hormonów zaangażowanych w metabolizm tłuszczów, funkcje seksualne, a także w stan psycho-emocjonalny człowieka. Narządy składają się z 2 części, z których każda odpowiada za produkcję określonych hormonów:

  1. Zewnętrzna część lub warstwa korowa nadnerczy wytwarza kortyzol (substancję zaangażowaną w metabolizm tłuszczów, białek i węglowodanów), aldosteron (hormon regulujący równowagę woda-sól). Ponadto w zewnętrznej części nadnerczy wytwarzane są androgeny - hormony odpowiedzialne za cechy seksualne danej osoby i regulujące jej aktywność seksualną.
  2. Wewnętrzna część, zwana również rdzeniem, wytwarza hormony, które zapobiegają wyczerpaniu się organizmu podczas przeciążenia nerwów i stresujących sytuacji. Substancje te nazywane są adrenaliną i noradrenaliną.

Męskie i żeńskie nadnercza produkują różne hormony:

  • Sparowany organ słabszej płci produkuje estrogeny - żeńskie hormony, które przyczyniają się do prawidłowego rozwoju narządów płciowych i są odpowiedzialne za pojawienie się wtórnych cech płciowych u kobiet. Co miesiąc dzięki produkcji estrogenu kobiecy organizm jest gotowy do kontynuowania wyścigu. Oprócz estrogenów nadnercza kobiet produkują inny hormon płciowy - progesteron, który jest po prostu niezbędny dla słabszej płci dla normalnej ciąży i przygotowania gruczołów mlecznych do karmienia piersią.
  • Męskie hormony płciowe - androgeny (dehydroepiandrosteron), biorą udział w spermatogenezie, są odpowiedzialne za jakość produkowanego płynu nasiennego. Oprócz funkcji reprodukcji potomstwa, androgeny są odpowiedzialne za rozwój szkieletu, mięśni, a także za wzrost włosów na ciele i twarzy mężczyzn.

Objawy zakłócenia

Gdy zachwiana jest równowaga jakiegokolwiek hormonu wytwarzanego przez nadnercza w organizmie człowieka, występuje szereg zaburzeń, które powodują rozwój chorób. W przypadku niektórych objawów można zrozumieć dysfunkcję hormonu, który jest obserwowany:

  • Niedoborowi aldosteronu towarzyszy zwiększone wydalanie sodu z moczem. W rezultacie pacjent cierpi na niedociśnienie (niskie ciśnienie krwi) i wysoki poziom potasu we krwi.
  • Zakłócenie produkcji kortyzolu wywołuje ostrą niewydolność nadnerczy, która w większości przypadków jest niebezpieczna dla życia ludzkiego. Objawami tej niewydolności są niskie ciśnienie krwi, zmniejszenie funkcjonowania narządów wewnętrznych i tachykardia.
  • Naruszenie produkcji androgenów prowadzi do opóźnienia rozwoju seksualnego. Szczególnie niebezpieczny jest brak tych hormonów podczas wewnątrzmacicznego rozwoju chłopców, ponieważ prowadzi to do dalszych nieprawidłowości narządów płciowych dziecka. Dla dziewcząt produkcja androgenów jest równie ważna. W przypadku ich niedoboru dochodzi do naruszenia dojrzewania i opóźnienia lub całkowitego braku cyklu miesiączkowego.

Następujące objawy są uważane za główne pierwsze objawy chorób nadnerczy:

  • utrzymujące się niskie ciśnienie krwi;
  • nerwowa drażliwość;
  • zwiększone zmęczenie;
  • osłabienie mięśni
  • przebarwienia skóry;
  • częste nudności i chęć wymiotów;
  • brak apetytu, aż do anoreksji;
  • ciemnienie błon śluzowych;
  • zły sen

W większości przypadków pacjent nie podejrzewa od razu nieprawidłowego funkcjonowania nadnerczy, ale zapisuje jego stan jako normalne przepracowanie. Jeśli wystąpi choć jeden z tych objawów, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, w przeciwnym razie osoba ryzykuje nabyciem poważniejszych chorób zagrażających jego życiu.

Z którymi specjalistami się skontaktować

Jeśli podejrzewa się nadnercza, pacjent powinien najpierw skonsultować się z lekarzem ogólnym. Lekarz usłyszy skargi i na tej podstawie skieruje pacjenta do węższego specjalisty - endokrynologa. Endokrynolog przeprowadza badanie zewnętrzne pacjenta, a następnie przypisuje mu niezbędne badania (testy i inne metody diagnostyczne).

Dopiero po kompleksowym badaniu pacjent otrzymuje diagnozę i przepisane jest skuteczne leczenie. Jeśli w trakcie diagnozy wykryto u pacjenta nowotwór o łagodnym lub złośliwym charakterze, onkolog lub chirurg rozpocznie leczenie pacjenta wraz z endokrynologiem.

Co robić testy

Aby zidentyfikować przyczynę dysfunkcji nadnerczy, lekarz przepisuje szereg testów laboratoryjnych, takich jak krew z żyły i badanie moczu na poziom hormonów:

  • Badanie krwi na siarczan dehydroepiandrosteronu

Jest przepisywany na stan hiperandrogenny, upośledzenie płodności, podejrzenie nowych narośli w sparowanym narządzie, opóźniony rozwój seksualny. Analiza jest podawana wyłącznie na czczo, w przededniu badania, silna aktywność fizyczna, używanie alkoholu i tłustych potraw jest zabronione. Ponadto zaleca się całkowite uniknięcie stresu. Kobiety przyjmujące pigułki antykoncepcyjne powinny zostać ostrzeżone przez lekarza, w przeciwnym razie wyniki testów mogą być niewiarygodne.

Nadmiar dehydroepiandrosteronu obserwuje się w chorobie Cushinga, hirsutyzmie, powstawaniu guza, policystycznych jajnikach. Niskie wskaźniki wskazują na niewydolność nadnerczy, opóźnione dojrzewanie.

  • Badanie krwi pod kątem kortyzolu

Pacjent z podejrzeniem choroby Cushinga, zespołu androgenitalnego, z utrzymującym się wysokim ciśnieniem krwi, jest wysyłany na badanie krwi w celu określenia poziomu hormonu kortyzolu. Analizę przeprowadza się wyłącznie na czczo, zazwyczaj rano. Aby uzyskać dokładną dynamikę krzywej kortyzolu, pacjent podaje drugą próbkę krwi po południu. 3 dni przed analizą należy ograniczyć stosowanie produktów zawierających sól. Kilka godzin przed planowanym badaniem krwi zabronione jest spożywanie pokarmów i wykonywanie ciężkich wysiłków fizycznych.

Podwyższony poziom kortyzolu wskazuje na akromegalię, chorobę Cushinga, astmę, przerost nadnerczy, otyłość, guzy, hipokaliemię. Zmniejszony - z chorobą Addisona, niedoczynnością tarczycy, chorobą nadnerczowo-płciową.

Choroba Addisona jest w stanie znacząco wpłynąć na stan pacjenta ze względu na fakt, że jest ona związana z produkcją hormonów. Możesz dowiedzieć się o głównych przyczynach, metodach diagnozowania i leczenia tej choroby.

  • Test kortyzolu na mocz

Określenie poziomu kortyzolu w moczu pozwala zidentyfikować choroby takie jak:

  1. gruczolak nadnerczy;
  2. niewydolność przysadki mózgowej;
  3. opóźnienie wzrostu u dzieci;
  4. postęp objawów zespołu Cushinga.

W ciągu dnia cały mocz wydalany z organizmu zbiera się w 3-litrowym słoiku, a następnie mierzy się jego objętość. Kwas borowy, który służy jako środek konserwujący, wlewa się do sterylnego pojemnika, a następnie cały dzienny mocz jest dokładnie mieszany, a około 100 ml zebranej dziennej cieczy wlewa się do pojemnika na mocz. Gotowy materiał trafia do laboratorium.

W przeddzień analizy nie należy jeść słonych, pikantnych, smażonych i tłustych potraw, napojów alkoholowych. Palenie jest surowo zabronione.

Nadmiar kortyzolu w moczu wskazuje na nadczynność tarczycy, chorobę Cushinga, otyłość. Niski poziom wskazuje na niedoczynność tarczycy, chorobę Addisona, zaburzenia przysadki mózgowej.

  • Badanie krwi na aldosteron

W celu analizy krew pobierana jest z żyły ściśle na pusty żołądek (płot jest wykonywany w pozycji leżącej pacjenta). Po 4 godzinach analiza jest powtarzana, ale w pozycji stojącej, w celu śledzenia poziomu hormonu podczas ruchu pacjenta. Badanie ujawnia choroby, takie jak przerost nadnerczy, aldosteronizm (pierwotny lub wtórny).

Wysoki poziom aldosteronu obserwuje się w przypadku choroby Kona, zespołu barterowego, zmian rozrostowych w sparowanych narządach.

Diagnostyka sprzętu

Oprócz badań laboratoryjnych, metody diagnostyki instrumentalnej są wykorzystywane do identyfikacji chorób nadnerczy:

  1. Badanie ultrasonograficzne - pozwala ustalić położenie sparowanego organu, jego wielkość i różne nowotwory.
  2. Rezonans magnetyczny - jest uważany za najdokładniejszą metodę instrumentalnej diagnostyki nadnerczy. Z pomocą MRI rozpoznaje się nawet najmniejszy nowotwór w narządzie.
  3. Tomografia komputerowa - z jej pomocą w identyfikacji różnych guzów, określa ich naturę. Ta metoda pozwala wziąć pod uwagę rozmiar, teksturę, kształt i lokalizację nadnerczy.
  4. Pozytonowa tomografia emisyjna - pomaga zidentyfikować stadium rozwoju nowotworu.
  5. Badanie rentgenowskie - pomaga zobaczyć rozmiar i kształt guza.

Każdy, nawet zdrowy człowiek, w celu profilaktyki powinien przejść regularne badania nadnerczy. Wczesne wykrycie nieprawidłowości w pracy sparowanego organu zapewnia skuteczne leczenie chorób wykrytych w wyniku diagnozy.

Możesz również zapoznać się z opinią specjalisty, który wyjaśnia naturę chorób nadnerczy i rozmawia o różnych metodach diagnostycznych, oglądając ten film.

Jak testują hormony nadnerczy, jakie testy powinienem wykonać?

Jak sprawdzić nadnercza? Pytanie to zadano każdej osobie, która ma objawy braku lub nadmiaru hormonów wydzielanych przez ten element układu hormonalnego. Nadnercza są parami gruczołów wydzielania wewnętrznego, które mają trójkątny kształt i znajdują się bezpośrednio nad nerkami. Ich główną funkcją jest regulacja stabilnego przebiegu procesów metabolicznych w organizmie, a także udział w syntezie hormonów płciowych u mężczyzn i kobiet (progesteron, estrogen, testosteron). W tym artykule rozważamy szczegółowo, jakie testy są nadnerczami?

Diagnoza kliniczna

Główną formą badania jest wykonanie testów hormonalnych nadnerczy. Ta metoda diagnozy jest poprzedzona kliniczną metodą badania stanu zdrowia pacjenta na podstawie zewnętrznych objawów wskazujących na dysfunkcję nadnerczy, takich jak gruczoły wydzielania wewnętrznego, które biorą udział w większości procesów życiowych ludzkiego ciała. Pokazano to zarówno dla kobiet, jak i dla męskiej połowy populacji.

Wykonuje się badanie kliniczne w celu sprawdzenia stanu zdrowia nadnerczy na podstawie zewnętrznego badania pacjenta, który podejrzewa ich stan patologiczny. Diagnostyka może być przeprowadzona przez lekarza prowadzącego lub osoba może samodzielnie wykonać badanie swojego ciała.

Szczególną uwagę zwraca się na następujące objawy, wskazujące na większe prawdopodobieństwo choroby nadnerczy u kobiet i mężczyzn:

  • szybki wzrost włosów na skórze w różnych częściach nabłonka, gdzie przedtem nie było mieszków włosowych, lub ich wzrost jest anomalią (ten objaw choroby jest szczególnie istotny w przypadku kobiet, które mogą mieć wąsy, zarost brodę, włosy w klatce piersiowej, plecy lub brzuch);
  • zmiany pigmentacji skóry i błon śluzowych, gdy na ciele pojawiają się ciemne lub jasne plamy brązowego zabarwienia ze zwiększoną lokalizacją w dłoni i szyi, a podniebienie, dziąsła, język, wnętrze policzków stają się niebieskawe;
  • zaburzenia behawioralne w postaci ciągłej depresji, uczucia niewytłumaczalnego strachu, oczekiwań nadchodzących zdarzeń katastroficznych, apatii wobec życia lub odwrotnie, zwiększonego pobudzenia, agresji wobec innych, wahań nastroju.

Diagnoza głównych objawów stanu patologicznego nadnerczy jest początkowym etapem kompleksowego badania układu hormonalnego i wydalniczego. Ważne jest, aby pamiętać, że nerki i nadnercza znajdują się blisko siebie. Dlatego konieczne jest sprawdzenie czynnościowe tkanki nerkowej. Czy funkcja filtracji jest w pełni zachowana, czy istnieją formacje nowotworowe lub procesy zapalne, które mogą niekorzystnie wpływać na zdrowie nadnerczy.

Badanie krwi

Testy hormonalne nadnerczy przeprowadza się w laboratorium, którego specjaliści określają stężenie we krwi następujących parametrów biochemicznych:

  1. DEA-SO4 (jest to hormon grupy androgenowej, którego poziom pozwala lekarzom na diagnostykę różnicową i rozróżnienie między oznakami nierównowagi hormonalnej spowodowanej niewłaściwą pracą jajników u kobiet, procesy nowotworowe, a nawet patologia jest związana z dysfunkcją nadnerczy);
  2. kortyzol (jedna z trzech substancji hormonalnych wytwarzanych przez tkanki nadnerczy i biorących udział w większości procesów metabolicznych związanych z rozkładem białek na aminokwasy, przekształcaniem węglowodanów i tłuszczów w żywność, a następnie w energię życiową);
  3. aldosteron (kontroluje równowagę męskich i żeńskich hormonów płciowych, zapewnia stabilność składu elektrolitów krwi, utrzymuje optymalny stosunek płytek krwi, erytrocytów i leukocytów);
  4. adrenokortykotropowy (hormon odpowiedzialny za pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego w stresującej sytuacji, zwiększa tętno, stymuluje tkankę wątroby do uwalniania zapasów glikogenu, zwiększa poziom glukozy we krwi, daje osobie dodatkową ilość witalności i energii).

Analizę hormonów nadnerczy podaje się w oddziale endokrynologii stacjonarnej lub w klinice po wizycie u lekarza. Aby uzyskać wyniki badania, pacjent musi oddać krew za hormony z żyły. Wystarczająco 20 ml, aby uzyskać wyczerpujące informacje na temat tła hormonalnego pacjenta, stężenia tych substancji hormonalnych i stanu zdrowia nadnerczy. Mężczyźni mogą poddać się tego typu egzaminom w dowolnym dniu tygodnia, a kobiety nie wcześniej niż 6-7 dni po zakończeniu ich okresu.

Skład biochemiczny śliny

Badanie krwi na hormony nadnerczy jest jedną z najskuteczniejszych i najbardziej wiarygodnych metod badania, których wyniki pozwalają potwierdzić lub obalić diagnozę wskazującą na patologię kory nadnerczy. Mimo to aktywnie stosuje się test na kortyzol. Diagnoza ta wyróżnia się prostotą, dostępnością i wydajnością pod względem kosztów osobistego czasu. Aby sprawdzić nadnercza, musisz przejść przez zwykłą ślinę, która jest wydzielana przez gruczoły jamy ustnej przez cały dzień.

Praktykujący endokrynolodzy, którzy leczą choroby gruczołów nadnerczy, uważają, że tego typu analiza pokazuje dokładniejszy obraz kliniczny czynności funkcjonalnej gruczołów. Podobny efekt uzyskuje się dzięki temu, że pacjent podaje ślinę kilka razy dziennie. Lekarze natychmiast przeprowadzają badanie biochemiczne wybranego materiału biologicznego i otrzymują kilka wyników szybkich testów poziomu kortyzolu w organizmie człowieka. Jednocześnie stężenie hormonu jest ustalane w innym okresie czasu.

Ostatecznie lekarz badający pacjenta ma wyczerpujące informacje na temat tego, jak działają nadnercza w różnych porach dnia, co wpływa na spadek ich dynamiki, wywołuje zwiększoną syntezę kortyzolu lub produkcję hormonu kończy się pod wpływem pewnych czynników. Odgrywa to kluczową rolę w kształtowaniu dalszego przebiegu leczenia.

Tempo analizy śliny w nadnerczach jest ustalone tylko wtedy, gdy wyniki diagnozy uzyskały następujące wyniki:

  • rano, od 06-00 do 10-00 godzin, poziom kortyzolu w ślinie jest najwyższy;
  • od 10-00 do 14-00 godzin stężenie hormonu jest znacznie zmniejszone;
  • od 14-00 do 17-00 spadek poziomu kortyzolu utrzymuje się, a wskaźniki składu biochemicznego śliny nie różnią się znacząco od tych wybranych do południa;
  • od 17-00 do 21-00 godzin to okres, w którym stężenie kortyzolu w ślinie, a zatem u pacjenta jako całości, jest najniższe (spadek poziomu hormonu trwa przez całą noc i rośnie tylko bliżej godzin porannych).

Jest to normalna dynamika produkcji hormonów nadnerczy, która pokazuje stan funkcjonalny gruczołów dokrewnych, a także stężenie substancji hormonalnej. Aby przejść testy, konieczne jest wyizolowanie śliny w sterylnym pojemniku, który jest podawany pacjentowi w dziale badań laboratoryjnych materiałów biologicznych. Z reguły jest to plastikowy kubek z podziałkami pomiarowymi.

Diagnostyka instrumentalna

Po zbadaniu przez pacjenta nadnerczy, następnym etapem badania jest badanie tkanek narządu za pomocą specjalnego sprzętu medycznego. Umożliwia badanie struktury gruczołów wydzielania wewnętrznego, stanu ich komórek, poziomu krążenia krwi. Instrumentalne badanie nadnerczy jest szczególnie ważne, jeśli pacjent ma oznaki procesu nowotworowego. Aby uzyskać najbardziej szczegółowe badanie stanu nadnerczy, użyj następujących metod diagnostyki instrumentalnej:

  1. pozytonowa tomografia emisyjna (stosowana tylko w przypadku złożonych patologii układu hormonalnego, gdy istnieje podejrzenie obecności powiązanych chorób tarczycy i gruczołów trzustki);
  2. tomografia komputerowa narządów małej i dużej miednicy (informacje cyfrowe są gromadzone i analizowane na temat stanu tkanki nadnerczy i narządów znajdujących się w okręgu, których stabilność zależy od funkcjonalności układu hormonalnego pacjenta);
  3. obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (w tym przypadku należy szczegółowo zbadać strukturę tkanek nerek i nadnerczy, aby wykluczyć ewentualne uszkodzenie tych narządów przez obce nowotwory złośliwego lub łagodnego pochodzenia);
  4. USG (wyznaczone na początkowym etapie badania instrumentalnego, tak aby lekarz prowadzący otrzymywał podstawowe informacje o stanie nadnerczy, a także o ich korze mózgowej, wykrywa możliwe odchylenia od normy i, jeśli to konieczne, wybiera dalsze metody diagnostyczne).

Uważa się, że tomografia komputerowa jest najskuteczniejszym sposobem badania nadnerczy, co pozwala, w jednej procedurze, uzyskać informacje o jakości lokalnego krążenia krwi w tkankach narządu, w celu określenia patologii naczyń krwionośnych.

Jeśli nowotwór utworzył się w nadnerczach lub na powierzchni ich kory, CT również to określi. W przypadku przeniesienia mechanicznego uszkodzenia narządów, tomografia komputerowa będzie okazją do określenia ciężkości uszkodzenia tkanki, obszarów z procesami martwiczymi lub strefami bliznowacenia.

Jak sprawdzić pracę nadnerczy metodą instrumentalną? Pacjent będzie musiał umówić się na wizytę ze specjalistą, który przeprowadza tego typu badania. Pożądane jest, aby lekarz natychmiast przeprowadził dekodowanie diagnozy i wydał wniosek, który jest przekazywany lekarzowi prowadzącemu do badania. Jeśli dekodowanie nie zostanie przeprowadzone, wyniki badania są analizowane przez lekarza, który ma pacjenta.

Z którym lekarzem się skontaktować?

Jaki lekarz jest zaangażowany w badanie nadnerczy i jak nazywa się jego specjalizacja? Aby poddać się kompleksowemu badaniu tego narządu układu hormonalnego, powinieneś odwiedzić endokrynologa. Specjalista medyczny tego profilu wykonuje wszystkie etapy diagnozy, począwszy od wstępnego badania z określeniem aktualnych objawów, a skończywszy na badaniu instrumentalnym.

Ponadto endokrynolog ustala, jakie testy należy przekazać konkretnemu pacjentowi, wyjaśnia, jak się je nazywa, co musi przejść, i jak oddać krew lub ślinę, nie naruszając przy tym żadnych zasad wyboru materiału biologicznego. Po przeprowadzeniu testów i otrzymaniu wyników badania endokrynolog decyduje o diagnozie, albo odrzuca podejrzenie, że pacjent ma patologie nadnerczy.

Jeśli choroba jest nadal potwierdzona, pacjent otrzymuje szczegółową konsultację ze specjalistą. Przepisuje się mu kurację, wydaje się receptę na zakup leków, gdzie szczegółowo określa się ich nazwy, dzienną dawkę i czas podawania. Najczęściej stosowaną hormonalną terapią zastępczą jest kompensacja niedoboru kortyzolu, a także innych tajemnic syntetyzowanych przez tkanki nadnerczy.

Samodiagnoza

Statystyki medyczne pokazują, że kobiety, w przeciwieństwie do mężczyzn, są 2-3 razy bardziej narażone na różne choroby nadnerczy. Wynika to z faktu, że równowaga hormonalna kobiecego ciała zależy nie tylko od gruczołów dokrewnych, ale także od faz cyklu miesiączkowego, czynności funkcjonalnej wewnętrznych narządów płciowych.

Dlatego niezależne badanie stanu zdrowia nadnerczy jest szczególnie odpowiednie dla kobiet, które odczuwają wyjątkowo niezadowalający stan zdrowia podczas miesiączki, tracą apetyt i wykazują skłonność do ciężkiej depresji, agresywności, wybuchów nastroju lub wahań nastroju. Poniższe metody diagnostyczne nie wymagają specjalnego sprzętu medycznego ani umiejętności zawodowych.

Metoda numer 1

Na podstawie wahań ciśnienia krwi. Konieczne jest przyjęcie pozycji poziomej. Najlepiej jest leżeć na podłodze lub kanapie, aby zapewnić idealnie płaską powierzchnię. Mięśnie całego ciała powinny być całkowicie rozluźnione przez następne 5 minut. Po upływie określonego czasu w obszarze przedramienia wykonywany jest pomiar ciśnienia.

Następnie osoba zajmuje pozycję pionową i za pomocą tonometru ponownie ustala ciśnienie krwi. Jeśli nie ma znaczących naruszeń nadnerczy, to w pozycji stojącej ciśnienie będzie wyższe o 10 jednostek.

Aby uzyskać bardziej wiarygodne informacje, zaleca się wykonywanie tej procedury 3-4 razy dziennie. Stabilne wyniki wskaźników ciśnienia krwi - to gwarancja zdrowia nadnerczy.

Metoda numer 2

Rodzaj testu na kortyzol. Możesz również przejść przez to w domu, bez korzystania ze złożonych obwodów diagnostycznych. W tym celu konieczne będzie codzienne mierzenie temperatury ciała przez 7 dni. Co 3 godziny osoba bierze zwykły termometr rtęciowy lub cyfrowy, wkłada go do pachy i zapisuje wyniki pomiarów w osobnym notatniku, wskazując dokładny czas.

Temperatura ciała zdrowej osoby nie może być stała. Okresowo wzrasta i maleje o kilka stopni w ciągu dnia. Na przykład, nie jest odchyleniem od normy, jeśli temperatura ciała rano wynosi 36,6, a wieczorem wzrosła o 0,3 stopni Celsjusza. Jeśli wskaźniki tego typu badań wskazują, że ta sama temperatura jest stale utrzymywana bez wahania, jest to alarmujący znak wskazujący na możliwą nierównowagę kortyzolu i problemy w nadnerczach.

Ważne jest, aby pamiętać, że żadna, nawet najdokładniejsza i najskuteczniejsza metoda badania nadnerczy w domu, nie zastąpi szczegółowej konsultacji endokrynologa z dalszymi badaniami diagnostycznymi. Dlatego, jeśli istnieje podejrzenie niedoboru lub nadmiaru hormonów nadnerczy, zaleca się nie tracić cennego czasu i umówić się na wizytę u specjalisty.

Testy hormonalne nadnerczy

Zostaw komentarz 22,967

Częsty stres, przepracowanie, brak snu niekorzystnie wpływają na nadnercza, co może zakłócić całkowitą równowagę hormonalną. Jak sprawdzić pracę nadnerczy? Wydajność gruczołów nadnerczy jest określana przez badania krwi lub moczu. Konieczne jest przeprowadzenie badania, jeśli występują objawy charakterystyczne dla choroby. Wyróżnia się takie główne choroby nadnerczy, jak zespół Itsenko-Cushinga, Kona, guz chromochłonny, hiperandrogenizm.

Aldosteron, kortyzol i siarczan dehydroepiandrosteronu są niezbędnymi hormonami w korze nadnerczy. Często lekarz (endokrynolog) zaleca analizę hormonów nadnerczy pod kątem objawów takich chorób:

  • adrenokortykotropina i kortyzol pod kątem objawów choroby Cushinga;
  • renina i aldosteron w obecności kliniki zespołu Kona;
  • normetanefryna i metanepryna dla objawów guza chromochłonnego;
  • testosteron, DHEA-c, androstenedion do klarowania hiperandrogenizmu.

Diagnostyka siarczanu dehydroepiandrosteronu metodą analizy krwi

Siarczan dehydroepiandrosteronu (w skrócie DHEA-S, DHEA-s) jest sprawdzany pod kątem zaburzeń płodności, stanów hiperandrogennych. DHEA przyjmuje się w celu monitorowania stanu androgennego w przypadku opóźnienia rozwoju seksualnego, badania chorób jajników, założeń dotyczących nowotworów, osteoporozy.

Przygotowanie do analizy

Krew należy przyjmować na pusty żołądek. W przeddzień testów na stężenie hormonów nadnerczy DGEA-c całkowicie wyklucza się stosowanie napojów alkoholowych i tłustych potraw oraz stresujących sytuacji. Konieczne jest uniknięcie przeciążenia fizycznego, wykluczenie palenia. Kiedy przyjmujesz doustne środki antykoncepcyjne, leki zawierające estrogeny, „Deksametazon”, „Prednizolon”, „Hydrokortyzon”, „Diprospana”, możesz uzyskać zniekształcone wyniki.

Interpretacja wskaźników

Normalne wartości DHEA-S przedstawiono w poniższej tabeli:

Poziom DHEA z: policystycznymi jajnikami, trądzikiem i hirsutyzmem, niedoborami 21-hydroksylazy lub dehydrogenazy 3-hydroksysteroidowej, guzami, zespołem adrenogenitalnym, chorobą Cushinga jest zwiększony. Niskie poziomy DHEA-S obserwuje się w przypadku opóźnienia w rozwoju seksualnym, niewydolność nadnerczy. Niski poziom glikokortykosteroidów DHEA i doustnych środków antykoncepcyjnych.

Badanie krwi pod kątem kortyzolu

Diagnoza hormonów nadnerczy obejmuje test na stężenie kortyzolu we krwi. Zadaniem kortyzolu jest ochrona ciała przed skutkami przeładowania emocjonalnego. Dlatego nazywany jest także „hormonem stresu”. Lekarz przesyła diagnozę następujących wskazań:

  • badania przesiewowe w kierunku choroby Cushinga;
  • diagnoza stanów nadciśnieniowych;
  • w przypadku zespołu adrenogenitalnego;
  • do oceny choroby Addisona.
Powrót do spisu treści

Jak przygotować się do diagnozy?

Badanie krwi wykonuje się rano na czczo. Aby określić dynamikę hormonu w ciągu dnia, przeprowadź drugą próbkę w drugiej połowie dnia (od 16 do 18 godzin). 3 dni przed porodem należy przestrzegać diety ograniczającej stosowanie soli (do 2–3 g / dzień). Pół dnia przed testami musisz ograniczyć aktywność fizyczną, przestać jeść. Należy unikać przeciążenia emocjonalnego. Przed przekazaniem analizy należy ostrzec lekarza o przyjmowaniu leków i ziół, ponieważ niektóre z nich mogą mieć wpływ na dokładność wyników.

Normy i możliwe przyczyny odchyleń

Wskaźnikami kortyzolu osoby zdrowej są: rano 91–235 µg / l, wieczorem - 18–101 µg / l. Jakie choroby towarzyszy wzrost kortyzolu? Są to akromegalia, otyłość, astma, ostre choroby zakaźne, zespół Cushinga, hipokaliemia, guzy nadnerczy, przerost nadnerczy. Kortyzol jest podwyższony w stanach depresyjnych, w sytuacjach stresowych, w czasie ciąży, z powodu bólu i zatrucia alkoholowego u osób, które nie piją. Zastosowanie etanolu, interferonu gamma, nikotyny, amfetamin zwiększa stężenie kortyzolu we krwi.

W chorobie Addisona obserwuje się przewlekłą produkcję kortyzolu.

Niski poziom kortyzolu obserwuje się w niedoczynności tarczycy, niewydolności kory nadnerczy, niedoczynności przysadki, chorobie Addisona, zespole nadnerczowo-płciowym, w wyniku przyjmowania glikokortykosteroidów. Leczenie barbituranami, beklometazonem, deksametazonem, klonidyną, ketokonazolem z preparatami morfiny na bazie litu, tlenkiem azotu, siarczanem magnezu pomaga zmniejszyć stężenie kortyzolu.

Choroby Itsenko-Cushinga są niespecyficzne i zróżnicowane pod względem objawów klinicznych. Diagnostyka różnicowa tej choroby wykorzystuje kilka rodzajów testów laboratoryjnych, które określają stężenie hormonów nadnerczy. Jako wstępną kontrolę choroby stosuje się test, który określa zawartość wolnego kortyzolu w ślinie (zebranej wieczorem) oraz test w celu określenia wolnego kortyzolu w moczu (pobiera się porcję dzienną).

Oznaczanie kortyzolu w ślinie

Ślina zawiera stabilny wolny kortyzol, który nie jest związany z zawartością globuliny wiążącej kortyzol. Ta technika ma kilka zalet. Pozwala na sprawdzenie nadnerczy pod kątem zespołu Cushinga poprzez określenie zawartości kortyzolu w ślinie w nocy. Łatwość użycia tej metody ułatwia zdawanie testów dla dzieci z zaburzeniami psychicznymi.

Przygotowanie do analiz

Materiał jest zbierany w pojemniku, czas pobierania jest wskazywany przez lekarza. W ślinie nie powinno być krwi, więc analiza nie jest zalecana pacjentom z chorobami jamy ustnej. Zęby nie są czyszczone przed ogrodzeniem i nie jedzą co najmniej 30 minut przed zebraniem materiału. Godzinę przed zbiorem śliny musi być w spokojnym stanie, nie pal. Dzień przed testem powinieneś unikać używania substancji alkoholowych i leków opartych na lukrecji.

Jakie są normy kortyzolu w ślinie?

Wskaźniki poziomu kortyzolu zmieniają się aktywnie w pierwszym miesiącu życia. Dla dorosłych wskaźnik jest stabilny i wynosi 0,2–4,4 ng / ml. Podwyższony poziom kortyzolu w ślinie może wskazywać na obecność przeciążenia emocjonalnego, późnej ciąży, guza, choroby lub pseudo-zespołu Itsenko-Cushinga. Obniżony poziom obserwuje się u pacjentów z zespołem Addisona z powodu przerostu nadnerczy z niedoczynnością przysadki.

Badania przesiewowe kortyzolu: codzienny mocz

Analiza kortyzolu w codziennym moczu pozwala uniknąć zmian poziomu hormonów w ciągu dnia. Jeśli podczas oddawania krwi obserwuje się codzienne zmiany w zawartości kortyzolu, to podczas zbierania moczu przez 24 godziny nie obserwuje się ich. Codzienny test na obecność kortyzolu w moczu ma charakter informacyjny jako badanie przesiewowe w kierunku hipo- i hiperkortykozy. Tło ankiety:

  • dysfunkcja przysadki mózgowej;
  • opóźnienie wzrostu i otyłość u dzieci;
  • stany kliniczne niespecyficzne dla wieku (osteoporoza, nadciśnienie tętnicze);
  • postęp objawów choroby Cushinga;
  • kontrola terapii glikokortykosteroidami;
  • objawy gruczolaka nadnerczy.
Powrót do spisu treści

Przygotowanie do diagnostyki

Przed testem zalecana jest dieta wykluczająca smażone, pikantne i słone potrawy, napoje alkoholowe i kawę. Palenie jest zabronione. Dzienna porcja moczu jest zbierana dzień przed umieszczeniem w 3-litrowym słoiku. W zbiorniku, gdzie zbierany jest mocz, należy dodać kwas borowy w proszku (środek konserwujący). Rano pierwsza porcja moczu nie będzie. Po zebraniu całego moczu musisz zmierzyć jego objętość. Następnie cały mocz należy wymieszać i wlać 100 ml do małego pojemnika do analizy. Następnie materiał musi zostać przekazany do analizy do laboratorium.

Jaki jest poziom normalnego kortyzolu w codziennym moczu?

Stężenie kortyzolu w moczu u zdrowej osoby wynosi 28,5–213,7 mg / dobę. Hormon przekracza normę z powodu przeciążenia emocjonalnego, nadczynności tarczycy, otyłości i osób cierpiących na zespół Cushinga. Stężenie kortyzolu zmniejsza się w wyniku przyjmowania kortykosteroidów u pacjentów z zespołem Addisona, w przypadku nieprawidłowego działania przysadki mózgowej, w zespole nadnerczowo-płciowym, niedoczynności tarczycy.

Analiza aldosteronu w moczu

Aldosteron nazywany jest hormonem nadnerczy, który bierze udział w regulacji równowagi woda-sól w organizmie. Naruszenie norm aldosteronu mówi, że nerki i nadnercza są w niezdrowym stanie. Wskazania do analizy: brak równowagi hormonalnej, któremu towarzyszy szereg objawów (osłabienie, wysokie ciśnienie krwi, porażenie, zaburzenia rytmu serca). Do analizy mocz jest zbierany przez pukanie (z wyjątkiem pierwszego porannego moczu). Przez dwa tygodnie zmniejsz spożycie soli do 2,3 g dziennie. Nie używaj leków zawierających lukrecję. Leczenie niektórymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, hormonami i lekami moczopędnymi może prowadzić do zniekształcenia wyników. Poziom aldosteronu we krwi będzie wynosił: 35-350 pg / ml.

Aldosteron: badanie krwi

Aldosteron jest testowany na krew. Według uzyskanych wskaźników rozpoznaje się takie choroby nadnerczy: rozrost, hipoaldosteronizm, pierwotny lub wtórny aldosteronizm. W celu zbadania krew musi zostać przekazana na pusty żołądek w pozycji leżącej. Następnie po 4 godzinach powtarzane ogrodzenie wykonuje się w pozycji stojącej, aby określić wpływ ruchu na poziom hormonu. Przygotowanie do analizy obejmuje:

  • Obserwacja przez 3,5 miesiąca diet o niskiej zawartości węglowodanów z zawartością soli w ciągu 3 gramów dziennie.
  • 2 tygodnie są anulowane leki, które wpływają na równowagę woda-sól (leki moczopędne, steroidy, leki przeciwnadciśnieniowe, doustne środki antykoncepcyjne).
  • Przez tydzień leki, które spowalniają syntezę reniny, zostają anulowane.
  • Przez 2 tygodnie nie możesz jeść lukrecji.
Powrót do spisu treści

Dekodowanie analizy nadnerczy

Stężenie aldosteronu w badaniu krwi na obecność hormonów u dorosłego wynosi 100–400 pmol / l. Wzrost wskaźnika jest spowodowany przez zespół Cohna, ze zmianami rozrostowymi w nadnerczach. Zespołowi nerczycowemu, wtórnemu hiperaldosteronizmowi, niewydolności serca, a także zespołowi barterowemu towarzyszy zwiększony poziom aldosteronu. Ten hormon obniża lukrecję, Etomidat, Indometacynę, sól fizjologiczną, Angiotensynę, Saralazynę, Heparynę, Deoksykortykosteron itp.

Badanie krwi na katecholaminy (dopamina, adrenalina, noradrenalina)

Stres, duże obciążenia, depresja i przepracowanie wpływają na hormony organizmu. Katecholaminy są hormonami syntetyzowanymi w części mózgowej nadnerczy. Ich nazwy: dopamina, noradrenalina, adrenalina, serotonina. Katecholaminy zapewniają zdolność natychmiastowego reagowania na stany stresu, w przypadku niebezpieczeństwa, podczas wysiłku fizycznego, zapewniając w ten sposób zachowanie ciała. Wskaźniki katecholamin zwiększają się wraz z nadciśnieniem, guzami, zawałem mięśnia sercowego w ostrej fazie, stresem i silnym wysiłkiem fizycznym. Analizę wykonuje się rano na czczo. W przeddzień testu nie możesz palić, pić kawy, denerwować się i stresować ciała. Poprawne wartości to:

  • adrenalina do 50 ng / l;
  • dopamina do 87 ng / l;
  • noradrenalina 110–410 ng / L.
Powrót do spisu treści

Jak sprawdzić mocz dla katecholamin?

Analiza katecholamin umożliwia diagnozowanie rosnącego guza lub klarowanie nadciśnienia. Poziom katecholamin jest obniżony w przypadku białaczki, hipoplazji nadnerczy, niewydolności nerek i psychozy. Produkty, których nie należy spożywać przed analizą: ser, orzechy włoskie, owoce egzotyczne (banany, awokado itp.), Fasola, wanilia i kofeina. Nie pal i nie pij alkoholu.

Zrób ogrodzenie na jeden dzień trzy razy. Pierwsze poranne oddawanie moczu zostaje zakończone, reszta materiału jest zbierana po pierwszym opróżnieniu po 3, 6 i 12 godzinach. Mocz należy zebrać do pojemnika w ciągu 24 godzin. Aby utrzymać normalne pH, do pojemnika dodaje się środek konserwujący. U zdrowej osoby dorosłej zawartość katecholamin w moczu mieści się w zakresie (µg / dzień):

Rola testów laboratoryjnych w diagnostyce nadnerczy

Nadnercza wytwarzają ważne hormony. Badanie nadnerczy jest ważnym elementem w badaniu zdrowia ludzkiego. Główne hormony nadnerczy nazywane są siarczanem dehydroepiandrosteronu, kortyzolem, aldosteronem, katecholaminami. Hormony te modulują funkcje innych gruczołów wydzielania wewnętrznego, takich jak tarczyca i jajniki, powodują, że organizm jest bardziej odporny na stres, tworzy odporność i zapewnia skoordynowaną pracę innych narządów i układów. Przed badaniem należy wykluczyć leki, które mogą wpływać na wyniki bez jakichkolwiek chorób nadnerczy. Terminowa weryfikacja tych hormonów pomaga uzyskać informacje o zdrowiu, zaburzeniach biochemicznych w organizmie i zalecić terminowe i właściwe leczenie.

Pas z kamieniami nerkowymi

Liguria, Nocturia, Anuria, Polyuria, Dysuria